செப்தெம்பர் 02,2014

திரு பழ. நெடுமாறன்

தலைவர்

தமிழர் தேசிய முன்னணி

சென்னை.

ஈழத் தமிழர்களின் பிரதிநிதி தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்பு மட்டுமல்ல: பழ. நெடுமாறன்

அன்புள்ள திரு நெடுமாறன் அவர்கட்கு,

மேலே காட்டிய தலைப்பில்  தமிழ்வின் என்ற இணையதளம் (http://www.tamilwin.com/show-RUmsyJTWKUkp1.html
) நீங்கள்  தஞ்சையில் செம்தெம்பர் 01,2014 அன்று செய்தியாளர்களோடு பேசும் போது தெரிவித்ததாக ஒரு செய்தியை வெளியிட்டுள்ளது. அதில் நீங்கள் சொன்னதாக பின்வரும் விடயங்கள் காணப்பட்டுள்ளன.

(1) ஈழத் தமிழர்களின் பிரதிநிதி தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்பு மட்டுமல்ல அவர்களிடையே வேறுபட்ட கருத்துக்கள் உள்ளன.

(2) ஈழத் தமிழர் பிரச்சனையைப் பொறுத்தவரை ஈழத்தமிழர், புலம்பெயர்ந்த தமிழர் ஆகியோரிடம் பொது வாக்கெடுப்பு நடத்தித்தான் முடிவு செய்ய வேண்டும்.

(3) வட மாகாண சபை தேர்தல் நடந்து 2 ஆண்டுகள் ஆன பின்னரும் இதுவரை எந்த அதிகாரமும் அளிக்கப்படவில்லை.

நீங்கள் செய்தியாளர்களிடம் சொன்னவை  சரியென்று எடுத்துக் கொண்டு எனது கருத்துக்களை சொல்ல விரும்புகிறேன்.

(1) ஈழத் தமிழர் பிரதிநிதி தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்புப்தான். புலம்பெயர்ந்த தமிழர்கள் அல்ல. ததேகூ நாடாளுமன்ற உறுப்பினர்களும் மாகாணசபை உறுப்பினர்களும் தாயக மக்களால் தேர்தல் மூலம் தெரிந்தெடுக்கப்பட்டவர்கள். எனவே புலம்பெயர்ந்த தமிழர்கள் அவர்களது பிரதிநிதிகள் அல்ல. தாயக மக்களுக்காக புலம்பெயர் தமிழர்கள் உரக்கக் குரல் கொடுப்பது - கொடுத்து வருவது  உண்மை.  ஆனால் அவர்கள் தாயக மக்களைப் பிரதிநித்துவப் படுத்த முடியாது.  ததேகூ க்குள் எந்தக் கருத்து முரண்பாடும் இல்லை.  

அரசியல் தீர்வு தொடர்பான  தமிழ்த் தேசியக்  கூட்டமைப்பின  நிலைப்பாட்டை  2010 இல் நடந்த பொதுத் தேர்தலிலும் பின்னர் 2013 இல் நடந்த வட மாகாண சபைத் தேர்தலிலும் தெளிவு படுத்தியிருக்கிறோம். அது பின்வருமாறு:

தேசிய பிரச்சினையின் தீர்வுக்கு மிக முக்கியமானதென த.தே.கூ கருதுகின்ற கோட்பாடுகளும் விசேட அரசியலமைப்பு ஏற்பாடுகளும் பிரதானமாக இத் தீவில் வாழுகின்ற மக்களின் மத்தியில் பகிரப்பட்டதொரு இறையாண்மையின் மூலம் ஆட்சி அதிகாரங்களை பகிர்வது தொடர்பானதாகும்.

உண்மையான நல்லிணக்கத்தையும் நீடித்து நிலைக்கக்கூடிய சமாதானத்தையும் இலங்கை மக்கள் அனைவருக்குமான அபிவிருத்தியையும் எய்துவதற்கு அதிகாரப் பகிர்வின் பின்வரும் முக்கிய அம்சங்கள் அடிப்படையாக அமைகின்றன.

1. தமிழ் மக்கள் ஒரு தனிச் சிறப்பு மிக்க தேசியமாகும் என்பதோடு சிங்கள மக்களோடும் ஏனையவர்களுடனும் சேர்ந்து இலங்கைத் தீவில் வாழ்ந்தும் வந்துள்ளனர்.

2. புவியியல் ரீதியாக பிணைக்கப்பட்டுள்ளதும், தமிழ் பேசும் மக்களைப் பெரும்பான்மையினராகக் கொண்டதுமான  வடக்கு கிழக்கு மாகாணங்களே தமிழ் பேசும் மக்களின் வரலாற்று ரீதியான வாழ்விடமாகும்.

3. தமிழ் மக்கள் சுய நிர்ணய உரிமைக்கு உரித்துடையவர்களாவர்.

4. தமிழ் பேசும் முஸ்லிம் மக்களுக்கும் ஏற்றுக் கொள்ளக்கூடிய ஒரு முறையில், சமஷ்டி கட்டமைப்பொன்றை அடிப்படையாகக் கொண்டு இணைந்த வடக்கு கிழக்கு மாகாணங்கள் எனும் ஓர் அலகில் அதிகாரப் பகிர்வு ஏற்பாடுகள் நிறுவப்பட வேண்டும்.

5. அதிகார பரவலாக்கமானது காணி, சட்டம் ஒழுங்கு, சுகாதாரம், கல்வி ஆகியன உள்ளிட்ட சமூக பொருளாதார அபிவிருத்தி, வளங்கள் மற்றும் நிதி அதிகாரங்கள் ஆகியவற்றின் மீதானவையாக இருக்க வேண்டும்.

இதன் அடிப்படையிலேயே நடந்து முடிந்த தேர்தலில்  பெரும்பான்மை மக்கள் (78.4 விழுக்காடு) ததேகூ வாக்களித்துள்ளார்கள். இந்த வாக்கு விழுக்காடு எமது வரலாற்றில் ஒரு சாதனையாகும்.

எனவே இந்த தேர்தல் அறிக்கைகள்தான்  ததேகூ இன் கொள்கை, கோட்பாடு ஆகும்.  சிலர் வேறு வேறு  விடயங்கள் பற்றிப்  பேசலாம். ஆனால் அது அவர்களது சொந்தக் கருத்து. ததேகூ இன் கருத்தல்ல.

 

(2) ஈழத் தமிழர் பிரச்சனையைப் பொறுத்தவரை ஈழத்தமிழர், புலம்பெயர்ந்த தமிழர் ஆகியோரிடம் பொது வாக்கெடுப்பு நடத்தித்தான் முடிவு செய்ய வேண்டும் என்பது சரியல்ல.  வட - கிழக்கில் வாழும் மக்களே அதனைத் தீர்மானிக்க வேண்டும்.  எது எப்படியிருப்பினும் இந்த  பொது வாக்கெடுப்பு நடத்துவது பற்றி  அய்.நா. பாதுகாப்புச் சபைதான்  தீர்மானிக்க வேண்டும். அதற்கான சாத்தியம் கண்ணுக்கு எட்டிய தூரத்தில் இல்லை.

 

(3) வட மாகாண சபை  தேர்தல் நடந்து ஓர் ஆண்டுதான் முடியப்  போகிறது.  இரண்டு ஆண்டல்ல. வட மாகாண சபை செவ்வனே இயங்குவதற்கு சில சட்டங்களை இயற்ற வேண்டியிருக்கிறது. இதற்கு ஆளுநர் முட்டுக்கட்டை போடுகிறார்.  இருந்தும் சில சட்டங்கள் நிறைவேற்றப்பட்டுள்ளன. வட மாகாண சபைக்கு நேரடியாகவும் வேறு  அமைச்சுகள் மூலமாகவும் சுமார் 5071 மில்லியன் உரூபா முதலீட்டுச் செலவுக்கு ஒதுக்கப்பட்டுள்ளது. இவற்றை செலவழிப்பதற்கு எந்தத் தடையும் இல்லை.  வட மாகாண சபை இன் பலவீனங்கள் எமக்குத் தெரியும்.  காணி, காவல்துறை அதிகாரங்கள் பகிர்ந்தளிக்கப்பட வில்லை என்பது எமக்குத் தெரியும்.  அதன் மூலம் சிறிலங்கா அரசு இலங்கை - இந்திய உடன்பாட்டின் முக்கிய விதிகளை மீறுகிறது என்பது எமக்குத் தெரியும். தெரிந்துதான் ததேகூ போட்டியிட்டது.  போட்டியிடாவிட்டால் டக்லஸ் தேவானந்தா முதலமைச்சராக வந்திருப்பார். அது உங்கள் விருப்பமாக இருக்காது என்பது எமக்குத் தெரியும்.

 

முடிவாக ததேகூ யை குறை சொல்பவர்கள், அது இந்திய நாட்டின் நிகழ்ச்சி நிரலுக்கு அமையச்  செயற்படுகிறது என்று குற்றம் சாட்டுபவர்கள் மாற்று வழிகளைச்  சொல்ல வேண்டும். இல்லாவிட்டால் அப்படியான குற்றச்சாட்டுகளில் பொருள் இல்லை.

 

அன்புடன்

 

வே.தங்கவேலு (நக்கீரன்)
காப்பாளர்

 

ஈழத் தமிழர்களின் பிரதிநிதி தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்பு மட்டுமல்ல: பழ. நெடுமாறன்
[ செவ்வாய்க்கிழமை, 02 செப்ரெம்பர் 2014, 07:14.15 AM GMT ]

ஈழத் தமிழர்களின் பிரதிநிதி தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்பு மட்டுமல்ல என, தமிழர் தேசிய முன்னணியின் தலைவர் பழ. நெடுமாறன் தெரிவித்துள்ளார்.
தஞ்சையில் நேற்று செய்தியாளர்களிடம் பேசும்போதே அவர் இவ்வாறு தெரிவித்தார்.
அவர் தொடர்ந்து கருத்து தெரிவிக்கையில்,
ஈழத் தமிழர் பிரச்சினையில் தமிழக மக்களை ஏமாற்றுவதற்காக பாஜக தலைவர்கள் இரட்டை வேடம் போடுகின்றனர்.
முள்ளிவாய்க்கால் நினைவு முற்ற அறக்கட்டளை நிர்வாகக் குழு கூட்டம் ஞாயிற்றுக்கிழமை நடைபெற்றது. அதில், முற்றத்தின் முதலாம் ஆண்டு நிறைவு விழாவை நவம்பரில் நடத்துவதென முடிவெடுக்கப்பட்டது” என்றார்.
“அண்மையில் இந்தியா வந்த தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்பின் தலைவர் இரா.சம்பந்தன் ஒருங்கிணைந்த இலங்கைக்குள்தான் தீர்வு கேட்கிறோம் என்கிறார். ஆனால், நீங்களோ தனி ஈழம் தான் தீர்வு என்கிறீர்களே” என்று கேட்டபோது,
ஈழத் தமிழர் பிரச்சினையைப் பொறுத்தவரை ஈழத் தமிழர், புலம்பெயர்ந்த தமிழர் ஆகியோரிடம் பொது வாக்கெடுப்பு நடத்தித்தான் முடிவு செய்ய வேண்டும்.
தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்பு மட்டுமே ஈழத் தமிழர்களின் பிரதிநிதிகள் அல்ல. அவர்களிடையே வேறுபட்ட கருத்துகள் உள்ளன.
வடக்கு மாகாணத்துக்கு தேர்தல் நடந்து 2 ஆண்டுகள் ஆன பின்னரும் இதுவரை எந்த அதிகாரமும் அளிக்கப்படவில்லை என்று அவர்கள் தான் சொல்கின்றனர்.
இப் பிரச்சினையைத் தீர்க்க இந்தியாவின் ஆதரவை எதிர்பார்ப்பதாகக் கூறுகின்றனர். இந்தியாவின் நிலைப்பாடே இரட்டை வேடமாக உள்ளது.
ஈழத் தமிழ் மக்களின் கருத்தைக் கேட்டு முடிவு செய்வதுதான் சரியாக இருக்கும் என பழ.நெடுமாறன் தெரிவித்தார்.
http://www.tamilwin.com/show-RUmsyJTWKUkp1.html


 

 

 


தோழர் தியாகு அவர்கட்கு

வணக்கம். நீங்கள் கலந்து கொண்ட உரையாடலில் நீங்கள் முன்வைத்த சில கருத்துக்கள் தொடர்பாக  எனக்கு உடன் பாடில்லை. நீங்கள் நாடு கடந்த தமிழீழ அரசாங்கத்தின் சார்பாளர்  போல அதன் கருத்தை பிரதிபலிக்கின்ற  பேச்சாளர் போலவே உங்கள் கருத்தை வெளியிட்டுள்ளீர்கள்.

அரசியல் தீர்வு தொடர்பான  தமிழ்த் தேசியக்  கூட்டமைப்பின  நிலைப்பாட்டை  2010 இல் நடந்த பொதுத் தேர்தலிலும் பின்னர் 2013 இல் நடந்த வட மாகாண சபைத் தேர்தலிலும் தெளிவு படுத்தியிருக்கிறோம். அது பின்வருமாறு:

தேசிய பிரச்சினையின் தீர்வுக்கு மிக முக்கியமானதென த.தே.கூ கருதுகின்ற கோட்பாடுகளும் விசேட அரசியலமைப்பு ஏற்பாடுகளும் பிரதானமாக இத் தீவில் வாழுகின்ற மக்களின் மத்தியில் பகிரப்பட்டதொரு இறையாண்மையின் மூலம் ஆட்சி அதிகாரங்களை பகிர்வது தொடர்பானதாகும்.

உண்மையான நல்லிணக்கத்தையும் நீடித்து நிலைக்கக்கூடிய சமாதானத்தையும் இலங்கை மக்கள் அனைவருக்குமான அபிவிருத்தியையும் எய்துவதற்கு அதிகாரப் பகிர்வின் பின்வரும் முக்கிய அம்சங்கள் அடிப்படையாக அமைகின்றன.

1. தமிழ் மக்கள் ஒரு தனிச் சிறப்பு மிக்க தேசியமாகும் என்பதோடு சிங்கள மக்களோடும் ஏனையவர்களுடனும் சேர்ந்து இலங்கைத் தீவில் வாழ்ந்தும் வந்துள்ளனர்.

2. புவியியல் ரீதியாக பிணைக்கப்பட்டுள்ளதும், தமிழ் பேசும் மக்களைப் பெரும்பான்மையினராகக் கொண்டதுமான  வடக்கு கிழக்கு மாகாணங்களே தமிழ் பேசும் மக்களின் வரலாற்று ரீதியான வாழ்விடமாகும்.

3. தமிழ் மக்கள் சுய நிர்ணய உரிமைக்கு உரித்துடையவர்களாவர்.

4. தமிழ் பேசும் முஸ்லிம் மக்களுக்கும் ஏற்றுக் கொள்ளக்கூடிய ஒரு முறையில், சமஷ்டி கட்டமைப்பொன்றை அடிப்படையாகக் கொண்டு இணைந்த வடக்கு கிழக்கு மாகாணங்கள் எனும் ஓர் அலகில் அதிகாரப் பகிர்வு ஏற்பாடுகள் நிறுவப்பட வேண்டும்.

5. அதிகார பரவலாக்கமானது காணி, சட்டம் ஒழுங்கு, சுகாதாரம், கல்வி ஆகியன உள்ளிட்ட சமூக பொருளாதார அபிவிருத்தி, வளங்கள் மற்றும் நிதி அதிகாரங்கள் ஆகியவற்றின் மீதானவையாக இருக்க வேண்டும்.

இதன் அடிப்படையிலேயே நடந்து முடிந்த தேர்தலில்  பெரும்பான்மை மக்கள் (78.4 விழுக்காடு) ததேகூ வாக்களித்துள்ளார்கள். இந்த வாக்கு விழுக்காடு எமது வரலாற்றில் ஒரு சாதனையாகும்.

 (1) வட கிழக்கில் ஒரு நேரடி வாக்கெடுப்பை நடத்த வேண்டும் (2) தற்சார்பான பன்னாட்டு விசாரணை  நடத்த வேண்டும் (3) வட கிழக்கு மக்களுக்கு ஒரு தற்காப்பு பொறிமுறை உருவாக்க வேண்டும் என்பதை  மோடியுடன் ஆன பேச்சுவார்த்தையின் போது ததேகூ வலியுறுத்தவில்லை  அது ததேகூ தமிழ்மக்களுக்கு செய்த துரோகம் எனக் கூறியுள்ளீர்கள்.  துரோகம் என்பது கடுமையான வார்த்தைப் பயன்பாடு அது ததேகூ பொருந்தி வராது.

மேலே குறிப்பிட்ட 3 விடயங்களிலும்   (1),  ( 2) நீங்கலாக தற்சார்பான பன்னாட்டு விசாரணை  இப்போது நடைபெற்று வருகிறது.

அரசியல் என்பது ஒரு சாத்தியமான கலை (Politics is the art of the possible).  வட - கிழக்கில் நேரடி வாக்கெடுப்பு நடத்துவதற்கும் பாதுகாப்பு பொறிமுறை உருவாக்க வேண்டும் என்பதற்கும் பன்னாட்டு மட்டத்தில் இப்போது ஆதரவு இல்லை.  வட - கிழக்கில் நேரடி வாக்கெடுப்பை யார் நடத்துவது? அதற்கு அய்.நா. பாதுகாப்பு சபையின் அங்கீகாரம் வேண்டும்.  ஆனால் உருசியாவும் சீனாவும் இலங்கைக்கு ஆதரவாக இருக்கும் போது அது சாத்தியப்படப் போவதில்லை. அதே போலத்தான் பாதுகாப்புப் பொறிமுறையும். இவை தேவையில்லை என்று நான் சொல்லவில்லை.  இன்றைய புவிசார் அரசியலில் சாத்தியம் இல்லை என்று சொல்கிறேன்.

ஒற்றை ஆட்சிக்குள் அதிகாரப் பரவலாக்கல் சாத்தியமில்லை என்பது உங்கள் வாதம்.  அய்க்கிய இராச்சியத்தை எடுத்துக் கொண்டால் அது ஒற்றை ஆட்சி நாடுதான். ஆனால் ஸ்கொத்லாந்துக்கு தனி நாடாளுமன்றம் மூலம் அதிகாரப் பரவலாக்கல் கொடுக்கப்பட்டுள்ளது. அதே போலத்தான் வேல்ஸ் மற்றும்  வட அயர்லாந்து.

13 ஏ இனச் சிக்கலுக்கு ஒரு தீர்வாக அமையாது என்பதுதான் ததேகூ இன் அரசியல் நிலைப்பாடு.  அதே சமயம் 13 ஏ சட்ட திருத்தத்தை முழுமையாக நடைமுறைப்படுத்து மாறும்  அதற்கு அப்பாலும் சென்று அதிகாரப் பரவலாக்கல் செய்யப்பட வேண்டும் என்று கேட்கிறோம். ஆனால் அரசு  காணி,  காவல்துறை பற்றிய அதிகாரங்களைக் கொடுக்க மறுக்கிறது.  பொது அட்டவணையில் (Concurrence List)  மாகாண சபைக்கும் மத்திய அரசுக்கும் கொடுக்கப்பட்டுள்ள அதிகாரங்களை  மத்திய அரசு தான் நினைத்தபடி நடந்து கொள்கிறது.  எனவேதான் அந்த பொது அட்டவணையை நீக்கும்படி கோருகிறோம்.

13 ஏ வழங்கிய  அதிகாரப் பரவலாக்கலை ஒரு தொடக்கம் எனக் கருதுகிறோம். ஆனால் எமது இலக்கு ஒன்றுபட்ட இலங்கையில் தமிழர்கள் பாரம்பரியமாக வாழும் வட கிழக்கில் ஒரு இணைப்பாட்சி உருவாக்கப்பட வேண்டும் என்பதே.  தமிழீழத்துக்கு  இந்தியா, அமெரிக்கா  உட்பட பன்னாட்டு சமூகத்தின் மத்தியில் ஆதரவு இல்லை. இந்த யதார்த்தத்தை நாம் புரிந்து கொள்ள வேண்டும்.

வட மாகாண சபைத் தீர்மானம்  இனப்படுகொலைக்கு ஒப்ப நடந்தேறிய கொலைகள்  பற்றி அய்.நா.  விசாரணை செய்ய வேண்டும் என்றுதான் கேட்டது.  இப்போது அய்.நா. மனித உரிமை ஆணையர் அலுவலகம் நியமித்துள்ள வல்லுநர் குழு அது பற்றி விசாரிக்கிறது. அங்கே நாம் வலுவான சாட்சியங்களை முன்வைத்து முள்ளிவாய்க்காலில் நடந்தது இனப்படுகொலைதான் என்பதை எண்பிக்க வேண்டும்.  அதற்கான பொறுப்பு தாயக மக்களுக்கும் புலம்பெயர் மக்களுக்கும் அவர்களைப் சார்புபடுத்துகிற அமைப்புகளுக்கும் உண்டு.

புலம்பெயர் அமைப்புக்கள் தமிழீழம் உட்பட எந்த அரசியல் தீர்வையும் முன் வைக்கலாம். அது அவர்களது சுதந்திரம். ஆனால் அவர்கள் தாயகத்தில் உள்ள மக்களை முழுமையாக சார்பு படுத்தவும்  முடியாது. அவர்கள் சார்பாக முழுமையாகப் பேசவும்  முடியாது. மேலும்  நாகதஅ   முன்வைக்கும் கோரிக்கைகளை பெரும்பான்மை புலம்பெயர் தமிழர்கள்  ஆதரிக்கிறார்கள் என்று சொல்லவும் முடியாது.  ஆனால் புலம்பெயர் அமைப்புக்களின் ஆதரவு  ததேகூ  எப்போதும்  தேவை.  அவற்றோடு, குறிப்பாக நாகதஅ மற்றும் அனைத்துலக தமிழர் ஒன்றியம் ஆகியவற்றோடு  நல்லுறவை வைத்து வருகிறோம். அவை எல்லாவித  அரசியல் கோரிக்கைகளை முன்வைத்துப் போராடலாம். எமது போராட்டம் நிலத்தில், புலத்தில், தமிழ்நாட்டில் நடைபெற வேண்டும்.

தமிழ்நாட்டில் இரண்டு முக்கிய கட்சிகளான திமுக, அதிமுக ஈழச் சிக்கலையிட்டு ஒன்றாக குரல் கொடுக்க முடியாது இருப்பது ஒரு குறைபாடாகும். ஏனைய கட்சிகளும் ஒரே  திசையில் பயணிக்க முடியாமல் இருக்கிறது.  அவ்வப்போது உருவாக்கப்படும் (இலங்கைத் தமிழர் பாதுகாப்பு இயக்கம்) தேர்தல் வந்தவுடன் உடைந்து போகிறது. 

தமிழ்நாட்டுத் தலைவர்களோடு பேசவே ததேகூ விரும்புகிறது.  முதல்வர் ஜெயலலிதாவிடம் சந்திப்புக்கு நேரம் ஒதுக்குமாறு கேட்டு எழுதிய  கடிதத்துக்கு அவரிடம் இருந்து இதுவரை பதில் இல்லை.

எனவே ததேகூ தமிழ்மக்களுக்கு துரோகம் (இது பெரிய வார்த்தை) இழைத்துவிட்டது என்பதை ஏற்க முடியாது.  ததேகூ இன் தலைமை அப்பழுக்கற்ற தலைமை. விலைபோகாத தலைமை.    எந்த ஆணையை மக்கள் வழங்கினார்களோ அந்த ஆணைக்கு உட்பட ததேகூ  தனது அரசியற் செயற்பாடுகளை மேற்கொண்டுள்ளது.

காங்கிரஸ் சார்பாக பேசிய அல்போன்சோ இந்தியா ஒரு குறிப்பிட்ட நாட்டை இலக்கு வைத்து தீர்மானம் நிறைவேற்றப்படுவதை ஆதரிக்காது என்று சொன்னார். அதற்கு நீங்கள் நல்ல பதிலைச் சொன்னீர்கள்.  2012, 2013 இல் தீர்மானத்தை ஆதரித்துவிட்டு  2014 இல் நடுநிலைமை வகித்ததை ஏற்றுக் கொள்ளமுடியாது.

இந்தியாவின் வெளியுறவுக் கொள்கையை  அதிகாரிகளே வகுக்கிறார்கள்.  அதனை மீறி நடக்கும் துணிவு மோடிக்கு உண்டா என்பது போகப் போகத்தான் தெரியும். மன்மோகன் சிங்கை விட மோடி ஆளுமைபடைத்த பிரதமராகப் படுகிறார்.

இது பற்றிய மேலதிக விளக்கத்தை கீழேயுள்ள கட்டுரைகளைப் படித்து  அறிந்து  கொள்ளவும்.

தோழமையுடன்,

 

நக்கீரன்

Thozhar Thiyagu

 

I agree that we have to exercise caution over what Modi and his government will deliver on the Sri Lankan issue.

 

Manmohan Singh is no comparison to Modi. The former was a glorified bureaucrat while the latter is a full time politician. Further more, Manmohan Singh

couldn’t take decisions on his own. The strings were pulled by Sonia Gandhi behind the curtain. The Gandhi family did not like Manmohan Singh being given any publicity.

 

The US resolution adopted at the last UNHCR sessions held on March 27 calls for  a comprehensive  international investigation into  alleged serious violations and abuses of human rights and related crimes  committed both by Sri Lankan government forces and the  LTTE in the final stages of the country's  26-year civil war. We should be satisfied with this for the time being.

 

As for referendum,   we have to take only one step at a time. The TNA’s demand is for the full and comprehensive implementation of 13A + and beyond. This means, inter alia, vesting land and police powers and the removal of the concurrence list.

 

During Manmohan Singh dispensation the bureaucrats in the South Block had a field day. After abstaining from the vote on US resolution India’s envoy in Geneva, Dilip Sinha voted in favour of the resolution moved by Pakistan to put on hold the resolution for lack of funds.  This was clearly a decision taken by Dilip Sinha on his own volition. Earlier Sinha justified his country’s abstention by declaring: “It has been India’s firm belief that adopting an intrusive approach that undermines national sovereignty and institutions is counterproductive.”

 

It   might be recalled former Minister P. Chidambaram lamented the fact that the decision to abstain was taken by bureaucrats and not by the cabinet. A clear confession of a dysfunctional cabinet under Manmohan Singh which abdicated

its powers on a crucial and important issue to a bunch of bureaucrats. .

 

However, TN government and parties must keep up the pressure to hold a  referendum for a quasi-federal state for the Thamil people.

 

 

Thanga

 

 

 

 

From: GOPALAKRISHNAN ARUMUGAM [mailto:arumugamgopal9@gmail.com]
Sent: Monday, June 02, 2014 8:28 AM
To: Rajaratnam Kanapathipillai; analaiaraj@hotmail.com; Veluppillai Thangavelu
Subject: Fwd: contact with Thozhar THIAGU

 

THANK YOU SO MUCH  GOPAL

 

---------- Forwarded message ----------
From: தோழர் தியாகு மடல் <thozharthiagu@gmail.com>
Date: Sun, Jun 1, 2014 at 11:21 PM
Subject: Re: contact with Thozhar THIAGU
To: GOPALAKRISHNAN ARUMUGAM <arumugamgopal9@gmail.com>

Please don't place high hopes on Modi. He is just following Manmohan's policies in every respect, maybe in a new garb. If not, let him come clear on his stand with regard to the Tamils' cardinal demands for an independent international investigation into the charges of genocide, war crimes and crimes against humanity committed by Sri Lanka and for a general referendum. He is just harping on the same old 13th amendment. Would he ever speak out against the inflexibly unitary state structure of Sri Lanka? Ours is a struggle for justice and it should be based on our moral strength and not on the diplomatic doublespeak of immoral fascists. 

 

THIAGU

 

TNLM  

 

On Mon, Jun 2, 2014 at 1:28 AM, GOPALAKRISHNAN ARUMUGAM <arumugamgopal9@gmail.com> wrote:

Dear FRIENDS PLEASE CONTACT WITH THOZHAR THIAGU, HE WILL GIVE FRUITFUL ADVICE  GOPAL 01-06-2014 TORONTO CANADA

Modi means business and was known for ruthless implementation

 

That explains the urgency of the Modi administration, which wants Colombo to act now. The Sri Lankan Government's usual calls for time and space would no longer hold water and would likely be treated as a ploy for procrastination. The new administration in New Delhi, which appears to deploy both brain and brawn in pursuance of its foreign policy objectives would find such a gesture as an affront. Sri Lanka, simply, cannot afford to antagonize Modi's India. Such a folly could be too dangerous and costly.

 

NB: Indian Foreign minister and Prime Minister will be visiting SL within next few weeks and a warning is imminent if no action taken before the scheduled visit. US, EU and UN are also encouraging India to act on SL urgently

 

__._,_.___


வட மாகாண சபைத் தேர்தலில் தமிழ்மக்கள் அளித்த வரலாறு காணாத தீர்ப்பு!

நக்கீரன்

டமாகாண சபைத்  தேர்தல் முடிவுகள் எதிர்பார்த்ததுதான். ஆனால்  அந்த வெற்றியின் அளவு எந்தளவு இருக்கும் என்பதில் அய்யம் இருந்தது.

இராணுவத்தின்  நேரடித் தலையீடு, கெடுபிடி, பயமுறுத்தல், நெருக்குவாரம், ஆளும் கட்சியின் மனிதவளம், பொருள் வளம், பரப்புரை என்பவற்றையும் மீறித் தமிழ்மக்கள் வாக்களிப்பு நாளன்று  வாக்குச் சாவடிக்குச் சென்று சுதந்திரமாகவும் துணிச்சலோடும்  வாக்களிப்பார்களா என்ற  பயம் இருந்தது.

ஆனால் மக்கள் ஏதோ நேர்த்திக் கடன் கழிக்கக் கோயிலுக்குச் செல்லும் பக்தர்கள் போல சனிக்கிழமை அதிகாலையே - வாக்குச் சாவடிகள் 7.00 மணிக்கு திறக்கு முன்பாகவே - கியூ வரிசையில் குவியத் தொடங்கிவிட்டனர்.

தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்பின் (ததேகூ) தலைவர் திரு இரா சம்பந்தன்   மக்கள் ததேகூ  யை அமோக வெற்றிபெற வைக்க வேண்டும் என்று   கேட்டிருந்தார். ததேகூ மூன்றில் இரண்டு பங்கு  பெரும்பான்மையைக் கைப்பற்றும் போதுதான் பன்னாட்டு சமூகம் இனச் சிக்கலில் அக்கறை காட்டும் என்று சொன்னார்.

ஆனால் மக்கள்  38 இருக்கைகளில் 30 இருக்கைகளைக் கைப்பற்றும் அளவுக்கு தங்கள் இரண்டு கைகளினாலும் ததேகூ க்கு வாக்களித்து  2/3 பங்கு இருக்கைகளுக்கு  மேலாக 4/5 பங்கு இருக்கைகளை வழங்கியிருக்கிறார்கள். இதன் மூலம் வரலாற்றில் ஒரு  சாதனை படைத்துள்ளார்கள்.

விகிதாசார வாக்களிப்பு முறையில்  மூன்றில் இரண்டு பெரும்பான்மையைப் பெறுவது  முடியாத காரியமாகும். சென்ற நாடாளுமன்றத்  தேர்தலில்   அய்க்கிய சுதந்திர  மக்கள்  முன்னணிக்கு  (அசுமமு)  2 / 3 பெரும்பான்மை கிடைக்கவில்லை.  மகிந்த இராசபக்சே தேர்தல் முடிந்த பின்னர்  எதிர்க்கட்சியில் இருந்த உறுப்பினர்களுக்கு அமைச்சர் பதவிகள்  கொடுத்து ஆளும் கட்சிக்கு  இழுத்து  நாடாளுமன்றத்தில் 2/3 பெரும்பான்மையை உருவாக்கிக் கொண்டார்.

நடந்து முடிந்த வட மாகாண சபைத் தேர்தலில் ததேகூ  353,595 வாக்குகளைப்   பெற்றிருக்கிறது. இது 78.48 விழுக்காடாகும். 2010 இல் நாடாளுமன்றத் தேர்தலில் ததேகூ க்கு கிடைத்த வாக்குகள் 65,119  விழுக்காடு 43.85 ஆகும். இம்முறை இந்த விழுக்காடு 34.63 விழுக்காட்டால்  கூடியிருக்கிறது.  இதே போல் 2010 இல் வாக்களித்தவர்களது விழுக்காடு 23.33 ஆகும்.  இம்முறை இந்த விழுக்காடு 67.52 ஆக அதிகரித்துள்ளது.   இந்த அதிகரிப்புக்குக் காரணம் 2010 இல் நிலவிய நெருக்கடிகளில் இம்முறை பாதி குறைந்துள்ளது. 

தென்னிலங்கையில்  உள்ள வடமேல் மாகாணத்தில் வெற்றி பெற்ற ஆளும் கட்சிக்கு 66.43 விழுக்காடு வாக்குகளே விழுந்திருக்கிறது. மத்திய மாகாணத்தில் ஆளும்கட்சிக்கு விழுந்த வாக்கு விழுக்காடு 60.16  மட்டுமே!  ஒரே பார்வையில் வெற்றிபெற்ற கட்சிகளது வாக்கு விபரங்கள் பின்வருமாறு:

மத்திய மாகாணம்

கட்சி கண்டி மாத்தளை நுவரேலியா மேலதி

கம்

மொத்தம்
வாக்கு % இருக்கை வாக்கு % இருக்கை வாக்கு % இருக்கை வாக்கு % இருக்கை
  அமசுமு 355,812 55.76% 16 135,128 59.99% 7 225,307 68.87% 11 2 716,247 60.16% 36
  அதேக 200,187 31.37% 9 63,365 28.13% 3 67,263 20.56% 4 0 330,815 27.79% 16
  ஜனநாயக் கட்சி 37,431 5.87% 2 4,423 1.96% 0 3,385 1.03% 0 0 45,239 3.80% 2
  இ.தொ. காங்கிரஸ் 18,787 2.94% 1 10,498 4.66% 1       0 29,285 2.46% 2
  மேலக மக்கள் முன்னணி 1,458 0.23% 0       23,455 7.17% 1 0 24,913 2.09% 1
  மு.காங்கிரஸ் 11,137 1.75% 1 6,651 2.95% 0       0 17,788 1.49% 1

வட மேல் மாகாணம்

கட்சி குருநாக்கல் புத்தளம் மேலதிக இருக்கை மொத்தம்
வாக்கு % இருக்கை வாக்குகள் % இருக்கை வாக்கு % இருக்கை
  அமசுமு 540,513 69.05% 23 164,675 59.10% 9 2 705,188 66.43% 34
  அதேக 169,668 21.67% 7 87,343 31.34% 5 0 257,011 24.21% 12
  ஜனநாயக் கட்சி 36,096 4.61% 2 10,018 3.60% 1 0 46,114 4.34% 3
  முஸ்லிம் காங்கிரஸ் 17,130 2.19% 1 10,730 3.85% 1 0 27,860 2.62% 2
  ஜேவிபி 16,311 2.08% 1 3,313 1.19% 0 0 19,624 1.85% 1

வட மாகாணம்

கட்சி

யாழ்ப்பாணம்

கிளிநொச்சி

மன்னார்

முல்லைத்தீவு

வவுனியா

மேல்

அதிகம்

மொத்தம்

வாக்கு

%

இருக்கை

வாக்கு

%

இருக்கை

வாக்கு

%

இருக்கை

வாக்கு

%

இருக்கை

வாக்கு

%

இருக்கை

வாக்க

%

இருக்க

 

ததேகூ

213,907

84.37%

14

37,079

81.57%

3

33,118

62.22%

3

28,266

78.56%

4

41,225

66.10%

4

2

353,595

78.48%

30

 

அமசுமு

35,995

14.20%

2

7,897

17.37%

1

15,104

28.38%

1

7,209

20.04%

1

16,633

26.67%

2

0

82,838

18.38%

7

  மு.காங்கிரஸ்            

4,571

8.59%

1

199

0.55%

0

1,991

3.19%

0

0

6,761

1.50%

1

 

தமிழ்  தேசியக் கூட்டமைப்பு (கனடா)

செப்தெம்பர் 15, 2013

 

ஊடக அறிக்கை 

 

தேர்தல் முடிவு தமிழ்மக்கள்  அபிவிருத்தி அல்ல தங்கள் மண்ணில்   தன்மானத்தோடு வாழ்வதையே விரும்புகிறார்கள் என்பதை  மகிந்த இராஜபக்சேக்கும்  உலகத்துக்கும் எடுத்துச் சொல்ல  வேண்டும்!

வட மாகாண சபைத் தேர்தலுக்கு இன்னும் சில நாட்களே இருக்கின்றன. கடந்த நான்கு ஆண்டுகளாகப் பல நொண்டிச் சாட்டுக்கள் சொல்லி இழுத்தடித்து வந்த வட மாகாண சபைத் தேர்தலை வேறு வழியின்றி மகிந்த இராஜபக்சே நடத்துகிறார். இதன் மூலம் தான் சனநாயகத்தை நடைமுறைப் படுத்துவதாகச்  சொன்னாலும் அனைத்துலகச் சமூகத்தின் கடும் அழுத்தத்தின் காரணமாகவே இத்தேர்தல் நடைபெறுகிறது என்பது யாவரும் அறிந்ததே. 

அரசியல் அமைப்புச் சட்டத்தின் 13 ஆம் திருத்தத்தின் கீழ்  மாகாண சபைகளுக்கு தற்போதுள்ள அதிகாரப் பகிர்வு மிகச் சொற்பமாக இருந்தாலும் அதனைப் பயன்படுத்தி ஆட்சி அதிகாரத்தை தமிழர்களது கையில் எடுக்கவேண்டியது அவசியமாகும்.  அதற்காகவே தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்பு (ததேகூ) இத் தேர்தலில் போட்டியிடுகிறது. 13 ஆவது சட்ட திருத்தம் இனச் சிக்கலுக்கு தீர்வாக அமையமாட்டாது என்பதில் ததேகூ  தெளிவாக இருக்கிறது.

