·

யாழ்ப்பாணத் தமிழில் இன்றும் உயிருடன் இருக்கும் பழைய தமிழ்ச் சொற்கள் என்னென்ன?

சங்ககாலத் தமிழின் தடங்கள் இன்றும் யாழ்ப்பாண மக்களின் பேச்சில் வாழ்கின்றனவா?

ஒரு மொழியின் வரலாற்றை அறிய ஆயிரம் ஆண்டுகள் பழமையான கல்வெட்டுகளை மட்டும்தான் தேட வேண்டுமா?

இல்லை!

சில நேரங்களில், நம் வீட்டில் பாட்டி பேசும் ஒரு சொல், வயலில் விவசாயி பயன்படுத்தும் ஒரு சொல், கிராமத்து முதியவர் இயல்பாக உச்சரிக்கும் ஒரு சொல் ஆகியவையே மொழியின் நீண்ட வரலாற்றைப் புரிந்துகொள்ள உதவும் முக்கியமான சான்றுகளாக மாறுகின்றன.

அப்படிப்பட்ட ஒரு மொழியியல் புதையல்தான் யாழ்ப்பாணத் தமிழ்!

யாழ்ப்பாணத் தமிழில் மறைந்திருக்கும் மொழியியல் புதையல்!

யாழ்ப்பாணத்தில் ஒருவர் பேசும் தமிழைக் கவனித்துப் பாருங்கள். அவர் பயன்படுத்தும் சில சொற்கள், உச்சரிப்புகள், வாக்கிய அமைப்புகள் ஆகியவை தமிழ்நாட்டின் பல பகுதிகளில் இன்று வழக்கொழிந்திருக்கலாம்; ஆனால் யாழ்ப்பாணப் பேச்சில் அவை இன்னும் உயிரோடு இருக்கலாம்.

இதனால் ஒரு சுவாரசியமான கேள்வி எழுகிறது:

யாழ்ப்பாணத் தமிழ் என்பது வெறும் வட்டார வழக்கா? அல்லது பண்டைய தமிழின் சில மொழியியல் தடங்களை இன்றும் பாதுகாத்து வைத்திருக்கும் ஒரு பேச்சு மரபா?

இதற்கான பதிலை அறிய, சங்க இலக்கியம், பழந்தமிழ் இலக்கணம், சொற்பொருள் மாற்றங்கள், யாழ்ப்பாணத்தின் சமூக மொழியியல் வரலாறு ஆகியவற்றை ஒன்றாகப் பார்க்க வேண்டும்.

முதலில் ஒரு முக்கியமான உண்மையைப் புரிந்துகொள்வோம்: ஒரு சொல் இன்று யாழ்ப்பாணத்தில் பயன்படுத்தப்படுவதால் மட்டுமே அது சங்ககாலத்திலிருந்து மாறாமல் வந்தது என்று நிரூபிக்க முடியாது. அதேபோல், தமிழ்நாட்டின் சில பகுதிகளில் வழக்கொழிந்த ஒரு சொல் யாழ்ப்பாணத்தில் இருப்பதால் அது முழுத் தமிழ்நாட்டிலும் மறைந்துவிட்டது என்றும் கூற முடியாது.

மொழியின் வரலாற்றை ஆராயும்போது, சொல்லின் பழைய இலக்கியச் சான்று, அதன் பொருள், ஒலிவடிவம், பயன்படும் சூழல் ஆகிய அனைத்தையும் ஒப்பிட்டுப் பார்க்க வேண்டும்.

ஆய்வுகள் உறுதிப்படுத்தும் சில முக்கியமான எடுத்துக்காட்டுகள்

தமிழ்மொழி ஆய்வுகளில் யாழ்ப்பாணத் தமிழின் பழமைவாய்ந்த மொழியியல் கூறுகள் குறித்து குறிப்பிடத்தக்க பதிவுகள் உள்ளன. குறிப்பாக, தமிழ்மொழியியல் அறிஞர் சுவாமிநாதன் சுசீந்திரராஜாவின் ஆய்வுகளும், பழந்தமிழ் இலக்கணத்தைச் சுட்டும் மொழியியல் குறிப்புகளும் இத்துறையில் முக்கியமானவை.

