தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்பு நாட

To: Nakeeran Thangavelu
Subject: RE: Sumanthiran and DBS,, What is going on?

Mr. Nakeeran,

Thanks for the update and one more thing, that I have very little time to waste in those web sites.

One of my friend/relative from Norway sent this to me to verify it.

As I took part in the TNA dinner/meeting, it is for the good of all, I had to put that to you.

In reality, I do not have any contacts with any of these TNA MPs or Leaders.

It is my political and social involvement led me to this TNA and TGTE activities. Other than that the TNA and TGTE leadership are still strangers

to me.

I do not care who they are, but what they do as our Homeland Tamil representatives is very, very crucial for me.

Any way, I am relieved with your much needed information, which is important to my Norway contact, as he has all the time to surf through all the web sites, irrespective of their quality or credibility.

Thanks again,

Jey,

Human Rights,

CUPW Toronto.

From: athangav@sympatico.ca
To: jiphsy@hotmail.com
Subject: RE: Sumanthiran and DBS,, What is going on?
Date: Fri, 18 Nov 2011 10:43:56 -0500

திரு அய்யாதுரை

வணக்கம். உமது ஆதங்கம் எனக்குப் புரிகிறது.

ஆனால் உம்மைப் போன்றவர்கள் கூட இப்படியான கீழ்த்தர பரப்புரைக்கு இரையாகுவீர்கள் என நான் உண்மையில் எதிர்பார்க்கவில்லை.

இந்தச் செய்தி முதலில் சரிதம் என்ற இணையதளத்தில் வந்தது. அதனை மனிதம் இணையதளம் விழுங்கிப் பின்னர் அப்படியே வாந்தி எடுத்துள்ளது.

இப்போதெல்லாம் தலை சுகம் இல்லாதவர்கள் இணைய தளம் நடத்தத் தொடங்கிவிட்டார்கள். அவர்களுக்கு வேண்டியது ஒரு கணினிதான்!

பரபரப்பாக செய்திகளைக் கொடுக்கும் மஞ்சள் செய்தித்தாள்களுக்கும் இப்படியான இணைய தளங்களுக்கும் வேறுபாடில்லை.

இந்தத் தளங்களுக்குச் சென்று வாசிப்பதன் மூலம் இப்படியான பொய்யர்களை ஊக்குவிக்கிறீர்கள்.

இப்படிச் செய்தி வெளியிடுபவர்கள் தங்கள் உண்மையான பெயரை வெளியிடுவதில்லை.

முகமூடி அணிந்து கொண்டும் இருப்பதில்லை. முகவரி இல்லாமலே இருந்து விடுகிறார்கள்.

இவர்களுக்கும் மாமரத்தின் பின்னால் ஒளிந்து நின்று வாலி என்ற சுத்த வீரனை அம்புவிட்டுக் கொன்ற இராமனுக்கும் வேறுபாடில்லை.

இருவருமே கோழைகள்!

சுமந்திரன் கனடாவுக்கு வெள்ளி இரவு வந்தார். அன்று இரவு மட்டும் அவரது சொந்தக்காரர் வீட்டில் தங்கினார்.

சுமந்திரன், சம்பந்தர், மாவை சேனாதிராசா கனடாவுக்கு வருமுன் அவர்கள் தங்குவதற்கான இருப்பிடம் பற்றி ஆலோசித்தோம். தங்குவதற்கு வசதியான வீடுகள் ததேகூ ஆதரவாளர்களிடம் இருந்தன.

அவர்களிடம் விசாரித்தபோது சுமந்திரன், கேனாதிராசா இருவரும் தங்கள் உறவினர்கள் வீட்டில் தங்கப் போவதாக சொன்னார்கள்.சம்பந்தன் அய்யா தனக்கும் மகளுக்கும் படுத்து எழும்ப ஒரு அறை போதும் என்று சொல்லிவிட்டார்.

இங்குள்ள காவல்துறை அவர்களது பாதுகாப்புப் பற்றி எம்மோடு தொடர்பு கொண்டது. இதனால் அவர்களது பாதுகாப்புக் கருதி ஒரு கோட்டலில் தங்க வைக்க வைத்தோம்.

ஞாயிறு, திங்கள் இரண்டு நாளும் சுமந்திரன், சம்பந்தர் கோட்டலில் தங்கினார்கள். செவ்வாய் விடிய 7.00 மணிக்கு அவர்கள் அமெரிக்காவுக்கு வான் ஊர்தியில் சென்றுவிட்டார்கள்.

இதுதான் நடந்தது. சுமந்திரனுக்கு டிபிஎஸ் ஜெயராஜ் வீடு எங்கு இருப்பதென்பதே தெரியாது. பின் எப்படி ஜெயராஜ் வீட்டில் தங்கினார்?

காக்கைக்கு கனவிலும் நரகல் தின்கிற எண்ணம்தான் இருக்கும். இந்த கற்பனைக் கதையை எழுதியவரும் அந்த காக்கை மாதிரித்தான்!

படித்தவர்களை சிலருக்குப் பிடிப்பதில்லை. தங்களைப் போன்ற தற்குறிகளைத்தான் பிடிக்கும்.

அமெரிக்காவுக்கு வரும்படி ஓ பிளேக்தான் அழைப்பு விடுத்தார். அவர் பயணச் செலவு பற்றி எதுவும் சொல்லவில்லை. தாமாக முன்வந்து கொடுத்திருந்தால் அது வேறு கதை.