ததேகூ இன் கையில் இருக்கின்ற  வட மாகாண சபையானது  தமிழர் தமது  அரசியல், பொருளியல், பண்பாடு, தனித்துவம்  போன்றவற்றை  நிலைநாட்டுவதற்கு ஓரளவிற்காவது  உதவும் என எண்ணுகிறோம்.  ததேகூ இத் தேர்தலில் பங்கு பற்றாது விட்டால் தமிழர்களது அடிப்படை உரிமைகளை மறுக்கும் மகிந்த இராஜபக்சேயின் கட்சி மற்றும் அதன் தமிழ்க் கைகூலிகளின் கைக்கு  மாகாண சபை நிருவாகம் பறிபோய் விடும். 

ததேகூ முன்னாள் உச்ச நீதிமன்ற நீதியரசர்  சீ.வி. விக்னேஸ்வரனை தனது முதன்மை வேட்பாளராக நிறுத்தியிருப்பது மகிந்த இராஜபக்சே உட்பட தென்னிலங்கை பேரினவாதிகளின் கோபத்தைக் கிளறியுள்ளது. ஆனால் பன்னாட்டு சமூகத்தின் வரவேற்பைப் பெற்றுள்ளது. கல்விமான், சட்டம் படித்தவர், பண்பாளர், இன, மொழி, சமூகப் பற்றாளர் அரசியலுக்கு வந்திருப்பது நல்ல சகுனம் ஆகும்.

தேர்தல் நெருங்க நெருங்க அரசின் முழு வளமும் ஆளும் அய்க்கிய மக்கள் சுதந்திரக் கூட்டமைப்பின் (அமசுகூ)  வேட்பாளர்களது தேர்தல் பரப்புரைக்குப் பயன்படுத்தப்படுகிறது. சிங்கள இராணுவமும் தேர்தல் களத்தில் இறங்கி அமசுகூ க்கு ஆதரவாக வேலை செய்கிறது. இதனால்  இராணுவத்தின் கெடுபிடிகள், நெருக்குவாரங்கள், வெருட்டல், மிரட்டல், உருட்டல்களும் அதிகரித்துக் கொண்டிருக்கின்றன.  

ததேகூ இன் ஆதரவாளர்கள் தாக்கப்படுகிறார்கள். அவர்களது வீடுகள் தாக்கப்படுகின்றன. முல்லைத்தீவு வள்ளிபுனத்தில் ஆளும் அய்க்கிய மக்கள் சுதந்திரக் கூட்டமைப்புக் கட்சி குண்டர்கள் நடத்திய தாக்குதலில் ஒரு குடும்பத் தலைவர் உயிரிழந்துள்ளார்.

இதனால் ஒரு நீதியான, நியாயமான, வெளிப்படையான, சுதந்திரமான தேர்தல் நடக்கும் என்ற எதிர்பார்ப்பு  அருகி வருகிறது.

மகிந்த இராஜபக்சே துரிதகெதியில்  வடக்கை இராணுவ மயப்படுத்தி, சிங்கள மயப்படுத்தி, பவுத்த மயப்படுத்தி தமிழர்களின்  கலை, பண்பாட்டு அடையாளங்களை சிதைத்து வருகிறார்.

அபிவிருத்தி என்ற  பெயரில்  மகிந்த இராஜபக்சாவின் அரசு இராணுவ தளங்கள், கடற்படைத் தளங்கள், இராணுவ குடியிருப்புக்கள், விளையாட்டு மைதானங்கள், உல்லாச விடுதிகள், ஹோட்டல்கள், பவுத்த விகாரைகள், புத்தர் சிலைகள் போன்றவற்றை நிறுவியுள்ளது.  அதே சமயம் இடம் பெயர்ந்த தமிழ்மக்களுக்கு ஒரு வீடு தன்னும் இதுவரை கட்டிக் கொடுக்கப்படவில்லை.

நெடுஞ்சாலைகள், பாலங்கள், தொடர்வண்டி, மின்சாரம் போன்றவற்றைக் காட்டித்  தேர்தலில் வெல்லலாம் என மகிந்த இராஜபக்சே நப்பாசைப் படுகிறார்.  தமிழ்மக்கள் தார்ச்சாலைகள் மற்றும் தொடர்வண்டிகளை விட  தங்கள் மூதாதையர்களது பூமியில் தங்களது பூர்வீக  வீடுகளில்  தன்மானத்துடன் அமைதியாக வாழ்வதையே விரும்புகிறார்கள் என்பதை  சிறீலங்காவின் ஆட்சியாளர்களுக்கும் உலகத்துக்கும் எடுத்துச் சொல்ல  ஆளும் கட்சிக்கு எதிராக வாக்களிக்குமாறு தமிழ் பேராயர் அமைப்பு வேண்டுகோள் விடுத்துள்ளது. (“Go to vote and tell the Sri Lankan rulers and World above that it is important for Tamils to live in Peace with dignity in their ancestral land and home than of those carpet road and railways”)

பட்டதாரி ஆசிரியர்கள், முன்பள்ளி ஆசிரியர்கள் மற்றும்  சமுர்த்தி ஊழியர்கள் சிலருக்கு வேலை கொடுப்பது,  ஆளும் கட்சி வேட்பாளர்களுடைய அனுசரணையுடன் நடமாடும் சேவைகளை நடத்துவது போன்றவற்றின் மூலம் தமிழ்மக்களது வாக்குகளைப் பெறலாம் என  மகிந்த இராஜபக்சே பகல் கனவு காண்கிறார். இந்தக் கண்துடைப்புகளுக்கு  தமிழ் மக்கள் ஏமாற மாட்டார்கள்.

தமிழ்மக்கள் அபிவிருத்தியை விட அடிப்படை உரிமைகளோடு சுதந்திரமாக, தன்மானத்தோடு பாதுகாப்போடு   வாழவே விரும்புகிறார்கள். கிளியைத் தங்கக் கூட்டில் அடைத்து வைத்துப் பாலும் பழமும் கொடுத்து வளர்த்தாலும் அது வானவெளியில் சிறகடித்துப் பறப்பதையே விரும்புகிறது. 

இன்று தமிழர்களது கையில் இருக்கும் பலமான ஆயுதம் வாக்கு மட்டுமே. அதனைத் தமிழ்மக்கள் தேர்தல் நாளன்று உரியமுறையில் பயன்படுத்த வேண்டும். உள்ள 4 வாக்குகளில்  முதல்  வாக்கை வீட்டுச் சின்னத்துக்கு நேரே புள்ளடி இட வேண்டும். எஞ்சியுள்ள 3 விருப்பு வாக்குகளில் ஒரு வாக்குச் சீட்டில்  முதன்மை வேட்பாளர் விக்னேஸ்வரனது 10 எண்ணுக்கு நேரே புள்ளடி போட வேண்டும்.  மிஞ்சிய இரண்டு வாக்குகளை விருப்பமான வேட்பாளர்களுக்குப் போட வேண்டும். கவனமாக வாக்களிக்காவிட்டால் வாக்குகள்  பழுதான வாக்குகள் எனக் கணிக்கப்படும். கிழக்கு மாகாண தேர்தலில் மொத்தம் 45,291 வாக்குகள் செல்லுபடியாகாத வாக்குகள்  பதிவாகியது கவனிக்கத்தக்கது. 

வாக்காளர்களில் 75  விழுக்காட்டுக்கும் மேலானவர்கள்  ததேகூ வாக்களிப்பதன் மூலம் மாகாண சபையின் மொத்த (38)  இருக்கைகளில் 2/3 இருக்கைகளை கைப்பற்ற முடியும். எனவே கனடிய தமிழ் மக்கள் தாயகத்தில் வாழும்  தங்கள் உற்றார், உறவினர், நண்பர்கள் ஆகியோரோடு தொலைபேசி மூலம் தொடர்பு கொண்டு   வரும் செப்தெம்பர் 21 (சனிக்கிழமை)   காலை அச்சுறுத்தல் எதற்கும் அடிபணியாது வாக்களிப்பு நிலையத்துக்குத் தவறாது சென்று வீட்டுச் சின்னத்துக்கு வாக்களிக்குமாறு  அறிவுறுத்த வேண்டும்.    ததேகூ எப்படியும் வெல்லும் என்ற நம்பிக்கையில் வாக்காளர்கள் வாக்களிக்காது இருந்து விடக் கூடாது. 

வட மாகாண சபைக்கான தேர்தலில் ததேகூ  க்கு வாக்களிக்குமாறு உலகத் தமிழர் அமைப்பு பகிரங்க வேண்டுகோள் விடுத்துள்ளது. அதே போல் யாழ்ப்பாண பல்கலைக் கழக மாணவர் அமைப்பு உட்பட  பல  தமிழ் அமைப்புகளும் ததேகூ  க்கு வாக்களிக்குமாறு  வேண்டுகோள் விடுத்துள்ளன.

எம்மைப் பொறுத்தளவில் கனடிய தமிழ் உணர்வாளர்கள் நல்கிய  ஆதரவு காரணமாக ததேகூ இன் வெற்றிக்கு எம்மாலான உதவியைச்  செய்திருக்கிறோம் என்பதை மகிழ்ச்சியுடன் அறியத் தருகிறோம்.

 -30-


 சாத்தான் வேதம் ஓதுகிறது

மகிந்த இராசபக்சேயின் வவுனியாப் பேச்சுக்கு ஒரு மறுப்பு

நக்கீரன்

னாதிபதி மகிந்த இராசபக்சே பங்கேற்ற வடக்கின் முதலாவது தேர்தல் பிரசாரக் கூட்டம் நேற்று வவுனியா வைரவப் புளியங்குளம் விளையாட்டு மைதானத்தில் நடைபெற்றது. இதில் ஜனாதிபதி உரை நிகழ்த்தினார்.

1) பிரபாகரன் கேட்டதையே கூட்டமைப்பும் கேட்கிறது; வவுனியா கூட்டத்தில் மfந்த காட்டம். பிரபாகரன் அன்று கேட்டதையே தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்பினர் இன்று கேட்கின்றனர். புலிகள் இந்த நாட்டைப் பிரிப்பதற்குப் பேசியது போன்று இப்போது கூட்டமைப்பினரும் பேசுகின்றனர். இதனை ஒரு போதும் அனுமதிக்கமாட்டேன் என்று சனாதிபதி மகிந்த இராசபக்சே நேற்று வவுனியாவில் வைத்து தெரிவித்தார்.

பதில்: பேச்சுப் பல்லக்கு தம்பி கால்நடை என்பது போல சனாதிபதி மகிந்த இராசபக்சே  வடக்குக்குப் போகும் போதெல்லாம் சமத்துவம், சகவாழ்வு பற்றி தேனொழுகப் பேசுகிறார். ஆனால் நடைமுறையில் தமிழ்மக்கள்  இராணுவத்தால் அடிமைகள் போல் அடக்கி ஒடுக்கி  ஆளப்படுகிறார்கள். இதுதான் உண்மை.

(2) "புறம்பான ஒரு நிகழ்ச்சி நிரலைத் தயாரித்துத் தனிநாட்டை ஈழத்தை ஏற்படுத்தப் போகின்றோம் என்று இனவாதத்தைக் கிளப்பி இந்தப் பகுதியை அபிவிருத்தி செய்ய இயலாது'' என்றும் அவர் கூறினார்.

பதில்: ஒரு தேர்தலுக்கும் அபிவிருத்திக்கும் தொடர்பு இல்லை. ஒரு தேர்தலில் ஆளும் கட்சிக்கு வாக்குப் போட்டால்தான் அரசு அபிவிருத்தி செய்யும் என்பது மக்களாட்சி முறைமைக்கு முரணானது. ஆனால் மகிந்த இராசபக்சேயின் ஆட்சியில் அதுதான் நடக்கிறது. தமிழர்கள் தங்கள் உரிமைகளைக் கேட்கும் போது அதனை இனவாதம் என மகிந்த இராஜபக்சே  சொல்கிறார்.  அதே சமயம் அந்த  உரிமைகளை மறுப்பது தேசியம் எனச் சொல்லாமல் சொல்லுகிறார். தனிநாடு கேட்பது வகுப்புவாதம் அல்ல. அந்த  தமிழ்மக்களது உரிமை  அந்த உரிமை தமிழர்களுக்கு உண்டு. அந்நியர் படையெடுத்து வந்த போது தமிழர்களுக்கு என ஒரு தமிழ் இராச்சியம் இருந்தது. போர்த்துக்கேயர் மற்றும் ஒல்லாந்தர் அந்தப் பிரதேசத்தை தனியாகவே ஆட்சி செய்கிறார்கள். ஆங்கிலேயர்தான் 1833 ஆம் ஆண்டு தமிழ்ப் பிரதேசத்தை சிங்கள பிரதேசத்தோடு ஒன்றுபடுத்தினார்கள். நிருவாக வசதிக்காக அப்படிச் செய்தார்கள்.

தமிழர்கள் விட்ட பிழை என்னவென்றால் ஆங்கிலேயர் நாட்டை விட்டு வெளியேறும் போது தமிழர்களது பகுதியை தமிழர்களிடம் கையளித்துவிட்டு வெளியேறவில்லை.  தமிழர் தரப்பும் அதனைக் கேட்கவில்லை. நுனி நாக்கில் தேனும் அடிநாக்கில் நஞ்சும் வைத்துப்  பேசிய டி.எஸ். சேனநாயக்காவின் பேச்சை நம்பி  தமிழ் பிரதிநிதிகள் ஏமாந்தார்கள்.  ததேகூ தனி நாட்டை, தனி ஈழத்தை கேட்கவில்லை. அப்படியான நிகழ்ச்சி நிரல் அவர்களிடம் இல்லை.

ததேகூ ஒன்றுபட்ட இலங்கையில் தங்களைத் தாங்களே ஆளும் சுயாட்சி அரசியல் பொறிமுறையைத்தான் கேட்கிறார்கள். இன்னும் ஒரு திருத்தம். பிரபாகரன் மட்டும் தமிழீழத்தை கேட்கவில்லை. அதற்கு முன்னரே தந்தை செல்வநாயகம் தலைமையில் வட்டுக்கோட்டைத் தீர்மானம் வழியாக தமிழீழம் கேட்டிருந்தார்.

(3) "இந்தப் பிரதேசத்தை விடுவித்து சுதந்திரமாக இருக்கின்ற சூழ்நிலையில்தான் இந்தத் தேர்தலை நடத்துகின்றோம். உங்களுக்கு கடந்த காலச் சரித்திரத்தை நினைவுபடுத்த வேண்டிய அவசியமில்லை. நாங்கள் சனாதிபதித் தேர்தலை நடத்தினோம். நாடாளுமன்றத் தேர் தலை நடத்தினோம். பிரதேச சபைகளுக்கான தேர்தலை நடத்தினோம். இப்போது மாகாண சபைகளுக்கான தேர் தலை நடத்துகிறோம். நாங்கள் அனைவரும் சனநாயக ரீதியில் ஒருமித்து செயற்படு வதற்காக அனைவரும் முன் வரவேண்டும்'' என்று தனது உரையில் கூறினார் சனாதிபதி.

பதில்:  தேர்தல் நடத்துவது மட்டும் சனநாயகம் இல்லை.  அய்நா மனித உரிமை ஆணையாளர் நவநீதம் பிள்ளையைக் கேட்டால் "இலங்கை சர்வாதிகாரப் பாதையில் செல்வதற்கான அறிகுறிகள் அதிகரித்துள்ளது" எனக் கடுமையாகச் சாடுகிறார். 2010 இல் சனாதிபதி தேர்தலை நடத்தினவர், நாடாளுமன்றத் தேர்தலை நடத்தியவர் மாகாண சபை தேர்தலை மட்டும் நாலு ஆண்டுகள்  ஏன் இழுத்தடித்தார்? காரணம் என்ன?  தோல்வி பயம்தான் காரணம். ஒன்பது மாகாணங்களில்  8 மாகாணங்கள் ஆளும் கட்சி வசம் இருக்கிறது. வட மாகாண  சபைதான் விதி விலக்காக இருக்கப் போகிறது.  அங்கு வெல்லுவது குதிரைக் கொம்பு என்பது மகிந்த இராசபக்சேக்குத் தெரியும்.

(4) "ஏனைய மாகாணங்களுக்கு கொடுக்கப்பட்டுள்ள அத்தனை அதிகாரங்களையும் இந்த மாகாணத்துக்கு கொடுத்திருக்கின்றோம். இப்போது சிலரது தேர்தல்  அறிககையைப் பார்க்கும் போது நான்கு வருடங்களுக்கு முன்னர் பலர் கேட்டுக் கொண்டிருந்த அதே வேண்டு கோளையே இப்போது விடுக்கின்றனர்.

 

 பதில்: கொடுத்திருக்கிறோம் என்பது பிழை. அதிகாரங்கள் அரசியல் யாப்பில் சொல்லப்பட்டுள்ளது.  அதனை நடைமுறைப் படுத்துமாறுதான் ததேகூ கேட்கிறது. அவ்வளவுதான்.

(5) உங்களுக்கு நான் ஒன்றைக் கூற விரும்புகின்றேன். நாட்டைத் துண்டு துண்டாக கூறுபோடுவதற்குப் பிரபாகரனுக்கு எவ்வாறு இடளிக்கப்படவில்லையோ அவ்வாறே எவருக்கும் இடமளிக்கப்போவதில்லை'' என்றார் மஹிந்தா.

பதில்: நாட்டைத் துண்டு போட யாரும் கேட்கவில்லை. இப்படி வேண்டும் என்றே ததேகூ இன் தேர்தல் அறிக்கைக்குத் தவறான விளக்கம் கொடுப்பது சனாதிபதி  பதவியில் இருப்பவருக்கு  அழகில்லை.

(6) "சனநாயகத்தை மதிக்கின்ற தமிழ்தலைவர்களை ஒவ்வொருவராகக் கொன்றார்கள். எதிர்காலத்தில் அத்தகைய சூழ்நிலை ஏற்பட இடமளிக்க முடியாது. எமது அரசு இனவாதத்தை எதிர்க்கின்ற, வெறுக்கின்ற அரசு. நாம் எல்லா மதங்களையும் மதிக்கின்றோம்.

பதில்: இந்தப் புளுகு கந்தபுராணத்திலும் இல்லை.  மகிந்த இராசபக்சே அரசில் கொல்லப்பட்டவர்களது பட்டியல் இருக்கிறது. யோசேப் பரராசசிங்கம். நடராசா ரவிராஜ், தியாகராசா மகேஸ்வரன், கந்தர் சிவநாதன்............... இந்த நாட்டில் இனவாதத்தை விதைக்கின்ற அரசு மகிந்த இராசபக்சேயின் அரசு. தமிழர், முஸ்லிம்கள், சிங்களவர் என்று அமைச்சர்கள் பிரித்துப் பேசுகிறார்கள். தமிழர்களது தொண்டைக்குள் இந்த அரசுதான் சிங்கள தேசிய கீதத்தை திணிக்கிறது. இந்த அரசுதான் தமிழர்கள் பெரும்பான்மையாக வாழும் வட கிழக்கில் ஓய்வுபெற்ற  சிங்கள இராணுவ தளபதிகளை ஆளுநர்களாக, அரசாங்க அதிபர்களாக நியமித்துள்ளது. பெயர்ப்பலகைகளை தனிச் சிங்களத்தில் எழுதி வைத்துள்ளது. எல்லா மதங்களையும் மதிப்பது சரியானால் மசூதிகள், கோயில்கள், தேவாலயங்கள் மீது  பவுத்த வெறியர்கள் மேற்கொள்ளும் தாக்குதல்களை ஏன் தடுக்கவில்லை? கல் எறிந்து தாக்கிய பவுத்த பிக்குகளை ஏன் அரசு கைது செய்யவில்லை?  விக்கிரகங்களை தெருவில் போட்டு உடைக்கும் மஞ்சள் அங்கிகளை ஏன் கைது செய்யவில்லை?  வரலாற்றுப் புகழ் பெற்ற கதிர்காமம் இன்று சிங்கள பவுத்தர்களது கைக்கு மாறிவிட்டது. பவுத்தத்துக்குத்தானே யாப்பில் முன்னுரிமை. பின் எப்படி மதங்களுக்கு இடையில் சமத்துவம் நிலவும்?

(7) எல்லா இனங்களும் அவர்களுடைய கலை, கலாசார, பாரம்பரியங்களைப் பாதுகாத்து வாழ வேண்டிய சூழ்நிலையை ஏற்படுத்த வேண்டியது எமது கடமையாகும்'' என்றும் ஜனாதிபதி தனது உரையில் குறிப்பிட்டார்.

பதில்: இது வாயளவில்தான் இருக்கிறது. திருகோணமலையில் தமிழ்ப் பெண்கள் நெற்றியில் பொட்டோடு தெருவில் போக முடியாது இருக்கிறது.

(8) "இந்த நாட்டிலுள்ள எல்லா இனமக்களும் ஒன்று சேர்ந்து நாம் இலங்கையர் என்ற அடிப்படையில் நாட்டை அபிவிருத்தி செய்ய ஒரு குடையின் கீழ் ஒன்றுபட வேண்டும். இனபேதம், மதபேதம், குல பேதம் பாராது ஒற்றுமையாகச் செயற்படவேண்டும்.

பதில்: சாத்தான் வேதம் ஓதுவதற்கும் இதற்கும் வித்தியாசமில்லை. டி.எஸ். சேனநாயக்காவும் சுதந்திரம் பெறும் முன் நாம் எல்லாம் இலங்கையர் என தேனொழுகப் பேசினார். நாடு சுதந்திரம் பெற்ற அதே ஆண்டு பத்து இலட்சம் மலைநாட்டுத் தமிழர்களது குடியுரிமையைப் பறித்தார். அடுத்த ஆண்டு அவர்களது வாக்குரிமையைப் பறித்தார். இப்படி இனிக்கப் பேசி கழுத்தை அறுப்பதில் சிங்கள அரசியல் வாதிகள் விண்ணர்கள் என்பது எங்களுக்குத் தெரியும்.

(9) தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்பு பிரபாகரன் அன்று சொன்ன கதையைத் தான் இன்று சொல்கிறது. புலிகள் இந்த நாட்டைப் பிரிப்பதற்குப் பேசியது போன்று இப்போது கூட்டமைப்பு பேசுகின்றது. அதில் எவ்வித அர்த்தமுமில்லை. இன்றிருக்கக்கூடிய இந்த சுதந்திரத்தை இல்லாது செய்வதற்கு எவரும் விரும்பமாட்டார்கள்.

பதில்: பிரபாகரன் தமிழ்மக்களது விருப்பத்தைத்தான் சொன்னார். பிரபாபகரனைக் கொன்றுவிட்டோம் என்று சொல்லிக் கொள்கிறீர்கள். பின் எதற்கா பிரபாகரனைப் பற்றிப் பயப்படுகிறீர்கள். பிரபாகரன், ததேகூ தலைவர்கள் தமிழர்கள் தங்களது பாரம்பரிய நிலப்பரப்பில் சுதந்திரமாகவும் தன்மானத்தோடும் வாழ விரும்புகிறார்கள் என்ற உண்மையைச் சொல்லுகிறார்கள்.  இபிடிபி ஆயுதக் குழு இதற்கு விதிவிலக்காக இருக்கலாம். இன்று சிங்களவர்களுக்கு சுதந்திரம் இருக்கிறது. தமிழர்களுக்கு சுதந்திரம் இல்லை என்பதுதான் யதார்த்தம்.

(10) நான் தென்னிலங்கைக்குப் போனால் அங்குள்ள சிறுவர்கள் தமிழ் படிக்க வேண்டும் என்று கூறுகின்றார்கள். அதேபோல் இங்குள்ளவர்கள் தாம் சிங்களம் படிக்க வேண்டும். அதற்கு ஆசிரியர்களைத் தாருங்கள் என்று கேட்கிறார்கள். இதுதான் இன்று மக்களின் உள்ளத்திலுள்ள கருத்து.

பதில்: ஆண்டான் அடிமையின் மொழியைப் படிப்பதற்கும் அடிமை ஆண்டான் மொழியைப் படிப்பதற்கும் வித்தியாசம் உண்டு. சிங்களம் படித்த தமிழனுக்கு வேலை கிடைக்கப்  போவதில்லை. தமிழ் படித்த சிங்களவனுக்குத்தான் வேலை கிடைக்கும்.

(11)இந்தப் பகுதிகளில் காணிப் பிரச்சினைகள் இருக்கின்றது. வீட்டுப் பிரச்சினை இருக்கின்றது. பிரச்சினைகள் இங்கு மட்டுமல்ல தென்னிலங்கையிலும் உள்ளன. ஏன் நாடு முழுவதிலுமே உள்ளன. இவற்றை எல்லாம் பேசித் தீர்க்கமுடியும். அதனை ஒரே நாளிலேயோ அல்லது ஒரு வருடத்திலேயோ செய்து விடமுடியாது. பல வருடங்களாக அடக்கப்பட்ட முடக்கப்பட்ட பிரச்சினைகளை நாம் மெல்ல மெல்ல தீர்த்து வருகின்றோம்.'' என்று அவர் மேலும் கூறினார்.

பதில்: இல்லையே. சனாதிபதி மகிந்த இராசபக்சே பிரச்சினைகளை தீர்ப்பதற்குப் பதில் அதற்கு நெய்யூற்றி வளர்க்கிறாரே? மாகாண சபைக்கு யாப்பில் இருக்கும் காணி, காவல்துறை அதிகாரங்களைத் தரமுடியாது என்று சண்டித்தனம் பேசுவது யார்?  அப்படிப் பேசி பிரச்சினைகளை வளர்ப்பது யார்? வடக்கிலும் கிழக்கிலும் மீள்குடியமர்த்தப்படாத மக்களின் எண்ணிக்கை 93,000. கணவனை இழந்த 89,000 கைம்பெண்கள் இருக்கிறார்கள். தெற்கில் இந்தப் பிரச்சினை இருக்கிறதா?  இடம்பெயர்ந்த தமிழ்மக்களுக்கு அரசு ஒரு வீட்டைத்தன்னும் கட்டிக் கொடுக்கவில்லை. அதே சமயம் தமிழர்களுக்குச் சொந்தமான காணிகளில் 8,000 சிங்களப் போர் வீரர்களுக்கு  திருமுருகண்டியில் வீடுகள் கட்டப்பட்டுள்ளதே? இதற்கு என்ன காரணம்? சிங்கள - பவுத்த பேரினவாதச் சிந்தனை அல்லவா?

முடிவாக கடந்த தேர்தல்களில் மகிந்த இராசபக்சேயையும் அவரது கட்சியையும் தமிழ் வாக்காளர்கள் நிராகரித்துள்ளார்கள். இம்முறையும் இன்னும்  காத்திரமான முறையில்  நிராகரிக்க இருக்கிறார்கள். இதற்கு என்ன காரணம் என மகிந்த இராசபக்சே  ஆர அமரச் சிந்திக்க வேண்டும்.

தமிழ்மக்களை அடிமைகளாக வாட்டி வதைக்கும்  மகிந்த இராஜபக்சாவின்  சிங்கள - பவுத்த பேரினவாதக் கட்சியை தேர்தலில்   தோற்கடியுங்கள்!

நக்கீரன்

முடியப்பு றெமிடியஸ் என்ற பெயர் நினைவிருக்கிறதா? இவர் ஒரு சட்டவாதி. யாழ்ப்பாண மாநகர சபை உறுப்பினர். மனித உரிமை  வழக்குகளில்  நீதிமன்றம் ஏறி வாதாடுபவர். அண்மையில்  மாநகர சபை உறுப்பினர் பதவியில் இருந்து விலகிவிட்டார். விலகிய கையோடு ஆளும் அய்க்கிய சுதந்திர மக்கள் முன்னணி என்ற சிங்கள (அவரே சொல்வது) கட்சியோடு சங்கமமாகிவிட்டார்.

யாழ்ப்பாண மாநகர சபைக்குத் தேர்தல் நடந்த போது ததேகூ சார்பாகப் போட்டியிட்டு றெமிடியஸ் வென்றார். அதிகப்படியான விரும்பு வாக்குகள் பெற்ற காரணத்தால்  எதிர்க்ட்சித் தலைவராகவும்   கொலுவிருந்தார். அது கொஞ்ச நாட்கள்தான்.  பின்னர் எதிர்க்கட்சித் தலைவராக இருந்து கொண்டு ஆளும் கட்சியை ஆதரிக்கத் தொடங்கினார். மாநகரசபையில் ஆளும் கட்சி  கொண்டு வரும் தீர்மானங்களுக்கு ஆதரவாக  வாக்களித்தார். உச்ச கட்டமாக  மாநகர சபையின் ஆளும்  தரப்பு உறுப்பினர் சுவீகரன் நிஷாந்தனுக்கு எதிரான ஒழுங்காற்று நடவடிக்கைத் தீர்மானத்தை ஆதரித்து வாக்களித்தார்!

சும்மா சொல்லக் கூடாது,  இது ஒரு மாபெரும் அரசியல் எதிர்ப் புரட்சி.  அப்போதே அண்ணர் கட்சி தாவப்  போகிறார் என்பது தெரிந்துவிட்டது.

ததேகூ இப்படிப்பட்ட கட்சிதாவிகளுக்கு  எதிராக ஒழுங்கு நடவடிக்கை எடுப்பது கிடையாது. அதாவது தாமாக முன்வந்து  அப்படிப் பட்டவர்களுக்கு வெளிவாசல் கதவைக் காட்டுவது கிடையாது. ததேகூ கண்டும் காணாதவாறு இருந்துவிட்டது. அது பெருந்தன்மையா அல்லது வேறா என்பது தெரியவில்லை.

நல்ல காலம் 2010 நாடாளுமன்றத் தேர்தலில் ததேகூ சார்பாகப் போட்டியிட்ட றெமிடியஸ் தோற்றுப் போனார். அவர் வென்றிருந்தால் பொடியப்பு பியசேனாவின் வழியில் முடியப்பு றெமிடியசும்  கட்சி தாவியிருப்பார்! 

இப்போது  எதிர்பார்த்தது  போல்  அண்ணர் சிறீலங்கா சுதந்திரக் கட்சியில் சேர்ந்து மாகாண சபைத் தேர்தலில் போட்டியிடுகிறார். கட்சி மாறிகள் - அரசியலில் சோரம் போகிறவர்கள் - தங்களது குத்துக்கரணங்களை நியாயப்படுத்தப் பல செல்லக் கதைகள் சொல்வார்கள்.  றெமிடியஸ் அதற்கு விதிவிலக்கல்ல. அவர் ஏறிய ஏணியை உதைத்துத் தள்ளுகிறார். கோடாரிக் காம்புபோல் நடந்து கொள்கிறார்.  மரங்களை வெட்டிச்சாய்க்கும் கோடரியின் காம்பு ஒரு மரத்தால் ஆனது என்பது ஒரு  குரூரமான உண்மை. றெமிடியஸ் இதற்கு இலக்கணமாக விளங்குகிறார்.  

பிரான்ஸ் நாட்டைத் தளமாகக் கொண்டு இயங்கும் தமிழ் ஒலி வானொலி  றெமிடியசை  அண்மையில் காற்றலையில் நேர்காணல் கண்டது. அப்போது அவர் சிங்களவர்கள் பெரிய இராசதந்திரிகள் - புத்திசாலிகள் - என்றும் அவர்களோடு ஒத்தோடித்தான் காரியங்களை சாதிக்க வேண்டும் என்றும் சொன்னார். 1949 தொடங்கி தமிழ் அரசியல் தலைவர்கள் சிங்கள அரசோடு ஒத்துழைக்காது எதிர்ப்பு அரசியல் செய்தார்களாம். அதனால் எல்லாம் பாழ் என்கிறார். இந்த ஞானோதயம் யாழ்ப்பாண மாநகரசபைத் தேர்தலில் ததேகூ சார்பாக போட்டியிட்ட போது தோன்றவில்லையா? குறைந்தது 2010 இல் நடந்த நாடாளுமன்றப் பொதுத் தேர்தலில் போட்டி போட்ட போதும் தோன்றவில்லையா? இப்போது எந்தப் போதி மரத்தின் கீழ் இருந்தபோது இந்த ஞானோதயம் பிறந்தது? 

அரசியலில் இவர் தன்னைத்  தந்தை செல்வநாயகத்தை விட,  அமிர்தலிங்கத்தை விட, சிவசிதம்பரத்தை விடப் புத்திசாலி என்று நினைக்கிறார்.  தான் பெரிய அரசியல் சாணக்கியன் என்று எண்ணுகிறார். தமிழ்த் தலைவர்கள் உடன்பாடுகள் மூலம் சிங்கள அரசியல் தலைமைகளோடு ஒத்துப் போகப் பார்த்தார்கள். சமரசம் செய்து பார்த்தார்கள். அதற்காக குறைந்த பட்ச கோரிக்கைகளை முன்வைத்தார்கள். 1965 - 1968 காலப் பகுதியில் அமைச்சரவையில் கூட  ஒரு தமிழர் அமைச்சராக இருந்தார்.  பலன் ஒன்றும் இல்லை. சிங்களத் தலைவர்கள் தமிழ்த் தலைவர்களை ஏமாற்றினார்கள். நீலம் - பச்சை என்ற நிறவேறுபாடின்றி ஏமாற்றி வருகிறார்கள்.

மகிந்த இராசபக்சே போரின் போது வி.புலிகளுக்கு இராணுவத் தீர்வு தமிழ்மக்களுக்கு அரசியல் தீர்வு என்றார். போரின் குறிக்கோளே  வி.புலிகளின் கைகளில் சிக்குண்டு தவிக்கும் தமிழ் மக்களை விடுவிப்பதே என்றார். 

ஆனால் போர் முடிந்து நாலு ஆண்டுகளுக்கு மேலாகியும் அரசியல் தீர்வைக் காணோம். 13 ஆவது சட்ட திருத்தத்துக்கு  மேலாக மாகாண சபைகளுக்கு உரிமை வழங்கப்படும் என்று திருவாய் மலர்ந்த மகிந்த இராசபக்சே இப்போது 13 ஆவது சட்ட திருத்தம் மாகாண சபைகளுக்கு வழங்கும் காணி மற்றும் காவல்துறை அதிகாரங்களைப் புடுங்கப் போவதாகச் சொல்கிறார்.  

போர் முடிந்த பின்னர் தமிழ்மக்கள் பிச்சைக்காரர்கள் போல்  நடுத்தெருவில் விடப்பட்டுள்ளார்கள். இடம்பெயர்ந்த 286,000 மக்களில் 93,000 மக்கள் இன்னும் அவர்களது சொந்தக் காணிகளில் மீள் குடியமர்த்தப்படவில்லை. போரில் கணவர்களை இழந்த 89,000 கைம்பெண்கள்  நட்டாற்றில் விடப்பட்டுள்ளார்கள். வி.புலிகளுக்கு தேநீர் கொடுத்தார்கள், இடியப்பம் கொடுத்தார்கள் என்ற குற்றச்சாட்டில் கைது செய்யப்பட்ட சுமார் 1,000 தமிழ் அரசியல் கைதிகள் தென்னிலங்கைச் சிறைக் கூடங்களில் அடைக்கப்பட்டு சித்திரவதை செய்யப்படுகிறார்கள்.  

காணாமல் போன தங்கள் கணவன்மார், பிள்ளைகள் எங்கே என்று  கேட்டு தமிழ் மக்கள் அவர்களது படங்களோடு தெருத் தெருவாக கண்ணீரும் கம்பலையுமாக அலைகிறார்கள். 

இடம்பெயர்ந்த மக்களுக்கு ஒரு வீட்டைத்தானும் இந்த அரசு கட்டிக் கொடுக்கவில்லை.  மாறாக தமிழ்மக்களது காணி, பூமிகளை அபகரித்து அவற்றில்  இராணுவ தளங்கள், இராணுவ குடியிருப்புக்கள், உல்லாச விடுதிகள், விளையாட்டு மைதானங்கள், உணவுவிடுதிகள், பழத் தோட்டங்கள்,  நெல்விதைப்பு,  சிங்களக் குடியேற்றங்கள், பவுத்த விகாரைகள், புத்தர் சிலைகள், போர் அருங்காட்சியகங்கள் (War Museums) வெற்றித் தூண்கள் (War Memorials) சிங்கள இனவாத அரசு நிறுவி வருகிறது.   

முல்லைத்தீவு மாவட்டம் திருமுருகண்டி - கொக்காவில் பகுதிக்கும் இடைப்பட்ட கிழக்குப் பக்கமாகவுள்ள காட்டுப் பகுதியில்  4,000 ஏக்கர் நிலத்தில் “போர் வீரர் வீட்டுத் திட்டம்" (War Heroes Housing Scheme) என்ற பெயரில் 8,000 வீடுகள் கட்டப்பட்டுள்ளன.    அரை ஏக்கர் காணியில் கட்டப்படும் இந்த வீடுகளில்  போரில் உறுப்புகளை இழந்த படையினர் குடியேற்றப்படுவர்.  இந்தக் குடியேற்றம் ஒட்டிசுட்டான் பிரதேச சபைப்  பகுதிக்குள் வருகிறது.  போர் வீரர் வீட்டுத்திட்டம்  என்ற பெயரில்  50,000 வீடுகள் வடக்கில் கட்டப்படும் என மகிந்த இராசபக்சே அறிவித்துள்ளார்.  மின்சாரம், குடிதண்ணீர்,  கழிவறை, வீதிகள், மருத்துவமனைகள், வங்கிகள், சந்தைகள், பள்ளிக்கூடங்கள் எனச் சகல வசதிகளையும்   இந்த வீட்டுத் திட்டம் கொண்டிருக்கிறது. 