உவன் — Uvan

பழைய சுட்டுவடிவம்

யாழ்ப்பாணத் தமிழின் சில பேச்சு மரபுகளில், அருகிலுள்ளவர் அல்லது பொருளைக் குறிக்காமல், சுட்டிக்காட்டும் இடைநிலைத் தொலைவைக் குறிக்கும் வடிவமாக உவன் குறிப்பிடப்படுகிறது. இது இவன், அவன் என்பவற்றுடன் ஒப்பிடத்தக்கது.

பழைய தமிழின் மூவிடச் சுட்டு அமைப்புடன் தொடர்புடைய இந்த வடிவம், யாழ்ப்பாணத் தமிழின் குறிப்பிடத்தக்க சிறப்பாக மொழியியல் ஆய்வுகளில் பதிவு செய்யப்பட்டுள்ளது.

உது — Utu

பழைய சுட்டு அமைப்பு

இது, அது போன்ற வடிவங்களுடன் ஒப்பிடும்போது, உது என்பது தனித்துவமான சுட்டுவடிவமாகும். யாழ்ப்பாணப் பேச்சில் காணப்படும் இவ்வடிவத்தைப் பழைய தமிழின் இடைநிலைச் சுட்டு அமைப்புடன் தொடர்புபடுத்தலாம்.

இங்கு முக்கியமானது ஒரு சொல் மட்டுமல்ல; தமிழில் ஒருகாலத்தில் நிலவியிருக்கக்கூடிய சுட்டு வேறுபாடு பேச்சு வழக்கில் எவ்வாறு தொடர்ந்து வாழ்கிறது என்பதே.

மகனே — Mahane

தொல்காப்பியத்துடன் தொடர்புடைய சான்று

யாழ்ப்பாணத்தில் பெண் குழந்தையைக் கூட அன்புடன் அழைக்கும் போது மகனே என்ற வடிவம் பயன்படுத்தப்பட்டதாக மொழியியல் நூல் ஒன்று குறிப்பிடுகிறது. வழக்கமான பொருளில் “மகனே” என்பது ஆண் குழந்தையை அழைக்கும் சொல் என்றாலும், இங்கு அது அன்பு விளிக்கும் சொல்லாகப் பயன்படுத்தப்படுகிறது.

இவ்வழக்கத்தைத் தொல்காப்பியத்தில் குறிப்பிடப்படும் விளிப்பு மரபுடன் தொடர்புபடுத்தி அந்த ஆய்வு விளக்குகிறது. இது வெறும் சொல் ஒற்றுமையைவிட, பழைய இலக்கண மரபுக்கும் இன்றைய பேச்சுப் பயன்பாட்டுக்கும் இடையிலான தொடர்பைக் காட்டும் எடுத்துக்காட்டு.

வந்தாரே — Vantāre

இலக்கண வடிவம்

பழைய மொழியியல் குறிப்பில், வந்தாரே போன்ற வடிவங்களில் காணப்படும் வினைமுற்றின் இறுதியில் வரும் -ஏ கூறு கவனிக்கப்படுகிறது.

இங்கு ஆய்வுக்குரியது வந்தார் என்ற சொல்லின் பழமை மட்டுமல்ல; அதன் இறுதியில் வரும் ஒலிக்கூறு எந்தச் சூழலில் பயன்படுத்தப்படுகிறது என்பதுமாகும். இதைத் தற்காலத் தமிழின் எல்லா பேச்சு வழக்குகளிலும் மறைந்துவிட்ட வடிவம் என்று பொதுமைப்படுத்தக் கூடாது.

இந்த நான்கு எடுத்துக்காட்டுகளும் ஒரே வகையைச் சேர்ந்தவை அல்ல. உவன், உது ஆகியவை சுட்டுவடிவங்கள்; மகனே என்பது விளிப்பு மற்றும் அன்பு அழைப்பு மரபுடன் தொடர்புடையது; வந்தாரே என்பது வினைமுற்றின் இலக்கண வடிவத்துடன் தொடர்புடையது. எனவே, யாழ்ப்பாணத் தமிழின் பழமையைச் சொற்களின் பட்டியலாக மட்டும் பார்க்காமல், அதன் இலக்கண அமைப்பையும் ஆராய வேண்டும்.

பழந்தமிழின் ஒலியமைப்பும் யாழ்ப்பாணத் தமிழும்

யாழ்ப்பாணத் தமிழின் சிறப்பு சொற்களில் மட்டுமல்ல; அவற்றை உச்சரிக்கும் முறையிலும் உள்ளது.

