Manikkavasagar Vaitialingam

Suggested for you · ·

கண்டி இராச்சியம் சேனாசம்பந்தவிக்கிரமபாகு என்பவனால் உருவாக்கப்பட்டது (1467- 1815) அமையப்பெற்ற மத்திய மலைநாடானது மலைகளாலும், ஆறுகளாலும், காடுகளாலும், நீர்நிலைகளாலும் சூழப்பட்டிருந்தது. இது சிறப்பான காலநிலையை கொண்டிருந்தது. இது கண்டியின் சுதந்திரத்தை மூன்று நூற்றாண்டுகளாக பேண உதவியது. கண்டி இராச்சியம் ஆரம்பகாலத்தில் ஐந்து பிரதேசங்களை உள்ளடக்கியிருந்தது.

சிதுருவான – உடுநுவர, உட பலாத்த

பலவிட்ட – அரிசுபத்துவ

மாத்தளை – மாத்தளை

தும்பறை – தும்பறை

சமகதுன்றட்ட – வலப்பன, எவாகெட்ட

கண்டி நாயக்கர் என்போர் இலங்கையின் கண்டி அரசை ஆண்ட, தென்னிந்திய தெலுங்கு நாயக்கர் அரச மரபைச் சேர்ந்தவர்களைக் குறிக்கும். இவர்கள் கண்டியைத் தலை நகராகக்கொண்டு 1707 ஆம் ஆண்டுக்கும் 1815 ஆம் ஆண்டுக்கும் இடையில் ஆண்டு வந்தனர். இலங்கையின் கடைசி அரச மரபும் இதுவே.

இவர்கள் தொடக்கத்தில் விஜயநகரப் பேரரசின் கீழ் பாளையக்காரராக இருந்து பின்னர் சுதந்திர அரசமரபை உருவாக்கிய மதுரை நாயக்க மரபைச் சேர்ந்தவர்கள் ஆவர்.

கண்டிய அரசமரபினருடன் செய்துகொண்ட மணத்தொடர்புகளின் வழியாகவே இவர்களுக்குக் கண்டியரசின் அரசுரிமை கிடைத்தது. இம் மரபைச் சேர்ந்த நான்கு அரசர்கள் கண்டியை ஆண்டுள்ளனர்.

இவர்கள் இந்துக்களாக இருப்பினும் இலங்கையில் பௌத்தமதத்தின் மறுமலர்ச்சிக்கு இவர்கள் பெருந்தொண்டாற்றியுள்ளனர்.ஆனாலும் இவர்கள் பௌ த்தர்களாக தம்மை அடையாளப்படுத்திக் கொண்டனர்

.எம்மதமும் சம்மதம் தமிழருக்கு இலங்கையில் .

வந்தாரை வாழ வைத்தது சென்னை .

கண்டி நாயக்கர் மரபுக்கு முந்திய கண்டி அரச மரபினர் எப்போதுமே மதுரை நாயக்கர் அல்லது தஞ்சாவூர் நாயக்கர் மரபிலிருந்து பெண் கொண்டனர். கண்டி அரச மரபின் கடைசி அரசன் வாரிசு இல்லாமல் இறந்தபோது, மதுரை நாயக்கர் மரபைச் சேர்ந்த அரசியின் தம்பி மதுரையிலிருந்து அழைத்து வரப்பட்டு அரசனாக்கப்பட்டான். அக்காலத்தில் வழக்கில் இருந்த மருமக்கதாயம் என்னும் முறையை ஒட்டியே இவ்வாறு செய்யப்பட்டது. இதன் பின்னர் தொடர்ந்து வந்த அரசர்களும் இம் மரபில் இருந்தே வந்தனர்.