வலிகாமம் வடக்கிலும் கிழக்கிலும்  மட்டும் இராணுவம் தமிழ் மக்களுக்குச் சொந்தமான வளமான 6,382 ஏக்கர் (102,112 பரப்பு)  உறுதிக் காணிகளை சுவீகரித்துள்ளது.  இது  25.8 சதுர கி.மீ  நிலப்பரப்புக்கு ஒப்பானது.  கொழும்பு நகரத்தின் மூன்றில் இரண்டு பகுதிக்கு ஈடானது.   இதனால் தங்கள் சொந்தக் காணி பூமிகளில் மீள் குடியேறலாம் என 23 ஆண்டு காலம்  வழிமேல் விழிவைத்துக் காத்திருந்த வலிகாமம் வடக்கை சேர்ந்த 7 ஆயிரத்து 60 குடும்பங்களை சேர்ந்த 25 ஆயிரத்து 328 பேர்களது (27 கிராம சேவைப் பிரிவுகள்) நம்பிக்கை நொருக்கப்பட்டுள்ளது.  அவர்களது  கண் எதிரிலேயே அவர்களது வீடுவாசல்கள் இராணுவத்தால் இடிக்கப்பட்டு வருகின்றன. 

தமிழ்மக்களது வளமான காணிகள் அபகரிக்கப்பட்டு அங்கு இராணுவ முகாம்கள் உருவாக்கப்படுவது பற்றி யாழ்ப்பாணம் வந்த (செப்தெம்பர் 10, 2013) அமைச்சர் பசில் இராசபக்சேயிடம் நிருபர்கள் வலிகாமம் வடக்கு காணி அபகரிப்புக்  குறித்து கேட்டபோது "அந்த நிலம் முழுமையாக அரச தேவைக்காக சுவீகரிக்கப்பட்டுள்ளது" என ஆணவத்தோடு  பதில் இறுத்தார்.  

காணாமல்போனவர்கள் குறித்துக் கேள்வி கேட்டதற்கு "வடக்கில் மட்டுமல்ல தெற்கிலும் பலர் காணாமல் போயிருக்கிறார்கள். எனவே அந்தச் சிக்கலை மக்கள் மறக்க நீண்டகாலம் செல்லும்.  அதனைத் தூண்டிவிட்டு அரசியல் நடத்த யாரும் நினைக்கவேண்டாம். அதேபோல் ஊடகங்களும் மக்கள் அந்த விடயத்தை மறக்கும் வகையில் செய்திகளை வெளியிடவேண்டும்" எனக் கொஞ்சமும் ஈவு இரக்கமின்றிப் பதில் அளித்தார்.

றெமிடியாஸ் தமிழ் ஒலி வானொலிக்கு கொடுத்த செவ்வியில் சிங்களவர்கள் புத்திசாலிகள் என்கிறார். அவர்களுக்கு இருக்கிற புத்தி எங்களுக்கு இல்லை என்றார். 

புத்திசாலிகள் என்றால் நாடு இந்த அலங்கோலத்தில் இருக்குமா? வளமே இல்லாத  சிங்கப்பூர் இன்று தெற்காசியாவில் ஒரு குட்டி வல்லரசு. சராசரி வருமானம் 60,900 (2012 மதிப்பீடு) அ.டொலர்கள். ஆனால் சிறீலங்காவின் சராசரி வருமானம்  2,923 அ.டொலர்கள் மட்டுமே. இப்போது சொல்லுங்கள்? சிங்களவர்கள் புத்திசாலிகளா? 

மே 19, 2009  இல் போர் முடிந்த பின்னர் தமிழர்களை அவர்களது வீடு வாசல்களில் மீள் குடியேற்றி, அவர்களது உடைந்த வீடுகளை மீளக் கட்டிக் கொடுத்து, வேலை வாய்ப்புக்களை செய்து கொடுத்து, இராணுவத்தை விலத்தி,  மக்கள் சுதந்திரமாகவும் நிம்மதியாகவும்  வாழ அனுமதித்திருக்க வேண்டும். திட்டங்கள் தீட்டி அவர்களது வாட்டத்தைப் போக்கியிருக்க வேண்டும். செய்தார்களா? மேலே குறிப்பிட்டது போல் இன்றும் இடம்பெயர்ந்த 286,000 மக்களில் 93,000 மக்கள்  கண்ணீரும் கம்பலையும் ஆக  தெருவீதிகளில் விடப்பட்டிருக்கிறார்கள்.  

வட கிழக்கில் ஒரு இராணுவ சர்வாதிகார ஆட்சிதானே நடக்கிறது? தமிழ்மக்கள் அடிமைகளாக நடத்தப்படுகிறார்கள் என எதிர்க்கட்சித் தலைவர் இரணில் விக்கிரமசிங்கி ஒப்புதல் வாக்கு மூலம் அளிக்கிறார். சென்ற மாதம் இலங்கைக்கு வந்த அய்நா மனித உரிமை ஆணையாளர் நவநீதம் பிள்ளை அதைத்தானே தனது ஆறு பக்க அறிக்கையில்  சுட்டிக்காட்டினார்.   

"இலங்கை சர்வாதிகாரப் பாதையில் செல்வதற்கான அறிகுறிகள் அதிகரித்துள்ளத. சிறீலங்காவின் பாதுகாப்புப் படைகளால் மனிதஉரிமை ஆர்வலர்கள் துன்புறுத்தப்படுவது அதிகரித்துள்ளது. சிறீலங்கா  சர்வாதிகார பாதையில் செல்வதற்கான அறிகுறிகள் அதிகரித்துள்ளது மிகவும் ஆழமான கவலையை ஏற்படுத்தியுள்ளது. என்னுடன் கலந்துரையாடிய மனித உரிமை ஆர்வலர்கள் பலரும் சிறீலங்கா காவல்துறை மற்றும் இராணுவத்தினரால் துன்புறுத்தலை எதிர்கொண்டதாகத் தெரிவித்தனர். இது சிறிதும் ஏற்றுக் கொள்ள முடியாதது. இதுபோன்ற கண்காணிப்பும் துன்புறுத்தலையும் வைத்துப் பார்க்கும் போது சிறீலங்கா மோசமான நிலையில் உள்ளது என்று தோன்றுகிறது. போர் நடந்த வடக்கு, கிழக்குப் பகுதிகளில் இலங்கை ராணுவத்தினர் எண்ணிக்கையைக் குறைக்க வேண்டும். நாற்பதாயிரம்  பொதுமக்கள் கொல்லப்பட்ட போரின் இறுதிக்கட்டத்தில் மேற்கொள்ளப்பட்ட மனித உரிமை மீறல்கள் குறித்து போர்க் குற்ற விசாரணைகள் நடத்தப்பட வேண்டும்.போரினால் பாதிக்கப்பட்ட பகுதிகளில் பெண்கள் பாதுகாப்பற்ற நிலையில் உள்ளனர். தகவல் அறியும் சட்டத்தை இலங்கை நடைமுறைப்படுபடுத்த வேண்டும்.காணாமல் போனவர்கள் குறித்த சிறீலங்கா அரசின் விசாரணைக் குழு ஏமாற்றம் தருகிறது. சிறீலங்காவில்  பத்திரிகையாளர்கள் தொடர்ந்து அச்சுறுத்தலுக்கு ஆளாகின்றனர்."  

நவநீதம் பிள்ளை வருணித்தவாறு மனித உரிமைகளை காலில் போட்டும் மிதிக்கும் ஆளும் கட்சியில்தான் றெமிடியஸ் சரணாகதி அடைந்துள்ளார். சரண் அடைந்துவிட்டு சாக்கடையை சந்தணம் என்கிறார். கோட்டானைக் குயில் என்கிறார்.  

பூவோடு சேர்ந்த நாரும் மணக்கும். ஆனால் பன்றியோடு சேர்ந்த கன்று இனி மலம் தின்னப் போகிறது.

மரங்களை வெட்டிச்சாய்க்கும் கோடரியின் காம்பு ஒரு மரத்தால் ஆனது எனபது எத்தகைய குரூரமான உண்மை. 

சிங்களவர்கள் புத்திசாலிகள் என்றால் இன்று உலகில் இரண்டொரு நாடுகள் நீங்கலாக மற்ற நாடுகளின் பகையை மகிந்த இராசபக்சேயின் குடும்ப ஆட்சி  தேடிக் கொண்டுவிட்டதே? அய்நா மனித உரிமை அவையில் ஒருமுறைக்கு இருமுறை சிறீலங்காவுக்கு எதிரான அமெரிக்க நாட்டின்  தீர்மானம் பெரும்பான்மை வாக்குகளால் நிறைவேற்றப்பட்டிருக்கிறதே? 

ததேகூ தலைவர்கள் கொழும்பில் வீடு வாசல்கள் வாங்கி சுகபோகம் அனுபவிக்கிறார்கள் என்று றெமிடியாஸ் வயிறு எரிகிறார். யார் அந்தத் தலைவர்கள்? சுமந்திரனுக்கு வீடு இருக்கிறது. மாவைக்கு வீடு இருக்கிறதா? சிறீதரனுக்கு வீடு இருக்கிறதா?  யோகேஸ்வரனுக்கு வீடு இருக்கிறதா? சொல்லக் கதை இல்லாவிட்டால் செல்லக் கதையா? 

வடமாகாண சபைத் தேர்தலை இராசபக்சே நடத்துகிறாராம்.  அதன் மூலம் சனநாயகத்தை நிலைநாட்டுகிறாராம். ஆனால் உண்மை என்ன? இராஜபக்சே தானே முன்வந்து நடத்துகிறாரா அல்லது பன்னாட்டு அழுத்தம் காரணமாக நடத்துகிறாரா?

தமிழ்மக்கள்  மே 2009 குப் பின்னர் நடந்த எல்லாத் தேர்தல்களிலும் மகிந்த இராசபக்சேயையும் ஆளும் கட்சியையும் அடியோடு நிராகரித்திருக்கிறார்கள். இது சிங்கள ஆட்சியாளரின் புத்திசாலித்தனத்தைக் காட்டுகிறதா? மகிந்த இராசபக்சே தமிழர்களை ஏய்ப்பதில் புத்திசாலி என்று சொன்னால் அதனை ஏற்றுக் கொள்ளலாம். ஆனால் நாட்டை ஆளுவதில் அவர் புத்திசாலியாய் நடந்து கொள்கிறாரா?  சிறீலங்காவில் ஒரு சர்வாதிகார குடும்ப ஆட்சி நடைபெறுகிறதாக முன்னாள் சிங்கப்பூர் பிரதமர் சொல்கிறார். சிறீலங்கா இலங்கை சர்வாதிகாரப் பாதையில் செல்வதற்கான அறிகுறிகள் அதிகரித்துள்ளது என்று அய்க்கிய நாடுகள் சபையின் மனித உரிமைகள் ஆணையாளர் நவநீதம் பிள்ளை சுட்டிக் காட்டியுள்ளார். 

அய்நா மனித உரிமை பேரவையின் 24 வது பருவகால அமர்வு ஜெனீவாவில் இரண்டு நாட்களுக்கு முன்னர் தொடங்கிய போது சிறீலங்கா  குறித்து உரையாற்றிய நவநீதம்பிள்ளை அங்கு மனித உரிமை ஆர்வலர்கள், ஊடகவியலாளர்கள் மற்றும் தன்னை சந்தித்த சமூக ஆர்வலர்கள் தாக்கப்படுகின்றமை குறித்து சிறீலங்காவுக்கு எச்சரிக்கை விடுத்துள்ளார்.

மகிந்த இராசபக்சே  ஒரு திருத்தவே முடியாத சிங்களத் தீவிரவாதி என சிங்கப்பூரின் நவீன சிற்பி என்று அழைக்கப்படும், சிங்கப்பூரின் முதல் பிரதமரும், தற்போதைய பிரதமரின் தந்தையுமான  லீ குவான் யூ "லீ குவான் யூ உடனான உரையாடல்கள்" என்ற நூலில் குறிப்பிட்டுள்ளார். மேலும் அவர் அந்த நூலில் கூறியிருப்பதாவது: 

சிறிலங்காவில் சிங்களவர்கள் எப்போது முதல் இருக்கிறார்களோ அப்போதிலிருந்தே தமிழர்களும் இருக்கின்றனர். தமிழர்களும், சிங்களவர்களும் இணைந்து வாழ்வதற்கான சூழல் இல்லை. சிறிலங்கா ஒரே நாடாக இருக்கும் வரை மகிழ்ச்சியான நாடாக இருக்க முடியாது.

சிறிலங்காவில் தமிழர்களுக்காகப் போராடி வந்த விடுதலைப் புலிகள் வீழ்த்தப்பட்டு விட்டனர். இதன்மூலம் சிறிலங்கா இனச்சிக்கலுக்குத் தீர்வு காணப்பட்டு விட்டது என்று அதிபர் இராஜபக்ச கூறி வருகிறார். இதை மற்றவர்களும் நம்ப வேண்டும் என்று எதிர்பார்க்கிறார். ஆனால், தமிழர்கள் அடங்கிப் போகமாட்டார்கள். சிங்களவர்களுக்குப் பயந்து ஓடிவிடவும் மாட்டார்கள். சிறிலங்கா அதிபர் இராஜபக்சவின் பேச்சுக்களை நான் படித்திருக்கிறேன்.

அவர் ஒரு சிங்களத் தீவிரவாதி. இதை நான் நன்றாக அறிவேன். அவரது மனதை மாற்றவோ, அவரைத் திருத்தவோ முடியாது.

சிறிலங்கா இன்று மகிழ்ச்சியுடன் இல்லை. பெரும்பான்மையாக உள்ள சிங்களவர்கள் விடுதலைப் புலிகளை அழித்து விட்டனர் என்பது உண்மைதான். ஆனால், சிறுபான்மையினரான தமிழர்களை வெல்லும் தகுதியும் துணிச்சலும் அவர்களுக்கு நிச்சயம் இல்லை.

யாழ்ப்பாணத் தமிழர்களை அவர்களால் நிச்சயம் வெல்லவே முடியாது. அதனால்தான் அவர்களை நசுக்கி, ஒடுக்க முனைகிறார்கள். முன்பும் இப்படித்தான் செய்தார்கள். இதுதான் ஆயுதப் போராட்டமாக வெடித்தது. இப்போதும் அதையே செய்ய முனைகிறார்கள்.

ஆனால் ஒட்டுமொத்த தமிழ் இனத்தையும் அழித்துவிட முடியும் என்ற அவர்களின் எண்ணம் நிச்சயம் ஈடேறாது என்று நான் கருதுகிறேன். சிறிலங்காவில் இன்று நடந்து கொண்டிருப்பது அப்பட்டமான ஒரு இன அழிப்பு என்பதில் சந்தேகமே இல்லை.

தமிழர்கள் மீண்டும் ஆயுதப் போராட்டத்தை தொடங்குவார்களா என்பதை என்னால் சொல்ல முடியாது. ஆனால் நிச்சயம் தமிழர்கள் பொறுமையோடு நீண்டகாலம் காத்திருக்க மாட்டார்கள் என்றே நான் கருதுகிறேன். அதற்கேற்றபடி தான் சிறிலங்கா அரசு இப்போது நடந்து கொண்டிருக்கிறது.

என்னைப் பொறுத்தவரை, சிங்களவர்களை விட தமிழர்களுக்குத் தான் அதிக மரியாதை தரப்பட வேண்டும்.

மகிந்த இராஜபக்சே இன் சாமுத்திரிகா இலட்சணங்கள் இப்படி அலங்கோலமாக இருப்பதைத் தெரிந்து கொண்டும் அப்படியான ஒரு சிங்கள தீவிரவாதியின் கட்சியில் சேர்ந்து மாகாணசபைத் தேர்தலில் வெற்றிலைச் சின்னத்துக்கு புள்ளடி போடுங்கள் என்று தமிழ் மக்களிடம் வாக்குப் பிச்சை கேட்க றெமிடியாசுக்கு வெட்கம், மானம், சூடு, சொரணை, துக்கம், சோகம் எதுவுமே இல்லையா?    

உலகில் மகிழ்ச்சியான மக்கள் வாழும் நாடுகளின் 2013 ஆம் ஆண்டுப் பட்டியலை   அய்.நா  வெளியிட்டுள்ளது.   முதல் இடத்தை  டென்மார்க் பிடித்துள்ளது. கனடா 5 ஆவது இடத்தைப் பிடித்துள்ளது. அமெரிக்கா 17 ஆவது இடம். அய்க்கிய இராச்சியம் 22 ஆவது இடம். இந்தியா 111 ஆவது இடம், பங்காளதேஷ் 108 ஆவது இடம், நேப்பாளம் 135 ஆவது இடம். சிறீலங்கா? 156 நாடுகளில் 137 ஆவது இடத்தைப் பிடித்துள்ளது. இது சிங்களவர்கள் புத்திசாலிகள் என்பதைக் காட்டுகிறதா?

முடியப்பு றெமிடியஸ் தன்னை  மனித உரிமைக்காகப் பாடுபடும் வழக்குரைஞர் என்கிறார். அப்படியென்றால் மற்றவர்களை விட மகிந்த இராஜபக்சாவின் மனித உரிமை மீறல்களை அடி முதல் நுனிவரை அவருக்குத்  தெரிந்திருக்க  வேண்டும். தெரிந்தும் மகிந்த இராஜபக்சேயின்  கட்சியில் சேருவது ஏன்? 

மக்களாட்சி முறைமையில் ஊடகங்கள் நான்காவது தூணாகப் போற்றப்படுகிறது.  ஆனால் மகிந்த இராஜபக்சாபின் ஆட்சியில் லசந்தா விக்கிரமதுங்க  உட்பட 34 ஊடகவியலாளர்கள் கொலை செய்யப்பட்டுள்ளார்கள். 25 பேர் நாட்டை விட்டு ஓடித் தப்பிவிட்டார்கள். கொல்லப்பட்டவர்களில் 30 பேர் தமிழர்கள், 3 பேர் சிங்களவர்கள் ஒருவர் முஸ்லிம். 

யாழ்ப்பாணத்தில் இருந்து வெளியாகும் உதயன் ஊடக சுதந்திரத்துக்காக பாரிய விலை கொடுத்துள்ளது. 2006 ஆம் ஆண்டு தொடங்கி அதன் ஆசிரியர்கள், நிருபர்கள், பணியாளர்கள் கொல்லப்பட்டுள்ளார்கள்.  தாக்கப்பட்டுள்ளார்கள். காணாமல் போயுள்ளார்கள்.  

இந்த ஆண்டு ஏப்பிரில் 13 ஆம் நாள் காலை 4.30 மணியளவில் உதயன் பத்திரிகை அலுவலகத்தின் அச்சு இயந்திர பிரிவ இனந்தெரியாத ஆயுததாரிகளால் தாக்குதலுக்கு உள்ளாகியது. அதன் போது   அச்சு இயந்திரப் பகுதியும் பெற்றோல் ஊற்றி எரிக்கப்பட்டுள்ளது. இதனால் உதயன் நிர்வாகத்துக்கு ஒரு கோடி உரூபாய் இழப்பு ஏற்பட்டது.  தாக்குதல்களில் ஈடுபட்ட எவரும் கைது செய்யப்படவில்லை.  

உலக அரங்கில் ஊடக சுதந்திரத்தில் 165 ஆவது இடத்துக்கு கடந்த வருடம் இலங்கை தள்ளப்பட்டிருந்தது. இன்னமும் விடாது தொடருகின்ற ஊடகங்கள் மீதான வன்முறைகளால் இந்நாட்டில் ஊடக சுதந்திரத்தின் நிலை மேலும் மோசமாகி விடும்.   

ஆனால் றெமிடியஸ் இந்த கொலை, கொள்ளை, தாக்குதல், எரிப்பு போன்றவற்றுக்குப் பின்னால் உள்ள மகிந்த இராஜபக்சேயின் கட்சிக்கு இப்போது நாலுகால் பாய்ச்சலில் தாவியிருக்கிறார். 

இந்த இலட்சணத்தில்  மனித உரிமை மீறல் வழக்குகளைத் தான் ஒருவனே  அதிகளவில் நடாத்துவதாக தம்பட்டம் வேறு அடிக்கிறார்.   

700 க்கும் மேற்பட்ட தமிழ் அரசியல் கைதிகளை சிறைச்சாலைகளில் விசாரணையின்றி, வழக்கின்றி அடைத்து வைத்துக் கொடுமைப் படுத்துவர்கள் யார்? அவர்களைச் சித்திரவதை செய்து அதில் இன்பம் காண்பவர்கள்  யார்? மகிந்த இராசபக்சே ஆட்சிதானே இந்த தமிழ் அரசியல் கைதிகளை அணுவணுவாக கொலை செய்கிறது?

இப்படியான ஒரு கொடுங்கோல் ஆட்சி நடத்துபவர்களின் கட்சியில்தானே றெமெடியஸ் சங்கமம் ஆகியிருக்கிறார்.  சங்கமம் ஆனபின் அவர்களை அரசு விடுவித்து விட்டதா? விடுவிப்பதாக அரசு சொல்கிறதா? 

இது எல்லோரும் ஏறி விழுந்த குதிரையில் சக்கிடுத்தார் ஏறி விழுந்த கதைமாதிரி இல்லையா? 

கடந்த நான்கு ஆண்டுகளுக்கும் மேலாக சிங்கள - பவுத்த வெறியரான மகிந்த இராஜபக்சே ஆட்சியில் தமிழ்மக்கள் வரலாறு காணாத உயிரழிவையும் உடைமை அழிவையும் சந்தித்துள்ளார்கள். போரின் இறுதிக் கட்டத்தில் குண்டடி பட்டும் செல்லடி பட்டும் மக்கள் கொத்துக் கொத்தாக கொலை செய்யப்பட்டார்கள். போர் விதிகளை மீறி நச்சு வாயுக் குண்டுகள் வீசப்பட்டன. கனரக ஆயுதங்கள் பயன்படுத்தப்பட்டன. மருத்துவமனைகள் குண்டு வீசித் தகர்க்கப்பட்டன.  

வடக்கிலும் கிழக்கிலும் சிங்களவர்களைக் குடியேற்றி அந்த மாகாணங்களில் தமிழர்களை சிறுபான்மை ஆக்கும் முயற்சியில் சிங்கள அரசு தொடர்ந்து ஈடுபட்டு வருகிறது. தமிழர்களது காணிகள் வலோத்காரமாகப் பறிக்கப்பட்டு சிங்களவர்களுக்கு கொடுக்கப்படுகிறது.  

வடக்கிலும் - கிழக்கிலும் ஆளுநராகவும் அரச அதிபர்களாகவும் ஓய்வு பெற்ற சிங்கள படைத்தளபதிகளே நியமிக்கப்பட்டுள்ளார்கள். பெரும்பான்மை தமிழ்மக்கள் வாழும் வவுனியா, திருகோணமலை, அம்பாரை மற்றும் மன்னாரில் சிங்களவர்களே அரச அதிபர்களாக நியமிக்கப்பட்டுள்ளார்கள்.  

இவற்றை எல்லாம் கண்டும் கேட்ட பின்னரும் பட்டம், பதவி, பணத்துக்காக ஆளும் கட்சியில் சேர்ந்து தேர்தலில் போட்டியிடும் றெமிடியாசுக்கு  மக்கள்  உரிய தண்டனை வழங்க வேண்டும். இராணுவ ஆட்சியன் கீழ் தமிழ்மக்களை அடிமைகளாக, பொட்டுப் பூச்சிகளாக, புன்மைத் தேரைகளாக நசுக்கி அடக்கி ஒடுக்கி வாட்டி வதைக்கும்  சிங்கள - பவுத்த பேரினவாதக் கட்சியையும் கட்சி தாவிய முடியப்பு றெமிடியசையும் வடக்கு மாகாண சபைத் தேர்தலில்  தமிழ் மக்கள் தோற்கடிக்க வேண்டும். எதிரியைவிடத்  துரோகிகள் ஆபத்தானவர்கள். 


http://www.youtube.com/watch?feature=player_embedded&v=0WNpF8nh0ZM

தமிழ்த்  தேசியக் கூட்டமைப்பின் தேர்தல் பரப்புரை காணொளி


தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்பின் தேர்தல் அறிக்கை

 

வடக்கு மாகாணசபைத் தேர்தலுக்கான தேர்தல் அறிக்கையை தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்பு நேற்று யாழ்ப்பாணத்தில் வெளியிட்டிருந்தது. 

தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்பின் தலைவர். இரா.சம்பந்தன் வெளியிட்ட, தேர்தல் அறிக்கையின் முழுவிபரம் வருமாறு.

தமிழ் தேசியக் கூட்டமைப்புக்கு வழங்கப்பட்ட மக்கள் ஆணை

2010 ஆம் ஆண்டு ஏப்ரல் மாதம் நடைபெற்ற பொதுத் தேர்தலில் தமிழ் மக்கள் த.தே.கூ விற்கு பிரமாண்டமான ஆணை ஒன்றை வழங்கினர். அந்த அரசியல் ஆணைக்கு அமைய கூட்டமைப்பு தொடர்ந்து செயற்பட்டுள்ளதோடு, அந்த நோக்கத்தை நிறைவு செய்வதற்கு தேவையான ஒரு முதற்படியாக தற்போது வட மாகாணசபைத் தேர்தலை எதிர்கொள்கின்றது. இம் மக்கள் ஆணையின் முக்கிய அம்சங்களை நினைவுகூர்வது இங்கு பொருத்தமானதாகும்.

1948 ஆம் ஆண்டில் காலனித்துவ ஆட்சியிலிருந்து சுதந்திரம் பெற்றபோது இலங்கையில் சாதாரண பெரும்பான்மை ஆட்சி முறையிலான ஒற்றையாட்சி அரசியலமைப்பு முறையொன்று பலவந்தமாக திணிக்கப்பட்டது. 1949 இல் அண்மைக் கால இந்திய வம்சாவளித் தமிழர்களுள் கணிசமான எண்ணிக்கையிலானோரின் வாக்குரிமை பறிக்கப்பட்டது.

தமிழ் பேசும் மக்கள் பெரும்பான்மையாக வாழும் பகுதிகளில் குறிப்பாக கிழக்கு மாகாணத்தில் பெரும்பான்மை இனத்தவர்களை குடியேற்றும் அரச ஆதரவுடனான குடியேற்றங்கள் தீவிரமடைந்தன. இதன் விளைவாக, 1949 டிசம்பர் மாதம் இலங்கை தமிழரசுக் கட்சி (இ.த.க) உருவாக்கப்பட்டது.

இந்த பின்னணியில் 1951 ஆம் ஆண்டு ஏப்ரல் மாதம், இலங்கையில் வாழும் தமிழ் மக்கள் தேசியம் என்பதற்கான எல்லா அம்சங்களிலும் சிங்களவர்களிடமிருந்து வேறுபட்ட ஒரு தனிச் சிறப்பு மிக்க தேசிய இனம் ஆவர் என்பதும் எனவே, சுய நிர்ணய உரிமைக்கு அவர்கள் உரித்துடையவர்கள் என்பதுமான தனது நிலைப்பாட்டை இ.த.க வலியுறுத்தியது.

இந்த உரிமையை பிரயோகிப்பதற்கு தேவையானதொரு அம்சமாக தமிழ் பேசும் மக்கள் பெரும்பான்மையினராக இருக்கும் வடக்கு கிழக்கில் சுயாட்சி ஏற்பாடு ஒன்றை நாம் கோரினோம்.

1956 ஆம் ஆண்டு, பெரும்பான்மையினரிடம் இருந்த நாடாளுமன்ற பெரும்பான்மையை பயன்படுத்தி சிங்களம் மட்டும் அரச கரும மொழியாக ஆக்கப்பட்டது. இந்தகாலத்திற்கும் 1970களின் பிற்பகுதிக்கும் இடைப்பட்டக் காலப்பகுதியில், முதலில் வெளிநாட்டவர்கள் நாட்டை வெற்றி கொண்டமையினாலும் பின்னர் தமிழ் மக்களால் ஏற்றுக்கொள்ளப்படாத, பெரும்பான்மை ஆதிக்கத்தை வலுப்படுத்திய ஓர் ஆட்சி முறையினாலும் இழந்த சுய நிர்ணய உரிமையை மீண்டும் வென்றெடுப்பதற்காக பல்வேறு அமைதிவழி போராட்டங்கள் முன்னெடுக்கப்பட்டன.

எஸ்.டபிள்யூ.ஆர்.டி பண்டாரநாயக்க மற்றம் டட்லி சேனநாயக்க ஆகிய இரு பிரதம மந்திரிகளுக்கும் தமிழ் மக்களின் தலைவராகிய எஸ்.ஜே.வி செல்வநாயகத்திற்கும் இடையில் முறையே 1957 ஆம் ஆண்டிலும் 1965 ஆம் ஆண்டிலும் பிரதானமாக வடக்கு கிழக்கில் உள்ள அரச காணிகளின் பராதினப்படுத்தல் தொடர்பான ஒப்பந்தங்களும் செய்துகொள்ளப்பட்டன. இவ்விரு ஒப்பந்தங்களுமே அன்றைய அரசாங்கங்களினால் ஒருதலைப்பட்சமாக கிழித்தெறியப்பட்டன.

1970 இல் தனக்கு உகந்த அரசியலமைப்பொன்றை நிறைவேற்றுவதற்காக அசியலமைப்புப் பேரவை ஒன்று ஏற்படுத்தப்பட்டது. இதக வும் இச் செயன்முறையில் பங்குபற்றியதோடு, தமிழ் பேசும் மக்களின் ஜனநாயக தீர்ப்பிற்கமைய ஒன்றுபட்ட ஒரு நாட்டிற்குள் பகிரப்படும் இறையான்மை எனும் அடிப்படையில் தமிழ் பேசும் மக்களுடன் ஆட்சி அதிகாரங்களை பகிர்ந்து கொள்வதற்கான ஏற்பாடுகள் உள்ளடக்கப்பட வேண்டுமென்று வலியுறுத்தியது.

இவ் ஆலோசனைகள் பெரும்பான்மை வாக்குகளால் தோற்கடிக்கப்பட, இதக உறுப்பினர்கள் அரசியல் அமைப்புப் பேரவையிலிருந்து வெளியேறினர். இதேபோன்று, 1978 ஆம் ஆண்டு அரசியலமைப்பு நிறைவேற்றத்திற்கும் தமிழ் மக்கள் தமது சம்மதத்தை வழங்கவில்லை.

இவ்வாறு, முதலாம் மற்றும் இரண்டாம் குடியரசு அரசியல் அமைப்புகள் ஒற்றை ஆட்சி அரசமைப்பை பாதுகாத்து, தொடர்ந்து சிங்களத்தை ஒரே அரச கரும மொழியாகக் கொண்டு செயற்பட்டதோடு, பௌத்தத்திற்கு முதன்மையான இடம் வழங்கின. அவை, தமிழ் மக்களின் சம்மதமின்றியே நிறைவேற்றப்பட்டன.

1948 இல் சுதந்திரம் பெற்றதிலிருந்து, தமிழ் மக்களின் வரலற்றுரீதியான வாழ்விடப் பிரதேசமாகிய வடக்குக் கிழக்கின் இன விகிதாசாரத்தை மாற்றியமைக்குமுகமாக திட்டமிட்ட அரச ஆதரவு பெற்ற குடியேற்றங்கள் நிறைவேற்றப்பட்டன. 2009 ஆம் ஆண்டு யுத்தம் முடிவுற்ற பின்னர் வடக்கில் இது முழு முனைப்புடன் தொடர்கிறது. அரசாங்கம் அடக்குமுறை இராணுவ பிரசன்னமொன்றை வட மாகாணத்தில் தொடர்ந்து பேணி வருவதேதாடு, ‘இராணுவ நோக்கத்திற்காக’ பெருமளவு காணிகளை கையகப்படுத்துவதிலும் ஈடுபட்டுள்ளது.

தமிழ் இளைஞர்களின் மூன்றாம் நிலைக் கல்வியைப் பாதித்த தரப்படுத்தல் மற்றும் அரசதுறையில் வேலை வாய்ப்புக்களில் பாரபட்சம் ஆகியன அடங்கலான பாரபட்சச் செயற்பாடுகளுக்கு மேலதிகமாக, 1956, 1958, 1961, 1977, 1981 மற்றும் 1983 ஆகிய ஆண்டுகளில் நாட்டில் தமிழ் மக்களுக்கு எதிராக காலத்துக்குக் காலம் திட்டமிட்ட வன்முறைகள் கட்டவிழ்த்து விடப்பட்டன.  பாதிக்கப்பட்ட தமிழர்களுக்கு அரசினால் எவ்வித பாதுகாப்பும் வழங்கப்படவில்லை. இச் சந்தர்ப்பங்களிலெல்லாம், நாட்டின் ஏனைய பகுதிகளில் பாதிக்கப்பட்ட தமிழ் மக்கள் அரசினால் வடக்கு கிழக்கிற்கு அனுப்பி வைக்கப்பட்டனர். இதன் மூலம் இவ்விரு மாகாணங்களும் தமிழர்தம் தாயகமாக அங்கீகரிக்கப்பட்டன.

அதிகாரப் பகிர்வு ஏற்பாடுகள்

1983 ஆம் ஆண்டில் தமிழ் மக்களுக்கு எதிரான இன அழிப்பை உடனடுத்து, தமிழ் பேசும் மக்களுக்கு பெருமளவு தன்னாதிக்கம் வழங்கும் ஒரு மாற்று அரசியல் ஏற்பாட்டின் மூலம் தமிழ் தேசிய பிரச்சனைக்கு தீர்வு காண்பதற்கான முயற்சிகள் மேற்கொள்ளப்பட்டன. இலங்கை இந்திய ஒப்பந்தத்தைத் தொடர்ந்து, 1987 இல் (அரசியல்) ஏற்பாடு ஒன்று அறிமுகப்படுத்தப்பட்டது.

குறைந்தபட்ச அதிகாரங்களைக் கொண்ட மாகாண சபைகளை அமைப்பதற்கு இம் மாற்றங்கள் வழி வகுத்ததோடு, அது மேலும் விருத்தி செய்யப்படும் என்று அதி உயர் மட்டத்தில் வாக்குறுதிகள் வழங்கப்பட்டன. அத்தகைய பல முயற்சிகள் 1993 ஆம் ஆண்டின் மங்கள முனசிங்க தெரிகுழு தீர்வாலோசனைகள், ஜனாதிபதி சந்திரிக்கா பண்டாரநாயக்க குமாரதுங்க ஆட்சியின் கீழ் மேற்கொள்ளப்பட்ட 1995, 1997 மற்றும் 2000 ஆம் ஆண்டுகளின் அரசியலமைப்பு சீர்திருத்தத்திற்கான அரசாங்கத்தின் ஆலோசனைகள் மற்றும் ஜனாதிபதி மகிந்த ராஜபக்ஷ ஆட்சியின் கீழ் 2006 டிசெம்பரில் சர்வ கட்சி பல்லின வல்லுனர் குழுவின் பெரும்பான்மையினர் அறிக்கை ஆகியவற்றிற்கு இட்டுச்சென்றன.

எரியும் தேசிய பிரச்சனைக்கு தீர்வு காண அரசியல் அரங்கில் எவ்வித முன்னேற்றமும் ஏற்படாதிருந்த அதேவேளை, தமிழ் ஈழ விடுதலைப் புலிகள் இயக்கம் தனது ஆயுதப் போராட்டத்தை தொடர்ந்து முன்னெடுத்தது. ஆரம்பத்தில் பல ஆயுத இயக்கங்கள் இருந்த போதிலும், 1987 இல் இருந்து இப் போராட்டத்தை தொடரும் ஒரே ஆயுத இயக்கமாக த.ஈ.வி.பு தோற்றம் பெற்றது. அடுத்தடுத்து வந்த அரசாங்கங்கள் த.ஈ.வி.புகளுடன் பேச்சுவார்த்தைகளில் ஈடுபட்டன. 2002 பெப்ரவரி மாதம் த.ஈ.வி.பு வும் இலங்கை அரசாங்கமும் போர் நிறுத்த ஒப்பந்தமொனறில் கைச்சாத்திட்டதோடு, அதன் பின்னர், ஒஸ்லோ அறிக்கையென்று அழைக்கப்படும் பின்வரும் கோட்பாட்டுத் தொகுதியொன்றின் மீது இணக்கம் கண்டன.

*’ஒன்றுபட்ட ஓர் இலங்கைக்குள் சமஷ்டிக் கட்டமைப்பின் அடிப்படையில் தமிழ் பேசும் மக்களின் வரலாற்று ரீதியான வாழ்விடப் பகுதிகளில் உள்ளக சுய நிர்ணய உரிமை எனும் கோட்பாட்டின் அடிப்படையில் அமைந்த தீர்வொன்றை ஆராய்தல்’.

*இராணுவத் தாக்குதலும் அதன் பின் விளைவுகளும்

எனினும், இந்த யுத்த நிறுத்தம் நீண்ட காலம் நீடிக்கவில்லை. அரசாங்கப் படைகளுக்கும் தஈவிபு களுக்கும் இடையில் யுத்தம் மூண்டு 2009 மே 19 ஆம் திகதி இவ் இராணுவ மோதல் முடிவுக்கு வந்தது. 30 வருட பகைமையும் யுத்தமும் தமிழ் பேசும் வடக்குக் கிழக்குப் பகுதியை பேரழிவுக்கு உள்ளாக்கியதோடு, தமிழ் மக்களையும் கதியற்றவர்களாக்கியது. பத்து இலட்சத்துக்கு மேற்பட்ட தமிழர்கள் பாதுகாப்புத் தேடி ஏனைய நாடுகளுக்கு தப்பிச் செல்ல, மேலுமொரு ஐந்து இலட்சம் தமிழர்கள் நாட்டுக்குள்ளேயே இடம் பெயர்ந்துள்ளனர்.

