சங்க காலப் போர்கள்

Suggested for you ·o͏d͏r͏n͏s͏e͏S͏o͏p͏t͏8͏l͏m͏7͏m͏5͏4͏a͏f͏h͏6͏7͏i͏1͏7͏c͏0͏t͏8͏h͏0͏5͏m͏c͏1͏h͏c͏m͏3͏f͏c͏7͏h͏c͏g͏9͏f͏m͏2͏1͏3͏3͏0͏a͏6͏0͏h͏5͏m͏g͏ ·

பழந்தமிழக வரலாற்றை களப்பிரர் பல நூல்களும்,பல்லவர் கால மணிமேகலை போன்ற காப்பியங்களும் திரித்து எழுதி மறைத்த போதும் அதனை வெளிக்கொணர்ந்து வந்தவை சங்ககால பாடல்களே அதனை அறிந்து கொள்வதற்கு கி்மு 3 இல் நிகழ்ந்த வரலாற்றை சற்று மீட்டிப்பார்க்க வேண்டும்,அன்று மௌரியப் பேரரசின் பிரம்மாண்டமான தென்னகப் படையெடுப்பை, இந்தியாவின் முதல் காவல் அரணாக நின்று தடுத்து நிறுத்திய வேங்கட மலை அரசன் புல்லி மற்றும் அவனது வீரமிக்க கள்ளர் (சங்க காலக் கள்வர் / களவர்) குலத்தினர் வேங்கடத்து மன்னன் புல்லி மற்றும் கள்ளர் (கள்வர்) குலம்சங்க காலத்தில் தற்போதைய திருப்பதி (திருவேங்கட மலை) மற்றும் அதனைச் சுற்றியுள்ள சித்தூர், நெல்லூர் மலைக் காடுகள் அடங்கிய பகுதி “கள்வர் நாடு” அல்லது “கல்வர் நாடு” என்று அழைக்கப்பட்டது.

மன்னன் புல்லி: இந்த நாட்டின் மிக உன்னதமான, அஞ்சாத வீரம் கொண்ட அரசன்தான் புல்லி ஆவான். சங்க இலக்கியங்கள் இவனை “கள்வர் கோமான் புல்லி” (கள்ளர் குலத் தலைவன் புல்லி) என்று நேரடியாகவே பதிவு செய்துள்ளன.

சமூக நிலை: இவனது வீரர்கள் மலைக் காடுகளில் வாழ்ந்த, பிறப்பாலேயே போர்க்கலையை மட்டுமே கற்ற அஞ்சாத போர் மறவர்கள் ஆவர். இவர்களை இலக்கியங்கள் “கல்லா இளையர்” (போர்க்கலையைத் தவிர வேறு எதற்கும் பணியாத இளைஞர்கள்) என்று பெருமையுடன் குறிப்பிடுகின்றன.போர் எத்தனை ஆண்டுகள் நீடித்தது? எவ்வளவு பெரிய படைகள்?

வட இந்தியாவை ஆண்ட மௌரியப் பேரரசர் பிந்துசாரரின் காலத்தில் (கி.மு. 3-ஆம் நூற்றாண்டு) தென்னகப் படையெடுப்பு நிகழ்ந்தது.

போரின் கால அளவு: மௌரியர்களின் உள்கட்டமைப்பு மற்றும் தென்னகப் படையெடுப்பு என்பது ஒரே நாளில் முடியவில்லை. வடக்கே வடுக நிலங்களைக் (ஆந்திரா, கர்நாடகா) கைப்பற்றி, வேங்கட எல்லையில் புல்லி மன்னனின் தடையரணையும் மீறித் தமிழகத்திற்குள் நுழைய மௌரியர்கள் சுமார் 10 முதல் 15 ஆண்டுகள் வரை தொடர்ச்சியாகப் போராட வேண்டியிருந்தது.

மௌரியர் படை பலம்: மௌரியர்களிடம் சுமார் 6 லட்சம் காலாட்படை, 30,000 குதிரைப்படை, 9,000 போரியல் யானைகள் மற்றும் பல்லாயிரக்கணக்கான கனரகப் போர்த்தேர்கள் (திகிரி) இருந்தன. இவர்களுடன் மௌரியர்களுக்கு அடிபணிந்த வடநாட்டு வடுகப் படைகளும் துணைக்கு வந்தன.புல்லி மன்னனின் படை (யானைப்படை): புல்லி மன்னனின் முக்கியப் பலமே அவனது காடுகளிலிருந்து பிடிக்கப்பட்ட காட்டு யானைப்படை (வேழப் படை) ஆகும். மலையடிவாரங்களிலும் காடுகளிலும் மறைந்து நின்று தாக்கும் “கொரில்லா போர்முறை”வியூகத்தைக் கள்ளர் குல வீரர்கள் கையாண்டனர்.