அப்படிச் செய்யாத பட்சத்தில் ”பயணச் சீட்டுத் தருகிறீர்களா?” என்று கேட்பது கவுரவக் குறைவு. அவர்களுக்கு அல்ல எங்களுக்கு!

ததேகூ யை அழைத்து 3 நாட்கள் பேசியது ததேகூ க்கு மட்டும் அல்ல ஒட்டுமொத்த தமிழர் தரப்புக்கும் கிடைத்த பெரிய அங்கீகாரம் என்றுதான் நல்லவர்கள் நம்புகிறார்கள்.

ததேகூ க்கு விடுத்த அழைப்பு அரசமுறையானதா இல்லையா என்பது முக்கியம் அல்ல. அவர்களை அமெரிக்கா அழைத்துப் பேசியதுதான் முக்கியம்.

பாம்புக்கு பல்லில்தான் நஞ்சு. இந்த இணைய தளங்களை நடத்துபவர்களுக்கு உடம்பெல்லாம் நஞ்சு.

பின் குறிப்பு என்று போட்டுவிட்டு செய்தி இப்படி முடிகிறது.

”தாம் இல்லை என்றால் எந்தவேலை என்றாலும் சுமந்திரனையே தொடர்புகொள்ள வேண்டும் என ஐயா சம்பந்தன் அவர்கள் இரகசிய உத்தரவும் போட்டுள்ளாராம். அப்படி என்றால் அடுத்த தலை....”

இதில் என்ன இரகசியம் இருக்கிறது? சுமந்திரன் சட்டம் படித்தவர். திறமையான வழக்கறிஞர். புலிகள் காலத்திலும் பிடிபட்ட அல்லது காணமால் போனவர்கள் தொடர்பான வழக்குகளில் அவர்தான் தோன்றி வாதாடியிருக்கிறார். அப்படிப் பட்டவரை தொடர்பு கொள்ளுங்கள் என்று சம்பந்தன் அய்யா சொல்லியிருந்தால் அது நல்லதுதானே?

இப்போதும் ததேகூ சார்பான வழக்குகளை அவர்தான் தாக்கல் செய்கிறார்.

வட – கிழக்கு குறிப்பாக வன்னி நிலவரம் பற்றி அங்கு நேரடியாகச் சென்று அறிந்து வந்து அது பற்றி நாடாளுமன்றத்தில் விரிவாகப் பேசுகிறார். அதற்கான சான்றுகளை அறிக்கை வாயிலாக முன்வைக்கிறார்.

கொழும்பில் இராசதந்திரிகளைப் பார்த்துப் பேச வேண்டும் என்றால் சம்பந்தன் அய்யா சுமந்திரனைத் தன்னோடு கூட்டிக் கொண்டு போகிறார். அய்யன்னாவின் துணைச் செயலாளரை கடந்த நொவெம்பர்

முதல் நாள் பார்த்த போதும் சுமந்திரனைக் கூட்டிக் கொண்டுதான் சம்பந்தர் போனார்.

இதனைப் பொறுக்க முடியாமல் வாயிலும் வயிற்றிலும் அடித்து ஒப்பாரி வைத்தால் எப்படி?

நக்கீரன்

Sat 12/11/2011 8:51 AM

Mr. Nakeeran,

Is it true that, Sumanthiran stayed with DBS in Toronto?

If it is so, what is the logic behind this friendship as we

all know the cowardice of DBS?

I still trying to think this news is wrong and the TNA MP

Sumanthiran is a genuine Thamil Nationalist...!

As a man with some guidelines to follow, I shall allow

myself be entertained by a sellout at any cost.

Could you please find the truth about the News at your

earliest convenience..?

Thanks.

Jey,

Tamils Not Treated As Equal Citizens – Sampanthan

http://www.thesundayleader.lk/2011/11/20/tamils-not-treated-as-equal-citizens-sampanthan/

R. Sampanthan

Leader of the Tamil National Alliance (TNA), Rajavarothiam Sampanthan, says the Tamils in the country are still not treated as equal citizens and have lost their dignity and self respect. In an interview with The Sunday Leader, R. Sampanthan also spoke on Sinhalese settlement in the North and East, as well as local and international efforts towards assuring accountability for alleged war crimes.

By Maryam Azwer

Excerpts from the interview:

Q: Would you agree that the Tamil people have been mistreated and are continuing to lack – across the board – fundamental freedoms and dignity, etc?
A: Very unfortunately that is the truth. The Tamil people have not been treated as equal citizens for a very long time. They have suffered loss of their dignity and self respect. They have felt insecure. They have been deprived of access to powers of governance in keeping with their democratic wishes.
As consistently expressed by them for over a period of 50 years, the consequence of all of which is that the Tamil people of this country have been stamped with inferiority and do not feel that they are equal citizens. The Tamil people have consistently demonstrated that they will not accept this status of inequality and that they are resilient enough to come out of this tragic situation.

Q: Is Sri Lanka’s Northern demography currently being changed by the Government?
A: Yes. Both in the North and the East, the Government is engaged in the process of changing further the demographic composition in order to achieve their narrow, partisan, political objectives.

