செய்தி

நாடு கடந்த தமிழீழ அரசாங்கத்தினை வளர்த்தெடுக்க முன் வருக: அபாண்டமான குற்றச்சாட்டுக்கள் வேண்டாம்: வி.ருத்ரகுமாரன்

[ புதன்கிழமை, 20 சனவரி 2010, 05:04.10 AM GMT +05:30 ]

நாடு கடந்த தமிழீழ அரசு அமைக்கும் முயற்சியின் நோக்கம் குறித்து விசமத்தனமான பரப்புரைகள் மேற்கொள்வதும், குறுகிய நோக்கத்துடன் சந்தேக விதைகளைத் தூவுவதும் ஈழத் தமிழர் தேசத்தைப் பலவீனப்படுத்தத்தான் வழி கோலும். இவ்வாறு நாடுகடந்த தமிழீழ அரசு அமைக்கும் செயற்பாட்டுக்குழுவின் இணைப்பாளர் வி.ருத்ரகுமாரன் தெரிவித்துள்ளார்.

இது தொடர்பாக நாடு கடந்த தமிழீழ அரசு அமைக்கும் செயற்பாட்டுக்குழு விடுத்துள்ள ஊடக அறிக்கை:

நாடு கடந்த தமிழீழ அரசாங்கத்தினை வளர்த்தெடுக்க முன் வருக: அபாண்டமான குற்றச்சாட்டுக்கள் வேண்டாம்

நாடு கடந்த தமிழீழ அரசாங்கத்தின் உருவாக்கம் தொடர்பாக மதியுரைக்குழுவின் ஆய்வின் அடிப்படையில் தயாரிக்கப்பட்ட அறிக்கையினை தைத்திருநாள் அன்று வெளியிட்டிருந்தோம்.

இவ் அறிக்கை மக்கள் கருத்துக்களைப் பெறுவதற்காக பெப்ரவரி மாதம் 5ம் திகதிவரை முன்வைக்கப்பட்டுள்ளது. இவ் அறிக்கை தொடர்பான மக்கள் கருத்துக்களை உள்வாங்கி பெப்ரவரி மாதம் 10 திகதி வரையில் அறிக்கையினை முழுமைப்படுத்தவுமுள்ளோம்.

எமது வேண்டுகோளுக்கிணங்க பல தமிழ்சசமூக நிறுவனங்களும் மக்கள் பலரும் தமது ஆதரவினை வெளிப்படுத்தியும் தமது கருத்துக்களை எமக்குத் தெரிவித்தும் வருகின்றனர். ஊடகங்களும் இவ் அறிக்கையினை முக்கியத்துவம் கொடுத்து பிரசுரித்து வருகின்றன. பலர் தொண்டர்களாகத் தம்மைப் பதிவு செய்து நாடு கடந்த தமிழீழ அரசாங்கத்தினை உருவாக்கும் பணியில் தம்மை இணைத்துக் கொண்டும் வருகின்றனர். இவையெல்லாம் நாடு கடந்த தமிழீழ அரசாங்கத்தினை அமைக்கும் முயற்சிக்கு உற்சாகம் தருவதாக அமைகின்றன. இதற்கு எமது நன்றிகளை தெரிவித்துக் கொள்கிறோம்.

இருந்த போதும் பொறுப்பாக நடந்து கொள்ள வேண்டிய தமிழ் ஊடகங்கள் சில பொறுப்பற்ற வகையில் நாடு கடந்த தமிழீழ அரசாங்கத்தின் உருவாக்க முயற்சியினை சிறுமைப்படுத்த முயல்வது கண்டு நாம் வேதனையடைகிறோம். எமக்குக் கிடைக்கும் தகவல்களை ஆராய்நது பார்ககும் போது நாடு கடந்த தமிழீழ அரசாங்கத்தினை உருவாக்கும் முயற்சியினைத் தடம் புரள வைக்க தேசியத்தின் பெயரால் சிலர் முயல்கின்றனரோ என்ற சந்தேகம் எமக்கு எழுகின்றது. உண்மை இவ்வாறு இருப்பின் இது எமது கண்களை நாமே குருடாக்கும் முயற்சியாகும்.

ஓரிரு இணையத் தள ஊடகங்கள் குற்றஞ்சாட்டுவது போல நாம் ஆங்கிலத்திலும் தமிழிலும் இரு வேறு அறிக்கைகளை வெளியிடவில்லை. தமிழீழ விடுதலைப் போராட்டத்திற்கு தோளோடு தோள் கொடுத்து நின்று வரும் பேராசிரியர் பீறறர் சால்க, பேராசிரியர் பிரான்சிஸ் பொய்ல, சட்ட அறிஞர் கரன் பார்ககர் போன்ற அனைத்துலகத் சமூகத்தைச் சேர்நதவர்களும் மதியுரைக்குழு உறுப்பினர்களாக இருந்தமையால் அறிக்கை முதலில் ஆங்கிலத்திலேயே தயார் செய்யப்பட்டது. ஆங்கில மூலமே பின்னர் தமிழ்பபடுத்தப்பட்டது. மொழிமாற்றம் செய்யப்படும் போது மூலத்தின் பொருள் மாறுபடாத வகையில் மொழிமாற்றம் செய்தலே முறையானது. இந்த அணுகுமுறையே எமது அறிக்கையினை மொழிமாற்றம் செய்த போதும் பின்பற்றப்பட்டது. இதனை இரண்டு அறிக்கைகளையும் ஒப்பிட்டுப் பார்பபோர் இலகுவாகப் புரிந்து கொள்வர். இரு மொழிப் பிரதிகட்குமிடையே கருத்து வேறுபாடுகளெதுவுமிருப்பின் அவை சுட்டிக்காட்டப்பட்டிருக்க வேண்டுமேயொழிய அபாண்டமான குற்றச்சாட்டாக வெளிப்பட்டிருக்கக்கூடாது.

எமது அறிக்கை தொடர்பாக பின்வரும் விடயங்களை மக்கள் முன் தெளிவாக வெளிப்படுத்த விரும்புகிறோம்.

1. இவ் அறிக்கையின் வழிகாட்டிக் கோட்பாடுகளில், நாடு கடந்த தமிழீழ அரசாங்கத்தின் இலக்கு சுதந்திரமும் இறைமையும் கொண்ட மதசார்பற்ற தமிழீழ அரசு அமைத்தலாக இருக்கும் என ஆங்கிலத்திலும் தமிழிலும் தெளிவாகக் கூறப்பட்டுள்ளது.

2. இது வெறும் நிலைப்பாடாக மட்டும் முன்வைக்கப்படாமல் இவ் இலக்கினை அடைவதற்கான ஒரு மூலோபாயத்தை அறிக்கை முன் மொழிகிறது. தாயகம், தேசியம், சுயநிர்ணயம் போன்ற அடிப்படைக்கோட்பாடுகளுக்கு அங்ககாரம் பெறுவது முதற்படி எனவும் இவ் அங்ககாரம் கிடைக்கும் போது ஈழத் தமிழர் தேசம் தமது சுயநிர்ணய உரிமையைப் பிரயோகிப்பது அடுத்தபடி எனவும் அறிக்கை கூறுகிறது.

இங்கு சுயநிர்ணய உரிமை என்பது அதன் முழுமையான அர்ததத்திலேயே குறிப்பிடப்படுகிறது. அதாவது பிரிந்து போகும் உரிமை உள்ளடங்கலாக தமது அரசியல் தலைவிதியைத் தாமேதீரமானிக்கும் ஈழத் தமிழர் தேசத்தின் உரிமைக்கான அங்ககாரத்திற்கு நாடு கடந்த தமிழீழ அரசாங்கம் போராடும் என்பது இதன் அர்ததமாகும். இத்தகைய அங்ககாரம் கிடைக்கும் போது தாயகத்திலும் புலத்திலும் ஜனநாயக வழிமுறைக்கூடாக ஈழத் தமிழர் தேசம் தனது சுயநிர்ணயஉரிமையினைப் பிரயோகிக்கும். சுயநிர்ணய உரிமைக் கோட்பாடு பல்வேறு வாதப்பிரதிவாதங்களுக்கு உட்பட்டிருந்தாலும், அந்நிய ஆட்சிக்கு உட்பட்டிருக்கும் மக்கள் தமது சுதந்திரத்தையும் இறையாண்மையையும்; கோருவதற்கான சட்ட அந்தஸ்தை அனைத்துலகச் சட்டங்களுக்கு உட்பட்ட வகையில் எமக்குத் தருகிறது. இதனாலேயே இக் கோட்பாட்டிற்கு அறிக்கை முக்கியத்துவம் கொடுக்கிறது.

சட்ட அறிஞர் கரன் பார்ககர் அவர்கள் அடிக்கடி கூறுவதுபோல சுயநிர்ணய உரிமையும் சுதந்திரத் தமிழீழமும் ஒரு குதிரையும் வண்டியும் போன்றவை. சுயநிர்ணய உரிமையென்ற குதிரையினைப் பூட்டித்தான் சுதந்திரத் தமிழீழமென்ற வண்டியை நாம் இழுத்தாக வேண்டும். இந்த விடயம் தொடர்பாக எம்மால் முன்வைக்கப்பட்ட மூலோபாயத்தினை விட மாற்று
மூலோபாயங்கள் முன்வைக்கப்படுமாயின் அதனை மதியுரைக்குழு பரிசீலனை செய்யவும் தயாராக உள்ளது.

3. நாடு கடந்த தமிழீழ அரசாங்கம் உருவாக்கப்படும் முதன்மை நோக்கங்களில் ஒன்று அனைத்துலக சமூகத்தினை எமது பக்கம் வென்றெடுத்தலாகும். நலன்கள் என்ற அச்சில் இயங்கும் உலக ஒழுங்கில் இது ஒரு இலகுவான விடயமாக இருக்க மாட்டாது. நாடு கடந்த தமிழீழ அரசாங்கத்தினை ஒரு வலு மையமாக மாற்றவது இதற்கு அவசியம். இதற்கான எமது முயற்சியில் நாம் ஒன்றிணைந்த தேசமாக இயங்குவது முக்கியமானதாகும்.

4. நாடு கடந்த தமிழீழ அரசாங்கம் உருவாக்கும் முயற்சிக்கான அறிக்கையினை தயார் செய்த மதியுரைக்குழு உறுப்பினர்கள் மிக நீணடகாலமாகத் தமிழீழ விடுதலை இலட்சியத்தோடு தம்மைப் பிணைத்துக் கொண்டவர்கள். தமிழீழத் தனியரசினை வென்றெடுப்பதற்கான பெருவிருப்புக் கொண்டவர்கள். தமது பெயர்களை வெளிப்படையாக வெளிப்படுத்தி இம் முயற்சியினை மேற்கொண்டவர்கள். இவர்களால் தயார் செய்யப்பட்ட அறிக்கையும் பகிரங்கமாக மக்கள் முன் வைக்கப்பட்டுள்ளது. இவை மட்டுமல்ல, நாடு கடந்த தமிழீழ அரசாங்கமும் மக்களால் தேர்நதெடுக்கப்படும் மக்கள் பிரதிநிதிகளைக் கொண்டே உருவாக்கப்படவுள்ளது. விசுவாசத்தோடும் வெளிப்படைத் தன்மையாகவும் மேற்கொள்ளப்படும் இம் முயற்சியின் நோக்கம் குறித்து விசமத்தனமான பரப்புரைகள் மேற்கொள்வதும், குறுகிய நோக்கத்துடன் சந்தேக விதைகளைத் தூவுவதும் ஈழத் தமிழர் தேசத்தைப் பலவீனப்படுத்தத்தான் வழி கோலும்.

5. நாடு கடந்த தமிழீழ அரசாங்கத்தின் உருவாக்கம் தொடர்பான இவ் அறிக்கை இன்னும் முழுமைப்படுத்தப்படவில்லை. இவ் அறிக்கையினை முழுமையாக வாசியுங்கள். இவ் அறிக்கை தொடர்பான கருத்துப்பரிமாற்ற நிகழ்வுகளை நாம் ஒழுங்கு செய்து வருகிறோம். அவற்றிலும் கலந்து கொள்ளுங்கள். உங்களுக்குள் கூடி விவாதியுங்கள். ஆரோக்கியமான உங்கள் கருத்துக்களை முன் வையுங்கள். நிச்சயமாக உங்கள் கருத்துக்களை உள்வாங்கி அறிக்கையில் தேவையான மாற்றங்களைச் செய்ய நாம் தயாராக உள்ளோம்.

பொறுப்புள்ள ஊடகங்கள் அவற்றுக்குரித்தான ஊடக தர்மத்தைக் கடைப்பிடித்தொழுக வேண்டுமெனவும் இரு மாறுபட்ட கருத்துக்கள் நிலவுமிடங்களில் இரு தரப்பினரது கருத்துக்களுக்கும் இடமளிக்க வேண்டுமெனவும் வலியுறுத்துகிறோம்.

நாடு கடந்த தமிழீழ அரசாங்கம் எனும் குழந்தை கருத்தரித்துள்ளதே தவிர இன்னும் அதன் பிரசவம் நடைபெறவில்லை. இதனைக் கருவிலேயே கருக்கி விடும் முயற்சியில் ஈடுபட வேண்டாமென அபாண்டமான அவதூறு பரப்ப முனைவோரிடம் நாம் வேண்டிக் கொள்கிறோம். இக் குழந்தையைத் தாய்மை உணர்வுடன் அணுகி வளர்ததெடுக்க முன்வருமாறும் இவர்களை நாம் கோருகிறோம்.

தொடர்நதும் இத்தயை அவதூறுகளைப் பரப்புவதும், விசமத்தனங் கொண்ட சந்தேக விதைகளைத் தூவுவதும், இம்; முயற்சிக்கு இடையூறு விளைவிக்க முனைவதும் தொடருமாயின் நாடு கடந்த தமிழீழ அரசாங்கம் என்ற பெயரில் உருவாகும் இக் குழந்தையைப் பாதுகாக்கும் பொறுப்பு தமிழ் பேசும் மக்களதும், பொறுப்புணர்வுள்ள ஊடகங்களினதும் கையில் தான் வந்துசேரும்.

விசுவநாதன் ருத்ரகுமாரன்
இணைப்பாளர்

அன்புள்ள உருத்திரகுமாரன்

 

உங்களது கார்த்திகை 04 2009 இல் வெளியிட்ட அறிக்கையில் பின்வருமாறு கூறியுள்ளீர்கள்.

 

"சில நாடுகளில் தேர்தல்கள் மூலம் புதிய தேசியளவிலான கட்டமைப்புக்களை உருவாக்கும் முயற்சிகள் இடம்பெறுவதை நாங்கள் அறிவோம். நாங்கள் அனைத்து வகையான சனநாயக முயற்சிகளையும் வரவேற்கின்றோம். ஆனாலும் இந்த வேளையில் அவ்வகை முயற்சிகளை நாங்கள் ஆதரிக்கவோ அல்லது எதிர்க்கவோ இல்லை.  ஏனெனில், அவ்வாறுசெய்வதென்பது அரசு அமைப்பதற்கான செயற்குழுவின் சனநாயகமற்ற ஊகநடவடிக்கையாக அமைந்துவிடும்."

 

என்னைப் பொறுத்தளவில் இப்படி "அனைத்து வகையான சனநாயக முயற்சிகளையும் வரவேற்றுவிட்டு" பின்னர்  "அவ்வகை முயற்சிகளை நாங்கள் ஆதரிக்கவோ அல்லது எதிர்க்கவோ இல்லை.  ஏனெனில், அவ்வாறுசெய்வதென்பது அரசு அமைப்பதற்கான செயற்குழுவின் சனநாயகமற்ற ஊகநடவடிக்கையாக அமைந்துவிடும்"  என ஏன் கூறுகிறீர்கள் என்பது என்சிற்றறிவுக்குப் புலப்படவில்லை. இதில் என்ன ஊகிக்க வேண்டியிருக்கிறது? அமைப்புகளை - அது எதுவாக இருந்தாலும் - தேர்தல் மூலம் உருவாக்குவதுதானே சனநாயகத்துக்கு ஏதுவான முறையாக இருக்கும்? அதைத் தக்கு வைக்காமல் சொல்வதுதானே புத்திசாலித்தனம்?

 

மேலும் வட்டுக்கோட்டைத் தீர்மானம் மீது வாக்குக் கணிப்பு எடுப்பது பற்றி உங்கள் அறிக்கையில் எதுவும் குறிப்பிடப்படவில்லை. கனடாவில் நாடுகடந்த தமிழீழ அரசை ஆதரிக்கும் சிலர் வட்டுக்கோட்டைத் தீர்மானத்துக்கு எதிராக இருக்கிறார்கள். "1976 ஆம் ஆண்டு வட்டுக்கோட்டைத் தீர்மானம் தொடர்பான வாக்கெடுப்பு புலம்பெயர் நாடுகளில் மீளவும் அவசியமா?" என்ற தலைப்பில் நாடுகடந்த தமிழீழ அரசை முக்கியமான ஆதரிப்பவர்கள் கருத்தரங்கு நடத்துகிறார்கள்.  "மீளவும் அவசியமா?" என்ற கேள்வியில் "தேவையில்லை" என்ற பதில் தொக்கி நிற்கிறது என்பதை நீங்கள் அவதானிப்பீர்கள் என நினைக்கிறேன். வியப்பு என்னவென்றால்   அதில் உ ங்களால் செயற்பாட்டுக் குழுவுக்கு நியமிக்கப்பட்ட இரண்டொருவரும்  அடக்கம்!

 

வட்டுக்கோட்டைத் தீர்மானம் மீதான வாக்கெடுப்பு நாடுகடந்த தமிழீழ அரசுக்கு வலு சேர்க்கும் என்பதே உங்களது நிலைப்பாடு என நினைக்கிறேன்.  அப்படித்தான் நீங்கள் எனக்குச் சொன்னீர்கள். வட்டுக்கோட்டைத் தீர்மானம்தான் திம்பு பேச்சு வார்த்தை, ஒஸ்லோ பிரகடனம் மற்றும் இடைக்கால தன்னாட்சி அதிகாரசபை ஆகியவற்றுக்கு அடிப்படை என்பது வெள்ளிடமலை. 

 

எனவே வட்டுக்கோட்டைத் தீர்மானம் மீது நடத்தப்படும் மீள்வாக்கெடுப்பு நாடுகடந்த தமிழீழ அரசின் உருவாக்கத்துக்கு வலுச்சேர்க்கும் என்ற  நிலைப்பாட்டை அறிக்கை மூலம்  தெளிவுபடுத்துமாறு கேட்டுக்கொள்கிறேன்.

 

நாங்கள் எதிரியோடு போராடலாம். போராட வேண்டும். ஆனால் எங்களுக்குள் இருக்கும் எதிர்ப்பாளர்களோடும் போராட வேண்டிய நிலை இருப்பது விரும்பத்தக்கது அல்ல. அதனை  நீங்கள் ஒத்துக் கொள்வீர்கள் என நம்புகிறேன். 

 

அன்புடன்

 

 

 

நக்கீரன்

 


Committee for the formation of a

Transnational Government of Tamil Eelam

ehL fle;j jkpoPo muR mikg;gjw;fhd nraw;FO

www.govtamileelam.org                     கார்த்திகை 4 2009

நாடு கடந்த தமிழீழ அரசு அமைப்பதற்கான செயற்குழு

உடனடி வெளியீட்டுக்கானது

நாடுகடந்த தமிழீழ அரசுக்கான ஆலோசனைக் குழு தனது முழுமையான அறிக்கையை 2009 மார்கழி
வெளியிடுவதற்குரிய இலக்குடன் பணிகளை உரிய வேகத்தில் தொடர்ச்சியாக மேற்கொண்டுவருகின்றது. இது தொடர்பாக நாங்கள் பல்வேறுபட்ட பிரேரணைகளையும், குறிப்பான கேள்விகளையும் புலத்துத்தமிழ் சமூகத்திடமிருந்து தொடர்ந்தும் பெற்று வருகின்றோம். மேலும் கடந்த மாத ஆரம்பத்தில் அறிவிக்கப்பட்ட நாடுவாரியான செயற்பாட்டுக்குழுக்களும் தங்களது பணிகளை ஆரம்பித்துள்ளன. எதிர்வரும் வாரங்களில் தமிழ்மக்கள் பெருந்தொகையாக வாழும் மற்றைய நாடுகளுக்கான இணைப்பாளர்களும், செயற்பாட்டுக்குழுக்களும் அறிவிக்கப்படவுள்ளன.

ஏப்பிரல் 2010ல் தேர்தல்களை நடத்துவதக்துவதற்குரிய வகையில் பணிகள் முன்னேற்றம் கண்டு வருகின்றன. எதிர்வரும் இரண்டு மாத காலங்களுக்கு புலத்துத்தமிழ் சமூகத்துடன் எமது இதுவரையிலான முன்மொழிவு மற்றும் குறிப்பிடப்பட்ட சில கேள்விகள் தொடர்பாகப் பரவலான ஆலோசனைகள் மேற்கொள்ள நாங்கள் தீர்மானித்துள்ளோம்.

இந்தச்சந்தர்ப்பத்தில் அண்மைக்காலமாக எழுப்பப் பட்டுவரும் சில கேள்விகள் தொடர்பான எமது
நலைபாட்டினை தெளிவுபடுத்த விரும்புகிறோம். 2009 ஆனியில் வெளியிடப்பட்ட எமது முதலாவது
அறிக்கையில் தெரிவிக்கப்பட்டது போன்று நாடு கடந்த தமிழீழ அரசினை நிறுவும் செயற்பாடானது
அனைத்துத் தமிழர் அலகுகளையும் ஒன்றுபடுத்துவதற்கான அடிப்படையில் சனநாயக வழியில் அமைந்த ஒரு முன்னெடுப்பாகும்.

புலத்துத்தமிழ் சமூகம் சனநாயக உரிமைகளைப் பிரயோகிப்பதற்கு நேரிடையான தேர்தல் ஒரு சிறப்பான வாய்ப்பு என்பதே எங்களது தெளிவுபடுத்தப்பட்ட நிலைப்பாடாகும். இதுவொன்றே நாடுகடந்த தமிழீழ அரசுக்கான ஏற்புடமையைத் தரும். இதனால் நேரிடையாக தெரிவு செய்யப்பட்டவர்களைத் தவிர பிறர் எவரும் நாடுகடந்த அரசின் அங்கமாக முடியாது. இந்த நாடுகடந்த தமிழீழ அரசானது தனது முதல் விடயமாக அரசியலமைப்பு நிர்ணயசபையாகச் செயற்படும். மேலும், நாடுகடந்த தமிழீழ அரசினது ஆட்சிசார் செயற்பாடுகள் தொடர்பாக புலம்பெயர்ந்த தமிழர் வாழும் நாடுகள் தோறும் செயற்படும் அல்லது உருவாக்கப்படும் கட்டமைப்புக்களுடன் எத்தகைய உறவினைப் பேணுவது என்பதை இவ்வாறுநேரிடையாக தேர்வுசெய்யப்பட்ட உறுப்பினர்களே முடிவு செய்வார்கள். சில நாடுகளில் தேர்தல் மூலம்
புதிய தேசியளவிலான கட்டமைப்புக்களை உருவாக்கும் முயற்சிகள் இடம்பெறுவதை நாங்கள் அறிவோம்.
 

நாங்கள் அனைக்து வகையான சனநாயக முயற்சிகளையும் வரவேற்கிறோம். ஆனாலும், இந்த
வேளையில் அவ்வகை முயற்சிகளை நாங்கள் ஆதரிக்கவோ அல்லது எதிர்க்கவோ இல்லை. ஏனெனில் அவ்வாறு செய்வதென்பது அரசு அமைப்பதற்கான செயற்குழுவின் சனநாயகமற்ற ஊகநடவடிக்கையாக அமைந்துவிடும்.

எம்முடனான தொடர்புகளுக்குரிய மின்னஞ்சல் முகவரி:
www.govtamileelam.org


விசுவநாதன் ருத்ரகுமாரன்
இணைப்பாளர்


 
----- Original Message -----
From: thangav
To: Ulagathamilar
Sent: Thursday, July 02, 2009 5:47 PM
Subject: Unilatral Declaration of independence


 

ஒரு சார்பு சுதந்திரப் பிரகடனம் 

 சில வரலாற்று தகவல்கள்

 

ஒரு சார்பு சுதந்திரப் பிரகடனங்கள் வரலாற்றில் விடுதலைக்கு முன் நிகழ்ந்துள்ளன. அது பற்றிய சில வரலாற்றுத்  தகவல்கள்:

கிழக்குத் திமோர்

போர்ச்சுகலின் கொலனி நாடாக இருந்த கிழக்குத் திமோர் 1975 ஆம் ஆண்டு நவம்பர் 28 ஆம் நாள் தன்னைச் சுதந்திர நாடாகப் பிரகடனம் செய்தது. அந்தப் பிரகட னத்தை மூன்றாம் உலக நாடுகளின் மார்க்சிய - லெனினிய அரசுகள் அங்கீகரித்தன. மக்கள் சீனம் அங்கீகரித்தது. அவு°திரேலியா, போர்ச்சுக்கல், இந்தோனேசியா ஆகியவை அங்கீகரிக்கவில்லை.

அதே ஆண்டு இந்தோனேசியாவினால் அந்நாடு ஆக்கிரமிக்கப்பட்டு அந்நாட்டினது ஒரு மாகாணமாக கிழக்குத் திமோர் மாற்றப்பட்டது.

முதல் இரு மாதங்களில் மட்டும் 60,000 மக்கள் (மொத்த மக்கள் தொகை 781,000) இராணுவத்தின் கைது, சித்திரவதைக்குப் பலியானார்கள்.  ஆனால், கிழக்குத் திமோர் மக்கள் இரு தசாப்த காலமாக விடுதலைப் போராட்டத்தைத் தொடர்ந்தனர். 1999 ஆம் ஆண்டு ஆகஸ்டு 30 ஆம் நாளன்று கிழக்குத் திமோரில்  இந்தோனேசியாவி லிருந்து கிழக்குத் திமோர் பிரிவது குறித்த மக்கள் வாக்கெடுப்பு நடத்தப்பட்டது. வாக்கெடுப்பு ஐக்கிய நாடுகள் அவையின் அலுவலகர்கள், அதிகாரிகள் மேற்பார்வையில் நடந்தது. இன்னும் பல நாட்டு அரசியல்வாதிகள்,  பிரமுகர்கள், மனிதவுருரிமை ஆர்வலர்கள் வாக்கெடுப்பைக் கண்காணிக்க கிழக்கு திமோரின் தலைநகரமான டிலியில்  சென்று முகாம் இட்டிருந்தார்கள்.   பெருவாரியான (78.5 விழுக்காடு) மக்கள், கிழக்கு திமோரின் விடுதலைக்கு ஆதரவாக வாக்களித்தனர். அதன் பின்னர் 2002 ஆம் ஆண்டு மே 20 ஆம் நாளன்று கிழக்குத் திமோரை ஒரு தனிநாடாக  அனைத்துலகம் ஏற்றுக் கொண்டது.

தென் கமுரூன்

கமரூன் கூட்டமைப்பில1961 ஆம் ஆண்டு அக்டோபர் 1 ஆம் நாள் தென் கமரூன் இணைக்கப்பட்டது. தென்கமரூனானது ஆங்கில மொழி பேசுவோரையும் இதர பகுதிகள் பிரெஞ்சு மொழி பேசுவோரையும் கொண்டதாக இருந்தது.

இந்நிலையில் 1972 ஆம் ஆண்டு மே 21 ஆம் நாளன்று வாக்கெடுப்பின் மூலம் கமரூன் கூட்டமைப்பு ஒற்றையாட்சி முறைக்கு மாறியது. தென் கமரூன் பிரதேசம் சுயாட்சியை இழந்தது. கமரூன் குடியரசினது வடமேற்கு மற்றும் தென்மேற்கு மாகாணங்களாக தென் கமரூன் மாற்றமடைந்தது. கூடுதலாகச் சுயாட்சி உரிமை கோரி தென் கமரூன் பிரதேசத்தில் போராடினர். 1961 ஆம் ஆண்டு நடைமுறையில் இருந்த கூட்டமைப்பு முறை மீள உருவாக்கப் பட வேண்டும் என்று வலியுறுத்தப்பட்டது.

இந்நிலையில் கமரூன் நாட்டிலிருந்து 1994 ஆம் ஆண்டு தென் கமரூன் பிரதேசம் விடுதலை கோரியது. அதன் பின்னர் 2006 ஆம் ஆண்டு ஆகஸ்ட் 31 ஆம் நாள் தென் கமரூன்  மக்கள் ஒன்றியத்தினால் அம்பஜானியா குடியரசு பிரகடனப்படுத்தப்பட்டது. ஐக்கிய நாடுகள் சபையை போலவே விடுதலைக்குப் போராடும் அல்லது அங்கீகாரத்துக்குக் காத்திருக்கும் நாடுகளினது ஒன்றியமாக யு.என்.பி.ஓ. என்ற அமைப்பு செயல்படுகிறது. இதில் கடந்த 2005 ஆம ஆண்டு முதல் தென் கமரூன்  உறுப்பு நாடாக இருந்து வருகிறது.

இதேபோல் செச்சினியா, புண்ட்லாந்து, நாகர்னோ கராபக், தென் ஒசீட்டியா, அப்கைசியா மற்றும் டிரான்ஸ்னிஸ்திரியா ஆகிய பிரதேசங்களும் 1990 ஆம் ஆண்டு முதல் தன்னிச்சையாக தமது சுதந்திர நாட்டுப் பிரகடனங்களை வெளியிட்டுள்ளன.

தோல்வியில் முடிந்த சுதந்திரப் பிரகடனங்கள்

அமெரிக்க பிரதேசத்தில் உள்ள கரோலினா 1712 ஆம் ஆண்டு இரண்டு தெற்கு மற்றும் வடக்குப் பகுதிகளாகப் பிரிந்தன.

1776 ஆம் ஆண்டு மார்ச் 15 ஆம் நாளன்று தெற்கு கரோலினா, பிரித்தானியாவிடமிருந்து விடுதலை பெற்றதாக அறிவித்து தனக்கான சுய அரசை  அமைத்தது. 1788 ஆம் ஆண்டு அமெரிக்காவின் 8 ஆவது மாகாணங்களில் ஒன்றாக அது இணைந்தது.

இருப்பினும் 1860 ஆம் அண்டு டிசம்பர் 20ஆம் நாள், அமெரிக்கக் கூட்டமைப்பிலிருந்து வெளியேறுவதாக தெற்கு கரோலினா சுதந்திரப் பிரகடனத்தை வெளியிட்டது. இதனைத் தொடர்ந்து அமெரிக்க உள்நாட்டு யுத்தம் உருவானது. அதன் பின்னர் அமெரிக்கக் கூட்டமைப்பிலேயே தொடர்ந்து நீடித்து வருகிறது.

குடியேற்றப்பட்ட வெள்ளை இனத்தவரின் ரொடீசியா பிரகடனம்

பிரித்தானிய தென்னாப்பிரிக்க நிறுவனத்தின் உரிமையாளரான சீசில் ரொட் என்பவர், ஆப்பிரிக்காவின் ஜிம்பாவே மற்றும் ஜாம்பியாவில் ஒப்பந்தம் செய்து கொண்டு தங்கங்களை வெட்டி எடுக்கும் உரிமை பெற்றார்.

உரிமை பெற்ற சீசில் ரொட் ஏராளமான வெள்ளை இனத்தவரை சிம்பாப்வே மற்றும் சாம்பியாவில் குடியேற்றினார். இதனால் 1893 இல் யுத்தம் வெடித்தது.

சிம்பாப்வே மற்றும்  சாம்பியாவின் பெரும் பகுதிகளை ரொட், தனது சொந்த கூலிப்படையின் துணையுடன் கைப்பற்றினார்.

அதனைத் தொடர்ந்து சாம்பியா சீசில் ரொட்டின் பெயரால் வடக்கு ரொடீசியாகவும், சிம்பாப்வே தெற்கு ரொடீசியாகவும் மாறின. இண்டு ரொடீசியாக்களுமே 1911 ஆம் ஆண்டு வரை தனித்தே இயங்கின.

1923 ஆம் ஆண்டு பிரித்தானியாவின் செல்வாக்குக்கு உட்பட்ட பகுதியில் அமைந்த சுயாட்சி அரசாங்கமாக தெற்கு ரொடீசியாவை பிரித்தானிய தென்னாப்பிரிக்க நிறுவனம் மாற்றியது. 1924 ஆம் ஆண்டு வடக்கு ரொடிசீயாவின் நிர்வாகத்தை பிரித்தானிய அரசாங்கத்திடம் பிரித்தானிய தென்னாப்பிரிக்க நிறுவனம் ஒப்படைத்தது.

1930 ஆம் ஆண்டு வெள்ளை இனத்தவரின் மேலாதிக்க ஆட்சி நிலை நிறுத்தப்பட்டது. முறைசார் வர்த்தகங்கள் மற்றும் தொழில்களில் ஈடுபட்ட பூர்வகுடி கறுப்பின மக்களுக்கு அனுமதி மறுக்கப்பட்டது. ஆகையால் தங்களது சொந்த மண்ணில் வெள்ளை இனத்தவர்களுக்கு உரிமையாக்கிக் கொள்ளப் பட்ட பண்ணைகளிலும் தங்கச் சுரங்கங்களிலும் தொழிற்சாலைகளிலும் வேலை பார்த்தாக வேண்டிய நிலைக்கு பூர்வகுடி கறுப்பின மக்கள் தள்ளப்பட்டனர்.

1953 ஆம் ஆண்டு தெற்கு ரொடீசிய காலனித்துவ சுயாட்சி அரசாங்கம்     மற்றும்

பிரித்தானிய நிர்வாகத்தின் கீழாக வடக்கு ரொடீசியா            மற்றும்

நியஸலாந்த் (தற்போதைய மாலாவி) ஆகிய இணைக்கப்பட்டு ரொடீசியக் கூட்டரசு உருவாக்கப்பட்டது.

தொடர்ந்தும் பூர்வகுடி கறுப்பின மக்கள் ஒடுக்குமுறைக்குள்ளாகினர். சிம்பாப்வே ஆப்பிரிக்க மக்கள் ஒன்றியம், சிம்பாப்வே ஆப்பிரிக்க தேசிய ஒன்றியம் ஆகியவை பூர்வ குடி கறுப்பின மக்களுக்காகப் போராடின. அப்போது சிம்பாப்வே பூர்வகுடி கறுப்பின மக்களின் விடுதலை இயக்கங்களைத் தடை செய்த தெற்கு ரொடீசிய நிர்வாகம், அதன் தலைவர்களை சிறையிலடைத்தது.

1960 களில் ஆப்பிரிக்காவிலிருந்த பிரித்தானிய காலனி நாடுகள் விடுதலை பெற்றன. இதனால் ரொடீசியக் கூட்டரசு கலைந்தது.

1963 ஆம் ஆண்டு டிசம்பர் 31 ஆம் நாள் பிரித்தானிய நிர்வாகத்தின் கீழிருந்த வடக்கு ரொடீசியாவான சம்பியா விடுதலை பெற்றது. நியஸலாந்த் என்ற மாலாவியும் விடுதலை பெற்றது.          (பெரியார் முழக்கம் - தொடரும்)


 

Tamil national aspirations, TNA and transnational governance

[TamilNet, Wednesday, 16 September 2009, 23:36 GMT]

The Tamil National Alliance (TNA) or any other political party claiming that they represent Tamils have no right to proclaim that they have moved away from the 1977 mandate for independence and sovereignty of the Eezham Tamil nation, to satisfy India, Mahinda Rajapaksa or any other power. They may negotiate but without dropping the fundamentals, until any acceptable formula is freshly mandated by all Tamils including those who are now in the diaspora. Meanwhile, the emerging novel concept of transnational governance will be misled if it is orientated merely with an idea of negotiation. It is not just a negotiation platform. There is no need to show Tamils have ‘democratically’ dropped their aspiration just because some powers want it as a pre-requisite for negotiation.

TamilNet Editorial Board

 

Brutal military victory and inhuman incarceration will make Eezham Tamils to forget their national aspiration is the belief of Colombo and the powers that abetted it in the course of war.

Not that they don’t know that the war and the attitude behind the war have made Eezham Tamils to feel the necessity of their national liberation more than ever now.

But arrogance and greed never see reason.

Some of the powers are very honest in the show. They openly sit on all international intervention. Never hide their greed in grabbing land or resources of Tamils while they are incarcerated and one of them is said to be overtly intimidating Tamil political leaders not to voice political aspirations of their people but to accept formulas dictated by it as solutions.

Then there is another set of powers, which now shed tears for the incarcerated, advice reconciliation for the sake of the unity of the island, urge the diaspora to engage with Colombo government and show semblances of diplomatic and economic pressure just for getting official entry into the scenario.

While the former are not at all recognising their responsibility to the current plight of Tamils, the latter are at least indirectly recognising it, and are demanding for certain immediate humanitarian measures.

However, none of them were so far able to make even little impact in altering the genocidal attitude of Colombo. On the contrary, Colombo is fast institutionalising ethnic totalitarianism in all its forms in the island.

Sense and sensibility would tell anyone that realities in the island demand partition for lasting peace, democratisation, eventual reconciliation and for regional /global cooperation.

But Tamils have to carefully note that none of the powers want to recognise the inevitability and righteousness in the development and demands of Tamil nationalism in the island. Rather they want us to believe that national liberation was only a demand of ‘terrorism’, what exists is only an ordinary ‘minority issue’ and this could be sorted out by reconciliation, development and little international pressure on Colombo to observe human rights.

Everyone knows what is behind this attitude is no sane political ideology but sheer power opportunism.

The powers are fully aware that what they are doing is not going to resolve the conflict in the island. If they are confident in the righteousness of their outlook there is no need for them to worry about an armed struggle erupting in the island again. Their anxiety only reveals that they are wrong in their moves. India’s fear, stemming from its guilt, is very explicit as could be seen from the observations of M K Narayanan recently about the possibilities of Tamil diaspora supporting another armed struggle.

They all come out with a sane advise to Tamils to struggle politically. But what is unholy behind this advice is dictating and coercing Tamils to drop their liberation aspiration even in democratically organised political movements. In short, ‘defeated Tamils’ have no political rights either, even to democratically tell what they want.

This is where Tamils in the island of Sri Lanka and in the diaspora need to take a firm stand and voice it boldly.

When Tamils had the last chance of democratically voicing themselves in 1977, they have given a clear and overwhelming mandate, based on their self-determination, for the creation of an independent and sovereign Tamil Eelam in their homeland, i.e., North and East of the island.

The Tamil National Alliance or any other political party claiming that they represent Tamils have no right to proclaim that they have moved away from this mandate to satisfy India, Mahinda Rajapaksa or any other power. They may negotiate but without dropping the fundamentals, until any acceptable formula is freshly mandated by all Tamils including those who are now in the diaspora. This is a new reality.

The Eezham Tamil diaspora living as free citizens in liberal democratic countries, outside of the dictates of Colombo and New Delhi, has a bigger responsibility in evolving a political formation to represent the hearts of Tamils.

TamilNet has long been writing on democratically formed transnational governance of Eezham Tamils and as prerequisites re-mandating the Vaddukkoaddai Resolution and forming grass root democratic bodies.

It is with sadness we note that according to BBC report Wednesday, the proposal to form a transnational government by V. Rudrakumaran talks only of homeland and self-determination – a truncation of the vital parts of the Vaddukkoaddai Resolution.

Some supporting circles of this move said that the phrase ‘transnational government of Tamil Eelam’ covers the rest of Tamil aspirations. They should realise that the phrase ‘Tamil Nadu’ doesn’t mean anything in India.

Why the hesitation in telling what the Tamils have mandated democratically? Who is blocking?

