பகுத்தறிவு பாப்பா

Suggested for you ·

AI content

 · ·

(அதே ஸ்ரீரங்கத்துக் கீழ உத்திர வீதி அக்ரஹாரம். மாலை மங்கி, வீதி விளக்குகள் ஒவ்வொன்றாக ஒளிரத் தொடங்குகின்றன. காவேரிக் காற்றோடு சேர்ந்து மெல்லிய சம்பா நெல் வாசமும், அக்ரஹாரத்து மாடப் பிறைகளில் ஏற்றிய நெய்தீப மணமும் கலந்திருக்கிறது. திண்ணையில் மர ஊஞ்சலில் அமர்ந்தபடி பேராசிரியர் ரிச்சர்ட் ஈடனின் ‘Temple Desecration and Muslim States in Medieval India’ நூலையும், கல்ஹணரின் ‘ராஜதரங்கிணி’ நூலையும் மேஜை மீது வைத்துப் புரட்டிக்கொண்டிருக்கிறார் ரங்காச்சாரியார்.

உள்ளேயிருந்து பித்தளைத் தூக்குவாளியில் வடிகட்டிய சூடான கும்பகோணம் டிகிரி காபியையும், வாழைக்காய் பஜ்ஜியையும் தட்டில் அடுக்கிக்கொண்டு வருகிறாள் வைஷ்ணவி.)

​வைஷ்ணவி: (காபியை ஆற்றி டம்ளரில் ஊற்றி வைத்துவிட்டு) “என்ன தாத்தா… இன்னைக்கு வாட்ஸ்அப் யுனிவர்சிட்டியில புதுசா ஒரு புரளி ஓடிண்டு இருக்கு! நம்ம பக்கத்து வீட்டு சேது மாமா வாசல்ல நின்னுண்டு முழங்கிண்டிருந்தார்… ‘முகலாயர்களும் சுல்தான்களும் வர்ற வரைக்கும் பாரத தேசத்துல எந்தக் கோயிலுக்கும் ஒரு கீறல் கூட விழுந்ததில்லை… இந்து மன்னர்கள் எல்லாரும் கோயிலை உயிரா மதிச்சாங்க, மாற்று மதத்தவன்தான் எல்லாத்தையும் இடிச்சுத் தரைமட்டமாக்கினான்’னு பெரிய வரலாற்றுப் பேராசிரியராட்டம் கிளாஸ் எடுத்துண்டு இருக்கார்! நான் சும்மா இல்லாம, ‘அப்போ நம்ம தமிழ்நாட்டுல சோழனும் பாண்டியனும் என்ன பண்ணாங்களாம்?’னு ஒரு போடு போட்டேன். உடனே என்னைப் பார்த்து ‘நீ ஹிந்து விரோதி, உனக்குத் தர்மமே தெரியாது’ன்னு கத்த ஆரம்பிச்சிட்டார்!”

​ரங்காச்சாரியார்: (காபியை உறிஞ்சிவிட்டு வாய்விட்டுச் சிரிக்கிறார்) “அட போடி அம்மா! சேது மாதிரி ஆட்களுக்கு வாட்ஸ்அப் பார்வர்டுகள்தான் வேதம். வரலாற்று ஆவணங்களை எடுத்துப் புரட்டிப் பார்க்கிற திராணி கிடையாது! ‘இந்து தர்மத்தைக் காப்பாத்துறோம்’னு கிளம்புற அரைவேக்காடுகளுக்கு இந்தியா முழுக்க இந்து மன்னர்களே தங்களுக்குள்ள மோதிண்டு, ஆயிரக்கணக்கான கோயில்களை இடிச்சு, சிலைகளைத் தூக்கிண்டு போய், கருவூலங்களைச் சூறையாடின வரலாறு தெரியாது… தெரிஞ்சாலும் அதை மறைச்சு, ஒட்டுமொத்தப் பழியையும் முஸ்லிம்கள் மேல மட்டும் போட்டு மதவெறியை வளர்க்கப் பாக்குறா!”

