The US began regime change in Iran way back in 1953

12 March 2026

---

The picture shows Mohammad Mosadegh in Tehran

---

In 1953, the CIA and the British MI6 together staged Operation Ajax, a coup which overthrew Iran’s democratically-elected Prime Minister Mohammad Mosaddegh, who nationalised Iran’s oil industry in 1951. This was done without Shah Mohammad Reza Pahlavi’s approval. The Pahlavi dynasty had ruled Iran since 1925, but power now lay with the parliament which gave Mosaddegh the green light to nationalise Iran’s oil industry. 

The coup was orchestrated by CIA agent Kermit Roosevelt, who bribed key people and launched a smear campaign against Mosaddegh, who was staunchly anti-communist. But he was vilified as a communist. Real power went back to the Shah after the coup, though not real power pertaining to Iranian oil. Earlier, the British oil company BP was in charge of Iranian oil operations. Post-coup, seven American companies known as the ‘Seven Sisters’ (including Exxon and Mobil) took over. The Shah never got even half the profits.

Massoud Rajavi

Mohammad Mosaddegh

But his dictatorship was staunchly pro-American. Iran became the biggest buyer of US weaponry and aircraft. Iran’s strong left-wing parties organised resistance against the Shah, and the central figure of this insurrection was the charismatic Massoud Rajavi, leader of the Mojahedin-e Khalq (MEK), a secular group not to be mistaken with the Afghan Mujaheddin. They joined hands with the Islamists led by Ayatollah Khomeini in exile in Paris. This unholy alliance proved fatal to Rajavi and his followers. One year after the Shah was driven out, the Islamists massacred the Mojahedin. Rajavi escaped to France and later to Iraq. Captured female members were raped in prison by the Revolutionary Guard. After this, there was no organised opposition in Iran to the clerics. This, in short, is a brief history of modern Iran, and we need this background to understand what’s happening today. President Donald Trump wants regime change in Tehran for the same reason that Prime Minister Mossadegh was overthrown in 1953, and that reason is oil.

US Senator Marco Rubio has said something which reveals the nature of the new world order under President Donald Trump—Rubio said he didn’t have a clue about Israel striking Iran on Feb. 26. Nobody in Washington knew about it. They were clueless.

But of course, no one in Washington was unhappy about it, either. It isn’t clear if this is a cover-up story by Rubio. But it is also very clear that Trump does as Israeli Prime Minister Benjamin Netanyahu says. US and Israeli policy over the Middle East has been eye-to-eye for decades. Now it has become the same myopic vision. Donald Trump and his hardline supporters believe that regime change in Iran will make the US even more powerful, with full control over Iranian oil, and weaken China, which gets 90% of its fuel from Iran. 

Iran needs a regime change to free itself from a brutal regime. But that change has to come from within, helped by a neighboring state—we can take as an example the independence war in former East Pakistan (Bangladesh) in 1971. If Iran is run by a group of misogynists and fanatics, so is the US today (along with Israel). Ordinary citizens are bullied and terrorised in both the US and Iran. But no one is talking about bombing the United States to make a regime change.

Radical Islam

The story that Iran fuels radical Islam around the world doesn’t sound convincing. The radicals are doing all the damage inside Iran, to free-thinking Iranians, not outside. Syria and Pakistan are today the hotbeds of radical Islam. Bombing Iran to wipe out radical Islam is similar to the US attacking Venezuela to stop the flow into the US. It’s Mexico, not Venezuela, which is the source of that drug supply.

‘Strongmen’ always underestimate their opponents. Hitler miscalculated disastrously when he invaded Russia. “Kick the rotten door,” he told his generals, “and the whole rotten structure will come down.” A campaign designed to last one summer dragged on for four years till the Soviets reached Hitler’s bunker in Berlin. 