Q: Can you specify how, and where this is taking place?
A: It is happening in all districts. It is happening in Ampara, Batticaloa, Trincomalee, Mullaitivu, Killinochchi, Mannar and Vavuniya – everywhere.
The North is being further militarized. New military camps are being opened. Cantonments are being established and the military presence and involvement has become all pervasive. Lands said to be required for military purposes are being taken as desired by the military, without any consideration for civilian needs.
In some instances, civilians are being prevented from returning to their lands and resuming residence for military reasons. Some of these lands are being occupied by the armed forces. Lands are being taken ostensibly for development purposes but are only being allocated to persons of the majority community, both in the North and the East. In some instances lands being taken for such ventures have resulted in several thousands of people, Tamils and Muslims, losing their livelihood opportunities. In many instances displaced people who have returned have not been able to resume their agricultural activities because their lands are occupied by the military, or are being forcibly cultivated by persons from the majority community.
The Government machinery is taking no action to enable the displaced Tamil people to recommence their agricultural activities, despite such instances being brought to the notice of Government authorities, both at the provincial and national levels. This clearly indicates that there is no serious intent to enable these displaced Tamil people to recommence their lives in an effective way. In certain coastal areas, Tamils are being prevented from returning to their original villages. They are being resettled in areas a considerable distance away from the sea front, and such persons, whose livelihood is fishing, are unable to resume their activities. Fisher folk from the majority community have been brought to some of these lands and enabled to engage in fishing.
This is a deliberate deprivation of the rights of the Tamil people and will have seriously adverse consequences on their future.
Some temples have been destroyed, both in the North and the East. Places of great religious and cultural significance to the Tamil people such as the seven hot wells in Kanniya, in Trincomalee, where the Hindus have performed their thirty-first day ceremonies in respect of their kith and kin, for generations and centuries, are being denied to them. They are unable to perform their religious and cultural ceremonies as they have done from time immemorial.
These matters have been brought to the notice of the Government even at the highest level. These matters have been raised in Parliament on several occasions but no remedial action has been taken.
The process of resettlement and rehabilitation has been pathetically tardy. Our repeated offers to co-operate with the Government in regard to such activities have not been responded to favourably by the government.
Deliberate efforts are being made by the Government to further change the linguistic and cultural identity of the Northern and Eastern provinces. There is no doubt whatever that the Government is aggressively pursuing a sinister programme to change the demographic composition of the Northern and Eastern provinces in such a manner as to weaken the Tamil presence and increase the majority Sinhala presence. We do not make this complaint against the Sinhala people as such but we certainly make this complaint against the Government.
This is in violation of policies pursued by stalwart leaders such as the late Mr. S. W. R. D. Bandaranaike, the founder of the SLFP, and Mr. Dudley Senanayake, the founder of the UNP, who accepted that the Tamil speaking people had a legitimate interest in the preservation of the linguistic and cultural identity of the Northern and Eastern provinces. Such deliberate actions on the part of the Government have a very negative impact on the prospect of reconciliation.

Q: What do you have to say about the Government’s efforts to ensure accountability for alleged human rights violations during the war?
A: When the United Nations Secretary General visited Sri Lanka in May 2009 and had discussions with the President, in the joint statement issued by the President and the Secretary General of the UN, the Government committed itself to address accountability issues. Since the Government did not take action on the basis of this commitment, the Secretary General appointed a panel of experts of international repute to advise him on the issue of accountability in Sri Lanka.This panel of experts has submitted its report to the Secretary General, which is now in the public domain.
The Government appointed the LLRC and its report is due shortly. Our position is that it is fundamental that the truth must be ascertained.

Q: Do you think the international community is pushing hard enough for a full-scale investigation into war crimes allegedly committed during the final stages of the war?
A: The matter has been taken up at the United Nations Human Rights Council sessions. The report of the panel of experts appointed by the UN Secretary General has been submitted to the Human Rights Council along with the report sent by the Sri Lankan Government to the UN Secretary General. Many countries have publicly expressed their views on this issue and have stated that Sri Lanka must address accountability issues in a transparent and credible manner. Human rights laws and humanitarian laws are a matter of universal concern. No country is entitled to violate international human rights laws and international humanitarian laws. Every country is bound by the international conventions it has acceded to, and Sri Lanka can be no exception.

Q: Do you believe human rights violations were committed in the final days of the war?
A: While the war was being prosecuted I had spoken at length in Parliament on very many occasions in regard to the reckless disregard for the safety and security of Tamil civilians. I have in fact stated that the war was being prosecuted not merely to destroy the LTTE but also to suppress and subjugate the Tamil people. In the course of these speeches I have cited numerous instances of the violations of international human rights laws and international humanitarian laws. These speeches were made on the basis of information that was available to me while the war was being prosecuted.

Q: Do you feel that the President is doing enough within his powers to find a solution to the ethnic issue?
A: It would be my submission that in the two and a half years that have rolled by since the end of the war, very, very, much more could have been done to reach out to the Tamil people both on the question of reconciliation, and on the question of finding an acceptable, reasonable, workable, durable political solution. Since the end of the war, we, as the legitimate representatives of the Tamil people, have offered to work with the President to accomplish this task and it is my sincere regret that our offer was not sincerely availed of by the Government.

TNA accuses Government Minister of deformation in Geneva

admin | Wednesday, September 14th, 2011 | No Comments »

In a Tamil National Alliance press release, the Parliamentary Leader R Sampanthan has accused the Government Minister Maninda Samarasinghe of deformation on his 12^th September address to the UN Human Rights Council session in Geneva.

The statement further stated much particular exception to his claim that the government’s approach to reconciliation has been predicated on building trust and amity between communities. The experience of the Tamil people in Sri Lanka does not support this claim.

Full press release by the Tamil National Alliance:

TNA Statement

The TNA is surprised to learn of the contents of the September 12 address to the UN Human Rights Council by Hon. Minister Mahinda Samarasinghe, Head of the Sri Lanka Delegation. We take particular exception to his claim that the government’s approach to reconciliation has been predicated on building trust and amity between communities. The experience of the Tamil people in Sri Lanka does not support this claim.