இன்னொரு பகுதியில் தொடருகிறேன்

‘கண்டி’ என்றால் ‘அக்குமணி’. பெரும்பாலும் பண்டையதமிழ்ச் சொற்கள் காரணப்பெயருடன் இருக்கும். அக்கு என்றால் முள். அக்கு + மணி = அக்குமணி.என்று பொருளும் உண்டு

இதுபற்றித் தமிழரசி ,பண்டிதர் ஆறுமுகம் அவர்களின் பெயர் சொல்பவர் இவரது கருத்தை நானும் ஏற்றுக் கொள்கின்றேன்

அக்குமணி. அதாவது முள்மணி (முண்மணி) என்ற காரணப்பெயரைத் தாங்கி நிற்கிறது. அக்கு என்னும் சொல் ஈழத்து வன்னிமக்கள் பன்னெடுங்காலமாக பயன்படுத்தி வரும் பழந்தமிழ் சொல்லாகும். வன்னி மண்ணில் செந்நெல்லும் காய்கனியும் விளைந்தன. காட்டு வாழ் விலங்குகளும் அவற்றை உண்டு பசியாற அங்கே படை எடுக்கும். அவற்றில் பன்றியும் யானையும் செய்த, செய்கின்ற அட்டூழியம் சொல்லமுடியாது.

கொடிய காட்டுவிலங்குகளிடம் இருந்து தம்மையும் தமது பயிர்களையும் காக்க வேண்டிய நிலையில் பண்டைய தமிழர் இருந்தனர். பனங்கூடலையும், வடலிகளையும், பெரிய முள் மரங்களையும் ஊடறுத்து யானை போன்ற விலங்குகள் வருவதில்லை. வடலியின் கருக்கும், முள் மரங்களின் முட்களும் விலங்குகளின் உடலை பதம் பார்த்தன என்பதை அவர்கள் தமது அனுபவத்தால் அறிந்தனர். ஊரைச் சுற்றியும், காட்டு ஓரக்காணிகளின் வேலியிலும் பனங்கொட்டைகளைப் போட்டு வளர்த்தனர்.

தாம் பயிரிடும் காணிகளின் வேலிகளைச் சூழ முள்மரங்களை வெட்டி போட்டு வேலி அடைத்தனர். அந்த முள்மர வேலிகள் ‘அக்குவேலிகள்’ என அழைக்கப்பட்டன. அக்குவேலிகள் நாலு ஐந்து அடி அகலமாகவும், மிக உயரமாகவும் அரண்போல இருக்கும். விலங்குகளைப் பிடிக்க இடையிடையே இடைவெளிவிட்டு பொறிகளும் வைத்திருப்பர். பண்டைத்தமிழர் காலந்தொட்டு தமிழரையும் அவர்களது பயிர்களையும் விலங்குகளிடம் இருந்து அக்குவேலிகள் காத்துவந்திருக்கின்றன. அவர்கள் இன்றைய மனிதர் போல் வேலிகளில் மின்சாரத்தைப் பாச்சி மிருகங்களையும் பறவைகளையும் கொல்லவில்லை. முள்ளை அக்கு என்பார்கள் என்பதற்கு ஈழத்து வன்னி மக்கள் இன்றும் போடும் அக்குவேலிகளே சாட்சி.

கண்டி நகரும் மக்களைப் பாது காக்க முள் வேலி போல பாதுகாத்ததால் கண்டி என்ற பெயரும் வந்து பொருந்தியது

“கண்டி” என்ற ஆங்கில வார்த்தை (Kandy), சிங்கள மொழியின் “கந்த” (Kanda) என்ற சொல்லில் இருந்து உருவானது. சிங்களத்தில் “கந்த” என்றால் “மலை” அல்லது “குன்று” என்று பொருள். கண்டி நகரம் மலைகள் சூழ்ந்த மத்திய மலைநாட்டில் அமைந்துள்ளதால், இப்பகுதிக்கு இப்பெயர் பொருத்தமாக அமைந்தது.

பண்டைய காலத்தில் உள்ளூர் மக்கள் இந்த பகுதியை “கந்த உட ரட” (Kanda Uda Rata) என்று அழைத்தனர். இதற்கு “மலைகளின் மேல் உள்ள நாடு” என்று பொருள்

இலங்கையை ஆக்கிரமித்த போர்த்துக்கேயர்கள் இந்த உச்சரிப்பை எளிதாக்க, இதனை “கண்டியா” (Candea) என்று சுருக்கமாக அழைத்தனர்.

பின்னர் வந்த ஒல்லாந்தர்களும் (டச்சுக்காரர்கள்) பிரித்தானியர்களும் இதனை மருவி “கண்டி” (Kandy) என்று உலகளவில் நிலையான பெயராக மாற்றினர்.