Trump’s and Netanyahu’s ‘quick war’ is going to be a long quagmire, even ruling out a ground invasion of Iran. They expect the Iranians to take out the regime as massive bombing goes on. But these same Iranians were badly let down last year, when protesters took to the streets in massive numbers, expecting the Americans to come and help them. No such help came, and over 8000 people were killed. Arrests and executions continue even now, but Iranians aren’t going to cheer more and more bombing when preschoolers have been targeted. This is a war crime.

To do a quick military analysis, Iran is rewriting the rules of war.  Its air force cannot defend the country, but Iran is counterattacking decisively with missiles. Already, every US base in the Middle East has been hit. Every port where American ships dock has been attacked. Iranian missiles have struck as far as Cyprus, where the British were unwise enough to send their F-22s (that old ‘special partnership’ – some people never learn). 

Iran doesn’t have long-range ballistic missiles (ICBMs) as the US does. But it has a huge arsenal of short to medium-range hypersonic missiles. These are enough to cripple the entire Middle East. They fly at Mach 2 to Mach 3, and neither Israel nor the US has the technological ability to counter them. That’s why Israel’s Iron Dome isn’t fully effective. Iran has 250,000 such missiles (according to an American estimate). The US has about 4000. It takes two to three missiles to intercept and bring down one hypersonic missile. The math is clear—Iran can continue missile attacks for a long time, while the US and Israel will run out of interceptor missiles sooner or later.

A ground invasion of Iran will be suicidal. It’s a very large country (1.65 sq.km), with mountain ranges, deserts, and forests. Its armed forces are dedicated and will not crumble like Saddam Hussein’s conscript army. Nor will Iran have a shortage of people willing to commit suicide for the country if the need arises. Trump and Netanyahu aren’t the sanest people around today, but even they’d be mad to go for a ground invasion of Iran.

The best option right now is to find a mediator to end the war. This stage could come after two to three months. Just think of the economic damage not only in the Middle East but around the world by then. It isn’t small countries like Sri Lanka that will suffer. India would like to see this war end soon. There are 4.6 million Indians doing business in the Gulf, and they are stranded. Mega economic centres such as the UAE and Dubai are crippled, and airports shut down. There are thousands of Europeans trapped there, unable to escape. India needs 2.6 million barrels of oil coming through the Persian Gulf every day. Word is that a barrel of oil could reach $100 soon. Think of how that’s going to affect even a giant economy such as India’s. Alternative sources of fuel can be found, but the price will be higher.

The American economy, too, will be affected badly. Empires are done in by military adventures—Germany’s, Japan’s, and Soviet Russia’s—and now it looks like the turn of the US. 

If sense prevails, both the US and Israel should accept India as a mediator and work out a peace. The worst-case scenario is that, if the US pulls out of the war, Israel might use its nuclear option, launching tactical nuclear weapons against Iran. But that would inevitably lead to Russian and Chinese intervention, with unthinkable consequences.

https://www.dailymirror.lk/opinion/The-US-began-regime-change-in-Iran-way-back-in-1953/172-335075

அமெரிக்கா 1953 ஆம் ஆண்டிலேயே ஈரானில் ஆட்சிமாற்றத்தை தொடங்கியது

12 மார்ச் 2026

படத்தில் டெஹ்ரானில் உள்ள முகமது மொசாதெக் காணப்படுகிறார்.

1953 ஆம் ஆண்டு, அமெரிக்காவின் CIA மற்றும் பிரிட்டனின் MI6 இணைந்து “ஆபரேஷன் அஜாக்ஸ்” (Operation Ajax) என்ற பெயரில் ஒரு புரட்சி நடவடிக்கையை ஏற்படுத்தின. இதன் மூலம் 1951 ஆம் ஆண்டு ஈரானின் எண்ணெய் தொழில்துறையை தேசியமயமாக்கிய சனநாயக முறையில் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட பிரதமர் முகமது மொசாதெக் பதவியில் இருந்து அகற்றப்பட்டார்.