The Lessons Learnt and Reconciliation Commission [LLRC] of the government was appointed in May 2010. This flawed Commission with a limited mandate made very modest interim recommendations to the government, which included the following:

Publish a list of names of those in detention.
Expedite prosecution or discharge of detainees.
Issue a clear statement of policy by the government that private lands would not be utilized for settlements by any government agency.
Disarm illegal armed groups in the North and East.

Minister Mahinda Samarasinghe claimed that measures have been taken to implement these recommendations ‘without delay’. Significantly, this claim comes exactly one year since the interim recommendations were made on 13 September 2010. Yet, not one of the above recommendations has been implemented, in whole or in part. The government, however, has been engaged in a constant flow of misinformation to the international community; for example, the Minister for

External Affairs informed the Heads of Missions in Sri Lanka in January 2011 that a database containing the list of Tamil detainees was active and available for perusal by the next of kin. This announcement was pursuant to a concern raised by the TNA at the very first meeting of the talks with the government delegation in January 2011. However, not only was this information untrue, but even after several subsequent promises to make available the list of detainees, it has not been implemented to date.

The failure of the government to implement even the modest interim recommendations of its own domestic mechanism highlights the importance of a genuine, credible and independent mechanism to advance accountability and reconciliation in Sri Lanka. As the democratically elected representatives of the Tamil people of the North and East the worst affected victims of the war the TNA affirms its belief that President Rajapaksa’s enunciated vision for Sri Lanka as ‘a society of peace, pluralism and equality’ can only be based on acknowledgment of the truth and securing justice to victims of atrocities committed by both parties in the armed conflict. In this context, the TNA welcomes the transmittal of the Report of the UN Secretary-General’s Panel of Experts on Accountability in Sri Lanka to the UN Human Rights Council.

We wish to recall our statement at the time the Panel’s Report was released in March 2011. The TNA stated then:

We have consistently emphasized that the Sri Lankan government had a duty to ensure that unarmed Tamil civilians are protected and not harmed in the course of whatever military operations the Government conducts against armed combatants. However, the Sri Lankan government has persistently bombed civilian populated areas, used heavy artillery and multibarrel rocket launchers in such areas, carried out attacks by deep penetration units resulting in the death of and serious injury to tens of thousands of unarmed Tamil civilians, displaced

hundreds of thousands of such Tamil civilians from their homes, destroyed their homes and all their occupational equipment and other assets, reducing them to a state of destitution, deprived such unarmed Tamil civilians of shelter, food, medicines, drinking water and other essentials, shelled hospitals and relief centers and prosecuted their military operations with scant regard for the safety, well-being and dignity of the unarmed Tamil civilians in conflict areas. The extra-judicial execution and enforced disappearance of unarmed Tamil civilians and the scourge of the white vans has continued unabated. These and other accounts of horrendous incidents were contemporaneously placed on record in Parliament by the TNA and brought to the notice of all concerned.

Despite Hon. Mahinda Samarasinghe’s claim of progress on reconciliation, the Tamil people of the North and East continue to be subjected to violence even after the end of the war. Manifestations of such violence include:

The internment in 2009 of more than 300,000 persons of Vanni in military run camps. Those who have been subsequently permitted to go to their original places have been deprived of the assistance they are entitled to in order to resettle and recommence their lives.
The continuing displacement of near 200,000 persons who have not been returned to their places of origin, who either continue to be confined in transit camps or have been compelled to take shelter with host families. Such persons include those displaced from Valikamam North in the Jaffna Peninsula, Sampur in the Trincomalee District, and several other areas in the Vanni.
The forcible occupation of agricultural and occupational lands belonging to the Tamil people by the armed forces and by persons of the majority community. No action has been taken to remedy these blatant violations.
The allocation of state land in the North and East without any public notification exclusively to persons of the majority community purportedly for development purposes.
The settlement of persons from outside the North and East in different parts of the North and East and more recently, in the coastal areas of Mullaitivu and Vadamaraatchi East with the intention of changing the demographic composition of those areas and creating new administrative divisions.
The destruction and desecration of Hindu and Christian places of worship and other cultural sites; for example the historical Agasthiar Sthaapanam in Kanguveli and the hot wells in Kanniya, so as to transform the religious and cultural identity of the said areas.
The systematic use of physical violence to intimidate opposition political parties during elections.
The quelling of legitimate public protests through the use of military force throughout the North and East, recently evidenced in Batticaloa, Pottuvil in Amparai, and Navanthurai, Kokuvil and Chullipuram in Jaffna.
The use of sexual violence directed against women as a tool to suppress and subjugate minority communities.

We also caution against any uncritical acceptance of the termination of the state of emergency as evidence of normalcy being restored in post-war Sri Lanka. We have consistently maintained that the termination of the state of emergency needed to be accompanied by the repeal of the Prevention of Terrorism Act [PTA] if Sri Lanka is to ensure a transition towards genuine democratic and constitutional rule. We have often highlighted the fact that some of the most draconian features of the recently lapsed Emergency Regulations—the enabling of arrests, searches and seizures without warrant; executive detention without charge; admission of confessions before police as evidence in court; and the reversal of the burden of proof in respect of such confessions—are also contained in the PTA and would apply despite the termination of the state of emergency. Notwithstanding the above, we shared the hope of the Tamil people that the end of the state of emergency would lead at the very least to the release of thousands of Tamil detainees and surrendees held under Emergency

(Miscellaneous Provisions and Powers) Regulation No. 1 of 2005. We are thus outraged by the government’s decision to retain a number of emergency era powers through the promulgation of Regulations under the PTA. These Regulations ensure the seamless continuation of emergency rule, replete with the grant of extraordinary powers to the executive over the liberty of subjects, despite the termination of the state of emergency.