ஒரு இலட்சத்தி ஐம்பதாயிரத்துக்கும் மேற்பட்ட தமிழர்கள் மோதல் நிலவிய ஆண்டுகளில் கொல்லப்பட்டுள்ளனர். இராணுவத் தாக்குதலின் இறுதிக் கட்டங்களில் எழுபதாயிரத்துக்கும் மேற்பட்ட குடிமக்கள் கொல்லப்பட்டிருப்பதாக மதிப்பிடப்பட்டுள்ளது. மேலும் பலர் அவயவங்களை இழந்தும் கடுமையான காயங்களுக்குள்ளாகியும் உள அழுத்தங்களுக்கும் ஒழுங்கீனங்களுக்கும் உள்ளாகியுள்ளனர்.

மேலும், 500,000 ற்கும் மேற்பட்ட தமிழர்கள் வீடற்றவர்களாக ஆக்கப்பட்டதோடு, பலர் எல்லா நாகரிக மற்றும் சர்வதேச நியமங்களுக்கும் எதிராக தடுப்பு முகாம்களில் தடுத்து வைக்கப்பட்டனர். இம் மக்கள் தமது பூர்வீக இடங்களில் மீள் குடியமர்த்தப்படுவார்கள் என சர்வதேச சமூகத்துக்கும் ஐக்கிய நாடுகளுக்கும் வாக்குறுதியளிக்கப்பட்டபோதும் அவர்களின் மீள் குடியேற்றம் இன்னும் நிறைவடையாமல் உள்ளது.

அரசியல் தீர்வு தொடர்பான எமது நிலைப்பாடு

தேசிய பிரச்சனையின் தீர்வுக்கு மிக முக்கியமானதென த.தே.கூ கருதுகின்ற கோட்பாடுகளும் விசேட அரசியலமைப்பு ஏற்பாடுகளும் பிரதானமாக இத் தீவில் வாழுகின்ற மக்களின் மத்தியில் பகிரப்பட்டதொரு இறையாண்மையின் மூலம் ஆட்சி அதிகாரங்களை பகிர்வது தொடர்பானதாகும். உண்மையான நல்லிணக்கத்தையும் நீடித்து நிலைக்கக்கூடிய சமாதானத்தையும் இலங்கை மக்கள் அனைவருக்குமான அபிவிருத்தியையும் எய்துவதற்கு அதிகாரப் பகிர்வின் பின்வரும் முக்கிய அம்சங்கள் அடிப்படையாக அமைகின்றன.

• தமிழ் மக்கள் ஒரு தனிச் சிறப்பு மிக்க தேசியமாகும் என்பதோடு சிங்கள மக்களோடும் ஏனையவர்களுடனும் சேர்ந்து இலங்கைத் தீவில் வாழ்ந்தும் வந்துள்ளனர்.

• புவியியல் ரீதியாக பிணைக்கப்பட்டுள்ளதும் தமிழ் பேசும் மக்களைப் பெரும்பான்மையினராகக் கொண்டதுமான; வடக்கு கிழக்கு மாகாணங்களே; தமிழ் பேசும் மக்களின் வரலாற்று ரீதியான வாழ்விடமாகும்.

• தமிழ் மக்கள் சுய நிர்ணய உரிமைக்கு உரித்துடையவர்களாவர்.

• தமிழ் பேசும் முஸ்லிம் மக்களுக்கும் ஏற்றுக் கொள்ளக்கூடிய ஒரு முறையில், சமஷ்டி கட்டமைப்பொன்றை அடிப்படையாகக் கொண்டு இணைந்த வடக்கு கிழக்கு மாகாணங்கள் எனும் ஓர் அலகில் அதிகாரப் பகிர்வு ஏற்பாடுகள் நிறுவப்பட வேண்டும்.

• அதிகார பரவலாக்கமானது காணி, சட்டம் ஒழுங்கு, சுகாதாரம், கல்வி ஆகியன உள்ளிட்ட சமூக பொருளாதார அபிவிருத்தி, வளங்கள் மற்றும் நிதி அதிகாரங்கள் ஆகியவற்றின் மீதானவையாக இருக்க வேண்டும்.

தமிழ் மக்களின் உடனடி அக்கறைக்குரிய விடயங்கள்

நீதியானதும், நிலைத்திருக்கத்தக்கதுமான சமாதானத்திற்காக தொடர்ந்து முயல்வதற்கு மேலதிகமாக, எமது மக்களின் தற்போதைய உடனடி கவலைகளைத் தீர்த்து வைப்பதிலும் நாம் முனைப்புடன் ஈடுபடுவோம். ஐநா செயலாளர் நாயகத்தினால் நியமிக்கப்பட்ட வல்லுனர் குழுவினால் மேற்கொள்ளப்பட்ட பரிந்துரைக்களையும் ஐ.நா மனித உரிமைகள் பேரவையினால் மார்ச் 2012 இலும் மார்ச் 2013 இலும் நிறைவேற்றப்பட்ட தீர்மானங்களையும் அமுல்படுத்த நாம் முனைவோம். விசேட விடயங்கள் பின்வருமாறு;-

• ஆயுதப் படைகள், இராணுவச் சாதனங்கள் மற்றும் உயர் பாதுகாப்பு வலயங்கள் ஆகியவற்றை வடக்கு கிழக்கிலிருந்து அகற்றுவதன் மூலம் 1983 இல் நிலவிய யுத்தத்திற்கு முந்திய சூழ்நிலை மீண்டும் ஏற்படும் வகையில் காத்திரபூர்வமான இராணுவ பிரசன்னமற்ற நிலை இருக்க வேண்டும்.

• போர் காரணமாக வடக்கு கிழக்கில் இடம்பெயர்ந்த தமிழ் மக்கள் தமது முன்னைய இடங்களில் துரிதமாக மீள்குடியேற்றப்பட்டு வீடுகள் வழங்கப்பட வேண்டும், அவர்களது வாழ்வாதாரம் மீண்டும் ஏற்படுத்தித்தரப்படவேண்டும், அவர்களது கௌரவம் மதிக்கப்படவேண்டும்.

• யுத்தத்தின் இறுதிக் கட்டத்தில் சர்வதேச மனித உரிமைகள் மற்றும் மனிதாபிமானச் சட்டங்களை மீறியமை பற்றிய இலங்கை அரசாங்கத்துக்கும் தஈவிபு களுக்கும் எதிரான குற்றச்சாட்டுக்களை விசாரிப்பதற்கு சுயாதீனமான சர்வதேச விசாரணை ஒன்று நடத்தப்பட்டு, உண்மையும் பாதிக்கப்பட்டவர்களுக்கான நீதியும் நிலைநாட்டப்படுவதோடு, இழப்பீடுகள் அடங்கலான நிவாரணங்கள் உறுதிப்படுத்தப்படல் வேண்டும்.

• குற்றச்சாட்டுக்களின்றித் தடுத்து வைக்கப்பட்டிருப்பவர்கள் விரைவாக விடுதலை செய்யப்படுவதோடு, ஏனையவர்களுக்கு பொது மன்னிப்பு வழங்கப்பட வேண்டும்.

• காணாமல் போன ஆயிரக்கணக்கானவர்கள் தொடர்பாக இறுதி முடிவொன்று எட்டப்பட வேண்டும் என்பதோடு, அவர்களின் உறவினர்களுக்க நட்டஈடு வழங்கப்படவும் வேண்டும்.

• நாட்டை விட்டு தப்பியோடிய தமிழர்கள் தமது வீடுகளுக்கு திரும்பி வருவதற்கு அனுமதிக்கப்பட வேண்டுமென்பதோடு, அவர்கள் திரும்பி வருவதற்கு உகந்ததோர் சூழ்நிலை உருவாக்கப்படவும் வேண்டும்.

• இளைஞர்களுக்கான வேலை வாய்ப்பை உருவாக்குதல் அடங்கலாக வடக்குக் கிழக்கின் அபிவிருத்திக்கான விரிவானதொரு நிகழ்சித் திட்டம் இலங்கை அரசாங்கத்தினதும் புலம் பெயர்ந்த தமிழர்களதும் சர்வதேச சமூகத்தினதும் முனைப்பான ஆதரவுடன் மேற்கொள்ளப்படும்.

சர்வதேச ஒப்பந்தங்கள் மற்றம் உடன்படிக்கைகள் தொடர்பாகப் பேணப்படும் விளக்கங்களுக்கமைய, இலங்கை வாழ் தமிழர்களான நாம் தனிச் சிறப்புமிக்கதொரு மக்கள் கூட்டமாகும். ஒரு மக்கள் கூட்டம் என்ற வகையில் நாம் இந்த நாட்டில் பேரினவாத விரிவாக்கத்திற்கு ஆட்படாது, கன்னியத்துடனும் சுய மரியாதையுடனும் சுதந்திரமாகவும் அச்சமின்றியும் சமத்துவமான பிசைகளாக ஏனைய மக்களுடன் தொடர்ந்து சமாதான சகவாழ்வு வாழவே விரும்புகிறோம்.

எனவே, ஒரு மக்கள் கூட்டம் என்ற வகையில், எமது வரலாற்று ரீதியான வாழ்விடங்கள்; ஒரு தேசியம் என்ற வகையில் எமக்கு உரித்தாகின்ற எமது ஒருமித்த உரிமைகள் மற்றும் ஒன்றுபட்ட ஓர் இலங்கைக்குள் நாட்டின் தமிழ் பேசும் மக்களைக் கொண்ட வடக்கு கிழக்கில் சுய அரசாங்கமொன்றை உறுதி செய்வதற்கு நாங்கள் செய்யக்கூடியது என்ன என்பதை தீர்மானிப்பதற்கான எமது தெரிவை பயன்படுத்துவதற்கான எமது உரிமை ஆகியன பற்றி நாம் கரிசனை கொண்டுள்ளோம்.

இது தொடர்பான தற்போதைய அரசியலமைப்பு ஏற்பாடுகள் திருப்தியற்றவையாக அமைந்துள்ளன. பெரும்பான்மை சமூகத்திற்கும் பேரினவாத விரிவாக்கத்திற்கும் சார்பான அரசியலமைப்பு ஒன்றுதான் தற்போது உள்ளது. நீதி, சமத்துவம், சமாதானம் மற்றும் பாதுகாப்பு ஆகியவற்றுக்கு வகைசெய்யும் ஓர் அரசியலமைப்பு முறைமை இன்றி பல்லின சமூகமொன்றில் ஜனநாயகம் செயற்பட முடியாது. இந்தக் கண்ணோட்டத்தில்தான் நாங்கள் எதிர்வரும் வட மாகாண சபைத் தேர்தலை நோக்குகின்றோம்.

இறையான்மை என்பது, மக்களிடமே உண்டு, அரசிடம் இல்லை என்று ததேகூ உறுதியாக நம்புகிறது. தமிழ் மக்களை ஆளுகின்ற உரிமை கொழும்பிலிருக்கும் அரசாங்கத்திடமின்றி, அம் மக்களிடமே உண்டு. மத்திய அரசாங்கத்திலும் அதன் முகவரான ஆளுநரிடமும் அதிகாரம் குவிந்து கிடக்கிறது என்பதால், இலங்கை அரசியலமைப்பிற்கான 13 ஆவது திருத்தம் மீறப்பட்டுள்ளது. யதேச்சாதிகார அரசிற்கு விடுக்கும் ஒரு அடிப்படை ஜனநாயக சவாலில்தான் எமது அரசியல் சித்தாந்தம் வேரூன்றி நிற்கின்றது.

எனவே, தமிழ் மக்களின் தேவைகளிலும் வேணவாக்களிலுமே எமது நீதிக்கும் சமத்துவத்திற்குமான அரசியல் நிகழ்ச்சித் திட்டம் வேரூன்றி இருக்கிறது. மேற் கூறியவற்றையும் (தேவைகளையும் வேணவாக்களையும்) நம்மில் நாம் தங்கியிருத்தலையும் அடைவதற்கு நம்மை நாமே ஆளுகின்ற அரசாங்கம் எமக்கு வேண்டுமென்பது முக்கியமாகும். இதனை அடைவதற்காக ஓர் இரு கட்ட அரசியலமைப்பு செயன்முறையை நாம் வகுத்துள்ளோம்.

வடக்கு கிழக்கில் உள்ள தமிழ் பேசும் மக்களுக்கான தன்னாட்சி அரசாங்கம் ஒன்றிற்காக குரல் கொடுப்பதில் சிறந்த பங்கொன்றை வகிப்பதற்கு எங்களால் இயன்றதனைத்தையும் செய்கின்ற அதேவேளை, ஆட்சி அதிகாரத்தைப் பகிர்ந்து கொள்வதற்கான எமது காத்திரபூர்வமான அரசியல் பேச்சு வார்த்தைகளை நாம் தொடர்ந்து முன்னெடுப்போம்.

நியாயமாகவே எங்களுக்குரியதான அந்த அரசாங்கப் பணிகளைப் பொறுப்பேற்பதற்கு சட்டவாக்க, நீதித்துறை மற்றும் நிதி அதிகாரங்களைக் கொண்ட, ஜனநாயக வழியில் தெரிவு செய்யப்பட்ட ஓர் அமைப்பு இருக்க வேண்டியதன் தேவையை நாங்கள் இதைவிட வலியுறுத்த முடியாது.

தீவின் வடக்கு கிழக்குப் பகுதிகள் மூன்று தசாப்த கால ஆயுத மோதலினால் நொந்து போயுள்ளது.; நேரடி மோதலின் விளைவுகளாக – போரிடும் தரப்பினர் மத்தியிலான இழப்புகள், படையினரின் ஒழுக்கமற்ற நடத்தை, வேண்டுமென்றே குடிமக்களை குறி வைத்துத் தாக்கியமை மற்றும் கண்ணிவெடிகளை புதைத்தமை – மட்டுமன்றி, பட்டினி, பலவந்தமாக குடியகலச் செய்தமை மற்றும் வடக்கு கிழக்கின் பொருளாதார மற்றம் நிர்வாகக் கட்டமைப்புக்களின் சீரழிவினால் ஏற்பட்ட அரசாங்க சேவைகளின் வீழ்ச்சி ஆகியவற்றினாலும் மனித இழப்புகள் ஏற்பட்டன.

உள்நாட்டில் இடம்பெயர்ந்த மக்கள்

உள்நாட்டில் இடம் பெயர்ந்த மக்களுக்கு  நீடித்து நிலைக்கத்தக்க ஒரு தீர்வை பெறுவதற்கான உரிமை உண்டு என்பதோடு, அவர்களுக்கு தமது முயற்சிகளில் அடிக்கடி உதவியும் தேவை. மாகாண சபை உள்நாட்டில் இடம் பெயர்ந்த மக்களின் உரிமைகளுக்கு உடனடி கவனம் செலுத்தி நீடித்து நிலைத்திருக்கும் தீர்வுகளை வகுப்பதோடு, அதிகாரிகளின் பொறுப்புக்களை விதித்துரைத்து இவற்றை அடைவதில் மனிதாபிமான மற்றும் அபிவிருத்திச் செயற்பாட்டாளர்களின் உதவிகளைப் பெறுவதற்கும் வகை செய்யும்.

உள்நாட்டில் இடம் பெயர்ந்த மக்கள் தமது வீடுகளுக்கு அல்லது வழக்கமான வாழ்விடங்களுக்கு பாதுகாப்பாகவும் கண்ணியத்தோடும் திரும்பிச் செல்வதற்கு இடமளிக்கும் நிலைமைகளை ஏற்படுத்துவதும் அதற்கான வழி வகைகளை வழங்குவதுமான முதன்மையான கடமையும் பொறுப்பும் நம்பகத் தன்மை மற்றும் வகைகூறல் ஆகியவற்றை உறுதிப்படுத்தும் பொருட்டு மாகாண சபைகளின் கைகளிலேயே விடப்பட வேண்டுமென்பதை த.தே.கூ அங்கீகரிக்கின்றது.

முஸ்லிம்கள்

1996 ஆம் ஆண்டிற்கு முன்னர், வட மாகாணத்தில் வாழ்ந்த முஸ்லிம்கள் தாம் வாழ்ந்த பகுதிகளில் பாரம்பரிய குடிகளாக இருந்துள்ளனர். அவர்கள் தமது சொத்துக்களைக் கைவிட்டு, நாட்டின் ஏனைய பாகங்களுக்குச் சென்று சொல்லொணாத் துன்பங்கள் அனுபவிக்க நிர்ப்பந்திக்கப்பட்டமை வருந்தத் தக்கதாகும்.

வட மாகாணத்திலிருந்து வெளியேறிய அனைத்து முஸ்லிம்களும் இயன்றவரை விரைவாக தத்தமது பகுதிகளுக்கு திரும்பிச் சென்று தமது வாழ்வாதாரத் தொழில்களை மீண்டும் தொடங்குவதை உறுதிப்படுத்துவதில் நாம் பற்றுறுதி கொண்டுள்ளோம். அவர்கள் திரும்பிச் செல்வதற்கு ஊக்குவிக்கப்படுவதோடு, தமது வாழ்க்கையை மீண்டும் ஆரம்பிப்பதற்கான அனைத்து உதவிகளையும் வட மாகாண சபை அவர்களுக்கு வழங்கும்.

முஸ்லிம்களின் நலன்கள் தொடர்பான எந்தப் பிரச்சனைக்கும் வட மாகாணத்தில் வாழுகின்ற ஏனைய சமூகங்களின் பிரச்சனைகளுக்கு வழங்கப்படும் அதேயளவு கவனிப்பு வழங்கப்படும். இம் மாகாணத்தில் வாழும் அனைத்து சமூகத்தவருக்கும் நீதியானதும் சமத்துவமானதுமான கவனிப்பு கிடைக்கப் பெறுவதை இம் மாகாண நிர்வாகம் உறுதி செய்யும்.

போர் விதவைகள்

யுத்தம் வட மாகாணத்தில் மாத்திரம் 50,000ற்கும் மேற்பட்ட விதவைகளை விட்டுச் சென்றுள்ளது. அவர்களுடைய திறனைக் கட்டியெழுப்புவதற்கும் இப் போர் விதவைகளின் வாழ்க்கையை மேம்படுத்துவதற்குமான தெளிவானதொரு கொள்கைக்கான தேவையொன்றுள்ளது. இவ் விதவைகள், பொருளாதார ரீதியாகவும் சமூக ரீதியாகவும் பாதுகாப்பற்ற நிலையில் உள்ளனர்.

எனவே, அவர்களது தற்போதைய துயர் நிலையைத் துடைப்பதற்கு வாழ்வாதார நிகழ்ச்சித் திட்டங்களையும் ஏனைய தேவையான நடவடிக்கைகளையும் மேற்கொள்வதற்கான பொறுப்பினை இம் மாகாணசபை விரைவாகவும் வினைத் திறனோடும் ஏற்றுச் செயற்படும்.

யுத்தத்திற்குப் பிந்திய காணிப் பிரச்சனைகள்.

யுத்தம் முடிவுற்று நான்கு ஆண்டுகளின் பின்னர் இன்னமும் அரசாங்கம் உயர் பாதுகாப்பு வலயங்களாக அல்லது மட்டுப்படுத்தப்பட்ட வலயங்களாக பல பகுதிகளை அறிவித்து, அப் பகுதிகளில் வாழ்ந்தவர்கள் அங்கு சென்று மீள் குடியேறவிடாது தடுக்கின்றது. உரிய நடைமுறைகள் இன்றி பெருமளவு காணிகள் அவற்றின் உரிமையாளர்களிடமிருந்து அரசாங்கத்தினால் கைப்பற்றப்பட்டுள்ளன.

உரிய நடைமுறைகள் இன்றி காணிகளைக் கையகப்படுத்துவதற்கு எந்தவொரு ஜனநாயக அரசாங்கத்துக்கும் உரிமை இல்லை. தனியார் காணி உடைமையாளர்களின் உரிமைகளை அரசாங்கம் மதிக்க வேண்டுமென்பதோடு, அத்தகைய காணிகளை அவற்றின் சட்டபூர்வ உடைமையாளர்களிடம் மீளக் கையளிக்கவும் வேண்டும். இக்காணிகளிலிருந்து வெளியேற்றப்பட்ட கணிசமான தொகையினர் மிகவும் கஸ்டமான நிலைமைகளில் வாழுகின்றனர். காணி கையகப்படுத்தல் மற்றம் அவற்றைப் பிடித்து வைத்திருத்தல் தொடர்பான அரசாங்கத்தின் கடுமையான சட்ட விதிகள் பல ஆயிரம் தமிழர்களின் வளமான விசாயக் காணிகளை பறித்துவிட்டது. அத்துடன், கடல்தொழில் மீது விதிக்கப்பட்டக் கட்டுப்பாடுகள் ஆயிரக்கணக்கான மீனவர்களின் வாழ்வாதாரத்தைப் பறித்து விட்டது.

வடக்கு கிழக்கில் அரசாங்கம் காணிகளை பலவந்தமாக கையகப்படுத்துல் மற்றும் பயன்படுத்தல் தொடர்பான பிரச்சனைகளுக்குத் தீர்வு காண்பதற்கான அவசரத் தேவையொன்று நிலவுகின்றது. வடக்கு கிழக்கில் காணிகள் மீதான கட்டுப்பாட்டை மாகாண நிர்வாகம் தக்க வைத்துக் கொள்வதில் ததேகூ பற்றுறுதி கொண்டுள்ளது. வடக்கு கிழக்கின் இனத்துவ மற்றும் கலாசார தனித்துவத்தின் மீது குறிவைக்கும் காணி உடைமை, கட்டுப்பாடு மற்றும் பாவனை மீதான தற்போதைய கொள்கையை சீர்திருத்தாது நல்லிணக்கம் எதுவும் ஏற்பட முடியாது என்று ததேகூ நம்புகிறது.

சட்டமும் ஒழுங்கும்

வட மாகாணம் சட்டமும் ஒழுங்கும் தொடர்பான நெருக்கடியொன்றை எதிர்கொள்கின்றது. அதன் மக்கள் அச்சத்தினாலும் பாதுகாப்பின்மை உணர்வினாலும் ஆட்டிப் படைக்கப்படுகின்றனர். குற்றம் புரிவோர், பெரும்பாலான சந்தர்ப்பங்களில் ஒருவாறு தப்பித்துச் சென்றுவிடுகின்றனர். தமது மனித உரிமைகள் பாரதூரமாக மீறப்பட்டமையினால் பாதிப்புற்ற மக்களுக்கு நீதியோ அன்றில் பொறுப்புக் கூறலோ இல்லை.

குற்றமிழைப்போர் நீதியின் முன் கொண்டு வரப்படுவதில்லை. அதனால், பாதிப்புறுவோருக்கும்; உயிர் தப்பியவர்களுக்கும் நிவாரணம் கிடைப்பதில்லை. இந்த நிலைமையானது, மனித உரிமைகளை பாதுகாப்பதற்கும் மேம்படுத்துவதற்குமான இலங்கை அரசாங்கத்தின் சர்வதேசக் கடப்பாடுகளின் பாரதூரமானதொரு மீறலாக அமைகின்றது. மனித உரிமைகள் மற்றும் மனிதாபிமான சட்டம் ஆகியற்றின் மீறலுக்கான குற்ற விலக்களிப்பானது இலங்கையில் வடக்கு கிழக்கிலும் ஏனைய பகுதிகளிலும் ஒரு விதிவிலக்கு என்பதை விட நாளாந்த வழக்கமாகவே நிலவி வருகின்றது.

மாகாண சபையினால் பணிப்புரை விடுக்கப்படுகின்ற ஒரு பொலிஸ் படையே வடக்கு கிழக்கிற்கான மிகவும் பயன் மிக்க ஒரு பொலிஸ் படையாக அமையுமென்று ததேகூ நம்புகிறது. தற்போது மாகாணத்தில் மக்களுக்கும் பொலிஸ் சேவைக்குமிடையே எவ்வித நம்பிக்கையும் இல்லை. மக்களுக்கு அவர்களுடைய பொலிஸ் உத்தியோகத்தர்கள் மீது நம்பிக்கை இல்லை. அதனால், தமது சமூகத்தில் நிலவும் குற்றங்கள் மற்றும் பூசல்கள் பற்றிய கரிசனையோடு பொலிசாரை அணுக அவர்கள் அஞ்சுகின்றனர்.

தொழில் உருவாக்கம்

எந்த ஒரு மாகாண சபையும் தொழில் இன்மைப் பிரச்சனையை கையாளவே விரும்பும். எனவே, அதனைச் செய்வதற்கு அதற்கு கருவிகள் தேவை. உண்மையில் வட மாகாணத்தில் நிலவும் தொழிலின்மையின் மூல காரணங்களை அகற்றுவது ததேகூ வின் முன்னுரிமைகளுள் ஒன்றாக அமையும்.

தொழில் வாய்ப்புக்களை உச்சநிலைப்படுத்த பொருளாதாரத்தின் தொழில் முயற்சி மற்றும் வியாபாரத் துறைக்கு உறுதுணை புரிவதை ததேகூ ஆதரித்து நிற்கின்றது. நமது சமூகத்தில் செய்யப்பட வேண்டிய பல பணிகள் உள்ளன என்பதை நினைக்கும்போது இது குறிப்பாக, பொருத்தமுடையதாகிறது: சூழலைப் பாதுகாத்தலும் மேம்படுத்தலும்; பொதுப் போக்குவரத்தை அபிவிருத்தி செய்தல்; மேலும் சிறந்த சமூகப் பராமரிப்பு; குற்றச் செயல்களையும் நாச வேலைகளையும் எதிர்த்துப் போராடுதல்; புதிய உட்கட்டமைப்புகளிலான முதலீடு. இவையனைத்தும் தற்போதைய அரசாங்கம் எவ்வித தீர்வும் வழங்காத மிக முக்கிய தேவைகளாகும். அதன் மனப்பாங்கு தமிழ் மக்களுக்கு குறிப்பாக தவறிழைத்துவிட்டது. ஒப்பீட்டளவில், கைத்தொழில் ரீதியாகவும் சமூக ரீதியாகவும் உரிமை மறுக்கப்பட்ட மக்களை மீள ஒருங்கிணைப்பதையும் நிலைபேறான வளர்ச்சியை மேம்படுத்துவதையும் ததேகூ ஆதரிக்கின்றது.

தேசிய மற்றும் சர்வதேச உதவியுடனான அபிவிருத்தி

யுத்தத்திற்குப் பிந்திய புனர்நிர்மாணத்திற்கு, யுத்தத்தின் பாதிப்புகளுக்கு தீர்வு காண்பதும் சந்தை நிறுவனங்களுக்கு உறுதுணை புரிவதும் அதன் மூலம் தனியார் துறை உற்பத்தியில் நீண்ட கால வளர்ச்சிக்கான திறனை உருவாக்குவதுமான ஒரு ஒருங்கிணைந்த வறியோர் சார்பு அணுகுமுறை தேவை. இம் மாகாணத்தில் நிலவும் நீண்ட கால முதலீடு மற்றும் உதவி பிரச்சனைகளை தீர்த்துவைக்க ததேகூ இலங்கை அரசுடனும் சர்வதேச சமூகத்துடனும் புலம்பெயர் தமிழர்களுடனும் இணைந்து செயற்படும்.

பாதிக்கப்பட்ட மக்களுக்கு மீட்சியையும் நலச் செழிப்பையும் பெற்றுக் கொள்வதில் புலம்பெயர் தமிழர்கள் ஒரு முக்கிய அம்சமாகும். எனவே, அபிவிருத்தித் துறையில் மட்டுமன்றி, நீதியானதும் நடைமுறைச் சாத்தியமானதும் நீடித்து நிலைக்கக்கூடியதுமான ஓர் அரசியல் தீர்வை காண்பதற்கான எமது தாகத்திலும் அவர்களது பெறுமதி மிக்க உதவியையும் நிபுணத்துவத்தையும் பெற்றுக்கொள்வோம்.

சுமூகத்தின் பங்கேற்பு சமூக அபிவிருத்தியில் ஒரு முக்கிய பங்கை வகிக்கின்றது. எனினும், மோதல் மோசமடைந்ததால் வட மாகாணத்தில் இருந்த கூட்டுறவுச் சங்கங்களின் நடவடிக்கைகள் ஒரு பின்னடைவை எதிர்நோக்கின. தற்போது யுத்தம் முடிவுற்றிருப்பதால் மாகாண நிர்வாகம் பனையை அடிப்படையாகக் கொண்ட உற்பத்திகளின் அபிவிருத்தி, விவசாயம் மற்றும் கடற்றொழில் முதலிய சமூக அபிவிருத்திச் செயற்பாடுகளுக்கு புத்துயிர் அளிப்பதற்கு தேவையான நடவடிக்கைகளை மேற்கொள்ளும்.

சர்வதேச சமூகத்தின் பங்கு

உள்நாட்டு நடைமுறைகளுடாக தேசிய பிரச்சனையின் நியாயமானதும் ஏற்றுக்கொள்ளத்தக்கதுமான ஒரு தீர்வுக்காக தமிழ் மக்கள் எப்போதும் பற்றுறுதியுடன் பணியாற்றியுள்ளனர். இலங்கை அரசுதான் இவ் வாய்ப்புக்களை வீணடித்து மீண்டும் மீண்டும் நிகழ்த்தப்பட்ட தமிழ் மக்களுக்கெதிரான இன அழிப்பு செயல்களின் மூலம் தமிழ் மக்களை அடக்கி ஒடுக்க முயன்றது. இலங்கை அரசின் அத்தகைய நடத்தைதான் தேசிய பிரச்சனையை சர்வதேச மயமாக்கி சர்வதேச வகிபாகத்தை ஏற்றுக்கொள்ள இலங்கை அரசை நிர்பந்தித்தது. தவிர்க்க முடியாத ஒரு விளைவாகிய தமிழ் போராளிச் செயற்பாடுகள் தற்போது முடிவடைந்துவிட்டன.

சர்வதேச ஈடுபாட்டின் வாயிலாக அடையப்பெற்ற குறைந்தபட்ச முன்னேற்றத்தையும் இல்லாமல் செய்ய இலங்கை அரசு தற்போது முயன்று வருகிறது. இது, இலங்கையில் தமிழர்கள் ஒரு மக்கள் கூட்டமாக இருப்பதை இல்லாமல் செய்வதற்கே இட்டுச் செல்லும். இலங்கையில் வாழுகின்ற அனைத்து மக்களுக்குமான நீதியும் நிரந்தர சமாதானத்தின் மூலம் அடையப்பெறும் உண்மையான நல்லிணக்கமும் சர்வதேச அனுசரணையின் கீழேயே அடையப் பெறலாம் என்ற உறுதியான கருத்தை ததேகூ கொண்டுள்ளது.

இலங்கை அரசு தமிழ் மக்களின் அபிலாசைகளை பூர்த்தி செய்ய தன்னை மீள் கட்டமைத்து அதன் மூலம் தேசியப் பிரச்சனைக்கு தீர்வு காண முடியாதிருந்தமையும் தமிழ் குடிமக்கள் மீது வன்முறைகளை கட்டவிழ்த்துவிட்டமையும்தான் சர்வதேச சமூகத்தின் வகிபாகம் மிகவும் தவிர்க்க முடியாததாக மாறியமைக்கு வழி வகுத்தது என்பதை ததேகூ சுட்டிக் காட்ட விரும்புகிறது. இத்தகைய சூழ்சிலைகளில், சர்வதேச சமூகம் உலகெங்கும் பல சந்தர்ப்பங்களில் நியாயபூர்வமாகவே ஒரு முக்கிய பங்கினை வகித்துள்ளது.

முடிவுரை

ஒரு மக்கள் கூட்டமென்ற வகையில் எமக்கேயுரிய தனித்துவத்தை பேணுகின்ற அதேவேளை, எமது மக்களின் வாழ்க்கை மீளக் கட்டியெழுப்பப்பட வேண்டும். ஒரு மக்கள் கூட்டமென்ற வகையில் எமது அரசியல் உரிமைகளையும் நாம் மீட்டெடுக்க வேண்டும். எனவே, இலங்கைத் தமிழரசு கட்சி என்ற பெயரின் கீழ் அதன் வீட்டுச் சின்னத்தில் போட்டியிடும் தமிழ் தேசிய கூட்டமைப்பிற்கு வாக்களித்து இத் தேர்தலில் தமது உறுதியை எடுத்துக்காட்ட தைரியத்துடன் எழுந்து நிற்குமாறு தமிழ் பேசும் மக்களிடம் நாம் வேண்டுகோள் விடுக்கிறோம். (http://nerudal.com/nerudal.58840.html)

 


https://www.colombotelegraph.com/index.php/full-text-tnas-northern-provincial-council-election-manifesto-2013/

TNA’s Northern Provincial Council Election Manifesto – 2013

The Mandate Given To The Tamil National Alliance 

The Tamil People overwhelmingly gave the TNA a mandate at the General Election held in April 2010. The TNA has continued to act in accordance with that political mandate and is now facing the Northern Provincial Council Election as a necessary step in the fulfilment of that objective. It is pertinent to recall the salient features of that mandate:

At the time of independence from colonial rule in 1948, Ceylon was foisted with a unitary type constitution with simple majoritarian rule. In 1949 a sizeable number of Tamils of Recent Indian Origin were disenfranchised.  State aided colonization of the preponderantly Tamil Speaking territory, particularly the Eastern Province, with the majority community intensified. The Ilankai Thamil Arasu Kadchi (ITAK) was formed as a consequence in December 1949. In this background in April 1951 the ITAK articulated its claim that the Tamil People in Ceylon were a Nation distinct from that of the Sinhalese by every test of nationhood and were therefore entitled to the right to self-determination. As a necessary corollary to the exercise of this right, we demanded a federal arrangement in the North and the East, where the Tamil Speaking Peoples are a predominant majority. In 1956 Sinhala was made the only official language of the country, again by the use of the parliamentary majority that was available to the majority community. Various peaceful agitations were organized between this time and the late 1970s to win back the right to self-determination that was lost first through foreign conquests and later due to a system of government not accepted by the Tamil People that reinforced majoritarian hegemony. Agreements were also entered into between two Prime Ministers, S W R D Bandaranaike and Dudley Senanayake, and S J V Chelvanayakam, the leader of the Tamil People in 1957 and 1965 respectively, relating primarily to the alienation of state land in the North-East. Both were unilaterally abrogated by the governments of the day.

In 1970 a Constituent Assembly was formed to enact an autochthonous constitution. ITAK also participated in this exercise and urged the inclusion of provisions to share powers of governance with the Tamil Speaking Peoples on the basis of shared sovereignty within a united country in keeping with their democratic verdicts. Those proposals were defeated by majority votes and the members of the ITAK left the Constituent Assembly. Similarly the Tamil People did not grant their consent to the enactment of the 1978 Constitution. Thus the first and second Republican constitutions entrenched a Unitary State, continued with Sinhala as the only official language, gave to Buddhism the foremost place and were enacted without the consent of the Tamil People.

Systematic State-sponsored colonization was carried out since independence in 1948 in order to change the demographic pattern of the North-East, which are the areas of historic habitation of the Tamil Speaking Peoples. This continues with full vigour in the North after the end of the war in 2009. The government retains an oppressive army presence in the Northern Province and is engaged in acquiring large tracts of land for ‘military purposes’.

In addition to the acts of discrimination, including standardization which affected the tertiary education of the Tamil youth and discrimination in employment in the state sector, organized violence was periodically unleashed against the Tamil People in the country in 1956, 1958, 1961, 1977, 1981 and 1983. No protection was provided by the State to the Tamil victims. On these occasions, affected Tamil People from other parts of the country were transported by the State to the North and East thereby recognizing these two provinces to be their homeland.

POWER SHARING ARRANGEMENTS

Soon after the anti-Tamil pogram in 1983, attempts were made to solve the Tamil national question by means of an alternate political arrangement in which greater autonomy would be granted to the Tamil Speaking Peoples. An arrangement was introduced in 1987 consequent to the Indo-Lanka Accord. These changes paved the way for the setting up of Provincial Councils with minimal powers, and promises were made at the highest levels that it will be improved upon. Several such attempts resulted in the 1993 Mangala Munasinghe Select Committee Proposals, the Government’s proposals for constitutional reform of 1995, 1997 and 2000 under President Chandrika Bandaranaike Kumaratunga and the APRC multi-ethnic expert committee majority report in December 2006 under President Mahinda Rajapakshe.

While no progress was being made on the political front to solve the burning national issue, the Liberation Tigers of Tamil Eelam (LTTE) continued its armed struggle. Though initially there were several military outfits, since 1987 the LTTE emerged as the sole military force in pursuing the struggle. Successive governments entered into negotiations with the LTTE and in February 2002 the LTTE and the Government of Sri Lanka signed a Ceasefire Agreement and later agreed on a set of principles called the Oslo Communiqué, which is as follows:

“[T]o explore a solution founded on the principle of internal self determination in areas of historical habitation of the Tamil-speaking Peoples, based on a federal structure within a united Sri Lanka.”

Dear I.T Sampanthan,

 

It is better to take the oath in front of the SL President rather than in front of the army commander; so that is well done except for the fact the Hon. Chief Minister Wigneswaran failed in his attempt to hold the swearing in ceremony in Jaffna. That is the amount of feelings the President has for the Tamils  Now coming to "a united and undivided country" has the President of ITAK or the Chief Minister of NPC given up the concept of a Federal State? The Tamil leaders will have to clarify their position sooner, if not later. As far as I can remember the Tamil electorate had not given up their will to be masters of their destiny. 

 

Dear Visvanathan

You continue to  denigrate the TNA whenever you  got a chance by raising  silly questions. It is apparent you have not read the TNA manifesto described by Sinhalese extremists as a ploy for separation.

The manifesto clearly spells out that  “ To explore a solution founded on the principle of internal self determination in areas of historical habitation of the Tamil-speaking Peoples, based on a federal structure within a united Sri Lanka.”