​வைஷ்ணவி: (பஜ்ஜியைக் கடித்தபடி) “தெரியாமத்தான் கேக்குறேன் தாத்தா… இவங்க சொல்ற மாதிரி இந்தியா முழுக்க மத்த இந்து மன்னர்கள் கோயில்களை இடிச்சதுக்கு நிஜமாவே வரலாற்று ஆவணங்களும் கல்வெட்டுகளும் இருக்கா? வடக்கே இருந்து தெற்கு வரைக்கும் என்னதான் நடந்தது?”

​ரங்காச்சாரியார்: “தாராளமா இருக்குடி வைஷூ! காஷ்மீர்ல இருந்து ஆரம்பிக்கட்டுமா? 11-ஆம் நூற்றாண்டுல காஷ்மீரை ஆண்ட இந்து மன்னன் ஹர்ஷதேவன் (Harshadeva). அவனைப் பத்தி சமஸ்கிருதத்துல புகழ்மிக்க வரலாற்று நூலான ‘ராஜதரங்கிணி’யில அவனோட அரசவை கவிஞரான கல்ஹணரே அக்குவேறு ஆணிவேறா எழுதி வச்சிருக்கார்.

அரசாங்க கஜானாவில காசு தீர்ந்துபோன உடனே இந்த ஹர்ஷதேவன் என்ன பண்ணான் தெரியுமா? ஊர்ல இருக்கிற இந்து, பௌத்தக் கோயில்கள்ல இருக்கிற தங்க, வெள்ளி, ஐம்பொன் சிலைகளை உருக்கி கஜானாவை நிரப்பறதுக்காகவே ஒரு தனி அதிகாரியை நியமிச்சான்! அந்தப் பதவிக்கு என்ன பேரு தெரியுமா? ‘தேவோத்பாடன நாயகா’ (Devotpatana-nayaka) — அதாவது ‘கோயில் விக்கிரகங்களைப் பிடுங்கி அழிக்கும் அதிகாரி’ன்னு அர்த்தம்!”

​வைஷ்ணவி: (கண்களை விரித்து) “என்னது! கோயில்களை இடிச்சு சிலைகளை உருக்குறதுக்கே இந்து மன்னன் ஒரு அதிகாரியை நியமிச்சானா? இதையெல்லாம் வாட்ஸ்அப் கூட்டத்துக்கிட்ட சொன்னா நம்பவே மாட்டாளே!”

​ரங்காச்சாரியார்: “நம்பாட்டா போடி, கல்ஹணரோட சமஸ்கிருத ஸ்லோகத்தை எடுத்து மூஞ்சில அடிக்கணும்! கோயில்களுக்குள்ள மலம், மூத்திரத்தைக் கொட்டி அசுத்தப்படுத்தி, அங்கிருந்த தங்க விக்கிரகங்களை இழுத்து வந்து உருக்கி நாணயங்களா மாத்தினான் அந்த மன்னன். இதையெல்லாம் எந்த சுல்தானும் பண்ணல, ஒரு சத்திரிய இந்து மன்னன் பண்ணினான்! சரி, இன்னும் கொஞ்சம் கீழ மத்திய இந்தியாவுக்கு வருவோம்… 9-ஆம் நூற்றாண்டுல பிரதிஹார மன்னன் முதலாம் போஜன் (Bhoja I), வங்காளத்து பால வம்சத்து மேல படையெடுத்துப் போய், அவங்களோட நாராயணப் பெருமாள் கோயிலைச் சூறையாடி அங்கிருந்த விக்கிரகத்தைத் தூக்கிண்டு வந்தான்.”

​வைஷ்ணவி: “அப்போ வங்காளத்து பால மன்னர்கள் சும்மா இருந்தாங்களா தாத்தா?”

​ரங்காச்சாரியார்: “அவங்க மட்டும் என்ன புண்ணியவான்களா? 10-ஆம் நூற்றாண்டுல சந்தேல மன்னன் யசோவர்மன் காஷ்மீர் மீது படையெடுத்து வைகுந்த விஷ்ணு சிலையைத் திருடிண்டு வந்து கஜுராஹோவுல வச்சான். உடனே வங்காளத்து கௌட (Gauda) மன்னர்கள் பதிலுக்குக் காஷ்மீருக்குப் படை நடத்திப் போய், அங்கிருந்த புகழ்பெற்ற ரணஸ்வாமின் கோயிலுக்குள்ள புகுந்து, வைகுந்த விஷ்ணு சிலைன்னு நெனச்சு ராமசுவாமி கோயிலோட மரச் சிலையை இழுத்துப்போட்டு சுக்குநூறா உடைச்சு நொருக்கினாங்க! இது அத்தனையும் காஷ்மீர் வரலாற்றுல பதிவாகியிருக்கு.”