We recall the preamble to the Basic Principles and Guidelines on the Right to a Remedy and Reparation for Victims of Gross Violations of International Human Rights Law and Serious Violations of International Humanitarian Law adopted by UN G.A Resolution 60/147. This instrument recognizes that, ‘in honouring the victims’ right to benefit from remedies and reparation, the international community keeps faith with the plight of victims, survivors and future human generations and reaffirms the international legal principles of accountability, justice and the rule of law.’ It is in light of such international norms that the government is inexorably obligated to genuinely address the grievances of the victims of international humanitarian and human rights law violations in Sri Lanka.

In fact, in its Joint Statement with the UN Secretary-General released on 26 May 2009, the Government of Sri Lanka expressed its strongest commitment to the promotion and protection of human rights, in keeping with international human rights standards and Sri Lanka’s international obligations. The Secretary-General underlined ‘the importance of an accountability process for addressing violations of international humanitarian and human rights law.’ The government explicitly undertook to take measures to address those grievances. We urge the government to fulfil this commitment.

In the same Joint Statement, President Rajapaksa and the Secretary-General agreed that ‘addressing the aspirations and grievances of all communities and working towards a lasting political solution was fundamental to ensuring long-term socio-economic development.’ President Rajapaksa also ‘expressed his firm resolve to proceed with the implementation of the 13th Amendment, as well as to begin a broader dialogue with all parties, including the Tamil parties, in the new circumstances, to further enhance this process and to bring about lasting peace and development in Sri Lanka.’

We wish to point out that even after the expiration of over two years there has been no progress whatsoever with regard to the above commitment.

We hence urge the government to be more forthright and honest in its representation of the situation in Sri Lanka to the international community. For our part, we are committed to engaging with the government in a political process to resolve the lingering national problem in Sri Lanka because the multi-ethnic, multi-religious and multi-cultural people of Sri Lanka, in the new circumstances, deserve the best and most sincere efforts of all.

R. Sampanthan

Leader of the Tamil National Alliance

13 September 2011

Posted in News

”நியுயோர்க்கிலுள்ள எமது நிரந்தரப் பிரதிநிதி கலாநிதி பாலித கோஹணவிடமிருந்து கிடைத்திருக்கும் தகவல்களின் பிரகாரம் அய்யன்னா செயலாளர் நாயகம் தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்பினரை சந்திக்கவில்லை என்றே தெரிகிறது” என்று கூறினார். இது பற்றி அவர் மேலும் விளக்கமளிக்கையில்-

”நான் அண்மையில் அய்யன்னா அதிகாரிகளைச் சந்தித்த போது இவ்விடயம் பற்றிப் பேசினேன். அய்யன்னா செயலாளர் நாயகத்துடனான சந்திப்பின் போது இது பற்றிக் கதைக்கவில்லை. எனினும் அவருக்கு அடுத்தடுத்த நிலை அதிகாரிகளான அரசியல் விவகாரங்களுக்குப் பொறுப்பான அய்யன்னா உதவி செயலாளர் நாயகம் லீன் பெஸ்கோ மற்றும் அய்யன்னா செயலாளர் நாயகத்தின் அலுவலக தலைமை அதிகாரி விஜே நம்பியார் உள்ளிட்டோரைச் சந்தித்த போது தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்பின் விவகாரம் பற்றிப் பேசினேன்.

அய்யன்னா அதிகாரிகள் தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்பை சந்தித்து பேசுவதென்றால் அவர்கள் ஏனைய தமிழ், முஸ்லிம் கட்சிகளையும் சந்தித்துப் பேசத் தயாராக இருக்க வேண்டுமென்று சுட்டிக் காட்டினேன். அத்துடன், தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்பினர் தமிழ் மக்களின் ஏகப் பிரதிநிதிகள் இல்லை என்பதையும் வடக்கு, கிழக்கிலிருந்து தெரிவான ஏனைய கட்சிகளும் நாடாளுமன்றத்தில் அங்கம் வகிப்பதையும் எடுத்துக் கூறினேன்.
தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்பினர் தமிழ் மக்களின் ஏகப்பிரதிநிதிகள் இல்லை என்பதை அவர்கள் ஏற்றுக் கொண்டனர். அத்துடன் ஏனைய கட்சிகள் தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்பிலிருந்து மாறுபட்ட கொள்கைகளை கொண்டவை என்பதையும் அய்யன்னா அதிகாரிகளிடம் எடுத்துரைத்தேன்.
அய்யன்னா அதிகாரிகள் தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்பை சந்திப்பார்கள் என்றால் ஏனைய தமிழ், முஸ்லிம் அரசியல் கட்சிகளையும் சந்திக்க வேண்டி வரும். முரளிதரன் போன்றோரும் இருக்கின்றனர். அதுமட்டுமல்ல ஜாதிக ஹெல உறுமயவும் சில நேரங்களில் தங்களது கருத்துகளை முன்வைக்கச் சந்திப்புக் கோருவர்” என்று கூறினார். (தினக்குரல் - நொவெம்பர் 02, 2011)

