“நான் ஒரு கனேடிய குடிமகள். நான் இலங்கை குடிமகள் அல்ல.

கனேடிய குடிமகள் — ஈழத் தமிழச்சி

“நான் ஒரு கனேடிய குடிமகள். நான் இலங்கை குடிமகள் அல்ல. ஆனால் நான் ஓர் ஈழத் தமிழச்சி.”

இந்த ஒரு வாக்கியத்திலேயே அவரது நிலைப்பாட்டின் தெளிவு இருக்கிறது.

குடியுரிமை வேறு; இன அடையாளம் வேறு.

கனடா அவருக்கு வழங்கியது குடியுரிமை.
அவரது வரலாறும் குடும்பப் பின்னணியும் அவருக்குத் தந்தது மொழி, பண்பாடு, வரலாறு மற்றும் ஈழத் தமிழ் அடையாளம்.

கனேடிய குடிமகளாக இருப்பதற்காக தனது தமிழ் அடையாளத்தைத் துறக்க வேண்டியதில்லை. அதேபோல், இலங்கை குடிமகளாக இல்லாததால் “ஈழத் தமிழச்சி” என்ற அடையாளத்தையும் இழந்துவிடுவதில்லை.

மேலும் ஒரு முக்கியமான விஷயம்:

“ஈழத் தமிழச்சி” என்பது ஒரு இன–பண்பாட்டு அடையாளம்; அது எந்தவொரு அரசியல் கட்சி அல்லது ஆயுத அமைப்பின் உறுப்பினர் அட்டை அல்ல.

ஒருவர் தன்னை ஈழத் தமிழச்சி என்று அழைத்துக் கொள்வதன் மூலம், அவர் எந்த அரசியல் இயக்கத்தை ஆதரிக்கிறார் என்பதைத் தீர்மானிக்க முடியாது.

இன்றைய உலகில் ஆயிரக்கணக்கான ஈழத் தமிழர்கள் கனடா, பிரித்தானியா, அமெரிக்கா, ஆஸ்திரேலியா மற்றும் பல நாடுகளின் குடிமக்களாக வாழ்கின்றனர். அவர்களின் குடியுரிமை மாறியிருக்கலாம்; ஆனால் அவர்களின் மொழி, பண்பாடு, குடும்ப வரலாறு மற்றும் இன அடையாளம் அதனால் அழிந்துவிடுவதில்லை.

எனவே அவர் கூறும்:

“கனடிய குடிமகள் — ஈழத் தமிழச்சி”

என்ற அடையாளத்தில் எந்த முரண்பாடும் இல்லை.

மாறாக, தாம் வாழும் நாட்டின் குடியுரிமையை மதித்துக்கொண்டே, தமது வரலாற்று வேர்களையும் இன அடையாளத்தையும் தயக்கமின்றி ஏற்றுக்கொள்வதில் ஒரு தெளிவு இருக்கிறது.

அந்தத் தெளிவை புலம்பெயர் தமிழர்களில் பலரும் பின்பற்றலாம்.

கனடா — நமது குடியுரிமை.
தமிழ் — நமது மொழி.
ஈழத் தமிழ் — நமது இன அடையாளம்.

குடியுரிமையை மாற்றிக்கொள்ளலாம்.
ஆனால் நமது அடையாளத்தை எவ்வாறு வரையறுத்துக் கொள்வது என்பதை மற்றவர்கள் தீர்மானிக்க முடியாது.