​வைஷ்ணவி: “கேட்கவே அதிர்ச்சியா இருக்கு தாத்தா! ராமர், பெருமாள் சிலைகளையே இந்து மன்னர்கள் இப்படிப் பகடைக்காயா உருட்டியிருக்காங்களா?”

​ரங்காச்சாரியார்: “பின்னே என்னடி! அதே மாதிரி 11-ஆம் நூற்றாண்டுல பரமார வம்சத்து மன்னன் சுபதவர்மன் (Subhatavarman), குஜராத் மேல படையெடுத்தான். அங்கிருந்த சாளுக்கிய மன்னன் குமாரபாலன் கட்டின சமணக் கோயில்களை மட்டும் இடிக்கலை; தபோய் (Dabhoi), காம்பே பகுதிகள்ல இருந்த வைணவ, சைவக் கோயில்களையும் சேர்த்து இடிச்சுத் தரைமட்டமாக்கி செல்வங்களைக் கொள்ளையடிச்சான்னு அவங்களோட சமகாலக் கல்வெட்டுகளே சொல்லுது. இவங்களுக்கு மதம்ங்கிறது ஒரு பொருட்டே இல்லை; எதிரி நாட்டோட கஜானா கோயிலுக்குள்ள இருக்கு, அதைக் கொள்ளையடிச்சா எதிரி பலவீனமாவான்… அவ்வளவுதான் கணக்கு!”

​வைஷ்ணவி: “சரி தாத்தா, வடக்கேதான் இப்படி ஆட்சிக்காகக் கோயில்களை இடிச்சாங்கன்னா… நம்ம தெற்கே சோழர்களும், பாண்டியர்களும், பல்லவர்களும் ரொம்ப பக்திமான்களா வாழ்ந்ததா சொல்றாங்களே, இங்கேயும் அப்படி நடந்ததா?”

​ரங்காச்சாரியார்: (குரலை உயர்த்தி) “அடடா! தென்னகத்துல நடந்த மாதிரி ஒரு சாட்சியத்தை யாராலயும் மறுக்க முடியாதுடி வைஷூ. 7-ஆம் நூற்றாண்டுல பல்லவ மன்னன் முதலாம் நரசிம்மவர்மன் வாதாபி மேல படையெடுத்து சாளுக்கியர்களை அழிச்சப்போ, அவனோட தளபதி பரஞ்சோதி (பிற்காலத்து சிறுத்தொண்ட நாயனார்) அங்கிருந்த விநாயகர் சிலையைத் தூக்கிண்டு வந்து தமிழ்நாட்டுல திருச்செங்காட்டங்குடியில வைக்கலையா? அதானே ‘வாதாபி கணபதி’? சாளுக்கியர்களின் குலதெய்வ விக்கிரகத்தைப் பெயர்த்து எடுத்துட்டு வந்து பல்லவனின் அடிமை ஆக்குனதுதான் அந்த அரசியல்!”

​வைஷ்ணவி: “ஆமா… இதை நாம பாடப் புத்தகத்துலயே படிச்சிருக்கோம்!”

​ரங்காச்சாரியார்: “அதோட நின்னதா? 11-ஆம் நூற்றாண்டுல முதலாம் ராஜேந்திர சோழனும், அவனோட மகன் ராஜாதிராஜ சோழனும் மேலைச் சாளுக்கிய தேசத்துக்குப் போனாங்க. கர்நாடகாவோட ஹோட்டூர் (Hottur) கல்வெட்டு என்ன சொல்லுது தெரியுமா? ‘சோழ மன்னன் 9 லட்சம் படைகளோட வந்து, எங்கள் நாட்டின் பெண்களைச் சிறைபிடித்தான்; பார்ப்பனர்களைக் கொன்றான்; நாடெங்கிலும் இருந்த கோயில்களையும் சமணப் பள்ளிகளையும் இடித்துத் தரைமட்டமாக்கிப் பொன்னையும் பொருளையும் கொள்ளையடித்தான்’னு பச்சையா எழுதி வச்சிருக்கான் சாளுக்கிய மன்னன் சத்யஸ்ரயன்! அதுமட்டுமா, கல்யாணி நகரத்து துவாரபாலகர் சிலையை ராஜாதிராஜன் பிடுங்கிட்டு வந்து தாராசுரத்துல வைக்கலையா? அது இன்னைக்கும் தஞ்சாவூர் மியூசியத்துல இருக்கு!”