ஒரு பழைய மொழியியல் குறிப்பு, தமிழில் சொல்லின் தொடக்கத்தில் வரக்கூடிய ஒலிகள் தொடர்பான மரபையும், சமஸ்கிருதத்திலிருந்து வந்த சில சொற்களை யாழ்ப்பாணத் தமிழர்கள் மாற்றி உச்சரிக்கும் முறையையும் எடுத்துரைக்கிறது. உதாரணமாக, ruci என்பது urusi என்றும், raktam என்பது irattam என்றும் உச்சரிக்கப்படுவதாகக் குறிப்பிடுகிறது.

இங்கு ஓர் அறிவியல் வேறுபாட்டைப் புரிந்துகொள்ள வேண்டும்:

* பழந்தமிழ்ச் சொல்: பழைய தமிழ் இலக்கியங்களில் காணப்படும் சொல்.

* பழைய ஒலியியல் பண்பு: ஒரு மொழியின் பழைய ஒலியமைப்பைத் தொடர்ந்து பிரதிபலிக்கும் உச்சரிப்பு.

* கடன்சொல்லின் தமிழாக்கம்: வேறொரு மொழியிலிருந்து வந்த சொல்லைத் தமிழின் ஒலியமைப்புக்கு ஏற்ப மாற்றுதல்.

உருசி, இரத்தம் போன்ற வடிவங்கள் யாழ்ப்பாணத் தமிழின் ஒலியியல் பண்புகளை விளக்க உதவுகின்றன. ஆனால் அவற்றை நேரடியாகச் சங்ககாலத் தமிழ்ச் சொற்கள் என்று வகைப்படுத்துவது சரியல்ல; அவற்றின் மூலமும் வரலாறும் வேறுபட்டவை.

சங்க இலக்கியத் தொடர்பு குறிப்பிடப்படும் மேலும் சில சொற்கள்

சுவாமிநாதன் சுசீந்திரராஜாவின் Some Archaisms and Peculiarities in Sri Lanka Tamil என்ற ஆய்வில், யாழ்ப்பாணத் தமிழில் காணப்படும் பழமைவாய்ந்த சொல் மற்றும் ஒலியியல் கூறுகள் விவாதிக்கப்படுகின்றன. அந்த ஆய்வைத் தொகுத்துள்ள நூலில் பின்வரும் சொற்களும் எடுத்துக்காட்டுகளாகக் குறிப்பிடப்படுகின்றன.

சொல் ஆய்வில் காணப்படும் முக்கியத்துவம்

அய்து (aitu) பழைய தமிழ்ச் சொல்வழக்குடன் தொடர்புடையதாகக் குறிப்பிடப்படுகிறது.

அதர் (atar) பழமைவாய்ந்த சொல் வடிவமாகப் பட்டியலிடப்படுகிறது.

காவோலை (kaavoolai) யாழ்ப்பாணத் தமிழின் பழைய சொல்வள எடுத்துக்காட்டுகளில் ஒன்று.

சுள்ளகு (cullaku) பழமைவாய்ந்த சொல்வழக்கின் எடுத்துக்காட்டாகக் குறிப்பிடப்படுகிறது.

உவன் (uvan) பழைய சுட்டு அமைப்பின் தொடர்ச்சியை வெளிப்படுத்தும் வடிவம்.

உது (utu) இடைநிலைச் சுட்டு அமைப்புடன் தொடர்புடைய வடிவம்.

முக்கியமான ஆய்வுக் குறிப்பு: இந்தப் பட்டியலில் உள்ள ஒவ்வொரு சொல்லுக்கும் சங்க இலக்கியத்தில் நேரடியாகக் கிடைக்கும் சான்று, துல்லியமான பொருள், இன்றைய பயன்பாடு ஆகியவற்றைத் தனித்தனியாக உறுதிப்படுத்த வேண்டும். இங்கு மேற்கோள் காட்டப்பட்ட ஆய்வு, இவற்றைப் பழமைவாய்ந்த கூறுகளாகக் குறிப்பிடுகிறது; ஆனால் அந்தப் பட்டியல் மட்டுமே ஒவ்வொரு சொல்லும் சங்ககாலத்தில் அதே பொருளில் பயன்படுத்தப்பட்டது என்பதை நிரூபிப்பதில்லை.