கண்டிக்கு வேறு சில வரலாற்றுப் பெயர்களும் உண்டு:

செங்கடகலபுர (Senkadagalapura): கண்டியின் பண்டைய வரலாற்றுப் பெயர் இதுவாகும். நாட்டுப்புறக் கதைகளின்படி, அங்கு வாழ்ந்த ‘செங்கடகல’ என்ற முனிவரின் பெயராலோ, அல்லது ‘செங்கட கல’ எனப்படும் சிவப்பு நிறப் பாறைகள் அங்கு அதிகமாகக் காணப்பட்டதாலோ இப்பெயர் வந்ததாகக் கூறப்படுகிறது.

மகா நுவர (Maha Nuwara): தற்போதைய சிங்கள மொழியில் கண்டி நகரம் “மகா நுவர” என்றே அதிகாரப்பூர்வமாக அழைக்கப்படுகிறது. இதற்கு “மாபெரும் நகரம்” அல்லது “தலைநகரம்” என்று பொருள்.

சுருக்கமாகக் கூறின், புவியியல் ரீதியாக அது ஒரு மலைப்பாங்கான பகுதி என்பதால், மலை (கந்த) என்ற சொல்லே காலப்போக்கில் ஐரோப்பியர்களின் நாவழியாகத் திரிந்து கண்டி (Kandy) என்று உலகப் புகழ்பெற்ற பெயராக நிலைத்துவிட்டது

கண்டியின் வரலாறு, குறிப்பாக அதன் இறுதி மன்னர்களான “கண்டி நாயக்கர்கள்” (Nyakkar of Kandy) பற்றிய வரலாற்றுப் பின்னணி

%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%

கண்டி இராச்சியத்தை இறுதியாக ஆண்டவர்கள் சிங்கள மன்னர்கள் அல்ல, மாறாக இந்தியாவின் தமிழகத்தைச் சேர்ந்த நாயக்க வம்சாவளியினர் ஆவர். கி.பி. 1739 முதல் 1815 வரை இவர்களின் ஆட்சி நீடித்தது

கண்டியை ஆண்ட கடைசி சிங்கள மன்னரான ஸ்ரீ வீர நரேந்திரசிங்கனுக்கு நேரடி வாரிசு இல்லை. எனவே, அவரது மதுரையைச் சேர்ந்த தெலுங்கு/தமிழ் பின்னணி கொண்ட அரசியின் சகோதரரான ஸ்ரீ விஜய ராஜசிங்கன் அடுத்த மன்னராகப் பொறுப்பேற்றார். இதிலிருந்து கண்டி நாயக்கர் ஆட்சி தொடங்கியது.

இவர்கள் தென்னிந்தியப் பின்னணியைக் கொண்டிருந்தாலும், பௌத்த மதத்தைத் தழுவி, பௌத்த கலாசாரத்தைப் பாதுகாத்தனர். பிரசித்தி பெற்ற கண்டி ஸ்ரீ தலதா மாளிகை (புனிதப் பல் கோயில்) இவர்களது காலத்தில் பெரும் வளர்ச்சி பெற்றது.

(தமிழ்ப் பவுத்தர்கள் தமிழர்களாக இருந்ததும் பின்பு சிங்களவர்களாக மாறிய கதையும் நீங்கள் அறிவீர்கள் .இல்லையேல் எனது பழைய பதிவை ஐந்து வருடத்துக்கு முன்னாள் வாசிக்கவும் .)

கண்டியின் (மற்றும் இலங்கையின்) கடைசி மன்னன் ஸ்ரீ விக்ரம ராஜசிங்கன் (மன்னராவதற்கு முன் இவரின் பெயர் கண்ணுசாமி நாயக்கர்) ஆவார். இவரது ஆட்சிக்காலம் சவால்கள் நிறைந்ததாக இருந்தது:

உள்ளூர் சிங்கள பிரதானிகளுக்கும் (அமைச்சர்கள்) தமிழ் நாயக்க மன்னருக்கும் இடையே உள்நாட்டுக் குழப்பங்கள் மற்றும் அதிகாரப் போட்டிகள் நிலவின.

குறிப்பாக, முதன்மை அமைச்சரான அகலபொல அதிகாரம்கூட மன்னருக்கு எதிராகச் சதி செய்தார்.