கடந்த ஞாயிற்றுக் கிழமை (ஒக்தோபர் 30, 2011) மாலை அய்யப்பன் கோயில் மண்டபத்தில் நடந்த பொதுக் கூட்டத்திலும் அதனை அடுத்து அதே நாள் இரவு நடந்த விருந்தோம்பலிலும் பேசிய ததேகூ தலைவர் திரு.சம்பந்தன், பொதுச்செயலாளர் மாவை சேனாதிராசா, எம்.ஏ.சுமந்திரன் ஆகியோர் சமகால அரசியல் பற்றியும் நாட்டிலே மக்கள் எதிர்நோக்கும் சமூக, பொருளாதார நெருக்கடி பற்றியும் அனைத்துலக சமூகத்தின் நிலைப்பாடு பற்றியும் அரசோடான பேச்சுவார்த்தை பற்றியும் விரிவாகப் பேசினார்கள். மக்கள் மனதிலே இருந்த பல கேள்விகளுக்கு அவர்களது பேச்சு விடையாக அமைந்தது குறிப்பிடத்தக்கது. முக்கியமாக பொதுச் செயலாளர் மாவை சேனாதிராசா இரவு விருந்தில் பேசிய பேச்சு சுருக்கமாகவும் கருத்தாளம் மிக்கதாகவும் இருந்தது. அதன் முக்கிய பகுதிகள் கீழே தரப்படுகின்றன.

(1) இன்று இலங்கை மண்ணில் சொந்தக்காரர்களாக இருக்கின்ற தமிழர்கள், தமிழர்கள் என்ற அடையாளத்தை இழந்துவிடக் கூடிய நிலை இருக்கிறது. அதனைத் தனது நிகழச்சி நிரலாக ஆக்கிக் கொண்டு - இராணுவத்தினுடைய கட்டளையின் அடிப்படையில் - அரசாங்கம் செயல்பட்டுக் கொண்டிருக்கிறது. தமிழர்களுடைய அடையாளம் அழிக்கப்படுகின்றது. தமிழர்களுடைய நிலத்தினுடைய அடையாளம் அழிக்கப்படுகிறது.

(2) கனடா நாடு பல இனங்களைக் கொண்ட ஒரு நாடு. மிகச் சிறந்த ஒரு இணைப்பாட்சி அரசியல் அமைப்பை கொண்டவர்களாக கனடியர்கள் இருக்கிறார்கள்.

(2) ஒரு காலத்திலே அழிக்கப்படுகிற இனமாக இருந்த யூதர்களுடைய தலைவராக இருந்த பென் குரியன் ஒரு அழைப்பு விடுத்தார். எங்கெங்கு யூதர்கள் வாழ்கிறார்களோ அவர்கள் எல்லாம் தங்களுடையது உழைப்பையும் தங்களது உப்பையும் ஒன்றுதிரட்டி ஒரு நாட்டை ஆள்பவர்களாக இருப்பதற்குப் போராட வேண்டும் என்று சொன்னது போல இன்றைக்கு எமது மக்கள் நாட்டிலே நடக்கின்ற விடுதலைப் போராட்டத்தோடு ஒன்றுபட்டு நிற்கிறார்கள். விடுதலையோடு, சுதந்திரத்தோடு தங்களைத் தாங்களே ஆளுகின்ற ஒரு நாள் நிச்சயம் மலரும் எனகிற நம்பிக்கையோடு எமது மக்கள் இருக்கிறார்கள்.

(3) எமது மக்களுக்கு நீங்கள் உறுதுணையாக இருக்க வேண்டும். அவர்களுக்கு நீங்கள் பரிபூரணமாக ஒத்தழைப்பை வழங்க வேண்டும். ஆதரவற்று அநாதரவாக இருக்கின்ற பெண்கள் குழந்தைகளுக்கு இஸ்ரேலிய நாட்டின் தந்தை என்று அழைக்கப்பட்ட பென்குரியன் அவர்கள் பொருளாதார நிதியங்களை திரட்டி தங்களுடைய தேசத்துக்குச் செல்பர்களுக்கு வாழ்விடத்தை அமைப்பதற்கும் அவர்களுடைய அரசியல் அதிகாரத்தை உருவாக்குவதற்கும் அந்தந்த நாடுகளில் எப்படி உழைத்தார்களோ அது போல (புலம்பெயர்) தமிழர்களும் உழைப்பாற்றல் கொண்டவர்கள். அறிவு படைத்தவர்கள். எதிர்காலத்தில் தங்களது ஆற்றைலையும் அறிவையும் இலங்கையில் வாழுகின்ற தமிழர்களுக்கும் தமிழர் தேசத்தைக் கட்டியெழுப்புவதற்கும் பயன் படுவார்கள் என்ற நம்பிக்கை எங்களுக்கு இருக்கிறது. அதனை அவர்கள் நிச்சயமாக நிறைவேற்றுவார்கள் என்ற நம்பிக்கை எமக்கு இருக்கிறது.

(4) இன்றைக்கு இலங்கையில் தமிழர்களுடைய நிலத்திலே தமிழர்கள் வாழமுடியாமல் அகதிகளாக்கப்பட்டுள்ளார்கள். பல இலட்சக்கணக்கான மக்கள் தங்களது வீடுகளுக்குத் திரும்ப முடியாமல் இருக்கிறார்கள். இலட்சக்கணக்கான மக்கள் கூடாரங்களுக்குள்ளும் கொட்டகைக்குள்ளும் நண்பர்களது வீடுகளுக்குள்ளும் வாழ்கிறார்கள். அவர்களை அவர்களது மண்ணில் மீளக் குடியேற அனுமதிக்காமல் தென்னிலங்கையில் இருந்து சிங்களைவர்களை அழைத்து வந்து மீன்பிடிப்பதற்கும் வளங்களைப் பயன்படுத்துவதற்கும் அதே நேரத்தில் விவசாய நிலங்களில் விவசாயத்தைச் செய்வதற்கும் இலங்கை அரசாங்கம் எடுக்கும் நடவடிக்கைள் மிகவும் கொடூரமான செயலாக அங்கே நிலைநாட்டப்பட்டு வருகின்றது.