Transnational government is primarily a symbolic as well as a functioning body that should be formed by the free will of the diaspora Tamils upholding the independence and sovereignty of Eezham Tamils in the island. It is an alternative government to be formed democratically when all governments disregarded them.

The whole concept of transnational governance will be misled if it is orientated merely with an idea of negotiation. It is not just a negotiation platform. There is no need to show Tamils have ‘democratically’ dropped their aspiration just because some powers want it as a pre-requisite for negotiation.

Another unsafe move in the announcement for transnational government, in the given hostility of Colombo and some powers, is the call for voter register. All know how totalitarian powers in the past made use of voter register to hunt people. Voter register will make only a faction of core supporters to register and the transnational government will not be truly representative. Attention has to be drawn here how a successful poll was conducted in May this year, among the Tamil diaspora in Norway, without any voter register.

The BBC reporter Wednesday was unkind even to the ‘homeland’ of the proposed transnational government. “The group is clearly still wedded to the idea of a separate homeland, which many observers consider to be defunct after their military defeat,” he said.

This is not a conducive image for the effort when such a government has to be formed with a new and inclusive paradigm. The move for the transnational government has to go beyond the already created image that it is a LTTE project.

According to BBC, the Colombo government has made it clear that it is now hunting for Mr. Rudrakumaran, even though it has no business to interfere into the democratic activities of the free citizens in the diaspora in the liberal democracies.

The best option for a successful transnational government is not making it from the above but evolving it from the grass root. Such a government cannot be intimidated or hijacked by anyone, as it will be prevalent everywhere in the diaspora.

Eezham Tamils in Norway are already discussing the formation of a democratically elected country council, adopting the goal for independent and sovereign Tamil Eelam, which has been mandated by 99 percent of the Norwegian Tamil voters (the voter turn out was 80 percent). If such elected councils in every country could device ways of forming a transnational government, that will be more representative, democratic, secure and forceful.

Re-mandating the main principle of the Vaddukkoaddai Resolution, preceding the formation of the transnational government, is vital for setting the goals of the government democratically and in no uncertain terms, convincing everyone of their validity without doubt or refutation.

 


Committee for the formation of a Provisional

Transnational Government of  Tamil Eelam

ehL fle;j jkpoPo muR mikg;gjw;fhd nraw;FO

 

www.govtamileelam.org                                                         info@govtamileelam.org

                                                                                   

 

Clfq;fSf;fhd mwpf;if:

 

ehL fle;j jkpoPo murhq;fk; njhlHghd tpsf;ff;Nfhit

 

ehL fle;j jkpoPo murhq;fk; njhlHghd tpsf;ff;Nfhit xd;wpid Xf];l; khjk; ,Wjpf;Fs; ntspapLtjhf ehk; Vw;fdNt mwptpj;jpUe;Njhk;. ,jw;fika ,j; jpl;lk; njhlHghf kf;fs; kj;jpapy; vof;$ba gy;NtW Nfs;tpfSf;Fupa vkJ fUj;Jf;fis tpdh tpil tbtpyhd tpsf;ff;Fwpg;Gf;fshfj; jw;NghJ ntspapLfpNwhk;.. ,t; tpsf;ff; Nfhit jw;NghJ ,yj;jpudpay; gpujpahfNt ntspaplg;gLfpwJ. 

 

ehL fle;j jkpoPo murhq;fk; jpl;lk; mwptpf;fg;gll gpd;dH gy;NtW kl;lq;fspYk; ,j; jpl;lk; njhlHghd fUj;Jg; gupkhw;wq;fs;> tpthjq;fs; eilngw;W tUtjid mtjhdpf;f KbfpwJ. ,J ey;y xU mwpFwp. ekJ mLj;j fhybf;F mj;jpahtrpakhdJk; $l. MNuhf;fpakhd tpthjq;fs; Fog;gj;ij Vw;gLj;Jtjpy;iy. khwhfj; njsptpidNa vw;gLj;Jk;.

 

jw;NghJ ntspaplg;gl;Ls;s ,t; tpsf;ff;Nfhit ehL fle;j jkpoPo murhq;fk; njhlHghd Kjw;fl;l tpsf;ff;NfhitNa. jpl;lk; njhlHghd Nkyjpfj; jfty;fs;> tpsf;fq;fis ehk; njhlHe;Jk; ntspg;gLj;JNthk;. ,t; tpsf;ff;Nfhit ehL fle;j jkpoPo murhq;fk; njhlHghd fUj;Jg;gupkhw;wj;ij NkYk; tYg;gLj;j JizGupAk; vd ek;GfpNwhk;.

 

,t; tpsf;ff;Nfhitapy; Fwpg;gplg;gl;Ls;sit jw;NghJ rpe;jidapy; cs;s tplaq;fNs. ,tw;wpy; cs;s eilKiwr; rpf;fy;fisAk; ehk; Gupe;J nfhs;fpNwhk;. ,jdhy;> njhlHr;rpahf kf;fs; mikg;Gf;fsJk; kf;fsJk; fUj;Jf;fis cs;thq;fp; mjw;Nfw;g  Njitahd khw;wq;fisr; nra;;J jpl;lj;ij eilKiwg; gLj;JtjidAk; ehk; ftdj;jpw; nfhz;Ls;Nshk;. ,j; jpl;lk; njhlHghd jq;fs; fUj;Jf;fisAk; eilKiwg;gLj;Jtjw;F Njitahd ey;y gy MNyhridfis njhlHe;Jk; vjpHghHf;fpNwhk;.

 

,t;tpsf;ff; Nfhitapisg; ngw;Wf; nfhs;s tpUk;GtHfis vk;Kld; njhlHG nfhs;SkhWk; Ntz;bf; nfhs;fpNwhk;.   

 

vk;Kldhd njhlHGfSf;fhd kpd;dQ;ry; Kftup: info@govtamileelam.org 

 

 

jpU tpRtehjd; Uj;uFkhud;

,izg;ghsH

31.08.2009

 

 

 

Committee for the formation of a

Provisional Transnational Government of  Tamil Eelam

ehL fle;j jkpoPo muR mikg;gjw;fhd nraw;FO

 

www.govtamileelam.org                                                         info@govtamileelam.org

                                                                                   

Media Release

 

A Booklet  on   Transnational Government of Thamil Eelam

 

We announced earlier that we will issue a Booklet on the formation of a Transnational Government of Thamil Eelam (TGTE)   before the end of August, 2009.

 

We now publish answers to many questions that may be of concern to our people in a Question and Answer format. For the time being, the Booklet is published electronically only. 

 

It is observed that after the announcement regarding the formation of  TGTE there is exchange of views and debates taking place at various levels.  This is a good sign.  It will help us in taking the next step. Healthy debates do not cause confusion. On the contrary  they will help to throw more light.   

 

The Booklet  now released is only the first stage about  TGTE.  We will continue to publish additional information and explanation.  We believe this Booklet  will help to generate  further exchange of views on  TGTE.  

 

Matters dealt in this booklet  are those that are current at present.  We understand the practical difficulties present therein.  Therefore, before implementation we will make necessary changes taking into consideration all feedback from people’s  organizations and individuals. We expect to receive further in put and suggestions for practical implementation in future as well. 

 

Those who wish to have a copy of the Booklet,  please contact us by email - info@govtamileelam,org 

 

 

 

 

Visvanathan Rudrakumaran

Coordinator

August 31, 2009

 


1

Committee for the formation of a

Provisional

Transnational Government of Tamil Eelam

ehL fle;j jkpoPo muR mikg;gjw;fhd nraw;FO

www.govtamileelam.org info@govtamileelam.org

15 September 2009

For immediate release

 

A Booklet on the Transnational Government of Tamil Eelam

 

Many of our people have important questions about the formation of a Transnational Government of

Tamil Eelam (TGTE).

 

We now publish answers to many of these questions that may be of concern to our people in a Question

and Answer format. For the time being, the Booklet is being published electronically.

 

It is observed that, after the announcement regarding the formation of the TGTE, there is an exchange

of views and debates taking place at various levels. This is a good sign. It will help us in taking the

next step. Healthy debates do not cause confusion. On the contrary, they will help to throw more light

on the current situation and the required action.

 

The Booklet now released is only the first stage in informing our people about the TGTE. We will

continue to publish additional information and explanation. We believe this Booklet will help to

generate a further exchange of views on the TGTE.

 

Matters dealt with in this booklet are those that are current today. We understand the practical

difficulties present therein. Therefore, before implementation of the TGTE we will make necessary

changes taking into consideration all feedback from people’s organizations and individuals.We expect

to receive further input and suggestions for practical implementation in future as well.

 

Those who wish to have a copy of the Booklet, please contact us by email - info@govtamileelam.org

 

Visvanathan Rudrakumaran

 

Coordinator

September 15, 2009

For further information info@govtamileelam.org

 


 

1. What is meant by a Transnational Government of Tamil Eelam?

 The Transnational Government of Tamil Eelam (TGTE) is a political formation to win the freedom of

the Tamil people on the basis of their fundamental political principles of Nationhood, Homeland and

Right of self-determination. The TGTE is a novel concept both for the Tamil people and the rest of the world.

At present the Tamil people have absolutely no prospect of articulating their political aspirations or of exercising their fundamental rights in their homeland itself. The Sri Lankan government, through legal impediments, military occupation and murder is strangling the Tamil people's aspirations and their political rights. 

In this context, the Tamil Diaspora, an integral part of the nation of Tamil Eelam, utilizing democratic means in their respective countries, will establish the TGTE as the highest political entity to campaign for the realization of the Tamils’ right to self-determination.

Since it is impractical for political leaders and people in Tamil Eelam to participate in

the TGTE, only those Tamils in the Diaspora will be elected to the TGTE through democratic elections.

The TGTE will work hand-in-hand with anyone working for the well-being of the Tamil people in the island of Sri Lanka, including the political and social leaders of the people in Eelam. 

2. Why a Transnational Government of Tamil Eelam? What is the necessity for such a government? 

The social existence of the Tamil people depends on the preservation of their distinct political,economic and cultural way of life. The Tamils must have the ability to coexist and be co-partners with other communities around the world. To achieve these goals and to control factors that pose threats to their existence, there is a need for a strong and self-governing political entity. These aims were given shape in 1976 through the Vaddukkoddai Resolution and reinforced by the mandate given by the people in the 1977 general elections. The 1985 Thimpu Principles and the 2003 Interim Self-Governing Authority (ISGA) proposals gave added weight to these aims. 

In the island of Sri Lanka, the political structure has been militarized for more than 60 years. The constitution enacted by Sinhala-Buddhist hegemony and the laws enacted there under have denied the fundamental rights and well-being of other peoples on the island. The constitution and the current political structure have become stumbling blocks to the political identity, social existence and cultural advancement of the Tamil people, as well as other non- Sinhalese-Buddhist nations. 

Furthermore, internal conditions in island of Sri Lanka have become oppressive and grave threats to the Tamil people prevent them from freely expressing their aspirations and engaging in political discourse and activism to protect their rights or advance the interests of their separate identity. 

Tamils have been compelled to live in open prisons leading lives of slavery. At the same time, Sinhala government leaders, policy formulators, diplomats and army commanders are indulging at the national and international levels in false propaganda claiming there are no problems for the Tamils and that there is no need for any political solution. 

The responsibility has now fallen into the hands of the Tamils living in the Diaspora to confront these problems and adopt different approaches to realize the Tamil people’s political right to selfdetermination.

It has now become necessary to constitute a coordinated and democratic polity to advance these objectives. This polity is the proposed Transnational Government of Tamil Eelam (TGTE). 

3. Are there differences between a Transnational Government and a Government in Exile? Or are they the same? 

Though there are common features, the two governments are different in theory.

A government in exile is a temporary government shifted to or formed in a foreign country by exiles who hope to return to their home country when it is liberated. For this, at least the approval and acceptance by one host country is required. A government in exile needs no Diaspora.

The concept of a Transnational Government has received the attention of social scientists for more than two decades. It is associated with the transnational life of people and their involvement with transnational politics. 

People in Diaspora maintain relationships among themselves, as well as with people in their homeland and with their Diaspora in other countries. Their lifestyle is not confined to the borders of their host country. They have established themselves as a transnational society. While complying with the laws of the host country, the transnational social space is the factor that largely decides their political, social and economic interests. This is the life style of Eelam Tamil expatriates as well. Their family units are split and members live in different states of the world, yet, they interact among themselves through a variety of means. Outside the family unit, in cultural and social life also, these interactions transcend the boundaries of states. One purpose of the Transnational Government is to promote these interactions.

The TGTE will have the additional purpose of creating a mechanism for the political unity and the pursuit of the political desires of this transnational community, while respecting the laws of the states which this transnational community inhabits. It is in the distinct transnational space within which these cross-border relationships take place that the Transnational Government seeks to operate by facilitating the promotion of interactions and forging a common political program. 

The Tamil Diaspora, along with those in our homeland, seek to preserve this transnational relationship.

Thus the people of Tamil Eelam, too, are part of the transnational social space. Their politics is not confined to the Northeast region, but extends to transnational politics as well. Tamil nationalism is one that is diversified, socially beneficial and based on democratic principles. 

The TGTE proposed to be established in the transnational space by Tamils is meant to realize the political aspirations of Tamils in our Homeland. It will also engage in promoting the social, economic and cultural development of Tamils in the Diaspora.

 Since the TGTE is formed and sustained by the people, the consent of the states in which the transnational community exists is not a pre-requisite, as all these states are democratic states which promote and protect the right to association provided the associations pursue democratic purposes.

Community-based organizations among the Tamil people should serve as the pillars of the Transnational Government of Tamil Eelam (TGTE). The Transnational Government (TGTE) will lobby for the support of the international community and its people to find a political solution to the Tamil national question on the basis of Nationhood, Homeland and the Right to Self-determination. It will campaign through political and diplomatic channels. 

4. Has the Transnational Government been constituted? If not, how will the Transnational Government be constituted? 

The TGTE has not been established yet. For the purpose of establishing the TGTE an Executive Committee is in the process of being formed. For the present, only the name of Visvanathan Rudrakumaran has been announced. He will function as the Coordinator.

 Activities in regard to the establishment of Working Groups on a country-wise basis are now in progress. We are incorporating individuals who are willing to join and work in these Groups. Soon details of the Working Groups of each country will be published. The Advisory Committee previously announced will provide advice to the Executive Committees.

 The Working Groups formed globally will engage in policy discussions with Tamil organizations and

Tamil people to garner support for the TGTE. The country-wise Working Groups not only will seek support among Tamils, but also will canvass support from the Civil Society in their respective states for the formation of the TGTE. The Groups will also engage in soliciting support of political leaders and governments. The Advisory Committee will be expanded by incorporating Muslims and Indian intellectuals.

Steps will be taken to prepare electoral registers with the help of people’s organizations with the assistance of an accredited firm. On the basis of such electoral registers, an independent Election Commission conforming to international standards will hold elections to elect representatives to the TGTE. Those representatives will constitute themselves as a Constituent Assembly and draft the constitution for the TGTE with the help of legal experts and suggestions from people’s organizations.

 5. Why should the Tamil Diaspora promote efforts to form the Transnational Government? What is their contribution towards the political liberation of the Tamil People? 

In today’s context, only the Tamil Diaspora is in a position to advance the political aspirations of our people. Approximately one third of the Eelam Tamil population lives in the Diaspora, so they are not an inconsequential part of the community. Since the political space to pursue Tamil rights has been totally suppressed in Sri Lanka, the struggle to establish these rights has to be moved out of the island into the international space that the Tamil people of Eelam occupy. This is a factor that adds strength to Eelam Tamils. The 21st century political reality is increasingly getting evolved as Transnational Governance.

Irish people who emigrated to America and Canada gave staunch and open support to the Northern Ireland struggle. Likewise, the Jewish Diaspora until today supports the state of Israel politically and financially. On another plane, the Diaspora of countries like Italy, El Salvador, Eritrea, Croatia and Moldova have become an integral part of the politics of their respective countries. Four representatives are elected from the Italian Diaspora to the Italian parliament. In Haiti, a separate electoral riding has been allocated for Haitians living in Diaspora. Further, more than half the countries in the world have recognized dual citizenship. All this evidence points to the importance given to transnational politics in the 21st century. The efforts by the Tamil Diaspora to form a TGTE should be viewed in this perspective. 

Because of the continued state terrorism unleashed against the Tamil people, a million have been compelled to migrate to foreign countries as refugees, where they have grown and flourished. Another set of people have become internally displaced permanently outside the Northeast of the island. The remainder, ravaged by war, has become economic orphans, political slaves and prisoners.

 It is the right and the duty of the Tamil Diaspora to actively campaign to realize the right of self-determination of Eelam Tamils. 

6. Where will the Transnational Government of Tamil Eelam be based? What is the nature of such a government? What are its priorities? 

The TGTE will not have a territorial base like traditional governments. Enforcement of sovereignty by enacting laws, defense of territory and taxation like traditional governments is not applicable to the TGTE. 

The primary goals of the TGTE will be the security of the people in our Homeland, full and early realization of their right to self-determination and their social, economic and cultural well-being and development. Further, the Tamil Diaspora, conforming to the laws of their respective countries, will build a strong base and utilize the resulting social, economic and political advancement as a propellant to win the liberation of our homeland. 

Although the TGTE has no defined territory, it will create active, enthusiastic members’ groups and executive offices worldwide to achieve its objectives. 

7. Will the international community recognize the Transnational Government of Tamil Eelam?

Is it possible to carry forward TGTE’s plans without such recognition? 

As stated above, the concept of a TGTE is an innovative exercise. There is no precedence for such an exercise. The nationalities that fought for their political independence from outside in previous years created Governments in Exile (GE) that functioned outside their countries. 

For a GE to function it is not necessary to have a strong Diaspora community. However, the proposed TGTE has a strong Diaspora community as along with well-defined political goals. Further, the continued insistence by the international community and friendly forces for the necessity of the Eelam Tamils to abhor armed struggle and carry forward the struggle politically are factors favorable to us. 

8. The concept of the formation of a Transnational Government of Tamil Eelam was first proposed by Mr. Selvarasa Pathmanathan, head of the LTTE International Relations Department. If this is so, could the TGTE be considered as a plan of the LTTE? 

The mode of struggle for the right of self-determination of Eelam Tamils has spanned many decades taking different profiles at different stages. During this period, the profile of political demands has been moved forward with clarity and certainty. Likewise, the method of struggle and the leadership also underwent changes. The Eelam people’s struggle is a dynamic one that changes based on changed opportunities. The present situation has to be viewed as the continuation of that same dynamism. 

In the latter part of 2000s the liberation struggle spearheaded by the unified command of the Liberation Tigers of Tamil Eelam (LTTE) was weakened by Sri Lanka and its allies through the military domination and sophistication of the army. What was weakened was a particular form of the struggle, but not the liberation struggle itself. After the 9/11 tragedy, Sri Lanka cynically exploited the concept of America’s “War on Terror” to describe its murderous war against Eelam Tamils and their homeland, in total contravention of all humanitarian laws governing the conduct of war. This way Sri Lanka’s rulers successfully executed the worst genocide of the 21st century. 

In these circumstances, the historical task of taking forward the next stage of the war of liberation of Eelam Tamils has been entrusted by the LTTE to the Tamil people. This important task was proposed by Selvarasa Pathmanathan at the appropriate stage. It has already been announced that the military phase of this struggle is over and that the struggle will move forward through non-violent means.

In today’s context, taking cognizance of the new world order - a geo-political web of the international community - it has become necessary to adopt apposite and innovative methods to take the struggle forward. Eelam Tamils liberation of their Homeland and the realization of their right to self-determination will be achieved through peaceful means by the Transnational Government. 

By proposing the concept of the TGTE and entrusting the same to the Tamil Diaspora, the LTTE has done their historical duty. Once the TGTE is formed through the exercise of the political will of the people of Tamil Eelam in the Diaspora, it will act in accordance with the standards of democratic governance. The TGTE will act as the unifying force of all Eelam Tamils. This will not be a polity imposed from above. It will be completely a democratic polity built bottom upwards. 

The TGTE will be designed with an emphasis on transparency and accountability. Transparency will encourage accountability and information about Government activities will be provided to citizens openly. The TGTE will be administered by representatives duly elected by the Tamil Diaspora.  We will provide further details about the TGTE system very soon.

 9. How will the Sri Lankan government and Sinhala - Buddhist chauvinists view the Transnational Government of Tamil Eelam? 

Both the Sri Lankan government and its racist rulers view the proposed Transnational Government of Tamil Eelam with a sense of apprehension and danger. The reason for such fear is that the hegemony imposed on Eelam Tamils and the Tamil Homeland at present is not a real victory. Neither is it permanent. What they have achieved is military supremacy in the balance of power. This is beneficial only within the island of Sri Lanka. Further, this military supremacy is useful only to counter armed struggles and cannot counter the diplomatic approach. In this context, the Tamil people’s struggle for the realization of their right to self-determination by unarmed methods carried out in the international arena is viewed with alarm by Sri Lanka/s rulers as one they cannot confront.

Sri Lanka’s rulers, therefore, consider that the proposed TGTE project by Eelam Tamils will become a formidable battlefront which they cannot defeat. Sri Lanka and its allied forces have today reached the peak of their power. They are left with no options other than to apply the same old military approaches.

Sri Lanka is trying to restrict the mode of struggle of Eelam Tamils to a battlefront that it can win. It is also trying to keep to itself control over setting the rules of the battles to come. 

The proposed TGTE is a new playing field opened by Eelam Tamils. Sri Lanka cannot decide the rules here. Its military domination and territorial control are of no use in this field of play.

 10. Is the Transnational Government of Tamil Eelam similar to the various organizations of Diaspora Eelam Tamils that are functioning at present? Or is it unique? If unique, how will it coordinate with the existing organizations and structures?

Various social and voluntary organizations have been formed by the Eelam Tamil Diaspora and are functioning at present. There are similarities and differences among these organizations based on their activities and membership. The importance of the activities they perform and their efficiency is praiseworthy. Yet, the need for a higher organization has been felt to encounter the challenges currently confronting the Tamil community both nationally and internationally. 

Since the membership of the TGTE will be chosen through direct election, democratic credentials will endow the TGTE with legitimacy to be that body articulating the political aspirations of the Tamil people. It will function in coordination with the people’s organizations among the Tamil Diaspora. We are now engaged in holding discussions regarding the nature of this coordination. 

11.What impact will the activities of the Transnational Government of Tamil Eelam have on people living in the island of Sri Lanka on matters relating to their political, social, economic, security, rehabilitation, reconstruction and resettlement affairs?

The primary objective of the Transnational Government of Tamil Eelam is to realize the right to self-determination of the Eelam Tamils. 

Simultaneously, the TGTE will take action on two other fronts. They are:

(1) To take necessary diplomatic steps at international level to end the injustices, discrimination and acts of revenge perpetrated on the Tamils by the Sri Lankan government.

 (2) To garner the expertise and resources of Tamil Diaspora to halt the plundering and exploitation of the resources of our Homeland by the Sinhala - Buddhist genocidal forces. 

The TGTE will explore suitable alternative structures and create and manage sub-organizations in order to successfully fulfill the above stated objectives and to guarantee the security of the Tamils living in the island of Sri Lanka while protecting their rights to local resources. Alternatively, it will appropriately utilize the resources of already existing organizations.

When necessary the TGTE will establish cordial rapport and secure the assistance of international donor organizations, aid agencies, and bilateral or multilateral development organizations and work for the resettlement, development and investment, human resources development and environmental health. It will also provide appropriate inputs to the organizations within the island of Sri Lanka that have politically identified with the objectives of Tamil nationals. 

12. What kind of leadership would the Transnational Government of Tamil Eelam offer to the Tamil Diaspora? Do they need the leadership of the Transnational Government of Tamil Eelam? Is their current social and economic achievement inadequate?

 Compared to the various other Diaspora communities in Western Europe, North America and Australia, the Eelam Tamil Diaspora is considered one of the most successful Diaspora communities.

Their hard work, education, enterprise, dedication, obedience, austerity, ownership of property, extended family system and the love and devotion to their brethren are traits that are praiseworthy.

But, for a community that has been devastated and displaced by war and racial violence and above all one that is fighting for its freedom, these traits alone are not sufficient. 

The Tamil community which has been continuously felled due to racial violence and economic discrimination for over half a century was able sprout over and over again due to its inherent perseverance. Yet, it is observed that this community has restricted its growth within narrow limits. The community which has comparatively achieved high scores in the field of education has lagged far behind in its share of positions at higher level decision-making bodies. Similarly, the Eelam Tamil community which is highly thrifty has lagged behind in creating capital for industrial investment. Even with its extraordinary industrial skills, the community has been indifferent in industrial entrepreneurship and job creation. 

The Eelam Tamils who have courageously faced and survived the threat to life and dangers due to racial violence are averse in coming forward to confront the open market economy. Further, instead of taking their own initiative to rapidly rebuild lost opportunities due to the war, such as banking, human resource development institutions, technical training institutes and service centers, they are seen as a community dependent on the existing structures. This state of affairs has to be changed.

The entrepreneurship of the Eelam Tamils should extend internationally to all spheres of activity. The share of involvement of the Eelam Tamils in the creation of investment capital and industrial power should escalate to the extent of wielding influence in the economy of their host countries.

The knowledge and technical know-how of Eelam Tamils should be broadened to become indispensable in the highest decision-making centers of each organization in which they work. It is through these means that the march for the liberation of the Eelam Tamils will be expanded and expedited. The TGTE will attempt to provide the necessary ideological and strategic leadership for this process of success. 

13. What is the progress made with respect to the formation of the Transnational Government of Tamil Eelam? Is final consensus reached on the form and other related matters of the government? Are not the intended time frames too long considering the humanitarian crisis in our homeland? 

The “Transnational Tamil Eelam Government” project is a pioneering effort. Hence, adequate consultations and debate among the public and professionals on the subject is very essential. While recognizing the need for expeditious action due to the prevailing humanitarian disaster in our homeland, the need to devote adequate time to the formation of the supreme body of the Diaspora for the national liberation of Eelam Tamils also has to be recognized.

The efforts taken so far have been discussions regarding the Transnational Government of Tamil Eelam. These discussions have resulted in some valuable proposals. The committee for the formation of the TGTE and the committee of experts will take into consideration these proposals in formulating the project details and place them before the public. 

The activities of the proposed TGTE are expected to be implemented in several phases. These phases are given below: 

Phase 1: Concept formulation

Phase 2: Formation of Advisory Committee of Experts

Phase 3: Organizing broadly based country-wise discussions, and selection of country-wise committees for the formation of the TGTE.

Phase 4: Defining the basic structure of the proposed TGTE, drafting the election procedure for electing the representatives and conducting the elections. Phase 5: Convening the Constituent Assembly with the elected representatives as members, drafting and approving a Constitution and inaugurating the political structure for its implementation.

Phase 6: The TGTE becomes functional.

At present we are working on Phase 3.

14. When will the elections for the Transnational Government be held?

It has been planned to hold the elections in every country where Tamil Diaspora live before April 2010.

We will soon provide further information on this subject.

15. What are the qualifications required to join and serve in the committee formed for the establishment of the Transnational Government of Tamil Eelam? How does one join the committee?

Those desirous to join the committee should be over 18 years of age. They should have subscribed to the political commitment that a solution to the national question of the Eelam Tamil people in the Island of Sri Lanka shall be based on the principles of Tamil Nationhood, Tamil Homeland and their Right to Self-Determination.

We will soon provide the details of the names and the contact details of the persons who will head the group for each country. You could contact these persons and join the group. You also can join the group by contacting us by email. 

Our email: info@govtamileelam.org

 

 


Committee for the Formation of a

Provisional Transnational Government of  Tamil Eelam

ehL fle;j jkpoPo muR mikg;gjw;fhd nraw;FO

 

www.govtamileelam.org                                                         info@govtamileelam.org

                                                                                   

Clfq;fSf;fhd mwpf;if:

 

ehL fle;j jkpoPo muR njhlHghd tpsf;ff;Nfhit

 

ehL fle;j jkpoPo muR njhlHghd tpsf;ff;Nfhit xd;wpid Xf];l; khjk; ,Wjpf;Fs; ntspapLtjhf ehk; Vw;fdNt mwptpj;jpUe;Njhk;. ,jw;fika ,j; jpl;lk; njhlHghf kf;fs; kj;jpapy; vof;$ba gy;NtW Nfs;tpfSf;Fupa vkJ fUj;Jf;fis tpdh tpil tbtpyhd tpsf;ff;Fwpg;Gf;fshfj; jw;NghJ ntspapLfpNwhk;.. ,t; tpsf;ff; Nfhit jw;NghJ ,yj;jpudpay; gpujpahfNt ntspaplg;gLfpwJ. 

 

ehL fle;j jkpoPo muR jpl;lk; mwptpf;fg;gll gpd;dH gy;NtW kl;lq;fspYk; ,j; jpl;lk; njhlHghd fUj;Jg; gupkhw;wq;fs;> tpthjq;fs; eilngw;W tUtjid mtjhdpf;f KbfpwJ. ,J ey;y xU mwpFwp. ekJ mLj;j fhybf;F mj;jpahtrpakhdJk; $l. MNuhf;fpakhd tpthjq;fs; Fog;gj;ij Vw;gLj;Jtjpy;iy. khwhfj; njsptpidNa vw;gLj;Jk;.

 

jw;NghJ ntspaplg;gl;Ls;s ,t; tpsf;ff;Nfhit ehL fle;j jkpoPo murhq;fk; njhlHghd Kjw;fl;l tpsf;ff;NfhitNa. jpl;lk; njhlHghd Nkyjpfj; jfty;fs;> tpsf;fq;fis ehk; njhlHe;Jk; ntspg;gLj;JNthk;. ,t; tpsf;ff;Nfhit ehL fle;j jkpoPo muR njhlHghd fUj;Jg;gupkhw;wj;ij NkYk; tYg;gLj;j JizGupAk; vd ek;GfpNwhk;.

 

,t; tpsf;ff;Nfhitapy; Fwpg;gplg;gl;Ls;sit jw;NghJ rpe;jidapy; cs;s tplaq;fNs. ,tw;wpy; cs;s eilKiwr; rpf;fy;fisAk; ehk; Gupe;J nfhs;fpNwhk;. ,jdhy;> njhlHr;rpahf kf;fs; mikg;Gf;fsJk; kf;fsJk; fUj;Jf;fis cs;thq;fp; mjw;Nfw;g  Njitahd khw;wq;fisr; nra;;J jpl;lj;ij eilKiwg; gLj;JtjidAk; ehk; ftdj;jpw; nfhz;Ls;Nshk;. ,j; jpl;lk; njhlHghd jq;fs; fUj;Jf;fisAk; eilKiwg;gLj;Jtjw;F Njitahd ey;y gy MNyhridfis njhlHe;Jk; vjpHghHf;fpNwhk;.

 

,t;tpsf;ff; Nfhitapisg; ngw;Wf; nfhs;s tpUk;GtHfis vk;Kld; njhlHG nfhs;SkhWk; Ntz;bf; nfhs;fpNwhk;.   

 

vk;Kldhd njhlHGfSf;fhd kpd;dQ;ry; Kftup: info@govtamileelam.org 

 

 

jpU tpRtehjd; Uj;uFkhud;

,izg;ghsH

31.08.2009


 

Committee for the Formation of a

Provisional Transnational Government of  Tamil Eelam

ehL fle;j jkpoPo muR mikg;gjw;fhd nraw;FO

 

 

1.      ehL fle;j jkpoPo muR vd;why; vd;d?

ehL fle;j jkpoPo muR (Transnational Government of Tamil Eelam) jkpo; kf;fsJ murpay; Ntl;ifia capHg;NghL Ngzpj; jkpoH Njrpak;> jhafk;> jd;dhl;rp vDk; mbg;gil cupikf; Nfhl;ghLfspd; topahf jkpoPo kf;fspd; tpLjiyapid ntd;nwLg;gjw;fhd XH murpay; mikg;ghFk;. ,J xU GJikahd vz;zf; fUthFk;. 

 

jkJ jhafj;jpy; jkpo; kf;fs; jkJ murpay; Ntl;iffisAk; cupikffisAk;  ntspg;gLj;Jtjw;Fk; mjw;fhfr; nraw;gLtjw;Fk; ,g;nghOJ vt;tpj tha;g;GfSk; ,y;iy.  =yq;fh muR rl;l mbg;gilahd jilfs;>  ,uhZt Mf;fpukpg;G> gLnfhiy Mfptw;wpd; Clhfj; jkpo; kf;fsJ tpLjiy Ntl;ifiaAk; cupikfisAk; xLf;fp tUfpd;wJ.  

 

,e;epiyapy; jkpoPo ehl;bd; cWg;ghfpa Gyk; ngaHe;J thOk; kf;fSf;F cs;s kf;fshl;rp tha;g;Gf;fisg; gad;gLj;jp jkpo; kf;fspd; Raepu;za cupikf;F nraYUtk; nfhLg;gjw;fhf ghLgLk; mjpAaH murpay; eLtkhf ,e;j ehLfle;j muR mikf;fg;gLfpwJ. jhafj;jpy; thOk; murpay; jiytHfSk; kf;fSk; ,e;j murpw;  gq;F ngWtJ eilKiwr;  rhj;jpakw;wJ.  vdNt ,e;j murpy; cWg;Gupik tfpf;Fk; rhHghsHfs; Gyk; ngaHe;J thOk; jkpoPo kf;fspilNa ,Ue;J kf;fshl;rp  Kiwapy; thf;nfLg;G %yk; NjHe;njLf;fg;gLtH. ,e;j muR ,yq;ifj; jPtpy; ,Uf;Fk; el;G rf;jpfSld; ifNfhHj;Jg; gazpf;Fk;.

 

2.      ehL fle;j jkpoPo muR Vd;? mjw;fhd Njit vd;d?

<oj; jkpou;fspd; r%f ,Ug;G vd;gJ mtu;fspd; murpay;> gz;ghL;> nghUshjhuk;> tho;tpay; Mfpatw;wpd; jdpj;Jtj;ijj; jf;fitg;gjpYk; cyfpd; Vida r%fq;fSld; ,ize;Jk; mtw;wpw;F <lhfTk; nraw;gLtjpYNk jq;fpAs;sJ. ,jid epiyehl;Ltjw;Fk; mr;RWj;jy;fis Vw;gLj;jf;$ba fhuzpfisf; fl;Lg;gLj;jp ntw;wp nfhs;tjw;Fk; VJthf XH cWjpahdJk; jd;dhl;rp cupikapidf; nfhz;lJkhd murpay; fl;likg;G NjitahFk;.  ,j;Njit 1976 ,y; tl;Lf;Nfhl;ilj;  jPu;khdkhf tbtk; ngw;W 1977 Mk; Mz;by; kf;fs; Mizahf cWjpg; gLj;jg;gl;lJ. 1985 jpk;G Nfhl;ghLfs;> 2003 ,ilf;fhy jd;dhl;rp mjpfhurig tiuG ,jw;F NkYk; tYr; Nru;j;jd.  

 

fle;j 60 Mz;Lfshf =yq;fhtpd; murpay; fl;likg;G njhlu;r;rpahf ,uhZt kag;gLj;jg;gl;L ,g;nghOJ NkYk; $Hikg; gLj;jg;gl;Ls;sJ.  rpq;fs - ngsj;j ty;yhz;ik FKfj;jpdhy; ,aw;wg;gl;l murpayikg;Gk; rl;lq;fSk; Vida Njrpa ,dq;fspd;; mbg;gil cupikfis kWj;Js;sd. ,it jkpo; kf;fsJk; ngsj;j rpq;fstH my;yhj Vida FKfq;fsJk;; murpay; jdpj;Jtj;jpw;Fk; FKf ,Ug;Gf;Fk; kw;Wk; Rje;jpukhd gz;ghl;L tsu;r;rpf;Fk; kpfg;ngUk; jilf;fw;fshf ,Uf;fpd;wd.

 

mj;Jld; jkpo;kf;fs; jq;fs; murpay; Ntl;ifiar; Rje;jpukhfj; njuptpg;gjw;Fk; mjw;fhff; FunyOg;gpg; NghuhLtjw;Fk; ,yq;ifj; jPtpd; cs;sf epiyikfs; kpfg;ngUk; jilahfTk; Ngur;RWj;jyhfTk; cs;sd.

 

jPtpy; thOk; xl;Lnkhj;j jkpoUk; mbikfshfTk; jpwe;jntspr; rpiwr;rhiyfspw; ifjpfshfTk; tho fl;lhag;gLj;jg;gl;L cs;sdu;. mNjNtis rpq;fs muRj; jiytu;fSk; nfhs;if tFg;ghsu;fSk; murje;jpupfSk; gilj; jsgjpfSk; ,yq;ifj;jPtpy; jkpo;kf;fSf;F vJtpj rpf;fYk; ,y;iy vd;Wk; murpay; jPu;T  Njitaw;wJ vdTk; cs;ehl;bYk; midj;Jyf ehLfs; kl;lj;jpYk;  ngha;g; gug;Giu nra;J tUfpd;wdu;.  

 

,tw;iw vy;yhk; vjpu;nfhz;L jkpo;kf;fsJ murpay; jd;dhl;rp cupikia ntd;nwLg;gjw;F Ntz;ba eltbf;iffis gy;NtWgl;l mZFKiwfisf; ifahz;L Kd;ndLf;f Ntz;ba ghupa nghWg;G Gyk;ngau; jkpo;kf;fsJ iffspy; tPo;e;Js;sJ. mjid Kd;ndLg;gjw;fhd xUq;fpizf;fg;gl;lJk; kf;fspd; Miziag; ngw;wJkhd xU kf;fshl;rpf; fl;likg;gpd; Njit ,d;W czug;gl;Ls;sJ. mJNt ehLfle;j jkpoPo muR vdj; ,g;nghOJ Kd;nkhopag;gl;Ls;sJ.

 

3.      ehL fle;j muRf;Fk; Gfypl muRf;Fkpilapy; NtWghLfs; cz;lh? my;yJ ,uz;Lk; xd;Nwjhdh?

,t;tpuz;L muRfSf;Fk; ,ilNa gy nghJg; gz;Gfs; ,Ue;jhYk; Nfhl;ghl;L mbg;gilapy; mit Ntwhdit.

 

Gfypl muR vd;gJ ntspehLfSf;F jg;gpNahLk; murpay; jiytHfs; jkf;F MjuT mspf;ff;$ba ehL xd;wpy; jQ;rk; GFe;J mq;F mikf;Fk; XH murhFk;. nrhe;j ehL tpLjiy ngWk; nghOJ mtHfs; ehL jpUk;GtH. Gfypl muir mikf;f Fiwe;jsT  xU ehl;bd; xg;GjYk; Vw;GjYk; Njit. Gfypl muR nraw;gLtjw;Fg;  Gyk; ngaHe;J thOk; kf;fs; ,Uf;f Ntz;ba Njitapy;iy.

 

ehL fle;j muR gw;wpa Nfhl;ghL fle;j ,U gj;jhz;Lfshf FKf mwpQHfsJ ftdj;ij <Hj;J tUfpwJ. mJ Gyk; ngaHe;J thOk; kf;fsJ ehL fle;j tho;f;if KiwNahLk; (Transnational life) ehL fle;j murpaNyhLk; (Transnational Politics) njhlHGs;sJ.   

 

Gyk; ngaH kf;fs; jhk; thOk; ehLfspy; kl;Lk; my;yhJ jkJ jhafj;NjhLk; NtW ehLfspy; Gyk; ngaHe;J thOk; jk; kf;fNshLk; cwitg; Ngzp tUfpd;wdH. ,tHfsJ tho;f;ifKiw jhk; thOk; ehLfspd; vy;iyfSf;Fs; RUq;fp tpLtjpy;iy. ehLfs; fle;j xU FKfkhf ,tHfs; jkJ tho;f;ifia mikj;Js;sdH. jhk; thOk; ehLfspd; rl;lq;fSf;F cl;gl;l Kiwapy; jkJ tho;it ,tHfs; mikj;Jf; nfhz;lnghOJk; ,tHfsJ murpay; FKf nghUshjhu kw;Wk; gz;ghl;L gz;Gfisj; KbTnra;tjpy; ehL fle;j FKf ntsp (Transnational Social Space) Kjd;ikahd gq;fpid tfpf;fpwJ. <oj; jkpouJ Gyk; ngaH tho;f;ifAk; ,t;thNw cs;sJ.