இந்த நடவடிக்கை ஷா முகமது ரேசா பஹ்லவியின் அனுமதி இல்லாமல் மேற்கொள்ளப்பட்டது. பஹ்லவி வம்சம் 1925 முதல் ஈரானை ஆட்சி செய்தாலும், அப்போது உண்மையான அதிகாரம் நாடாளுமன்றத்திடம் இருந்தது. அதுவே மொசாதெக்கிற்கு ஈரானின் எண்ணெய் தொழில்த்துறையை தேசியமயமாக்க அனுமதி வழங்கியது.

இந்த புரட்சியை CIA முகவர் கெர்மிட் ரூஸ்வெல்ட் திட்டமிட்டு நடத்தினார். முக்கியமான சிலரை இலஞ்சம் கொடுத்து, மொசாதெக்கிற்கு எதிராகப் பழிவாங்கும் பரப்புரையைத் தொடங்கினார். உண்மையில் மொசாதெக் தீவிர கம்யூனிச எதிர்ப்பாளர்- இருந்தாலும், அவரை கம்யூனிஸ்டாக சித்தரித்தனர்.

இந்தப் புரட்சிக்குப் பிறகு அரசியல் அதிகாரம் மீண்டும் ஷாவிடம் சென்றது. ஆனால் ஈரானின் எண்ணெய் மீது முழு அதிகாரம் அவருக்குக் கிடைக்கவில்லை. அதற்கு முன்பு பிரிட்டிஷ் எண்ணெய் நிறுவனம் BP ஈரானின் எண்ணெய் செயல்பாடுகளை கட்டுப்படுத்தியது. புரட்சிக்குப் பிறகு “செவன் சிஸ்டர்ஸ்” (Seven Sisters) என அழைக்கப்பட்ட ஏழு அமெரிக்க நிறுவனங்கள் (எக்சான், மோபில் உள்ளிட்டவை) எண்ணெய் துறையை கைப்பற்றின. ஷாவுக்குக் கிடைத்த லாபம் பாதிக்கும் குறைவாகவே இருந்தது.

ஆனால் ஷாவின் ஆட்சி அமெரிக்காவுக்கு மிகவும் ஆதரவானதாக இருந்தது. ஈரான் அமெரிக்க ஆயுதங்களையும்
Massoud Rajavi

விமானங்களையும் அதிகமாக வாங்கும் நாடாக மாறியது.
Mohammad Mosaddegh
ஈரானில் வலுவான இடதுசாரிக் கட்சிகள் ஷாவுக்கு எதிராக போராட்டங்களை ஏற்பாடு செய்தன. அந்தக் கிளர்ச்சியின் முக்கியத் தலைவராக மசூத் ரஜாவி இருந்தார். அவர் முஜாஹிதீன்-எ-கல்க் (MEK) என்ற மதச்சார்பற்ற அமைப்பின் தலைவராக இருந்தார். இதனை ஆப்கானிஸ்தானின் முஜாஹிதீன்களுடன் குழப்பப்படக்கூடாது.

இந்த இயக்கம் பாரிசில் அகதியாக இருந்த ஆயத்துல்லா கோமேனி தலைமையிலான இஸ்லாமியர்களுடன் கூட்டணி அமைத்தது. ஆனால் இந்தக் கூட்டணி பின்னர் இரஜாவிக்கும் அவரது ஆதரவாளர்களுக்கும் பேரழிவாக முடிந்தது. ஷா வெளியேற்றப்பட்டு ஒரு ஆண்டு கூட ஆகாமல், இஸ்லாமியர்கள் முஜாஹிதீன் இயக்க உறுப்பினர்களை பெருமளவில் கொன்றனர்.

எதிர்ப்பு இயக்கம் இல்லை.

இது தான் நவீன ஈரானின் சுருக்கமான வரலாறு. இன்று நடக்கும் நிகழ்வுகளை புரிந்துகொள்ள இந்தப் பின்னணி அவசியம்.