(5) எங்கள் இனப் பரிமாணத்தை இனச் செறிவை - தமிழர்கள் எங்கெங்கு பலமாக இருக்கிறமோ அந்தச் செறிவைக் குலைத்து தமிழர்களுடைய பலத்தைக் குறைத்து நாடு முழுதும் சிங்கள பவுத்த அரசாக - நாடாக மாற்றுவதைத்தான் அவர்கள் தங்களது நிகழ்ச்சி நிரலாகக் கொண்டிருக்கிறார்கள். ஆகவே எங்களுடைய மக்கள் தங்களது நில உரிமையை எங்கள் மண்ணில் நிலைநாட்ட வேண்டியர்வகளாக அங்கே இருக்கிறார்கள். அரசாங்கம் இப்பொழுது தமிழ்மக்கள் தங்கள் நிலங்களைப் பதிய வேண்டும் என்று புதிய சட்டத்தை கொண்டுவந்துள்ளார்கள். அப்படி நீங்கள் பதியாது விட்டால் அவர்களுடைய நிகழ்ச்சி நிரலின் படி அந்த நிலங்களை எடுத்து விடுவார்கள்.

(6) அதே நேரத்தில் இராணுவம் என்ன செய்து கொண்டிருக்கிறதென்றால் அவர்கள் விரும்பிய நிலத்தை அவர்கள் அரசாங்க அதிகாரிகளுக்குக் கட்டளையிட்டு எந்தச் சட்டதிட்டங்களையுயும் பின்பற்றாமல் அவர்கள் அந்த நிலங்களை எடுத்து அந்த நிலங்களிலே இராணுவ முகாம்களை மட்டுமல்ல சீன அரசின் உதவியுடன் குடியிருப்புக்களை கட்டிக் கொண்டு தென் இலங்கையில் இருந்து சிங்களவர்களைக் கொண்டு வந்து குடியேற்றுகிறது. இது மிகவும் ஒரு அபாயகரமான ஒரு சூழ்நிலை.

(7) எங்களது நிலத்தை நாம் ஆளுவதற்கும் வாழ்வதற்கும் எமக்கு சுயநிர்ணய உரிமை இருக்கிறது. அந்த உரிமையை நிலைநாட்ட வேண்டும் என்றால் எமக்குத் தொடர்ச்சியான நிலப்பரப்பு இருக்க வேண்டும். இது நமது தந்தை செல்வநாயகம் சொல்லித்தந்த தத்துவம். தொடர்ச்சியான நிலப்பரப்பு இருக்க வேண்டும் என்ற அந்த சுயநிர்ணய கோட்பாட்டுக்குரிய தத்துவம் - எங்களுக்கு பாரம்பரியமான மொழி, வரலாறு, கலை, கலாசாரம் இருக்கிறது என்ற அந்தத் தத்துவம் எல்லாம் - இன்றைக்கு நாசமாக்கப்பட்டு அடியோடு அகற்றப்பட்டு வருகிறது. இன்று தமிழ்மக்கள் நிலத் தொடர்ச்சி அற்றவர்களாக மாற்றப்பட்டு எல்லாம் அழிக்கப்பட்டு எங்களது பாரம்பரிய நிலத்தை இல்லாமல் செய்து - நிலம் இருந்தது என்பதை அடியோடு அழித்துவிட்டு - இன அடையாளத்தை அழித்து விட்டால் அந்த சுயநிர்ணய தத்துவமே எங்களுக்கு இல்லை என்ற நிலைமை உருவாக்குவதற்கு இன்று அரசாங்கம் திட்மிட்டுச் செயல்பட்டு வருகின்றது.

(8) நாங்கள் வெறுமையாக சில சொல்லாட்சிகளைப் பயன்படுத்திக் கொண்டு எங்களுக்குள்ளே பிளவுகளை ஏற்படுத்திக் கொண்டிருப்பதனால் எந்த விதமான பயனும் ஏற்படப் போவலில்லை. எந்தத் தத்துவத்தினால் எந்த சுயநிர்ணயக் கோட்பாட்டினால் எங்களுடைய நிலத்தில் நாம் ஆளுகின்ற உரிமை இருக்கிறது என்று நாம் வந்தோமோ அந்த அடிப்படையையே அத்திவாரங்களையே அகற்றி விடுவதற்கு இன்றைக்கு இருக்கிற அரசாங்கம் தொடர்ச்சியான வேலைகளைச் செய்து கொண்டு வருவதை நாம் ஒரு பொழுதும் அனுமதிக்க முடியாது. நீங்கள் எல்லோரும் ஒன்றுபட்டுச் செயல்படுவதுதான் அதை மாற்றி அமைப்பதற்கு எமக்கு இருக்கிற ஒரேயொரு வழியாக அமையும் என நான் நம்புகிறேன்.

(9) நாங்கள் எங்களுடைய தேசத்தினுடைய விடிவிற்காக எங்கெங்கு எங்களுடைய புலம்பெயர்ந்த மக்கள் வாழ்கிறார்களோ எங்கெங்கு அமைப்புக்களாகக் கொண்டிருக்கிறார்களோ அவர்களோடு எல்லாம் நாம் பேசுகிறோம் பேச விரும்புகிறோம்.