 

Gyk; ngaH jkpo; kf;fs; kl;Lky;yhJ jhafj;jpy; thOk; jkpo; kf;fSk; ehLfle;j jkJ njhlHGfisg; Ngzpa tz;zk; cs;sdH. vdNt mk;kf;fSk; <oj;jkpouJ ehL fle;j FKf ntspapd; cWg;ghfNt  cs;sdH. <oj; jkpouJ murpay; ,yq;ifj; jPtpd; tlf;Ff; fpof;Fg; gFjpfSf;Fs; RUq;fp tpltpy;iy. mtHfsJ murpay; ,g;nghOJ ehL fle;j murpayhfTk;  khw;wk; fz;Ls;sJ. gd;Kfg;gl;lJk; FKfeyd;kpf;fJk; kf;fshl;rp mbg;gilapy; fl;b vOg;gg;gl;lJkhd NjrpaNk jkpo;j;  Njrpak;; MFk;. 

 

mikf;fg;gl ,Uf;Fk; ehL fle;j jkpoPo muR ehL fle;j FKf ntspapy; tho;e;J tUk; jkpoPo kf;fshy; jkpoPo kf;fsJ murpay; Ntl;iffis ntd;nwLg;gjw;fhf mikf;fg;gLfpwJ. NkYk; jhafj;jpYk; Gyj;jpYk; thOk; jkpoPo kf;fsJ  FKf> nghUshjhu> gz;ghl;L Nkk;ghl;ilAk; ,e;ehL fle;j muR mjd; MSiff;Fs; nfhs;Sk;.

 

kf;fshy; kf;fspy; jq;fp epw;ff;$ba Kiwapy; ,t;tuR mikf;fg;gLtjhy; ,jw;F ehLfspd; xg;Gjy; vd;gJ xU Kd; Njitahf ,Uf;fhJ. jkpo; kf;fspilNa cs;s nghJ mikg;Gfs; ,t;turpidj; jhq;fp epw;Fk; Jhz;fshf ,Uf;f Ntz;Lk;. kf;fspy; jq;fpepd;wthNw midj;Jyf muq;fpy; jkpoH Njrpak;>  jhafk;>  jd;dhl;rp vd;w Nfhl;ghLfspd; mbg;gilapy; ,yq;ifj; jPtpy; <oj; jkpo; kf;fspd; Njrpar; rpf;fYf;F murpay; jPHTfhz;gjw;F midj;Jyf ehLfspdJk; kf;fspdJk; Mjuit ,t;tuR jpul;Lk;. NkYk; ,t; muR jkpoPo ehl;bd;  tpLjiyf;fhf murpay; kw;Wk; murje;jpu topKiwfs; Clhfg; NghuhLk;.  

 

4.      ehLfle;j muR cUthfptpl;ljh? ,y;iynadpy; mJ vt;thW cUthf;fg;gLk;?  ehL fle;j muir  cUthf;Fk; gzp vt;thW eilngWk;?

ehL fle;j muR ,d;Dk; cUthftpy;iy. mjid cUthf;Ftjw;fhd epiwNtw;Wr; nraw;FO mikf;fg;gl;L tUfpd;wJ. . ,e;j epiwNtw;Wr; nraw;FOtpd; cWg;gpdHfspy; ,jd; ,izg;ghsuhd jpU Uj;uFkhudpd; ngaH kl;LNk jw;NghJ mwptpf;fg;gl;Ls;sJ.  

 

ehL fle;j muir cUthf;Ftjw;fhd nraw;ghl;Lf; FOtpid ehLfs; NjhWk;  cUthf;Fk; gzpfs; ,g;nghOJ eilngw;W tUfpd;wd. ,r;nraw;ghl;Lf; FOtpy; ,ize;J gzpahw;w MHtKs;Nshiu ,g;nghOJ ,izj;J tUfpNwhk;.  tpiutpy; xt;nthU ehl;Lf;Fk; cupa nraw;FO gw;wpa tpsf;fq;fis mwptpg;Nghk;.  ,g;nghOJ mwptpf;fg;gl;Ls;s kjpTiuf; FO cUthf;fw; nraw;FOTf;F kjpTiu  toq;Ftjw;fhfNt mikf;fg;gl;Ls;sJ.

 

,e;ehLfs; jOtpa nraw;ghl;Lf; FOf;fs; jj;jkJ ehLfspy; jkpo; mikg;Gf;fNshLk; jkpo; kf;fNshLk; fye;Jiuahly;fis Nkw;nfhz;L ,e;jj; jpl;lj;jpw;F MjuT jpul;Lk;. jkpoupilNa kl;Lkd;wp jkJ ehLfspy; cs;s nghJr; FKfj;jpd; (Civil Society) MjuitAk; ,t;tuir mikf;Fk; jpl;lj;jpw;Fj; jpul;Lk;. NkYk; jj;jkJ ehLfspd; murpay; jiytHfsJk; muRfsJk; Mjuit ,e;ehLfle;j muR mikf;Fk; Kaw;rpf;Fj; jpul;Lk; nraw;ghLfspYk; ,r;nraw;FO <LgLk;. KRypq;fs;;> ,e;jpa mwpthspfs; MfpNahiu cs;thq;fp kjpAiuf; FO tpupTgLj;jg;gLk;. 

 

jkpoupilNa ,aq;Fk; kf;fs; mikg;Gf;fsJ JizNahLk; ed;kjpg;Gg; ngw;w xU epWtdj;NjhL ,ize;Jk; Xt;nthU ehl;bYk; thOk; <oj;jopo; kf;fsJ thf;fhsH gl;bay; Mf;Ftjw;fhd Kaw;rpfs; Nkw;nfhs;sg;gLk;. ,t;thW cUthf;fg;ngw;w thf;fhsH gl;baypd; mbg;gilapy; midj;Jyf newpKiwfSf;F mika Rje;jpukhd NjHjy; FO mikf;fg;gl;Lj;  NjHjy;fs; elj;jg;gl;L ehL fle;j muRf;fhd kf;fs; NguhsHfs; njupT nra;ag;gLtH. njupT nra;ag;gLk; NguhsHfs; jk;ik murpayikg;G mitahf khw;wpr; rl;lr; rpwg;Gf; FOtpd; cjtpNahL kf;fs; mikg;Gfspd; gupe;Jiufis cs;thq;fp ehL fle;j muR njhlu;ghd ahg;ig vOJtH.

 

5.      ehL fle;j muR mikf;Fk; Kaw;rpiag; Gyk;ngau;e;J thOk; <oj; jkpou; Vd; Kd;ndLf;f Ntz;Lk;? mtHfSf;Fj; jkpoPo murpay; tpLjiyapy; cs;s gq;F ahJ?.

,d;iwa #oypy; Gyk;ngaH jkpoH kl;LNk jkpoPoj; jkpouJ murpay; Ntl;iffis Kd;ndLj;Jr; nry;Yk; epiyapy;  ,Uf;fpd;wdu;. ,J <oj; jkpoUf;F tYr;Nru;f;fpd;w fhuzpafNt cs;sJ. 21 Mk; E}w;whz;bd; murpay; cz;ikepiy ehLfle;j murpayhfNt cUkyHr;rp ngw;W tUfpd;wJ.

 

Gyk;ngau;e;J mnkupf;fhtpYk; fdlhtpYk; tho;e;J tUfpd;w mau;yhe;J kf;fs; tlmau;yhe;J kf;fs; Nghuhl;lj;jpw;F cWjpahdJk; ntspg;gilahdJkhd Mjuit toq;fpdu;. Gyk;ngau;e;J tho;fpd;w A+jkf;fs; ,e;ehs; tiu ,RNuy; ehl;il murpay; kl;lj;jpYk; nghUspay; mbg;gilapYk; tYg;gLj;jp tUfpd;wdu;. ,d;DnkhU jsj;jpy; ,j;jhyp> vy; ry;tNlhu;> vupj;jpupah> FNuhrpah> Nkhy;Nlhth Kjypa ehLfs; Gyk;ngau;e;J thOk; kf;fisj; jkJ nrhe;j ehl;L murpaypd; jtpu;f;fKbahf cWg;ghf Vw;Ws;sd. ,j;jhypa ehlhSkd;wj;jpw;F Gyk;ngau;e;j ,j;jhypa kf;fs; ehd;F cWg;gpdiuj; njupT nra;fpd;wdu;. Gyk;ngau;e;J thOk; nfapl;b kf;fSf;fhf nfapl;bapy; xU jdpj; Nju;jy; njhFjp xJf;fg;gl;Ls;sJ. cyf ehLfspy; ghjpf;F Nkyhdit ,ul;ilf; FbAupikia Vw;Wf; nfhz;Ls;sd. ,it midj;Jk; Gjpa E}w;whz;by; ehLfle;j murpaYf;Ff; fpilj;Js;s Kjd;ikf;Fr; rhd;WgfUfpd;wd. ,g;gpd;dzpapy;jhd; <oj;jkpou;fspd; ehLfle;j muRf;fhd Kaw;rpiaAk; Nehf;f Ntz;Lk;.

 

njhlu;r;rpahfj; jkpo;kf;fs; kPJ Nkw;nfhs;sg;gl;l mur gaq;futhjk; fhuzkhf  gy;yhapuf; fzf;fhNdhH ntspehLfSf;F Vjpypfshfg;   Gyk; ngau;e;J FbNawpdH. ,d;ndhU gFjp kf;fs; tlfpof;Ff;F ntspNa ,lk; ngauf; fl;lhag;gLj;jg; gl;ldu;. vQ;rpNahH Nghupdhy; rpijf;fg;gl;L cs;Supy; nghUspaypy; jpf;fw;wtHfshfTk; murpay; mbikfshfTk; rpiwf; ifjpfshfTk; khw;wg;gl;ldH.  

 

vdNt jhafj;jpy; <oj; jkpou; jkJ jd;dhl;rp cupikia ntd;nwLg;gjw;fhd Nguhl;lq;fis Kd;ndLg;gJ Gyk;ngau; jkpouJ cupikAk; flikAkhFk;.

 

6.      ehL fle;j jkpoPo muR vq;Nf mikAk;? mjd; jd;ik vt;thW ,Uf;Fk;? mjd; Kjd;ikahd gzpfs; ahit?  

mikf;fg;gltpUf;Fk; jkpoPo muRf;F Vida Kiwrhu;muRfs; Nghy; xU ehl;bd;  epyg;gug;gpidj;  jskhff; nfhz;ljhfNth my;yJ rl;lk; ,aw;Wjy;> ghJfhg;G> tup mwtply; Nghd;w Kiwikahd muRr; nraw;ghLfs; %yk; jdJ ,iwahz;ikia epiyehl;lNth Njit Vw;glhJ.

 

jhafj;jpy; thOk; kf;fsJ ghJfhg;G> tpupTgLj;jg;gl;lJk; tpiuTgLj;jg;gl;lJkhd KOikahd jd;dhl;rp cupikf;fhd Nghuhl;lk;> FKf nghUz;kpa> gz;ghl;Lr; nrOik Mfpatw;iwj; jdJ Kjd;ikf; Fwpf;Nfhs;fshff; nfhz;L ehLfle;j jkpoPo muR nraw;gLk;. NkYk;> Gyk;ngau; <oj; jkpoH jhq;fs; thOk; ehLfspd;  rl;lq;fSf;F ,irthfg; jk;ikg; tYTs;s xU FKfkhff; fl;bnaOg;Gtjw;Fk; mjD}lhf mtHfshy; milaf;$ba FKf> nghUz;kpa> murpay; Nky; epiyapidj; jhaf tpLjiyf;fhd ce;J rf;jpahf khw;Wk; caupa nraw;ghl;bidAk; ,t;tuR Kd;ndLf;Fk;.

 

ehLfle;j jkpoPo muR xU Fwpg;gpl;l epyg;gFjpapidj; jdJ Ms;Gykhf nfhz;bUf;fhtpbDk; jdJ Fwpf;Nfhs;fis mila nrayzpfisAk; mjw;fhd nraw;ghl;L mYtyfq;fisAk; cyfshtpa kl;lj;jpy; gy;NtW ehLfspy; mtw;wpd; rl;ltuk;GfSf;F mika cUthf;fpr; nraw;gLj;Jk;.

 

7.      ehLfle;j jkpoPo muRf;F midj;Jyf ehLfs; xg;Gjy; mspf;Fkh? mtw;wpd;  xg;Gjypd;wp mjd; jpl;lq;fisr; rpwg;ghf Kd;ndLf;f KbAkh?

Kd;dNu Fwpg;gpl;lJ Nghy; ehLfle;j jkpoPo muR vd;gJ xU Gjpa Kaw;rpahFk;. ,j;jifa Kaw;rpf;fhd khjpupfs; ,Jtiu cUthf;fg;gltpy;iy. fle;j fhyj;jpy; murpay; tpLjiyf;fhf Nghuhba gy FKfq;fs; jq;fsJ ehl;Lf;F ntspNa Gfypl muRfis cUthf;fpr; nraw;gl;ld.

 

Gfypl muRfs; ,aq;Ftjw;Fg; tYthd Gyk;ngau; FKfk; Njitahf ,Uf;fhJ. Mdhy; ehLfle;j jkpoPo muirg; nghWj;jtiu mjw;F kpfTk; tYthd Gyk;ngau; FkfKk; njspthd murpay; ,yf;FfSk; cz;L. mNjNtis MAjg;Nghuhl;lj;ijf; iftpl;L <oj;jkpouJ murpay; Nghuhl;lk; Kd;ndLf;fg;gLtjw;fhd Njitia typAWj;Jk; midj;Jyf ehLfspdJk; Njhoikr; rf;jpfspdJk; njhlu;r;rpahd tw;GWj;jy; vkf;F kpfr; rhjfkhd fhuzpfshf cs;sd.

 

8. ehLfle;j jkpoPo muR gw;wpa vz;zf;fUit jkpoPo tpLjiyg;GypfsJ mijj;Jyf cwTfSf;fhd nghWg;ghsu; jpU. nry;tuhrh gj;kehjd; mtu;fNs Kjypy; Kd;itj;jhu;. mg;gbahapd; ,jidj; jkpoPo tpLjiyg;Gypfs; mikg;gpd; jpl;lkhff;  nfhs;s KbAkh?

<oj;jkpou; jd;dhl;rp cupikf;fhd Nghuhl;lk; fle;j gy gj;jhz;Lfshfg; gy;NtW fl;lq;fisAk; mZFKiw khw;wq;fisAk; jhz;b te;Js;sJ. ,f; fhyfl;lj;jpy; murpay; Nfhupf;iffspd; tbtq;fs; NkYk; Jy;ypakhdJk; jPu;f;fkhdJkhd epiyf;F Kd;Ndhf;fp efu;j;jg;gl;Ls;sd. mNjNghd;W Nghuhl;l KiwfSk; mjw;fhd jiyikfSk; khw;wk; ngw;wd. tuyhw;wpd; ,aq;fpay; jd;ikahdJ <oj; jkpoH Nghuhl;lj;jpd; xt;nthU fl;lj;jpYk; fhzg;gl;ljidNa ,J ntspg;gLj;Jfpd;wJ. mjd; njhlu;r;rpahfNt ,d;iwa epiyikiaAk; Nehf;fNtz;bAs;sJ.

 

2000 Mz;Lfspd; gpw; gFjpapy; jkpoPo tpLjiyg; Gypfspd; xUikg;gLj;jg;gl;l jiyikapd; fPo; Kd;ndLf;fg;gl;l tpLjiyg;Nghuhl;lk; =yq;fhtpdJk; mjd; el;G ehLfspdJk; $u;ikg;gLj;jg;gl;l ,uhZt Nkyhz;ikahy; tYtpof;fr; nra;ag;gl;lJ.  ,q;F tYtpof;fr; nra;ag;gl;lJ xU Fwpg;gpl;l Nghuhl;l tbtNk jtpu tpLjiyg; Nghuhl;lky;y. nrg;uk;gu; 11 vdf; Fwpg;gplg;gLk; Jd;gpay; epfo;r;rpf;Fg; gpd;dH mnkupf;fh Kd;ndLj;j gaq;futhjj;jpw;F vjpuhd Nghu; vd;w fUj;jpaiy =yq;fhtpd; Ml;rpahsu; Nghupd; nghOJ filg;gpbf;f Ntz;ba kdpjhgpdkhd rl;lq;fSf;Fk; kdpj ehfuPfq;fSf;Fk; Kw;wpYk; Gwk;ghf xU Nghiuj; <oj; jkpou; kPJk; mtu;fs; jhafj;jpd; kPJk; jpzpj;J 21 Mk; E}w;whz;bd; ngUq;Nflhd ,dg;gLnfhiyia elj;jp Kbj;Js;sdu;.

 

,r;#o;epiyapy; <oj;jkpouJ jhaftpLjiyf;fhd Nghuhl;lj;ij mLj;j fl;lj;jpw;F efu;j;Jtjw;fhd tuyhw;Wf; flik jkpo;kf;fsplk; jkpoPo tpLjiyg;Gypfshy; ifaspf;fg;gl;Ls;sJ. ,k;Kjd;ikahd gq;fspg;ig cupa fhyfl;lj;jpy; cupaKiwapy; nry;tuhrh gj;kehjd; mtu;fs; Kd;nkhope;jhu;.

 

,d;iwa #oypy;  Gjpa cyf murpay; xOq;iff; ftdj;jpy; vLj;J  midj;Jyf ehLfspd; Gtprhu; murpay; tiyg;gpd;dy;fSf;F Clhf nghUj;jkhd Gjpa mZFKiwfisg; gad;gLj;jp <oj;jkpouJ jhaf  tpLjiyf;Fk; jd;dhl;rp cupikf;Fkhd Nghuhl;lj;ij Kd;ndLf;f Ntz;bAs;sJ.

 

ehLfle;j jkpoPo muRf;fhd fUj;jpid jkpoPo tpLjiyg;Gypfs; Kd;nkhope;J mjidg; Gyk;ngaH jkpoHfsplk; ifaspj;jjd; %yk; jkJ tuyhw;Wf; flikiar; nra;Js;sdu;. mjidg; Gupe;Jnfhz;L <oj; jkpou; midtiuAk; xd;wpizf;Fk; mikg;ghf ehLfle;j jkpoPo muR nraw;gLk;. ,J NkypUe;J jpzpf;fg;gLk; murhf ,Uf;fhJ. Kw;whff; fPopUe;J Nky;Nehf;fp fl;bnaOg;gg;gLfpd;w xU kf;fshl;rp murhf ,Uf;Fk;.

 

ehLfle;j jkpoPo muR ntspg;gilj;jd;ikAk; nghWg;Gj;jd;ikAk;   nfhz;ljhf tbtikf;fg;gLk;. ntspg;gilj;jd;ik kw;Wk; nghWg;Gj;jd;ikia Cf;Ftpj;J kf;fSf;F murpd; nray;ghLfs; gw;wpa jfty;fis xspTkiwtpd;wp toq;Fk;. kf;fshl;rpr; nrad;KiwA+lhfg; Gyk;ngau; jkpouhy; njupTnra;ag;gLk; NguhsHfshy; ,J Msg;gLk;. ,t;tuR nraw;glTs;s Kiwik njhlHghd $Ljy; tpsf;fq;fis ehk; tpiutpy; mwpaj; jUNthk;.

 

9.      rpwPyq;fh muRk; rp;q;fs - ngsj;j NjrpathjpfSk; ,e;j muir vt;thW Nehf;Ftu;?

,g;nghOJ Kd;ndLf;fg;gLfpd;w ehLfle;j jkpoPo muR Ntiyj;jpl;lj;ij rpwPyq;fh muRk; mjd; ,dntwp Ml;rpahsUk; kpfTk; mr;r czu;NthL njhy;iy kpFe;jjhfg; ghu;f;fpd;wdu;;. Vnddpy; rpwPyq;fh muR <oj; jkpou; NkYk; jhafj;jpd; kPJk; ,g;nghOJ nfhz;Ls;s Nkyhz;ik cz;ikahd xU ntw;wp my;y. NkYk; mJ epue;jukhdJk; my;y.  ,e;j ,uhZt eltbf;if %yk; mtu;fs; ngw;Wf; nfhz;lJ ,uhZt tYr;rkdpiy Nkyhz;ik kl;LNk. ,JTk; ,yq;ifj;jPtpDs; kl;Lk;jhd; nry;YgbahFk;. mj;NjhL mtu;fsJ ,e;j ,uhZt Nkyhz;ik MAjg;N;ghuhl;l mZFKiwf;F kl;LNk <L nfhLf;f ty;yJ.  murrje;jpu mZFKiwf;F ,jdhy; <L nfhLf;f KbahJ. ,j;jifa epiyikapy; jkpo;kf;fsJ jd;dhl;rp cupikf;fhd; Nghuhl;lk; MAjg; NghHKiwf;Fg; Gwk;ghf gd;dhl;Lj;  jsj;jpy; fl;bnaOg;gg;gLtij rpwPyq;fh Ml;rpahsu; jq;fshy; vjpu;nfhs;s Kbahj xd;whfNt mr;rj;NjhL ghu;f;fpd;wdu;;.  

 

vdNt ,g;nghOJ Kd;nkhopag;gl;Ls;s ehLfle;j jkpoPo muRf;fhd Ntiyj;jpl;lkhdJ jq;fshy; vd;WNk ntw;wp nfhs;sKbahj <oj;jkpouJ gyq;nfhz;l tYf;nfhz;l tbtkhf khwptpLk; vd;W fUJfpd;wdu;. ,d;W rpwPyq;fhTk; mjd; Jizr; rf;jpfSk; jkJ tsu;r;rpapd; cr;rj;Jf;Fg; Ngha;tpl;ldu;. fle;jfhy ,uhZt mZFKiwfis  kPsTk; kPsTk; nraw;gLj;Jtijj; jtpu NtWtop mtu;fSf;F ,y;iy. jd;dhy; ntw;wpngwf;$ba xU fsj;jpw;Fs; <oj;jkpouJ Nghuhl;ltbtj;ij kl;Lg;gLj;jNt rpwPyq;fh muR Kaw;rpf;fpd;wJ. NghHf;fs newpfisj; jPu;khdpf;Fk; fl;Lg;ghl;ilj; jdf;Fs; itj;jpUf;fNt mJ Kay;fpd;wJ. 

 

Kd;nkhopag;gl;l ehLfle;j jkpoPo muR vd;gJ <oj;jkpouhy; jpwf;fg;gLk; GjpaNjhH MLfskhFk;. ,jd; newpfisr; rpwPyq;fh muR tiuaiw nra;a KbahJ. mjd; ,uhZt Nkyhz;ikAk; Ms;Gyf;fl;Lg;ghLk; ,q;F nry;Ygbaw;wJ.

 

10.           ehLfle;j jkpoPo muR vd;gJ ,g;nghOJ ,aq;fptUk; gy;NtW Gyk;ngau; <oj;jkpouJ mikg;Gf;fisg; Nghd;w xd;wh? my;yJ jdpj;Jtk; nfhz;ljh? jdpj;Jtk; nfhz;ljhapd; mJ vt;thW ,g;NghJ ,aq;Fk; epWtdq;fSlDk; fl;likg;Gf;fSlDk; cwTfisg; NgZk;?

gy;NtW FKf epWtdq;fSk; jd;dhu;t mikg;Gf;fSk; Gyk;ngau; <oj;jkpouhy; cUthf;fg;gl;L nraw;gl;L  tUfpd;wd. mit nraw;ghl;lstpYk; cWg;gpdiug; nghWj;Jk; jk;Ks; xj;j jd;ikfisAk; jdpj;jd;ikfisAk; nfhz;Ls;sd. ,t;thwhd mikg;Gfs; Mw;Wk; gzpfspd; Kjd;ikAk; nraw;ghl;L Mw;wYk; Nghw;wj;jf;fd. vdpDk; ,g;nghOJ <oj;jkpoH vjpu;nfhz;Ls;s Njrpa kw;Wk; gd;dhl;L miw$ty;fis vjpu;nfhs;s ,t;tikg;GfSf;F Nkyhd XH mikg;gpd; Njit czug;gl;Ls;sJ. ,Jjhd; Kd;nkhopag;gl;Ls;s ehLfle;j jkpoPo muR MFk;.

 

kf;fshy; kf;fshl;rp Kiwapy; njupTnra;ag;gl;l NguhsHfisf; nfhz;l ehLfle;j jkpoPo murhdJ Gyk;ngau;e;j jkpo;kf;fspilNa ,aq;Fk; kf;fs; mikg;Gfisj; jd;NdhL ,izj;Jg; gzpahw;Wk;. ,e;j ,izT vt;thW mikaNtz;Lk; vd;gJ njhlHghd fye;Jiuahly;fis ehk; ,g;nghOJ Nkw;nfhz;L tUfpNwhk;.

 

11.  ehLfle;j jkpoPo murpd; nraw;ghLfs; ,yq;ifj;jPtpDs; thOk; jkpo;kf;fsJ murpay;> FKfk;> nghUz;kpak;> ghJfhg;G> kPs;tho;T> kPs;fl;likg;G kw;Wk; kPs;FbNaw;wk; Mfpait njhlHghf vj;jifa tpisTfis Vw;gLj;Jk;?  

<oj;jkpouJ jd;dhl;rp cupikia ntd;nwLg;gNj ehLfle;j jkpoPo murpd; Kjd;ikahd Fwpf;NfhshFk;.  mNjNtis NtW ,uz;L  KidfspYk; mJ nrayhw;Wk;. xd;W rpwPyq;fhtpd; Ml;rpahsuhy; jkpo;kf;fs; kPJ epfo;j;jg;gLk; mePjpfisAk; Gwf;fzpg;Gf;fisAk; gopthq;fy;fisAk; KbTf;F nfhz;LtUtjw;F Ntz;ba khw;WKaw;rpfis  gd;dhl;L kl;lj;jpy; murje;jpu mbg;gilapy;  Kd;ndLj;jy;. kw;iwaJ Gyk;ngau; jkpouJ Mw;wy;fisAk; tsq;fisAk; xd;Wjpul;b topg;gLj;Jtjd;%yk; rpq;fs ngsj;j Nkyhz;ikr; rf;jpfs;; jhaf tsq;fis Ruz;LtijAk; #iwahLtijAk; jLj;J epWj;Jjy;.  

 

,e;j  Nehf;fq;fis ntw;wpahf epiwNtw;Wtjw;fhfTk; ,yq;ifj;jPtpDs; thOk; jkpou;j ghJfhg;ig cWjpnra;tjw;Fk; cs;Su; tsq;fs; kPJ mtu;fSf;Fs;s cupikfisj;  jf;fitf;fTk; nghUj;jkhd khw;W xOq;FfisAk; Jiz mikg;GfisAk; ehLfle;j jkpoPo muR fz;lwpe;J cUthf;fp newpg;gLj;Jk; my;yJ Vw;fdNt ,Uf;Fk; epWtdq;fspd; tsq;fisg; nghUj;jkhd Kiwapy; cs;thq;Fk;. Njitahd nghOJ midj;Jyf  cjtp toq;Fk; epWtdq;fs;> ed;nfhil mikg;Gfs;> ,Ujug;G kw;Wk; gy;jug;G Nkk;ghl;L epWtdq;fs; Mfpatw;NwhL cwTfis Vw;gLj;jp jhafj;jpd; kPs;FbNaw;wk;> tsu;r;rpAk; KjyPLk;> kdpjts Nkk;ghL;> #oy; ghJfhg;G vd;git njhlu;ghfg; Ngrp mtu;fspd; gq;fspg;ig  jkpo;kf;fsJ KOikahd epiwTf;fhf topg;gLj;Jk;.

 

,yq;ifj;jPtpDs; jkpo;kf;fsJ Njrpaj;Jld; ,ize;j murpay; Fwpf;Nfhs;fSf;fhf nraw;gLk; mikg;GfSf;F nghUj;jkhd  cs;sPLfis toq;fp mtw;wpd; tpidj;jpwid ,t;tuR Nkk;gLj;Jk;.

 

12.          Gyk;ngau;e;J thOk; jkpoUf;F ehLfle;j jkpoPo muR vj;jifa jiyikia toq;Fk;? ehLfle;j jkpoPo murpd; jiyik mtu;fSf;Fj; Njitjhdh? mtu;fs; ,g;nghOJ mile;Js;s FKfg; nghUshjhu Nkdpiy Nghjhjh? 

Nkw;F INuhg;gh> tl mnkupf;fh>  mTj;jpNuypah Kjypa ehLfspy; thOk; Gyk;ngau; FKfq;fis xg;GNehf;Fk; NghJ <oj;jkpou; ntw;wpngw;w FKfq;fspy; xd;whfNt fzpf;fg;gLfpd;wdu;. mtu;fsJ fbd ciog;G> fy;tpawpT> njhopyhw;wy;> mHg;gzpg;G> fPo;g;gbjy;> rpf;fdk;>  nrhj;Jlik> $l;Ltho;f;if MfpaitAk;  jhaf cwTfs; kPJ mtHfs; nfhz;Ls;s gw;Wk; gupTk; kpfTk; tpae;J ghuhl;lg;gLfpd;wJ. vdpDk; NghupdhYk;  ,d td;nray;fspdhYk; rpijf;fg;gl;L ehl;bypUe;J rpjwbf;fg;gl;l xU FKfj;jpw;F> Fwpg;ghf tpLjiyf;fhfg; NghuhLk; XH ,dj;jpw;F> ,r;rpwg;gpay;Gfs; kl;Lk; NghJkhdit my;y.

 

miuE}w;whz;Lf;F Nky; njhlu;r;rpahf Nkw;nfhs;sg;gl;l ,d td;nray;fshYk; nghUshjhug; Gwf;fzpg;Gf;fshYk; kPz;Lk; kPz;Lk; jwpj;J tPo;j;jg;gl;l jkpo; FKfk; jdJ jd;dhw;wy; %yk; kPsTk; Kistpl;L vOe;jJ. MdhYk; ,f;FKfk; jdJ tsu;r;rpia xUtiuaiwf;Fs; Klf;fpf; nfhz;Ls;sjhfNt Nehf;fg;gLfpd;wJ. fy;tpawptpy; xg;gPl;lstpy; cau; tpOf;fhl;bidf; nfhz;bUe;jhYk; ,f;FKfk; cau; KbntLf;Fk; epiyfspy; ngw;wpUf;ff;$ba gq;F kpf kpff; FiwthfNtAs;sJ. mNjNghd;W $ba Nrkpg;G Mw;wiyf; nfhz;bUf;Fk; <oj;jkpo;r; FKfk; njhopw;gL %yjd cUthf;fj;jpy; kpf eypthdjhfNt fhzg;gLfpd;wJ. njhopy;tpid Mw;wypy; rpwg;Gj; jd;ikfisf; nfhz;bUe;Jk; njhopyhz;ikapYk; njhopy;tha;g;Gfis cUthf;FtjpYk; Nghjpa mf;fiwaw;w epiyikNa epyTfpd;wJ.

 

,d td;nray;fshy; Njhw;Wtpf;fg;gl;l capuhgj;Jf;fisAk; ,d;dy;fisAk; Jzpfukhf vjpu;nfhz;L jq;fisj; jf;fitj;Js;s <oj;jkpou; jpwe;j re;ijg; nghUshjhuj;ij  vjpu;nfhs;tjw;F Kd;tuj; jaq;FgtHfshfNt cs;sdH. Nghupdhy; ,of;fg;gl;l tha;g;Gf;fis kPsTk; tpiuthff; fl;bnaOg;Gtjw;Fupa fhg;gfq;fs;> kdpjts Nkk;ghl;L mikg;Gfs;> njhopw;gapw;rp eLtq;fs;> gzpepiyaq;fs; Mfpatw;iwf;$l nrhe;jkhff; fl;bnaOg;g Kd;tuhky;  Vw;fdNt ,Uf;Fk; fl;likg;GfspNy jq;fpthOk; FKfkhfNt cs;sdu;. ,e;epiyikfs; ahTk; khw;wg;glNtz;Lk;.

 

<oj;jkpouJ NkdpiyahdJ gd;dhl;bd;  midj;Jg; gug;GfspYk; fl;bnaOg;gg; glNtz;Lk;;.  jhk; thOk; ehLfsJ nghUshjhuj;jpy; nry;thf;Fr; nrYj;jf;;$ba mstpw;F %yjdthf;fj;jpYk; njhopyhz;ikapYk; <oj;jkpouJ gq;F mjpfupf;fg;glNtz;Lk;. <oj;jkpoupd; mwpthw;wYk; njhopy;rhu; GyikAk; ,d;wp epWtdq;fs; cau; KbntLf;f KbahnjDk; epiy Vw;glNtz;Lk;. gd;dhl;L epWtdq;fspd; cau;epiyfspy; <oj;jkpou;fspd; MSik xspuNtz;Lk;. ,tw;wpd; %yNk <oj;jkpouJ jhaftpLjiyf;fhd gazj;ij tpupTgLj;jTk; tpiuTgLj;jTk; KbAk;. ,jw;F Njitahd nfhs;if mbg;gilahd cj;jpfisAk; jiyikiaAk; ehLfle;j jkpoPo muR toq;Fk;.

 

13.              ehLfle;j jkpoPo muR mikg;gJ njhlu;ghd gzpfs; ve;jstpy; cs;sd? murpd; tbtKk; Vida tplaq;fSk; ,Wjp nra;ag;gl;L tpl;ldth? Fwpf;fg;gl;l fhy ml;ltizfs; jhaf khe;jNea neUf;fbfNshL xg;gpLk;NghJ fhyePl;lk; nfhz;litahf fUjKbahjh?

ehLfle;j jkpoPo muR vd;w nraw;wpl;lk; xU GJikahd Kaw;rpahFk;. vdNt mJgw;wpg; Nghjpa fye;Jiuahly;fisAk; fUj;jhly;fisAk;  kf;fspilNaAk; nghUj;jkhd Jiwrhu; epGzu;fspilNaAk; elj;Jjy; ,d;wpaikahjjhFk;. jhafj;jpy; epyTk; khe;jNea mtyq;fs; njhlu;ghf tpiue;J nraw;glNtz;ba Njit czug;gl;lhYk;; <oj;jkpouJ Njrpa tpLjiyf;fhd Gyk;ngau; FKfj;jpd; mjp cau; mikg;ig cUthf;Ftjw;F fzprkhd fhyk; Njit vd;gijAk; fUj;jpw; nfhs;sNtz;Lk;.

 

,Jtiu Kd;ndLf;fg;gl;l Kaw;rpfs; ahTk; ehLfle;j jkpoPo muR njhlu;ghd fUj;Jiuahly;fshfNt mike;Js;sd. ,f;fUj;Jiuahly;fs; %yk; rpwg;ghd KbTfis cUthf;f Ntz;ba kjpAiufs; fpilj;Js;sd. ,e;j kjpAiufs; ahtw;iwAk; fUj;jpw; nfhz;L ehLfle;j jkpoPo muR njhlu;ghd cUthf;ff; FOTk; Gyikrhu; kjpAiuf; FOTk;; fye;Jiuahb Mf;fg;gLk; jpl;l tpguq;fs; kf;fs; Kd; itf;fg;gLk;.

 

Kd;nkhopag;gl;Ls;s ehLfle;j jkpoPo muR njhlu;ghd nraw;ghLfs; gyfl;lq;fshf Kd;ndLf;fg;gLtjw;Fj; jpl;lkplg;gl;L nraw;ghLfs; Nkw;nfhs;sg;gl;L tUfpd;wd. mitahtd:

 

Kjyhk; epiy: fUj;JUthf;fk;.

 

,uz;lhk; epiy: Jiwrhu; Gyikahsu; FO mikj;jy;.

 

%d;whk; epiy: gue;j jsj;jpy; ehLfs; jOtpajhf fye;Jiuahly;fis elj;JjYk;   ehLfle;j jkpoPo muir cUthf;Ftjw;fhd FOtpid ehLfs; rhu;e;jjhfj; njupTnra;jYk;.

 

ehd;fhk; epiy: Kd;nkhopag;gl;Ls;s ehLfle;j jkpoPo murpd; mbg;gil tbtj;ij tiuaiw nra;jYk; NguhsHfisj; njupTnra;tjw;fhd Nju;jy; Kiwia tbtikj;J Kd;ndLj;jYk;.

 

Ie;jhk; epiy: Nju;e;njLf;fg;gl;l NguhsHfisf; nfhz;ljhd ehLfle;j jkpoPo murpd; murpayikg;G mitiaf;  $l;LjYk; ahg;ig cUthf;fp xg;Gjy; ngWjYk; mjid epiwNtw;Wtjw;fhd murpaw; fl;lis mikg;igk; njhlf;fp itj;jYk;.

 

Mwhk; epiy:  ehLfle;j jkpoPo muirr; nraw;ghl;Lf;Ff; nfhz;L tUjy;.

 

Nkw;Fwpg;gpl;l nraw;ghLfspy; ,g;nghOJ 3 Mk; epiyr; nraw;ghLfs; eilngWfpd;wd. 

 

14.              ehLfle;j muRf;fhd NjHjy; vg;nghOJ eilngWk;?

Gyk;ngaH jkpoH thOk; xt;nthU ehl;bYk; ,j;NjHjiy; 2010 Vg;gpuy; jpq;fSf;F Kd; elj;jp Kbg;gjw;Fj; jpl;lkplg;gl;Ls;sJ. ,J Fwpj;j $Ljy; tpsf;fq;fis ehk; tpiutpy; mwpaj; jUNthk;.

 

15.              ehL fle;j jkpoPo muR mikf;Fk; nraw;FOtpy; ,ize;J gzpahw;Wtjw;fhd jFjpfs; vit? vt;thW mjpy; ,iztJ?

 

,f;;FOtpy; ,iza tpUk;GNthu; mfit 18 I epiwT nra;jtHfshf ,Uf;f Ntz;Lk;. ,yq;ifj;jPtpy; <oj; jkpo; kf;fsJ Njrpar; rpf;fYf;Fj; jkpoH Njrpak;> jhafk;> jd;dhl;rpAupik  vd;w Nfhl;ghLfspd; mbg;gilapNyNa murpay; jPHT fhzg;gl Ntz;Lk; vd;w murpay; epiyg;ghl;il Vw;Wf; nfhz;Nlhuhf ,Uf;f Ntz;Lk;.

 

Xt;nthU ehl;Lf;Fk; FOf;fSf;Fj; jiyik jhq;FgtH ngaiuAk; mtuJ njhlh;G tpsf;fq;fisAk; tpiutpy; mwpaj; jUNthk;. mtHfNshL njhlHG nfhz;L ePq;fs; ,f;FOtpy; ,ize;J nfhs;syhk;. NkYk; vkJ kpd;dQ;ry; KftupNahL njhlHG nfhz;Lk; ,ize;J nfhs;syhk;.

 

vkJ kpd;dQ;ry; Kftup- info@govtamileelam.org

 


 

 

 

வட்டுக்கோட்டைத் தீர்மானமும் நாடுகடந்த தமிழீழ அரசும்!

நக்கீரன்

லக வரலாற்றில் முக்கியத்துவம் வாய்ந்த பறையறைவுகள் (proclamation)  காலத்துக்குக் காலம் வெளிவந்துள்ளன. அந்த முரசறைவுகள் வரலாற்றின் போக்கையே மாற்றி அமைத்துள்ளன.