அமெரிக்க அதிபர் டொனால்ட் ட்ரம்ப் டெஹ்ரானில் ஆட்சிமாற்றத்தை விரும்புகிறார். 1953 இல் மொசாதெக் பதவி நீக்கப்பட்ட காரணம் என்னவோ அதே காரணம் இன்றும் உள்ளது — அது எண்ணெய்.

அமெரிக்க வெளியுறவுச் செயலாளர் மார்க் ரூபியோ சமீபத்தில் ஒரு கருத்தைத் தெரிவித்தார். அதில் ட்ரம்ப் தலைமையிலான புதிய உலக ஒழுங்கின் தன்மை வெளிப்படுகிறது. பிப்ரவரி 26 அன்று இஸ்ரேல் ஈரானை தாக்கியது பற்றி தமக்கு முன்கூட்டியே தெரியாது என்று அவர் கூறினார். வாஷிங்டனில் யாருக்கும் தெரியவில்லை என்றும் சொன்னார்.

ஆனால் அதனால் வாஷிங்டனில் யாரும் அதிருப்தியடையவில்லை. இது ரூபியோ கூறிய மறைமுகக் கதையா என்பது தெளிவில்லை. இருப்பினும் ட்ரம்ப் இஸ்ரேல் பிரதமர் பெஞ்சமின் நெத்தன்யாகு சொல்வதைப் போலவே செய்கிறார் என்பது தெளிவாக உள்ளது.

பல தசாப்தங்களாக அமெரிக்கா மற்றும் இஸ்ரேலின் மத்திய கிழக்கு கொள்கைகள் ஒன்றுக்கொன்று ஒத்ததாக இருந்தன. இன்று அது ஒரே பார்வையாக மாறிவிட்டது. ட்ரம்ப் மற்றும் அவரது கடுமையான ஆதரவாளர்கள், ஈரானில் ஆட்சிமாற்றம் நடந்தால் அமெரிக்கா இன்னும் சக்திவாய்ந்ததாக மாறும் என்று நம்புகிறார்கள். மேலும் ஈரானின் எண்ணெய் மீது முழு கட்டுப்பாடு கிடைக்கும். இதனால் ஈரானிலிருந்து 90% எரிபொருள் பெறும் சீனாவும் பலவீனமாகும்.

ஈரானுக்கு ஆட்சிமாற்றம் தேவை — கொடூரமான ஆட்சியிலிருந்து விடுபட. ஆனால் அந்த மாற்றம் நாட்டுக்குள் இருந்தே வர வேண்டும். உதாரணமாக 1971 ஆம் ஆண்டு கிழக்கு பாகிஸ்தானில் (இன்றைய பங்களாதேஷ்) நடந்த விடுதலைப் போராட்டத்தை எடுத்துக்கொள்ளலாம்.

இன்று ஈரானைப் பெண்களை வெறுக்கும் தீவிரவாதிகள் ஆட்சி செய்கிறார்கள் என்றால், அமெரிக்காவும் (இஸ்ரேலுடன் சேர்ந்து) அதேபோன்ற நிலையை நோக்கிச் செல்கிறது என்று சிலர் கூறுகிறார்கள். இரு நாடுகளிலும் பொதுமக்கள் அச்சுறுத்தலுக்கும் அடக்குமுறைக்கும் உள்ளாகின்றனர். ஆனால் அமெரிக்காவில் ஆட்சிமாற்றம் செய்ய குண்டுவீச வேண்டும் என்று யாரும் கூறவில்லை.

தீவிர இஸ்லாம்

ஈரான் உலகம் முழுவதும் தீவிர இஸ்லாமை ஊக்குவிக்கிறது என்ற கதை நம்பகமாகத் தெரியவில்லை. தீவிரவாதிகள் ஈரானுக்குள் சுதந்திரமாகச் சிந்திக்கும் மக்களையே அதிகமாக தாக்குகிறார்கள்; வெளிநாடுகளில் அல்ல.
இன்று தீவிர இஸ்லாமின் முக்கிய மையங்கள் சிரியா மற்றும் பாகிஸ்தான் ஆகும். தீவிர இஸ்லாமை அழிக்க ஈரானை குண்டுவீசுவது, அமெரிக்காவுக்கு போதைப்பொருள் செல்லுவதைத் தடுக்க வெனிசுலாவை தாக்குவது போன்றதாகும். அந்த போதைப்பொருள் பெரும்பாலும் மெக்சிகோவிலிருந்து வருகிறது.