(10) கனடாவிலும் ஏனைய நாடுகளிலும் வாழ்ந்து கொண்டிருக்கும் எமது மக்களின் எண்ணிக்கை எங்களுடைய எதிர்கால விடுதலைக்கு ஒரு பலம் வாய்ந்த சக்தியாக எமது மக்களுக்கு இருப்பதை நாங்கள் அடையாளம் கண்டிருக்கிறோம்.

(11) நாங்கள் இந்த அரசாங்கத்துடன் நம்பிக்கை வைத்துக் கொண்டு பேசவில்லை. ஆனால் சர்வதேசத்தினுடைய பலத்தை ஆதரவை எங்கள் பக்கம் வைத்திருக்க வேண்டிய சூழ்நிலையில் நாங்கள் இருக்கின்றோம். அந்த ஆதரவு எங்களுக்குத் தேவையாக இருக்கிறது. கனிந்து வருகின்ற அந்த இராசதந்திர போரில் எங்கள் மக்களுக்கு இருக்கின்ற அனுதாபத்தைப் பயன்படுத்தி அவர்களுடைய ஆலோசனையின் அடிப்படையிலும் கூட நாங்கள் இந்த அரசாங்கத்துடன் பேச வேண்டிய சூழ்நிலைக்கு உள்ளாக்கப்பட்டிருக்கின்றோம். அப்படி அவர்களுடைய கருத்தின் அடிப்படையில் மட்டுமல்ல எங்களது கொள்கை கோட்பாட்டின் அடிப்படையிலும் நாங்கள் பேச்சுவார்த்தையின் மூலம் ஒரு அரசியல் தீர்வை எட்டுவதற்கு நாங்கள் திடசங்கற்பம் பூண்டவர்களாக எமது மக்கள் தந்த ஆணைக்கு இணங்க அரசுடன் பேசி வருகிறோம்.

(12) தமிழ்மக்கள் கொடுத்துள்ள அந்த ஆணைக்குத் தூய்மையாக நேர்மையாக வேலை செய்வதற்கு நாங்கள் முடிவு செய்திருக்கிறோம். அதைத் தமிழ்மக்கள் அளித்துள்ள அந்தத் தீர்ப்பை தமிழ் மக்கள் எங்களுக்குக் கொடுத்துள்ள அந்த ஆணையை சனநாயத்தின் பேரால் ஆட்சி செய்கின்றவர்கள் - நாங்கள் ஒப்புக் கொள்ளாவிட்டாலும் - சனநாயகத்தின் பேரால் ஆட்சி செய்கின்ற அரசு தமிழ்மக்கள் தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்புக்குக் கொடுத்த அந்த ஆணையை ஏற்று நடைமுறையில் இருக்கிற இந்த அரசு ஒரு அரசியல் தீர்வை முன்வைக்க வேண்டும்.

(13) முன் வைக்கத் தவறுமேயானால் நாங்கள் தேர்தல் அறிக்கையில் குறிப்பிட்டது போலவும் எங்களுடைய கட்சி எண்ணம் கொண்டிருப்பது போலவும் எங்களுக்கு வேறு வழியில்லாமல் போனால் நாங்கள் ஒரு அறவழியில் அகிம்சை வழியில் சனநாயக வழியில் தெளிவாக எங்கள் மக்களை அணிதிரட்டி நாங்கள் அங்கே ஒரு இயக்கத்தைத் தொடங்கும் போது வெளிநாடுகளில் இருக்கின்ற எமது இலட்சக்கணக்கான மக்களும் அந்தந்த நாடுகளின் அரசுகள் எங்களுக்கு ஆதரவு வழங்கக் கூடியதாக தங்கள் இயக்கத்தை நடத்த வேண்டும். அதை செய்வீர்கள் என்ற நம்பிக்கை எங்களுக்கு இருக்கிறது. நீங்கள் உங்களது உறவுகளை கைவிட மாட்டீர்கள் என்ற நம்பிக்கை எமக்கு இருக்கிறது. ஆகவே இதுதான் எங்களுடைய இலக்கு என்பதையும் அந்த இலக்கை அடைய நாமெல்லாம் ஒன்று பட்டு உழைப்போம் எனச் சொல்லிக் கொள்ள விரும்புகிறேன்.

பன்னிரண்டு தடவை பேசியாகி விட்டது பலன் ஒன்றும் இல்லை, அரசு காலம் கடத்துகிறது, ஒரு புறம் பேச்சுவார்த்தை என்று மாய்மாலம் செய்து கொண்டு மறுபுறம் எங்களது மண்ணை கொள்ளை அடிக்கிறது ஏன் என்ற கேள்விகளுக்கு பதில் அனைத்துலக சமூகம் ததேகூ பை சிறீலங்கா அரசோடு பேசச் சொல்கிறது. எனவே ததேகூ அரசோடு பேசித்தான் ஆக வேண்டும்.

எமக்கு இன்று இருக்கும் பலம் நான்கு தளங்களில் உள்ளன. ஒன்று தாய்நிலத்தில் உள்ள எமது மக்கள். இரண்டு புலத்தில் உள்ள எமது மக்கள். மூன்று தமிழ்நாட்டில் உள்ள எமது ஏழு கோடி உறவுகள். நான்கு மேற்குலக நாடுகளின் ஆதரவு. இவையே எமது மக்களது விடிவுக்கான வழி!