கண்டி நகரம் இயற்கை அரண்களாலும் (மலைகள், அடர்ந்த காடுகள்) கண்டி மன்னர்களின் வீராப்பாலும் போர்த்துக்கேயர் மற்றும் ஒல்லாந்தர்களால் (டச்சுக்காரர்கள்) கைப்பற்றப்பட முடியாமல் நீண்டகாலம் சுதந்திரமாக இருந்தது. ஆனால், உள்நாட்டுப் பிரிவினையை பிரித்தானியர்கள் (ஆங்கிலேயர்கள்) சாதகமாகப் பயன்படுத்திக் கொண்டனர்.

கைது: 1815 ஆம் ஆண்டு பிரித்தானியப் படைகள் கண்டியைச் சூழ்ந்து, மன்னன் ஸ்ரீ விக்ரம ராஜசிங்கனைக் கைது செய்தன. அவர் இந்தியாவின் வேலூர் கோட்டைக்கு நாடு கடத்தப்பட்டு, அங்கேயே காலமானார்.

கண்டி ஒப்பந்தம் (Kandy Convention): 1815 மார்ச் 2 அன்று, கண்டி சிங்கள பிரதானிகளுக்கும் பிரித்தானியருக்கும் இடையே ஒரு ஒப்பந்தம் கையெழுத்தானது.

இதன் மூலம் கண்டி இராச்சியம் பிரித்தானியCrown-இன் கீழ் வந்தது. இத்துடன் இலங்கையின் 2300 ஆண்டுகால மன்னராட்சி முறை முற்றிலுமாக முடிவுக்கு வந்தது.

இன்று கண்டி நகரம் யுனெஸ்கோவினால் உலகப் பாரம்பரியக் களமாக அறிவிக்கப்பட்டுள்ளது. இதற்குக் காரணம் அங்குள்ள பௌத்த வரலாற்றுச் சின்னங்கள், அரண்மனைகள் மற்றும் ஆண்டுதோறும் நடைபெறும் புகழ்பெற்ற கண்டி எசல பெரஹரா (Kandy Esala Perahera) திருவிழா ஆகும்.

ஸ்ரீ தலதா மாளிகை (Temple of the Sacred Tooth Relic):

இது கண்டி நகரத்தின் மிக முக்கியமான புனிதத் தலமாகும். புத்தபெருமானின் புனிதப் பல் Relic இங்கு பாதுகாக்கப்படுகிறது. நாயக்க மன்னர்கள் பௌத்த மதத்தைக் தீவிரமாகப் பின்பற்றி, இந்த ஆலயத்தைப் பெரிதும் விரிவுபடுத்தினர். இதன் பிரதான தங்கக் கூரை மற்றும் கட்டிடக்கலை இன்றும் உலகப் பயணிகளை ஈர்க்கிறது

பண்டைய அரச அரண்மனை (Old Royal Palace):

தலதா மாளிகைக்கு அருகிலேயே அமைந்துள்ள இந்த Old Royal Palace வளாகம் கண்டி மன்னர்களின் அதிகாரப்பூர்வ இல்லமாக இருந்தது. இதன் ஒரு பகுதியில் தற்போது கண்டி தேசிய அருங்காட்சியகம் இயங்குகிறது, அங்கு கண்டி காலத்து ஆயுதங்கள், ஆடைகள் மற்றும் அரச ஆபரணங்கள் காட்சிப்படுத்தப்பட்டுள்ளன

கண்டி ஏரி (Kandy Lake / Kiri Muhuda):

கடைசி மன்னனான ஸ்ரீ விக்ரம ராஜசிங்கனால் 1807 ஆம் ஆண்டு இந்த ஏரி செயற்கையாக உருவாக்கப்பட்டது. ‘கிரி முஹுத’ (பால் கடல்) என்று அழைக்கப்பட்ட இந்த ஏரி, அரண்மனை வளாகத்திற்கு அழகு சேர்க்கும் நோக்கில் கட்டப்பட்டது

1815 இல் பிரித்தானியர்களால் கைது செய்யப்பட்ட மன்னன் ஸ்ரீ விக்ரம ராஜசிங்கன், அவரது குடும்பத்தாருடன் இந்தியாவின் தமிழ்நாட்டிற்கு நாடு கடத்தப்பட்டார்.