What more you want or wish the TNA to explore other than total separation.

The TNA needs the support of TN, India, US and other international players. There is no question about it.

The students uprising is not the only factor, though it galvanized a wider section of the people, it was not supported by the ruling AIADMK. By the way, you all promised a second uprising in September after the students finished writing their exams.

TNA respects the LTTE, but at the same time we have to take into stock the costly  mistakes they made that ended in 34 countries placing it on the terrorist list. The international community if of the opinion that the Thamil Diaspora is not holding the scales even. The UN Experts Panel Report calls for international investigation into human rights violations and crimes against humanity (rules of war) committed both by the LTTE and the government. Thus  we cannot pick and choose. Only last month  Navaneetham Pillay said “As High Commissioner for human rights I do not distinguish between victims and who killed them. It is a violation that their lives have been lost,” she said, explaining to a journalist that she had also met with families of people victimised by the LTTE.  About the LTTE Navaneetham Pillay  made a scathing attack saying " it was a murderous organisation. Those in the Diaspora who continue to revere the memory of the LTTE must recognise that there should be no place for the glorification of such a ruthless organisation,” she told journalists in Colombo. We  know in crimes committed by  India against our people. But we have to move on and we cannot afford to antagonize  India, even if we so wish. 

You have not given credit to Wigneswaran for describing Prabhakaran as a freedom fighter and not a terrorist. He cited the example of Heppotipola, a Kandyan chief killed by the British as a terrorist.

We have to rehabilitate the 300,000 IDPs back on their feet. Also rehabilitate 89,000 war widows. These are TNA and Chief Ministers priority. To accomplish this we have to be at peace with the centre. We cannot afford to go on a collision course with the  centre. Remember Rajapaksa will be in power for the next 10 years unless there is a political volcano.

 

Thangavelu

 

The governor has to be a civilian, respected by the Tamils. Otherwise, there will be no peace in the Tamil Homeland. Living in a united SL is perfectly fine, but they must live in peace, security and dignity. Any solution that leads to this should be acceptable to the Tamils. That could be possible only in a federal or independent state. 

The Chief Minister of Eastern Province has already stated that the 13th Amendment must be implemented. The Honorable Chief Minister Wigneswaran has to take advantage of this. The North and the East must be merged. India has already confirmed that it is 13 plus, plus and not minus. 

It has already been accepted that without India nothing can be achieved by the Tamils in SL. That has been endorsed in the TGTE Freedom Charter. At the same time the Honorable Chief Minister, must take into account the views of Tamil Nadu and the Diaspora. He must remember the enormous sacrifices the Diaspora made to help the LTTE to oppose the SL government's oppression against the Tamils in Sri Lanka. Again it was the Tamil Nadu Students' uprising that made the Indian government to change its stance in favor of the Tamils. So without TN Tamils, Delhi will not budge. 

Hopefully, LTTE bashing by certain TNA members must be a thing of the past. When the Tamil electorate voted in Ananthi with a vast majority, they had made their views amply clear. Our martyrs laid their lives down so that the Tamils in the Homeland may live in peace and dignity. India had no business to send in the IPKF to disarm the militants, particularly the Tigers, and impose the defective 13th Amendment, which had more demerits than merits,  on the Tamils. Destroying Prabhakaran's home and martyrs' graveyard is an uncivilized act on the part of the Sinhalese government. No civilized government ever did such criminal acts it in the past.  

The TNA must take into consideration that, without TN Tamils and the Diaspora, it cannot assert itself against the chauvinistic Sinhalese government. They must not send confusing messages to the Tamils overseas. Everything they say must be transparent and clear. At the same time the Tamils abroad must be aware of the difficult and oppressive conditions under which the Chief Minister operates. Many Tamils are convinced that, unless India puts in pressure, the Sinhalese will ever yield. In this herculean task, how much the Chief Minister will succeed during his first term in office is left to be seen. Under these circumstances the cooperation of all the Tamils is vital.

 

Visvanathan

 

MILITARY ONSLAUGHT AND ITS AFTERMATH

However, the ceasefire did not last and hostilities broke out between the government forces and the LTTE with the military confrontation coming to an end on 19th May 2009. The 30 year old hostilities and war has ravaged the Tamil speaking North-East and left the Tamil People destitute. Over One Million Tamils have fled to other countries for safety and another half a million Tamils have been displaced within the country. Over One Hundred and Fifty Thousand Tamils have been killed over the years of the conflict and it is estimated that well over seventy thousand civilians have been killed in the last stages of the military onslaught. Many more have been maimed and grievously injured and suffer from traumatic disorders. In addition over 500,000 Tamil people were rendered homeless and most were interned in detention camps against all civilized and international norms. The resettlement of these people in their original places, though promised to the international community and to the United Nations, is still to be completed.

OUR STAND ON A POLITICAL SOLUTION

The principles and specific constitutional provisions that the TNA considers to be paramount to the resolution of the national question relates mainly to the sharing of the powers of governance through a shared sovereignty amongst the Peoples who inhabit this island. The following salient features of power sharing are fundamental to achieving genuine reconciliation, lasting peace and development for all the Peoples of Sri Lanka:

•     The Tamils are a distinct People and from time immemorial have inhabited this island together with the Sinhalese People and others

•     The contiguous preponderantly Tamil Speaking Northern and Eastern provinces is the historical habitation of the Tamil Speaking Peoples

•     The Tamil People are entitled to the right to self-determination

•     Power sharing arrangements must be established in a unit of a merged Northern and Eastern Provinces based on a Federal structure, in a manner also acceptable to the Tamil Speaking Muslim people

•     Devolution of power on the basis of shared sovereignty shall necessarily be over land, law and order, socio-economic development including health and education, resources and fiscal powers.

MATTERS OF IMMEDIATE CONCERN FOR THE TAMIL PEOPLE

In addition to continuing to pursue a just and lasting solution, we will actively engage in addressing the immediate and current concerns of our People. We will seek to enforce the recommendations made by the Panel of Experts appointed by the UN Secretary General and the Resolutions adopted at the UN Human Rights Council in March 2012 and March 2013. The specific matters are as follows:

•     There must be meaningful de-militarization resulting in the return to the pre-war situation as it existed in 1983 before the commencement of hostilities by the removal of armed forces, military apparatuses and High Security/Restricted Zones from the Northern and Eastern Provinces

•     Tamil People who have been displaced in the North and the East due to the conflict must be speedily resettled in their original places; housing provided, their livelihoods restored and their dignity respected

•     An Independant International Investigation must be conducted into the allegations of violations of international human rights and humanitarian laws made against both the Government of Sri Lanka and the LTTE during the last stages of the war, the truth ascertained and justice to victims and reparation including compensation must be ensured

•     Persons who are detained without charges must be released promptly and a general amnesty should be granted to all other political prisoners

•     There must be finality reached with regard to thousands of missing persons and compensation must be paid to the next of kin

•     A comprehensive programme for the development of the North and East including the creation of employment opportunities for the youth will be undertaken with the active support of the Sri Lankan State, the Tamil Diaspora and the International Community

We, the Tamil People of Sri Lanka are a distinct People in terms of the interpretations maintained in relation to International Conventions and Covenants. We as a People want to continue to live in our country in peaceful co-existence with others, with dignity and self respect, with freedom and liberty and without fear, as equal citizens not subject to majoritarian hegemony.

We as a People would thus be concerned about our historic habitats, our Collective Rights that accrue to us as a Nation and our right to exercise our option to determine what is best for us to ensure self government in the Tamil Speaking North-East of the country within a united Sri Lanka.

The present constitutional arrangements in this regard have proved to be unsatisfactory. A constitutional framework which favours the majority and a majoritarian hegemony is what is in place. Democracy in a plural society cannot function without a constitutional framework that provides for equity, equality, peace and security. It is in this context that we view the forthcoming Northern Provincial Council Election.

The TNA firmly believes that sovereignty lies with the People and not with the State. It is not the government in Colombo that holds the right to govern the Tamil People, but the People themselves. In this regard the Thirteenth Amendment to the Constitution of Sri Lanka is flawed in that power is concentrated at the Centre and its Agent, the Governor. Our political philosophy is rooted in a fundamental democratic challenge to the authoritarian state. Our political programme is therefore rooted in the needs and aspirations of the Tamil Speaking People for justice and equality.

To achieve the above and self-reliance it is imperative that we need self-government. We have set out a two stage constitutional process to secure this. Whilst we do our utmost to play a positive role in promoting self-government for the Tamil Speaking Peoples in the North-East, we will carry on with our political negotiations for meaningful sharing of powers of governance. We cannot emphasise more the immediate necessity for a democratically elected body with legislative, executive and fiscal powers – to take over those functions of government rightly belonging to us.

The North-East of the Island has been traumatized by three decades of armed conflict. The human costs are not only the result of direct violence – casualties among combatants, undisciplined behavior of troops, deliberate targeting of civilians and the sowing of landmines – but also arise from hunger, forced migration and the collapse of public services due to the breaking down of the economic and administrative structure of the North-East.

INTERNALLY DISPLACED PERSONS

The internally displaced persons (IDPs) have a right to a durable solution and often need assistance in their efforts. The Provincial Council will pay immediate attention to the rights of IDPs and formulate durable solutions, articulate the responsibilities of authorities, and facilitate the assistance of humanitarian and development actors in achieving these.

The TNA recognizes that the primary duty and responsibility to establish conditions, as well as provide the means, which allow IDPs to return voluntarily in safety and with dignity, to their homes or places of habitual residence, should be left in the hands of the Provincial administration to ensure credibility and accountability.

MUSLIMS

The Muslims who were resident in the Northern Province prior to their displacement in 1990 had been the traditional residents of the areas which they occupied. It is regrettable that they were compelled to abandon their properties and move to other parts of the country and undergo untold hardships.

We are committed to ensuring that all the Muslims who left the Northern Province return to their respective areas and resume their livelihood activities as soon as possible. They would be encouraged to return and the Northern Provincial Council would provide all the help needed to enable them to re-start their lives.

Any issues concerning the welfare of the Muslims will receive the same treatment as those of the other communities living in the Northern Province. The Provincial administration will ensure that all communities living in the Province will receive just and equal treatment.  

WAR WIDOWS

The war has left behind over 50,000 widows in the Northern Province alone. There is a need for a clear policy to build their capacity and uplift the lives of the war widows. These widows have become economically and socially vulnerable. In the circumstances the Provincial Council will take the responsibility to swiftly and effectively create livelihood programmes and other necessary measures to alleviate their present condition.

Other segments that need to be simultaneously attended to and uplifted include war affected children, elders, disabled and also refugees who have fled the country to escape from violence, in particular, the refugees in Tamil Nadu in India.

POST WAR LAND ISSUES

Even four years after the end of the war the government still designates areas as High Security or Restricted Zones and prevents the inhabitants from re-settling in those areas. Large amounts of lands have been seized by the government from the owners without due process. No democratic government has the right to seize land without due process. The government will have to respect the rights of private property owners and restore such lands to the rightful owners. A significant proportion of those evicted from these lands are living in very harsh conditions. The government’s draconian regulations on land acquisition and re-occupation has deprived thousands of Tamils of rich agricultural lands and restrictions imposed on fishing has denied thousands of Tamil fishermen their livelihood.

There is an urgent need to address issues relating to the forcible acquisition of land and use by the State in the North-East. TNA is committed to the Provincial Administration retaining control over land in the North-East. TNA believes that there can be no reconciliation without the reform of the existing policies over land ownership, control and use that target the linguistic and cultural identity of the North-East.

LAW AND ORDER

The Northern Province is facing a law and order crisis and its people are overpowered by fear and insecurity. The perpetrators of crime have managed to get away in most instances. There is neither justice nor accountability for people who have suffered serious violations of their human rights. Perpetrators are not brought to justice and the victims and survivors do not receive redress. This situation constitutes a serious breach of Sri Lanka’s international obligations to protect and promote human rights. Impunity for violations of human rights and humanitarian law has been the rule rather than the exception in Sri Lanka in the North-East and elsewhere.

The TNA believes that the most effective police force for the North-East would be those directed by the Provincial Council. Currently there is no trust between the people and Police service in the Northern Province. The People have no confidence in their police officers and are often afraid to approach the police with concerns about crime and conflict in their communities.

JOB CREATION

Any Provincial Council would want to tackle unemployment and should have the tools to do so. Indeed, an attack on the root causes of unemployment in the Northern Province will be one of  TNA’s priorities.

TNA favours supporting the enterprise and business sector of the economy to maximise employment opportunities. This is particularly true when it is remembered that there is work to be done in our communities: safeguarding and improving the environment; improving public transport; better community care; combating crime and vandalism; investment in new infrastructure. These are all crying needs for which the present Government offers no solution. Its attitude has signally failed the Tamil people. In comparison, TNA advocates reintegrating the industrially and socially disenfranchised people and promoting sustainable growth.

DEVELOPMENT WITH NATIONAL AND INTERNATIONAL ASSISTANCE

Post war reconstruction requires an integrated pro-poor approach which addresses the legacy of war, support market institutions, and hence creates the capacity for long term growth in private sector output. TNA would engage with the Sri Lankan State, international community and the Tamil diaspora to address the issue of long term investment and aid in the province.

The Tamil diaspora is an important segment in the securing of regeneration and well being for the affected people and we would obtain their invaluable aid and expertise, not only in the area of development but also in our quest to find a just, workable and durable political solution.

Community participation plays an important role in community development.  However, with the escalation of the conflict the activities of, for example, the co-operative societies in the Northern Province faced a setback. Now that the war is over, the Provincial administration will take necessary steps to revive the community development activities such as development of palmyrah based products, agriculture and fishing.

THE ROLE OF THE INTERNATIONAL COMMUNITY

The Tamil People have always worked with commitment towards a reasonable and acceptable resolution of the national question through domestic processes. It is the Sri Lankan state which has spurned these opportunities and sought to suppress the Tamil People through repeated anti-Tamil pograms. It was such conduct on the part of the Sri Lankan state that internationalized the national question and compelled the Sri Lankan state to accept an international role. Tamil militancy, which also was an inevitable consequence, has now ended.

The Sri Lankan state is now endeavouring to undo even the minimum progress achieved through international involvement. This can only result in the Tamils ceasing to exist as a People in Sri Lanka. The TNA is firmly of the view that justice to all Peoples who inhabit Sri Lanka and genuine reconciliation through permanent peace is only achievable under international auspices.

The TNA wishes to point out that it was the inability of the Sri Lankan state to re-structure itself to meet the aspirations of the Tamil People and thereby resolve the national question, and the unleashing of violence against the Tamil civilian population that resulted in the role of the international community increasingly becoming inevitable. In such situations, the international community has rightfully played a vital role in several instances around the world.

CONCLUSION

The lives of our People must be rebuilt while maintaining our distinct identity as a People. We must also regain our political rights as a People. We therefore appeal to the Tamil Speaking Peoples to courageously stand up and demonstrate their resolve at this Election by voting for the Tamil National Alliance contesting under the name of Ilankai Thamil Arasu Kadchi and its ‘House’ symbol.


வடமாகாண சபையைக் கைப்பற்றியதும் இராணுவத்தை அகற்றுவது உறுதி: தேர்தல் விஞ்ஞாபன வெளியீட்டில் சி.வி.விக்னேஸ்வரன்

[ செவ்வாய்க்கிழமை, 03 செப்ரெம்பர் 2013, 11:59.31 AM GMT ]

வடமாகாண சபைத் தேர்தலில் மூன்றிலிரண்டு பெரும்பான்மை கிடைத்ததும் வடக்கை இராணுவ பிரசன்னமற்றதாக மாற்றுவோம் அதாவது, 1983 ம் ஆண்டுக்கு முன்னர் இருந்த நிலைமைக்கு கொண்டு செல்வோம் என்று தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்பின் முதலமைச்சர் வேட்பாளர் சி.வி.விக்னேஸ்வரன் தெரிவித்தார்.

தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்பின் தேர்தல் விஞ்ஞாபனத்தை இன்று வெளியிட்டு வைத்து உரையாற்றும் போதே அவர் மேற்கண்டவாறு தெரிவித்தார்.

தேர்தல் விஞ்ஞாபனம் யாழ்ப்பாணம் மார்ட்டின் வீதியில் அமைந்துள்ள தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்பின் அலுவலகத்தில் வைத்து இன்று முற்பகல் 11.30 மணிக்கு வெளியிடப்பட்டது.

தேர்தல் விஞ்ஞாபனத்தின் முழுவிபரம்

தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்புக்கு வழங்கப்பட்ட மக்கள் ஆணை

2010ம் ஆண்டு ஏப்ரல் மாதம் நடைபெற்ற பொதுத் தேர்தலில் தமிழ் மக்கள், த.தே.கூட்டமைப்புக்கு பிரமாண்டமான ஆணை ஒன்றை வழங்கினர். அந்த அரசியல் ஆணைக்கமைய கூட்டமைப்பு தொடர்ந்து செயற்பட்டுள்ளதோடு, அந்த நோக்கத்தை நிறைவு செய்வதற்கு தேவையான ஒரு முதற்படியாக தற்போது வட மாகாண சபைத் தேர்தலை எதிர்கொள்கின்றது.

இம்மக்கள் ஆணையின் முக்கிய அம்சங்களை நினைவுகூர்வது இங்கு பொருத்தமானதாகும்.

1948ம் ஆண்டில் காலனித்துவ ஆட்சியிலிருந்து சுதந்திரம் பெற்ற போது இலங்கையில் சாதாரண பெரும்பான்மை ஆட்சி முறையிலான ஒற்றையாட்சி அரசியலமைப்பு முறையொன்று பலவந்தமாக திணிக்கப்பட்டது. 1949ல் அண்மைக்கால இந்திய வம்சாவளித் தமிழர்களுள் கணிசமான எண்ணிக்கையிலானோரின் வாக்குரிமை பறிக்கப்பட்டது.

தமிழ் பேசும் மக்கள் பெரும்பான்மையாக வாழும் பகுதிகளில் குறிப்பாக கிழக்கு மாகாணத்தில் பெரும்பான்மை இனத்தவர்களை குடியேற்றும் அரச ஆதரவுடனான குடியேற்றங்கள் தீவிரமடைந்தன. இதன் விளைவாக, 1949 டிசம்பர் மாதம் இலங்கை தமிழரசுக் கட்சி உருவாக்கப்பட்டது.

இந்த பின்னணியில் 1951ம் ஆண்டு ஏப்ரல் மாதம், இலங்கையில் வாழும் தமிழ் மக்கள் தேசியம் என்பதற்கான எல்லா அம்சங்களிலும் சிங்களவர்களிடமிருந்து வேறுபட்ட ஒரு தனிச் சிறப்பு மிக்க தேசிய இனம் ஆவர் என்பதும் எனவே, சுய நிர்ணய உரிமைக்கு அவர்கள் உரித்துடையவர்கள் என்பதுமான தனது நிலைப்பாட்டை இலங்கை தமிழரசுக் கட்சி வலியுறுத்தியது.

இந்த உரிமையை பிரயோகிப்பதற்கு தேவையானதொரு அம்சமாக தமிழ் பேசும் மக்கள் பெரும்பான்மையினராக இருக்கும் வடக்கு கிழக்கில் சுயாட்சி ஏற்பாடு ஒன்றை நாம் கோரினோம்.

1956ம் ஆண்டு, பெரும்பான்மையினரிடம் இருந்த நாடாளுமன்ற பெரும்பான்மையை பயன்படுத்தி சிங்களம் மட்டும் அரச கரும மொழியாக ஆக்கப்பட்டது.

இந்தகாலத்திற்கும் 1970களின் பிற்பகுதிக்கும் இடைப்பட்டக் காலப்பகுதியில், முதலில் வெளிநாட்டவர்கள் நாட்டை வெற்றி கொண்டமையினாலும் பின்னர் தமிழ் மக்களால் ஏற்றுக்கொள்ளப்படாத, பெரும்பான்மை ஆதிக்கத்தை வலுப்படுத்திய ஓர் ஆட்சி முறையினாலும் இழந்த சுய நிர்ணய உரிமையை மீண்டும் வென்றெடுப்பதற்காக பல்வேறு அமைதி வழி போராட்டங்கள் முன்னெடுக்கப்பட்டன.

எஸ்.டபிள்யூ. ஆர். டி பண்டாரநாயக்க மற்றும் டட்லி சேனநாயக்க ஆகிய இரு பிரதம மந்திரிகளுக்கும் தமிழ் மக்களின் தலைவராகிய எஸ்.ஜே.வி செல்வநாயகத்திற்கும் இடையில் முறையே 1957ம் ஆண்டிலும் 1965ம் ஆண்டிலும் பிரதானமாக வடக்கு கிழக்கில் உள்ள அரச காணிகளின் பராதீனப்படுத்தல் தொடர்பான ஒப்பந்தங்களும் செய்து கொள்ளப்பட்டன. இவ்விரு ஒப்பந்தங்களுமே அன்றைய அரசாங்கங்களினால் ஒருதலைப்பட்சமாக கிழித்தெறியப்பட்டன.

1970ல் தனக்கு உகந்த அரசியலமைப்பொன்றை நிறைவேற்றுவதற்காக அரசியலமைப்புப் பேரவை ஒன்று ஏற்படுத்தப்பட்டது. இலங்கை தமிழரசுக் கட்சியும் இச்செயன்முறையில் பங்குபற்றியதோடு, தமிழ் பேசும் மக்களின் ஜனநாயக தீர்ப்பிற்கமைய ஒன்றுபட்ட ஒரு நாட்டிற்குள் பகிரப்படும் இறையாண்மை எனும் அடிப்படையில்  தமிழ் பேசும் மக்களுடன் ஆட்சி அதிகாரங்களை பகிர்ந்து கொள்வதற்கான ஏற்பாடுகள் உள்ளடக்கப்பட வேண்டுமென்று வலியுறுத்தியது.

இவ்வாலோசனைகள் பெரும்பான்மை வாக்குகளால் தோற்கடிக்கப்பட, இதக உறுப்பினர்கள் அரசியல் அமைப்புப் பேரவையிலிருந்து வெளியேறினர். இதேபோன்று, 1978ம் ஆண்டு அரசியலமைப்பு நிறைவேற்றத்திற்கும் தமிழ் மக்கள் தமது சம்மதத்தை வழங்கவில்லை.

இவ்வாறு, முதலாம் மற்றும் இரண்டாம் குடியரசு அரசியல் அமைப்புகள் ஒற்றை ஆட்சி அரசமைப்பை பாதுகாத்து, தொடர்ந்து  சிங்களத்தை ஒரே அரச கரும மொழியாகக் கொண்டு செயற்பட்டதோடு, பவுத்தத்திற்கு முதன்மையான இடம் வழங்கின. அவை, தமிழ் மக்களின் சம்மதமின்றியே நிறைவேற்றப்பட்டன.

1948ல் சுதந்திரம் பெற்றதிலிருந்து, தமிழ் மக்களின் வரலாற்று ரீதியான வாழ்விடப் பிரதேசமாகிய வடக்குக் கிழக்கின் இன விகிதாசாரத்தை மாற்றியமைக்குமுகமாக திட்டமிட்ட அரச ஆதரவு பெற்ற குடியேற்றங்கள் நிறைவேற்றப்பட்டன.

2009ம் ஆண்டு யுத்தம் முடிவுற்ற பின்னர் வடக்கில் இது முழு முனைப்புடன் தொடர்கிறது. அரசாங்கம் அடக்குமுறை இராணுவ பிரசன்னமொன்றை வட மாகாணத்தில் தொடர்ந்து பேணி வருவதோடு, 'இராணுவ நோக்கத்திற்காக' பெருமளவு காணிகளை கையகப்படுத்துவதிலும் ஈடுபட்டுள்ளது.

தமிழ் இளைஞர்களின் மூன்றாம் நிலைக் கல்வியைப் பாதித்த தரப்படுத்தல் மற்றும் அரச துறையில் வேலை வாய்ப்புக்களில் பாரபட்சம் ஆகியன அடங்கலான பாரபட்சச் செயற்பாடுகளுக்கு மேலதிகமாக, 1956, 1958, 1961, 1977, 1981 மற்றும் 1983 ஆகிய ஆண்டுகளில் நாட்டில் தமிழ் மக்களுக்கு எதிராக காலத்துக்குக் காலம் திட்டமிட்ட வன்முறைகள் கட்டவிழ்த்து விடப்பட்டன.

பாதிக்கப்பட்ட தமிழர்களுக்கு அரசினால் எவ்வித பாதுகாப்பும் வழங்கப்படவில்லை. இச்சந்தர்ப்பங்களில் எல்லாம், நாட்டின் ஏனைய பகுதிகளில் பாதிக்கப்பட்ட தமிழ் மக்கள் அரசினால் வடக்கு கிழக்கிற்கு அனுப்பி வைக்கப்பட்டனர். இதன் மூலம் இவ்விரு மாகாணங்களும் தமிழர் தம் தாயகமாக அங்கீகரிக்கப்பட்டன.

அதிகாரப் பகிர்வு ஏற்பாடுகள்

1983ம் ஆண்டில் தமிழ் மக்களுக்கு எதிரான இன அழிப்பை உடனடுத்து, தமிழ் பேசும் மக்களுக்கு பெருமளவு தன்னாதிக்கம் வழங்கும் ஒரு மாற்று அரசியல் ஏற்பாட்டின் மூலம் தமிழ் தேசிய பிரச்சினைக்கு தீர்வு காண்பதற்கான முயற்சிகள் மேற்கொள்ளப்பட்டன. இலங்கை இந்திய ஒப்பந்தத்தைத் தொடர்ந்து, 1987ல் (அரசியல்) ஏற்பாடு ஒன்று அறிமுகப்படுத்தப்பட்டது.

குறைந்தபட்ச அதிகாரங்களைக் கொண்ட மாகாண சபைகளை அமைப்பதற்கு இம்மாற்றங்கள் வழி வகுத்ததோடு, அது மேலும் விருத்தி செய்யப்படும் என்று அதி உயர் மட்டத்தில் வாக்குறுதிகள் வழங்கப்பட்டன.

அத்தகைய பல முயற்சிகள் 1993ம் ஆண்டின் மங்கள முனசிங்க தெரிவுக்குழு தீர்வாலோசனைகள், ஜனாதிபதி சந்திரிக்கா பண்டாரநாயக்க குமாரதுங்க ஆட்சியின் கீழ் மேற்கொள்ளப்பட்ட 1995, 1997 மற்றும் 2000ம் ஆண்டுகளின் அரசியலமைப்பு சீர்திருத்தத்திற்கான அரசாங்கத்தின் ஆலோசனைகள் மற்றும் ஜனாதிபதி மகிந்த ராஜபக்ச ஆட்சியின் கீழ் 2006 டிசம்பரில் சர்வகட்சி பல்லின வல்லுனர் குழுவின் பெரும்பான்மையினர் அறிக்கை ஆகியவற்றிற்கு இட்டுச்சென்றன.

எரியும் தேசிய பிரச்சினைக்கு தீர்வு காண அரசியல் அரங்கில் எவ்வித முன்னேற்றமும் ஏற்படாதிருந்த அதேவேளை, தமிழ் ஈழ விடுதலைப் புலிகள் இயக்கம் தனது ஆயுதப் போராட்டத்தை தொடர்ந்து முன்னெடுத்தது.

ஆரம்பத்தில் பல ஆயுத இயக்கங்கள் இருந்த போதிலும், 1987 ல் இருந்து இப் போராட்டத்தை தொடரும் ஒரே ஆயுத இயக்கமாக த.ஈ.வி.பு தோற்றம் பெற்றது. அடுத்தடுத்து வந்த அரசாங்கங்கள் த.ஈ.வி.புகளுடன் பேச்சுவார்த்தைகளில் ஈடுபட்டன.

2002 பெப்ரவரி மாதம் த.ஈ.வி.பு வும் இலங்கை அரசாங்கமும் போர் நிறுத்த ஒப்பந்தமொனறில் கைச்சாத்திட்டதோடு, அதன் பின்னர், ஒஸ்லோ அறிக்கையென்று அழைக்கப்படும் பின்வரும் கோட்பாட்டுத் தொகுதியொன்றின் மீது இணக்கம் கண்டன.

�ஒன்றுபட்ட ஓர் இலங்கைக்குள் சமஷ்டிக் கட்டமைப்பின்  அடிப்படையில் தமிழ் பேசும் மக்களின் வரலாற்று ரீதியான வாழ்விடப் பகுதிகளில் உள்ளக சுய நிர்ணய உரிமை எனும் கோட்பாட்டின் அடிப்படையில் அமைந்த தீர்வொன்றை ஆராய்தல்�.

இராணுவத் தாக்குதலும் அதன் பின் விளைவுகளும்

எனினும், இந்த யுத்த நிறுத்தம் நீண்ட காலம் நீடிக்கவில்லை. அரசாங்கப் படைகளுக்கும் தஈவிபு களுக்கும் இடையில் யுத்தம் மூண்டு 2009 மே 19 ம் திகதி இவ் இராணுவ மோதல் முடிவுக்கு வந்தது.

30 வருட பகைமையும் யுத்தமும் தமிழ் பேசும் வடக்குக் கிழக்குப் பகுதியை பேரழிவுக்கு உள்ளாக்கியதோடு, தமிழ் மக்களையும் கதியற்றவர்களாக்கியது. பத்து இலட்சத்துக்கு மேற்பட்ட தமிழர்கள் பாதுகாப்புத் தேடி ஏனைய நாடுகளுக்கு தப்பிச் செல்ல, மேலுமொரு ஐந்து இலட்சம் தமிழர்கள் நாட்டுக்குள்ளேயே இடம் பெயர்ந்துள்ளனர்.

ஒரு இலட்சத்து ஐம்பதாயிரத்துக்கும் மேற்பட்ட தமிழர்கள் மோதல் நிலவிய ஆண்டுகளில் கொல்லப்பட்டுள்ளனர். இராணுவத் தாக்குதலின் இறுதிக் கட்டங்களில் எழுபதாயிரத்துக்கும் மேற்பட்ட குடிமக்கள் கொல்லப்பட்டிருப்பதாக மதிப்பிடப்பட்டுள்ளது. மேலும் பலர்  அவயவங்களை இழந்தும் கடுமையான காயங்களுக்குள்ளாகியும் உள அழுத்தங்களுக்கும் ஒழுங்கீனங்களுக்கும் உள்ளாகியுள்ளனர்.

மேலும், 500,000 ற்கும் மேற்பட்ட தமிழர்கள் வீடற்றவர்களாக ஆக்கப்பட்டதோடு, பலர் எல்லா நாகரிக மற்றும் சர்வதேச நியமங்களுக்கும் எதிராக தடுப்பு முகாம்களில் தடுத்து வைக்கப்பட்டனர்.

இம் மக்கள் தமது பூர்வீக இடங்களில் மீள் குடியமர்த்தப்படுவார்கள் என சர்வதேச சமூகத்துக்கும் ஐக்கிய நாடுகளுக்கும் வாக்குறுதியளிக்கப்பட்ட போதும் அவர்களின் மீள் குடியேற்றம் இன்னும் நிறைவடையாமல் உள்ளது. 

அரசியல் தீர்வு தொடர்பான எமது நிலைப்பாடு

தேசிய பிரச்சினையின் தீர்வுக்கு மிக முக்கியமானதென த.தே.கூ கருதுகின்ற கோட்பாடுகளும் விசேட அரசியலமைப்பு ஏற்பாடுகளும் பிரதானமாக இத் தீவில் வாழுகின்ற மக்களின் மத்தியில் பகிரப்பட்டதொரு இறையாண்மையின் மூலம் ஆட்சி அதிகாரங்களை பகிர்வது தொடர்பானதாகும்.

உண்மையான நல்லிணக்கத்தையும் நீடித்து நிலைக்கக்கூடிய சமாதானத்தையும் இலங்கை மக்கள் அனைவருக்குமான அபிவிருத்தியையும் எய்துவதற்கு அதிகாரப் பகிர்வின் பின்வரும் முக்கிய அம்சங்கள் அடிப்படையாக அமைகின்றன.

1. தமிழ் மக்கள் ஒரு தனிச் சிறப்பு மிக்க தேசியமாகும் என்பதோடு சிங்கள மக்களோடும் ஏனையவர்களுடனும் சேர்ந்து இலங்கைத் தீவில் வாழ்ந்தும் வந்துள்ளனர்.

2. புவியியல் ரீதியாக பிணைக்கப்பட்டுள்ளதும், தமிழ் பேசும் மக்களைப் பெரும்பான்மையினராகக் கொண்டதுமான  வடக்கு கிழக்கு மாகாணங்களே தமிழ் பேசும் மக்களின் வரலாற்று ரீதியான வாழ்விடமாகும்.

3. தமிழ் மக்கள் சுய நிர்ணய உரிமைக்கு உரித்துடையவர்களாவர்.

4. தமிழ் பேசும் முஸ்லிம் மக்களுக்கும் ஏற்றுக் கொள்ளக்கூடிய ஒரு முறையில், சமஷ்டி கட்டமைப்பொன்றை அடிப்படையாகக் கொண்டு இணைந்த வடக்கு கிழக்கு மாகாணங்கள் எனும் ஓர் அலகில் அதிகாரப் பகிர்வு ஏற்பாடுகள் நிறுவப்பட வேண்டும்.

5. அதிகார பரவலாக்கமானது காணி, சட்டம் ஒழுங்கு, சுகாதாரம், கல்வி ஆகியன உள்ளிட்ட சமூக பொருளாதார அபிவிருத்தி, வளங்கள் மற்றும் நிதி அதிகாரங்கள் ஆகியவற்றின் மீதானவையாக இருக்க வேண்டும்.

தமிழ் மக்களின் உடனடி அக்கறைக்குரிய விடயங்கள்

நீதியானதும், நிலைத்திருக்கத் தக்கதுமான சமாதானத்திற்காக தொடர்ந்து முயல்வதற்கு மேலதிகமாக, எமது மக்களின் தற்போதைய உடனடி கவலைகளைத் தீர்த்து வைப்பதிலும் நாம் முனைப்புடன் ஈடுபடுவோம்.

ஐநா செயலாளர் நாயகத்தினால் நியமிக்கப்பட்ட வல்லுனர் குழுவினால் மேற்கொள்ளப்பட்ட பரிந்துரைகளையும் ஐ.நா மனித உரிமைகள் பேரவையினால் மார்ச் 2012 இலும் மார்ச் 2013 இலும் நிறைவேற்றப்பட்ட தீர்மானங்களையும் அமுல்படுத்த நாம் முனைவோம்.

விசேட விடயங்கள் பின்வருமாறு-

� ஆயுதப் படைகள், இராணுவச் சாதனங்கள் மற்றும் உயர் பாதுகாப்பு வலயங்கள் ஆகியவற்றை வடக்கு கிழக்கிலிருந்து அகற்றுவதன் மூலம் 1983 ல் நிலவிய யுத்தத்திற்கு முந்திய சூழ்நிலை மீண்டும் ஏற்படும் வகையில் காத்திரபூர்வமான இராணுவ பிரசன்னமற்ற நிலை இருக்கவேண்டும்.

� போர் காரணமாக வடக்கு கிழக்கில் இடம்பெயர்ந்த தமிழ் மக்கள் தமது முன்னைய இடங்களில் துரிதமாக மீள்குடியேற்றப்பட்டு வீடுகள் வழங்பப்பட வேண்டும், அவர்களது வாழ்வாதாரம் மீண்டும் ஏற்படுத்தித் தரப்பட வேண்டும், அவர்களது கௌரவம் மதிக்கப்பட வேண்டும்.

� யுத்தத்தின் இறுதிக் கட்டத்தில் சர்வதேச மனித உரிமைகள் மற்றும் மனிதாபிமானச் சட்டங்களை மீறியமை பற்றிய இலங்கை அரசாங்கத்துக்கும் தஈவிபு களுக்கும் எதிரான குற்றச்சாட்டுக்களை விசாரிப்பதற்கு சுயாதீனமான சர்வதேச விசாரணை ஒன்று நடத்தப்பட்டு, உண்மையும் பாதிக்கப்பட்டவர்களுக்கான நீதியும் நிலைநாட்டப்படுவதோடு, இழப்பீடுகள் அடங்கலான நிவாரணங்கள் உறுதிப்படுத்தப்படல் வேண்டும்.

� குற்றச்சாட்டுக்களின்றித் தடுத்து வைக்கப்பட்டிருப்பவர்கள் விரைவாக விடுதலை செய்யப்படுவதோடு, ஏனைவர்களுக்கு பொது மன்னிப்பு வழங்கப்பட வேண்டும்.

�.காணாமல் போன ஆயிரக்கணக்கானவர்கள் தொடர்பாக இறுதி முடிவொன்று எட்டப்பட வேண்டும் என்பதோடு, அவர்களின் உறவினர்களுக்க நட்டஈடு வழங்கப்படவும் வேண்டும்.

� நாட்டை விட்டு தப்பியோடிய தமிழர்கள் தமது வீடுகளுக்கு திரும்பி வருவதற்கு அனுமதிக்கப்பட வேண்டுமென்பதோடு, அவர்கள் திரும்பி வருவதற்கு உகந்ததோர் சூழ்நிலை உருவாக்கப்படவும் வேண்டும்.

� இளைஞர்களுக்கான வேலை வாய்ப்பை உருவாக்குதல் அடங்கலாக வடக்குக் கிழக்கின் அபிவிருத்திக்கான விரிவானதொரு நிகழ்சித் திட்டம் இலங்கை அரசாங்கத்தினதும் புலம் பெயர்ந்த தமிழர்களதும் சர்வதேச சமூகத்தினதும் முனைப்பான ஆதரவுடன் மேற்கொள்ளப்படும்.