​வைஷ்ணவி: (பெருமூச்சுடன்) “அடக் கடவுளே… இலங்கை மேல சோழர்கள் படையெடுத்தப்பவும் பௌத்த விகாரைகளை இடிச்சாங்கன்னு நீங்க முன்னாடியே சொல்லியிருக்கீங்க…”

​ரங்காச்சாரியார்: “பௌத்த விகாரைகளை மட்டும் இல்லடி… ஈழத்தின் வரலாற்று நூலான ‘மகாவம்சம்’ என்ன பதிவு பண்ணுது தெரியுமா? ‘அனுராதபுரத்திலும் பொலன்னறுவையிலும் இருந்த அத்தனை விகாரைகளிலும் புகுந்த சோழப் படைகள், அங்கிருந்த தங்கச் சிலைகளை உடைத்து, ரத்தினங்களை வாரிக்கொண்டு சென்றன; பௌத்த பிக்குகளை விரட்டியடித்தன’ன்னு கதறுது. அப்புறம் நம்ம ஊர் சோழ – பாண்டிய மோதல்களை எடுத்துக்கோ… இரண்டாம் மாறவர்மன் சுந்தரபாண்டியன் சோழ நாட்டை ஜெயிச்சப்போ, கங்கைகொண்ட சோழபுரத்தை இடிச்சுத் தரைமட்டமாக்கினான். சோழ மன்னர்களின் அரண்மனைகளையும், அவங்களுக்கு ஆதரவா இருந்த நிலக்கிழார்களின் கோயில்களையும் இடிச்சு கழுதை ஏர் பூட்டி உழுது சாபம் விட்டான்னு பாண்டியர் மெய்க்கீர்த்தியே பெருமையா பாடுது!”

​வைஷ்ணவி: “அப்போ நம்ம தமிழகத்து மன்னர்களும் சளைச்சவங்க இல்லைன்னு சொல்லுங்கோ!”

​ரங்காச்சாரியார்: “மன்னர்கள்னாலே அதிகாரப் பேராசை பிடிச்சவங்கதான்டி! மராட்டியர்கள் தங்களை ‘ஹிந்து தர்மத்தின் பாதுகாவலர்கள்’னு இன்னைக்கு இருக்கிற வலதுசாரிகள் கொண்டாடுறாங்களே… அவங்களோட யோக்கியதையை எடுத்துப்போம். 1791-ல மராட்டிய பேஷ்வாவின் படைத்தளபதியான பரசுராம் பாவே தலைமையிலான குதிரைப்படை, கர்நாடகாவில் இருக்கிற மிகப்புனிதமான சிருங்கேரி சாரதா பீடத்தின் மேல படையெடுத்தது! அங்கிருந்த பிராமணர்களை வெட்டி வீழ்த்தி, சாரதாம்பாள் விக்கிரகத்தை உடைத்து, மடத்தின் பல கோடி மதிப்புள்ள சொத்துக்களைக் கொள்ளையடிச்சுட்டுப் போனாங்க. அப்போ அந்த சிருங்கேரி சங்கராச்சாரியாருக்குப் பணமும், தானியமும் கொடுத்து, சாரதாம்பாள் சிலையை மறுபடியும் பிரதிஷ்டை பண்ண உதவி செஞ்சது யாரு தெரியுமா? ஒரு முஸ்லிம் மன்னன்… திப்பு சுல்தான்! அதுக்கான கடித ஆவணங்கள் இன்னைக்கும் சிருங்கேரி மடத்துல பத்திரமா இருக்கு!”

​வைஷ்ணவி: (வியப்புடன்) “திப்பு சுல்தானா சிருங்கேரி சாரதாம்பாள் கோயிலை மீட்டுக் கொடுத்தார்?! இதை இன்னைக்குப் பேசுற எந்த ஒரு தீவிர வலதுசாரிக்கும் ஏத்துக்கவே முடியாது தாத்தா!”