1847 இல் யூலை மாதத்தில் இலண்டனில் தொழிலாளர்கள் மாநாடு ஒன்று நடந்தது. அதில் தொழிலாளர்களின் சங்கத்தைத் தீவிரமான முறையில் செயல்படுத்துவதென முடிவு செய்யப்பட்டது. இந்தத் தொழிலாளர்கள் சங்கம் ‘கம்யூனிஸ்டுகள் சங்கம்’ என்று அழைக்கப்பட்டது.

இந்த மாநாட்டில்தான் “உலகத் தொழிலாளர்களே ஒன்று சேருங்கள், நீங்கள் இழப்பதற்கு ஒன்றுமில்லை உங்கள் அடிமைச் சங்கிலியைத் தவிர” (Workers of the world unite; you have nothing to lose but your chains) என்ற முழக்கத்தை கார்ல் மார்க்சும் பிடரிக் ஏஞ்ஜெல்சும் (Karl Marx and Frederick Engels )  முன்வைத்தனர்.

1848 இல் மார்க்ஸ், ஏஞ்ஜெல்ஸ் இருவரும் இணைந்து எழுதிய கம்யூனிஸ்ட் கட்சி அறிக்கை (Communist Party Manifesto) என்ற நூல் வெளிவந்தது. உழைக்கும் மக்களின் புரட்சித் தத்துவத்தை முதல் தடவையாகச் சுருக்கமாகவும் தெளிவாகவும் இந்த நூல் விளக்கியது.

அமெரிக்காவுக்கும் அய்க்கிய இராச்சியத்துக்கும் எட்டு ஆண்டுகளாகத் தொடர்ந்த யுத்தத்தில் பிரித்தானியர் பல சண்டைகளில் வெற்றி பெற்றபோதும் போரில் தோல்வி கண்டனர். சாதுரியமான கெரிலா யுக்திகளைக் கையாண்ட George Washington  அவர்களின் போர் நுட்பம் ஒரு காரணமாக இருந்தபோதும் இவர்களது விடுதலை வேட்கையும் வெறியுமே முக்கிய காரணம் எனக் கூறப்படுகின்றது. இதனால்தான் 1777 இல் ஏற்பட்ட கோரமான, இரக்கமற்ற பனிக்குளிரின் மத்தியிலும் இவர்கள் சளைக்காது போராடினர், அன்னியர் ஆட்சியில் இருந்து விடுதலை பெறுவதற்கான புகழ்பெற்ற அமெரிக்க சுதந்திரப் பறையறை யூலை 4, 1776 இல் இடம்பெற்றது.

1776 ஆம் ஆண்டு யூலை 4 ஆம் நாள் வட அமெரிக்காவில் பிரித்தானியாவுடன் அரசியல் தொடர்புகளை வைத்திருந்த 13 கொலனி நாடுகளை ஒருங்கிணைந்து சுதந்திரப் பறையறை வெளியிடப்பட்டது. அமெரிக்காவின் சுதந்திரப் பறையறைக்கு இடப்பட்டிருந்த தலைப்பு “13 ஐக்கிய அமெரிக்க நாடுகளின் ஏகமனதான பறையறை" என்பதாகும். இன்றளவும் அந்த யூலை 4 தான் அமெரிக்காவின் சுதந்திர நாளாக கடைப்பிடிக்கப்படுகிறது.

யூலை 10, 1776 இல் அய்வரைக் கொண்ட குழு சுதந்திர பறையறைவு தயாரிப்பில் ஈடுபட்டது. யோன் அடம்ஸ்
(James Adams) பென்ஜமின் பிராங்ளின் (Benjamin Franklin) றொஜர் ஷெர்மன் (Roger Sherman) ஆர்.ஆர் லிவிங்ஸ்ரன் (R.R.Livingston) தொமஸ் ஜெஃபர்சன் (Thomas Jefferson) ஆகியோரே இந்த அய்வர் ஆவர். இந்தப் பஞ்ச பாண்டவருள் Thomas Jefferson  என்பாரே இந்த பறையறைவை எழுதினார். இந்தப் பறையறைவில் காணப்பட்ட சாகா வரம் கொண்ட வைர வரிகள்....

"We  hold these truths to be self evident: that all men are created equal; that they are endowed by their creator with certain inalienable rights; that among these are life, liberty. and the pursuit of happiness."

"இந்த உண்மைகள் வெளிப்படையானவை எனக் கருதுகிறோம்: எல்லா மனிதர்களையும் கடவுள் சமமாகப் படைத்துள்ளான். அத்தோடு எவராலும் மறுக்க முடியாத சில உரிமைகளையும் கடவுள் அவர்களுக்கு அளித்துள்ளான். அவற்றுள், வாழ்வுரிமை
(Life) சுதந்திரம் (Independence) இன்பத்திற்கான தேடல் உரிமை (Persuit of happiness)  வெளிப்படையான உண்மைகள் எனக் கருதுகிறோம்.”

அமெரிக்க சதந்திரப் பிரகடனத்தின் தர்மமே தமிழ் மக்களின் சுதந்திரப் போராட்டம். அமெரிக்க மக்கள் சுதந்திரம் பெற்றமைக்கு இந்த அறமே காரணம் எனலாம். ஈழத் தமிழ் மக்களும் இன்று அல்லது நாளை தங்கள் விடுதலையை வென்றெடுப்பர். ஏனெனில்...

"தார்மீக அடிப்படையில் நாம் ஒரு உறுதியான அத்திவாரத்தில் நிற்கின்றோம். எமது போராட்ட வேட்கை நியாயமானது. பன்னாட்டு மனித அறத்திற்கு இசைவானது. எமது மக்கள் தன்னாட்சி உரிமைக்கு உரித்தானவர்கள். தனி அரசை அமைக்கும் தகுதி பெற்றவர்கள். பன்னாட்டு சட்டத்தின் அடிப்படையில் இந்த உரிமையை எவரும் நிராகரித்துவிட முடியாது.” (தமிழ் ஈழ தேசியத்தலைவர் மேதகு திரு வே. பிரபாகரன்)

பாகிஸ்தான் 1947 இல் புதிதாக உருவாக்கப்பட்ட முஸ்லிம் நாடு. அதன் முன்னோடி மார்ச்சு 22 - 24, 1940 இல் லாகூரில் கூடிய முஸ்லிம் லீக் மாநாடு பிரித்தானிய இந்தியாவில் முஸ்லிம்களுக்கு அதிகளவு தன்னாட்சி உரிமை வழங்க வேண்டும் என்ற அரசியல் தீர்மானத்தை நிறைவேற்றியது. இது பாகிஸ்தான் என்ற தனிநாட்டை உருவாக்குவதற்கான தீர்மானம் என எல்லோராலும் கருதப்பட்டது. முஸ்லிம்களுக்கு தனிநாடு வேண்டும் என்ற கோரிக்கை 1930 இல் அல்லமா இக்பால் (Allama Iqbal) அவர்களால் முன்மொழியப்பட்டது. அதன் பின் பாகிஸ்தான் என்ற பெயர் 1933 இல் சவுத்திரி இராமத் அலி (Choudhary Rahmat Ali) என்பவரால் முன்மொழியப்பட்டது. அந்தக் கால கட்டத்தில் மொகமட் அலி ஜின்னாவும் மற்றும் தலைவர்களும் இந்து – முஸ்லிம் ஒற்றுமையில் நம்பிக்கையுடையவர்களாக இருந்தார்கள்.
1941 இல் லாகூர் தீர்மானம் முஸ்லிம் லீக்கின் யாப்பில் சேர்க்கப்பட்டது. இதுவே 1946 இல் முஸ்லிம்களுக்கு தனிநாடு வேண்டும் என்ற கோரிக்கையாக வடிவெடுத்தது.

“முஸ்லிம்கள் தொடர்ச்சியாகவும் வாழும் புவியியல் நிலப்பரப்பு தனிப் பகுதிகளாக எல்லை வகுக்கப்பட்டால் அல்லாது எந்த அரசியல் யாப்புத் திட்டமும் முஸ்லிம்களால் ஏற்கவோ நடைமுறைப் படுத்தவோ முடியாது. இந்தியாவில் முஸ்லிம்கள் பெரும்பான்மையாக வாழும் பகுதிகள் ஆன வட - மேற்கு மற்றும் கிழக்கு வலையங்கள் சுதந்திர அரசுகளாக ஒருங்கிணைக்கப்பட வேண்டும். அவை தன்னாட்சி உரிமை மற்றும் இறைமை படைத்த மாநிலங்களாக விளங்கும்.”

பாகிஸ்தான் உருவாகுவதற்கு பிரித்தானிய இந்திய சட்டசபைகளில் சிந்து மாகாணமே முதலாவதாக ஆதரவு தெரிவித்துத் தீர்மானம் நிறைவேற்றியது.

1947 ஆம் ஆண்டு பாலஸ்தீனை இரண்டாகப் பிரித்து இஸ்ரேலை உருவாக்க அனைத்துலக நாடுகள் தீவிரம் காட்டின. இதனை அரபு லீக் எதிர்த்த நிலையில் 1948 ஆம் ஆண்டு மே 14 ஆம் நாள் இஸ்ரேல் ஒரு தலைபட்ச பறையறவை அறிவித்தது. இந்தப் பறையறை வெளியிடப்பட்ட 11 ஆவது மணித்துளியில் அமெரிக்கா இஸ்ரேலை ஒப்புக்கொண்டது. அதனைத் தொடர்ந்து கவுத்தமாலா, நிக்கரகுவா, ஊருகுவே ஆகிய நாடுகள் ஒப்புதல் அளித்;தது. மே 17 ஆம் நாள் சோவியத் ஒன்றியம் ஒப்புதல் அளித்தது. அதன் பின்னர் பல நாடுகள் ஒப்புதல் அளித்தன.

1945 இல் அய்யன்னா அவை உருவாக்கப்பட்டது. அப்போது அதில் 51 நாடுகள் உறுப்புரிமை வகித்தன. இன்று அதன் உறுப்பினர் எண்ணிக்கை 193 ஆக உயர்ந்துள்ளது. இதில் பெரும்பான்மை தன்னிச்சையாக சுதந்திரப் பிரகடனம் செய்த நாடுகள் ஆகும்.

1889 இல் பெர்லின் சுவர் இடிக்கப்பட்டது. அடுத்த ஆண்டு (1990) சோவியத் ஒன்றியம் உருக்குலைந்தது. 1991 டிசெம்பர் 8 இல் சோவியத் ஒன்றியம் 74 ஆண்டுகளுக்குப் பின்னர் அரசமுறையாகக் கலைக்கப்பட்டது.

சோவியத் ஒன்றியம் 15 இணைப்பாட்சி நாடுகளைக்
(1. Armenia, 2. Azerbaijan, 3. Belarus, 4. Estonia, 5. Georgia, 6. Kazakhstan, 7. Kyrgyzstan, 8. Latvia, 9. Lithuania, 10. Moldova, 11. Russia, 12. Tajikistan, 13. Turkmenistan, 14. Ukraine, 15. Uzbekistan) கொண்டிருந்தது. 1991 ஆம் ஆண்டு இராணுவம் மேற்கொண்ட இராணுவப் புரட்சி தோல்வியில் முடிவடைந்தது. இதனை அடுத்து பொரிஸ் யெல்ச்சின் (Boris Yeltsin) ஆட்சியைக் கைப்பற்றினார். செப்தெம்பர், 1991 இல் போல்ரிக் நாடுகளது (Latvia, Lithunia, Estonia)  சுதந்திரத்தை உருசியா ஏற்றுக்கொண்டது. நொவெம்பர், 1991 இல் பொரிஸ் யெல்ச்சின் சோவியத் கம்யூனிஸ்ட் கட்சியைத் தடைசெய்யும் சட்டத்தை அறிவித்தார். இதனை அடுத்து எஞ்சிய 12 நாடுகள் தனிநாடாகத் தம்மைப் பிரகடனம் செய்தன.

இதே போல் யூகோசிலோவாக்கியா குடியரசில்
(Slovenia, Croatia, Bosnia and Herzegovina, Macedonia, Montenegro, Serbia) இரண்டு மாகாண அரசுகளும் (Kosovo and Vojvodina)  உறுப்பிரிமை வகித்தன. யூகோசிலோவாக்கியாவின் தலைவர் டிட்ரோ மறைந்த பின்னர் அது உடைந்து தனித்தனி நாடுகள் ஆகின.

யூகோசிலாவியாவில் உறுப்புரிமை வகித்த குரோசியாவும் ஸ்லோவேனியாவும் யூன் 25, 1991 இல் சுதந்திரப் பறையறை செய்துவிட்டுத் தனி நாடுகளாகப் பிரிந்தன. இந்த இரண்டு நாடுகளையும் அய்க்கிய நாடுகள் அவை 1992 சனவரியில் புதிய நாடுகளாக ஒப்புதல் அளித்தது.

1991ஆம் ஆண்டு நொவெம்பர் மாதம் மசிடோனியா சுதந்திரப் பறையறை செய்தது. சண்டை இல்லாமல் அமைதி வழியில் யூகோசிலாவியாவில் இருந்து பிரிந்த ஒரே நாடு மசிடோனியாதான்.

இதனைத் தொடர்ந்து பொஸ்னியா 1992 பெப்ரவரி மாதத்தில் தன்னை சுதந்திரநாடாகப் பிரகடனப்படுத்தியது. அதே ஆண்டு ஏப்ரில் மாதத்தில் அதற்கு அய்யன்னா அவையின் ஒப்புதல் கிடைத்தது. அதே சமயம் யூகோசிலாவியா (எஞ்சிய) அய்யன்னா அவையில் இருந்து வெளியேற்றப்பட்டது.

2008 ஆம் ஆண்டு பெப்ரவரி மாதம் 17 ஆம் நாள் கொசோவோ நாடாளுமன்றம் கூடியபோது அந்த நாட்டின் தலைமை அமைச்சர் ஹாஷிம் தாசி
(Hashim Thaci)  சுதந்திரப் பிரகடனத்தை வாசித்தார். அந்தப் பிரகடனம் மிகவும் முக்கியமானது.

“கொசோவோவை நாங்கள் ஒரு விடுதலை பெற்ற சுதந்திர நாடாகப் பிரகடனப் படுத்துகிறோம். கொசோவோவில் வாழும் எல்லா சமூகத்தினரதும் உரிமைகள் சுதந்திரங்கள் ஆகியவற்றைப் பேணிப்பாதுகாக்கவும் அவர்கள் ஆட்சியில் பங்கு கொள்ளும் உரிமையையும் உறுதி செய்கிறோம். சிறுபான்மை மக்களது உரிமைகள் பற்றிக் குறிப்பிடும் திட்டத்தின் இணைப்பு 12 யை முற்றாகப் பின்பற்றுவோம் என உறுதி கூறுகிறோம்.........”

எனவே புவிவரை படத்தில் இருக்கும் நாடுகள் மனிதர்கள் புவியைத் தங்களுக்குள் பிரித்துக் கொண்ட வரலாறுதான். நாடுகளின் எல்லைக் கோடுகள் கல்லில் எழுதியவை அல்ல. கடவுளால் எழுதப்பட்டவையும் அல்ல.

இந்த வரலாற்றுப் பின்புலத்திலேயே 1976 ஆண்டு மே 14 இல் வட்டுக்கோட்டையில் கூடிய தமிழர் விடுதலைக் கூட்டணியின் மாநாட்டில் நிறைவேற்றப்பட்ட வட்டுக்கோட்டைத் தீர்மானத்தையும் நாம் நோக்க வேண்டும். வட்டுக்கோட்டைத் தீர்மானத்துக்கும் நான் மேலே குறிப்பிட்ட அமெரிக்க சுதந்திர பிரகடனத்துக்கும் அல்லது லாகூர் தீர்மானத்துக்கும் நெருங்கிய தொடர்பு காணப்படுகிறது.

இலங்கையின் வட – கிழக்கில் வாழும் ஈழத் தமிழர்களது ஒட்டுமொத்த அரசியல், சமூக, பொருண்மிய வேட்கைகள் அனைத்தையும் வட்டுக்கோட்டைத் தீர்மானம் துல்லியமாகவும் அச்சொட்டாகவும் எடுத்துக் காட்டுகிறது.

வட்டுக்கோட்டைத் தீர்மானம் ஈழத்தமிழர்கள் இன்று எதிர்நோக்கும் வாழ்வியல் அவலங்களில் உள்ள பல்வேறு இடர்களைத் தீர்ப்பதற்கும் தங்களது சொந்த மண்ணில் சுதந்திரமாகவும் பாதுகாப்பாகவும் மானத்தோடும் வாழ்வதற்கும் தங்களது மொழி, கலை, பண்பாடு இன அடையாளங்களைப் பேணித் தனித்துவமான இனமாக வாழ்வதை வற்புறுத்துகிறது.

ஒவ்வொரு தேசிய இனத்தினதும் தன்னாட்சி உரிமையின் அடிப்படையில் சுதந்திரமான இறைமையுடைய சமயசார்பற்ற சமவுடமைத் தமிழீழ அரசை மீட்டெடுத்து மீள் உருவாக்கப்பட வேண்டும் என்ற அரசியல் இலக்கை எட்டும் வரை நாம் ஓயாது போராடவேண்டும்.

வட்டுக்கோட்டைத் தீர்மானத்தின் அடிப்படையில் 1977 ஆம் ஆண்டு நடந்த பொதுத்தேர்தலில் தமிழர் விடுதலைக் கூட்டணி 18 தொகுதிகளில் வெற்றிவாகை சூடியது. வடக்கில் 69 விழுக்காடு வாக்குகளையும் கிழக்கில் 32.9 விழுக்காடு வாக்குகளையும் அது பெற்றது.

33 ஆண்டுகளுக்குப் 1976 இல் ஒருமனதாக ஏற்றுக்கொள்ளப்பட் வட்டுக்கோட்டைத் தீர்மானமே திம்பு பேச்சுவார்த்தைக்கும் ஒஸ்லோ அறிவித்தலுக்கும் அடிக்கல்லாக இருந்தது. திம்புவில் தமிழர் தரப்பு பேச்சு வார்த்தைக்காக முன்வைத்த தாயகம், தேசியம், தன்னாட்சி உரிமை ஆகியவை வட்டுக்கோட்டைத் தீர்மானத்தில் வலியுறுத்தப்பட்ட கோட்பாடுகளே.

இன்றைய அரசியல் சூழ்நிலையில் வட்டுக்கோட்டைத் தீர்மானத்தை மீள் உறுதிசெய்வது நாடுகடந்த தமிழீழ அரசின் உருவாக்கத்துக்கு வலு சேர்க்கும். இதனை நாடுகடந்த தமிழீழ அரசின் இணைப்பாளர் திரு. விசுவநாதன் உருத்திரகுமாரன் அவர்களும் உறுதி செய்துள்ளார். அவரால் வெளியிடப்பட்ட நாடு கடந்த தமிழீழ அரசு தொடர்பான விளக்கக்கோவையில் காணப்படும் “நாடுகடந்த தமிழீழ அரசின் நாடு கடந்த தமிழீழ அரசு ஏன்? அதற்கான தேவை என்ன?” என்ற கேள்விக்கு பின்வருமாறு விடை இறுக்கப்பட்டுள்ளது.

“ஈழத் தமிழர்களின் சமூக இருப்பு என்பது அவர்களின் அரசியல், பண்பாடு;, பொருளாதாரம், வாழ்வியல் ஆகியவற்றின் தனித்துவத்தைத் தக்கவைப்பதிலும் உலகின் ஏனைய சமூகங்களுடன் இணைந்தும் அவற்றிற்கு ஈடாகவும் செயற்படுவதிலுமே தங்கியுள்ளது. இதனை நிலைநாட்டுவதற்கும் அச்சுறுத்தல்களை ஏற்படுத்தக்கூடிய காரணிகளைக் கட்டுப்படுத்தி வெற்றி கொள்வதற்கும் ஏதுவாக ஓர் உறுதியானதும் தன்னாட்சி உரிமையினைக் கொண்டதுமான அரசியல் கட்டமைப்பு தேவையாகும். இத்தேவை 1976 இல் வட்டுக்கோட்டைத் தீர்மானமாக வடிவம் பெற்று 1977 ஆம் ஆண்டில் மக்கள் ஆணையாக உறுதிப் படுத்தப்பட்டது. 1985 திம்பு கோட்பாடுகள், 2003 இடைக்கால தன்னாட்சி அதிகாரசபை வரைவு இதற்கு மேலும் வலுச் சேர்த்தன.”

காலத்தின் தேவையை உணர்ந்து நாம் அனைவரும் ஒன்றுபட்டு தமிழீழ விடுதலைக்குத் தொடர்ந்து ஓயாது ஒழியாது போராடுவோம். (அடுத்த கிழமை வட்டுக்கோட்டைத் தீர்மானத்தின் வரலாற்றுப் பின்புலம் பற்றிப் பார்ப்போம்.
Ulagaththamilar - September 25, 2009)


 

வட்டுக்கோட்டைத் தீர்மானமும் நாடுகடந்த தமிழீழ அரசும்

யாழ்ப்பாண அரசு

(2)

நக்கீரன்
வட்டுக்கோட்டைத் தீர்மானம் மற்றும் நாடுகடந்த தமிழீழ அரசு பற்றிய கருத்தரங்குகள் ரொறன்ரோவில் நடத்தப்பட்டன.

 

1976 ஆம் ஆண்டு வட்டுக்கோட்டைத் தீர்மானம், சுதந்திரமா? அடிமை வாழ்வா? என்ற கேள்விக்கு 1977 இல் நடந்த பொதுத்தேர்தலில் தமிழ்மக்கள் அளித்த ஆணை, 1985 இல் திம்புவில் இடம்பெற்ற பேச்சுவார்த்தையின் போது அனைத்துத் தமிழ் அமைப்புகளும் முன்வைத்த தமிழர் தாயகம், தமிழர் தேசியம், தமிழர் தன்னாட்சியுரிமைக் கோட்பாடுகள், 2004 ஆம் நடந்த பொதுத் தேர்தலில் வி.புலிகளே தமிழமக்களின் ஏகப் பிரதிநிதிகள் ஆகிய வரலாற்றுப் பதிவுகளை மீள் வாசிப்புச் செய்து “தமிழீழமே தமிழர்களது முடிந்த முடிவு” என்ற வட்டுக்கோட்டை தீர்மானத்துக்கு வலுசேர்க்க ஒரு நேரடிவாக்கெடுப்பை (சுநகநசநனெரஅ) நடத்துவதன் தேவை பற்றியும் நாடு கடந்த அரசை மக்களாட்சி முறைமைக்கு ஏற்ப வலுப்படுத்தவும் இந்தக் கருத்தரங்குகளில் விளக்கம் - கருத்துப் பரிமாற்றம் - கலந்துரையாடல் இடம்பெற்றது. செப்தெம்பர் 20 இல் ஸ்காபரோ முருகன் கோயில் அரங்கிலும் ஒக்தோபர் 04 இல் மிசிசக்கா ஜெதுர்க்கா கோயில் மண்டபத்திலும் இக் கருத்தரங்கம் நடந்தேறின. கனடியத் தமிழ் மாணவர் சமூகம் மற்றும் கனடியத் தமிழ் சமூகம் ஒழுங்கு செய்த இந்தக் கருத்தரங்கில் நானும் கலந்த கொண்டு பேசினேன்.

 

வட்டுக்கோட்டைத் தீர்மானம் - நாடு கடந்த தமிழீழ அரசுக்கும் இடையிலான வேற்றுமை ஒற்றுமை பற்றி பலர் விளக்கம் கேட்டார்கள்.

 

தமிழில் பல இலக்கண நூல்கள் இருக்கின்றன. ஆனால் அவை எல்லாவற்றுக்கும் தொல்காப்பியமே முதல் நூல். நன்னூல், தொன்னூல், யாப்பருங்கலக்காரிகை, யாப்பருங்கலம், களவியற்காரிகை, நேமிநாதம், காக்கைபாடினியம், பன்னிரு பாட்டியல், வீரசோழியம் போன்றவை வழி நூல்களாகும்.

இது போலவே திம்பு பேச்சுவார்த்தை, இடைக்கால தன்னாட்சி அதிகார அவை, நாடுகடந்த தமிழீழ அரசு போன்றவற்றுக்கு வட்டுக்கோட்டைத் தீர்மானமே ஆணிவேர் அல்லது அடித்தளம். திம்புப் பேச்சு வார்த்தையில் முன்வைக்கப்பட்ட தமிழர் தேசியம், தமிழர் தாயகம், தன்னாட்சி உரிமை வட்டுக்கோட்டைத் தீர்மானத்தில் முன்வைக்கப்பட்ட - சுதந்திரம், இறைமை நீங்கலாக - எடுத்துரைக்கப்பட்ட கோட்பாடுகளே. பேச்சு வார்த்தைக்காக சுதந்திரம், இறைமை இரண்டும் கைவிடப்பட்டன.

ஒஸ்லோ பறையறைதலிலும் சுதந்திர இறைமையுள்ள தமிழீழத்துக்கு மாற்றாக உள்ளக தன்னாட்சிக்
(Internal Self Determination)  கோரிக்கை முன்வைக்கப்பட்டது.

நாடு கடந்த தமிழீழ அரசு தொடர்பான விளக்கக்கோவை (1) நாடு கடந்த தமிழீழ அரசு என்றால் என்ன? என்ற கேள்விக்குப் பின்வருமாறு பதில் இறுக்கியது.

“நாடு கடந்த தமிழீழ அரசு
(Transnational Government of Tamil Eelam) தமிழீழ மக்களின் அரசியல் வேட்கையைத் தமிழர் தேசியம், தாயகம், தன்னாட்சி எனும் அடிப்படை உரிமைக் கோட்பாடுகளின் வழியாக தமிழீழ மக்களின் விடுதலையினை வென்றெடுப்பதற்கான ஒரு அரசியல் அமைப்பாகும்.”

இது போலவே இடைக்கால தன்னாட்சி அதிகார அவை (ISGA)) வட்டுக்கோட்டைத் தீர்மானத்தைக் குறிப்பிடுகிறது.

யாழ்ப்பாண இராச்சியம் என்று சொல்லப்படும் அரசுருவாக்கம் கி.பி. 13 ஆம் நூற்றாண்டிலேயே உருவானது எனும் கருத்துடைய வரலாற்றாய்வாளர்கள் கலிங்க மாகனுடன் அதன் தோற்றத்தை எடுத்துக் கொள்வார்கள்.

 

1976 ஆம் ஆண்டு மே 14 இல் பண்ணாகம், வட்டுக்கோட்டையில் தந்தை செல்வநாயகம் தலைமையில் கூடிய தமிழர் அய்க்கிய முன்னணியின் முதல் தேசிய மாநாட்டில் ஒரு நீண்ட தீர்மானம் நிறைவேறியது. நான்கு பக்கங்கள் கொண்ட இந்தத் தீர்மானம் தமிழ்மக்களின் போராட்ட வரலாற்றில் ஒரு முக்கிய திருப்பமாகும். இருபத்து ஏழு ஆண்டுகள் ஒன்றுபட்ட இலங்கையில் இணைப்பாட்சி அரசியல் முறைமைக்கு அறவழியில் போராடிய தமிழ் அரசுக் கட்சி அதில் தோல்வியையே கண்டது. எனவே இணைப்பாட்சியைக் கைவிட்டுத் தனித் தமிழீழத்துக்கான முடிவை மேற்கொண்டது. வட்டுக்கோட்டைத் தீர்மானத்தில் கீழ்க்கண்ட வாசகம் இருந்தது.

“இலங்கையில் தமிழ்த் தேசிய இனத்தின் இருப்பைப் பாதுகாக்கும் பொருட்டு தமிழ்மக்களுக்குள்ள தன்னாட்சி உரிமையின் அடிப்படையில் சுதந்திரமான இறைமைபொருந்திய சமய சார்பற்ற, சமவுடமை தமிழீழ அரசை மீட்டெடுத்தலும் மீள உருவாக்குதலும் தவிர்க்க முடியாதென இம் மாநாடு தீர்மானிக்கிறது.”

 

This convention resolves that restoration and reconstitution of the Free, Sovereign, Secular, Socialist State of Tamil Eelam, based on the right of self determination inherent to every nation, has become inevitable in order to safeguard the very existence of the Tamil Nation in this Country.

 

இந்தத் தீர்மானத்தில் காணப்படும் இரண்டு சொற்கள் கவனத்தில் கொள்ளத்தக்கது. அவை மீட்டெடுத்தல் மீள்உருவாக்கல் (restoration and reconstitution) என்பனவாகும்.
போர்த்துக்கேயர் (கிபி 1505 -1658) முதன்முறை இலங்கையில் காலடி எடுத்து வைத்தபோது அங்கு மூன்று அரசுகள் இருந்தன. வடக்கில் யாழ்ப்பாண இராச்சியம், தெற்கே கோட்டை இராச்சியம், மத்தியில் கண்டி இராச்சியம் ஆகியன இருந்தன.

 

கோட்டை இராச்சியத்தை போர்த்துக்கேயர் கிபி 1565 கைப்பற்றினார்கள். யாழ்ப்பாண இராச்சியத்தை கிபி 1619 ஆண் ஆண்டு போர்முனையில் கைப்பற்றினார்கள்.

 

இலங்கை போர்த்துக்கேயரிடம் இருந்து ஒல்லாந்தரிடம் 1658 இல் கைமாறியது. ஒல்லாந்தர் கண்டி, வடக்கு வன்னிமை நீங்கலாக இலங்கையை 1796 மட்டும் ஆண்டார்கள். பின்னர் இலங்கையின் ஆட்சி அதிகாரம் பிரித்தானியரிடம் கைமாறியது. 1815 இல் கண்டியை ஆண்ட தமிழ்மன்னன் ஸ்ரீவிக்கிரமசிங்கனை சிங்களப் பிரதானிகள் பிரித்தானியர்களிடம் காட்டிக் கொடுத்துவிட்டு அரசையும் அவர்களிடம் கையளித்தார்கள்.

 

யாழ்ப்பாண அரசு (இராச்சியம்) யாழ்ப்பாணம், மன்னார், பனங்காமம், முள்ளியவளை, தென்னமரவடி ஆகிய வன்னி மையங்களைக் கொண்டிருந்தது. அதன் மேலாண்மை சில வேளைகளில் புத்தளம் கற்பிட்டி வரைக்கும் பின்னர் நீர் கொழும்பு வரைக்கும் கிழக்குப் பகுதியில் பாணமை வரைக்கும் பரவியிருந்தது.

 

யாழ்ப்பாண அரசு வீழ்ந்த பின்னரும் பண்டார வன்னியன் ஆண்ட வன்னிமை 1803 ஆம் ஆண்டுவரை தனி அரசாகவே விளங்கியது. கற்சிலைமடுவில் நடந்த போரில் பண்டாரவன்னியன் கப்டன் ட்றிபேர்க் (Captain Drieberg)  என்பவனால் தோற்கடிக்கப்பட்டான்.

 

யாழ்ப்பாண அரசு இருந்ததை இன்றைய சிங்கள வரலாற்று ஆசிரியர்கள் இருட்டடிப்புச் செய்ய முனைகிறார்கள். சென்ற ஆண்டு (2008) தரம் எட்டு வரலாறு பாடப் புத்தகத்தில் உள்ளடக்கப்பட்டிருந்த "யாழ்ப்பாண இராச்சியம்" தொடர்பான பாடத்தை நீக்கிவிட அரசு சாங்கம் முயற்சி மேற்கொண்டது. ஸ்ரீலங்கா அரசின் திட்டமிட்ட இன ஒடுக்குமுறைக்கு இது நல்ல எடுத்துக்காட்டாகும்.

 

யாழ்ப்பாண அரசை ஆண்ட மன்னர்களது பெயர்களையும் ஆட்சிக் காலத்தையும் கீழே காணலாம்.


அரசன் பெயர்                            ஞானப்பிரகாசர்               இராசநாயகம்
கூழங்கை ஆரியச்சக்கரவர்த்தி அல்லது
காலிங்க ஆரியச்சக்கரவர்த்தி               கி.பி 1242                                                         கி.பி 1210
குலசேகர சிங்கையாரியன்                                              கி.பி 1246
குலோத்துங்க சிங்கையாரியன்                                          கி.பி 1256
விக்கிரம சிங்கையாரியன்                                              கி.பி 1279
வரோதய சிங்கையாரியன்                                              கி.பி 1302
மார்த்தாண்ட சிங்கையாரியன்                                           கி.பி 1325
குணபூஷண சிங்கையாரியன்                                           கி.பி 1348
விரோதய சிங்கையாரியன்                கி.பி 1344                                                        கி.பி 1371
சயவீர சிங்கையாரியன்                   கி.பி 1380                                                       கி.பி 1394
குணவீர சிங்கையாரியன்                 கி.பி 1414                                                         கி.பி 1417
கனகசூரிய சிங்கையாரியன் கி.பி 1440

1450 இல் கோட்டை அரசனின் பிரதிநிதியான சப்புமால் குமாரய யாழ்ப்பாணத்தைக் கைப்பற்றினான். சப்புமால் குமாரயா அல்லது செண்பகப்பெருமாள் கி.பி 1450 - 1467 வரை ஆட்சி செய்தான். அது மீண்டும் கனகசூரிய சிங்கையாரியன் வசம் வந்தது.

கனகசூரிய சிங்கையாரியன்                                                கி.பி 1467
செகராசசிங்கன் சிங்கையாரியன்                                            கி.பி 1478
முதலாவது சங்கிலி கி.பி                                                  கி.பி 1519
1560 இல் யாழ்ப்பாணத்தைப் போர்த்துக்கீசர் கைப்பற்றிச் சங்கிலியைப் பதவியினின்றும் அகற்றினர்
புவிராஜ பண்டாரம்                                                        கி.பி 1561
காசி நயினார்                                                             கி.பி 1565
பெரியபிள்ளை                                                            கி.பி 1570
புவிராஜ பண்டாரம்                                                        கி.பி 1572
எதிர்மன்னசிங்கம்                                                          கி.பி 1591
அரசகேசரி (பராயமடையாத வாரிசுக்காக)                                                                                                கி.பி 1615
சங்கிலி குமாரன் (பராயமடையாத வாரிசுக்காக)                                                                                 கி.பி 1617

1619 இல் போர்த்துக்கீசரால் யாழ்ப்பாணம் மீண்டும் கைப்பற்றப்பட்டு அவர்களின் நேரடி ஆட்சிக்குள் கொண்டுவரப்பட்டது.

 

தமிழர்கள் தங்களது வரலாற்றை எழுத்தெண்ணிப் படிக்காவிட்டாலும் அதில் நல்ல தேர்ச்சி பெறுவது விரும்பத்தக்கது. . கடந்த கால வரலாறு தெரிந்தால் மட்டுமே நிகழ்கால அரசியலை அறிவுபூர்வமாகப் புரிந்து கொள்ளலாம். ஆங்கிலத்தில் ஒரு பொன்மொழி உண்டு. வரலாற்றில் இருந்து படிப்பினை படிக்க முடியாதவர்கள் தாங்கள் விட்ட பிழைகளை மீண்டும் விடத் தள்ளப்படுவார்கள் (Those Who Do Not Learn From History Are Doomed to Repeat It.) எமது வரலாற்றை ஒரு நாளிலோ ஒரு மாதத்திலோ அல்லது ஒரு ஆண்டிலேயோ படித்து முடித்துவிட முடியாது. அது ஒரு தொடர் முயற்சியாக இருக்க வேண்டும். கீழே தமிழ் வரலாற்று நூல்கள் பற்றிய ஒரு பட்டியலைத் தந்துள்ளேன். முடிந்தளவு இவற்றைப் படிக்க முயற்சி செய்யுங்கள்.

 

பரராசசேகரம்                - ஐ.பொன்னையாப்பிள்ளை (பதிப்பு 1928-1936)
வையா பாடல்               - வையாபுரி அய்யர் (14-17 ஆம் நூற்றாண்டு)
பதிப்பு க.செ. .நடராசா 1980)
கைலாயமாலை - முத்துக்கவிராயர் (16-17 ஆம் நூற்றாண்டு) - நல்லூர் கைலாசநாத கோயில் புராணம்
யாழ்ப்பாண வைபவமாலை - மயில்வாகனப் புலவர் (பதிப்பு குல.சபானாதன் 1949)
யாழ்ப்பாண சரித்திரம     - ஆ.முத்துத்தம்பிப்பிள்ளை (1912)
புராதன யாழ்ப்பாணம்     - முதலியார் செ. இராசநாயகம் (1926)
யாழ்ப்பாணச் சரித்திரம் - முதலியார் செ. இராசநாயகம் (1933)
யாழ்ப்பாண வைபவ கவ்முதி - ஆசு கவி கல்லடி வேலுப்பிள்ளை (1918 – வல்வை நகுலசிகாமணி 2001 பதிப்பு)
யாழ்ப்பாண அரசர்கள் (1920)        - சுவாமி ஞானப்பிரகாசர்
யாழ்ப்பாண இராச்சியம்      - கலாநிதி சி. பத்மநாதன்
யாழ்ப்பாண இராச்சியம்      - பேராசிரியர் க. சிற்றம்பலம் (1992)
யாழ்ப்பாண வரலாற்று மூலங்கள் - கலாநிதி முருகர் குணசிங்கம் (1953)
பவுத்தரும் சிறுபான்மையினரும் - ச.கீத. பொன்கலன் (1987)
 இலங்கையில் தமிழர்கள்        - கலாநிதி முருகர் குணசிங்கம் (2008)
யாழ்ப்பாண அரச பரம்பரை      - க. குணராசா
தொல்லியல் நோக்கில் இலங்கைத் தமிழர் பண்பாடு - ப. புஷ்பரட்ணம்
என்று முடியும் எங்கள் போட்டிகள் - எஸ்.கே.மகேந்திரன், எம்.ஏ.தஷிணகைலாச புராணம் - சிங்கை செகராசசேகரன் (பதிப்பாசிரியர் சி.பத்மநாதன் (1995)

The Fall and Rise of the Tamil Nation - V.Navaratnam (1995)
Sri Lanka The National Question  - Satchi Ponnambalam (1983)
Sri Lanka: Witness to History – S.Sivanayagam (2000)
S.J.V. Chelvanayakam    The Crisis of Sri Lankan Tamil Nationalism – A.Jeyaratnam Wilson (1993)
The Break-Up of Sri Lanka – A Jeyaratnam Wilson (1988)
Sri Lankan Tamil Nationalism – Murugesar Gunasingam (1999)
The Evolution of An Ethnic Identity – K.Indrapala (2005)

அடுத்த கிழமை 20 ஆம் நூற்றாண்டின் முற்பகுதியில் இலங்கையின் அரசியல் வானில் சுடர்விட்டு ஒளிர்ந்த பொன்னம்பலம் உடன்பிறப்புக்களில் ஒருவரான சேர் பொன். அருணாசலம் பற்றி எழுதுவேன். (வளரும்) வட்டுக்கோட்டைத் தீர்மானமும் நாடுகடந்த தமிழீழ அரசும்

 




சிங்களத் தலைவர்கள் இனவாரிப் பிரதிநிதித்துவத்தைக் கடுமையாக எதிர்த்தனர்

(3)

நான் ஏற்கனவே குறிப்பிட்டதுபோல் 20 ஆம் நூற்றாண்டின் முற்பகுதியில் பொன்னம்பலம் அருணாசலம், பொன்னம்பலம் இராமநாதன் இருவரும் இலங்கை அரசியலிலும் சமூக தளத்திலும் இமயம் போல் வலம் வந்தார்கள். இந்தக் கால கட்டத்தில் இவர்கள் இருவரும் இலங்கையின் சிறந்த தேசியத் தலைவர்களாகக் கருதப்பட்டனர்.