சர்வதேச ஒப்பந்தங்கள் மற்றம் உடன்படிக்கைகள் தொடர்பாகப் பேணப்படும் விளக்கங்களுக்கமைய, இலங்கை வாழ் தமிழர்களான நாம் தனிச் சிறப்புமிக்கதொரு மக்கள் கூட்டமாகும். ஒரு மக்கள் கூட்டம் என்ற வகையில் நாம் இந்த நாட்டில் பேரினவாத விரிவாக்கத்திற்கு ஆட்படாது, கண்ணியத்துடனும், சுய மரியாதையுடனும் சுதந்திரமாகவும், அச்சமின்றியும் சமத்துவமான பிரஜைகளாக ஏனைய மக்களுடன் தொடர்ந்து சமாதான சகவாழ்வு வாழவே விரும்புகிறோம்.

எனவே, ஒரு மக்கள் கூட்டம் என்ற வகையில்,  எமது வரலாற்று ரீதியான வாழ்விடங்கள் ஒரு தேசியம் என்ற வகையில் எமக்கு உரித்தாகின்ற எமது ஒருமித்த உரிமைகள் மற்றும் ஒன்றுபட்ட ஓர் இலங்கைக்குள் நாட்டின் தமிழ் பேசும் மக்களைக் கொண்ட வடக்கு கிழக்கில் சுய அரசாங்கமொன்றை உறுதி செய்வதற்கு நாங்கள் செய்யக்கூடியது என்ன என்பதை தீர்மானிப்பதற்கான எமது தெரிவை பயன்படுத்துவதற்கான எமது உரிமை ஆகியன பற்றி நாம் கரிசனை கொண்டுள்ளோம்.

இது தொடர்பான தற்போதைய அரசியலமைப்பு ஏற்பாடுகள் திருப்தியற்றவையாக அமைந்துள்ளன. பெரும்பான்மை சமூகத்திற்கும் பேரினவாத விரிவாக்கத்திற்கும் சார்பான அரசியலமைப்பு ஒன்றுதான் தற்போது உள்ளது.

நீதி, சமத்துவம், சமாதானம் மற்றும் பாதுகாப்பு ஆகியவற்றுக்கு வகைசெய்யும் ஓர் அரசியலமைப்பு முறைமை இன்றி பல்லின சமூகமொன்றில் ஜனநாயகம் செயற்பட முடியாது. இந்தக் கண்ணோட்டத்தில்தான் நாங்கள் எதிர்வரும் வட மாகாண சபைத் தேர்தலை நோக்குகின்றோம்.

இறையாண்மை என்பது, மக்களிடமே உண்டு, அரசிடம் இல்லை என்று ததேகூ உறுதியாக நம்புகிறது. தமிழ் மக்களை ஆளுகின்ற உரிமை கொழும்பிலிருக்கும்  அரசாங்கத்திடமின்றி, அம் மக்களிடமே உண்டு. மத்திய அரசாங்கத்திலும் அதன் முகவரான ஆளுநரிடமும் அதிகாரம் குவிந்து கிடக்கிறது என்பதால், இலங்கை அரசியலமைப்பிற்கான 13வது திருத்தம் மீறப்பட்டுள்ளது. யதேச்சாதிகார  அரசிற்கு விடுக்கும் ஒரு அடிப்படை ஜனநாயக சவாலில்தான் எமது அரசியல் சித்தாந்தம் வேரூன்றி நிற்கின்றது.

எனவே, தமிழ் மக்களின் தேவைகளிலும் வேணவாக்களிலுமே எமது நீதிக்கும் சமத்துவத்திற்குமான அரசியல் நிகழ்ச்சித் திட்டம்  வேரூன்றி இருக்கிறது. மேற்கூறியவற்றையும் (தேவைகளையும் வேணவாக்களையும்) நம்மில் நாம் தங்கியிருத்தலையும் அடைவதற்கு நம்மை நாமே ஆளுகின்ற அரசாங்கம் எமக்கு வேண்டுமென்பது முக்கியமாகும். இதனை அடைவதற்காக ஓர் இரு கட்ட அரசியலமைப்பு செயன்முறையை நாம் வகுத்துள்ளோம்.

வடக்கு கிழக்கில் உள்ள தமிழ் பேசும் மக்களுக்கான தன்னாட்சி அரசாங்கம் ஒன்றிற்காக குரல் கொடுப்பதில் சிறந்த பங்கொன்றை வகிப்பதற்கு எங்களால் இயன்றதனைத்தையும் செய்கின்ற அதேவேளை, ஆட்சி அதிகாரத்தைப் பகிர்ந்து கொள்வதற்கான எமது காத்திரபூர்வமான அரசியல் பேச்சுவார்த்தைகளை நாம் தொடர்ந்து முன்னெடுப்போம்.

நியாயமாகவே எங்களுக்குரியதான அந்த அரசாங்கப் பணிகளைப் பொறுப்பேற்பதற்கு சட்டவாக்க, நீதித்துறை மற்றும் நிதி அதிகாரங்களைக் கொண்ட, ஜனநாயக வழியில் தெரிவு செய்யப்பட்ட ஓர் அமைப்பு இருக்க வேண்டியதன் தேவையை நாங்கள் இதைவிட வலியுறுத்த முடியாது.

தீவின் வடக்கு கிழக்குப் பகுதிகள் மூன்று தசாப்த கால ஆயுத மோதலினால் நொந்து போயுள்ளது. நேரடி மோதலின் விளைவுகளாக, போரிடும் தரப்பினர் மத்தியிலான இழப்புகள், படையினரின் ஒழுக்கமற்ற நடத்தை, வேண்டுமென்றே குடிமக்களை  குறி வைத்துத் தாக்கியமை மற்றும் கண்ணிவெடிகளை புதைத்தமை மட்டுமன்றி, பட்டினி, பலவந்தமாக குடியகலச் செய்தமை மற்றும் வடக்கு கிழக்கின் பொருளாதார மற்றும் நிர்வாகக் கட்டமைப்புக்களின் சீரழிவினால் ஏற்பட்ட அரசாங்க சேவைகளின் வீழ்ச்சி ஆகியவற்றினாலும் மனித இழப்புகள் ஏற்பட்டன.

உள்நாட்டில் இடம்பெயர்ந்த மக்கள்

உள்நாட்டில் இடம் பெயர்ந்த மக்களுக்கு  நீடித்து நிலைக்கத்தக்க ஒரு தீர்வை பெறுவதற்கான உரிமை உண்டு என்பதோடு, அவர்களுக்கு தமது முயற்சிகளில் அடிக்கடி உதவியும் தேவை. மாகாண சபைகளின் உரிமைகளுக்கு உடனடி கவனம் செலுத்தி நீடித்து நிலைத்திருக்கும் தீர்வுகளை வகுப்பதோடு, அதிகாரிகளின் பொறுப்புக்களை விதித்துரைத்து இவற்றை அடைவதில் மனிதாபிமான மற்றும் அபிவிருத்திச் செயற்பாட்டாளர்களின் உதவிகளைப் பெறுவதற்கும் வகை செய்யும்.

உள்நாட்டில் இடம்பெயர்ந்த மக்கள் தமது வீடுகளுக்கு அல்லது வழக்கமான வாழ்விடங்களுக்கு பாதுகாப்பாகவும் கண்ணியத்தோடும் திரும்பிச் செல்வதற்கு இடமளிக்கும் நிலைமைகளை ஏற்படுத்துவதும் அதற்கான வழி வகைகளை வழங்குவதுமான முதன்மையான கடமையும் பொறுப்பும் நம்பகத் தன்மை மற்றும் வகைகூறல் ஆகியவற்றை உறுதிப்படுத்தும் பொருட்டு மாகாண சபைகளின் கைகளிலேயே விடப்பட வேண்டுமென்பதை த.தே.கூ அங்கீகரிக்கின்றது.

முஸ்லிம்கள்

1996ம் ஆண்டிற்கு முன்னர், வட மாகாணத்தில் வாழ்ந்த முஸ்லிம்கள் தாம் வாழ்ந்த பகுதிகளில் பாரம்பரிய குடிகளாக இருந்துள்ளனர். அவர்கள் தமது சொத்துக்களைக் கைவிட்டு, நாட்டின் ஏனைய பாகங்களுக்குச் சென்று சொல்லொணாத் துன்பங்கள் அனுபவிக்க நிர்பந்திக்கப்பட்டமை வருந்தத்தக்கதாகும்.

வட மாகாணத்திலிருந்து வெளியேறிய அனைத்து முஸ்லிம்களும் இயன்றவரை விரைவாக தத்தமது பகுதிகளுக்கு திரும்பிச் சென்று தமது வாழ்வாதாரத் தொழில்களை மீண்டும் தொடங்குவதை உறுதிப்படுத்துவதில் நாம் பற்றுறுதி கொண்டுள்ளோம். அவர்கள்  திரும்பிச் செல்வதற்கு ஊக்குவிக்கப்படுவதோடு, தமது வாழ்க்கையை மீண்டும் ஆரம்பிப்பதற்கான அனைத்து உதவிகளையும் வட மாகாண சபை அவர்களுக்கு வழங்கும்.

முஸ்லிம்களின் நலன்கள் தொடர்பான எந்தப் பிரச்சினைக்கும் வட மாகாணத்தில் வாழுகின்ற ஏனைய சமூகங்களின் பிரச்சனைகளுக்கு வழங்கப்படும் அதேயளவு கவனிப்பு வழங்கப்படும். இம் மாகாணத்தில் வாழும் அனைத்து சமூகத்தவருக்கும் நீதியானதும் சமத்துவமானதுமான கவனிப்பு கிடைக்கப்பெறுவதை இம் மாகாண நிர்வாகம் உறுதி செய்யும்.

போர் விதவைகள்

யுத்தம் வட மாகாணத்தில் மாத்திரம் 50,000ற்கும் மேற்பட்ட விதவைகளை விட்டுச் சென்றுள்ளது. அவர்களுடைய திறனைக் கட்டியெழுப்புவதற்கும் இப்போர் விதவைகளின் வாழ்க்கையை மேம்படுத்துவதற்குமான தெளிவானதொரு கொளன்கைக்கான தேவையொன்றுள்ளது. இவ் விதவைகள், பொருளாதார ரீதியாகவும் சமூக ரீதியாகவும் பாதுகாப்பற்ற நிலையில் உள்ளனர்.

எனவே, அவர்களது தற்போதைய துயர் நிலையைத் துடைப்பதற்கு வாழ்வாதார நிகழ்ச்சித் திட்டங்களையும் ஏனைய தேவையான நடவடிக்கைகளையும் மேற்கொள்வதற்கான பொறுப்பினை இம் மாகாணசபை விரைவாகவும் வினைத் திறனோடும் ஏற்றுச் செயற்படும்.யுத்தத்திற்குப் பிந்திய காணிப் பிரச்சினைகள்.

யுத்தம் முடிவுற்று நான்கு ஆண்டுகளின் பின்னர் இன்னமும் அரசாங்கம் உயர் பாதுகாப்பு வலயங்களாக அல்லது மட்டுப்படுத்தப்பட்ட வலயங்களாக பல பகுதிகளை அறிவித்து, அப் பகுதிகளில் வாழ்ந்தவர்கள் அங்கு சென்று மீள் குடியேறவிடாது தடுக்கின்றது. உரிய நடைமுறைகள் இன்றி பெருமளவு காணிகள் அவற்றின் உரிமையாளர்களிடமிருந்து அரசாங்கத்தினால் கைப்பற்றப்பட்டுள்ளன.

உரிய நடைமுறைகள் இன்றி காணிகளைக் கையகப்படுத்துவதற்கு எந்தவொரு ஜனநாயக அரசாங்கத்துக்கும் உரிமை இல்லை. தனியார் காணி உடைமையாளர்களின் உரிமைகளை அரசாங்கம் மதிக்க வேண்டுமென்பதோடு, அத்தகைய காணிகளை அவற்றின் சட்டபூர்வ உடைமையாளர்களிடம் மீளக் கையளிக்கவும் வேண்டும்.

இக்காணிகளிலிருந்து வெளியேற்றப்பட்ட கணிசமான தொகையினர் மிகவும் கஸ்டமான நிலைமைகளில் வாழுகின்றனர். காணி கையகப்படுத்தல் மற்றம் அவற்றைப் பிடித்து வைத்திருத்தல் தொடர்பான அரசாங்கத்தின் கடுமையான சட்ட விதிகள் பல ஆயிரம் தமிழர்களின் வளமான விவசாயக் காணிகளை பறித்துவிட்டது. அத்துடன், கடல்தொழில் மீது விதிக்கப்பட்டக் கட்டுப்பாடுகள் ஆயிரக்கணக்கான மீனவர்களின் வாழ்வாதாரத்தைப் பறித்து விட்டது.

வடக்கு கிழக்கில் அரசாங்கம் காணிகளை பலவந்தமாக கையகப்படுத்துல் மற்றும் பயன்படுத்தல் தொடர்பான பிரச்சினைகளுக்குத் தீர்வு காண்பதற்கான அவசரத் தேவையொன்று நிலவுகின்றது.

வடக்கு கிழக்கில் காணிகள் மீதான கட்டுப்பாட்டை மாகாண நிர்வாகம் தக்க வைத்துக் கொள்வதில் த.தே.கூட்டமைப்பு பற்றுறுதி கொண்டுள்ளது. வடக்கு கிழக்கின் இனத்துவ மற்றும் கலாசார தனித்துவத்தின் மீது  குறிவைக்கும் காணி உடைமை, கட்டுப்பாடு மற்றும் பாவனை மீதான தற்போதைய கொள்கையை சீர்திருத்தாது நல்லிணக்கம் எதுவும் ஏற்பட முடியாது என்று த.தே.கூட்டமைப்பு நம்புகிறது.

சட்டமும் ஒழுங்கும்

வட மாகாணம் சட்டமும் ஒழுங்கும் தொடர்பான நெருக்கடியொன்றை எதிர்கொள்கின்றது. அதன் மக்கள் அச்சத்தினாலும் பாதுகாப்பின்மை உணர்வினாலும் ஆட்டிப் படைக்கப்படுகின்றனர்.

குற்றம் புரிவோர், பெரும்பாலான சந்தர்ப்பங்களில் ஒருவாறு தப்பித்துச் சென்றுவிடுகின்றனர். தமது மனித உரிமைகள் பாரதூரமாக மீறப்பட்டமையினால் பாதிப்புற்ற மக்களுக்கு நீதியோ அன்றில் பொறுப்புக் கூறலோ இல்லை.

குற்றமிழைப்போர் நீதியின் முன் கொண்டு வரப்படுவதில்லை. அதனால், பாதிப்புறுவோருக்கும் உயிர் தப்பியவர்களுக்கும் நிவாரணம் கிடைப்பதில்லை. இந் நிலைமையானது, மனித உரிமைகளை பாதுகாப்பதற்கும் மேம்படுத்துவதற்குமான இலங்கை அரசாங்கத்தின் சர்வதேசக் கடப்பாடுகளின் பாரதூரமானதொரு மீறலாக அமைகின்றது.

மனித உரிமைகள் மற்றும் மனிதாபிமான சட்டம் ஆகியற்றின் மீறலுக்கான குற்ற விலக்களிப்பானது இலங்கையில் வடக்கு கிழக்கிலும் ஏனைய பகுதிகளிலும் ஒரு விதிவிலக்கு என்பதை விட நாளாந்த வழக்கமாகவே நிலவி வருகின்றது.

மாகாண சபையினால் பணிப்புரை விடுக்கப்படுகின்ற ஒரு பொலிஸ் படையே வடக்கு கிழக்கிற்கான மிகவும் பயன்மிக்க ஒரு பொலிஸ் படையாக அமையுமென்று ததேகூட்டமைப்பு நம்புகிறது. தற்போது மாகாணத்தில் மக்களுக்கும் பொலிஸ் சேவைக்குமிடையே எவ்வித நம்பிக்கையும் இல்லை.

மக்களுக்கு அவர்களுடைய பொலிஸ் உத்தியோகத்தர்கள் மீது நம்பிக்கை இல்லை. அதனால், தமது சமூகத்தில் நிலவும் குற்றங்கள் மற்றும் பூசல்கள் பற்றிய கரிசனையோடு பொலிசாரை அணுக அவர்கள் அஞ்சுகின்றனர். 

தொழில் உருவாக்கம்

எந்த ஒரு மாகாண சபையும் தொழில் இன்மைப் பிரச்சினையை கையாளவே விரும்பும். எனவே, அதனைச் செய்வதற்கு அதற்கு கருவிகள் தேவை. உண்மையில் வட மாகாணத்தில் நிலவும் தொழிலின்மையின் மூல காரணங்களை அகற்றுவது ததேகூட்டமைப்பின் முன்னுரிமைகளுள் ஒன்றாக அமையும்.

தொழில் வாய்ப்புக்களை உச்சநிலைப்படுத்த பொருளாதாரத்தின் தொழில் முயற்சி மற்றும் வியாபாரத் துறைக்கு உறுதுணை புரிவதை ததேகூ ஆதரித்து நிற்கின்றது.

நமது சமூகத்தில் செய்யப்பட வேண்டிய பல பணிகள் உள்ளன என்பதை நினைக்கும் போது இது குறிப்பாக, பொருத்தமுடையதாகிறது. சூழலைப் பாதுகாத்தலும் மேம்படுத்தலும் பொதுப் போக்குவரத்தை அபிவிருத்தி செய்தல், மேலும் சிறந்த சமூகப் பராமரிப்பு குற்றச் செயல்களையும் நாச வேலைகளையும் எதிர்த்துப் போராடுதல். புதிய உட்கட்டமைப்புகளிலான முதலீடு. இவையனைத்தும் தற்போதைய அரசாங்கம் எவ்வித தீர்வும் வழங்காத மிக முக்கிய தேவைகளாகும்.

அதன் மனப்பாங்கு தமிழ் மக்களுக்கு குறிப்பாக தவறிழைத்துவிட்டது. ஒப்பீட்டளவில், கைத்தொழில் ரீதியாகவும் சமூக ரீதியாகவும் உரிமை மறுக்கப்பட்ட மக்களை மீள ஒருங்கிணைப்பதையும் நிலைபேறான வளர்ச்சியை மேம்படுத்துவதையும் ததேகூ ஆதரிக்கின்றது.

தேசிய மற்றும் சர்வதேச உதவியுடனான அபிவிருத்தி

யுத்தத்திற்குப் பிந்திய புனர்நிர்மாணத்திற்கு, யுத்தத்தின் பாதிப்புகளுக்கு தீர்வு காண்பதும் சந்தை நிறுவனங்களுக்கு உறுதுணை புரிவதும் அதன் மூலம் தனியார் துறை உற்பத்தியில் நீண்ட கால வளர்ச்சிக்கான திறனை உருவாக்குவதுமான ஒரு ஒருங்கிணைந்த வறியோர் சார்பு அணுகுமுறை தேவை.

இம் மாகாணத்தில் நிலவும் நீண்ட கால முதலீடு மற்றும் உதவி பிரச்சினைகளை தீர்த்து வைக்க ததேகூ இலங்கை அரசுடனும் சர்வதேச சமூகத்துடனும் புலம்பெயர் தமிழர்களுடனும் இணைந்து செயற்படும்.

பாதிக்கப்பட்ட மக்களுக்கு மீட்சியையும் நலச் செழிப்பையும் பெற்றுக் கொள்வதில் புலம்பெயர் தமிழர்கள் ஒரு முக்கிய அம்சமாகும். எனவே, அபிவிருத்தித் துறையில் மட்டுமன்றி, நீதியானதும் நடைமுறைச் சாத்தியமானதும் நீடித்து நிலைக்கக்கூடியதுமான ஓர் அரசியல் தீர்வை காண்பதற்கான எமது தாகத்திலும் அவர்களது பெறுமதி மிக்க உதவியையும் நிபுணத்துவத்தையும் பெற்றுக்கொள்வோம்.

சமூகத்தின் பங்கேற்பு சமூக அபிவிருத்தியில் ஒரு முக்கிய பங்கை வகிக்கின்றது. எனினும், மோதல் மோசமடைந்ததால் வட மாகாணத்தில் இருந்த கூட்டுறவுச் சங்கங்களின் நடவடிக்கைகள் ஒரு பின்னடைவை எதிர்நோக்கின.

தற்போது யுத்தம் முடிவுற்றிருப்பதால் மாகாண நிர்வாகம் பனையை அடிப்படையாகக் கொண்ட உற்பத்திகளின் அபிவிருத்தி, விவசாயம் மற்றும் கடற்றொழில் முதலிய சமூக  அபிவிருத்திச் செயற்பாடுகளுக்கு புத்துயிர் அளிப்பதற்கு தேவையான நடவடிக்கைகளை மேற்கொள்ளும்.

சர்வதேச சமூகத்தின் பங்கு

உள்நாட்டு நடைமுறைகளுடாக தேசிய பிரச்சினையின் நியாயமானதும் ஏற்றுக்கொள்ளத்தக்கதுமான ஒரு தீர்வுக்காக தமிழ் மக்கள் எப்போதும் பற்றுறுதியுடன் பணியாற்றியுள்ளனர்.

இலங்கை அரசுதான் இவ் வாய்ப்புக்களை வீணடித்து மீண்டும் மீண்டும் நிகழ்த்தப்பட்ட தமிழ் மக்களுக்கெதிரான இன அழிப்பு செயல்களின் மூலம் தமிழ் மக்களை அடக்கி ஒடுக்க முயன்றது.

இலங்கை அரசின் அத்தகைய நடத்தைதான் தேசிய பிரச்சினையை சர்வதேசமயமாக்கி சர்வதேச வகிபாகத்தை ஏற்றுக்கொள்ள இலங்கை அரசை நிர்பந்தித்தது. தவிர்க்க முடியாத ஒரு விளைவாகிய தமிழ் போராளிச் செயற்பாடுகள் தற்போது முடிவடைந்துவிட்டன.

சர்வதேச ஈடுபாட்டின் வாயிலாக அடையப்பெற்ற குறைந்தபட்ச முன்னேற்றத்தையும் இல்லாமல் செய்ய இலங்கை அரசு தற்போது முயன்று வருகிறது. இது, இலங்கையில் தமிழர்கள் ஒரு மக்கள் கூட்டமாக இருப்பதை இல்லாமல் செய்வதற்கே இட்டுச் செல்லும். இலங்கையில் வாழுகின்ற அனைத்து மக்களுக்குமான நீதியும் நிரந்தர சமாதானத்தின் மூலம் அடையப்பெறும் உண்மையான நல்லிணக்கமும் சர்வதேச அனுசரணையின் கீழேயே அடையப் பெறலாம் என்ற உறுதியான கருத்தை ததேகூட்டமைப்பு கொண்டுள்ளது.

இலங்கை அரசு தமிழ் மக்களின் அபிலாசைகளை பூர்த்தி செய்ய தன்னை மீள் கட்டமைத்து அதன் மூலம் தேசியப் பிரச்சனைக்கு தீர்வு காண முடியாதிருந்தமையும் தமிழ் குடிமக்கள் மீது வன்முறைகளை கட்டவிழ்த்து விட்டமையும்தான் சர்வதேச சமூகத்தின் வகிபாகம் மிகவும் தவிர்க்க முடியாததாக மாறியமைக்கு வழி வகுத்தது என்பதை ததேகூ சுட்டிக் காட்ட விரும்புகிறது. இத்தகைய சூழ்நிலைகளில்,  சர்வதேச சமூகம் உலகெங்கும் பல சந்தர்ப்பங்களில் நியாயபூர்வமாகவே ஒரு முக்கிய பங்கினை வகித்துள்ளது.

முடிவுரை

ஒரு மக்கள் கூட்டமென்ற வகையில் எமக்கேயுரிய தனித்துவத்தை பேணுகின்ற அதேவேளை, எமது மக்களின் வாழ்க்கை மீளக் கட்டியெழுப்பப்பட வேண்டும். ஒரு மக்கள் கூட்டமென்ற வகையில் எமது அரசியல் உரிமைகளையும் நாம் மீட்டெடுக்க வேண்டும்.

எனவே, இலங்கைத் தமிழரசரசு கட்சி என்ற பெயரின் கீழ் அதன் வீட்டுச் சின்னத்தில் போட்டியிடும் தமிழ் தேசிய கூட்டமைப்பிற்கு வாக்களித்து இத் தேர்தலில் தமது உறுதியை எடுத்துக்காட்ட தைரியத்துடன் எழுந்து நிற்குமாறு தமிழ் பேசும் மக்களிடம் நாம் வேண்டுகோள் விடுக்கிறோம்.

இந்நிகழ்வில், தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்பின் தலைவர் இரா.சம்பந்தன், கட்சியின் பொதுச் செயலாளர் மாவை சேனாதிராஜா, தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்பின் வடமாகாண சபை வேட்பாளர்கள் உள்ளிட்டோர் கலந்துகொண்டனர்.

·      மேலதிக விபரங்கள் அறிய http://www.tnainfo.com/?p=2540  


 

        கிழக்கு மாகாண சபைத் தேர்தல் அநுபவங்களை வடக்கு உள்வாங்க வேண்டியது அவசியமானதாகும்

மிகவும் எதிர்பார்க்கப்பட்ட வடக்கு மாகாண சபைத்தேர்தல் செப்டெம்பர் மாதம் 21ம் திகதி நடைபெறவுள்ளது. அரசாங்கத் தரப்பினர் எதனைத்தான் சொன்னாலும் சர்வதேச அழுத்தத்தின் காரணமாகவே இத்தேர்தலை நடாத்த வேண்டிய ஒரு கட்டாய நிலை அரசாங்கத்திற்கு ஏற்பட்டுள்ளது.

வட பகுதி மக்களுக்கு ஜனநாயக உரிமைகளை பெற்றுக்கொடுக்கும் வகையிலேயே அரசாங்கம் இத்தேர்தலை நடாத்துகின்றது என்று அரசாங்க அமைச்சர்கள் தம்பட்டம் அடித்துக் கொள்கின்றனர். மக்களது ஜனநாயக உரிமைகளில் கரிசனை உண்டென்றால் அரசாங்கம் வடக்கு மாகாண சபைத் தேர்தலை இவ்வளவு காலத்திற்கு இழுத்தடித்ததற்கான அவசியமென்ன? ஏனைய மாகாணங்களைப்போல வடக்கில் ஆட்சியமைக்க முடியாது என்பதை அரசாங்கம் தெளிவாகவே உணர்ந்திருந்தது. இந்தப் பயம் காரணமாகவே சாக்குப்போக்குகளைச் சொல்லிக்கொண்டு தேர்தலை இழுத்தடித்தது.

ஆனால் கடந்த ஐ.நா.மனித உரிமைகள் பேரவைக்கூட்டத்தில் அரசாங்கம் அளித்த வாக்குறுதி, நடைபெறவிருக்கின்ற பொதுநலவாய நாடுகளின் மாநாடு, சர்வதேச அழுத்தம் என்பன காரணமாக இத்தேர்தலை மேலும் இழுத்தடிக்க முடியாத நிலையில் நடாத்தியாக வேண்டிய கட்டாயத்தில் தேர்தலுக்கு நாளும் குறிப்பிட்டாகிவிட்டது.

வடக்கு தமிழ் மக்கள் அரசு தரப்பினரின் தேர்தல் ஜாலங்கள் பற்றி மிகவும் கவனமாக இருக்க வேண்டும். ஆளுங்கட்சி தனக்கிருக்கும் எல்லா வகையான பலத்தையும் பிரயோகித்து தேர்தலில் வெற்றியைத் தனதாக்க முயற்சிக்கும்.

கடந்த வருடம் கிழக்கு மாகாண சபைத் தேர்தலில் பல்வேறு சம்பவங்கள் அரங்கேறின. வன்முறைகள், அச்சுறுத்தல்கள், வாக்காளரை திசை திருப்புதல் போன்ற விடயங்கள் திட்டமிட்ட ஒழுங்கில் நடைபெற்றன. கிழக்கின் வாகரை போன்ற சில பிரதேசங்களில் த.தே.கூட்டமைப்பினரின் பிரச்சார நடவடிக்கைகள் தடுக்கப்பட்டன. வாகனங்கள் சேதமாக்கப்பட்டன. வாக்காளர்களைக் குழப்பமடைய வைத்து அவர்களது தேர்தல் நோக்குகளை திசை திருப்புகின்ற விடயங்கள் நடந்தேறியது. இவ்விடயத்தில் தமிழ் மக்கள் மிகவும் விழிப்பாக இருக்க வேண்டும். கிழக்கு மாகாண சபைத் தேர்தலில் நடைபெற்ற ஒரு சம்பவத்தை இங்கு குறிப்பிடலாம்.

திருகோணமலை தேர்தல் தொகுதியை சேர்ந்த குச்சவெளி பிரதேசத்திலே தேர்தல் தினத்திற்கு ஒரு நாள் முன்னதாக அதிகாலை வேளையில் பிரதான வீதி நெடுகிலும் அச்சடிக்கப்பட்ட பிரசுரங்கள் வீசப்பட்டிருந்தன. “புலம் பெயர்ந்த தமிழ் மக்களின் பிரதம மந்திரி திரு.வி.உருத்திர மூர்த்தி அவர்களின் அவசர வேண்டு கோளை அடுத்து கிழக்கு மாகாண சபைத் தேர்தலில் பங்கு கொள்ளாது விலகிக் கொள்வதாக த.தே.கூட்டமைப்பின் அதி உயர்பீடம் முடிவெடுத்துள்ளதாகவும், ஆயினும் கிழக்கு மாகாண தமிழ் மக்கள் தேர்தலைப் புறக்கணிக்காது, வீட்டுச் சின்னத்திற்கு வாக்;களிக்காது வேறொரு சின்னத்திற்கு வாக்களிக்க வேண்டும் என்றும்” த.தே.கூட்டமைப்பின் தலைவர் திரு. இரா. சம்பந்தன் அவர்களது போலியான கையொழுத்துடனும் அவரது படத்துடனும் இப்பிரசுரம் வெளியாகியிருந்தது.

இப்போலியான பிரசுரம் பற்றி அதனைக் கண்டெடுத்தவர்கள் எமக்குத் தகவல் தந்ததன்பேரில் உண்மை நிலையை மக்களுக்கு தெளிவுபடுத்தினோம். இத்தகைய போலிப்பிரச்சாரங்களை யார் வெளியிட்டார்கள் என்பது எல்லோருக்கும் வெளிப்படையானது. ஆயினும் சாதாரண பாமர மக்களை இத்தகைய பொய்யான செய்திகளைக் கொண்ட பிரசுரங்கள் குழப்பக்கூடியன. அவகாசமில்லாத இறுதி நேரங்களிலேயே இத்தகைய போலிப்பிரசுரங்கள் வெளியாகும். ஆகவே இது பற்றி தமிழ் மக்களும், தேர்தல் செயற்பாட்டாளர்களும் விழிப்பாக இருக்;க வேண்டியது அவசியமானதாகும்.

நிராகரிக்கப்படும் வாக்குகள் கிழக்கு மாகாண சபைத் தேர்தலில் (2012) நிராகரிக்கப்பட்ட வாக்குகள் காரணமாக த.தே.கூட்டமைப்பிற்கு சேர வேண்டிய வாக்குகளின் எண்ணிக்கை குறைந்து போனமை அவதானிக்கப்பட்டது. திருகோணமலை மாவட்டத்தில் 11324 வாக்குகளும், மட்டக்களப்பு மாவட்டத்தில் 17224 வாக்குகளும், அம்பாறை மாவட்டத்தில் 16774 வாக்குகளுமாக கிழக்கு மாகாணத்தில் மொத்தமாக 45291 வாக்குகள் நிராகரிக்கப்பட்டிருந்தன. இவற்றில் பெரும்பான்மையான வாக்குகள் த.தே.கூட்டமைப்பிற்கு அதாவது வீட்டுச் சின்னத்திற்கு அளிக்கப்பட்ட வாக்குகளாக இருந்நதன என்று வாக்கெண்ணும் பணிகளை கண்காணித்த முகவர்களால் தெரிவிக்கப்பட்டிருந்தது.

இவ்வாறு பெருமளவான வாக்குகள் நிராகரிக்கப்பட்டிருந்தமை வாக்களிப்பு முறை பற்றிய அறிவூட்டல் வாக்காளர்களுக்கு போதாது என்பதையே சுட்டிக்காட்டுகின்றது.

தேர்தலுக்கான பரப்புரைகள், கொள்கை விளக்கம் என்பவற்றுக்கப்பால் வாக்காளர்களுக்கு குறிப்பாக கல்வி அறிவு குறைந்த வாக்காளர்களுக்கு எவ்வாறு வாக்களிப்பது என்ற விளக்கம் தெளிவாக அளிக்கப்படவேண்டியது, வாக்குகளைத் திரட்டிக் கொள்வது தொடர்பாக கவனிக்க வேண்டிய ஒரு தொழில்நுட்ப விடயம் என்பதை தேர்தல் செயற்பாட்டாளர்கள் மறந்து விடக்கூடாது. ஆகவே வாக்களிப்பு முறை பற்றியும், வாக்குச் சீட்டு அமைப்பு பற்றியும் குறிப்பாக கிராமப் புற வாக்காளர்களுக்கு தெளிவூட்ட வேண்டிய அவசியத்தை கவனத்தில் கொள்ள வேண்டும். மாதிரி வாக்குச் சீட்டுகளை இதற்காகப் பயன்படுத்தலாம்.

தேர்தல் வாக்குச் சீட்டுகளில் கட்சிகளின் பெயர்கள் முதலிலும் அதன் பின்னராக சுயேட்சைக்குழு -1, சுயேட்சைக்குழு - 2 என அடுத்தடுத்த வரிசையில் தொடர்ச்சியாகக் காணப்படும். இத்தேர்தலில் சுயேட்சைக்குழுக்கள் அதிகளவில் போட்டியிடுவதால் சுயேட்சைக்குழு - 1, 2, 3, 4 என தொடர்ச்சியாக அச்சிடப்பட்டிருக்கும்.

வாக்காளர்கள் தமது வாக்கை விரும்பும் கட்சியின் சின்னத்திற்கு எதிரே அளித்து விட்டு தனது மூன்று விருப்புரிமையை அளிப்பதற்கு வாக்குச்சீட்டின் அடியில் அச்சிடப்பட்டிருக்கும் இலக்கங்களின் மீது அளிப்பதற்கு பதிலாக தவறுதலாக அல்லது தெரியாத்தனத்தினால் சுயேட்சைக்குழு இலக்கங்களுக்கு புள்ளடிகளை அளித்து விடுகின்றனர்;. இவ்வாறு அளிக்கப்பட்ட வாக்குகள் ஒன்றுக்கு மேட்பட்ட கட்சிகளுக்கு அல்லது சுயேட்சை குழுக்களுக்கு அளிக்கப்பட்ட வாக்குகளாக கருதப்பட்டு நிராகரிக்கப்படுகின்றன. பல சுயேட்சைக்குழுக்கள் போட்டியிடுவதன் காரணமகவும், சுயேட்சைக் குழுக்களின் இலக்கங்களை, வேட்பாளர்களின் விருப்புரிமை இலக்கங்களாக தவறாகக் கருதுவதன் காரணத்தினாலும் வாக்காளர்கள் தடுமாறி பிழையான முறையில் வாக்களித்து விடுகின்றனர்.

உதாரணமாக திருகோணமலை மாவட்டத்தில் 16 சுயேட்சைக்குழுக்கள் போட்டியிட்டன. இது வாக்காளர்களுக்கு தடுமாற்றத்தை ஏற்படுத்தியது. ஆயினும் வடக்கு மாகாண சபைத் தேர்தலில், போட்டியிடும் சுயேட்சைக் குழுக்கள் ஒப்பீட்டளவில் கிழக்கு மாகாண சபைத் தேர்தலை விட குறைவாக உள்ளது என்பது குறிப்பிடத்தக்கதாகும்.

ஆகவே இந்த விடயம் தொடர்பாக தேர்தலை எதிர்நோக்கும் கட்சியின் வேட்பாளர்கள் கவனத்தில் கொள்ள வேண்டும். இந்த விளக்கத்தை மாதிரி வாக்குச் சீட்டுகளை கையாண்டு செய்து காட்டல் மூலமாக வாக்காளர்களுக்கு குறிப்பாக கல்வியறிவு குறைந்தவர்களுக்கு புரிய வைக்கவேண்டும்.

கிழக்கு மாகாண சபைத் தேர்தலில் இந்த விளக்கம் கிராமப்புறங்களில் அளிக்கப்ட்டிருந்தாலும் கூட போதுமான அளவுக்கு இது மக்களைச் சென்றடைய வில்லை என்பதே உண்மையாகும். ஆகவே வட மாகாண சபை தேர்தலில் இந்த விளக்கத்தை அளிப்பதில் உன்னிப்பான கவனத்தைச் செலுத்த வேண்டும்.

வாக்களிப்பு வீதம்

கடந்த கிழக்கு மாகாண சபைத் தேர்தலில் வாக்களிப்பு வீதம் 65.6 ஆகவிருந்தது. இவ்வாக்களிப்பபு வீதத்தை மாவட்ட ரீதியாக நோக்கினால் திருகோணமலை மாவட்டத்தில் 66.8 ஆகவும், மட்டக்களப்பு மாவட்டத்தில் 64.3 ஆகவும் அம்பாறை மாவட்டத்தில் 66.1 ஆகவும் காணப்பட்டது. மூவின வாக்காளர்களும் கிழக்கு மாகாண சபைத் தேர்தலில் சம்பந்தப்பட்டுள்ளார்கள். இன ரீதியான வாக்களிப்பு வீதம் பற்றிய கணிப்புக்கள் உத்தியோக பூர்வமாக செய்யப்படுவதில்லை. ஆயினும் தமிழ் வாக்காளரது வாக்களிக்கின்ற வீதம் ஏறத்தாழ 60 வீதமாக இருந்திருக்கலாம். வீட்டுச் சின்னத்திற்கு அளிக்கப்பட்ட வாக்குகளையும் நிராகரிக்கப்பட்ட வாக்குகளையும் கொண்டு இதனை ஊகிக்க முடியும்.