இதுவே வரலாற்று மொழியியலில் மிகவும் முக்கியமான வேறுபாடு: ஒரு சொல்லின் பழமைக்கான சான்று இருப்பதும், அதன் சங்ககாலப் பயன்பாடு நிரூபிக்கப்பட்டிருப்பதும் இரு வேறு நிலைகள்.

இவற்றில் எத்தனை சொற்கள் உண்மையில் சங்ககாலத் தமிழுடன் தொடர்புடையவை?

இதுதான் உங்கள் கேள்வியின் மிக முக்கியமான பகுதி.

இதுவரை கிடைத்துள்ள ஆதாரங்களை வைத்து, யாழ்ப்பாணத் தமிழில் உள்ள சங்ககாலச் சொற்களின் மொத்த எண்ணிக்கை இத்தனை என்று அறிவியல் அடிப்படையில் ஒரு துல்லியமான எண்ணிக்கையைக் கூற முடியாது. அதற்குத் தேவையான முழுமையான சொற்பட்டியல் ஒப்பீடு இங்கு கிடைக்கவில்லை.

ஆனால் ஆதாரங்களின் வலிமையை அடிப்படையாகக் கொண்டு இவற்றைப் பின்வருமாறு பிரிக்கலாம்.

தொல்காப்பியத்துடன் தொடர்பு சுட்டப்படும் வடிவம்

மகனே — யாழ்ப்பாணத்தில் அன்பு விளிக்கும் சொல்லாகப் பயன்படுவது தொல்காப்பிய மரபுடன் தொடர்புபடுத்தப்பட்டுள்ளது.

பழந்தமிழ் இலக்கண அமைப்புடன் தொடர்புடையவை

உவன், உது, வந்தாரே போன்ற வடிவங்கள் பழைய சுட்டு மற்றும் வினைமுற்று அமைப்புகளுடன் தொடர்புபடுத்தப்பட்டுள்ளன. இவை சொற்கள் மட்டுமல்ல; மொழியின் இலக்கண வரலாற்றையும் காட்டுகின்றன.

மேலும் தனிப்பட்ட ஆய்வு தேவைப்படுபவை

அய்து, அதர், காவோலை, சுள்ளகு போன்ற சொற்களுக்கு சங்க இலக்கியத்தில் காணப்படும் மூலவடிவம், பொருள் மற்றும் இன்றைய பயன்பாடு ஆகியவற்றை ஒப்பிட்டுப் பார்த்த பிறகே ஒவ்வொன்றுக்கும் உறுதியான வகைப்பாடு வழங்க முடியும்.

யாழ்ப்பாணத் தமிழ் ஏன் பழைய மொழியியல் கூறுகளைப் பாதுகாத்திருக்கிறது?

இதற்கு ஒரே காரணம் இல்லை. மொழியியல் ஆய்வுகள் கவனத்தில் கொள்ளும் சில காரணிகள் உள்ளன.

* பிராந்தியத் தொடர்ச்சி: தலைமுறை தலைமுறையாகக் குடும்பங்களிலும் கிராமச் சமூகங்களிலும் பேச்சு மரபுகள் பரிமாறப்படுகின்றன.

* சமூக மற்றும் பண்பாட்டு மரபுகள்: உறவுமுறை, விவசாயம், நாட்டார் வழிபாடு, அன்றாட வாழ்க்கை போன்ற துறைகளில் பழைய சொற்கள் நீடிக்கலாம்.

* மொழித் தொடர்புகளின் வேறுபாடு: யாழ்ப்பாணத் தமிழும் தமிழ்நாட்டின் பல்வேறு பேச்சு வழக்குகளும் ஒரே மாதிரியான மொழி மாற்றங்களைச் சந்திக்கவில்லை.

* கல்வி மற்றும் இலக்கிய மரபு: யாழ்ப்பாணத்தில் நீண்டகாலமாக நிலவிய தமிழ்க் கல்வி மற்றும் இலக்கியச் செயல்பாடுகளும் மொழிப் பயன்பாட்டைப் பாதித்திருக்கலாம்.