பொன்னம்பலம் அருணாசலம் (செப்டம்பர் 14, 1853 - ஜனவரி 9, 1924) கேட் முதலியார் என அழைக்கப்பட்ட அருணாசலம் பொன்னம்பலம், செல்லாச்சி (சேர் முத்து குமாரசுவாமியின் உடன்பிறப்பு) ஆகியோரின் மூன்றாவது மகனாவார். பொன்னம்பலம் குமாரசாமி முதலியார், சேர். பொன். இராமநாதன் ஆகியோர் இவரது உடன்பிறப்புக்கள் ஆவர்.

பொன்னம்பலம் குமாரசுவாமி புகழ்பெற்ற சட்டத்தரணியாவார்
(Proctor) 1893 இல் இலங்கை சட்டசபைக்கு நியமன உறுப்பினராக இருந்தார். இளவயதில் இவர் காலமாகி விட்டார்.

பொன். அருணாசலத்தின் மனைவியின் பெயர் சுவர்ணம் நமசிவாயம். பிள்ளைகள் அருணாசலம் மகாதேவா, சிவானந்தன் அருணாசலம், அருணாசலம் இராமநாதன் ஆகியோர்.

பொன். அருணாசலம் மற்றும் பொன். இராமநாதனின் முன்னோர்கள் யாழ்ப்பாணத்தை ஆண்ட பரராசசேகரனின் அவையில் முதல் அமைச்சராக விளங்கிய மானா முதலியார் எனத் தெரியவருகிறது.

மானா முதலியாரும் அவரின் கொடிவழியினரும் வாழ்ந்த இடம் மானிப்பாய் என்று அழைக்கப்பட்டது. மானா முதலியாரின் கொடிவழியினர் மானிப்பாயிற்தான் காலாதி காலமாகக் குடியிருந்து வந்துள்ளார்கள். இக் குடும்பத்தவர்களிடம் இறைபக்தி, கொடைத்தன்மை, தொண்டுள்ளம், அஞ்சாமை ஆகிய நற்குணங்கள் காணப்பட்டன.

மானா முதலியாரின் மகன் கதிர்காம முதலியார் யாழ்ப்பாண அரசின் அரண்மனையில் கணக்கராகப்
(Accountant) பணியாற்றிய போது இரண்டாவது சங்கிலி எதிர்மன்னசிங்க பரராசசேகரனைத் துரத்தி விட்டுத் தானே அரசனாக முடிசூட்டிக் கொண்டான். இவனே யாழ்ப்பாண அரசை ஆண்ட கடைசி மன்னன் ஆவான். இவனை நல்லூரில் நடந்த போரில் போர்த்துக்கேயர் தோற்கடித்து யாழ்ப்பாண அரசை 1619 இல் கைப்பற்றினார்கள்.

பொன். அருணாசலம் பின்னால் றோயல் கல்லூரி என அழைக்கப்பட்ட கொழும்பு றோயல் கழகத்தில்
(Royal Academy)  கல்வி கற்று புலமைப்பரிசில் பெற்று இலண்டன் சென்று கேம்பிரிஜ் பல்கலைக்கழகத்தின் கிறைஸ்ட் கல்லூரியில் படித்துக் கலைமாணிப் பட்டம் பெற்றார். இங்கிலாந்தில் வழக்கறிஞராகவும் (Barrister)  ஆகவும் 1875 இல் குடியியல் பணித் தேர்வில் (Civil Service)  சித்தி பெற்று முதல் இலங்கையர் எனப் பெயரெடுத்தார். பின்னர் அவர் இலங்கை திரும்பினார்.

அரச பணியில் 1875 - 1913 ஆம் ஆண்டு வரை பல்வேறு உயர் பதவிகளை பொன். அருணாசலம் வகித்தார். பதிவாளர் நாயகமாக (1887 - 1902) இருந்தார். 1911 ஆம் ஆண்டு நடைபெற்ற குடிமதிப்புப் பற்றிய இவரது விரிவான அறிக்கை ஆங்கில அதிகாரிகளது அமோக பாராட்டுதலைப் பெற்றது.

இவரைப் பற்றி இலங்கையின் வரலாற்றிசிரியர் கே. எம்.டி. சில்வா ‘மிக உயர்ந்த அரச அதிகாரியான அருணாசலம் அதிகம் பேசுவதில்லை. ஆனால் வியத்தக்கவாறு தமிழ் மக்களுக்குப் பணி செய்திருக்கிறார். சிங்கள மக்களுக்கும் அவர் பணி செய்திருக்கிறார். அவரைப் போல வேறு யாரும் சிங்களவர்களுக்குப் பணி செய்ததில்லை’ என்று புகழாரம் சூட்டியுள்ளார்.

1913 இல் பொதுப் பணியில் இருந்து பொன். அருணாசலம் ஓய்வு பெற்றார். அதே ஆண்டு அவருக்குப் பிரித்தானிய அரசு சேர் பட்டம் வழங்கி மேன்மைப்படுத்தியது. அது மட்டும் அல்லாது அவர் நாட்டுக்கு ஆற்றிய அளப்பரிய பணியைக் கவனத்தில் கொண்டு நிறைவேற்று அவைக்கு (நுஒநஉரவiஎந ஊழரnஉடை) ஆளுநரால் நியமனம் செய்யப்பட்டார்.

அரச ஆசிய அவையின்
(Royal Asiatic Society)  இலங்கைக் கிளையின் தலைவராகத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார். சைவ பரிபாலன சபையின் தலைவராக இருந்து இந்து பண்பாடு தொடர்பான பணிகளில் ஈடுபட்டார். இலங்கையில் ஒரு பல்கலைக் கழகம் உருவாக்கப் படவேண்டும் என்ற வேண்டுகோளை பொன். அருணாசலம் அவர்களே முதலில் முன் மொழிந்தார்.

சேர். பொன். அருணாசலம் அரச பணியில் இருந்த காலத்திலேயே சுயராஜ்ய (தன்னாட்சி) உணர்வால் உந்தப்பெற்றார். எனவே ஓய்வு பெற்ற பின் அரசியல், சமூக, கல்விப் பண்பாட்டுத் துறைகளில் தன்னை ஈடுபடுத்திக் கொண்டார்.

மேட்டுக்குடியில் பிறந்தாலும் பொன்.. அருணாசலம் அவர்கள் அடித்தட்டு மக்களது முன்னேற்றத்துக்கும் பாடுபட்டார். இது பலர் அறியாத செய்தியாகும்.

சேர் யேம்ஸ் பீரிசோடு சேர்ந்து 1915 ஆம் ஆண்டு இலங்கை சமூக சேவை சங்கத்தை
(Ceylon Social Service League)  தோற்றுவித்தார். அதன் தொடக்கக் கூட்டத்திற்கு முன்னர் நடந்த ஆலோசனைக் கூட்டத்தில் பொதுமக்களுக்கு கல்வி வாய்ப்பு, மருத்துவ வசதி, வீட்டு வசதி, கட்டாய குறைந்தபட்ச கூலி, கட்டாய காப்புறுதி ஆகிய உரிமைகள் வழங்கப்பட வேண்டும் என்று வாதாடினார்.

இந்தக் குறிக்கோள்களை அடையும் பொருட்டு கல்வி எல்லாத் தரப்பு மக்களிடையேயும் பரப்பப்பட வேண்டும் என எடுத்துரைத்தார். உண்மையில் பொன். அருணாசலம் அவர்களே இலவசக் கல்வியை வலியுறுத்திய முதல் அரசியல்வாதி ஆவார்.

கல்வி எல்லோருக்கும் இலவசமாக - தொடக்கப்பள்ளி மேல்நிலைப்பள்ளி இரண்டிலும் - வழங்கப்பட வேண்டும் என்றும் தமிழ், சிங்களம் மற்றும் ஆங்கில மொழியில் தொழல் நுட்பக் கல்வியும் அறிவியல் பாடங்களும் கற்பித்துக் கொடுக்க வேண்டும் எனக் கூறினார்.

இலங்கையில் இக்காலப் பகுதியில் அயந்து அரசியல் இயக்கங்கள் முக்கியமாகச் செயற்பட்டன.

இலங்கைத் தேசிய சங்கம், இலங்கை சீர்திருத்தச் சங்கம், இளம் இலங்கையர் கழகம், சிலாபச் சங்கம், யாழ்ப்பாணச் சங்கம் என்பனவே அந்த அய்ந்துமாகும். இந்த அய்ந்தையும் இணைத்து ஒரு தேசிய இயக்கத்தினை உருவாக்குவதில் பொன். அருணாசலம் கவனம் செலுத்தினார். இதைவிட, முஸ்லிம் சங்கம், பறங்கியர் சங்கம் என்பனவும் செயற்பட்டன. ஆனால், அவை சேதிய இயக்கம் ஒன்று உருவாவதற்கான செயற்பாடுகளைப் புறக்கணித்தன.

இந்த அய்ந்து அரசியல் இயக்கங்களில் இலங்கைத் தேசிய சங்கத்தையும் யாழ்ப்பாணச் சங்கத்தையும் பொது உடன்பாட்டுக்குக் கொண்டு வருவது கடினமாக இருந்தது.

இலங்கைத் தேசியச் சங்கம் இனவாரிப் பிரதிநிதித்துவத்தை அகற்றி, ஆட்புலவாரிப் பிரதிநிதித்துவத்தைக் கொண்டு வருதல், சட்டசபையில் உத்தியோகப் பற்றற்றவர்களின் பெரும்பான்மையை அதிகரித்தல், சட்டசபையின் அதிகாரங்களை அதிகரித்தல் என்பனவற்றையே இலக்காகக் கொண்டிருந்தது.

யாழ்ப்பாணச் சங்கத்திற்கு இவற்றையிட்டு கருத்து முரண்பாடு இருந்தது. இனவாரிப் பிரதிநிதித்துவ முறையை
(Communal Representation) நீக்குவதின் ஊடாகச் சமபல பிரதிநிதித்துவம் இல்லாமல் போய்விடும் என்ற அச்சம் நிலவியது. எனவே இனவாரிப் பிரதிநிதித்துவ முறை தொடர்ந்து இருக்கவேண்டும் என்பதை யாழ்ப்பாணச் சங்கம் வற்புறுத்தியது.

 

மேல் மாகாணத்தில் இருந்து ஒரு தமிழர் தெரிவு செய்யப்பட வேண்டும் என்ற வேண்டுகோள் தமிழர் தரப்பால் முன்வைக்கப்பட்டது. ஏற்கனவே பொன். அருணாசாலம் அவர்களையே மேல் மாகாண தேர்தலில் நிறுத்துவதென்று டிசெம்பர் 1918 இல் இலங்கை தேசிய சங்கத்தின் (Ceylon National Association)   தலைவர் என்ற முறையில் சேர். யேம்ஸ் பீரிஸ் அவர்களும் அகில

 

இலங்கை சீர்திருத்த சங்கத்தின்  தலைவர் என்ற முறையில் நு.து. சமரவிக்கிரமா அவர்களும் யாழ்ப்பாணச் சங்கத்துக்கு (Jaffna Association) எழுத்து மூலம் வாக்குறுதி வழங்கியிருந்தார்கள். இந்த வாக்குறுதியை நம்பியே யாழ்ப்பாணச் சங்கம்  இலங்கைத் தேசிய காங்கிரசில் சேர ஒப்புதல் தெரிவித்தது. முன்னராக பொன். அருணாசலமே யாழ்ப்பாணச் சங்கத் தலைவர்களோடு பேசி அவர்களை இலங்கைத் தேசியக் காங்கிரசில் சேர வைத்தார்.

இது தொடர்பாக டிசெம்பர் 7, 1918 இல் யாழ்ப்பாணச் சங்கத்தின் தலைவராக இருந்த ஏ.சபாபதி அவர்களுக்கு பொன். அருணாசலம் எழுதிய கடித்தத்தில் தனக்கு சிங்களத் தலைவர்களான யேம்ஸ் பீரிஸ் மற்றும் சமரவிக்கிரம இருவரும் எழுத்து மூலம் கொடுத்த வாக்குறுதியின் அடிப்படையில் தமிழர்களுக்கு அதிக பிரதிநித்துவம் (ஆட்புல அடிப்படையில்) கிடைக்கும் எனவே அவர்களை நம்பலாம் என்று தெரிவித்திருந்தார்.

ஒன்றுபட்ட இலங்கைத் தேசிய இயக்கமாக இலங்கைத் தேசிய காங்கிரசை உருவாக்குவதற்கான முதலாவது கூட்டம் 1917 டிசம்பர் 15 இல் நடைபெற்றது. 144 பேர் இக்கூட்டத்தில் கலந்துகொண்டனர். இவர்களில் 17 பேர் தமிழர்கள்.

 

1919 ஆம் ஆண்டு டிசெம்பர் 11 ஆம் நாள் இலங்கையருக்குக் கூடிய அதிகாரங்கள் வழங்கப்பட வேண்டும் என்று கேட்டு இலங்கைத் தேசிய காங்கிரஸ் என்ற அமைப்புத் தொடங்கப்பட்டது. பொன். அருணாசலம் அவர்களே தமிழர் - சிங்களவர்களை இணைத்து இந்த அமைப்பதைத் தொடங்கினார்.

ஆளுநர் தமது பரந்துபட்ட ஆட்சியுரிமை அதிகாரங்களைப் புதிய யாப்பின் கீழ் இழந்தார். மக்களிடம் அரசியல் அதிகாரம் கைமாற்றப்பட்டது. மக்களின் முக்கிய பிரதிநிதிகளாக உள்நாட்டவர்களைச் சேர்த்து ஆங்கிலேயருக்குப் போட்டியாக உருவாக்கப்பட்ட அரசியல் சக்திதான் இலங்கை தேசிய காங்கிரஸ். 1917 இல் நிறுவப்பட்ட இலங்கை சீர்திருத்தச் சங்கம் வேறு சங்கங்களுடன் சேர்ந்த 1919 ஆம் ஆண்டில் இலங்கை தேசியக் காங்கிரசாக மாறியது.

யாழ்ப்பாணச் சங்கத்தின் சார்பில் இரு சார்பாளர்கள் கூட்டத்தில் கலந்துகொண்டனர். கூட்டத்தில் தமிழ்த் தலைவர்கள் பின்வரும் இரு கோரிக்கைகளை முன்வைத்தனர்.

1. இன அடிப்படையிலான பிரதிநிதித்துவம் அகற்றப்படக்கூடாது.

2. அரச சார்பற்ற உறுப்பினர் எண்ணிக்கை சிங்களவர்களுக்கும் தமிழர்களுக்கும் இடையே சமமாக இருக்கவேண்டும்.

இக்கோரிக்கைகளைக் குடியேற்ற நாட்டுச் செயலருக்கும் அனுப்பிவைத்தனர்.

ஆனால் இலங்கைத் தேசிய சங்கம் இனவாரிப் பிரதிநிதித்துவம் அகற்றப்பட வேண்டும் என்பதில் பிடிவாதமாக இருந்தது.

சேர். ஜேம்ஸ் பீரிஸ், ஈ.ஜே. சமரவிக்கிரம, எவ்.ஆர். சேனநாயக்கா போன்ற தேசியச் சங்கத்தின் தலைவர்கள் இனவாரிப் பிரதிநிதித்துவத்தை கடுமையாக எதிர்த்தனர்.

பொன். அருணாசலம் தொடர்ந்தும் இரு தரப்பினரையும் பொதுக் கருத்திற்கு கொண்டுவர முயற்சி செய்தார். அவரைப் பொறுத்தவரை அக்காலத்தில் சிங்களத் தலைவர்கள் மீதிருந்த நம்பிக்கையால் நியாயமான அளவு பிரதிநிதித்துவத்தை ஏற்றுக்கொள்ளலாம் என்ற கருத்தே மேலோங்கியிருந்தது.

தமிழர்களுக்கு நியாயமான பிரதிநிதித்துவம் கிடைப்பதற்கான ஒழுங்கு முறைகள் பற்றி சிங்களத் தலைவர்களுடன் தமிழ்த் தலைவர்கள் கலந்துரையாடினார். இதன் பலனாக சிங்களத் தலைவர்களோடு உடன்பாடு ஏற்பட்டது.

டிசெம்பர் 1919 இல் இலங்கை தேசிய காங்கிரஸ் பின்வரும் தீர்மானத்தை நிறைவேற்றியது.

இலங்கையின் சிறப்பான அரசுக்கும் மக்களது மகிழ்ச்சிக்கும் திருப்திக்கும் பிரித்தானிய பேரரசின் ஒரு பிரிக்கமுடியாத பொறுப்பான அரசுக்கும் ஏதுவாக அரசியல் யாப்பும் அரச நிருவாகமும் பின்வருமாறு மாற்றி அமைக்கப்பட வேண்டும்.

சட்ட சபை 50 உறுப்பினர்களைக் கொண்டிருக்கும். அவர்களில் அய்ந்தில் நான்கு பங்கினர் ஆட்புல அடிப்படையில்
(Territorial Representation)  தேர்ந்தெடுக்கப்படுவர். ஆண்களுக்கு முழு வாக்குரிமையும் பெண்களுக்கு மட்டுப்படுத்தப்பட்ட வாக்குரிமையும் வழங்கப்படும்.

எஞ்சிய அய்ந்தில் ஒரு பகுதியினர் சிறுபான்மையினரைப் பரதிநித்துவப்படுத்தும் - அரச சார்பாகவும் அரசு சார்பற்றதாகவும் - உறுப்பினர்களாக இருப்பார்கள். அவைத் தலைவரை சட்ட சபையே தேர்ந்தெடுக்கும். இலங்கைத் தேசிய காங்கிரஸ் இனவாரியான பிரதிநித்துவத்தை முழு மூச்சாக எதிர்த்தது. சிங்களத் தலைவர்கள் சட்ட சபைக்குத் தமிழர், சிங்களவர், முஸ்லிம் என்ற அடிப்படையில் நியமிப்பது வகுப்புவாதம் அல்லது இனவாதம் என வாதிட்டார்கள்.

அதே நேரத்தில் தமிழர்களுக்கு முடிந்த மட்டும் அதிகளவான பிரதிநித்துவத்தை உறுதிப் படுத்துவதற்கான எல்லாவிதமான முயற்சிகளையும் எடுப்போம் எனச் சிங்களத் தலைவர்கள் சொன்னார்கள்.

 

தமிழர்கள் தங்களது இன அடையாளத்தை இழக்காமல் தொடர்ந்து அதனைப் பேண விளைந்தார்கள். ஆனால் அவர்களது கெட்டகாலத்துக்குச் சட்ட யாப்புத் திருத்தத்தில் சிங்களவரோடு ஒத்துப்போக வேண்டும் என்ற எண்ணத்தாலும் சுயாட்சி கிடைக்க வேண்டும் என்ற வேட்கையாலும் சிங்களத் தலைவர்களது விருப்பத்துக்கு இணங்கினார்கள்.

அந்த இணக்கம் தமிழர்களது பலவீனமாகச் சிங்களத் தலைவர்கள் எடுத்துக் கொண்டார்கள். இதனால் சிங்களத் தலைமை தமிழர்களுக்கும் முஸ்லிம்களுக்கும் இனவாரியாகப் பிரதிநித்துவம் வழங்கப்படக் கூடாது என்பதில் மேலும் பிடிவாதமாக இருக்கத் தலைப்பட்டது.

இந்தக் கட்டத்தில் பொன். அருணாசலம் இருசாராருக்கும் இடையில் ஒரு பக்க சார்பற்ற இடைத்தரகராக இருக்க விரும்பினார். சிங்களத் தலைவர்களான ஜேம்ஸ் பீரிஸ் மற்றும் சமரவிக்கிரம கொடுத்த வாக்குறுதியின் அடிப்படையில் பின்வரும் யோசனைகளை முன்வைத்தார்.

1) வடக்கு மாகாணத்துக்கு மூன்று இருக்கைகள்.

2) கிழக்க மாகாணத்தக்கு இரண்டு இருக்கைகள்

3) மேல் மாகாணத்துக்கு ஒரு இருக்கை.

4) முடிந்தால் தமிழர்களுக்கு ஏனைய மாகாணங்களிலும் கொழும்பு மாநகர சபையிலும் மேலதிக இருக்கைகள்.

5) மேல் மாகாணத்தில் முஸ்லிம் உறுப்பினருக்கு ஆதரவு.

இவ்வாறு இலங்கையரின் கருத்தைத் அறிந்து கொண்ட குடியேற்ற நாட்டின் செயலர் 1920 ஒகஸ்ட் மாதம் 13 ஆம் நாள் ஒரு அரச கட்டளையைப் பிறப்பித்தார்.

அதன்படி சட்ட சபையில் 37 உறுப்பினர்கள் இருப்பார்கள். அவர்களில் 14 பேர் அரசு உறுப்பினர்கள். 23 பேர் அரசு சார்பற்ற உறுப்பினர்கள்.

பதினொரு அரசு சார்பற்ற உறுப்பினர்கள் ஆட்புல அடிப்படையில் தேர்ந்தெடுக்கப்படுவர். அய்ந்து பேர் அய்ரோப்பியரையும் இரண்டு பேர் பரங்கிகளையும் பிரதிநித்துவப்படுத்துவர். ஒருவர் வாணிக வாரியத்தின் பிரதிநிதி. இரண்டு நியமன உறுப்பினர்கள் கண்டிச் சிங்களவருக்கு. இந்தியத் தமிழர்களுக்கும் முஸ்லிம்களுக்கும் தலைக்கொரு நியமன உறுப்பினர். இந்த ஏற்பாட்டின் படி இலங்கையின் வரலாற்றில் முதன்முறையாக அரசசார்பற்ற உறுப்பினர்களது பெரும்பான்மை 9 ஆக உயர்ந்தது.


இதை அடுத்து சிங்கள தீவிரவாதப் போக்குடைய ஒரு குழுவொன்று இலங்கைத் தேசிய காங்கிரசின் தலைமையைக் கைப்பற்றியது. (வளரும்)

 




சிங்கள அரசியல்வாதிகளை நம்பிய பொன். அருணாசலம் ஏமாற்றப்பட்டார்

(4)
 

1919 ஆம் ஆண்டு இலங்கையருக்குக் கூடிய தன்னாட்சி உரிமைகள் வழங்கப்பட வேண்டும் என்ற நோக்கோடு இலங்கைத் தேசிய காங்கிரஸ் உருவாக்கப்பட்டதைப் பார்த்தோம். அதன் தலைவராக பொன்னம்பலம் அருணாசலம் அவர்கள் போட்டியின்றித் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார். இன, மொழி, மத வேறுபாடின்றி எல்லோரும் இலங்கையர் என்ற அடிப்படையில் தன்னாட்சி என்ற இலக்கை நோக்கி நாட்டை இட்டுச் செல்வதே பொன். அருணாசலம் அவரது அரசியல் வேட்கையாக இருந்தது.
 

இலங்கைத் தேசிய காங்கிரஸ் அமைப்பது தொடர்பாக சேர். பொன். அருணாசலம் மேற்கொண்ட முயற்சிகள் பற்றி சி.ஈ.கொறயா பின்வருமாறு குறிப்பிட்டார்:

"கடந்த சில ஆண்டுகளாக சகல முயற்சிகளுக்கும் மையமாக இருக்கும் கொழும்பு நகரில் ஒரு பெரியார் ஆங்காங்கு பரந்து கிடந்த தனிப்பட்ட ஆர்வப் பொறிகள், தனித்தனியாகக் கிடந்து ஒளியின்றி அணைந்து போகும் தறுவாயில் இருப்பதைக் கண்ணாரக் கண்டார். அப்பெருமகனார் எழுந்து விரைந்து சென்று அப்பொறிகளை ஒன்று சேர்த்து கொழுந்துவிட்டெரியும் தமது நாட்டுப்பற்றுக் காரணமாக அவற்றிக்கு வலுவூட்டி, தேசிய முயற்சி எனும் பெருந் தீயாக மாற்றினார். இப்பெருந்தீயில் புடமிட்டு உருவாக்கியதே இலங்கைத் தேசிய காங்கிரஸ் ஆகும்"

 

1917 ஆம் ஆண்டு ஏப்ரில் மாதம் 2 ஆம் நாள் கொழும்பு விக்டோரியா மண்டபத்தில் இலங்கை தேசிய சங்கத்தின் ஆண்டுக் கூட்டத்தில் சமரவிக்கிரம தலைமையில் பொன். அருணாசலம் ஆற்றிய சொற்பொழிவு மிகவும் புகழ்வாய்ந்தது. அந்தக் கூட்டத்pல் கலந்து கொள்ளுமாறு அழைப்பினை விடுத்தவர் ஏரிக்கரை செய்தித்தாள் நிறுவனத்தின் தொடக்குனரும் இலங்கைத் தேசிய சங்கத்தின் செயலாளருமான டி.ஆர்.விஜயவர்த்தனா ஆவார்.

இலங்கைத் தேசிய சங்கம் 1888 இல் சிங்கள கரவா சமூகத்தினால் உருவாக்கப்பட்ட சங்கமாகும். ஜேம்ஸ் பீரிஸ், எவ்.ஆர்.சேனநாயக்கா (டீ. எஸ். சேனநாயக்காவின் உடன்பிறப்பு) போன்றவர்கள் இச்சங்கத்தினை அமைப்பதில் முன்நின்றனர்.

பொன். அருணாசலம் “எங்களது அரசியல் தேவைகள்”
("Our Political Needs")  என்ற தலைப்பில் உரை ஆற்றினனார். அந்த உரை அரசியலில் இலங்கை அடைய வேண்டிய முன்னேற்றத்தைச் சுட்டிக் காட்டியது. இந்த உரை நூல் வடிவில் வெளியிடப்பட்ட போது மத்திய தரமக்கள் மத்தியில் பெரிய தாக்கத்தை உண்டாக்கியது. அதே ஆண்டு மே மாதத்தில்தான் இலங்கைச் சீர்திருத்த சங்கமும் அவரது தலைமையில் தோற்றுவிக்கப்பட்டது.

இன, மொழி, மதம் கடந்த முதலாவது தேசிய இயக்கத்தை உருவாக்கக் காரணமாக இருந்த பொன். அருணாசலம் அவர்களே பின்னர் இனம், மொழி, மதம் சார்ந்த அரசியல் காரணமாக அந்தத் தேசிய இயக்கத்தில் இருந்து வெளியேற நேர்ந்தது ஒரு சோக வரலாறு. ஆகும்.

முன்னர் குறிப்பிட்டவாறு 37 உறுப்பினர்கள் கொண்ட சட்ட சபையில் 16 இருக்கைகள் மட்டுமே ஆட்புலவாரியான தேர்தல் மூலம் சார்பாளர்கள் தேர்ந்தெடுக்கப்பட இருந்தனர். இந்தப் 16 இருக்கைகளில் ஒன்று மேல்மாகணத் தமிழர்களுக்கு ஒதுக்கப்படும் என ஒப்புக்கொள்ளப்பட்டது. கொழும்புத் தொகுதியில் சேர் பொன்னம்பலம் அருணாசலம் அவர்களை போட்டியிட வைப்பது என்ற வாக்குறுதி வழங்கப்பட்டது. இந்த வாக்குறுதியை சிங்களத் தலைவர்களான சேர் ஜேம்ஸ் பீரிசும் நு. து. சமரவிக்கிரமாவும் எழுத்தில் வழங்கி இருந்தார்கள்.

“மேல் மாகாணத்தில் தமிழர்களுக்கு ஒரு இருக்கை ஒதுக்க வேண்டும் என்பதை நாம் முழு மூச்சாக ஆதரிப்போம் என வாக்குறுதி அளிக்கிறோம். ஆனால் அப்படி ஒதுக்கப்படும் தொகுதி ஆட்புலவாரியாக ஒதுக்கப்பட்ட தொகுதியாக இருக்க வேண்டும்.”

(We are prepared to pledge ourselves to actively support a provision for the reservation of a seat to the Tamils in the Western province so long as the electorate remains territorial.. (The Life of Sir Ponnampalam Ramanathan by M.Vythilingam Vol (II - page 524 )

ஆனால் இருபெரும் சிங்களத் தலைவர்கள் எழுத்தில் கொடுத்த வாக்குறுதி காப்பாற்றப்படவில்லை. டி.எஸ். சேனநாயக்காவும் அவரது மூத்த உடன்பிறப்பான எவ்.ஆர். சேனநாயக்காவும் சேர் ஜேம்ஸ் பீரிசை போட்டியிட வைத்தார்கள். அதாவது தமிழர்க்கென ஒதுக்கப்பட்டிருந்த அந்த இருக்கைக்கு ஒரு சிங்களவரைப் போட்டியிடக் களம் இறக்கினார்கள்.

மேலும் சிங்களப் பகுதியில் அனைத்திலும் சிங்கள வேட்பாளர்களையே நிறுத்த வேண்டும் என்றும் கூறினார்கள். அதனை நியாயப்படுத்த ஒரு முக்கியமான காரணத்தையும் சொன்னார்கள். தமிழர்களுக்குக் கொழும்பில் இருக்கை எதுவும் கொடுக்கத் தேவையில்லை. இலங்கைத் தமிழர்கள் மற்றவர்கள் போல் சிறுபான்மை இனத்தவர்கள் அல்ல. அவர்களும் அவர்கள் வாழும் இடங்களில் காலம் காலமாகப் பெரும்பான்மையாக வாழ்ந்து வந்த இனத்தவரே. ஆகவே அவர்களுக்கென்று கொழும்பில் தனியிடம் ஏதேனும் கொடுக்கத் தேவையில்லை என்றார்கள்.

அதாவது, காலங்காலமாக வடக்கும் கிழக்கும் தமிழ் அரசர்கள் ஆண்டு வந்த ஆட்புலமாகும். எனவே வட – கிழக்கு நீங்கலான பகுதிகளில் அவர்களுக்கு தனிச் சலுகைகள் எதுவும் தேவையில்லை என்று அன்றைய சிங்களத் தலைவர்கள் கூறினார்கள்.

பொன். அருணாசலம் சரி, பொன். இராமநாதன் சரி அல்லது ஏனைய தமிழ்த் தலைவர்கள் சரி எல்லோருமே இலங்கைத் தமிழர்கள் சிறுபான்மையர் அல்ல அவர்கள் பெரும்பான்மை சிங்களவர்கள் போல் நாட்டின் தொடக்க மக்கள்
(founding fathers) என எண்ணினார்கள்.
நாட்டின் சிறுபான்மை இனத்தவர் என்று முஸ்லிம்கள், இந்திய வம்சாவழித் தமிழர்கள், பரங்கியர் ஆகியோரே கணிக்கப்பட்டார்கள்.

எப்.ஆர். சேனநாயக்கா பொன். அருணாசலம் அவர்களை “செருக்குப் பிடித்தவர். தனது முக்கியத்துவம் பற்றி மிகைப்பட நினைப்பவா. அரசியலில் தீவிரவாதப் போக்குடையவர்” எனக் காட்டமாகச் சொன்னர். பொன். அருணாசலம் அவர்களுக்குப் பதிலாக இலங்கை தேசிய காங்கிரஸ் கொழும்புத் தொகுதிக்கு சேர். ஜேம்ஸ் பீரிஸ் அவர்களை வேட்பாளாராக நிறுத்தியது.

எவ். ஆர். சேனநாயக்கா (குசயnஉளை சுiஉhயசன ளுநயெயெலயமந – 1884 – 1925)) இலங்கையின் முதல் பிரதமரான டி.எஸ். சேனநாயக்காவின் (னுழn ளுவநிhநn ளுநயெயெலயமந) மூத்த உடன்பிறப்பு ஆவார். இலங்கைத் தேசிய காங்கிரஸ் காலத்திலேயே இவர்கள் சேர். பறன் ஜெயதிலக்கா
(Sir Baron Jayatileka) அவர்களோடு சேர்ந்து சிங்கள மகாஜன சபா (The  Great Sinhalese People's Association) என்ற அமைப்பை 1918 இல் நிறுவி இருந்தார்கள். இலங்கைத் தேசிய காங்கிரஸ் தனது நடவடிக்கைகளை சிங்கள மொழியில் நடத்த வேண்டும் என இவர்கள் வற்புறுத்தினார்கள். சட்டவாக்கு அவைக்கு (Legislative Council) கிறித்தவ சிங்களவர்கள் தெரிவு செய்யப்படுவதை எதிர்த்தார்கள். பவுத்த சிங்களவர்களுக்குத் தங்கள் ஆதரவை நல்கினார்கள்.

சேனநாயக்க உடன்பிறப்புக்களும் ஜெயதிலக்காவும் சேர்ந்து இளைஞர் பவுத்த சங்கம் என்ற அமைப்பையும் தோற்றுவித்தார்கள். இதுவே பிற்காலத்தில் அகில இலங்கை பவுத்த சங்கங்களின் பேரவை
(All Ceylon Congress of Buddhist Association)  என உருவெடுத்தது. பின்னர் 1940 இல் அகில இலங்கை பவுத்த காங்கிரஸ் (All Ceylon Buddhist Congress) எனப் பெயர் மாற்றம் செய்யப்பட்டது.

எனவே சேனநாயக்க உடன்பிறப்புக்கள் எஸ். டபுள்யூ.ஆர்.டி. பண்டாரநாயக்காவை
(Solomon West Ridgeway Dias Bandaranaike) முந்திக் கொண்டு இன, மத அடிப்படையில் அமைப்புக்களைத் தோற்றுவித்துவிட்டார்கள் என்பது கவனிக்கத்தக்கது. பண்டாரநாயக்கா சிங்கள மகா சபையை 1937 இல் தொடக்கினார்.

சிங்களவர்களின் திரை மறைவுச் சூழ்ச்சிகளை எல்லாம் அறிந்திராத பொன். அருணாசலம் கொழும்புத் தொகுதியில் போட்டியிடத் தனது வேட்பு மனுவைத் தாக்கல் செய்ய முற்பட்டார். ஆனால் தனக்குப் பதில் இலங்கை தேசிய காங்கிரஸ் ஜேம்ஸ் பீரிஸ் நிறுத்தியதை அறிந்ததும் கண்ணியமாக விலகிக் கொண்டார்.

இலங்கை தேசிய காங்கிரசில் இருந்தும் தலவர் பதவியில் இருந்தும் விலகிக் கொண்டார். “சிங்களவர்களில் ஒரு சாராரின் முடிவு எல்லா இனமக்களிடத்திலும் நிலவிய ஆளாளுக்கான நம்பிக்கை மற்றும் ஒத்துழைப்பை அழித்துவிட்டது” என பொன். அருணாசலம் சொன்னார். அப்போது பொன். அருணாசலம் தனது 69 ஆவது அகவையை எட்டிக் கொண்டிருந்தார். அரசியலை விட்டு விலகுவதாகவும் அறிவித்தார்.

 

கே.எம்.டி. சில்வா என்ற வரலாற்று ஆசிரியர் “பொன். அருணாசலம் இலங்கை தேசிய காங்கிரசில் இருந்து வெளியேறிய பின்ன அவர் சட்ட யாப்பில் பாரதூரமான சீர்திருதங்களைக் கொண்டு வருவதற்கு எதிர்ப்புத் தெரிவித்தார் - தேர்தல் மூலம் சட்டசபையை ஒரு பெரும்பான்மை கைப்பற்றுவதை கொள்கை அடிப்படையில் அவர் எதிர்த்தார்” என்கிறார். (“Shortly thereafter he made it clear that he was opposed to any far-reaching reform of the constitution – he was against the principle of an elected majority in the Legislative Council.”)


இலங்கைத் தேசிய காங்கிரசை தோற்றுவித்து இனம், மொழி, மத வேறுபாடுகள் அற்ற ஒரு சுதந்திரப் பாதையில் இலங்கையை இட்டுச்செல்ல பொன் அருணாச்சலம் கண்ட கனவு சில ஆண்டுகளிலேயே தவிடு பொடியானது.

இந்தக் கசப்பான அனுபவங்கள் பொன். அருணாசலத்துக்கு பல பாடங்களைச் சொல்லிக் கொடுத்தது. தமிழர்கள் இலங்கையில் தன்மானத்தோடும் பாதுகாப்பாகவும் வாழவேண்டும் என்றால் அதற்கு ஒரே வழி வட – கிழக்கை உள்ளடக்கிய ஆட்புலத்தில் தமிழ் ஈழ அரசை நிறுவ வேண்டும். 1923 இல் இலங்கைத் தமிழர் சபை
(Ceylon Tamil League)  என்ற அமைப்பைத் தொடங்கினார். அதன் தொடக்கக் கூட்டத்தில் பொன். அருணாசலம் ஆற்றிய உரையின் ஒரு பகுதி பின்வருமாறு அமைந்திருந்தது.

“நாங்கள் பெருமையாகப் பேசும் தமிழீழத்தின் ஒருமைப்பாட்டையும் ஒற்றுமையையும் வென்றெடுக்க அதன் கோட்பாடுகளை இலங்கை முழுதும் பரப்புரை செய்தல் வேண்டும். நாங்கள் தமிழர்கள் என்ற எமது தனித்தன்மையைப் பாதுகாக்க ஆசைப்படுகிறோம். நாங்கள் எங்களது பரம்பரைப் புகழுக்கு தகுதியுடையவர்களாக இருக்க விரும்புகிறோம். நாங்கள் எங்களை “இரண்டும் கெட்டான் நிலைக்குத் (Neither fish, flesh, fowl nor red herring) தள்ளும் வாழ்க்கை முறைக்கு வசியப்பட்டவர்கள் அல்லர். ஆனால் இதன் பொருள் நாங்கள் தமிழ் இனத்துக்கு மட்டும் உழைக்கும் தன்னலவாதிகள் என்பதல்ல. நாங்கள் தமிழர்களது முன்னேற்றத்தை விட முழு இலங்கையரது முன்னேற்றத்துக்குப் பாடுபட்டிருக்கிறோம்........ ஆனால் நாங்கள் மற்றவர்களது அடிமைகளாக இருப்பதை முற்றாக எதிர்க்கிறோம். நாங்கள் எங்களைப் பாதுகாக்கப் பலத்தோடு இருக்க விரும்புகிறோம். அதே நேரம் பொது நன்மைக்கும் பாடுபட அணியமாக இருக்கிறோம்.”
(The Break-Up of Sri Lanka- Page 8)

பொன். அருணாசலம் சிங்கள அரசியல்வாதிகள் இன அடிப்படையிலும் மத அடிப்படையிலும் அமைப்புகளை தோற்றுவித்ததை கண்டுகொண்டதாகத் தெரியவில்லை. தனது வாழ்க்கையின் பெரும்பகுதியை அரச சேவையில் செலவிட்ட பொன். அருணாசலம் அரசியல்வாதிகளுக்குரிய நெழிவு சுளிவுகளையும் தந்திரங்களையும் படித்துக் கொள்ள வாய்ப்பில்லாது போய்விட்டது. சிங்களத் தலைவர்கள் தன்னைப் போல் இன,மத, மொழி வேறுபாட்டிற்கு அப்பாற்பட்டவர்கள் என எண்ணி எமாந்து போனர்.

கொழும்புத் தொகுதியில் போட்டியிட முடியாமல் போனது பொன். அருணாசலத்துக்குப் பாரிய பின்னடைவாகப் போய்விட்டது. தென்னிலங்கையில் அவர் நீண்ட காலம் வாழ்ந்துவிட்டதால் யாழ்ப்பாணத்தில் அவருக்கென்று ஒரு அரசியல் ஆதரவுத் தளம் இருக்கவில்லை. இலங்கை தேசிய காங்கிரசில் இருந்து விலகிய பின்னர் பொன். அருணாசம் 1923 ஆண் ஆண்டில் யாழ்ப்பாணம் சென்றார். அங்கு அவரை வரவேற்க யாரும் இருக்கவில்லை. யாழ்ப்பாண வீதிகளில் அவரைக் கண்ட மக்கள் இகழ்ந்து கூச்சல் இட்டார்கள்.