வேலூர் கோட்டைச் சிறை (Vellore Fort):

மன்னனும் அவரது ராணிகளும் வேலூர் கோட்டையில் உள்ள ஒரு பிரத்யேகப் பகுதியில் (கண்டி மஹால்) பல ஆண்டுகள் வீட்டுச் சிறையில் வைக்கப்பட்டனர். அவர் ஜனவரி 30, 1832 இல் அங்கேயே இயற்கை எய்தினார்.

முத்து மண்டபம் (Muthu Mandapam):

வேலூரில் உள்ள பாலாற்றின் கரையில் (புதிய பேருந்து நிலையம் அருகில்), மன்னன் ஸ்ரீ விக்ரம ராஜசிங்கன் உடல் தகனம் செய்யப்பட்ட இடத்தில் தமிழக அரசால் Muthu Mandapam என்ற நினைவாலயம் கட்டப்பட்டுள்ளது.

கண்டியில் உள்ள இடங்கள் பார்ப்பதற்கு (இலங்கை):

விமானம் மூலம்: கொழும்பு பண்டாரநாயக்க சர்வதேச விமான நிலையத்திலிருந்து (CMB) கண்டிக்கு டாக்ஸி அல்லது பேருந்து மூலம் 3-4 மணி நேரத்தில் செல்லலாம்.

இரயில் பயணம் (பரிந்துரைக்கப்படுவது): கொழும்பு கோட்டை (Colombo Fort) இரயில் நிலையத்திலிருந்து கண்டிக்கு இயக்கப்படும் ‘உடரட மெனிகே’ (Udarata Menike) போன்ற இரயில்களில் பயணிப்பது இயற்கை எழில் கொஞ்சும் மலைப்பகுதி அனுபவத்தைத் தரும்.

உள்ளூர் போக்குவரத்து: கண்டி நகரை அடைந்தவுடன், தலதா மாளிகை, பழைய அரண்மனை மற்றும் கண்டி ஏரி ஆகிய அனைத்தும் அருகருகே இருப்பதால் நடந்தோ அல்லது த்ரீ-வீலர் (ஆட்டோ) மூலமோ எளிதாகச் செல்லலாம்.

முத்து மண்டபம் மற்றும் வேலூர் கோட்டை (தமிழ்நாடு, இந்தியா):

பார்க்க விரும்பினால்

விமானம்/இரயில் மூலம்: சென்னை சர்வதேச விமான நிலையம் அல்லது சென்னை சென்ட்ரல் இரயில் நிலையத்தை அடைந்து, அங்கிருந்து வேலூருக்கு (Vellore) பேருந்து அல்லது கார் மூலம் 3 மணி நேரத்தில் (சுமார் 140 கி.மீ.) செல்லலாம்.

அமைவிடம்: வேலூர் புதிய பேருந்து நிலையம் மற்றும் வேலூர் கோட்டைக்கு மிக அருகிலேயே பாலாற்றின் கரையில் முத்து மண்டபம் (கடைசி மன்னரின் நினைவிடம்) அமைந்துள்ளது.

ஒரு முறை சென்று வாருங்கள்

கண்டியை ஆண்ட நான்கு நாயக்க மன்னர்களின் விபரம் காலவரிசைப்படி

பார்ப்போமானால்

[1739] ஸ்ரீ விஜய ராஜசிங்கன் (ஆட்சியைத் தொடங்கியவர்)

ஸ்ரீ விஜய ராஜசிங்கன் (1739–1747):

நாயக்க வம்சத்தின் முதல் மன்னர்.

தென்னிந்தியப் பின்னணி கொண்டவராக இருந்தாலும், நாட்டின் பெரும்பான்மை மக்களின் ஆதரவைப் பெற பௌத்த மதத்திற்கு மாறினார்.

[1747] கீர்த்தி ஸ்ரீ ராஜசிங்கன் (பௌத்த மறுமலர்ச்சியை ஏற்படுத்தியவர்)

இந்த வம்சத்தின் மிகச்சிறந்த மன்னராகக் கருதப்படுகிறார்.

இலங்கையில் நலிவடைந்திருந்த பௌத்த மதத்திற்குப் புத்துயிர் ஊட்ட, தாய்லாந்திலிருந்து (சியாம் நாடு) பௌத்த துறவிகளை வரவழைத்து ‘உபசம்பதா’ (துறவற தீட்சை) சடங்குகளை மீண்டும் தொடங்கினார்.