தமிழ்த்தேசியக் கூட்டமைப்பின் பிரச்சாரக் கூட்டங்களில் வலியுறுத்தப்பட்டவாறு தமிழ் மக்களின் வாக்களிப்பு 75 வீதமாக அல்லது அதற்கதிகமாகவோ அமையவில்லை 70 வீதமாக அமைந்திருந்தாலும் கூட கிழக்கு மாகாண சபையின் அதிகாரம் த.தே.கூட்டமைப்பு வசம் வந்திருக்கும்.

இந்த அனுபவம் வடக்கின் தேர்தல் நடவடிக்கைகளில் மிகவும் கவனமாக உள்வாங்கப்பட வேண்டும். வாக்களிப்பு வீதத்தை எந்தளவிற்கு உயர்த்த முடியுமோ அந்தளவிற்கு த.தே.கூட்டமைப்பின் வெற்றி பலப்படுத்தப்படும். அதாவது அதிகளவு உறுப்பினர்கள் தெரிவு செய்யப்படுவார்கள்.

வட மாகாண சபைத் தேர்தலில் த.தே.கூட்டமைப்பு வெற்றி பெற்று அதிகாரத்தைக் கைப்பற்றும் என்பது சந்தேகத்திற்கிடமற்ற ஒரு விடயம் என்றாலும் கூட கூட்டமைப்பின் வெற்றியை முடியுமான அளவிற்கு உச்சப்படுத்துவதில் தேர்தல் செயற்பாட்டாளர்கள் கவனம் கொள்ள வேண்டும். வேட்பாளர்கள் அறிமுகக்கூட்டங்களும், பிரச்சாரக் கூட்டங்களும் மாத்திரம் வாக்களிப்பு வீதத்தை உயர்த்தி விட மாட்டாது.

தேர்தல் தினத்தன்று மக்கள் வாக்குச் சாடிகளை நோக்கி ஆர்வத்துடன் திரண்டு செல்வதற்கான நடவடிக்கைகளை மேற்கொள்ள வேண்டும். கிராம மட்டத்திலான தேர்தல் பணிக்குழுக்கள் நிறுவப்பட்டு வாக்களிப்பு தொடர்பான வேலைகளை கண்காணிப்பதற்கு இக்குழுக்களுக்கு வழிகாட்டுதல் வேண்டும்.

இடம் பெயர்ந்துள்ளவர்கள், தொழில் மற்றும் வேறு தேவைகள் காரணமாக வேறு ஊர்களில் வதிபவர்கள், அடையாள அட்டை இல்லாதவர்கள், அங்கவீனர்கள், வாக்காளர் அட்டை கிடைக்காதவர்கள் எனப் பல்வேறு பிரச்சனைகள் வாக்களிப்பு வீதத்தை பாதிக்கக் கூடியன. ஆகவே கிராம மட்ட தேர்தல் பணிக்குழுக்கள் இந்த விடயம் பற்றிய முன்னேற்பாடுகளை செய்யவேண்டும்.

விருப்புரிமை வாக்குகள்.

இலங்கையில் தற்போது நடைமுறையிலுள்ள தேர்தல் முறைமையிலுள்ள விருப்புரிமை வாக்குகள் என்ற ஒழுங்குமுறை ஒரே கட்சியின் வேட்பாளர்களுக்கிடையேயான ஒருங்கிணைந்த செயற்பாடுகளை பாதிக்கின்ற விடயமாக அமைந்துள்ளதை பல அரசியல் ஆய்வாரள்கள் குறிப்பிட்டுள்ளனர்.

கிழக்கு மாகாண சபைத் தேர்தலில் சகல பிரதான கட்சிகளினதும் வேட்பாளர்கள் தனித்தனியே செயற்பட்டதையே பெரிதும் அவதானிக்க முடிந்தது. த.தே.கூட்டமைப்பின் வேட்பாளர்கள் தேர்தலில் ஆரம்ப கூட்டத்தில் ஒன்று சேரந்து இயங்கினார்கள். தேர்தல் ஒழுங்குகள், பரப்புரைகள், வாக்களிப்பு நிலைமையை மேம்படுத்துதல் போன்ற விடயங்கள் தொடர்பான கலந்துரையாடல்களை நடாத்தினார்கள். ஆனால் பின்னர் வேட்பாளர்கள் ஒன்றிணைந்த செயற்படுவது குறைந்து போய்விட்டது.

தேர்தல் நாள் நெருங்கி வர வர விருப்புரிமை வாக்குகளைப் பெற வேண்டுமென்ற ஆர்வத்தில் தனித்து இயங்கத் தொடங்கி விட்டார்கள். இத்தேர்தல் முறையில் இது தவிர்க்க முடியாதது என்றாலும் தேர்தலுக்கு முன்னரான சில நாட்களிலாவது விருப்புரிமை வாக்குக்கான கோரிக்கைகளை குறைத்துக்கொண்டு கட்சியின் வெற்றிக்கு முன்னுரிமை அளித்து கட்சியின் சின்னத்திற்கு வாக்களிப்பதை முன்னுரிமைப்படுத்தி வேட்பாளர்கள் யாவரும் செயற்பட்டிருப்பார்களாயின் இன்னும் சில பத்தாயிரம் வாக்குகளை த.தே.கூட்டமைப்பு பெற்றிருக்க முடியும்.

ஆகவே இந்த விடயம் தொடர்பாக வடக்குத் தேர்தலின் த.தே.கூட்டமைப்பு வேட்பாளர்கள் கவனம் கொள்ள வேண்டும். கூட்டமைப்பின் வெற்றி உச்சப்படுத்தப்படும் போதுதான் மாகாண சபைக்கு அதிகளவான உறுப்பினர்களைப் பெற்றுக்கொள்ள முடியும். கட்சிக்கு கிடைக்கின்ற வாக்குகள்தான் ஒவ்வொரு மாவட்டத்திலும் உறுப்பினர்கள் எத்தனை பேர் என்பதனைத் தீர்மானிக்கும். ஆகவே கட்சியின் சின்னத்தை முன்னுரிமைப்படுத்தி விருப்புரிமைக்கான கோரிக்கைகளை குறைத்துக்கொண்டு வேட்பாளர்கள் யாவரும் ஒருங்கிணைந்து செயற்படுவதன் மூலம் மக்களுக்கு ஒரு நம்பிக்கை ஏற்படும். தேர்தலில் சிரத்தை இல்லாது இருக்கும் வாக்காளர்களும் வாக்களிப்பு நிலையங்களுக்கு செல்லத்தூண்டப்படுவர்.

அத்துடன் தேர்தல் பணிகளின் முன்னேற்ற நிலைமைகள் பற்றி மாவட்டத்தில் மீளாய்வுக் கூட்டங்களை நடாத்துதல் வேண்டும். இக்கூட்டங்களில் வேட்பாளர்களும், முக்கியமான தேர்தல் செயற்பாட்டாளர்களும் கலந்து கொண்டு பலவீனமான விடயங்கள் பற்றி கவனம் செலுத்துதல் வேண்டும்.

கிழக்கு மாகாண சபைத் தேர்தலில் நாம் கற்றுக்கொண்ட படிப்பினைகள் மீது வடக்கு தேர்தலில் போட்டியிடும் எமது வேட்பாளர்கள் கவனம் செலுத்துவது அவசியமானது. வடக்குத் தேர்தலில் வெற்றி பெறுவதற்காகவல்ல, பெறக்கூடிய வெற்றியை மேலும் உச்சப்படுத்துவதற்காகவே இவற்றைக் கூறுகின்றோம்.


சி.தண்டாயுதபாணி,
எதிர்க்கட்சித் தலைவர்,
கிழக்கு மாகாண சபை,
திருக்கோணமலை.

 


 செப்தெம்பர் 21 தமிழ்மக்கள் சிங்கள - புவத்த  பேரினவாதி மகிந்த இராசபக்சே அவர்களோடு கணக்குத் தீர்க்கும் நாள்!

நக்கீரன்

ட மாகாண சபைத் தேர்தலுக்கு இன்னும் 3 வாரங்களே எஞ்சியிருக்கின்றன. செப்தெம்பர் 21 இல் தேர்தல் நடைபெற இருக்கிறது.

வடக்கில் ஒரு நியாயமான, நீதியான, சுதந்திரமான தேர்தல் நடைபெற வேண்டும் என்பதே மக்களாட்சி முறைமையில் நம்பிக்கையுள்ள மக்களது எதிர்பார்ப்பாக இருக்கிறது.

ஆனால் அங்கிருந்து வரும் செய்திகள் ஒரு நியாயமான, நீதியான, சுதந்திரமான தேர்தல் நடைபெறும் சாத்தியத்தை கேள்விக் குறியாக்கியுள்ளது. இது பல விதத்திலும் எதிர்பார்க்கப்பட்டதே.

மாகாண சபைத் தேர்தலில் தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்பு (ததேகூ) ஆளும் அய்க்கிய மக்கள் சுதந்திரக் கட்சியோடு மட்டும் அல்லாமல் சிங்கள இராணுவத்தோடும் போட்டியிட வேண்டியுள்ளது.

சிங்கள இராணுவம் ஆளும் கட்சிக்கு ஆதரவாக இன்னொரு அரசியல் சக்தியாக களம் இறங்கியுள்ளது.

பிந்திக் கிடைத்த செய்தியின் படி கிளிநொச்சியில் ததேகூ இன் ஆதரவாளர்களுக்கு இராணுவம் கொலை அச்சுறுத்தல் விடுத்துள்ளதுடன் கட்சி சார்ந்த அரசியல் செயற்பாடுகளுக்கும் இராணுவத்தினர் தடைகளைப் போட்டு  வருகின்றனர் என ததேகூ இன் நாடாளுமன்ற   உறுப்பினர்  சி. சிறிதரன் தெரிவித்துள்ளார்.

இது தொடர்பாக அவர் மேலும் தெரிவிக்கையில், குறிப்பாக ததேகூ சார்பில் வடக்கு மாகாண சபைத் தேர்தலில் போட்டியிடுகின்ற குருகுலராசா, பசுபதிப்பிள்ளை போன்றோரின் வெற்றிவாய்ப்புக்கள் உறுதியாகியுள்ள நிலையில் அவர்களுக்காகப் பரப்புரை  செய்கின்ற கூட்டமைப்பின் ஆதரவாளர்களை இராணுவம் தடுக்கின்றது.

தே போல் இராணுவம் கிளிநொச்சி மாவட்டத்தில் தேர்தல் சட்டவிதிகளை மீறி ஆளும் கட்சிக்கு வாக்களிக்குமாறு மக்களை நிர்ப்பந்தித்து வருகின்றது.

2011 இல் நடைபெற்ற பிரதேச சபைத் தேர்தலின் போது ததேகூ வேட்பாளர், ஆதரவாளர்கள் மீது தாக்குதல் மேற்கொள்ளப்பட்டன. முதன்முறையாக அளவெட்டியில் கூட்டணியின் தேர்தல் பரப்புரைக் கலந்துரையாடலின் போது 50 க்கும் மேற்பட்ட இராணுவ சீருடை தரித்தவர்கள் ஏ.கே. 47 துப்பாக்கிகள், மண்வெட்டிப் பிடிகள், இரும்புக் கம்பிகள் சகிதம் தாக்குதல் நடத்தினார்கள். அது தொடர்பாக காவல்துறையில் பதிவு செய்யப்பட்ட முறைப்பாடு பற்றி இன்றுவரை எந்த நடவடிக்கையும் எடுக்கப்படவில்லை.

கிளிநொச்சியில் ததேகூ க்கு ஆதரவாக  பரப்புரையில் ஈடுபட்டிருந்த இளைஞர்கள் இராணுவத்தினரால் தாக்கப்பட்டார்கள். கிளிநொச்சியில் கூட்டமைப்பின் கூட்டங்களுக்குச் செல்லவிடாமல் மக்களை இராணுவத்தினர் தடுத்து நிறுத்தினார்கள்.

கூட்டமைப்பினரின் தேர்தல் பரப்புரைகளை மேற்கொள்ளும் இடங்களைச் சுற்றி அளவுக்கு அதிகமாக வழமைக்கு மாறாக இராணுவத்தினரும் காவல்துறையினரும்  குவிக்கப்பட்டார்கள்.

வல்வெட்டித்துறையில் கூட்டணி வேட்பாளர் எம்.கே.சிவாஜிலிங்கத்தின் தேர்தல் அலுவலகம் தாக்கி நொருக்கப்பட்டது.  தென்மராட்சி மிருசுவில், தவசிக்குளத்தில் கூட்டமைப்பு ஆதரவாளர் கந்தையா அசோகலிங்கம் என்பவரின் வீட்டின் முன் மலர்வளையம் வைக்கப்பட்டு, மதிலில் ஒட்டப்பட்ட சுவரொட்டிகள்  மீது கழிவு ஒயில் ஊற்றப்பட்டது.

வலி.மேற்கில் கூட்டணி வேட்பாளரான திருமதி நாகரஞ்சினி அய்ங்கரன் என்பவரின் வீட்டின் மீது கற்களையும் கண்ணாடிப் போத்தல்களையும் வீசித் தாக்கப்பட்டது.  அவரது வீட்டு மதிலில் ஒட்டப் பட்டிருந்த சுவரொட்டிகள்  மீது கழிவு எண்ணெய் ஊற்றப்பட்டது.

சில ததேகூ வேட்பாளர்களின் வீட்டு முற்றத்தில் மர்ம நபர்கள் தார் அடைத்த பைகளை வீசியும் சாராயப் போத்தல்கள்  மற்றும் கற்களால் தாக்குதல் நடத்தப்பட்டன. வலிகாமம் தென்மேற்கு பிரதேச சபையின் இரண்டு வேட்பாளரின் வீட்டில்  நாயின் துண்டிக்கப்பட்ட தலை வேட்பாளரின் வீட்டுப் படலையில்  செருகி வைக்கப்பட்டது. அதே போல் மலக்கழிவு நிறைந்த பரலை வீசுவது, வீட்டு வாசலில் மலர் வளையம் வைப்பது,  சுவரொட்டிகளிலும் வீட்டு மதிலிலும் கழிவுகளையும் கழிவு எண்ணெய்யும் ஊற்றி அலங்கோலப்படுத்துவது போன்ற திருவிளையாடல்கள் அரங்கேறின.

இப்படியான தாக்குதல்கள் அனைத்துமே அரசின் அனுசரணையுடனும் ஆசீர்வாதத்துடனும்  இடம்பெற்றன என்பதில் எந்தவித சந்தேகமும் இல்லை என 'கபே' அமைப்பின் நிறைவேற்றுப் பணிப்பாளர் கீர்த்தி தென்னக்கோன் தெரிவித்திருந்தார்.

இப்போது மீண்டும்  இப்படியான கோழைத்தனமான, அநாகரிகமான, அருவருகத்தக்க தாக்குதல் கலாசாரம்  வட மாகாண சபைத் தேர்தலில் ஆளும்கட்சியின் கைக்கூலிகளால் அரங்கேற்றப்படுகின்றன. 

ததேகூ இன் சார்பில் வடமாகாண சபைத் தேர்தலில் போட்டியிடும் வேட்பாளர் அய்ங்கரநேசன் வீட்டின் மீது இனம்தெரியாத நபர்கள் கழிவு ஒயில் வீசியுள்ளதுடன், வீட்டு வாசலின் முன்பாக பூசணிக்காய் வெட்டி வைத்துள்ளார்கள். இந்தச் சம்பவம் கடந்த ஓகஸ்ட் 30 நள்ளிரவு யாழ்ப்பாணம் திருநெல்வேலி பிரதேசத்தில் அமைந்துள்ள அவரது வீட்டில் நடந்தது.

ததேகூ இன்  தேர்தல் பரப்புரைகளை முடக்குவது, வேட்பாளர்களையும்  ஆதரவாளர்களையும் பயமுறுத்துவது, வாக்காளர்களை அச்சுறுத்துவது  போன்ற உளவியல்   போரை  நடத்துவது  அவர்களின்  நோக்கமாக இருக்கிறது.

ததேகூ மட்டுமல்ல வேறு எதிர்க்கட்சி வேட்பாளர்களும் தாக்கப்படுகிறார்கள். அய்க்கிய  தேசியக் கட்சியின் வடமாகாண சபைத் தேர்தல் வேட்பாளர் கணேசபிள்ளை பாலச்சந்திரனின் காரைநகரில் உள்ள அலுவலகம் மீது  கழிவு ஒயில் வீசி தாக்கப்பட்டுள்ளது. கடந்த ஓகஸ்ட் 26 ஆம் நாள்  இந்த வேட்பாளரின் காரைநகர் தேர்தல் அலுவலகம் கொழும்பு மாவட்ட பாராளுமன்ற உறுப்பினர் இரவி கருணாநாயக்க அவர்களால் திறந்து வைக்கப்பட்டது. ஆனால் அது அன்று இரவு இனந்தெரியாதோரால் சிறு தாக்குதலுக்குள்ளாகியிருந்தது. மீண்டும் அடுத்த நாள்  இரவு கழிவு ஒயில் வீசி தாக்கப்பட்டுள்ளது.

கடந்த ஓகஸ்ட் 17 ஆம் நாள்  நெடுந்தீவுக்கு தேர்தல் பரப்புரை செய்யச் சென்ற ததேகூ இன் ஆதரவாளர்கள்  இபிடிபி கும்பலினால் தாக்குதலுக்கு உள்ளானார்கள். இதன் விளைவாக சிலர் மருத்துவமனையில் சேர்க்கப்பட்டார்கள். இந்தத் தாக்குதலுக்கு   நெடுந்தீவு பிரதேச சபைத் தலைவர் மற்றும் உறுப்பினர்கள் தலைமை தாங்கினார்கள். பிரதேச சபைக்குச் சொந்தமான வண்டிகள் இத் தாக்குதலுக்குப் பயன்படுத்தப்பட்டது. இபிடிபி வேட்பாளர் ஒருவரின் தந்தையார் இந்தத் தாக்குதலின் போது கைத்துப்பாக்கியைக் காட்டி மிரட்டி இருக்கிறார். வழக்கம் போல இபிடிபி  இதனை மறுத்துள்ளது. கொலை, கொள்ளை, அடிதடியில் ஈடுபடும் இபிடிபி உறுப்பினர்கள் பிடிபடும் போது அவர்களுக்கும் கட்சிக்கும் தொடர்பு இல்லை என்றோ அல்லது பிடிபட்டவர்கள் இபிடிபி இன் முன்னாள் உறுப்பினர்கள் என்றோ சொல்லி இபிடிபி தப்பித்துக் கொள்வதை வழக்கமாகக் கொண்டுள்ளது.

ததேகூ இன் வேட்பாளர்கள் வேட்பு மனு தாக்கல் செய்த கையோடு சிங்கள இராணுவம் அவர்களது வீடுகளுக்குச் சென்று  அவர்களை மிரட்டியிருந்தது.  அவர்களது அரசியல் நடவடிக்கைகள் பற்றிக் கேட்டிருந்தது. இதில் அனந்தி எழிலனும் ஒருவர்.

இதே பாணியில் மன்னாரில் ததேகூ  இன் வேட்பாளர்கள் இராணுவ புலனாய்வுப் பிரிவினரால் மிரட்டப்பட்டுள்ளனர். அவர்களது வீடுகளுக்குச் சென்ற புலனாய்வுப் பிரிவினர்  அவர்கள் பற்றியும் அவர்களது குடும்பம் பற்றியும் தகவல் திரட்டியுள்ளனர்.

இராணுவம் சில வேட்பாளர்கள் சார்பாக நேரடியாகத் தேர்தல் பரப்புரை செய்துவருகிறது. இராணுவம் யாழ்ப்பாணத்தில் வாக்காளர்களுக்கு வீட்டு கட்டுமானப் பொருட்கள் வழங்கும் பெரிய பெரிய விளம்பரத்தட்டிகளை வைத்திருந்தது. அதனை அகற்றப் போன தேர்தல் திணைக்கள அதிகாரிகள் இராணுவத்தினால் மிரட்டப்பட்டனர்.

இராணுவத்தின் இப்படியான தலையீடுகள், அத்துமீறல்கள் சனநாயக விழுமியங்களுக்கு எதிரானது. மக்களது பேச்சுச் சுதந்திரம், வாக்களிக்கும் சுதந்திரத்துக்கு விரோதமானது.

சட்டத்தின் முன் எல்லோரும் சமம் என்ற கோட்பாட்டின் கீழ்  தேர்தல் நீதியாகவும், நியாயமாகவும் சுதந்திரமாகவும் நடத்தப்பட வேண்டும்.

சாவகச்சேரியில் அய்க்கிய மக்கள் சுதந்திர முன்னணியின் சார்பில் போட்டியிடும் வேட்பாளர் ஒருவருக்கு எதிராக ஸ்ரீலங்கா சுதந்திரக் கட்சியின் ஒருங்கிணைப்பாளர் அங்கஜனது தந்தை இராமநாதன் துப்பாக்கிப் பிரயோகம் நடத்தியுள்ளார். பெரிய போராட்டத்தின் பின்னர்  காலம் தாழ்த்தி அவரைக்  காவல்துறை கைது செய்துள்ளது.

இதற்கு முன்னர் நடைபெற்ற தேர்தல்களின் போதும் இராமநாதன்  மீது இப்படியான குற்றச்சாட்டு முன்வைக்கப்பட்டது குறிப்பிடத்தக்கது.

இதே  இராமநாதன்  யாழ்ப்பாணத்தில் வைத்து ததேகூ இன் வேட்பாளர் தம்பிராசாவின் வாகனத்தை அடித்து உடைத்து அவரையும் தாக்கியுள்ளார். இராமநாதனை கைது செய்யுமாறு கோரி  யாழ்ப்பாண செயலகத்தின் முன்  சத்தியாக்கிரகம் இருந்த தம்பிராசாவை காவல்துறை கண்டு கொள்ளவே இல்லை.  இதில் ஆச்சரியப்பட ஒன்றுமில்லை. மகிந்த இராசபக்சேயின் சர்வாதிகார ஆட்சியில்  காவல்துறை அரசின் ஏவல்துறையாக மாற்றப்பட்டு பல ஆண்டுகள் ஆகிவிட்டன.  

வடபகுதியில் துப்பாக்கிகள் பயன்படுத்தப்பட்டமை நீதியான தேர்தலுக்கு பாரதூரமான அச்சுறுத்தல் எனவும் இரண்டு சாதாரண நபர்கள் துப்பாக்கி எடுத்து மேற்கொண்ட இரண்டு சம்பவங்கள் தொடர்பில் கிடைத்துள்ள முறைப்பாடுகள் மிகவும் ஆபத்தான நிலைமை என்றும் கபே அமைப்பின் நிறைவேற்றுப் பணிப்பாளர் கீர்த்தி தென்னக்கோன் யாழ்ப்பாணத்தில் இன்று நடைபெற்ற ஊடகவியலாளர் சந்திப்பில் கூறினார்.

அவர் மேலும் தெரிவிக்கையில், யாழ்ப்பாணத்தில்  வேட்பாளர் ஒருவர் துப்பாக்கி காண்பிக்கப்பட்டு மிரட்டப்பட்டமை, சாவகச்சேரியில் வேட்பாளர் ஒருவரின் இரண்டு ஆதரவாளர்கள் மீது துப்பாக்கி சூடு நடத்தப்பட்டமை ஆகிய இரண்டு சம்பவங்கள் நடந்துள்ளன. இந்த  சம்பவங்கள் எதிர்க்கட்சி வேட்பாளர்கள் மனங்களில் பயப் பீதியை உருவாக்கியுள்ளதாக அவர் தெரிவித்தார்.

யாழ்ப்பாண மாவட்டத்தில் சட்டவிரோத  செயல்கள் குறிப்பிடத்தக்களவு அதிகரித்து வருகிறது. தேர்தல் நெருங்க நெருங்க  இப்படியான அடாவடித்தனங்கள், பயமுறுத்தல்கள்,  தாக்குதல்கள் அதிகரிக்கும் என எதிர்பார்க்கலாம்.

இன்னொரு புறம் அரசு பட்டதாரிகளுக்கு வேலை, முன்னாள் பெண் போராளிகள் (45) இராணுவத்தில் சேர்ப்பு 24 மணிநேர மின்சார இணைப்பு, கிளிநொச்சி மட்டும் யாழ்தேவி தொடர்வண்டி  வருகை போன்ற "தானங்களை"  செய்து வருகிறது. இது மாட்டுக்கு புண்ணாக்குக் காட்டுவது போன்றது. தமிழ்மக்கள் இதற்கெல்லாம் பழக்கப்பட்டு விட்டார்கள். அவர்களை ஏமாற்ற முடியாது. பயமுறுத்தி அடிபணிய வைக்கவும்  முடியாது.

சென்ற தேர்தல்களைவிட தமிழ் வாக்காளர்கள் மாகாண சபைத் தேர்தலில் தங்கள் வாக்குகளைத் தவறாது பயன்படுத்த வேண்டும். ததேகூ க்கு மாபெரும் வெற்றியை - மூன்றில் இரண்டு பங்கு இருக்கைகளை - ஈட்டிக் கொடுப்பதன் மூலம் பன்னாட்டு சமூகத்துக்கு உறைப்பான செய்தியைச் சொல்லலாம். குறிப்பாக இந்தியா, அமெரிக்கா, அய்க்கிய இராச்சியம், அய்ரோப்பிய ஒன்றிய நாடுகளுக்கு நல்ல செய்தியைச் சொல்லலாம்.

ததேகூ இன் அமோக வெற்றி வடக்கையும் கிழக்கையும் துரிதகெதியில் சிங்கள மயப்படுத்தல், பவுத்த மயப்படுத்தல், நில அபகரிப்பு போன்ற இன சுத்திகரிப்பில் ஈடுபட்டுள்ள மகிந்த இராசபக்சேக்கு ஒரு பாடமாக அமைய வேண்டும். அவரது சிங்கள - பவுத்த  பேரினவாத அரசின் முகமூடியைக் கிழித்து அவரது உண்மைத் தோற்றத்தைக்  வெளிக்காட்ட  உதவ வேண்டும்.

மாகாண சபைத் தேர்தலை புறக்கணியுங்கள் என்று மாரித் தவக்கைகள் போல் கத்தும் மக்கள் தேசிய முன்னணியின் முகத்திலும் கரி பூச வேண்டும்.

இலங்கைக்கு ஒரு வார காலம் வருகை தந்த அய்நா மனிதவுரிமை ஆணையர் நவநீதம் பிள்ளை மகிந்த அரசின் பொய்ப் பரப்புரைகளை அம்பலப்படுத்தியுள்ளார்.

வடக்கில் வசந்தம் வீசுகிறது, கோடி கோடியாக செலவழித்து  வீதிகள், பாலங்கள் கட்டியிருக்கிறோம்,  இடம்பெயர்ந்த மக்களை மீளக் குடியமர்த்தியுள்ளோம், பயங்கரவாதம் ஒழிக்கப்பட்டு இப்போது தமிழ் மக்கள் நிம்மதியாக வாழுகிறார்கள் என்ற மகிந்த இராசபக்சேயின் பரப்புரையை நவநீதம் பிள்ளை தவிடுபொடி ஆக்கியுள்ளார்:

    இலங்கையின் உள்நாட்டு ஆயுதப் போராட்டம் நிறைவடைந்ததன் பின்னர் நாட்டில் சுமுகமான சனநாயக சூழலை ஏற்படுத்தக்கூடிய வாய்ப்புக்கள் காணப்பட்ட போதிலும் தற்போது அவ்விடயங்களிலிருந்து தூரச் சென்று சா்வாதிகாரப் பாதையில் பயணிக்கும் வெளிப்பாடுகளும் சமிக்ஞைகளுமே காணப்படுகின்றன.

    *இறுதிப் போரில்  பாதிக்கப்பட்ட பொதுமக்கள் உள ரீதியான முன்னேற்றங்களை இன்னும் அடையவில்லை.

    *இறுதிப் போரில் பாதிக்கப்பட்ட பொதுமக்களிடம் உள ரீதியான முன்னேற்றம் காணப்படவில்லை.

    *பன்னாட்டு குற்றச்சாட்டுகள் குறித்த உள்ளக விசாரணையில் உண்மைத்தன்மை இல்லை.

    *போர்க்குற்றம் தொடர்பில் சுயாதீன விசாரணை இன்றேல்  பன்னாட்டு விசாரணையைத் தவிர வேறு வழியில்லை.

    *பள்ளிவாசல், தேவாலயங்கள் தாக்கப்பட்டுள்ளமை குறித்து உரிய விசாரணை அவசியம்.

    *அரசியல் கைதிகள் தொடர்பில் அரசின் செயற்பாடுகள் ஏற்றுக்கொள்ளும் வகையில் அமையவில்லை.

செப்தெம்பர் 21 தமிழ்மக்கள் சிங்கள - புவத்த  பேரினவாதி மகிந்த இராசபக்சே அவர்களோடு கணக்குத் தீர்க்கும் நாள்!

செப்தெம்பர் 21 இல் தமிழ்மக்கள் வழங்கப் போகும்  வரலாற்றுப் புகழ்மிக்க தீர்ப்புக்குப்  பன்னாட்டு சமூகம் வழிமேல் விழிவைத்துக் காத்திருக்கிறது!


 

மகிந்த இராசபக்சேயின் ஆளும் கட்சிக்கு எதிராக வாக்களிக்க தமிழ் வாக்காளர்களுக்கு ஒராயிரம் காரணங்கள் உண்டு

நக்கீரன்

வட மாகாண சபைத் தேர்தலுக்கான  நாளை  தேர்தல் ஆணையாளர் நீண்ட காத்திருக்குப் பின்னர் அறிவித்துள்ளார். தேர்தல் எதிர்வரும் செப்தெம்பர் மாதம் 21 ஆம் நாள் நடைபெறவுள்ளது.

தேர்தல் நடைபெறுவது உறுதி செய்யப்பட்டாலும் தேர்தல் அறிவித்த படி நடக்கும் என்பதற்கு எந்த உத்தரவாதமும் இல்லை.

காவல்துறை, காணி அதிகாரங்களை நீக்கும் வரை அரசு வட மாகாணசபைத் தேர்தலை நடத்தக்கூடாது என வலியுறுத்தியும்  13 ஆவது சட்ட திருத்தத்தையிட்டு இந்தியாவின் தலையீட்டுக்கு எதிராகவும் சிங்கள மக்களை அணிதிரட்டி, கொழும்பில் பெரும் போராட்டங்களை சிங்கள தேசியவாத அமைப்புகள் நடத்தி வருகின்றன.

வட மாகாண சபைத் தேர்தல் நடைபெறுவதை எதிர்த்து சிங்கள தேசியக் கூட்டமைப்பு  நீதிமன்றத்தில் வழக்குத் தாக்கல் செய்துள்ளது.  அரசியல் மயப்படுத்தப்பட்டுள்ள நீதிமன்றம் தேர்தல் நடைபெறுவதற்கான நாளை ஒத்திப் போடலாம்.

கேள்வியும் அவரே பதிலும் அவரே என்பது போல் சட்டமா அதிபர் திணைக்களம் இப்போது சனாதிபதியின் நேரடி கட்டுப்பாட்டுக்குள் இருக்கிறது. எனவே சட்டமா அதிபர் சுதந்திரமாக எந்த முடிவையும் எடுக்க முடியாது. வழக்கு விசாரணைக்கு வரும்போது சட்டமா அதிபர் வட மாகாணசபைத் தேர்தல் நடைபெறக் கூடாது என்ற மனுதாரர்களின் மனுவை எதிர்த்து வாதாடாது விட்டால் நீதிமன்றம் மனுதாரர்களுக்கு ஆதரவாக தீர்ப்பு வழங்க வாய்பிருக்கிறது.

இந்தத் தேர்தலை மகிந்த இராசபக்சே விரும்பி வைக்கவில்லை.  நான்கு ஆண்டுகள் சாக்குப் போக்குச் சொல்லிப் பின்போடப்பட்டு வந்த வட மாகாண சபைத் தேர்தலை நடத்தியே ஆகவேண்டும் என்ற பன்னாட்டு சமூகத்தின் நிர்ப்பந்தத்தின் பெயரிலேயே தேர்தல் நடைபெறுகிறது.

"வட மாகாண சபைத் தேர்தல் வடக்கு மக்களின் சனநாயகத்தை நிலைநிறுத்த இடம்பெறவில்லை, மாறாக இந்தியாவின் அழுத்தம் காரணமாகவே வட மாகாணத் தேர்தல் இடம்பெறுகின்றது" என ஜேவிபி இன் பரப்புரைச் செயலாளரும் நாடாளுமன்ற உறுப்பினருமான விஜித ஹேரத் தெரிவித்திருக்கிறார்.

மாகாண சபை முறைமை கடந்த 25 ஆண்டுகளாக நடைமுறையில் இருந்து வருகிறது.  1988 ஆம் ஆண்டில் இருந்து அய்ந்து ஆண்டுக்கு ஒருமுறை என்ற கணக்கில் பலமுறை தேர்தல் நடந்துள்ளது. விதி விலக்கு வடக்கும் கிழக்கும்தான்.  1988 இல் ஒன்றிணைக்கப்பட்ட வட - கிழக்கு மாகாணத்துக்கு தேர்தல் நடைபெற்றது. அதன் பின்னர் கிழக்கு மாகாணத்தில் 2008, 2012 இல் தேர்தல் நடைபெற்றது.

ஆனால் வட மாகாண சபைத் தேர்தல்தான் சிங்கள - பவுத்த பேரினவாதிகள் மத்தியில் பெரிய கொந்தளிப்பைத் தோற்றுவித்துள்ளது. வட மாகாண சபையைத் தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்பு (ததேகூ) கைப்பற்றினால் அது பிரிவினையில் முடியும், பிரபாகரனால் போராடிப் பெறமுடியாத தமிழீழத்தை சம்பந்தன் இலேசாகப் பெற்றுவிடுவார் என்ற பரப்புரை தெற்கில் செய்யப்படுகிறது. "நாட்டைப் பிரிக்கும் 13 ஆவது திருத்தத்தை முற்றாக ஒழிப்போம்,   ஒற்றையாட்சியைப் பாதுகாப்போம்,  மாகாண சபை முறையை ஒழிப்போம்" என்பதே சிங்கள - பவுத்த பேரினவாதிகளின் போர்க்குரலாக இருக்கிறது.  குறைந்த பட்சம் வட மாகாண சபைத்  தேர்தலை வைக்கு முன்னர் காணி மற்றும் காவல்துறை அதிகாரங்களை  மாகாண சபைகளிடம் இருந்து பறிக்கப்பட வேண்டும் என்கிறார்கள். 

தமிழர்கள் எந்த மாகாணத்தையும் தங்கள் சொந்த மாகாணமாகக் கொண்டாடக் கூடாது என்ற பேரினவாத சிந்தனையே  காணி, காவல்துறை அதிகாரங்கள் பறிக்கப்பட வேண்டும் என்ற கோரிக்கைக்குக் காரணமாகும். 

இந்த தீவிர சிங்கள - பவுத்த பேரினவாத சக்திகளுக்குப் பாதுகாப்பு அமைச்சின் செயலளார் கோத்தபாய இராசபக்சே தலைமை தாங்குகிறார்.  

"நாட்டில் சிங்களவர்கள் 78 விழுக்காடு இருக்கும் போது வடக்கில் பெரிய நிலப்பரப்பில் தமிழர்கள் எப்படி 98  விழுக்காடு இருக்க முடியும்? இது இயற்கையானதா? இது திணிக்கப்பட்டதாகும்.  13 ஆவது சட்ட திருத்தம் தேசியச் சிக்கலுக்கு தீர்வாக இருக்க முடியாது. அது முற்றாக ஒழிக்கப்பட  வேண்டும் என்பது எனது கருத்தாகும்" என கொழும்பில் இருந்து வெளியாகும் டெயிலி நியூஸ் செய்தித்தாளுக்கு செவ்வி கொடுத்துள்ளார். (Daily Mirror July 4, 2013)

னாதிபதி மகிந்த இராசபக்சேயும் தனது பங்கிற்கு இலங்கையில் மாகாணசபை முறைமை அறிமுகப்படுத்தப்பட்ட காலத்திலிருந்தே காணி மற்றும் காவல்துறை அதிகாரங்கள் மாகாணசபைகளுக்கு வழங்கப்படவில்லை என்றும் எனவே தற்போது மட்டும் காணி மற்றும் காவல்துறை  அதிகாரங்கள் குறித்து  அதிக அக்கறை கொள்ளத் தேவையில்லை" எனக்   குறிப்பிட்டுள்ளார்

வட மாகாண சபைத் தேர்தலில் யாழ்ப்பாண தேர்தல் மாவட்டத்தில் 11 அரசியல் கட்சிகளும் 9 சுயேட்சைக் குழுக்களும் போட்டி போடுகின்றன. ததேகூன் வாக்குகளைப் பிரிப்பதற்கே சுயேட்சைக் குழுக்கள் களம் இறங்கியுள்ளன. புதிய பெண்கள் அமைப்பு என்னும் பெயரில் ஈபிடிபி பெண் சுயேட்சைக் குழுவொன்றை வடமாகாண சபைத் தேர்தலில் இறக்கியுள்ளது.

வட மாகாண சபைக்கு 36 + 2 உறுப்பினர்கள் தெரிவு செய்யப்பட வேண்டும். யாழ்ப்பாண தேர்தல் மாவட்டம் - 16, கிளிநொச்சி - 4,  முல்லைத்தீவு - 5, வவுனியா - 6, மன்னார் 5 ஆக மொத்தம் 36+2 உறுப்பினர்கள். தேர்தல் மாவட்டம் ஒவ்வொன்றிலும் 3 வேட்பாளர்கள் மேலதிகமாகப் பட்டியலில் சேர்க்கப்படுவார்கள். எனவே வேட்பாளர்களின் எண்ணிக்கை 51 ஆகும்.