​ரங்காச்சாரியார்: “ஏத்துக்க மாட்டாங்க… ஏன்னா உண்மையை ஏத்துக்கிட்டா அவங்களோட மதவெறி அரசியல் கடை காலி ஆகிடுமே! பேராசிரியர் ரிச்சர்ட் ஈடன் ரொம்ப அழகா விளக்குவார்: மத்திய காலத்துல கோயில்கள்ங்கிறது வெறும் சாமி கும்பிடுற இடம் இல்லை; அது அந்தந்த மன்னர்களின் அரசியல் பலம், கஜானா, ராஜ விசுவாசம். ஒரு மன்னன் இன்னொரு மன்னனைத் தோற்கடிச்சா, அவன் அதிகாரத்தை அழிக்க அவனோட குலதெய்வக் கோயிலைத் தாக்குவான். முகலாயர்களோ சுல்தான்களோ பண்ணினதும் அதே அரசியல் தாக்குதல்தான்; இந்து மன்னர்கள் தங்களுக்குள்ள பண்ணிக்கிட்டதும் அதே அரசியல் தாக்குதல்தான்!”

​வைஷ்ணவி: “ரொம்பத் தெளிவா புரிஞ்சுது தாத்தா. சுல்தான்கள் பண்ணினா மட்டும் அது ‘இந்து மதத்தின் மீதான மதவெறித் தாக்குதல்’, அதே காரியத்தை ஹர்ஷதேவனோ, சோழர்களோ, மராட்டியர்களோ பண்ணினா அது ‘வீர வரலாறு’ அல்லது அதை சத்தமே இல்லாம அமுக்கிடுறது… என்ன ஒரு நயவஞ்சகமான இரட்டை வேடம்!”

​ரங்காச்சாரியார்: (மீண்டும் ஊஞ்சலில் சாய்ந்து, மீசையை முறுக்கியபடி) “அதேதான்டி அம்மா! வரலாறை மதக் கண்ணாடியைக் கழட்டி வச்சுட்டு, அரசியல் மற்றும் பொருளாதாரக் கண்ணோட்டத்துல பார்த்தா உண்மை என்னன்னு பட்டவர்த்தனமா தெரியும். ‘முஸ்லிம்கள் மட்டும்தான் கோயிலை இடிச்சாங்க’ன்னு கூவி, இன்னைக்கு இருக்கிற அப்பாவி இளைஞர்களை இன்னொரு மதத்துக்கு எதிரா தூண்டிவிட்டு ரத்த ஆறு ஓட வைக்கப் பாக்குற வலதுசாரி வாட்ஸ்அப் கூட்டத்துக்கு, இந்தக் கல்வெட்டுகளும் வரலாற்று நூல்களும்தான் சரியான சவுக்கடி! அவங்ககிட்ட போய் இந்த ஹர்ஷதேவனையும், கல்ஹணரையும், சிருங்கேரி வரலாற்றுப் பதிவுகளையும் எடுத்துப் படிக்கச் சொல்லு… அப்புறம் அவங்க வாயே திறக்க மாட்டாங்க!”

​வைஷ்ணவி: (புன்னகையுடன்) “சூப்பரா சொன்னேள் தாத்தா! இருங்கோ, போய் முதல்ல நம்ம சேது மாமாவுக்கு இந்த வரலாற்றையெல்லாம் சுடச்சுட வாட்ஸ்அப்ல அனுப்பி வச்சுட்டு வரேன்… பஜ்ஜியும் காபியும் சாப்பிட்டதுக்கு இன்னைக்கு ஒரு நல்ல காரியம் பண்ண திருப்தி கிடைக்கும்!”

​(இருவரும் உரக்கச் சிரிக்க, ஸ்ரீரங்கத்துக் கீழ உத்திர வீதியில் மெல்லக் குளிர்ந்த இரவு அமைதி பரவுகிறது.)

வரலாற்றை ஆதாரங்களோடு பேசுவோம்; மதவெறியை நையாண்டியால் எதிர்கொள்வோம்; பகுத்தறிவையும் சமூக நீதியையும் மக்களிடம் கொண்டு செல்வோம்!

பகுத்தறிவு பாப்பா

Kannan Venugopal

See less