உயிர்ப்பலிகள் எவ்வளவு? (இலக்கிய எடுத்துக்காட்டு)மௌரியர்களின் இரும்பு ஆயுதங்களுக்கும், கள்ளர் குல வீரர்களின் வேல்களுக்கும் இடையே நடந்த இந்த எல்லைப் போரில் இருதரப்பிலும் பெரும் சேதம் ஏற்பட்டது.

உயிர்ப்பலிகள்: வரலாற்று ஆய்வுகளின்படி, எல்லையைக் காக்கும் இந்தப் போரில் சுமார் ஆயிரக்கணக்கான கள்ளர் குல வீரர்கள் தங்களின் தாய்நாட்டைக் காக்க எல்லையிலேயே வீரமரணம் அடைந்து மடிந்தனர். மௌரியர்களின் பக்கமும் எண்ணற்ற குதிரைகளும் தேர்ப்படைகளும் கள்ளர் குல வீரர்களின் யானைப்படையால் நசுக்கி அழிக்கப்பட்டன.

இலக்கியச் சான்று (அகநானூறு 61 — பாடியவர்: மாமூலனார்):”கல்லா இளையர் பெருமகன் புல்லிவியன்றலை நல்நாட்டு வேங்கடம்…”விளக்கம்: வேங்கடத்து கள்ளர் குல வீரர்கள், மௌரியர்களின் பெரும் படையை எல்லையிலேயே மறித்து நின்று தங்களின் உயிர்களைத் தியாகம் செய்து கடுமையான தடையரணை ஏற்படுத்தினர். இதனால் மௌரியர்களின் ரதங்கள் வேங்கட மலைக்கு மேல் ஒரு அடியைக் கூட எடுத்து வைக்க முடியாமல் அங்கேயே முடங்கின.மூவேந்தர்கள் ஒன்று சேர்ந்து மௌரியர்களை விரட்டிய இடம் எது?புல்லி மன்னன் எல்லையிலேயே மௌரியர்களைப் பல ஆண்டுகள் முடக்கி வைத்ததால், தெற்கே இருந்த சேர, சோழ, பாண்டிய மன்னர்களுக்குத் தங்களின் பெரும் படைகளைத் திரட்டப் போதிய அவகாசம் கிடைத்தது.

கூட்டுப் படை களம் (பாழி மற்றும் மோகூர்): மௌரியர்கள் வடுகர்களின் உதவியோடு துளு நாட்டின் எல்லைப்பகுதியான தற்போதைய பாடி/பாழி (பழைய துளு நாடு – கேரளா மற்றும் தமிழக வடக்கு எல்லைப் பகுதி) என்ற இடத்தில் தங்களின் ராணுவ முகாமை அமைத்திருந்தனர்.

ஒன்று சேர்ந்த மன்னர்கள்: மௌரியர்களின் பெரும் ஆபத்தை உணர்ந்த சேர, சோழ, பாண்டிய மூவேந்தர்களும், வேளிர் குல மன்னனான பழையன் மாறனும் (மோகூர் மன்னன்) தங்களின் பல நூற்றாண்டு காலப் பகையை மறந்து ஒரே தமிழ் அடையாளமாக ஒன்று திரண்டனர்.

அடித்து விரட்டிய விதம்: சோழ மன்னன் இளஞ்சேட் சென்னி தலைமையிலான தமிழ் கூட்டுப் படை, மௌரியர்களின் முதன்மை ராணுவ முகாம் இருந்த ‘பாழி’ கோட்டையைத் தகர்த்து, அவர்களின் தேர்ப்படைகளைத் தமிழர்களின் மல்லல் யானைப்படைகளைக் கொண்டு சிதறடித்தது. தமிழக எல்லையைத் தாண்ட முயன்ற மௌரியர்களைத் தமிழ் மன்னர்கள் ஒருங்கிணைந்து தாக்கி, அவர்களை வட திசை நோக்கியே ஓட ஓட விரட்டியடித்தனர்.தொல்லியல் மற்றும் வரலாற்று முடிவுதமிழர்களின் இந்த அசாத்திய கூட்டு வீரத்தின் காரணமாகவே, மௌரியர்களால் தமிழகத்தைக் கைப்பற்றவே முடியவில்லை.இதன் நேரடித் தொல்லியல் ஆதாரமாக, பிந்துசாரரின் மகனான பேரரசர் அசோகர், தனது 13-ஆவது பேராணைக் கல்வெட்டில், “எனது எல்லைக்கு வெளியே சுதந்திரமாகத் திகழும் நாடுகள் சோழர், பாண்டியர், சத்தியபுத்திரர், கேரளபுத்திரர்,தம்பபர்ணி” என்ற தமிழரசர்கள் இருந்ததை அசைக்க முடியாத வரலாற்றுப் பதிவாக உலகிற்கு விட்டுச் சென்றுள்ளார்.சுருக்கமாகக் கூறின், தென்னகத்தைக் காக்கத் தங்களின் உயிர்களை லட்சக்கணக்கில் தியாகம் செய்து, முதல் தடையரண் அமைத்துக் கொடுத்த பெருமை வேங்கடத்து கள்ளர் கோமான் புல்லிக்கும், அவனது அஞ்சாத கள்ளர் குல வீரர்களுக்கும் மட்டுமே உரியதாகும்!