ஒரே பார்வையில்
வட மாகாண சபைத் தேர்தல்

தேர்தல் மாவட்டம்

 இருக்கை

வேட்பாளர்

வாக்காளர்

யாழ்ப்பாணம்

16

19

426,703

கிளிநொச்சி

4

7

68,589

முல்லைத் தீவு

5

8

52,409

வவுனியா

6

9

96,707

மன்னார்

5

8

70,085

மொத்தம்

36+2

51

714,493

 

வட மாகாணத்தின் 2012 மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பின் அடிப்டையில்  தமிழர் 993,741 (93.86) முஸ்லிம்கள் 32,364 (3.05) சிங்களவர் 32,331 (3.05) ஏனையோர் 326 (0.03) ஆக மொத்தம் 1,058,762 பேர் வாழ்கிறார்கள். 

 

அய்ந்து கட்சிகள் அடங்கிய ததேகூ பொது வேட்பாளர் நீதியரசர் சி.வி. விக்னேஸ்வரன் நீங்கலாக மீதி 50 இடங்களையும் தமக்குள் பிரித்துகொண்டுள்ளன. தமிழரசுக் கட்சி 19, இபிஎல்ஆர்எவ் 9, ரெலோ 9, தமிழர் விடுதலைக் கூட்டணி  7, புளட் 6 என ஒதுக்கப்பட்டுள்ளன.

பெரும்பாலான வேட்பாளர்கள் பிரதேச அடிப்படையிலேயே நியமிக்கப்பட்டுள்ளார்கள். இப்படி நியமிக்கப்படும் பொழுது சில பிரதேசங்கள் விடப்பட வாய்ப்புண்டு.

 

வலிகாமம் வடக்கில் 1990 இல் சிங்கள இராணுவத்தினால் துரத்தப்பட்ட 29,000 மக்கள் இன்னமும் மீள் குடியமர்த்தப்படவில்லை. அவர்கள் நலன்புரி மையங்களிலும் உறவினர் வீடுகளிலும் வாழ்ந்து வருகிறார்கள். அவர்களுக்குச் சொந்தமான 6,382 ஏக்கர் (102,112 பரப்பு) காணியை சிங்கள இராணுவம் பறித்துவிட்டது. இந்தக் காணி  சுகீகரிப்பு மிகவும் அநீதியானது. அடாத்தானது. தமிழ்மக்களது தன்மானத்துக்கு விடுக்கப்படும் அறைகூவல் எனலாம்.  சுமார் 5,000 மக்கள் காணி சுகீகரிப்பை எதிர்த்து நீதிமன்றம் போயுள்ளார்கள். ஆனால் நீதிமன்றத் தீர்ப்பை மகிந்த இராசபக்சே அரசு மதித்து நடப்பதில்லை என்ற அவல  நிலை இருக்கிறது.

 

நீதியரசர் விக்னேஸ்வரன் அவர்களை முதலமைச்சர் வேட்பாளாராக ததேகூ அறிவித்திருப்பது பல வட்டாரங்களில் பெரிய அரசியல் தாக்கத்தை ஏற்படுத்தியுள்ளது. அண்மையில் அலரிமாளிகையில் ஊடக ஆசிரியர்கள் மற்றும் நிர்வாகிகளுடன் நடத்திய கலந்துரையாடலின் போது, சனாதிபதி மகிந்த இராசபக்சே அவரைப் பேய் என்று மறைமுகமாக வர்ணித்துள்ளார். "நாம் நினைப்பது போல பேய் ஒன்றும் கறுப்பானது அல்ல" என்று சொல்வதன் மூலம் பேய் விக்னேஸ்வரனைப்  போல சிவப்பு நிறத்திலும் இருக்கலாம் என்பதை சுட்டிக் காட்டியுள்ளார்.

 

மேலும் அவர் பேசுகையில் "நிறைவேற்று அதிகாரமுள்ள என்னிடமே காணி, காவல்துறை அதிகாரங்கள் இருக்கும். அவற்றை என்னிடம் இருந்த எவராலும் பறித்து விட முடியாது. எந்தக் சூழ்நிலையிலும் காணி, காவல்துறை அதிகாரங்கள் பகிர்ந்தளிக்கப்படமாட்டாது" எனச் சூளுரைத்தார்.

சனாதிபதி மகிந்த இராசபக்சே அமைச்சரவையில் இருக்கும் சம்பிக்க இரணவக்க "வடக்கு மாகாணசபைத் தேர்தலில் தமிழ் தேசியக் கூட்டமைப்பு வெற்றி பெற்று சி.வி.விக்னேஸ்வரன் முதலமைச்சரானால், தமிழ் மக்களுக்கு சுடுகாடே உறுதியாகும். 13 ஆவது திருத்தச்சட்டம் நாட்டின் இறைமை, தேசிய பாதுகாப்பு, தேசிய ஒருமைப்பாடு ஆகியவற்றுக்கு அச்சுறுத்தலானது.

தமிழீழத்தை அமைத்துக் கொடுப்பதற்காக, இந்தியா கபட நோக்கத்துடன் 1987 ஆம் ஆண்டு இந்திய – சிறிலங்கா உடன்பாட்டின் ஊடாக மாகாணசபை முறைமையை அறிமுகம் செய்ததுடன், அதில் பிரிவினைவாத அதிகாரங்களையும் உட்படுத்தியது. தற்போது வடக்கு மாகாணசபைத் தேர்தலின் ஊடாக தமிழீழக் கனவை நிறைவேற்றிக் கொள்ள இந்தியா முற்படுகின்றது. இதற்கு ஒருபோதும் நாம் இடமளிக்கப் போவதில்லை.

தேகூ இன் முதன்மை வேட்பாளரான சி.வி.விக்னேஸ்வரன் வெற்றி பெற்றால் வடக்கு மக்களுக்கு பழையபடி கண்ணீர், குருதி மற்றும் சுடுகாடு என்பனவே உறுதிப்படுத்தப்படும். தெரிவு வடக்கு மக்கள் வசமே உள்ளது. பிரபாகரனை நம்பி அழிவைத் தேடிக் கொண்டது போல, மீண்டும் ததேகூ இன் இனவாத அரசியல் ஊடாக வடக்கு மக்கள் அழிவைத் தேடிக் கொள்ளக்கூடாது" எனத்  தமிழ் வாக்காளர்களை அச்சுறுத்தும்  தொனியில் பேசியிருக்கிறார். மீண்டும் இனக் கலவரம் வெடிக்கும் என மறைமுகமாகச் சொல்கிறார்.

நீதியரசர் விக்னேஸ்வரனது நியமனத்தை விமர்ச்சித்து தமிழர் தரப்பிலும் குற்றச்சாட்டுக்கள் முன் வைக்கப்படுகின்றன. அவர்  கொழும்புத் தமிழர், அவர் இன்னொரு இலட்சுமன் கதிர்காமர்,  அவரது பிள்ளைகள் சிங்களப் பெண்களைத் திருமணம் செய்துள்ளார்கள், அவருக்கு நல்லூர் கந்தசாமி கோயிலை மட்டும் தெரியும் வேறு எதுவும் தெரியாது என்ற குற்றச்சாட்டுக்கள் வீசப்படுகின்றன.

படித்தவர்களைப் பிடிக்காத ஒரு கிணற்றுத் தவளைக் கூட்டமே இப்படிக்  கீழ்த்தரமான  விமர்சனங்களை முன்வைக்கின்றன. வேடிக்கை என்னவென்றால் அமெரிக்காவில் இயங்கும்  ஓபாமாவுக்கான தமிழர் அமைப்பும் கொழும்பில் வாழும் முன்னாள் நீதியரசர் சி.வி.விக்னேஸ்வரன் வடதமிழீழத் தமிழர்களின் மனங்களைப் புரிந்து கொள்ள முடியாதவர் என்று வாயிலும் வயிற்றிலும் அடித்து ஒப்பாரி வைத்திருக்கிறது.

இவற்றுக்கெல்லாம் மன்னார் மறைமாவட்ட ஆயர் வண. இராயப்பு யோசேப்பு தக்க விடை அளித்துள்ளார்.

"தமிழ்மக்கள் மிகப்பெரிய இன்னல்களை அனுபவித்து வரும் நிலையில் அவர்களின் விடிவிற்காக பாடுபடக்கூடிய ஒருவர் வடமாகாண முதல்வர் வேட்பாளராக தெரிவு செய்யப்பட்டுள்ளது ஆண்டவனின் தெரிவு. இந்தத் தெரிவு தமிழினத் தலைவர்கள், அறிவுப் பிழைப்பாளர்கள், ஊடகவியலாளர்களின் சிந்தனை வல்லமையைக் காண்பிப்பதுடன் காலத்தை நுணுக்கமாக நோக்கி முடிவெடுக்கும் திறனையும் அவர்கள் கொண்டிருப்பதையும் வெளிப்படுத்தியுள்ளது."

தமிழ்மக்கள் இன்று நேற்றல்ல 1948 ஆம் ஆண்டு தொடக்கம் சிங்கள பேரினவாதக் கட்சிகளுக்கு எதிராகவே தேர்தல்களில் வாக்களித்து வந்துள்ளார்கள். இந்தத் தேர்தலில் மகிந்த இராசபக்சே தலைமை தாங்கும் ஆளும் கட்சியையும் அதன் அடிவருடிகளையும் தோற்கடித்துப் பழிக்குப் பழிவாங்கக்  காத்திருக்கிறார்கள். மகிந்த இராசபக்சேயின் ஆளும் கட்சிக்கு எதிராக வாக்களிக்க தமிழ் வாக்காளர்களுக்கு ஒராயிரம் காரணங்கள் உண்டு.

1) வலிகாமம் வடக்கு - கிழக்கு  உட்பட தமிழர் தாயகத்தில் நடை பெறும் நில அபகரிப்பு.

2) தமிழர் தாயகத்தில் துரித கெதியில் நடைபெறும் நூற்றுக் கணக்கான சிங்களக் குடியேற்றங்கள்.

3) வடக்கில் நடைபெறும் சிங்கள இராணுவத்தின் அடக்கு முறை ஆட்சி.

4) வடக்கிலும் கிழக்கிலும் நிறுவப்படும்  பவுத்த விகாரைகள், புத்தர் சிலைகள், இராணுவக் குடியிருப்புக்கள் போன்றவற்றால் ஏற்படும் கலாசார சீரழிவு.

5) 89,000 கைம்பெண்களுக்கு மறுவாழ்வு அளிக்க மறுக்கும் அநீதி.

6) பூசா, வெலிக்கடை, அனுராதபுரம் போன்ற சிறைச்சாலைகளில் ஆண்டுக்கணக்காக விசாரணையின்றி  700 க்கும் அதிகமான அரசியல் கைதிகள் அடைத்து வைக்கப்பட்டிருக்கும் கொடுமை.

7)  நான்கு ஆண்டுகள் கழிந்தும் 93,000 இடம் பெயர்ந்த தமிழ்மக்கள் மீளக் குடியமர்த்தப்படாது தெருவில் விடப்பட்டுள்ள  அநீதி.

8) சிங்கள தேசிய கீதத்தை தமிழ் மாணவர்கள் தொண்டைக்குள்  திணிக்கும் அடாவடித்தனம்.

9)  உதயன் போன்ற ஊடகங்கள் மீதான இராணுவப் புலனாய்வுத் துறையின்  தாக்குதல்கள்.

இப்படிக் காரணங்களை  அடிக்கிக் கொண்டே போகலாம்.

இந்தத் தேர்தல் நீதியான, நியாயமான முறையில் நடைபெறப் போவதில்லை. இராணுவம் மக்களை மட்டும் அல்ல ததேகூ வேட்பாளர்களையே மிரட்டுகிறது. நேரடியாக கொச்சைத் தமிழில் ஆளும் கட்சிக்கு வாக்களிக்குமாறு பரப்புரை செய்கிறது.

இருந்தும் இவற்றையும் மீறி இந்தத் தேர்தலில் ததேகூ வெற்றிவாகை சூட வேண்டும். அப்படி வெற்றிவாகை சூடினால் மட்டும் போதாது. தமிழ்மக்களை கொன்ற குவித்து இனப் படுகொலை செய்து தப்பியவர்களை நடுத்தெருவில் பிச்சை எடுக்க விட்டிருக்கும்  ஆளும் அய்கிய சுதந்திர மக்கள் முன்னணி,  காட்டிக் கொடுத்து அரசியல் பிழைப்பு நடத்தும் இபிடிபி மற்றும் சுயேட்சைக் குழுக்கள் கட்டுக் காசை  இழக்கும்படி செய்ய வேண்டும்.  அதற்கு வாக்குரிமை என்ற ஆயுதத்தை தமிழ் வாக்காளர்கள்  பயன்படுத்த வேண்டும். தேர்தல் முடிவு தமிழர்கள் கேட்பது உரிமை அபிவிருத்தி  அல்ல என்ற செய்தியை பன்னாட்டு சமூகத்துக்கு உறைப்பான முறையில் தெரிவிக்க வேண்டும்.

 


 

பொதுநலவாய மாநாடு  காரணமாகவே மகிந்த இராசபக்சே ஒரு அடி பின் எடுத்து வைத்துள்ளார்!

நக்கீரன்

னைக்கும் அடி சறுக்கும் என்பார்கள். இப்போது சிங்கத்துக்கு அடி சறுக்கியிருக்கிறது. மகிந்த சிந்தனைக்கு தென்னிலங்கையில் முதல்முறை கடும் எதிர்ப்புக் கிளம்யுள்ளது. அரசியல் யாப்புக்கு அவசர அவசரமாகக் கொண்டு வரப்பட இருந்த 19 ஆவது திருத்தம் மகிந்த இராசபக்சா அரசுசடுதியாக கைவிட்டுள்ளது. யாப்புத் திருத்தத்துக்கான சட்ட வரைவு "அவசரச் சட்ட வரைவு" எனப் பெயர் சூட்டப்பட்டு அது உச்சநீதி மன்றத்தின் தீர்ப்புக்கு விட முன்னர் அரசு முடிவெடுத்திருந்தது.

அரசியலமைப்பின் 13 ஆவது திருத்தச் சட்டத்தின் கீழ் அருகருகாகவுள்ள மாகாணங்கள் ஒன்றிணைவதை (
two or more adjoining Provincial Councils to form one single unit with one Chief Minister and one Board of Ministers.) தடுக்கும் நோக்கில் தான் இந்தச் சட்டவரைவு கொண்டு வரப்பட்டது.

அரசியலமைப்பின் 13 ஆவது திருத்தத்தில் திருத்தத்தை மேற்கொள்வதற்கான 19 ஆவது திருத்தச் சட்டம் அவசர சட்டமூலம்  யூன் 18 ஆம் நாள் நாடாளுமன்றத்தில் சமர்ப்பிக்கப்படும் என அமைச்சரவைப் பேச்சாளர் கெஹெலிய இரம்புக்வெல கடந்த வாரம் தெரிவித்திருந்தார்.

நாடாளுமன்றத்தில் யூன் 18 இல் நடைபெறும் கட்சித் தலைவர்கள் அடங்கிய கூட்டத்திலேயே சட்ட வரைவை எப்போது நாடாளுமன்றத்துக்கு கொண்டுவருவது என்பது குறித்து தீர்மானிக்கப்படும் என்று ஆளும் கட்சியின் பிரதம கொறடா அமைச்சர் தினேஷ் குணவர்த்தன தெரிவித்திருந்தார்.

ஆனால் பின்னர் யூன் 18 இல் கட்சித் தலைவர்களின் கூட்டத்தில் 19 ஆவது திருத்தச் சட்டத்தை கொண்டு வருவது தொடர்பில் ஆராயப்படும் என்று சொல்லப்பட்டாலும் அப்படி எதுவும் ஆராயப்படவில்லை.

அத்துடன் 13 ஆவது திருத்தச் சட்டம் மற்றும் அதன் அதிகாரங்கள் தொடர்பாகவும் ஆராயும் நாடாளுமன்றத் தெரிவுக்குழுவை முன்மொழிவது குறித்தும் எந்த விடயமும் கட்சித் தலைவர்கள் கூட்டத்தில் ஆராயப்படவில்லை.

13 ஆவது திருத்தச் சட்டம் குறித்து ஆராயும் பாராளுமன்றத் தெரிவுக்குழு செவ்வாய் யூன் 18 இல் நாடாளுமன்றத்தில் முன்மொழியப்பட்டு அடுத்த நாள் புதன்கிழமையே இயங்கத் தொடரும் என ஏற்கனவே அமைச்சர் கெஹெலிய இரம்புக்வெல கூறியிருந்தார்.

அய்க்கிய தேசியக் கட்சியின் தலைவர் இரணில் விக்கிரமசிங்கி 19 ஆவது சட்ட திருத்தத்தை எதிர்த்து நாடாளுமன்றத்தில்  கடுமையாகப் பேசினார். "நாங்கள் பன்னாட்டு சமூகத்துக்குக் கொடுத்த கடப்பாடுகளைக் கடைப்பிடிக்க வேண்டும். அவற்றை நடைமுறைப்படுத்த வேண்டும். அந்தக் கடப்பாடுகளில் இருந்து நாம் பிறழ முடியாது. அரசு தான் கொடுத்த வாக்குறுதிகளில் இருந்து ஒருதலைப் பட்சமாகப் பின்வாங்குவதோ அல்லது அவற்றை கைவிடுவதோ பெரிய பாவகாரியமாக இருக்கும்" என இரணில் விக்கிரமசிங்கி கூறினார்.

இலங்கையில் சிங்களவர்கள்  நிரந்தர பெரும்பான்மையாக (74.5 விழுக்காடு) இருக்கிறார்கள். ஆளும் கட்சியும் சிங்களக் கட்சிதான் எதிர்க்கட்சியும் சிங்களக் கட்சிதான். எனவே மகிந்த இராசபக்சே  தான் நினைத்ததை எல்லாம் செய்து முடிக்கலாம் என நினைக்கிறார்.

இந்த நிரந்தரச் சிங்களப்  பெரும்பான்மை தமிழர்களது குறைந்த பட்ச சுயாட்சிக்கு  செவி சாய்க்க மறுத்ததே இனச் சிக்கல்  உருவாகுவதற்கு முக்கிய காரணியாகும்.  இதுவே தமிழர்கள் இணைப்பாட்சி கோரிக்கையை முன் வைக்கக் காரணமாக இருந்தது. அதனை அலட்சியப் படுத்தியதன் காரணமாகவே  குடியேற்ற நாடுகளால் போர்முனையில்  தோற்கடிக்கப்பட்ட இராச்சியத்தை மீள உருவாக்குவதற்கு முதலில் அகிம்சை வழியிலும் பின்னர் ஆயுதம் ஏந்தியும் தமிழர்கள் போராடினார்கள். 

போர்க் காலத்தில் விடுதலைப் புலிகளுக்கு இராணவத் தீர்வு தமிழ்மக்களுக்கு அரசியல் தீர்வு என மகிந்த இராசபக்சே கொடுத்த வாக்குறுதிகள் இன்று மீறப்படுகின்றன.
ஏழு மாகாணங்களுக்குத் தேர்தல் இடம்பெற்ற போது வெளிப்படுத்தப்படாத அச்சங்கள் இப்போது வெளிப்படுத்தப் படுகின்றன. வட மாகாண சபைத் தேர்தலில் ததேகூ வென்றால் அது நாட்டுப் பிரிவினைக்கு வழிகோலும் என சிங்கள - பவுத்த பேரினவாதக் கட்சிகளான ஹெல உறுமய, தேதிய சுதந்திர முன்னணி, பொது பல சேனா, சிகல இராவய, இராவண சேனா தென்னிலங்கையில் பலத்த பரப்புரை செய்து வருகின்றன.  இருபத்தாறு ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் சிறீலங்கா சுதந்திரக் கட்சியும் இதே பரப்புரையைத்தான் செய்தது.

பவுத்த தேரர்கள் தலைமை தாங்கும் பொது பல சேனா, சிகல இராவய, இராவண சேனா போன்ற கட்சிகளுக்கு நாட்டில் மிகக் குறைந்தளவு ஆதரவு இருந்தாலும் அவற்றுக்கு  இராசபக்சே குடும்பத்தின் ஆதரவு இருக்கிறது. இதனை அமைச்சர் இராஜித சேனரட்ண பகிரங்கமாகப் போட்டு உடைத்துள்ளார். இந்த ஆண்டு  மார்ச் 09 இல் காலியில் கட்டப்பட்ட  பொது பல சேனாவின்  கல்லூரியை கோத்தபாய இராசபக்சே திறந்து வைத்தார்.  இந்தத் திறப்பு விழாவில் பொது பல சேனாவின் பொதுச் செயலர் வணக்குத்துக்குரிய கலபோட அத்தே ஞானசா தேரர் உரையாற்றி இருந்தார்.

வட கிழக்கு இணைப்பு என்பது தமிழ்மக்களின் நீண்ட கால இலட்சியமாகும். காரணம் இந்த இரண்டு மாகாணங்களை உள்ளடக்கிய நிலப்பரப்பே தமிழ்மக்களின் தாயக பூமியாகும்.

1987 இல் கைச்சாத்திடப் பட்ட இந்திய - இலங்கை உடன்பாடு கீழ்வரும் முக்கிய அம்சங்களை உள்ளடக்கி இருந்தது.

* சிறீலங்கா ஒரு பல்லின மற்றும் பன்மொழி பேசும் ஒன்றுக்கு மேற்பட்ட சமூகமாகும். அதில் சிங்களவர்கள், தமிழர்கள், முஸ்லிம்கள் (Moors) மற்றும் பறங்கிகள் வாழ்கிறார்கள். (பிரிவு 1:2)

* ஒவ்வொரு இனக் குழுவுக்கும் தனித்துவமான பண்பாடு மற்றும் மொழி அடையாளம் உண்டு. அவை கவனமாக பேணிவளர்க்கப்பட வேண்டும். (பிரிவு 1.3)

* வடக்கு மற்றும் கிழக்கு மாகாணங்கள் சிறீலங்காவின் தமிழ் பேசும் மக்களின் வரலாற்று வாழ்விடமாக இருந்து வந்துள்ளது. அவர்கள் இந்த நிலத்தில் எப்போதும் மற்ற இனக் குழுக்களோடு ஒன்றாக வாழ்ந்து வருகிறார்கள். (பிரிவு 1.3)

* கிழக்கு மாகாணத்தை வடக்கு மாகாணத்தோடு இணைப்பது பற்றி கிழக்கு மாகாண மக்களிடையே ஒரு நேரடி வாக்கெடுப்பு நடத்தப்பட்டுச் சாதாரண பெரும்பான்மை மூலம் தீர்மானிக்கப்படும். (பிரிவு 1.4)

The key features in the Indo - Ceylon Accord signed between J.R. Jayawardena, president Sri Lanka and Rajiv Gandhi, Prime Minister of India contained the following core principles:

•Sri Lanka is a ‘multi-ethnic and a multi-lingual plural society” consisting, inter alia, of Sinhalese, Tamils, Muslims (Moors) and Burghers (section 1.2),
•Each ethnic group has a distinct cultural and linguistic identity which has to be carefully nurtured (section 1.3),
•Northern and the Eastern Provinces have been areas of historical habitation of Sri Lankan Tamil speaking peoples, who have at all times hitherto lived together in this territory with other ethnic groups (section 1.4),
•Merger of Eastern Province with Northern Province will be decided by a simple majority of the people of Eastern Province (section 2.3), conducting a referendum by the people.

மகிந்த இராசபக்சே பதவிக்கு வந்த பின்னர் முன்வைத்த காலைப் பின்வாங்கியது இதுவே முதற்தடவை. இதற்கு முன்னர் 2011 இல் பன்னாட்டு நிதியம் (International Monetary Fund) செய்த பரிந்துரையின் அடிப்படையில் தனியார் துறை ஊழியர்களுக்கு ஓய்வூதியம் கொடுப்பது பற்றிக் கொண்டு வரப்பட்ட சட்ட வரைவு தொழிற் சங்கங்களின் பலத்த எதிர்ப்புக் காரணமாக கைவிடப்பட்டது. எதிர்ப்பு ஆர்ப்பாட்டம் நடத்தப்பட்ட தொழிலாளர் மீது காவல்துறை துப்பாகிப் பிரயோகம் செய்த போது ஒருவர் பலியானார். இருந்தும் அது தற்காலிக பின்வங்கல் என அரசு அறிவித்தது.

மேலும் ஆளும் ஐக்கிய மக்கள் சுதந்திர முன்னணியின் பிரதான கட்சியான ஸ்ரீலங்கா சுதந்திரக் கட்சியின் உறுப்பினரான அமைச்சர் இராஜித சேரட்ணாவும் 13 ஆவது திருத்தச் சட்டத்தில் திருத்தங்களை செய்யவேண்டாம் என்று பகிரங்கமாக கோரிக்கை விடுத்துள்ளார்.

எனினும் இரண்டு மாகாணங்கள் இணைவதைத் தடுப்பதற்காக 13 ஆவது திருத்தச் சட்டத்தின் 37 ஆவது பிரிவை நீக்கிவிடுவதற்கு தாம் எதிர்ப்புத் தெரிவிக்கவில்லை எனவும் ஆனால் அதனை 19 ஆவது திருத்தச் சட்ட மூலம் நீக்கக் கூடாது என்றும் அமைச்சர் ராஜித சேனரட்ண விளக்கம் அளித்துள்ளார்.

பதின்மூன்றாவது திருத்தச் சட்டம் தொடர்பில் இந்தியாவிடம் இருந்து ஏதாவது அழுத்தங்கள் வந்துள்ளனவா எனக் கேட்ட கேள்விக்குப் பதிலளித்திருந்த அமைச்சர் கெஹெலிய ரம்புக்வெல 13 ஆவது திருத்தச் சட்டத்தில் எவ்விதமான திருத்தங்களையும் செய்யவேண்டாம் என்று இந்தியாவிலிருந்து அரசாங்கத்துக்கு எவ்விதமான அழுத்தமும் வரவில்லை. எமது நாட்டு மக்களுக்குத் தேவையான வகையிலேயே தீர்மானம் எடுப்போம் எனக் குறிப்பிட்டிருந்தார்.

எனினும் ஒன்றுக்கு மேற்பட்ட மாகாணங்கள் ஒன்றிணைவதை வலியுறுத்தும் 13 ஆவது திருத்தத்தின் பிரிவை நீக்கவும் மாகாண சபைகள் குறித்த சட்டமூலம் ஒன்றை நாடாளுமன்றத்தில் கொண்டுவரும்போது அனைத்து மாகாண சபைகளினதும் அங்கீகாரத்தை பெறவேண்டும் என்ற பிரிவை நீக்குவதற்கும் அரசாங்கம் தீர்மானித்தது.

முதலாவது திருத்தத்தை 19 ஆவது திருத்தச் சட்டமூலமாக கொண்டுவரவும் இரண்டாவது திருத்தம் குறித்து ஆராய பாராளுமன்றத் தெரிவுக்குழுவை நியமிப்பது என்றும்  அமைச்சரவைக் கூட்டத்தில் தீர்மானிக்கப்பட்டது.

13 ஆவது சட்ட திருத்தத்தில் மாகாணசபைகளுக்கு கையளிக்ப்பட்டு அதிகாரங்களை திருத்துவதற்கு நாட்டுக்கு உள்ளேயும் வெளியேயும் எதிர்ப்பு எழுந்துள்ளது.

1) அய்க்கிய தேசியக் கட்சி, தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்பு, சிறீலங்கா முஸ்லிம் காங்கிரஸ், சோசலீச முன்னணியில் உறுப்புரிமை வகிக்கும் அமைச்சர் திஸ்சா விதாரண தலைமையிலான லங்கா சமஜவாதக் கட்சி, டியூ. குணசேகரா தலைமை தாங்கும் கம்யூனிஸ்ட் கட்சி, வாசுதேவாவின் நவசமஜவாதக் கட்சி ஆகிய கட்சிகள். ஆளும் கட்சி அமைச்சர் இராஜித சேனரட்ணா. 

2) இந்தியா, யப்பான் நாடுகள்.

இந்த இரண்டு தரப்பினரிலும் யாருடைய அழுத்தம் காரணமாக 13 ஆவது சட்ட திருத்தத்திற்கு கொண்டு வரப்பட்ட 19 ஆவது சட்ட திருத்தம்  கைவிடப்பட்டது என்பது கேள்விக் குறியாக உள்ளது.

இடதுசாரிக் கட்சிகளது எதிர்ப்பு, சிறீலங்கா முஸ்லிம் காங்கிரசின் எதிர்ப்பு போன்றவற்றால் ஆளும் கட்சிக்கு 13 ஆவது சட்ட திருத்தத்துக்கு நாடாளுமன்றத்தில் இருக்கும் மூன்றில் இரண்டு பெரும்பான்மை கிடையாது என்ற காரணத்தால் சட்ட திருத்தங்கள் தற்போதைக்கு கைவிடப்பட்டதாக ஒரு சாரார் நினைக்கிறார்கள்.

13 ஆவது திருத்தத்தைப் பாதுகாப்பதற்கான முயற்சிகளை மேற்கொண்டு வரும்  இடதுசாரி அமைச்சர்களின் சிறப்பு ஊடகவியலாளர் மாநாடு கொழும்பிலுள்ள யூன் 25 இல் லங்கா சம சமாஜக் கட்சித் தலைமையகத்தில் இடம்பெற்றது. தில்  அமைச்சர்களான வாசுதேவ நாணயக்கார, திஸ்ஸ வித்தாரண, டியூ குணசேகர, ராஜித சேரட்ண, ரெஜினோல்ட் குரே ஆகியோர் கலந்துகொண்டனர். இதன்போது அமைச்சர் திஸ்ஸ விதாரண கருத்து தெரிவிக்கையில்,

"13 ஆவது திருத்தத்தில் காணி, காவல்துறை அதிகாரங்களை நீக்காமல் மாகாணசபை முறைமையை மேலும் பலப்படுத்தித் தமிழர்களின் உரிமையை அவர்களுக்கு வழங்க வேண்டும்.  அதைவிடுத்து 13  இல் கைவைத்து இந்தியாவைப்  பகைத்தால்  கச்சதீவு பறிபோய்விடும். போர் முடிவுக்குக் கொண்டு வரப்பட்டதையடுத்து தமிழ் மக்களின் மனங்களை வென்று தேசிய நல்லிணக்கத்தை நாட்டில் ஏற்படுத்தியிருக்க வேண்டும். அதற்கேற்ற  வாய்ப்பு  ஏற்பட்டிருக்கும் நிலையிலும் கடந்த 26 ஆண்டு காலமாக நடைமுறைப்படுத்தப்பட்டு வரும் மாகாணசபை முறைமையை இல்லாதொழிக்குமாறு சிலர் வாதங்களை முன்வைக்கின்றனர். 13 ஆவது திருத்தத்துக்கு அமைய மாகாணசபைகளுக்குக் காவல்துறை, காணி அதிகாரங்களை வழங்கியிருந்தால் நாட்டில் சிக்கலே ஏற்பட்டிருக்காது. ஒரு தேசிய காவல்துறைத் திணைக்களத்தின் கீழ், மாகாண காவல்துறை திணைக்களங்கள் இருந்தால் சிக்கல் இல்லை.

13வது திருத்தத்தினூடாக அதிகாரங்களைப் பகிர்ந்தளித்து மாகாணசபை முறைமையை வலுப்படுத்த வேண்டும். இதனூடாக சிறுபான்மையினருக்கு அதிகாரத்தைப் பகிர்ந்தளித்து அவர்களுடன், இணைந்து நாம் செயற்படுகின்றோம் என்பதை நாம் அனைத்துலகத்திற்கு உறுதிப்படுத்த வேண்டும். அத்துடன், உள்நாட்டிலும், அனைத்துலகத்திலும் எமக்குச் சாதகமான நிலைமைகளை உருவாக்கிக்கொள்ள வேண்டும்” எனக் குறிப்பிட்டார்.

இதன்போது அமைச்சர் இராஜித சேரட்ண பேசும்போது "டொனமூர் ஆணைக்குழு நியமிக்கப்பட்டபோது தமக்குத் தனி இராச்சியம் வேண்டுமென உடரட்ட சிங்கள மக்கள் கோரினர். ஆனால் தமிழர்களோ நாட்டைப் பிரிக்க வேண்டாம் என்று கூறினர். 13 ஆவது திருத்தம் நீக்கப்படவேண்டுமென்று பலர் கூறுகின்றனர். அத்துடன் அது தொடர்பில் பொது வாக்கெடுப்பு நடத்தப்பட வேண்டும் என்றும் கூறுகின்றனர். உலகில் எந்த நாட்டில் ஒரு அரசமைப்புத் திருத்தம் கொண்டுவரப்பட்டு 26  ஆண்டுகளின் பின்னர் பொது வாக்கெடுப்பு நடத்தப்பட்டுள்ளது? அன்று மாகாணசபை அறிமுகப்படுத்தப்பட்டபோது அது தமிழீழத்திற்கு வித்திடும் என்றனர். தேர்தலைப்  புறக்கணித்தனர். ஆனால் அவர்கள்தான் இன்று மாகாணசபையில் அமர்ந்து சிறப்புரிமைகளை அனுபவிக்கின்றனர். வடக்கு மக்களுக்காக வழங்கிய உணவுக் கோப்பையைப் பறித்து எடுத்துவிட்டு, இப்போது அவர்களுக்கு கோப்பை அல்ல ஒரு பிடி சோறுகூடக் கொடுக்க முடியாது என்பது புதுமையான அரசியல். இது அரசியல் தார்மீகம் அல்ல.

புலிகள் இருந்தபோது அதிகாரங்களைத் தரமுடியாது என்றனர். இப்போது புலிகள் இல்லை அதிகாரங்ளும் இல்லை என்கின்றனர். முன்னாள் ஜனாதிபதி ஜே.ஆர்.ஜெயவர்த்தன, 13 ஆவது திருத்தத்தினூடாக வடக்கு மக்களுக்கு காவல்துறை அதிகாரத்தை வழங்கி, மறுபுறத்தில் தேசிய காவல்துறை  திணைக்களத்தினூடாக அதைப் பறித்தெடுத்தார். அத்துடன், காணி அதிகாரத்தை வழங்கினார், ஆனால் தேசிய காணி திணைக்களத்தினூடாக அதையும் பறித்தெடுத்தார்.இப்படியாக ஒரு கையில் கொடுத்து மறுகையில் பறித்தெடுத்தார்."

மகிந்த இராசபக்சே தனது அரசுக்கு நாடாளுமன்றத்தில் எப்படி மூன்றில் இரண்டு பங்கு பெரும்பான்மை பெறுவது என்ற வித்தை தெரியும் என்றும் தனது அரசு பதவிக்கு வந்த போது மூன்றில் இரண்டு பங்கு பெரும்பான்மை இருக்கவில்லை என்றும் அய்க்கிய தேசியக் கட்சியை உடைத்தே அதனைப் பெற்றதாகவும் இப்போதும் தன்னால் மேலும் பலரை அய்க்கிய தேசியக் கட்சியை உடைத்து தனது பக்கம் கொண்டுவர முடியும் என்று வீராப்புப் பேசியிருக்கிறார்.

இன்னொரு சாரார்  இந்தியாவின் அழுத்தமே மகிந்த இராசபக்சேயை பின்வாங்க வைத்துள்ளதாக எண்ணுகிறார்கள். இந்திய அரசின் அழைப்பின் பேரில் அவசர அவசரமாக ததேகூ புது தில்லி சென்று இந்திய காங்கிரஸ் கட்சித் தலைவி சோனியா காந்தி, பிரதமர் மன்மோகன் சிங், வெளியுறவு அமைச்சர் சல்மான் குர்திஷ் ஆகியோரைச் சந்தித்துப் பேசினார்கள். இதன் விளைவாகவே இந்தியா சிறீலங்கா மீது அழுத்தம் கொடுக்க முன்வந்துள்ளது.  இந்திய அரசு - ததேகூ பேச்சுவார்த்தையைத் தொடர்ந்து இந்திய வெளியுறவு அமைச்சு விடுத்த அறிக்கை அதனை உறுதிப்படுத்துகிறது. வெளியுறவு அமைச்சு தனது அறிக்கையில் கூறியிருப்பதாவது:

"வடக்கு மாகாண சபைத் தேர்தல் நடைபெறுவதற்கு முன்னர் சிறீலங்கா அரசு 13 ஆவது சட்ட திருத்தத்தின் முக்கிய விதிகளை நீர்த்துப் போகச் செய்யும் நோக்கோடு எடுத்துவரும் முயற்சி பற்றித் தான் ஏமாற்றம் அடைந்திருப்பதாகத் தன்னைச் சந்தித்த ததேகூ இன் தூதுக்குழுவிடம் தெரிவித்தார். சிறீலங்கா அரசு மேற்கொள்ள இருக்கும் மாற்றங்கள் சிறீலங்காவில் இனச்சிக்கலுக்கு 13 ஆவது சட்ட திருத்தத்திற்கும் அப்பால் சென்று அரசியல் தீர்வு காணப்படும் என்று சிறீலங்கா அரசு அய்க்கிய நாடுகள் அவை உட்பட இந்தியா மற்றும் பன்னாட்டு சமூகத்துக்குக் கொடுத்த வாக்குறுதிகள் பற்றிய அய்யப்பாடுகளை எழுப்பியுள்ளது. அதுமட்டும் அல்லாமல் இந்த மாற்றங்கள் சிறீலங்கா அரசே நியமித்த கற்றபாடங்கள் மற்றும் நல்லிணக்க ஆணைக்குழு மாகாணங்களுக்கு அதிகாரப் பரவல் செய்வதன் மூலம் அரசியல் தீர்வு காணப்பட வேண்டு