பொன். அருணாசலம் போன்ற தமிழ்த் தலைவர்கள் இனம், மொழி, மதம் கடந்த இலங்கையை உருவாக்க நினைத்தபோது "நாம் பெரும்பான்மையினர், அரசியல் அதிகாரம் எங்களது கைகளில் இருக்க வேண்டும் எங்கள் தயவிலேயே மற்றைய இனத்தவர்கள் வாழவேண்டும்” என்ற ஒரு மேலாண்மைப் போக்கு சிங்களத் தலைவர்கள் மனங்களில் வேரிடத் தொடங்கி விட்டது. இதுவே பிற்காலத்தில் பெரிய மரமாக வளர்ந்தது.

மக்களாட்சி முறைமையில் ஒரு ஆளுக்கு ஒரு வாக்கு என்பது பெரும்பான்மை சிங்களவர்களிடம் ஆட்சி அதிகாரம் கிடைக்கப் போகின்றது எனக் கண்ட சிங்கள அரசியல்வாதிகள் அதைத் தம்வசம் வைத்திருக்க அன்றே திட்டம் போட்டார்கள். இதன் பிரதிபலிப்பே "சிங்களவர் மட்டும்' அமைச்சரவை, மலையகத் தமிழர்களின் குடியுரிமை வாக்குரிமை பறிப்பு, "சிங்களம் மட்டும்' அரச மொழி என்ற சட்டங்கள் ஆகும்.

1924 ஆம் ஆண்டு சனவரி மாதம் பொன். அருணாசலம் தமிழ்நாட்டுக்கு யாத்திரை போனார். அங்கு நோய்வாய்ப்பட்டு சனவரி 09 ஆம் நாள் மதுரையில் காலமானார். அவரது பூதவுடல் கொழும்புக்குக் கொண்டுவரப்பட்டு கொழும்பு பொது மயானத்தில் இறுதிச் சடங்குகள் இடம்பெற்றன.

1930 ஆம் ஆண்டு ஏப்ரில் 3 ஆம் நாள் பொன்.அருணாசலம் அவர்களது வெண்கலச்சிலை அன்றைய அரச அவை முன்றலில் திறந்து வைக்கப்பட்டது.

பொன். அருணாசலம் அவர்களது தமிழீழக் கனவு அவரது சாவோடு கலைந்துவிட்டது. அவர் சிங்களவரிடம் இருந்து படித்த பாடத்தை அவருக்குப் பின் வந்த தமிழ் அரசியல் தலைவர்கள் படிக்க மறந்தார்கள். 1944 இல் அகில இலங்கை தமிழ்க் காங்கிரஸ் தலைவர் ஜி.ஜி. பொன்னம்பலம் ஒன்றுபட்ட இலங்கைக்குள் 50 : 50 சம பிரதிநித்துவம் கேட்டாரேயொழிய தமிழீழம் கேட்கவில்லை. மலையகத் தமிழர்களுக்கு எதிராகக் கொண்டுவரப்பட்ட குடியுரிமைச் சட்டத்தை எதிர்த்து தமிழ்க் காங்கிரசில் இருந்து வெளியேறிய தந்தை செல்வநாயகம் ஒன்றுபட்ட இலங்கையில் தமிழர்களின் தாயக பூமியான வட-கிழக்குக்கு இணைப்பாட்சி கேட்டுப் போராடினார். தமிழீழம் கேட்கவில்லை.

1970 ஆம் ஆண்டு நடந்த பொதுத் தேர்தல் தொடர்பாக தமிழரசுக் கட்சி வெளியிட்ட அறிக்கையில்:

 

“நாட்டைத் துண்டாட நினைக்கும் எந்த அரசியல் கட்சிக்கும் ஆதரவு கொடாதீர் எனக் கேட்டுக் கொள்கிறோம். நாட்டைத் துண்டாடுவது நாட்டுக்கோ தமிழ்பேசும் மக்களுக்கோ பயனுள்ளதாக இருக்காது என்பது எமது அசைக்க முடியாத நம்பிக்கை” எனக் கூறப்பட்டது. இது சுயாட்சிக் கழகத்தை மனதில் வைத்துச் சொல்லப்பட்டதாகும்.

 

The Federal Party election manifesto released on  April 04, 1970 stated:

 

It is our firm conviction that division of the country in any form would not be beneficial, neither to the country, nor to the Tamil-speaking people. Hence, we appeal to the Tamil-speaking people not to lend their support to any political movement that advocated bifurcation of our country. 


1972 இல் தனிச் சிங்களச் சட்டத்திற்கு யாப்பில் இடம்கொடுத்து, பவுத்த மதத்துக்கு முன்னிடம் கொடுத்து, சோல்பரி யாப்பின் 29 ஆவது விதிக்கு முழுக்குப் போட்ட சிறிமாவோ பண்டாரநாயக்காவினால் கொண்டுவரப்பட்ட புதிய குடியரசு யாப்பே தமிழரசுக் கட்சித் தலைவர்களின் ஒன்றுபட்ட இலங்கைக்குள் இணைப்பாட்சி என்ற கனவைக் கலைத்தது. அதன் எதிரொலியாக “ஒவ்வொரு தேசிய இனத்தினதும் உள்ளியல்பான தன்னாட்சி உரிமையின் அடிப்படையில் சுதந்திரமான, இறைமையுள்ள, சமயசார்பற்ற, சமவுடமைத் தமிழீழ அரசை மீட்டெடுப்பதும் மீள் உருவாக்கம் செய்வதும் தவிர்க்க முடியாதென இம்மாநாடு தீர்மானிக்கிறது” என்ற தீர்மானம் 1976 இல் வட்டுக்கோட்டையில் மே 14, 1976 ஆம் ஆண்டு நடந்த தமிழர் அய்க்கிய விடுதலைக் கூட்டணியின் முதலாவது தேசிய மாநாட்டில் நிறைவேற்றப்பட்டது. (தொடரும்)



 

வட்டுக்கோட்டைத் தீர்மானமும் நாடுகடந்த தமிழீழ அரசும்

சிங்களவர் – தமிழர் அரசியலில் இரு துருவங்களாகப் பிரிந்து சண்டை பிடிக்கத் தொடங்கினர்

(5)

1920 ஆம் ஆண்டுக்குப் பின்னர் சிங்களவர் – தமிழர் அரசியலில் இரு துருவங்களாகப் பிரிந்து சண்டை பிடிக்கத் தொடங்கினர். சிங்களவரை இலங்கை தேசிய காங்கிரஸ் சார்ப்பு படுத்தியது. தமிழர் சார்பாக சேர்.பொன். இராமநாதன் இருந்தார்.

இலங்கைக்கு என்றோ ஒரு நாள் தன்னாட்சி
(self-rule)  அல்லது சுதந்திரம் கிடைக்கும் என சிங்களத் தலைவர்கள் நினைக்கவில்லை. தன்னாட்சி பற்றியோ சுதந்திரத்தைப் பற்றியோ அவர்கள் சிந்திக்கவில்லை. வேடிக்கை என்னவென்றால் இலங்கைக்கு ஒரு நாள் தன்னாட்சி அல்லது சுதந்திரம் கிடைக்கும் என்ற எதிர்பார்ப்பை சேர்.பொன். அருணாசலம், சேர்.பொன். இராமநாதன் உடன்பிறப்புக்களே முதலில் உண்டாக்கினார்கள்.

1917 ஆம் ஆண்டு ஏப்ரில் மாதம் 2 ஆம் நாள் கொழும்பு விக்டோரியா மண்டபத்தில் இலங்கை தேசிய சங்கத்தின் ஆண்டுக் கூட்டத்தில் சமரவிக்கிரம தலைமையில் பொன். அருணாசலம் ஆற்றிய சொற்பொழிவு மிகவும் புகழ்வாய்ந்தது. அந்தக் கூட்டத்தில் கலந்து கொள்ளுமாறு அழைப்பினை விடுத்தவர் ஏரிக்கரை செய்தித்தாள் நிறுவனத்தின் தொடக்குனரும் இலங்கைத் தேசிய சங்கத்தின் செயலாளருமான டி.ஆர்.விஜயவர்த்தனா ஆவார்.

இலங்கைத் தேசிய சங்கம் 1888 இல் சிங்கள கரவா சமூகத்தினால் உருவாக்கப்பட்ட சங்கமாகும்.

குடியேற்ற நாட்டு ஆட்சிக் காலத்தில் சாதிக்கும் தொழிலுக்கும் இடையில் இருந்த தொடர்பு மறையத்தொடங்கிவிட்டது. பத்தொன்பதாம் நூற்றாண்டில் சிங்களவரிடையே காணப்பட்ட படிமுறை சமூக அமைப்பில் கொய்கம
(goyigama) என்ற சாதியே உயர்சாதியாகக் கருதப்பட்டது. அந்தச் சாதியினரே பெரும்பான்மையாகவும் (51விழுக்காடு) இருந்தார்கள். இந்த சாதியினர் இடையிலும் நிலக்கிழார்கள் ‘முதல்தர சாதி’ ஆகக் கருதப்பட்டனர். இவர்கள் ஏனைய சாதாரண கொய்கம சாதியாரோடு தம்மைப் பிரித்து “றடல” (Radala)   எனத் தங்களை அழைத்துக் கொண்டார்கள்.
 

ஆனால் ஆங்கிலேயர் ஆட்சியில் படிமுறை சமூக அமைப்பில் மாற்றம் ஏற்பட்டது. சிங்கள கரவா சாதியினரும் பணமும் செல்வாக்கும் படைத்தவர்களாகக் காணப்பட்டார்கள். றொபேட்ஸ் (Roberts)  என்ற ஆங்கிலேயர் இருபதாம் நூற்றாண்டில் இலங்கை பற்றிய பார்வைகள் (Twentieth Century Impressions of Ceylon)  என்ற நூலில் கரவா, துராவ மற்றும் சலாகம சாதியினர் மக்கள் தொகையில் 31 விழுக்காடாக இருந்தனர் என எழுதியுள்ளார்.

இந்த மூன்று சாதிகளிலும் தமிழ்க் கலப்பு இருக்கிறது பலருக்குத் தெரியாத சங்கதியாகும். குறிப்பாக சலாகம சாதியினர் ஒல்லாந்தர் காலத்தில் கருவாப்பட்டை உரிக்கத் தமிழகத்தின் கரையோர மாவட்டங்களில் இருந்து கொண்டுவரப் பட்ட தமிழர்கள் ஆவர். இன்று சிங்கள – பவுத்த பேரினவாதத்துக்கு தலைமை தாங்குபவர்களில் இவர்களே முதல் இடம் வகிக்கிறார்கள்.

தென்னிலங்கையின் அரசியலை தீர்மானிக்கின்ற சக்திகளாகத் நிலக்கிழார் பின்னணியையும் பெரும்பாலும் தரகுமுதலாளித்துவ சக்திகளாக தங்களை நிறுவியிருக்கிற கொய்கம மற்றும் கராவ  சாதியினர் தான் அதிகாரத்தைக் கையில் வைத்திருந்தார்கள்.

1833 – 1912 வரையிலான காலப்பகுதியில் சட்டவாக்க சபை பெரும்பாலும் எத்தகைய சீர்திருத்தத்துக்கும் உட்படவில்லை. இதில் பெரும்பான்மை 9 மூத்த அரச அதிகாரிகளும் 6 சிறுபான்மை அரசபற்றற்ற (Unofficial) உறுப்பினர்கள் இருந்தார்கள். இந்த அரசபற்றற்ற உறுப்பினர்கள் உயர்வகுப்பைச் சேர்ந்தவர்கள் மத்தியில் இருந்து நியமனம் செய்யப்பட்டார்கள். சிங்களவர்களை சார்புபடுத்திய உறுப்பினர்கள் எப்போதுமே கொய்கம சாதியில் இருந்து தெரிவு செய்யப்பட்டார்கள். இதனை விரும்பாத கராவ முதலாளிகள் 1882 இல் இலங்கை வேளாண்மைச் சங்கம் என்ற அமைப்பைத் தொடங்கினார்கள். இந்த அமைப்பே 1888 இல் இலங்கை தேசிய சங்கம் எனப் பெயர் மாற்றம் செய்யப்பட்டது. 1888 இல் இந்தச் சங்கம் சட்டவாக்க சபைக்குள் நுழைய முற்பட்டது. ஆனால் அந்த முயற்சி  கைகூடவில்லை.

இந்த இலங்கை தேசிய சங்கத்தின் ஆண்டுப் பொதுக் கூட்டத்தில்தான் பொன். அருணாசலம் “எங்களது அரசியல் தேவைகள்”
(Our Political needs) என்ற தலைப்பில் உரை ஆற்றினனார். அந்த உரை அரசியலில் இலங்கை அடைய வேண்டிய முன்னேற்றத்தைச் சுட்டிக் காட்டியது. இந்த உரை நூல் வடிவில் வெளியிடப்பட்ட போது மத்திய தர சிங்களவர் மத்தியில் பெரிய தாக்கத்தை ஏற்படுத்தியது. அதே ஆண்டு மே மாதத்தில்தான் இலங்கைச் சீர்திருத்த சங்கமும் அவரது தலைமையில் தோற்றுவிக்கப்பட்டது.

பொன். அருணாசலம் அவர்களது உரையால் மிகவும் கவரப்பட்ட இலங்கை தேசிய சங்கத்தின் தலைவர் சேர் ஜேம்ஸ் பீரிஸ் இளைஞர்கள் ஒவ்வொருவரையும் அந்த உரையைப் படிக்குமாறு கேட்டுக் கொண்டார். அந்த உரையை மட்டுமல்ல பொன். அருணாசலம் அவர்களது ஏனைய வெளியீடுகளையும் படிக்குமாறு வற்புறுத்தினார்.

பொன். அருணாசலத்தின் உரையைப் பற்றிக் கருத்துத் தெரிவித்த ஜேம்ஸ் பீரிஸ் “அரசியல் சீர்திருத்தம் பற்றி பலர் கூறினாலும் சேர். பொன்னம்பலம் அருணாசலம் அவர்களே இடைவிடாத கட்டுப்பாடான கிளர்ச்சியை நடத்த வேண்டும் என்ற அவசியத்தை மக்களிடம் எடுத்துச் சொன்னார்.” என எடுத்துரைத்தார்.

1921 ஆம்; ஆண்டு இலங்கை தேசிய காங்கிரஸ், 1920 ஆம் ஆண்டு இயற்றப்பட்ட சபைக் கட்டளைக்குத் தீர்மானம் மூலம் திருத்தம் ஒன்றை முன்வைத்தது. அதன் அடிப்படையில் சட்டவாக்குச் சபை 45 உறுப்பினர்களைக் கொண்டதாக இருக்கும். அதில் 6 அரசசார்பு உறுப்பினர்கள், 28 உறுப்பினர்கள் ஆட்புல, வகுப்புவாரி மற்றும் சிறுபான்மை சமூகத்தைச் சேர்ந்தவகளாக இருப்பர். மூன்று அமைச்சர்கள் சட்டவாக்க சiபியில் இருந்து நிறைவேற்றுக் குழுவுக்கு (Executiv Council)  தேர்ந்தெடுக்கப்பட வேண்டும்.

இலங்கை தேசிய காங்கிரஸ் நிறைவேற்றிய தீர்மானம் தொடர்பாக சேர்.பொன். இராமநாதன் சிறுபான்மைத் தலைவர்கள் கையெழுத்திட்ட ஒரு கூட்டு விண்ணப்பத்தை குடியேற்ற நாட்டுச் செயலருக்கு அனுப்பி வைத்தார். அதில் காங்கிரஸ் நிறைவேற்றிய தீர்மானத்துக்கு ஓரளவு மாற்று யோசனைகளை முன்வைத்தார். நிறைவேற்றுச் செயல்குழுவில் சிறுபான்மையரது குரல் கேட்கப்பட வேண்டும் தமிழர்கள் மற்றும் சிறுபான்மை சமூகத்தினரது நலங்கள் பேணப்பட வேண்டும் என்பதே அந்த யோசனைகளாகும்.

ஆனால் இலங்கை தேசிய காங்கிரசின் பேச்சாளர் இ.டபுள்யூ பெரேரா கூட்டு விண்ணப்பத்தை “புகழற்றது”
(Infamous) என இழிவு படுத்தினார்.

பொன். இராமநாதன் அனுப்பிய கூட்டு விண்ணப்பத்தில் பின்வருமாறு எழுதப்பட்டிருந்தது.

“ஆட்புல பிரதிநித்துவம் பற்றி விரிவாக ஆராய்ந்த போது தமிழ்ப் பேராளர்கள் தங்களது சிங்கள கூட்டாளிகள். சில விதிவிலக்கு உட்பட, சிங்கள மாவட்டங்களில் அதிகளவு தொகுதிகளை உருவாக்கி ஏனையோரது சார்பாக எழும் எதிர்ப்புக்களை மழுங்கடிக்க முயற்சிக்கிறார்கள் என்பதைக் காணக் கூடியதாக இருந்தது. இதன் காரணமாக இலங்கைத் தேசிய காங்கிரசில் இருந்து தமிழ்ப் பேராளர்களும் தமிழ் அமைப்புக்களும் விலகியதோடு தங்களது ஒத்துழைப்பையும் கொடுக்க மறுத்தன. இதன் பிற்பாடு காங்கிரஸ் தமிழர்களை சார்புபடுத்தும் தகைமையை இழந்துவிட்டது. 1919 இல் இலங்கை தேசிய காங்கிரசை தோற்றுவித்தவரும் அதன் முதல் தலைவருமான எனது உடன் பிறப்பு அருணாசலம் 1920 ஆம் ஆண்டின் இறுதிப் பகுதியில் அதில் இருந்து விலகிவிட்டார்.

டிசெம்பர் 14 ஆம் நாள் இலங்கை ரைம்ஸ் (Times of Ceylon) செய்தித்தாளுக்கு அருணாசலம் கொடுத்த செவ்வியில் “இலங்கை தேசிய காங்கிரஸ் சிங்களவர்களில் ஒரு பகுதியினரை மட்டும் சார்பு படுத்தும் அமைப்பாக மாறிவிட்டது. சிங்களவர்களுக்கும் ஏனைய சமூகத்தினருக்கும் இடையில் ஆளுக்கு ஆள் இருந்த நம்பிக்கையும் ஒத்துழைப்பும் சுக்கு நூறாகிவிட்டது. காங்கிரசின் அதிகார தன்மானமும் உடைந்துவிட்டது” எனக் குறிப்பிட்டார்.

தமிழில் யானை வரும் பின்னே மணியோசை வரும் முன்னே என்ற பழமொழி உண்டு. சிங்களத் தலைவர்களிடம் இருந்து எழுந்த தமிழின எதிர்ப்பு சமிக்கைகளை தமிழ்த் தலைவர்கள் முழுதாகப் புரிந்து கொள்ளத் தவறினார்கள். சுயநலமும் பதவி ஆசையுமே அதற்குக் காரணமாகும். தமிழர்களது ஒப்புதல் இல்லாமல் இலங்கைக்கு சுதந்திரம் கிடைத்திராது. குறைந்தபட்சம் அது தள்ளிப் போடப்பட்டிருக்கும். சூழ்ச்சியும் தந்திரமும் வாய்ந்த சிங்களத் தலைவர்கள் காலத்துக்குக் காலம் அமைச்சர் பதவி, பட்டம், வாக்குறுதி போன்றவற்றை வழங்கித் தமிழ்த் தலைவர்களை ஏமாற்றினார்கள். இது பற்றி பின்னர் எழுதுவேன்.

தலைக்கு ஒரு வாக்கு என்றால்
(Universal Suffrage) அரசியல் அதிகாரம் பெரும்பான்மைச் சிங்களவர் கைக்குப் போய்ச் சேரும் என்பதை இலங்கை தேசிய காங்கிரசை உருவாக்கிய பொன்னம்பலம் உடன்பிறப்புக்கள் காலம் கடந்து உணர்ந்து கொண்டார்கள். வேடிக்கை என்னவென்றால் சிங்கள இனத் தலைவர்களின் உட்கிடக்கையை அறிந்து கொண்டு தமிழர்களுக்கு நேரயிருந்த கேடுகளையிட்டு எச்சரிக்கை செய்த பொன்னம்பலம் உடன்பிறப்புக்கள் இனவாதிகள், பிற்போக்குவாதிகள் என பெரும்பான்மைச் சிங்களத் தலைவர்களால் அர்ச்சிக்கப்பட்டார்கள்.

ஒன்றுக்கு மேற்பட்ட இனங்கள், மொழிகள், மதங்கள் இருக்கும் நாட்டில் எல்லோர்க்கும் வாக்குரிமை என்பது பெரும்பான்மை இனத்தின் அடக்குமுறைக்கு
(Tyranny of the majority) வாந அயதழசவைல) வழிவகுக்கும் என்ற உண்மையைத் தமிழர்கள் இலங்கை சுதந்திரம் பெற்ற பின்னர்தான் பட்டுத் தெரிந்து கொண்டார்கள்.

பொன். இராமநாதன் 1879 இல் தனது 28 ஆவது அகவையில் சட்டவாக்க சபையில் அவரது மாமனார்; சேர். முத்துக்குமாரசுவாமியின் மறைவால் ஏற்பட்ட வெற்றிடத்துக்கு தெரிவு செய்யப்பட்டார். அந்தத் தெரிவோடு அவரது அரசியல் வாழ்க்கை தொடங்குகின்றது. இந்தப் பதவியில் 1892 வரை நீடித்தார். 1879 தொடங்கி 1930 வரை ஏறக்குறைய அரை நூற்றாண்டு காலம் இலங்கை அரசியலில் முக்கிய பங்கு வகித்தார்.

பொன். இராமநாதன் பொன்னம்பலம் முதலியாருக்கும் செல்லாச்சி அம்மையாருக்கும் மகனாக 1815 ஆம் ஆண்டு சித்திரைமாதம் 16 ஆம் நாள் பிறந்தார். இவர் தமது இளமைக் கல்வியைச் கொழும்பு றோயல் கல்லூரியிலும் உயர் கல்வியைச் சென்னை இராணிக் கல்லூரியிலும் பயின்றார். பின்னர் சட்டக் கல்லூரியில் சட்டம் படித்து 1874 ஆண்டு சட்டத்தரணியானார். அதன் பின்னர் பத்து ஆண்டு காலம் சட்ட அறிக்கைகளின் ஆசிரியராக பணிபுரிந்தார். 1892 தொடக்கம் 1908 வரை சட்ட நாயகமாகவும்
(Solicitor General) தற்காலிக சட்டமா அதிபராகவும் கடமையாற்றினார். 1989 இல் பிரித்தானிய அரசு அவருக்கு சேர் (Knight) பட்டத்தைப் பெற்றார். 1903 ஆம் ஆண்டு இராணி வழக்கறிஞர் (Queen's Counsel) பட்டம் வழங்கி மேன்மைப்படுத்தப்பட்டார். இந்தப் பட்டத்தைப்  பெற்ற முதல் இலங்கையர் இவர் ஆவார்.

பொன்.இராமநாதன் முதலியார் இ. நன்னித்தம்பி அவர்களின் மகள் செல்லாச்சியை திருமணம் செய்து கொண்டார். அவருக்கு 3 ஆண்களும் 3 பெண்களும் பிறந்தார்கள். அவரது முதல் மனைவியின் மறைவுக்குப் பின்னர் 1906 ஆம் ஆண்டு ஆர்.எல். ஹரிசன் என்ற அவுஸ்திரேலிய நாட்டுப் பெண்ணை மணந்து கொண்டார். லீலாவதி என்று தனது பெயரை மாற்றிக்கொண்ட ஹரிசன்  நீண்டகாலம் இராமநாதன் மகளிர் கல்லூரி அதிபராகக் கடமையாற்றினார். இவர்களுக்குப் பிறந்த ஒரே பெண் சிவகாமசுந்தரி தமிழ்நாட்டைப் பிறப்பிடமாகக் கொண்ட திரு. சுப்பையா நடேசபிள்ளையை மணந்து கொண்டார்.

பொன். இராமநாதன் இளமைக் காலத்தில் சி.வை. தாமோதரம்பிள்ளை அவர்களது தொடர்பாலும் ஆறுமுக நாவலர் அவர்களது நட்பினாலும் சைவத் தமிழ்ப் பணிகளில் பெரும் நாட்டம் கொண்டிருந்தார். பெண்களின் கல்வி வளர்ச்சியானது தமிழ் மக்களின் மேம்பாட்டிற்கு அடிப்படையாய் அமையும் என்பதைக் கருத்திற்கொண்டு 1913 இல் யாழ்ப்பாணம் மருதனா மடத்தில் பெருந்தோகையான பொருட் செலவில் இராமநாதன் மகளிர் கல்லூரியை கட்டி முடித்தார். 1921 இல் யாழ்ப்பாணம் திருநெல்வேலியில் பரமேஸ்வரா ஆண்கள் கல்லூரியை நிறுவினார்.  தமிழர்களது வரலாற்றில் இரண்டு கல்லூரிகளை நிறுவிய ஒரே தமிழ் அரசியல்வாதி என்ற பெருமை இவருக்கு உண்டு.

பெரும் சட்ட வல்லுனராகவும் அரசியல்வாதியாகவும் விளங்கிய இவர் சமயம், தத்துவம், யோகநெறி என்பவற்றிலும் புலமை பெற்றிருந்தார். (வளரும்)

 



 

வட்டுக்கோட்டைத் தீர்மானமும் நாடுகடந்த தமிழீழ அரசும்

ஆட்புல சார்புத்துவம் என்ற கோட்பாடு தமிழர்களை தேசிய சிறபான்மை ஆக்கியது

(6)

தமிழீழ தாயக விடுதலையை முன் நகர்த்தும் பெருமுயற்சி தொடர்ந்து நடைபெற்று வருகிறது. இது தொடர்பான அய்ந்தாவது விளக்கம் - கருத்துப் பகிர்வு – கலந்துரையாடல் கடந்த சனிக்கிழமை (நொவெம்பர் 07) மாலை மொன்றியல் முருகன் கோயில் அரங்கில் நடைபெற்றது. அரங்கு நிறைந்த உறவுகள் கூடியிருந்தனர். அது மனதுக்கு மகிழ்ச்சி அளிப்பதாக இருந்தது. வீழ்ந்தாலும் மீண்டும் எழுச்சியோடு எழுவோம் என்பதற்கு அந்த உறவுகள் சான்று பகர்ந்தார்கள்.

வட்டுக்கோட்டைத் தீர்மானத்துக்கும் நாடுகடந்த தமிழீழ அரசுக்கும் என்ன தொடர்பு? உறவுகளிடம் இது தொடர்பான தெளிவான விளக்கம் இல்லை. அதுபற்றித்தான் உறவுகள் கூடுதலாகக் கேள்வி கேட்பார்கள் என நாம் சந்தித்த தமிழ்ச் செயற்பாட்டாளர்கள் முன்கூட்டி எச்சரித்திருந்தார்கள். ஆனால் அரங்கில் அதுபற்றி யாரும் கேள்வி கேட்கவில்லை. எனவே நானே அந்தக் கேள்வியைக் கேட்டு அதற்கான விளக்கத்தையும் அளித்தேன்.

கூட்ட முடிவில் என்னோடு உரையாடிய பல உறவுகள் நான் வட்டுக்கோட்டைத் தீர்மானத்தின் வரலாற்றுப் பின்னணி பற்றிக் கூறியவை தாங்கள் இதற்கு முன்னர் அறிந்திருக்காத செய்திகள் என என்னிடம் தெரிவித்தனர். இது எமது வரலாற்றை எழுத்தெழுதிப் படிக்காவிட்டாலும் வரலாறு பற்றி மேலோட்டமாக அறிந்திருக்க வேண்டிய அவசியத்தை எடுத்துக் காட்டுகிறது. இதை மனதில் இருத்தி 20 ஆம் நூற்றாண்டின் முற்பகுதி வரலாற்றை சற்று விரிவாக எழுத எண்ணியுள்ளேன்.

வரலாற்றை கட்டுரைத் தொடர் மூலம் முழுமையாகச் சொல்லிவிட முடியாது. கோடிட்டுத்தான் காட்ட முடியும். எனவே உறவுகள் எமது வரலாறு தொடர்பான நூல்களைப் படிக்க வேண்டும். இந்த நூல்களின் பட்டியலை ஏற்கனவே கொடுத்துள்ளேன்.

நான் முன்னர் குறிப்பிட்டது போன்று வரலாறு சொல்லித்தரும் பாடங்களில் இருந்து படிப்பினை படிக்கத் தவறியவர்கள் தாங்கள் விட்ட பிழைகளை மீண்டும் விடத் தள்ளப்படுவார்கள்
(Those who do not study and learn the lessons of history  are doomed to repeat it) என்பதால் வரலாற்றை நாம் படித்து அது சொல்லும் பாடங்களையும் படிப்பினைகளையும் கற்றுக்கொள்ள வேண்டும். எமது முன்னோர் விட்ட பிழைகளை தவிர்த்துக் கொள்வதற்கு அதுவே சிறந்த வழியாகும்.

இது தொடர்பாக அண்மையில் (09-11-2009) விடுதலைப் புலிகளின் தலைமைச் செயலகம் விடுத்த ஊடக அறிக்கை வட்டுக்கோட்டைத் தீர்மானம், நாடுகடந்த தமிழீழ அரசு தொடர்பான குழப்பத்தை நீக்க வழி செய்துள்ளது. அதன் முக்கிய பகுதி பின்வருமாறு:

“ஈழத்தமிழ் மக்களின் தேசிய விடுதலைப் போராட்டம் பல தசாப்தங்களாகத் தொடர்ந்துவரும் விடயம் என்பதுடன் அதை அடையும் வரை தமிழ் மக்கள் ஒய்ந்துவிடப் போவதுமில்லை. கடந்த மூன்று தசாப்தங்களுக்கு மேலான ஆயுதம் தாங்கிய வீரமிகு போராட்டம் முள்ளிவாய்க்கால் மானிடப் பேரவலத்தினைத் தவிர்ப்பதற்காக ஆயுதங்கள் மௌனிக்கப்பட்டன. அத்தகைய இன்றைய சூழலில் இப்போராட்டத்தைத் தொடர்ச்சியாகத் தலைமையேற்று நடாத்தவேண்டிய பாரிய பொறுப்பும் கடமையும் அனைத்துத் தமிழ் பேசும் மக்களிடமும் குறிப்பாக புலம்பெயர்ந்த தமிழ் மக்களிடம் கையளிக்கப்பட்டுள்ளது.

தமிழீழ மக்களின் அரசியல் வேட்கையான தமிழீழம் என்பது விடுதலைப் புலிகளின் விருப்பம் மட்டுமே என்று திரித்துக்கூறி, நியாயமானதும் ஈழத்தமிழரின் மிக நீண்டகாலப் போராட்டத்தின் எதிர்பார்ப்புமாகிய சுதந்திரத்தையும் இறைமையையும் மறுதலிக்கும் முயற்சிகள் பல்வேறு மட்டங்களிலும் நடைபெற்றுவருகின்றன. உண்மைக்குப் புறம்பான மாறுபட்ட செய்திகளையும், கருத்துக்களையும் பரவலடையச் செய்து தமிழ் மக்களின் அரசியல் வேட்கைகளைச் சிதைக்கும் நோக்குடனும் செயற்பாடுகள் நடைபெற்று வருகின்றன. ஆகவே இன்றைய நிலையில் சுதந்திரமும் இறைமையும் கொண்ட தமிழீழத்திற்கான தமது விருப்பையும் தாம் அதற்கான தாயகமும் தேசியமும் தன்னாட்சி உரிமையும் கொண்டவர்கள் என்பதையும் முழு உலகிற்கும் ஆணித்தரமாகச் சொல்லவேண்டியதும் விடுதலைக்கான அரசியற் கட்டமைப்பை உருவாக்க வேண்டியதும் ஈழத்தமிழ் மக்களின் உடனடியான வரலாற்றுக் கடமையாகின்றது.

இவ்வகையில், ஆயுதப்போராட்ட காலத்திற்கு முன்பாகவே தமிழ் பேசும் மக்கள் தமது அரசியல் வேட்கையை மக்கள் ஆணை மூலம் வெளிப்படுத்தியமையும் முழுமையான சுதந்திர விருப்பைப் பிரகடனப்படுத்தியதுமான வட்டுக்கோட்டைத் தீர்மானத்தை மீண்டும் வழிமொழிவது அய்யத்துக்கிடமின்றி இன்றைய மக்களின் விருப்பும் அதுவே என்பது உலகிற்குத் தெளிவாகப் பறைசாற்றும் நிகழ்வாக அமையும். இந்த வழிமொழிவு இன்று ஈழத்தமிழரின் தேசிய அரசியற் போக்கைத் தீர்மானிக்கும் முதற்கட்டமாகும்.

அதேநேரத்தில் பன்னாட்டுப் பரிமாணம் பெற்றுவிட்ட இலங்கைத்தீவின் அரசியற் சூழலிலும் ஈழத்தமிழரின் தற்போதைய நிலையிலும் அவர்களது அரசியற் கட்டமைப்பாக சனநாயக வழியில் தெரியப்பட்ட நாடுகடந்த தமிழீழ அரசு அனைத்துலக மட்டத்தில் தமிழ் மக்களது உரிமைகளை நியாயப்படுத்தி தனியரசு அமைய பாடுபடுவது இன்றைய காலகட்டத்தின் கட்டாய தேவையாகவும் உள்ளது.

அதேவேளை, புலம்பெயர்ந்த ஈழத்தமிழர் வாழும் ஒவ்வொரு நாட்டிலும் உருவாக்கப்படுகின்ற மக்கள் அவைகள் சனநாயக முறையில் அமைவதானது மக்கள் பங்களிப்பை விரிவுபடுத்தவும் வல்லரசுப் பரிமாணங்களிலிருந்து தேசிய அரசியலைப் பாதுகாக்கவும் நாடு கடந்த தமிழீழ அரசின் அடிமட்டத்தை வலுப்படுத்தவும் இவ்வரசின் நடைமுறைச் செயற்பாட்டுக்கு உதவக்கூடியதாகவும் அமையும்.

மேற்கூறிய மூன்று அரசியல் முன்னெடுப்புக்களில் ஏதாவது ஒன்று குறைவுபடினும் அது எல்லாவற்றையும் பாதிப்பதாக அமையும், இவை ஒன்றுக்கொன்று இயைவாகவும் பாதுகாப்புத் தரக்கூடியவையாகவும் அமைதலே இலக்கை அடைவதற்கு வழிவகுக்கும். இன்றைய சூழலில் தமிழ் பேசுகின்ற மக்கள் தங்கள் அரசியல் உரிமைகளைப் பெற்றுக் கொள்வதற்காக தாங்களே தலைமையேற்று நடாத்துகின்ற சனநாயகம் தழுவிய போராட்டத்தை தமிழீழ விடுதலைப் புலிகளாகிய நாம் ஆதரிப்பதுடன் இச்செயற்பாடுகள் முழுமையான மக்கள் பங்களிப்புடன் செய்து முடிக்கப்பட வேண்டுமெனக் கேட்டுக்கொள்கிறோம்.

தாயக விடுதலைக்காக தமது இன்னுயிர்;களை ஈகம் செய்த மாவீரர்களையும் அளப்பரிய தியாகங்கள் புரிந்த மக்களையும் எங்கள் மனங்களில் நிலைநிறுத்தி தாயக வேட்கையுடன் விடுதலை பெறும்வரை ஒன்றிணைந்து உழைத்தலே மாவீரர்களுக்கு நாம் செலுத்தும் உண்மையான அஞ்சலியாகும்.”

எனவே வட்டுக்கோட்டைத் தீர்மானத்தை மீண்டும் வழிமொழிவது, நாடு கடந்த தமிழீழ அரசை அனைத்துலக மட்டத்தில் மக்களாட்சி முறைமையில் அரசியல் கட்டமைப்பாக உருவாக்குவது, மக்கள் பங்களிப்பை விரிவுபடுத்த மக்கள் கட்டமைப்புகளை உருவாக்குவது இவை அனைத்தும் ஒன்றுக்கு ஒன்று வலிமை சேர்க்க உதவும். மூன்றுமே ஒரே நேரத்தில் சமாந்தர பாதையில் பயணிக்கும் தன்மை வாய்ந்தவை. அவை தாயக விடுதலையை வென்றெடுக்க வழிவகுக்கும்.

தொடர்ந்து 20 ஆம் நூற்றாண்டின் முற்பகுதி அரசியல் வரலாறு பற்றி, குறிப்பாக சேர். பொன். இராமநாதன் (1851-1930) அவர்களது அரசியல் வாழ்க்கை பற்றி ஆராய்வோம். சட்டவாக்கு சபைக்கு
(Legislative Council (1879 – 1892) தனது 27 அகவையில் காலடியெடுத்து வைத்த இராமநாதன் பிரிட்டிஷ் ஆட்சியை விமர்ச்சிக்கின்ற ஒரு விமர்ச்சகராகவே விளங்கினார். தமிழர்களது முன்னேற்றம் பற்றியோ நலன்கள் பற்றியோ அவர் சிந்திக்கவில்லை. 1886 ஆம் ஆண்டளவில் சட்டவாக்கு சபையில் அவரே மூத்த உத்தியோகப் பற்றற்ற உறுப்பினராக விளங்கினார்.


சட்டவாக்கு சபையில் இராமநாதனின் வாயை அடைக்க பிரித்தானிய ஆட்சியாளர்கள் அவருக்குப் பல பதவிகளையும் பட்டங்களையும் ஒன்றன் பின் ஒன்றாக வளங்கினார்கள்.

1889
               Companion of the Distinguished Order of St Michael and St George (CMG)

1892   – 94           சட்டநாயகம்
(Solicitor General)

1896 – 1897         சட்டநாயகம்
(Solicitor General)

 

1894 – 96            பதில் சட்டமா அதிபர் (Acting Attorney General)

1913                   அரச வழக்குரைஞர்
(King’s Counsel)

1923                   சேர் பட்டம்
(King’s Counsel)

1892 இல் இராமநாதனின் சட்டவாக்கு சபையின் பதவிக் காலம் முடிந்தவுடன் அவருக்கு சட்டநாயகம் பதவியை வழங்கி சட்டவாக்கு சபையில் இருந்து மெல்லக் கழட்டி விட்டு விட்டார்கள்.

பொன். இராமநாதனுக்கு உச்ச நீதிமன்ற நீதியரசராக வரும் ஆசை இருந்தது. ஆனால் அதற்கு முதற்படியாக சட்டமா அதிபராக வரும் வாய்ப்பை பிரிட்டிஷ் அரசு வழங்க முன்வரவில்லை. 1902 ஆம் ஆண்டு இராமநாதனுக்குப் பதில் அவருக்கு நேரடி கீழ்ப்படியிலிருந்த
U.H. Templer என்ற ஆங்கிலேயர் உச்ச நீதிமன்றத்துக்கு நீதிபதியரசராக நியமனம் செய்யப்பட்டார். இதேபோல் 1901 இல் இராமநாதனுக்குக் கீழ்ப்படியிலிருந்த Henry Wendt  என்ற பரங்கியர் உச்ச நீதிமன்ற நீதியரசராக நியமனம் செய்யப்பட்டார்.

பொன். இராமநாதன் இலங்கையின் தேசியத் தலைவர்களில் ஒருவராகக் கணிக்கப்பட்டார். காரணம் அவர் தமிழர்களை மட்டுமல்ல ஆங்கிலம் பேசும் உயர்மட்ட சிங்களவர்களது குரலாகவும் விளங்கினார். அன்றைய காலத்தில் ஆங்கிலம் படித்த உயர்மட்ட சிங்கள - தமிழரிடம் மொழி அடிப்படையிலும் சமய அடிப்படையிலும் பிரிவினை இருக்கவில்லை. தமிழர்கள் தங்களை சிறுபான்மையர் என்று எண்ணாது சிங்களவர் - தமிழர் இருசாராருமே இலங்கையின் பூர்வீக மக்கள்
(founding fathers) என எண்ணினார்கள். இதன் அடிப்படையிலேயே ஏப்ரில் 06, 1910 இல் குடியேற்ற நாட்டுச் செயலருக்கு எழுதிய விண்ணப்பத்தில் படித்த இலங்கையருக்கு இரண்டு இடங்கள் வழங்கப்பட வேண்டும் என்றும் அதற்கு ஒரு சிங்களவர் ஒரு தமிழர் நியமனம் செய்யப்பட வேண்டும் என்று தமிழர்கள் கேட்டிருந்தனர்.