இவை யாழ்ப்பாணத் தமிழில் பழமைவாய்ந்த கூறுகள் நிலைத்திருப்பதை விளக்கக்கூடிய காரணிகள். எனினும், ஒவ்வொரு சொல்லும் எந்தக் காரணத்தால் தொடர்ந்து பயன்படுத்தப்படுகிறது என்பதைத் தனித்த ஆய்வின் மூலமே நிறுவ முடியும்.

அப்படியானால், யாழ்ப்பாணத் தமிழ் சங்ககாலத் தமிழின் நேரடித் தொடர்ச்சியா?

இதற்கான அறிவியல் பதில் நுட்பமானது.

யாழ்ப்பாணத் தமிழ், தமிழின் நீண்ட வரலாற்றில் உருவான ஒரு பிராந்தியப் பேச்சு வழக்கு. அதில் பழந்தமிழின் சில ஒலியியல், இலக்கண மற்றும் சொல்வளக் கூறுகள் இன்றும் நிலைத்திருப்பதாக ஆய்வுகள் தெரிவிக்கின்றன. அதேவேளை, காலப்போக்கில் உருவான புதிய மாற்றங்களும், பிற மொழிகளுடனான தொடர்புகளால் ஏற்பட்ட கூறுகளும் அதில் உள்ளன.

எனவே, யாழ்ப்பாணத் தமிழைச் சங்ககாலத் தமிழ் அப்படியே மாறாமல் உயிர்வாழும் வடிவம் என்று கூறுவதைவிட, பழந்தமிழின் சில கூறுகளைப் பாதுகாத்தும் தனித்துவமான மாற்றங்களைப் பெற்றும் வளர்ந்த தமிழ் மரபு என்று கூறுவதே அறிவியல் ரீதியாகப் பொருத்தமானது.

முடிவுரை

யாழ்ப்பாணத் தமிழின் பெருமை, அது வேறு எந்தத் தமிழ் வழக்கையும் விட “தூய்மையானது” என்பதில் இல்லை. அதன் உண்மையான சிறப்பு, தமிழ்மொழியின் வரலாற்றை ஆராய உதவும் தனித்துவமான மொழியியல் சான்றுகளை அது பாதுகாத்திருப்பதில்தான் இருக்கிறது.

உவன், உது, மகனே, வந்தாரே போன்ற வடிவங்கள் ஒரு முக்கியமான உண்மையை உணர்த்துகின்றன: பழைய மொழி வடிவங்கள் இலக்கிய நூல்களில் மட்டுமல்ல, மக்களின் அன்றாடப் பேச்சிலும் வாழக்கூடும்.

இன்று யாழ்ப்பாணத்தில் ஒரு முதியவர் இயல்பாகப் பயன்படுத்தும் சொல், நாளை ஒரு மொழியியலாளருக்கு ஆய்வுக்கான புதிய சான்றாக அமையலாம்.

ஒரு மொழியின் வரலாறு அதன் நூல்களில் மட்டுமல்ல; அந்த மொழியைப் பேசும் மக்களின் நாவிலும் வாழ்கிறது.

மேற்கோள் நூல்கள் மற்றும் ஆய்வுகள்

* S. Suseendirarajah, Some Archaisms and Peculiarities in Sri Lanka Tamil — இலங்கைத்தமிழின் பழமைவாய்ந்த மற்றும் தனித்துவமான மொழியியல் கூறுகள் குறித்த ஆய்வு. ஆய்வு நூலைப் படிக்கவும்⁠.

* S. Suseendirarajah, Jaffna Tamil: Phonology and Morphology (1993) — யாழ்ப்பாணத் தமிழின் ஒலியியல் மற்றும் சொல் அமைப்பு குறித்த ஆய்வு. நூலைப் படிக்கவும்⁠.

* தமிழ்ப் பல்கலைக்கழக மெய்நிகர் நூலகத்தில் இடம்பெறும் பழந்தமிழ் மற்றும் யாழ்ப்பாணத் தமிழ் குறித்த மொழியியல் குறிப்பு. மூலக் குறிப்பைப் படிக்கவும்⁠.

#JaffnaTamil#AncientTamil#SangamTamil#TamilLanguage#TamilHistory#TamilLinguistics#TamilLiterature#SangamLiterature#TamilCulture#EelamTamil#SriLankanTamils#Jaffna#TamilHeritage#AncientLanguages#LinguisticResearch#TamilResearch#TamilTradition