புகழ்பெற்ற கண்டி எசல பெரஹரா ஊர்வலத்தை தற்போதைய வடிவத்திற்கு மாற்றியவர் இவரே.

[1782] ஸ்ரீ ராஜாதி ராஜசிங்கன் (இலக்கிய ஆர்வம் கொண்டவர்)

தமிழ், தெலுங்கு, சமஸ்கிருதம் மற்றும் சிங்கள மொழிகளில் புலமை பெற்றவர்.

இவரது காலத்தில் பிரித்தானியர்களின் ஆக்கிரமிப்பு முயற்சிகள் தீவிரமடைந்தன.

[1798] ஸ்ரீ விக்ரம ராஜசிங்கன் (கடைசி மன்னன் – 1815 இல் ஆட்சி முடிவு)

கண்டியின் இறுதி மன்னன். கண்டி ஏரி மற்றும் அரண்மனையின் முகப்பில் உள்ள ‘பத்திரிப்புவ’ (அஷ்டகோண வடிவிலான கோபுரம்) ஆகியவற்றை இவரே கட்டினார்.

1815 இல் பிரித்தானியர்களிடம் கண்டி வீழ்ந்தபோது, இவருடன் கண்டி நாயக்கர் ஆட்சியும், இலங்கையின் சுதந்திர மன்னராட்சியும் முடிவுக்கு வந்தது.

இலங்கையின் மத்திய மலைநாட்டுப் பகுதியில் கி.பி. 14 ஆம் நூற்றாண்டு தொடக்கம் 1815 ஆம் ஆண்டில் பிரித்தானியரால் கைப்பற்றப்படும் வரைகண்டி இராச்சியம் இருந்த ஓர் இராச்சியமாகும். இதன் வரலாறு, 1337 தொடக்கம் 1374 வரை அரசு புரிந்த மூன்றாம் விக்கிரமபாகு, இன்று கண்டி என்று அழைக்கப்படும் செங்கடகல நகரை உருவாக்கியதுடன் தொடங்குகின்றது.

கண்டியின் ஆட்சி முறைக்கமைய நாட்டின் அனைத்துத் துறைகளினதும் அதிபதி மன்னன் ஆவான். அவன் இலங்கேசுவர, திரிசிங்கலாதீசுவர எனவும் அழைக்கப்பட்டான். நாட்டின் அனைத்துப் பகுதிகளும் இவனுக்கு சொந்தம் ஆகையால் பூபதி எனவும் அழைக்கப்பட்டான். மன்னன் அனைத்து அதிகாரமும் உடையவனாயினும் அவன் பிக்குகளினதும், பிரதான அதிகாரிகளினதும் ஆலோசனைக்கேற்ப செயற்படவேண்டும்

கண்டி இராச்சிய நிர்வாக முறையின் முக்கிய அலகாக அமைந்த அரச சபையில் கீழ்வரும் நிர்வாகிகள் அங்கம் பெற்றிருந்தனர்.

மகா அதிகாரங்கள்

திசாவைமார்

ரட்டேமகாத்மயாமார்

வரித்துறைச் செயலாளர்கள்

கண்டியை ஆண்ட அரசர்கள்பற்றி பார்ப்போமாகில்

சேனா சம்மத விக்கிரமபாகு (1469-1511)

செயவீர பண்டார (1511-1552)

கரலியத்த பண்டார (1552-1582)

முதலாம் இராசசிங்கன் (1582-1592))

முதலாம் விமலதர்மசூரிய (1592-1604)

செனரத் (1604-1635)

இரண்டாம் இராசசிங்கன் (1635-1687)

இரண்டாம் விமலதர்மசூரிய (1687-1707)

வீரபராக்கிரம நரேந்திரசிங்கன் (1707-1739)

சிரீ விசய இராசசிங்கன் (1739-1747)

கீர்த்தி சிரீ இராசசிங்கன் (1747-1782)

இராசாதி இராசசிங்கன் (1782-1798)

சிரீ விக்கிரம இராசசிங்கன் (1798-1815)

1815 ஆம் ஆண்டுடன் அரசாட்சி முடிவுக்கு வந்தது

ஆங்கிலேயரிடம் அடிமைப்பட்டனர்