ஆனால் இருபதுகளில் சிங்கள அரசியல்வாதிகள் சட்டவாக்கு சபைக்கு இன அடிப்படையில் அல்லாது ஆட்புல அடிப்படையில் சார்பாளர்கள்
(Representaives)  தேர்ந்தெடுக்கப்பட வேண்டும் என்ற கோட்பாட்டை நிலைநிறுத்துவதில் வெற்றி கண்டார்கள். இதன் விளைவு அரசியலில் தமிழர்களுக்குப் பின் இருக்கை ஒதுக்கப்பட்டது. அது மட்டுமல்லாது தமிழர்கள் இலங்கையின் இரண்டு பூர்வீக மக்களில் ஒருவர் என்ற தகைமையும் இல்லாது போய்விட்டது. சிங்களவர் மட்டுமே இலங்கையின் பூர்வீக மக்கள் தமிழர் தேசிய சிறுபான்மையினர் என்ற பாகுபாடு தலை எடுத்தது.

இராமநாதன் 1911 இல் அகில இலங்கை அடிப்படையில் படித்தோர் தொகுதிக்கு போட்டியிட்டு சிங்கள அரசியல்வாதிகளில் ஒருவரான சேர் மார்க்கஸ் பெர்னாந்துவைத் தோற்கடித்திருந்தார். இந்த வெற்றிக்கு இரண்டு காரணங்களைக் கூறலாம். ஒன்று தமிழர்களது வாக்குகள். தமிழர்களில் பலர் ஆங்கிலம் படித்திருந்தமையால் அவர்களுக்கு வாக்களிக்கும் உரிமை இருந்தது. இரண்டு சிங்களவர்கள் மத்தியில் கொய்கம – கரவா என்ற போட்டா போட்டி. மார்க்கஸ் பெர்னாந்து கரவா சமூகத்தைச் சேர்ந்தவர் என்பதால் கொய்கம சிங்களவர்கள் தங்கள் வாக்குகளை இராமநாதனுக்குப் போட்டு அவரை வெற்றிபெறச் செய்தனர். கொய்கம சிங்களவர் பெரும்பான்மையாக இருந்தாலும் கரவா சிங்களவர் பணபலத்திலும் அரசியல் பலத்திலும் செல்வாக்கோடு விளங்கினார்கள்.

தாழ்நிலச் சிங்களவர்
(Low Country Sinhalese)   பற்றியும் இலங்கை தேசிய காங்கிரஸ் பற்றியும் கண்டிய சிங்களவர் கொண்டிருந்த அய்யுறவு காரணமாகவே கண்டிய சிங்களவர் தங்கள் நலன்களைப் பாதுகாத்துக் கொள்ள 1920 இல் கண்டியர் சங்கம் என்ற அமைப்பை உருவாக்கினார்கள். 1925 அளவில் பெரும்பாலான கண்டிய சிங்களவர் இலங்கைத் தேசிய காங்கிரசில் இருந்து விலகி கண்டி தேசிய அவை (Kancyan National Assembly) என்ற அரசியல் அமைப்பை உருவாக்கினார்கள்.

1901 – 1971 வரை இடம்பெற்ற குடிமதிப்பின் போது கண்டிச் சிங்களவர் பிறிதாகவும் தாழ்நிலச் சிங்களவர் பிறிதாகவும் கணக்கெடுக்கப்பட்டனர். பின்னர் இது கைவிடப்பட்டு விட்டது. 1971 இல் தாழ்நிலச் சிங்களவரின் விழுக்காடு 42.8 கண்டிச் சிங்களவரின் விழுக்காடு 29.1 ஆகவும் காணப்பட்டது.

இருபதுகளில் சிங்களவர் தாழ்நிலச் சிங்களவர் - கண்டிய சிங்களவர், கொய்கம - கரவா, பவுத்தர் -கிறித்தவர் எனப் பிரிந்து இருந்தார்கள். கண்டிய சிங்களவர்களைத் திருப்திப் படுத்தும் முகமாகவே தாழ்நிலச் சிங்களவரான எஸ்.டபுள்யூ.ஆர்.டி. பண்டாரநாயக்கா 1926 இல் இலங்கையில் இணைப்பாட்சி யாப்பை நடைமுறைப் படுத்த வேண்டும் எனக் கேட்டிருந்தார்.

தமிழ்த் தலைவர்கள் இணைப்பாட்சி அடிப்படையில் தமிழர்களுக்கு ஒன்றுபட்ட இலங்கையில் ஒரு தமிழரசு வேண்டும் என்ற கோரிக்கையை முதன்முறையாக 1949 ஆம் ஆண்டில்தான் முன்வைத்தார்கள்! 1951 இல் திருகோணமலையில் நடந்த தமிழரசுக் கட்சியின் முதல் தேசிய மாநாட்டிலேயே “இலங்கையில் வாழும் தமிழ் பேசும் மக்கள் அவர்கள் தேசிய இனத்துக்குரிய அடிப்படை வரைவிலக்கணத்தின் கீழ் சிங்களவர்களிடம் இருந்து வேறுபட்ட ஒரு தேசிய இனம்”
(“The  Tamil speaking people of Ceylon constitute a nation distinct from that of the  Sinhalese by every fundamental test of nationhood”)  என்ற தீர்மானம் நிறைவேற்றப்பட்டது.

இலங்கை கம்யூனிஸ் கட்சி 1944 இல் தமிழர்கள் ஒரு தேசிய இனம் என்றும் அவர்களுக்குத் தன்னாட்சி உரிமை உண்டென்றும் அவர்கள் விரும்பினால் தனியரசை நிறுவிக் கொள்ளலாம் எனவும் கூறியிருந்தது. (வளரும்)

 


வட்டுக்கோட்டைத் தீர்மானமும் நாடுகடந்த தமிழீழ அரசும்

"டொனமூர் எனின் இனிமேல் தமிழர் இல்லை” சேர் பொன். இராமநாதன்

(7)

1832 ஆம் ஆண்டு தொடக்கம் இருந்த அதிகாரிகளது ஆட்சிமுறை 1921 இல் பிரதிநித்துவ அரசாக மாறியது. 1924 இல் அரசியல் யாப்பில் மேலும் சீர் திருத்தம் செய்யப்பட்டது.
 

முதலில் வகுப்புவாரி அடிப்படையில் (Communal Representation)   நடைபெற்று வந்த நியமனங்கள் 20 ஆம் நூற்றாண்டின் முதற் பகுதியில் இருந்து ஆட்புல அடிப்படைக்கு முதலில் வகுப்புவாரி அடிப்படையில் (Territorial Representation) மாறியது. அதாவது இலங்கையின் நிலப்பரப்பு பிரிக்கப்பட்டு தொகுதிவாரியாக பிரதிநிதிகள் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார்கள். கோல்புறூக் இலங்கைக்கு வந்த காலத்தில் (1832) 9 அதிகாரிகளையும் 6 உத்தியோகப் பற்றற்றவளையும் கொண்டிருந்த சட்டவாக்க அவை ஆளுநர் மக்கெல்லம் (McCallum  -1912)  காலத்தில் 11 அதிகாரிகள் 10 அதிகாரிகள் அல்லாதோர் என்றாகி, ஆளுநர் மன்னிங் (Manning) (1921) காலத்தில் அதிகாரிகள் 14, மற்றையோர் 23 என விரிவு அடைந்தது.

பின்னர் அதே ஆளுநர் ஆட்சியின் இறுதிக் காலகட்டத்தில் அதிகாரிகள் 12, அதிகாரிகள் அல்லாதோர் 37 என்றாகியிருந்தது. இந்த 37 பேரில் 23 பேர் ஆட்புல அடிப்படையிலும் 6 பேர் வகுப்புவாரி அடிப்படையில் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டனர்

அதாவது 3 ஐரோப்பியர், 2 பரங்கியர், 1 மேல் மாகாண தமிழர் அவ்வாறு தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டனர். நியமிக்கப்பட்ட அங்கத்தவர் 8 ஆக இருந்தது. அவர்களுள் 3 முஸ்லிம்கள், 2 இந்தியர் மேலும் சிறப்பு அக்கறைகளைப் பாதுகாக்க 3 பேர் என நியமனங்கள் நடைபெற்றன.

இலங்கையின் ஆட்சிமுறை ஆளுநரின் நேரடி ஆட்சியில் தொடங்கி அதிகாரிகள் ஆட்சியாக மாறி இறுதியில் உள்நாட்டு மக்கள் பிரதிநிதிகளின் ஆட்சியாக உருவெடுத்தது.

பொதுவாக நியமிக்கப்பட்ட அங்கத்தவர்களும் (8) வகுப்புவாரி அடிப்படையில் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட அய்ரோப்பியரும் (3), பரங்கியரும் (2) அரச அதிகாரிகளுடன் (12) சேர்ந்து வாக்களித்தனர். எஞ்சியவர்களின் தொகை 24 ஆக இருந்தது. ஆகவே அரசுக்கு மேலதிகமாக ஒரு வாக்கு மட்டும் இருந்தது. உத்தேச சட்டத்தின் முதல் வரைவு ஆங்கில நலன்களுக்கு முரணாகக் காணப்பட்டால் ஆளுநர் தமது வெட்டு உரிமையைப்
(Power of veto) பயன்படுத்தி அவற்றைச் செயல் இழக்கச் செய்து வந்தார்.

பெப்ரவரி 16, 1924 இல் ஆளுநர் மானிங் புதிய சட்டவாக்க அவையை அமைக்கும் முடிவை அறிவித்தபோது அதில் 12 அரச அதிகாரிகளும் (உத்தியோக உறுப்பினர்களும்) 37 உத்தியோகப்பற்றற்ற உறுப்பினர்களும் தெரிவு செய்யப்படுவர் எனக் குறிப்பிடப்பட்டிருந்தது.

இந்த 37 உத்தியோகப்பற்றற்ற உறுப்பினர்களில் 29 பேர் தேர்தல் மூலம் தெரிவு செய்யப்படுவர். இதில் 6 இடங்கள் மேல் மாகாணத்துக்கும் (கொழும்பு, நீர்கொழும்பு மற்றும் களுத்துறைக்கு தலா ஒரு இருக்கையும் கொழும்பு நகருக்கு 2 இருக்கையும் இலங்கைத் தமிழர்களுக்கு ஒன்றும்) ஒதுக்கப்பட்டது. 1921 இல் தாழ்நில உற்பத்திப்பொருட்கள் சங்கம் மற்றும் இலங்கை வணிக சங்கம் ஆகியவற்றுக்கு வழங்கப்பட்ட இருக்கைகள் நீக்கப்பட்டன.

மொத்த 37 இருக்கைகளில் 23 உத்தியோகப் பற்றற்ற இருக்கைகள் என அறிவிக்கப்பட்டது. இதில் 11 இருக்கைகள் ஆட்புல அடிப்படையில் தெரிவு செய்யப்பட்டன. மேல் மாகாணத்துக்கு 3 இருக்கைகளும் எஞ்சிய மாகாணங்களுக்கு தலா ஒரு இருக்கையும் ஒதுக்கப்பட்டது.

இதன் மூலம் முதன்முறையாக கோட்பாட்டு அடிப்படையிலாவது அதிகாரிகளை விட உத்தியோகப்பற்றற்றவர்கள் பெரும்பான்மையாக இருந்தனர்.

சேர். பொன். இராமநாதன் குடியேற்ற நாட்டுச் செயலருக்கு அனுப்பிய கூட்டு விண்ணப்பத்தோடு (அத்தியாயம் 5) அய்ரோப்பியர், பரங்கியர், முஸ்லிம் மற்றும் இந்தியத் தமிழர் அனுப்பிய விண்ணபங்களையும் பற்றி ஆராய்ந்த செயலர் டி செம்பர் 19, 1923 இல் அவைக் கட்டளை மூலம் சட்டவாக்கு அவையில் இருக்கும் உத்தியோகப் பற்றற்ற உறுப்பினர்களுக்கு மேலதிக அதிகாரங்கள் வழங்கப்பட்டது. ஆளுநர் தொடர்ந்து தலைவராக இருப்பார் ஆனால் சட்டவாக்க அவைக்கு ஒரு துணைத் தலைவரை தெரிவு செய்யும் அதிகாரம் வழங்கப்பட்டது.

சட்டவாக்கு அவை ஓகஸ்ட் 1924 இல் கலைக்கப்பட்டது. புதிய சட்டவாக்கு அவைக்கு தேர்தல் நடைபெற்றது.

வேட்பாளர்கள் 25 அகவைக்கு மேற்பட்டவராகவும் பிரித்தானிய குடிமகனாகவும் ஆங்கில மொழியைப் எழுதவும் படிக்கவும் சொத்துடமை உரியவராகவும் இருக்க வேண்டும் என வரையறை செய்யப்பட்டது. வாக்காளர்களைப் பொறுத்தளவில் அவர்களது அகவை எல்லை 21 க்கு குறையாமலும் ஆங்கிலம், சிங்களம் அல்லது தமிழ்மொழியைப் படிக்கவும் எழுதவும் கொஞ்சம் சொத்து அல்லது வருவாய் உடையவராகவும் இருக்க வேண்டும். பெண்களுக்கு வாக்குரிமை இருக்கவில்லை. இருந்தும் மொத்த வாக்காளர் தொகை 204,997 ஆக இருந்தது. இது மொத்த மக்கள் தொகையில் 4 விழுக்காடாகும்.

சட்டவாக்க அவையில் ஆளுநரால் நியமிக்கப்பட்ட 12 உத்தியோக உறுப்பினர்களும் (5 பதவி வழி உறுப்பினர்களும் 7 அதிகாரிகளும்) மக்களால் தெரிவு செய்யப்பட்ட 34 உத்தியோகப்பற்றற்ற உறுப்பினர்களும் (23 பேர் ஆட்புல அடிப்படையில் - 16 சிங்களவர் 7 தமிழர்) 11 ஆளுநரால் நியமிக்கப்பட்ட 3 உறுப்பினர்களும் ஆக 37 உறுப்பினர்களும் சேர்ந்து மொத்தம் 49 உறுப்பினர்கள் இருந்தார்கள்.  

 

(The council's membership was expanded to 49, of whom only 12 were officials. Out of the 37 unofficials, the governor nominated three and 34 were elected members. Eleven of those elected entered the council from the communal constituencies. The other 23 were from the territorial constituencies - 16 from the Sinhalese and seven from the Tamil electorates.)


இந்த 34 உறுப்பினர்களில் 23 பேர் ஆட்புல தொகுதிகளில் இருந்து (மேல்மாகாணம் 5, வட மாகாணம் 5, தென் மாகாணம் 3, கிழக்கு மாகாணம், மத்திய மாகாணம், சப்புரகமுவ மாகாணம் ஆகியவற்றுக்கு தலைக்கு 2, வடக்கு, மத்திய, உவா மாகாணங்கள் தலைக்கு 1 என தெரிவுசெய்யப்பட்டனர். இந்த 23 உறுப்பினர்களில் 16 சிங்களத் தொகுதிகளில் இருந்தும் 7 தமிழர் தொகுதிகளிலிருந்தும் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டனர்.

வகுப்புவாரி அடிப்படையில் ஆறு உறுப்பினர்கள் (அய்ரோப்பியர் 3, பரங்கியர் 2 இலங்கைத் தமிழர்களுக்கு மேல் மாகணத்தில் 1) மேலும் 5 உறுப்பினர்கள் (முஸ்லிம்கள் 3, இந்தியத் தமிழர் 2) ஆக மொத்தம் ஆளுநரால் நியமிக்கப்பட்டனர்.

இராமநாதன் வடமாகாணத்தில் (வடக்கு) இருந்து தெரிவு செய்யப்பட்டார். இவரை விட துரைச்சாமி வைத்திலிங்கம் (வட மாகாணம் - மேற்கு) ரி.எம். சபாரத்தினம் (வட மாகாணம் - கிழக்கு) எஸ். இராசரத்தினம் (வடமாகாணம் - மத்தி) ஏ.கனகரத்தினம் (வடமாகாணம் - தெற்கு) இ.ஆர். தம்பிமுத்து (மட்டக்களப்பு) எம்.எம. சுப்பிரமணியம் (திருகோணமலை) ஏ.மகாதேவா (மேல்மாகாணம் - இலங்கைத் தமிழர்) அய்.எக்ஸ். பேரேய்ரா (முதலாவது இந்திய உறுப்பினர்) எஸ்.கே. நடேச அய்யர் (இரண்டாவது இந்தியத் தமிழர்) கே.பாலசிங்கம் (நியமனம் - தமிழர்) மற்றும் 3 முஸ்லிம் உறுப்பினர்கள் எச்.எம்.மாக்கன் மரைக்காயர் (முதலாவது முஸ்லிம் உறுப்பினர்) என்.எச்எம். அப்துல் காதர் (இரண்டாவது முஸ்லிம் உறுப்பினர்) மற்றும் ரி.பி. ஜெயா (மூன்றாறவது முஸ்லிம் உறுப்பினர்) தேர்தலில் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டனர்.

தேர்தலை அடுத்து மறு சீரமைக்கப்பட்ட புதிய சட்டவாக்க அவை ஒக்தோபர் 15, 1924 இல் தோற்றம் பெற்றது.

1924 ஆம் ஆண்டு குடியேற்ற நாட்டு செயலர் அனுப்பிவைத்த ஒரு செய்தியில் பின்வருமாறு குறிப்பிட்டிருந்தார்:

“இலங்கையில் உள்ள பல சமூகங்களுக்குள் மாறுபட்ட நலன்கள் இருக்கும் வரை, அப்படித்தான் எனக்குப் படுகிறது, சட்டவாக்க அவைக்கு வகுப்புவாரி அடிப்படையில் தெரிவு செய்வதற்கு ஏற்ற விதிகள் உள்ளடக்கப்பட வேண்டும் என நான் நினைக்கிறேன்.”

ஆளுநர் சேர் வில்லியம்ஸ் மானிங் தனது வழியனுப்பு நிகழ்ச்சியின் போது பின்வருமாறு கூறினார்.

“இந்த அவை பற்றி நான் மி;கவும் அக்கறை கொண்டுள்ளேன். காரணம் அதன் யாப்பு என்னால் வரையப்பட்டது. அதனால் அதன் எதிர்காலம் பற்றி அதிக அக்கறை கொள்ளாது என்னால் இருக்க முடியாது. இதன் முழு வளர்ச்சியைப் பார்க்க நான் இங்கு இருக்கமாட்டேன். ஆனால் அதன் நடவடிக்கையை நான் கவனமாக அவதானிப்பேன். நானும் மற்றவர்களும் எதிர்பார்க்கும் ஒரு எதிர்காலத்தை அது அடையும் என நம்புகிறோம்.”

சேர் வில்லியம்ஸ் மானிங் ஆளுநர் சென்றபின் ஆளுநர் சேர் ஹியூ கிலிபோர்ட் (ளுசை ஊடகைகழசன) (1925-27) பதவி ஏற்றார். ஆனால் அவர் விரைவில் சட்டவாக்கு அவையில் பொறுப்பு ஏதும் இல்லாத பெரும்பான்மையாகவுள்ள உத்தியோகபற்றற்ற உறுப்பினர்கள் கைகளில் அதிகாரம் குவிந்து கிடந்ததைக் கவனித்தார்.

இப்படி எச்சரிக்கையாக இருந்தும் இருபதாம் நூற்றாண்டின் தொடக்கத்தில் யாப்புச் சீர்திருத்தத்தில் ஒரு திருப்புமுனை ஏற்பட்டது. ஓகஸ்ட் 13, 1920 இலும் 1923 இலும் வெளியிடப்பட்ட அவைக் கட்டளைகள் முதன் முறையாக உத்தியோக உறுப்பினர்கள் (அதிகாரிகளை) விட உத்தியோகப்பற்றற்ற உறுப்பினர்களுக்கு பெரும்பான்மை பலத்தை (உத்தியோகப்பற்றற்ற உறுப்பினர்கள் 23, அதிகாரிகள் 14) உருவாக்கியது.

இதன் மூலம் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட உறுப்பினர்கள் சட்டவாக்க அவையில் பெரும்பான்மைப் பலத்தோடு (ஆட்புலம் 11, சிறப்பு 5, நியமனம் 7) இருக்க வேண்டும் என்ற கோட்பாடு ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டது. இதுவே பெரும்பான்மை சிங்களவர் நாட்டின் ஆட்சி அதிகாரத்தைக் கைப்பற்ற வழிவகுத்தது. இருந்தும் வாக்களிக்கும் உரிமை எழுதப் படிக்கத் தெரிந்த காரணத்தின் அடிப்படையில் இருந்ததால் தமிழர்கள் அதன் விளைவை முற்றாக விளங்கிக்கொள்ள முடியாது போய்விட்டது.

1927 இல்; பிரித்தானிய அரசு டொனமோர் பிரபுவின் தலைமையில் ஒரு சிறப்பு ஆணைககுழுவை இலங்கைக்கு அனுப்பி வைத்தது. அந்த ஆணையத்தின் வரையறுக்கப்பட்ட எல்லைகள் (
terms of reference)  பின்வருமாறு காணப்பட்டது.

“இலங்கைக்கு சென்று இப்போதுள்ள யாப்பின் நடைமுறைபற்றியும் மற்றும் ஆட்சி செய்வதில் சந்திக்கும் இடர்ப்பாடுகள் பற்றியும் அறிக்கை சமர்ப்பித்தல். மேலும் யாப்பில் செய்ய வேண்டிய திருத்தம் தொடர்பாக முன்வைக்கப்படும் முன்மொழிவுகளை கவனித்தில் கொண்டு அரச அவை கட்டளையைத் திருத்தம் ஏதாவது செய்யப்பட வேண்டுமா என்பது பற்றி அறிக்கை சமர்ப்பித்தல்.”

டொனமோர் பிரபு பிரித்தானிய போருக்கான அரசின் துணைச் செயலாளராகவும் மேலவையின்
(House of Lords)  தலைவராகவும் இருந்தவர். இவரைவிட ஆணைக்குழு உறுப்பினர்களாக சேர்.   Geoffrey Butler (நாடாளுமன்ற உறுப்பினர்) சேர் Mathew Nathan (ஆளுநர் கொங்கொங்) மற்றும் சேர். Erummond Shiels  (தொழிற்கட்சி உறுப்பினர்) ஆகியோர் இடம்பெற்றிருந்தனர்.


இங்கிலாந்தை விட்டு ஒக்தோபர் 27 இல் புறப்பட்ட இந்த ஆணைக்குழு நொவெம்பர் 13 ஆம் நாள் இலங்கையை வந்தடைந்தது. ஆணைக்குழு 1928 சனவரி 18 மட்டும் இலங்கையில் தங்கியிருந்தது. இந்தக் காலத்தில் ஆணைக்குழு 34 அமர்வுகளை நடத்தி 140 சாட்சியங்களையும் மற்றும் பிரதிநிதிகளையும் சந்தித்தது.

1931 இல் டொனமோர் ஆணையாளர்களின் பரிந்துரைகளின் கீழ் விடுக்கப்பட்ட அரச கட்டளை தமிழர்களது அரசியல் வரலாற்றில் ஒரு புதிய அத்தியாயத்தைத் தொடக்கி வைத்தது. வகுப்புவாரிப் பிரதிநித்துவம் முற்றாக ஒழிக்கப்பட்டு எல்லோருக்கும் வாக்குரிமை வழங்கப்பட்டது. இந்த முடிவு சிங்களவரின் முற்று முழுதான ஆட்சி அதிகாரத்துக்கு வழிகோலியது.

அப்பொழுது சேர்.பொன். இராமநாதன் "டொனமூர் எனின் இனிமேல் தமிழர் இல்லை. நா ங்கள் அதிகாரத்தை ஒரு பண்பில்லாத கும்பலிடம் கையளிகப் போகிறோம். போதிய பாதுகாப்பின்றி நாம் இந்த அரசியல் யாப்பை ஏற்போமானால் தமிழர்களுக்கு அது ஒரு சாவுமணியோசையாக இருக்கும்|| 

 

("Donoughmore means Tamils no more we are handing over the power to the vulgar mob. If we accept this constitution without due safeguards it will be a death knell to the Tamils" vd;whu;.

 



வட்டுக்கோட்டைத் தீர்மானமும் நாடுகடந்த தமிழீழ அரசும்

சாதி, சமூகம், மதம்; காப்பற்றப்படுவதற்கு சட்ட சபையில் சிறப்புப் பிரதிநித்துவம் கேட்டார்கள்.

(8)

பிரித்தானியாவில் 1924 இல் தொழிற் கட்சி ஆட்சிக்கு வந்தது. ஆனால் அது குறுகிய காலமே நிலைத்திருந்தது. பின்பு அதே கட்சி 1929 இல் மறுபடியும் ஆட்சியைப் பிடித்தது.

தொழிற் கட்சி ஒப்பீட்டளவில் இடதுசாரிப் போக்குடையதாக விளங்கியது. ஆனால் அக்கட்சியின் நோக்கம் தொழிலாள வர்க்கத்தை ஆட்சியில் அமர்த்துவது என்பததல்ல. எவ்வாறாயினும் பழமைவாதக் கட்சியினருக்கும் தொழிற் கட்சியினருக்கும் இடையே கொலனி நிருவாகம் பற்றிய அணுகு முறையில் வேறுபாடு இருந்தது.

தொழிற் கட்சி கொலனி நாடுகளின் நிருவாகம் பற்றி மறு ஆய்வுசெய்து சீர்திருத்தங்களைக் கொண்டுவருவதை விரும்பியது. அதற்காக விசாரணைக் குழுக்களை அமைத்தது. அதில் ஒன்றுதான் டொனமூர் தலைமையிலான ஆணைக்குழு ஆகும்.

1927 இல் இலங்கைக்கு அனுப்பப்பட்ட டொனமூர் ஆணைக்குழு இலங்கையில் அரசியல் யாப்புச் சீர்திருத்தங்கள் தொடர்பாக விசாரணைகளை மேற்கொண்டது. அதற்கு முன்பிருந்த சட்டவாக்க சபைத் தேர்தல் முறையிற் படித்த, சொத்து அல்லது உயர் வருமானமுள்ள ஆண்கட்கு மட்டுமே வாக்குரிமை இருந்தது. டொனமூர் ஆணைக் குழு இதனை விரிவு படுத்துகிற நோக்கோடு இலங்கைக்கு வந்தது. வாக்குரிமையை வேண்டியவர்கள் இடையிலும் அது எல்லோருக்கும் கொடுக்கப்பட வேண்டுமா என்பது பற்றி முரண்பாடுகள் காணப்பட்டன.

சிங்களப் பேரினவாதிகளின் கைக்குள் சிக்கி;விட்ட இலங்கைத் தேசிய காங்கிரஸ் வாக்குரிமை விரிவு படுத்தப் படுவது பற்றி ஆழமான அக்கறை எதனையும் காட்டவில்லை. மாறாக ஆட்புல பிரதிநித்துவத்தை அதிகரிக்குமாறு கேட்டுக்கொண்டது.

ஏ.இ. குணசிங்காவின் தலைமையில் இயங்கிய இலங்கைத் தொழிலாளர் சங்கம் மட்டுமே பால், மதம், சாதி, இனம் அடிப்படையில் பாகுபாடு காட்டாத முழுமையான அனைத்து மக்களது வாக்குரிமையை ஆதரித்தது. இதற்கு அதன் தலைவர் ஏ.இ. குணசிங்காவுக்குப் பிரித்தானிய தொழிற் கட்சியுடன் இருந்த தொடர்பு ஒரு காரணமாக இருந்தது. இலங்கைத் தேசிய காங்கிரஸ் மலையகத் தமிழருக்கு வாக்குரிமையை எதிர்த்த போதும் குணசிங்கா அதை எதிர்க்காதது குறிப்பிடத் தக்கது. அவர் பிற்காலத்தில் தீவிர சிங்கள – பவுத்த பேரினவாதியாக மாறி இந்தியத் தமிழர்களுக்கு, குறிப்பாக மலையாளிகளுக்கு எதிராகப் போர்க்கொடி தூக்கியது வேறு கதை.

டொனமூர் ஆணைக்குழுவுக்கு பல அமைப்புக்கள் விண்ணப்பங்களை அனுப்பி வைத்ததோடு நேரிலும் தோன்றி வாய்மொழி வாக்குமூலங்கள் அளித்தன.

டொனமூர் ஆணைக்குழுவின் முன் மூன்று தமிழ் அமைப்புக்கள் தோன்றி சாட்சியம் அளித்தன. இலங்கைத் தமிழ் சங்கம்
(Ceylon Thamil League) தமிழ் மகாசன சபை, அகில இலங்கை தமிழ் மாநாடு (All Ceylon Tamil Conference) ஆகியவே அந்த அமைப்புக்கள் ஆகும். இந்த அமைப்புக்கள் 1924 ஆம் ஆண்டு யாப்பின் படி சிங்களவர்களுக்கும் தமிழர்களுக்கும் இடையில் 2:1 என்ற விழுக்காட்டில் வழங்கப்பட்ட இருக்கைகள் தொடர்ந்து இருக்க வேண்டும் என வற்புறுத்தின.

யாழ்ப்பாண சங்கத்தைப் பிரதிநித்துவப் படுத்திய டபுள்யூ துரைசுவாமி, அகில இலங்கை மாநாட்டைப் பிரதிநித்துவப் படுத்திய எம். சிறி பத்மநாதன் இருவரும் 2:1 விழுக்காடு பிரதிநித்துவத்தை வலியுறுத்தினார்கள். ஆனால் வேறு தமிழ் அமைப்புக்கள் தன்னாட்சி
(self government) பெரும்பான்மை சிங்களவர்களது ஆதிக்கத்துக்கு வழிகோலும் என்பதால் அதனை எதிர்த்தார்கள்.

சட்டவாக்க சபையில் டொனமூர் ஆலோசனைகள் (முக்கியமாக 21 வயதான ஆண்களுக்கும் 30 வயதான பெண்களுக்கும் வாக்குரிமை) விவாதிக்கப்பட்ட போது, வௌ;வேறான நான்கு திருத்தங்கள் பிரேரிக்கப்பட்டன. ஒன்றில், 21 வயதான பெண்களுக்கும் வாக்குரிமை வழங்கப்பட வேண்டும் என்பதுடன் இலங்கையர் அல்லாதோருக்குக் குறைந்த பட்சக் கல்வித் தகைமையும் அய்ந்;தாண்டு வதிவுத் தகைமையும் வற்புறுத்தப் பட்டது. இதன் நோக்கம் மலைநாட்டுத் தமிழர்களை ஓரங் கட்டுவதாகும்.

இன்னொரு தீர்மானம் அனைத்து மக்களது வாக்குரிமைக்கான குறைந்தபட்ச வருமானம், சொத்துடைமைத் தகுதி ஆகியவற்றின் எல்லையைச் சிறிது தாழ்த்தி ஆண்களுக்கும் பெண்களுக்கும் வாக்குரிமை வழங்குவது என்பது. இரண்டமூன்றாவது, வைத்திலிங்கம் துரைசாமி முன்மொழிந்து பொன்னம்பலம் இராமநாதன் வழிமொழிந்த படித்த பெண்களுக்கு மட்டுமே வாக்குரிமை என்ற திருத்தம்.

கண்டித் தேசிய சபை (முயனெலயn யேவழையெட யுளளநஅடிடல) இணைப்பாட்சி வேண்டும் என்ற கோரிக்கையை முன்வைத்தது.

“நாங்கள் ஒரு தேசிய இனம். எங்களுக்கென்று ஒரு வாழ்க்கைமுறை இருக்கிறது. எங்களது தலைவிதியை நாமே தீர்மானிக்க வேண்டும். எனவே அமெரிக்கா போன்ற இணைப்பாட்சி நாடு போல் ஒரு நாட்டை உருவாக்க வேண்டும் என்ற யோசனையை முன்வைக்கிறோம். இணைப்பாட்சி முறை பல அரசுகளின் கீழ் வாழும் அந்தந்த தேசிய இனங்களது நிலப்பரப்பை மற்றவை ஊடுருவுவதைத் தடுத்து அவர்களது தேசியத்தை கட்டியெழுப்ப உதவும்.”

டொனமூர் ஆணைக்குழு முன்னர் தோன்றி சாட்சியம் அளித்தவர்கள தங்கள், தங்கள் சாதி, சமூகம், மதம்; காப்பற்றப்படுவதற்கு சட்ட சபையில் சிறப்புப் பிரதிநித்துவம் வேண்டும் என்று கேட்டார்கள். அப்படியான சிறப்புப் பிரதிநித்துவம் மறுக்கப்பட்டால் தாங்கள் அழிந்தொழிந்து போக நேரிடும் எனக் கூறினார்கள்.

எடுத்துக்காட்டாக மன்னார் தமிழ்க் கத்தோலிக்க மக்கள் தாங்கள் சாதி அடிப்படையில் ஒடுக்கப்படுவதாகவும் தங்களுக்கு அநீதி இழைக்கப்படுவதாகவும் டொனமூர் ஆணைக்குழுவிடம் முறைப்பட்டார்கள். ஆனால் புரட்டெஸ்ரன்ற் தமிழர்கள் அதனைக் கண்டித்தார்கள்.

இவர்களுக்கு இடையில் காணப்பட்ட ஒரே ஒற்றுமை என்னவென்றால் கொலனித்துவ ஆட்சி தொடர வேண்டும் என்பதே. குறிப்பாக கண்டிச் சிங்களவர்கள் மற்றும் தமிழர்களது கோரிக்கைகளும் அதுவாகவே இருந்தது. காரணம் தாங்கள் தாழ்நில சிங்களவர்களது மேலாண்மைக்கு உட்பட்டுவிடாது தங்களைப் பாதுகாத்துக் கொள்ள வேண்டும் என்பதுதான்.

பொன்னம்பலம் இராமநாதன் இருண்டு முறை ஆணைக்குழு முன் தோன்றி தனது கருத்துக்களை முன்வைத்தார். இதில் ஒரு முறை பூடகமாகவும் மறுமுறை வெளிப்படையாகவும் ஆணைக்குழுவைச் சந்தித்தார்.

“தமிழர்களாகிய நாங்கள் இந்த நாட்டில் 4000 ஆண்டுகளாக வாழ்கிறோம். நாம் இந்த நாட்டுக்கு யாரும் மறுக்க முடியாத உரிமையுடையவர்கள்” எனத் தமிழர் சார்பாக பொன்னம்பலம் இராமநாதன் ஆணைக்குழுவின் முன் வாதிட்டார்.
( Ponnambalam Ramanathan  on behalf of the Tamils appeared before the Donoughmore Commission, did he not say "We the Tamils have lived for 4,000 years and we have an inalienable right to the country?")

அனைத்துமக்களது வாக்குரிமை பெரும்பான்மை சிங்களவர்களது மேலாண்மைக்கு வழிகோலும் என அதை எதிர்த்த பொன். இராமநாதன் “அகவை வந்தவர்களுக்கு வாக்குரிமை என்பது என்ன புனிதமானதா? மக்களது தலைவர்கள் அதனைக் கேட்டார்களா? ஆணைக்குழு அகவை வந்தவர்களுக்கு வாக்குரிமை அளிப்பதற்குரிய காலம் கனிந்துவிட்டது எனத் தங்கள் நெஞ்சைத் தொட்டுச் சொல்ல முடியுமா? அவர்கள் மக்களை ஆடுமாடுகளை எண்ணுவது போல் இந்தப் பக்கம் 50 அந்தப் பக்கம் 40 அல்லது 60 இந்தப் பக்கம் 40 என எண்ணக்கூடாது” என இராமநாதன் வாதிட்டார்.

ஆணைக்குழு பரிந்துரைக்க இருக்கும் இந்த நாட்டின் தேவைக்கு கொஞ்சமும் பொருத்தமாக இல்லை என வாதிட்ட இராமநாதனைப் பார்த்து ஆணைக்குழு “நீங்கள்தான் காலத்துக்கு ஏற்றவாறு சிந்திக்கிறீர்கள் இல்லை” எனப் பதில் அளித்தது.

பொறுமை இழந்த இராமநாதன் “பன்றிகளுக்கு முன் முத்துக்களை வீசுவதால் பலன் இல்லை” என்றார். இராமநாதன் விடவில்லை. தொடர்ந்து ஆணைக்குழுவைப் பார்த்துச் சொன்னார் “உங்களது நோக்கம் என்ன? நடைமுறைச் சாத்தியமற்ற ஒரு யாப்பை இந்த நாட்டின் மீது திணித்துவிட்டு பின்னர் இந்த நாட்டு மக்கள் தங்களைத் தாங்களே ஆள்வதற்கு தகுதியற்றவர்கள் என உலகத்துக்குச் சொல்வதுதான் உங்களது உள் நோக்கமா?” என ஆவேசமாகக் கேட்டார்.

1920 களில் சிங்களவர் தமிழர்களுக்கு இடையிலான வேற்றுமைகள் கூர்மையடைந்தன. இதனால் இராமநாதன் உட்பட பல தமிழ்த் தலைவர்கள் ஒற்றையாட்சி அரசியல் முறைமையின் கீழ் அனைத்து மக்களுக்கும் வாக்குரிமை என்ற கோட்பாடு தமிழர்களுக்கும் ஏனைய சிறுபான்மை இனத்தவர்களுக்கும் ஆபத்தாக முடியும் ஆட்சி அதிகாரம் பெரும்பான்மை சிங்களவர்கள் கைக்குள் போய்விடும் என்றும் காலப் போக்கில் தமிழர்களது அடிப்படை உரிமைகள் கூட மறுக்கப்படும் என அஞ்சினார்கள்.

அதனால்தான் - டொனமூர் எனின் இனிமேல் தமிழர் இல்லை. நாங்கள் அதிகாரத்தை ஒரு பண்பில்லாத கும்பலிடம் கையளிகப் போகிறோம். போதிய பாதுகாப்பின்றி நாம் இந்த அரசியல் யாப்பை ஏற்போமானால் தமிழர்களுக்கு அது ஒரு சாவுமணியோசையாக இருக்கும்|| என இராமநாதன் சொன்னார். ஆட்சி அதிகாரம் சிங்களவர்கள் கைக்குப் போய்விடும் தமிழர்களது அடிப்படை உரிமைகள் மறுக்கப்படும் என்ற அவரது அச்சம் அவர் மறைந்த பின்னர் உண்மையாகப் போய்விட்டது.

1936 ஆம் ஆண்டு சட்டசபைக்கு முழுச் சிங்கள அமைச்சரவை
(Pan Sinhala Board of Ministers)  மாறியது. இந்த மாற்றம் இராமநாதனை ஒரு தீர்க்கதரிசி என்பதை எண்பித்தது.

அதே சமயம் அனைத்து மக்களுக்கும் வாக்குரிமை என்பது படியாதவர்களிடமும் அடிமட்ட மக்களிடமும் உயர்சாதி வேட்பாளர்கள் வாக்குப் பிச்சைக்கு கையேந்த நேரிடும் என்ற அச்சமும் இராமநாதனின் எதிர்ப்புக்குக் காரணம் என்று சொல்லப்படுகிறது. பெண்களுக்கும் படியாதவர்களுக்கும் வாக்குரிமை அளிப்பதை இராமநாதன் கடுமையாக எதிர்த்தார். அன்றைய கால கட்டத்தில் இராமநாதன், ஆறுமுக நாவலர் போன்றோர் இந்துமத அடிப்படை வாதிகளாக விளங்கினார்கள்.