வடக்கு நோக்கி ஓடியவர்கள் யார்?பாழி மற்றும் மோகூர் போர்க்களங்களில் தமிழர்களின் பலத்த யானைப்படைத் தாக்குதலுக்கு ஈடுகொடுக்க முடியாமல், மௌரியர்களின் முதன்மைப் படை நிலைகுலைந்தது.மௌரியப் பேரரசின் தளபதிகளும் அரச குலத்தினரும்: போரை வழிநடத்தி வந்த வடநாட்டு மகத நாட்டுத் தளபதிகள், மௌரிய அரச குடும்பத்தைச் சேர்ந்த முக்கிய அதிகாரிகள் மற்றும் எஞ்சிய மௌரிய வம்சத்து வீரர்கள் தங்களின் உயிரைக் காத்துக் கொள்ளத் தட்சிணபாதை வழியாக மீண்டும் வடக்கு நோக்கி (மகத நாட்டிற்கு) ஓடினர்.கனரகத் தேர்ப்படை: போரில் தப்பித்த சில ரதங்களும், குதிரைப்படைகளும் வடக்கே பின்வாங்கின. தென்னகத்திலேயே தங்கிவிட்டவர்கள் யார்? (வந்த படைகள்)மௌரியப் படையில் வடநாட்டு மகத வீரர்கள் மட்டுமின்றி, அவர்கள் வழியில் கைப்பற்றித் தங்களுடன் சேர்த்துக் கொண்ட பல்வேறு இனப் படைகளும் இருந்தன. தோல்விக்குப் பிறகு, வடக்கே செல்ல வழியில்லாமலும், தங்களின் சொந்த நிலங்களுக்குத் திரும்ப விரும்பாமலும் பெருமளவிலான படைகள் தென்னக (ஆந்திரா, கர்நாடகா மற்றும் தமிழக எல்லை) எல்லைகளிலேயே தங்கிவிட்டன.

அவர்கள்:வடுகப் படைகள்: மௌரியர்களுக்கு முன்னணியாகச் சாலை அமைத்து, வழிகாட்டி வந்த ஆந்திர, கர்நாடகப் பகுதி வடுக வீரர்கள் பலர் தங்களின் சொந்த நிலங்களுக்குத் திரும்பாமல் வேங்கட மலைக்கு வடக்கே உள்ள எல்லைப் பகுதிகளிலேயே தங்கிவிட்டனர்.கோசர் மற்றும் துளு நாட்டுப் படைகள்: மௌரியர்களுக்கு ஆதரவாகப் போரிட்ட ‘கோசர்’ இனப் பிரிவினரும், துளு நாட்டுப் படைகளும் போரின் முடிவுக்குப் பின் ஆங்காங்கே சிதறித் தங்கினர்.மௌரியக் காவல் படையினர் (களப்பிரர் / மௌரியப் பிரிவு): பேரரசின் எல்லைகளைக் கண்காணிக்கவும், சாலைகளைப் பாதுகாக்கவும் ஆங்காங்கே நிறுத்தப்பட்டிருந்த மௌரியக் கீழ்நிலை வீரர்கள் மற்றும் கூலிப் படையினர் அங்கேயே தங்கிவிட்டனர்.

அங்கே தங்கியவர்கள் பின்னாளில் எந்தெந்தக் குடிகளாக மாறினார்கள்?

தென்னகத்தின் எல்லையான வேங்கட மலைக்கு அப்பாலும், தக்காணப் பீடபூமியிலும் தங்கிய மௌரிய மற்றும் வடுகப் படைகளின் எச்சங்கள், பல நூற்றாண்டுகள் கழித்துத் தென்னிந்திய வரலாற்றை மாற்றியமைத்த மிக முக்கியக் குடிகளாக மாறின.