வரலாற்றில் பல வலுவான தலைவர்கள் தங்கள் எதிரிகளைத் தவறாக மதிப்பிட்டுள்ளனர். ஹிட்லர் ரஷ்யாவைத் தாக்கியபோது மிகப்பெரிய தவறு செய்தார். “அந்த சிதைந்த கதவை ஒரு கால் அடி போட்டால் போதும்; முழு கட்டமைப்பும் இடிந்து விழும்” என்று அவர் தனது ஜெனரல்களிடம் சொன்னார். ஒரு கோடைக்காலத்தில் முடியும் என்று நினைத்த போர் நான்கு ஆண்டுகள் நீண்டது.

ட்ரம்ப் மற்றும் நெத்தன்யாகுவின் “விரைவு போர்” கூட நீண்ட சிக்கலான போராட்டமாக மாறக்கூடும்.
ஈரானை நிலத் தாக்குதல் மூலம் கைப்பற்றுவது தற்கொலை முயற்சியாக இருக்கும். அது 1.65 மில்லியன் சதுர கிலோமீட்டர் பரப்பளவு கொண்ட பெரிய நாடு. மலைகள், பாலைவனங்கள், காடுகள் ஆகியவை உள்ளன. அதன் படைகள் உறுதியானவை.

எனவே தற்போதைய சிறந்த தீர்வு — நடுவர் ஒருவரைக் கண்டுபிடித்துப் போரை முடிவுக்குக் கொண்டுவருவது. இரண்டு அல்லது மூன்று மாதங்களில் இது அவசியமாகலாம்.

இந்தப் போர் நீடித்தால் உலகப் பொருளாதாரத்துக்கும் பெரிய பாதிப்பு ஏற்படும். குறிப்பாக இந்தியா கவலைப்படுகின்றது. வளைகுடா நாடுகளில் 4.6 மில்லியன் இந்தியர்கள் வேலை செய்து வருகின்றனர். துபாய் போன்ற பெரிய பொருளாதார மையங்கள் முடங்கிவிட்டன.

இந்தியா நாளும் பாரசீக வளைகுடா வழியாக 2.6 மில்லியன் பீப்பா கச்சா எண்ணெய் பெறுகிறது. எண்ணெய் விலை விரைவில் $100 ஆக உயரலாம் என்று கூறப்படுகிறது.

அமெரிக்க பொருளாதாரமும் இதனால் பாதிக்கப்படும். வரலாற்றில் பல பேரரசுகள் இராணுவ சாகசங்களால் வீழ்ந்துள்ளன — ஜெர்மனி, ஜப்பான், சோவியத் இரஷ்யா. இப்போது அமெரிக்காவுக்கும் அதே அபாயம் இருப்பதாக தோன்றுகிறது.

புத்திசாலித்தனம் மேலோங்கினால், அமெரிக்காவும் இஸ்ரேலும் இந்தியாவை நடுவராக ஏற்று சமாதானத்தை உருவாக்க வேண்டும்.

மிக மோசமான சூழ்நிலையில், அமெரிக்கா போரிலிருந்து விலகினால் இஸ்ரேல் தந்திர அணு ஆயுதங்களை பயன்படுத்தலாம். ஆனால் அது இரஷ்யாவும் சீனாவும் தலையிடும் நிலையை உருவாக்கி, நினைக்க முடியாத விளைவுகளை ஏற்படுத்தும்.

(கொழும்பில் இருந்து வெளியாகும் Daily Mirror நாளேட்டில் வெளிவந்த ஆங்கிலக் கட்டுரையின் தமிழாக்கம். நக்கீரன்)