சாதியம் இந்து சமூகத்தின் அடித்தளம் மற்றும் வடிவம்”
(Caste system was the very 'foundation and framework' of Hindu society) என்பது இவர்களது சமய நம்பிக்கை. மனு விதித்த வருணதருமத்தைப் பின்பற்றி “பறையர்” “பஞ்சமர்” பெண்கள் ஆகியோர் பறை போல் அடிப்பதற்குப் பிறந்தவர்கள் (டிழசn வழ டிந டிநயவநn டமைந ய னசரஅ) என்ற விதியில் நம்பிக்கை கொண்டவர்கள்.

அண்மைக் காலம் வரை அமெரிக்காவில் கூட “கருப்பு இன நீக்ரோ மக்கள் நிலத்தை உழுவதற்குப் பயன்படும் விலங்குகளை ஒத்தவர்கள்”;
(born to be beaten like a drum) என்ற மனப்போக்கு மனுவின் சிந்தனையை ஒத்ததுதான
 

jpak; ,e;J r%fj;jpd; mbj;jsk; kw;Wk; tbtk; (Caste system was the very 'foundation and framework' of Hindu society) vd;gJ ,tHfsJ rka ek;gpf;if. kD tpjpj;j tUzjUkj;ijg; gpd;gw;wp giwaH gQ;rkH”  ngz;fs; MfpNahH giw Nghy;  mbg;gjw;Fg; gpwe;jtHfs;  vd;w tpjpapy; ek;gpf;if nfhz;ltHfs;.

mz;ikf; fhyk; tiu mnkupf;fhtpy; $l fUg;G ,d ePf;Nuh kf;fs; epyj;ij cOtjw;Fg; gad;gLk;  tpyq;Ffis xj;jtHfs;; (Le Trosne’s view "I consider Nagroes simply as animals to be used for tilling the soil”) vd;w kdg;Nghf;F kDtpd; rpe;jidia xj;jJjhd;. வட்டுக்கோட்டைத்


 

தீர்மானமும் நாடுகடந்த தமிழீழ அரசும்

அரை நூற்றாண்டு காலமாக அரசியலில் ஆளுமை செலுத்திய பொன். இராமநாதன்

(9)

பொன்.இராமநாதன் ஒரு சிறந்த வழக்கறிஞர். அரசியல் அறிஞர். சட்டசபை உறுப்பினர். திறமையான பேச்சாளர். 1879 இல் தனது 28 ஆவது அகவையில் நல்லை நகர் ஆறுமுக நாவலரின் ஆதரவோடு சட்டவாக்க சபையில் காலடி எடுத்து வைத்ததோடு அவரது அரசியல் வரலாறு தொடங்கியது. எழுபதாவது அகவையில் 1921 ஆம் ஆண்டில் சேர் பட்டம் பெற்றவர்.

இராமநாதன் 1911 இல் அகில இலங்கை அடிப்படையில் படித்தோர் தொகுதிக்குப் போட்டியிட்டு சிங்களத் தலைவர்களில் ஒருவரான சேர் மார்க்கஸ் பெர்னாந்துவைத் தோற்கடித்தார். கண்டி உயர்சாதிப் பவுத்த சிங்களவர்கள் கிறித்து சமயத்தவரும் கரவா சாதியைச் சேர்ந்தவருமான பெர்னாந்துக்கு எதிராக வாக்களித்தார்கள்.

1916 ஆம் ஆண்டு நடைபெற்ற தேர்தலிலும் ரி.எஸ். ஜெயவர்த்தனா என்ற சிங்களவரோடு போட்டியிட்டு இராமநாதன் வெற்றி பெற்றார். இத் தேர்தலிலும் படித்த கண்டிச் சிங்களவர்களில் பெரும்பான்மையோர் இராமநாதனையே ஆதரித்தனர்.

சட்டவாக்கு அவையில் உத்தியோகப்பற்றற்ற நியமன உறுப்பினராக 1922 – 1924 வரை பணியாற்றியவர்.

1924 ஆம் ஆண்டு ஆட்புல அடிப்படையில் தேர்தல் நடந்தபோது யாழ்ப்பாணக் குடாநாட்டு வலிகாமம் வடக்குத் தொகுதியில் இராமநாதன் போட்டியிட்டு வென்றார். இந்தப் பதவியில் அவர் இறக்கும் வரையில் (நொவெம்பர் 26, 1930) தொடர்ந்து இருந்தார். அவர் இறக்கும் போது அவருக்கு அகவை எண்பது ஆகும்.

அதாவது 1879 தொடங்கி 1930 வரை ஏறக்குறைய அரை நூற்றாண்டு காலம் இராமநாதனின் ஆளுமைக்குட்பட்ட அரசியல் இலங்கையில் கோலோச்சியது என்றால் அது மிகையல்ல.

பொன். இராமநாதன் ஆண், பெண் இருபாலாருக்கும் தாய்மொழியில் கட்டாய கல்வி வழங்கப்பட வேண்டும் என வாதாடியவர். அதே போல் கட்டாய சமயக் கல்வி வழங்கப்பட வேண்டும் என்றும் வாதாடியவர்.

நான் முன்னர் குறிப்பிட்டது போல இராமநாதன் யாழ்ப்பாணக் குடாநாட்டு சைவசமய மக்களின் கல்வி வளர்ச்சிக்கு இமாலய சாதனையாக இரண்டு கல்லூரிகளைக் கட்டியவர்.

யாழ்ப்பாணத்தில் மகளிர் படிப்பதற்கு 1913 ஆம் ஆண்டு சுன்னாகத்தில் இராமநாதன் கல்லூரியையும் எட்டு ஆண்டுகள் கழித்து இளைஞர் படிப்பதற்கு யாழ்ப்பாணத்தில் பரமேஸ்வரா கல்லூரியையும் நிறுவியவர்.

சிங்கள மக்கள் தமது இனவுணர்வு. மொழியுணர்வு அற்ற நிலையில் தம் தனித்துவத்தை இழக்கும் ஆபத்திற்குள்ளாகி இருந்த போது “டக ளுinhயடய டipள றடைட ழெவ ளிநயம வாந ளுinhயடய டுயபெரயபந றாழ நடளந வாநசந வழ ளிநயம வை” (சிங்களவர்கள் சிங்களத்தைப் போசாதுவிடின் வேறு யார் சிங்களத்தை பேசவர்;) என்று 1904 ஆம் ஆண்டு ஏப்ரல் 4 ஆம் நாள் ஆனந்தா கல்லூரியில் இராமநாதன் பேசிய பேச்சுத்தான் சிங்களவர்களை இனவுணர்வும். மொழியுணர்வும் கொள்ளச் செய்தது.

1915 சிங்கள ,- முஸ்லிம் கலவரம் நடைபெற்றது. இதன்போது ஆங்கிலேய அரசாங்கம் இதனை கடுமையாக நசுக்கும் நடவடிக்கைகளில் இறங்கியிருந்தது. படைத்துறைச் சட்டத்தை (ஆயசவயைட டுயற) பிற்காலத்தில் பிரதமராக இருந்த டி.எஸ்.சேனநாயக்கா, எவ்.ஆர். சேனநாயக்கா, பாரன் ஜெயதிலக்கா உட்பட பல சிங்கள அரசியல் தலைவர்கள் கைது செய்யப்பட்டு சிறையில் அடைக்கப்பட்டனர். .இராமநாதன் சிங்களத் தலைவர்களுக்கு எதிரான இந்த அடக்குமுறையைக் கடுமையாக கண்டித்தார். எதுவித நிபந்தனையுமில்லாமல் அவர்கள் அனைவரையும் விடுதலை செய்யவேண்டும் என அரசை வற்புறுத்தினார். அரசு அதற்கு இணங்காதபோது முதலாம் உலகப் போர் நடைபெற்றுக் கொண்டிருந்த போர்ச் சூழ்நிலையிலும் இங்கிலாந்துக்குச் சென்று பிரதமருடனும் மற்ற அமைச்சர்களுடனும் பேசிக் கைது செய்யப்பட்ட சிங்களத் தலைவர்களுக்கு விடுதலை வாங்கிக் கொடுத்தார். ஆளுநர் பிறப்பித்த படைத்துறைச் சட்டம் (ஆயசவயைட டுயற) திரும்பப் பெறப்பட்டது. அடக்குமுறையை கட்டவிழ்த்து விட்ட தேசாதிபதியையும் திருப்பி அழைக்க வைத்தார்.

வெற்றியோடு இராமநாதன் இலங்கை திரும்பினார். அவரை வரவேற்பதற்கு சிங்களத் தலைவர்களும் சிங்கள மக்களும் கொழும்புத் துறைமுகத்தில் கால் கடுக்கக் காத்திருந்தனர். இராமநாதனை அழைத்துப் போக குதிரைகள் பூட்டிய தேர் காத்திருந்தது. ஆனால் உணர்ச்சி வசப்பட்ட சிங்களவர்கள் குதிரைகளை அவிழ்த்துவிட்டு இரமநாதனைத் தேரில் வைத்து தாமே குதிரைகளாக மாறி காலி வீதி வழியாக கொள்ளுப்பிட்டியில் இருந்த அவரது சுகஸ்தான் மாளிகை வரை இழுத்து வந்தனர்.

“எமது நெருக்கடியான கால கட்டத்தில் வடக்கிலிருந்து வந்த இவ்வீர மகன் எமக்குத் துணை போகாது விட்டிருந்தால் சிங்கள இனமே பூண்டோடு அழிந்திருக்கும்" என்று சிங்களத் தலைவர்கள் பாமாலை பாடி புகழ்மாலை பாடினார்கள்.

இந்தக் காட்சி ஓவியமாக யாழ்ப்பாணப் பல்கலைக்கழக இராமநாதன் மண்டப மேடையில் இப்போதும் தொங்கவிடப்பட்டுள்ளது. ஆனால் கொழும்பு அருங்காட்சியம் உள்ளிட்ட பல அரச திணைக்களங்களில் காணப்பட்ட போதிலும் தீடீரென மாயமாக மறைந்து விட்டன.

சிங்களவர் – முஸ்லிம் கலவரம் தொடர்பாக "1915 இனக்கலவரமும் படைத்துறைச் சட்டமும்" என்ற நூலையும் எழுதினார்

1915 இல் தூக்குக் கயிற்றில் இருந்து சிங்களத் தலைவர்களைக் காப்பாற்றிய இராமநாதனைப் பாராட்டு முகமாக அவருக்கு ஒரு சிலை எழுப்ப முடிவு செய்யப்பட்டது. இச்சிலை செதுக்கப்பட்ட போதும் அது எழுப்பப்படவில்லை. அது ஒரு பண்டகசாலையில் தேடுவாரற்றுக் கிடந்தது.

பவுத்த ஆலயங்களின் சொத்துரிமைச் சட்டம் நிறைவேற்றப்படல், வெசாக் விடுமுறை நாள் சட்டம் நிறைவேற்றப்படல் என்பனவற்றிற்கும் காரணமாக இருந்தார்.

இதே இராமநாதன் 1919 இல் தன் தம்பி சேர். பொன். அருணாசலம் தேசிய காங்கிரசின் தலைவராகத் தெரிவு செய்யப்பட்ட நிலையில் தன்னிடம் வாழ்த்துப்பெற வந்தபோது “தம்பி முன்னேறு. ஆனால் உன் நாற்காலியிலிருந்து நீ தூக்கி எறியப்படும் ஆபத்து உண்டு” என்று எச்சரித்தார். அந்த எச்சரிக்கை வீண்போகவில்லை.

இவ்வளவு புகழுக்கும் பெருமைக்கும் உரிய ஒரு அரசியல்வாதி படியாதவர்களுக்கும் பெண்களுக்கும் வாக்குரிமை கொடுப்பதைக் கடைசிவரை கடுமையாக எதிர்த்தது வியப்பை அளிக்கிறது. அனைத்து மக்களுக்கும் வாக்குரிமை அளித்தால் பெரும்பான்மை சிங்களவர்களது கைகளுக்கு ஆட்சி அதிகாரம் போய்விடும் என்ற அச்சம் காரணமாக அதனை எதிர்த்தார் என்பதற்கு ; ~~டொனமூர் எனின் இனிமேல் தமிழர் இல்லை. நாங்கள் அதிகாரத்தை ஒரு பண்பில்லாத கும்பலிடம் கையளிகப் போகிறோம். போதிய பாதுகாப்பின்றி நாம் இந்த அரசியல் யாப்பை ஏற்போமானால் தமிழர்களுக்கு அது ஒரு சாவுமணியோசையாக இருக்கும்|| என்ற வாக்கியத்தை விட வேறு வலுவான சான்றுகள் இருப்பதாகத் தெரியவில்லை.

இராமநாதன் இவ்வாறு எச்சரித்ததை ~~கிழவனின் பிதற்றல்|| என சிங்களவத் தலைவர்கள் எள்ளி நகையாடினர். தமிழ்த் தலைவர்கள் பலர் இவரின் எச்சரிக்கையை ஏற்க மறுத்தனர். இதனால் யாழ்ப்பாணம் இந்துக் கல்லூரியில் நடைபெற்ற ஒரு கூட்டத்தில் ~~முத்தி நெறி அறியாத மூர்கரோடு முயல்வேனை|| என்ற திருவாசகப் பாடலை மேற்கோள் காட்டிப் பேசினார்.

1919 ஆண்டுக்குப் பின்னர் அரசியல் சீர்திருத்தம் தொடர்பாக இராமநாதன் தெரிவித்த கருத்துக்கள் தமிழர்களுக்குச் சார்பாக அமைந்திருந்தன என்று கருதப்பட்டது. குறிப்பாக வகுப்புவாத பிரதிநித்துவ அடிப்படையை நீக்கி ஆட்புல அடிப்படையில் தேர்தல் நடைபெறும் போது சிறுபான்மையினரைக் - குறிப்பாகத் தமிழரை அது பாதிக்கும் - என்று இராமநாதன் வாதிட்டது சிங்கள – பவுத்த தலைவர்களது கோபத்துக்கும் வெறுப்புக்கும் அவரை உள்ளாக்கியது. இந்த நிலையில் அவரின் சிலையைக் கடலில் தூக்கியயெறியத் சில சிங்களத் தலைவர்கள் சதி செய்தனர்.

இலங்கையின் முதலாவது பிரதமர் என்ற புகழைத் தட்டிக்கொண்ட டி.எஸ். சேனநாயக்கா இராமநாதனின் இறுதிக்காலத்தில் அவரோடு பல விடயங்களில் மாறுபட்டிருந்தார். எனினும் அவர் மறைந்த போது எல்லாக் காலங்களிலும் தலைசிறந்த இலங்கையர் (வுhந புசநயவநளவ ஊநலடழநௌந ழக யடட வiஅந") என்று கூறினார். பெரும்பாலும் இது வஞ்சகப் புகழ்ச்சியாகவே இருந்திருக்க வேண்டும்.

தமிழ்த் தலைவர்களை நம்பவைத்து கழுத்து அறுத்ததில் அதிலும் நோவாமல் அறுத்ததில் பத்தாம் வகுப்பு மட்டும் படித்த டி.எஸ். சேனநாயக்காவை யாரும் விஞ்சமுடியாது.

தனது அமைச்சரவையில் அருணாசலம் மகாதேவா, பேராசிரியர் சுந்தரலிங்கம், ஜி.ஜி. பொன்னம்பலம் ஆகியோரை வைத்துக்கொண்டுதான் கிழக்கில் பட்டிப்பளை (கல் ஓயா) அல்லை – கந்தளாய் சிங்களக் குடியேற்றங்களை மும்மரமாகச் செய்து முடித்தார். அதற்கு அப்போது சொல்லப்பட்ட காரணம் தெற்கில் நெருக்கமாக வாழும் சிங்களவர்களுக்குப் புதிய நீர்ப்பாசன திட்டங்களில் காணிகள் கொடுத்து குடியமர்த்தப் படுகிறார்கள் என்பதே.

இராமநாதன் இறந்த மறுநாள் இலங்கை னுயடைல நேறள செய்தித்தாளில் வெளிவந்த ஆசிரிய தலையங்கம் “இராமநாதன் இலங்கையின் மிகவும் ஆளுமைபடைத்த தலைவர்” என வருணித்தது. இலண்டனில் இருந்து வெளியாகும் வுiஅநள ழக டுழனெழn செய்தித்தாள் இராமநாதனை “நவீன இலங்கையின் நிறுவனர்” (குழரனெநச ழக அழனநசn ஊநலடழn) என எழுதியது.

இலங்கையின் வரலாற்றில் இராமநாதனைப் போல் பல தமிழ் அரசியல்வாதிகளைச் சிங்களவர்கள் கறிவேப்பிலையாகப் பயன்படுத்தி விட்டு பின்னர் தூக்கி எறிந்த வரலாறு நிறைய உண்டு. பேராசிரியர் சி. சுந்தரலிங்கம், வி. நல்லையா, சு.நடேசன், ஜி.ஜி. பொன்னம்பலம், கந்தையா வைத்தியநாதன், செல்லையா குமாரசூரியர், இலட்சுமன் கதிர்காமர் போன்றோர் இந்த வரிசையில் குறிப்பிடத்தக்கவர்கள். பட்டம், பதவிகளுக்குப் பலியான சுந்தரலிங்கம் பிற்காலத்தில் கழிவிரக்கப்பட்டார். மற்றவர்களை அப்படிச் சொல்ல முடியாது.

பேராசிரியர் சுந்தரலிங்கம் டி.எஸ். சேனநாயக்கா, யோன் கொத்தலாவெலா போன்ற சிங்கள அரசியல்வாதிகளுக்கு நீண்டகாலமாக ஆலோசகராக இருந்தவர். டிசெம்பர் 10, 1948 இல் இந்திய குடியானவர்களது குடியுரிமைச் சட்டம் இரண்டாவது வாக்கெடுப்புக்கு விடப்பட்ட போது பேராசிரியர் சுந்தரலிங்கம் அதற்கு எதிராக வாக்களித்தார். பிரதமர் டி.எஸ். சேனநாயக்கா அவரிடம் விளக்கம் கேட்ட போது விளக்கம் கொடுக்க மறுத்த பேராசிரியர் சுந்தரலிங்கம் தனது அமைச்சர் ( ஆinளைவநச ழக வுசயனந யனெ ஊழஅஅநசஉந ) பதவியைத் துறந்தார்.

வட்டுக்கோட்டைத் தீர்மானம் நிறைவேற்றப்படுவதற்கு (மே 14, 1976) 17 ஆண்டுகளுக்கு முன்னரே 1959 இல் பேராசிரியர் சுந்தரலிங்கம் ஈழத் தமிழர் ஒற்றுமை முன்னணி என்ற அமைப்பை உருவாக்கினார் என்பது குறிப்பிடத்தக்கது.

50:50 கேட்ட ஜி.ஜி. பொன்னம்பலம் செப்தெம்பர் 1948 இல் டி.எஸ். சேனநாயக்காவின் அமைச்சரவையில் தொழில்துறை மற்றும் மீன்பிடி அமைச்சராகச் சேர்ந்து கொண்டார். அதன் மூலம் இலங்கை இந்திய காங்கிரசோடு மலையகத் தமிழர்களது குடியுரிமைக்குப் பாடுபடுவேன் எனப் பொன்னம்பலம் கொடுத்த வாக்குறுதியைக் காற்றில் பறக்க விட்டார். 1953 ஆம் ஆண்டு பிரதமராகப் பதவியேற்ற சேர் யோன் கொத்தலாவெலா பொன்னம்பலத்தை அமைச்சரiவியல் இருந்து வெளியேற்றி அவமானப்படுத்தினார்.

டி.எஸ். சேனநாயக்கா 1953 காலமான போது அடுத்த பிரதமராக மூப்பு அடிப்படையில் சேர். யோன் கொத்தலாவலா பிரதமராக வந்திருக்க வேண்டும். ஆனால் டட்லி செனநாயக்கா இலங்கையின் இரண்டாவது பிரதமராகப் பதவி ஏற்பதற்கு ஜீ. ஜீ. பொன்னம்பலம் பாடுபட்டார் என்ற கோபம் காரணமாகவே அவர் அமைச்சரவையில் இருந்து வெளியேற்றப்பட்டார்.

செல்லையா குமாரசூரியர் திருமதி பண்டாரநாயக்காவின் அமைச்சரவையில் (1970 – 1977) அஞ்சல் மற்றும் தொலைத்தொடர்பு அமைச்சராக நியமனம் செய்யப்பட்டார். பின் அவர் தேடுவாரற்றுக் காணாமல் போய்விட்டார்.

சந்திரிகா குமாரதுங்கா அமைச்சரவையில் இலட்சுமன் கதிர்காமர் வெளியுறவு அமைச்சராக நியமிக்கப்பட்டு அழகு பார்க்கப்பட்டார். ஆனால் பிரதமர் பதவி வெற்றிடமாக வந்த போது அவர் தமிழர் என்ற காரணத்துக்காகக் கழட்டிவிடப்பட்டார்.

1915 இல் இலங்கை வரலாற்றில் முதன் முறையாக இடம் பெற்ற சிங்கள - முஸ்லிம் இனக்கலவரம் இனங்களுக்கு இடையிலான முரண்பாட்டின் தொடக்கமாகக் கருதப்படுகிறது. இதுபற்றி அடுத்த கிழமை சற்று விரிவாக எழுதுவேன். (வளரும்)







 



 

tl;Lf;Nfhl;ilj; jPHkhdKk; ehLfle;j jkpoPo muRk;

miu Ehw;whz;L fhykhf murpaypy; MSik nrYj;jpa nghd;.  ,uhkehjd;

(9)  

nghd;.,uhkehjd; xU rpwe;j tof;fwpQH. murpay; mwpQH. rl;lrig cWg;gpdH. jpwikahd Ngr;rhsH. 1879 ,y; jdJ 28 MtJ mfitapy; ey;iy efu; MWKf ehtyupd; MjuNthL rl;lthf;f rigapy; fhyb vLj;J itj;jNjhL mtuJ murpay; tuyhW njhlq;fpaJ. vOgjhtJ mfitapy; 1921 Mk; Mz;by; NrH gl;lk; ngw;wtH.

,uhkehjd; 1911 ,y; mfpy ,yq;if mbg;gilapy; gbj;Njhu; njhFjpf;Fg; Nghl;bapl;L rpq;fsj; jiytHfspy; xUtuhd NrH khu;f;f]; ngu;dhe;Jitj; Njhw;fbj;jhH. fz;b caHrhjpg; gTj;j  rpq;fstHfs; fpwpj;J rkaj;jtUk; futh  rhjpiar; NrHe;jtUkhd ngHdhe;Jf;F vjpuhf thf;fspj;jhHfs;.

1916 Mk; Mz;L eilngw;w Nju;jypYk; up.v];. n[atu;j;jdh vd;w rpq;fstNuhL Nghl;bapl;L ,uhkehjd; ntw;wp ngw;whu;. ,j; Nju;jypYk; gbj;j fz;br; rpq;fstu;fspy; ngUk;ghd;ikNahu; ,uhkehjidNa Mjupj;jdu;.

rl;lthf;F mitapy; cj;jpNahfg;gw;ww;w epakd cWg;gpduhf 1922 1924 tiu gzpahw;wpatH.

1924 Mk; Mz;L Ml;Gy mbg;gilapy; NjHjy; ele;jNghJ aho;g;ghzf; Flhehl;L typfhkk; tlf;Fj; njhFjpapy; ,uhkehjd; Nghl;bapl;L ntd;whH. ,e;jg; gjtpapy; mtH ,wf;Fk; tiuapy; (nehntk;gH 26> 1930) njhlHe;J ,Ue;jhH. mtH ,wf;Fk; NghJ mtUf;F mfit vz;gJ MFk;.

mjhtJ 1879 njhlq;fp 1930 tiu Vwf;Fiwa miu E}w;whz;L fhyk; ,uhkehjdpd; MSikf;Fl;gl;l murpay; ,yq;ifapy; NfhNyhr;rpaJ vd;why; mJ kpifay;y.

nghd;. ,uhkehjd; Mz;> ngz; ,UghyhUf;Fk; jha;nkhopapy; fl;lha fy;tp toq;fg;gl Ntz;Lk; vd thjhbatH. mNj Nghy; fl;lha rkaf; fy;tp toq;fg;gl Ntz;Lk; vd;Wk; thjhbatH.

ehd; Kd;dH Fwpg;gpl;lJ Nghy ,uhkehjd; aho;g;ghzf; Flhehl;L irtrka kf;fspd; fy;tp tsHr;rpf;F ,khya rhjidahf ,uz;L fy;Yhupfisf; fl;batH.

aho;g;ghzj;jpy; kfspH gbg;gjw;F 1913 Mk; Mz;L Rd;dhfj;jpy; ,uhkehjd; fy;YhupiaAk;  vl;L Mz;Lfs; fopj;J ,isQH gbg;gjw;F aho;g;ghzj;jpy; guNk];tuh fy;YhupiaAk; epWtpatH.

rpq;fs kf;fs; jkJ ,dTzu;T. nkhopAzu;T mw;w epiyapy; jk; jdpj;Jtj;ij ,of;Fk; Mgj;jpw;Fs;shfp ,Ue;j NghJ “lf Sinhala lips will not speak the Sinhala Language who else there to speak it” (rpq;fstu;fs; rpq;fsj;ijg; NghrhJtpbd; NtW ahu; rpq;fsj;ij NgrtH;) vd;W 1904 Mk; Mz;L Vg;uy; 4 Mk; ehs; Mde;jh fy;Y}upapy;  ,uhkehjd; Ngrpa Ngr;Rj;jhd; rpq;fstu;fis ,dTzu;Tk;. nkhopAzu;Tk; nfhs;sr; nra;jJ.

1915 rpq;fs >- K];ypk; fytuk; eilngw;wJ. ,jd;NghJ Mq;fpNya murhq;fk; ,jid fLikahf eRf;Fk; eltbf;iffspy; ,wq;fpapUe;jJ. gilj;Jiwr; rl;lj;ij (Martial Law) gpw;fhyj;jpy; gpujkuhf ,Ue;j b.v];.Nrdehaf;fh> vt;.Mu;. Nrdehaf;fh> ghud; n[ajpyf;fh cl;gl gy rpq;fs murpay; jiytu;fs; ifJ nra;ag;gl;L rpiwapy; milf;fg;gl;ldu;. .,uhkehjd; rpq;fsj; jiytu;fSf;F vjpuhd ,e;j mlf;FKiwiaf; fLikahf fz;bj;jhu;. vJtpj epge;jidAkpy;yhky; mtu;fs; midtiuAk; tpLjiy nra;aNtz;Lk; vd muir tw;GWj;jpdhu;. muR mjw;F ,zq;fhjNghJ Kjyhk; cyfg; NghH eilngw;Wf; nfhz;bUe;j NghHr; R+o;epiyapYk; ,q;fpyhe;Jf;Fr; nrd;W gpujkUlDk; kw;w mikr;rHfSlDk;  Ngrpf; ifJ nra;ag;gl;l rpq;fsj; jiytu;fSf;F tpLjiy thq;fpf; nfhLj;jhH.  MSeH gpwg;gpj;j gilj;Jiwr; rl;lk; (Martial Law) jpUk;gg; ngwg;gl;lJ. mlf;FKiwia fl;ltpo;j;J tpl;l NjrhjpgjpiaAk; jpUg;gp miof;f itj;jhu;.

ntw;wpNahL ,uhkehjd; ,yq;if jpUk;gpdhH. mtiu tuNtw;gjw;F rpq;fsj; jiytu;fSk; rpq;fs kf;fSk; nfhOk;Gj; JiwKfj;jpy; fhy; fLf;ff; fhj;jpUe;jdH. ,uhkehjid mioj;Jg; Nghf Fjpiufs; G+l;ba NjH fhj;jpUe;jJ. Mdhy; czHr;rp trg;gl;l rpq;fstHfs; Fjpiufis mtpo;j;Jtpl;L ,ukehjidj; Njupy; itj;J jhNk Fjpiufshf khwp fhyp tPjp topahf nfhs;Sg;gpl;bapy; ,Ue;j mtuJ Rf];jhd; khspif tiu ,Oj;J te;jdu;.

vkJ neUf;fbahd fhy  fl;lj;jpy; tlf;fpypUe;J te;j ,t;tPu kfd; vkf;Fj; Jiz NghfhJ tpl;bUe;jhy; rpq;fs ,dNk G+z;NlhL mope;jpUf;Fk;" vd;W rpq;fsj; jiytu;fs; ghkhiy ghb Gfo;khiy ghbdhu;fs;.

,e;jf; fhl;rp  Xtpakhf  aho;g;ghzg; gy;fiyf;fof ,uhkehjd; kz;lg Nkilapy; ,g;NghJk; njhq;ftplg;gl;Ls;sJ. Mdhy;  nfhOk;G mUq;fhl;rpak; cs;spl;l gy mur jpizf;fsq;fspy; fhzg;gl;l NghjpYk; jPBnud khakhf kiwe;J tpl;ld.

rpq;fstH K];ypk; fytuk; njhlu;ghf "1915 ,df;fytuKk; gilj;Jiwr; rl;lKk;" vd;w E}iyAk; vOjpdhu;

1915 ,y; Jhf;Ff; fapw;wpy; ,Ue;J rpq;fsj; jiytHfisf; fhg;ghw;wpa  ,uhkehjidg; ghuhl;L Kfkhf mtUf;F xU rpiy vOg;g KbT nra;ag;gl;lJ. ,r;rpiy nrJf;fg;gl;l NghJk; mJ vOg;gg;gltpy;iy. mJ  xU gz;lfrhiyapy; NjLthuw;Wf; fple;jJ.

gTj;j Myaq;fspd; nrhj;Jupikr; rl;lk; epiwNtw;wg;gly;> ntrhf; tpLKiw ehs; rl;lk; epiwNtw;wg;gly; vd;gdtw;wpw;Fk; fhuzkhf ,Ue;jhH.

,Nj ,uhkehjd; 1919 ,y; jd; jk;gp Nru;. nghd;. mUzhryk; Njrpa fhq;fpurpd; jiytuhfj; njupT nra;ag;gl;l epiyapy; jd;dplk; tho;j;Jg;ngw te;jNghJ jk;gp Kd;NdW. Mdhy; cd; ehw;fhypapypUe;J eP J}f;fp vwpag;gLk; Mgj;J cz;L  vd;W vr;rupj;jhu;. me;j vr;rupf;if tPz;Nghftpy;iy.

,t;tsT GfOf;Fk; ngUikf;Fk; cupa xU murpay;thjp gbahjtHfSf;Fk; ngz;fSf;Fk; thf;Fupik nfhLg;gijf; filrptiu fLikahf vjpHj;jJ tpag;ig mspf;fpwJ. midj;J kf;fSf;Fk; thf;Fupik mspj;jhy; ngUk;ghd;ik rpq;fstHfsJ iffSf;F Ml;rp mjpfhuk; Ngha;tpLk; vd;w mr;rk; fhuzkhf mjid vjpHj;jhH vd;gjw;F ; ~~nlhd%u; vdpd; ,dpNky; jkpou; ,y;iy. ehq;fs; mjpfhuj;ij xU gz;gpy;yhj Fk;gyplk; ifaspfg; NghfpNwhk;. Nghjpa ghJfhg;gpd;wp ehk; ,e;j murpay; ahg;ig Vw;Nghkhdhy; jkpoHfSf;F mJ xU rhTkzpNahirahf ,Uf;Fk;|| vd;w thf;fpaj;ij tpl NtW tYthd rhd;Wfs; ,Ug;gjhfj; njupatpy;iy.

,uhkehjd; ,t;thW vr;rupj;jij ~~fpotdpd; gpjw;wy;|| vd rpq;fstj; jiytu;fs; vs;sp eifahbdu;. jkpo;j; jiytu;fs; gyu; ,tupd; vr;rupf;ifia Vw;f kWj;jdu;. ,jdhy; aho;g;ghzk; ,e;Jf; fy;Y}upapy; eilngw;w xU $l;lj;jpy; ~~Kj;jp newp mwpahj %u;fNuhL Kay;Ntid|| vd;w jpUthrfg; ghliy Nkw;Nfhs; fhl;bg; NgrpdhH.

1919 Mz;Lf;Fg; gpd;dH murpay; rPu;jpUj;jk; njhlHghf ,uhkehjd; njuptpj;j fUj;Jf;fs; jkpou;fSf;Fr; rhu;ghf mike;jpUe;jd vd;W fUjg;gl;lJ. Fwpg;ghf tFg;Gthj gpujpepj;Jt mbg;gilia ePf;fp Ml;Gy mbg;gilapy; Nju;jy; eilngWk; NghJ rpWghd;ikapdiuf; -  Fwpg;ghfj; jkpoiu mJ ghjpf;Fk; - vd;W  ,uhkehjd; thjpl;lJ rpq;fs gTj;j jiytu;fsJ Nfhgj;Jf;Fk; ntWg;Gf;Fk; mtiu cs;shf;fpaJ. ,e;j epiyapy; mtupd; rpiyiaf; flypy; J}f;fpanawpaj;  rpy rpq;fsj; jiytu;fs; rjp nra;jdH.  

,yq;ifapd; KjyhtJ gpujku; vd;w Gfioj; jl;bf;nfhz;l b.v];. Nrdehaf;fh  ,uhkehjdpd; ,Wjpf;fhyj;jpy; mtNuhL gy tplaq;fspy; khWgl;bUe;jhH.   vdpDk; mtu; kiwe;j NghJ vy;yhf; fhyq;fspYk; jiyrpwe;j ,yq;ifau; (The Greatest Ceylonese of all time") vd;W $wpdhH. ngUk;ghYk; ,J tQ;rfg; Gfo;r;rpahfNt ,Ue;jpUf;f Ntz;Lk;.

jkpo;j; jiytHfis ek;gitj;J fOj;J mWj;jjpy; mjpYk; Nehthky; mWj;jjpy; gj;jhk; tFg;G kl;Lk; gbj;j  b.v];. Nrdehaf;fhit ahUk; tpQ;rKbahJ.

jdJ mikr;ruitapy; mUzhryk; kfhNjth> NguhrpupaH Re;juypq;fk;> [p.[p. nghd;dk;gyk; MfpNahiu itj;Jf;nfhz;Ljhd; fpof;fpy; gl;bg;gis (fy; Xah) my;iy fe;jsha; rpq;fsf; FbNaw;wq;fis Kk;kukhfr; nra;J Kbj;jhH. mjw;F mg;NghJ nrhy;yg;gl;l fhuzk; njw;fpy; neUf;fkhf  thOk; rpq;fstHfSf;Fg; Gjpa ePHg;ghrd jpl;lq;fspy; fhzpfs; nfhLj;J FbakHj;jg; gLfpwhHfs; vd;gNj.   

,uhkehjd; ,we;j kWehs; ,yq;if Daily News  nra;jpj;jhspy; ntspte;j Mrpupa jiyaq;fk; ,uhkehjd; ,yq;ifapd; kpfTk; MSikgilj;j jiytH vd tUzpj;jJ. ,yz;ldpy; ,Ue;J ntspahFk; Times of London nra;jpj;jhs; ,uhkehjid etPd ,yq;ifapd; epWtdH (Founder of modern  Ceylon) vd vOjpaJ.

,yq;ifapd; tuyhw;wpy; ,uhkehjidg; Nghy; gy jkpo; murpay;thjpfisr; rpq;fstHfs; fwpNtg;gpiyahfg; gad;gLj;jp tpl;L gpd;dH J}f;fp vwpe;j tuyhW epiwa  cz;L. NguhrpupaH rp. Re;juypq;fk;> tp. ey;iyah> R.eNlrd;> [p.[p. nghd;dk;gyk;> fe;ijah itj;jpaehjd;> nry;iyah Fkhu#upaH> ,yl;Rkd; fjpHfhkH Nghd;NwhH ,e;j tupirapy;  Fwpg;gplj;jf;ftHfs;. gl;lk;> gjtpfSf;Fg; gypahd Re;juypq;fk; gpw;fhyj;jpy; foptpuf;fg;gl;lhH. kw;wtHfis mg;gbr; nrhy;y KbahJ.  

NguhrpupaH Re;juypq;fk; b.v];. Nrdehaf;fh> Nahd; nfhj;jyhntyh Nghd;w rpq;fs murpay;thjpfSf;F ePz;lfhykhf MNyhrfuhf ,Ue;jtH. bnrk;gH 10> 1948 ,y; ,e;jpa FbahdtHfsJ FbAupikr; rl;lk; ,uz;lhtJ thf;nfLg;Gf;F tplg;gl;l NghJ NguhrpupaH Re;juypq;fk; mjw;F vjpuhf thf;fspj;jhH. gpujkH b.v];. Nrdehaf;fh mtuplk; tpsf;fk; Nfl;l NghJ tpsf;fk; nfhLf;f kWj;j NguhrpupaH Re;juypq;fk; jdJ mikr;rH ( Minister of Trade and Commerce ) gjtpiaj; Jwe;jhH.

tl;Lf;Nfhl;ilj; jPHkhdk; epiwNtw;wg;gLtjw;F (Nk 14> 1976) 17 Mz;LfSf;F Kd;dNu 1959 ,y; NguhrpupaH Re;juypq;fk; <oj; jkpoH xw;Wik Kd;dzp vd;w mikg;ig cUthf;fpdhH vd;gJ Fwpg;gplj;jf;fJ.

50:50 Nfl;l [p.[p. nghd;dk;gyk; nrg;njk;gH 1948 ,y; b.v];. Nrdehaf;fhtpd; mikr;ruitapy; njhopy;Jiw kw;Wk; kPd;gpb mikr;ruhfr; NrHe;J nfhz;lhH. mjd; %yk; ,yq;if ,e;jpa fhq;fpuNrhL kiyafj; jkpoHfsJ FbAupikf;Fg;  ghLgLNtd; vdg; nghd;dk;gyk; nfhLj;j thf;FWjpiaf; fhw;wpy; gwf;f tpl;lhH. 1953 Mk; Mz;L gpujkuhfg; gjtpNaw;w NrH Nahd; nfhj;jyhntyh  nghd;dk;gyj;ij mikr;ruitpay; ,Ue;J  ntspNaw;wp mtkhdg;gLj;jpdhH.

b.v];. Nrdehaf;fh 1953 fhykhd NghJ mLj;j gpujkuhf %g;G mbg;gilapy; NrH. Nahd; nfhj;jyhtyh gpujkuhf te;jpUf;f Ntz;Lk;. Mdhy; ll;yp nrdehaf;fh ,yq;ifapd; ,uz;lhtJ gpujkuhfg; gjtp Vw;gjw;F [P. [P. nghd;dk;gyk; ghLgl;lhH vd;w Nfhgk; fhuzkhfNt mtH mikr;ruitapy; ,Ue;J ntspNaw;wg;gl;lhH.   

nry;iyah Fkhu#upaH jpUkjp gz;lhuehaf;fhtpd; mikr;ruitapy; (1970 1977) mQ;ry;  kw;Wk; njhiyj;njhlHG mikr;ruhf epakdk; nra;ag;gl;lhH. gpd; mtH NjLthuw;Wf; fhzhky; Ngha;tpl;lhH. 

re;jpupfh FkhuJq;fh mikr;ruitapy; ,yl;Rkd; fjpHfhkH ntspAwT mikr;ruhf epakpf;fg;gl;L moF ghHf;fg;gl;lhH. Mdhy; gpujkH gjtp ntw;wplkhf te;j NghJ mtH jkpoH vd;w fhuzj;Jf;fhff;  fol;btplg;gl;lhH.

1915 ,y;  ,yq;if tuyhw;wpy; Kjd; Kiwahf ,lk; ngw;w rpq;fs - K];ypk; ,df;fytuk; ,dq;fSf;F ,ilapyhd Kuz;ghl;bd; njhlf;fkhff; fUjg;gLfpwJ. ,Jgw;wp mLj;j fpoik rw;W tpupthf vOJNtd;.  (tsUk;)