அ) களப்பிரர் உருவாகக் காரணம்:வரலாற்று அறிஞர்களின் (குறிப்பாக கே.ஏ. நீலகண்ட சாஸ்திரி மற்றும் மயிலை சீனி. வேங்கடசாமி போன்றோரின்) ஆய்வுகளின்படி, மௌரியர்களின் வீழ்ச்சிக்குப் பிறகு தென்னக எல்லையில் தங்கியிருந்த ‘களவர்’ (வடுக நிலத்துக் களவர்) மற்றும் மௌரியப் படையினரின் எச்சங்களே பிற்காலத்தில் “களப்பிரர்கள்” என்று அழைக்கப்பட்டனர். இவர்கள் கி.பி 435 ஆண்டில் தமிழகத்திற்குள் நுழைந்து, மூவேந்தர்களை வீழ்த்திச் சுமார நூறு ஆண்டுகள் தமிழகத்தை ஆண்டனர்.

ஆ) சாதவாகனர்கள் மற்றும் நாயக்கர்களின் முன்னோடிகள் இந்த கள்பிரர்கள்,சாதவாகனர்கள் மௌரியப் பேரரசு வடக்கே வீழ்ந்த பிறகு, மௌரியப் படையில் தளபதிகளாகவும் உள்ளூர் தலைவர்களாகவும் இருந்த வடுக ஆந்திரா மற்றும் மகாராஷ்டிர பகுதியில் பெரிய ‘சாதவாகனப் பேரரசை’ தோற்றுவித்தனர்.

கன்னட மற்றும் தெலுங்கு குடிகள்: மௌரியர்களுடன் வந்த வடுகப் படைகள், பிற்காலத்தில் கர்நாடகா மற்றும் ஆந்திரப் பகுதிகளில் காம்புகளாகவும், பாளையக்காரர்களாகவும், பின்னாளில் விஜயநகர பேரரசு காலத்தில் பல்வேறு நாயக்கர் மற்றும் ரெட்டி சமூகக் குடிகளாகவும் உருவெடுத்தனர்.

இ) பல்லவர்களின் தோற்றம் மௌரியர்களின் வீழ்ச்சிக்குப் பின், சாதவாகனர்களின் கீழ் மாகாண அதிகாரிகளாக இருந்த ‘தொண்டைமண்டல’ எல்லைப் பகுதி மக்கள் (வடுக மற்றும் உள்ளூர் கலப்பு குடிகள்) பிற்காலத்தில் பல்லவர்கள் என்ற பேரரசாக உருவெடுத்தனர். இவர்களின் முதல் கல்வெட்டுகள் பிராகிருத மொழியிலும், மௌரியர்களின் எழுத்து முறையான பிராமி எழுத்து வடிவிலும் இருந்ததே இதற்குச் சான்றாகும்.இந்த பல்வர்களுடைய காலத்தில்தான் காஞ்சியில் மகாயான பெளத்தம் எழுச்சி கொள்கிறது,அதற்கு முன்பாக இந்த பெளத்தம் பழந்தமிழக நிலப்பரப்பில் காணப்படவில்லை.

இந்தக் காஞ்சிப் பல்வர்களுடைய காலத்திலேயே மணிமேகலை என்ற மகாயான பெளத்த காப்பியம் தோன்றி இலங்கையில் புத்த பெருமானுடைய பாதபீடிகை உண்டு என வரலாற்றை தமக்குச்சாதகமாக திரித்து எழுத தொடங்கிவிட்டது.சுருக்கமாகக் கூறின், மௌரியர்களின் தோல்விக்குப் பின் வடநாட்டவர் மட்டுமே திரும்பினர்; ஆனால், அவர்களுடன் வந்த வடுகப் படைகளும், காவல் அரண் வீரர்களும் தென்னக எல்லைகளிலேயே தங்கி, பிற்காலத்தில் களப்பிரர் ஆகினர்,அதில் இந்த களப்பிர மோரியரே இலங்கை மீதும் படையெடுத்து மோரிய அரச வம்சமாகத் திகழ்ந்தனர்.

ஆகவே அந்த மோரிய வம்ச அரசர்களுடைய ஆட்சியில் எழுதப்பட்ட தேரவாத இலக்கியங்களும் அவர்களுடைய வரலாறு போலவே அமைக்கப்பட்டு பல வரலாற்று உண்மைகளை மறைக்க காரணமாக அமைந்தும் விட்டது,