இலங்கைத் தீவின் பூர்வீகக் குடிகள் யார்?

(நக்கீரன்)


முந்தி வந்த செவியைப் பிந்தி வந்த கொம்பு மறைக்கிறது என்பது பழமொழி. இலங்கைத்தீவின் பூர்வீக குடிமக்கள் யார்? தமிழரா அல்லது சிங்களவரா? என்ற கேள்வி இலங்கை சுதந்திரம் பெற்ற காலத்திலிருந்து தீவிரமாக அலசப்பட்டு வருகிறது.

இலங்கைத் தீவின் வரலாறு கிமு 483 இல் இன்றைய கலிங்கம் அல்லது வங்காளத்திலிருந்து வந்து குடியேறிய விஜயனும் அவனது எழுணூறு தோழர்களோடு தொடங்குகிறது என்றும் இலங்கைத்தீவு அவன் பரம்பரையினரான சிங்களவர்களுக்கு மட்டுமே சொந்தமான நாடு என்பது சிங்கள - பவுத்த தீவிரவாதிகளது திரிபுவாதமாக இருந்து வருகிறது.

அதுமட்டும் அல்லாது தமிழர்கள் வந்தேறு குடிகள், காலத்துக்கு காலம் இலங்கைமீது படையெடுத்து வந்த பாண்டிய சோழ மன்னர்களால் கொண்டுவந்து குடியேற்றப் பட்டவர்கள் அவர்கள் சிங்களப் பெரும்பான்மை மக்களது தயவில் வாழுகின்றவர்கள் என்பதும் இந்த சிங்கள - பவுத்த இனவாதிகளது வாதமாகும்.

இந்த வாதத்துக்குத் துணாயாக மகாவம்சம், சூழவம்சம் போன்ற பவுத்த இதிகாசங்கள், சிங்கள - பவுத்த தேசியத்தின் முன்னோடியென கொண்டாடப்படும் அநகாரிக தர்மபால போன்ற சிங்கள தேசியவாதிகளது எழுத்துக்கள் மேற்கோள்களாக எடுத்துக் காட்டப்படுகின்றன.

"போர் என்பது வேறுவழிகளில் முன்னெடுக்கப்படும் அரசியல"("war is an extension of politics by other means") என்று ஆங்கிலத்தில் சொல்வார்கள். இன்றைய தமிழர் - சிங்களவருக்கு இடையிலான ஈழப்போரை இலங்கைத் தீவு யாருக்குச் சொந்தம் என்ற அரசியல் கேள்விக்கு வேறு வழிகளில் பதில் காண முனையும் முயற்சி என்று வர்ணிப்பதில் தவறில்லை என்றே சொல்லலாம்.

தமிழ் மக்களும் சிங்கள மக்களும் இலங்கைத்தீவின் மக்கள். எண்ணிக்கையில் குறைந்தவர்களாக இருக்கும் தமிழர்களுக்கும் எண்ணிக்கையில் பெரும்பான்மையாக இருக்கும் சிங்களவர்களுக்கும் நாட்டில் ஒத்த உரிமை, சொந்தம் இருக்கிறது என்று ஒத்துக் கொண்டால் இனச் சிக்கல் இருக்காது. வடக்கும் - கிழக்கும் தமிழ்மக்களது தாயக பூமி, தெற்கும் மேற்கும் மத்தியும் சிங்களமக்களது தாயக பூமி என்ற யதார்த்தம் ஒப்புக் கொள்ளப் பட்டால் ஒரு தீவில் இரண்டு நாடுகள் இரண்டு மக்கள் சமாதானமாக வாழ்ந்திருக்கலாம். ஆனால் இந்த யதார்த்தத்தைச் சிங்கள - பவுத்த இனவாதிகள் ஒத்துக் கொள்ளத் தயாராயில்லை. தமிழர்கள் ஒரு தேசிய இனம் என்பதையோ அவர்களுக்கும் சிங்களவர் போன்றே ஆட்சியுரிமையில் பங்கு இருக்கிறது என்பதையோ இந்த சிங்கள - பவுத்த தீவிரவாதிகள் ஒத்துக் கொள்ளப் பிடிவாதமாக மறுக்கிறார்கள்.

இந்த சிங்கள - பவுத்த தீவிரவாதிகளில் ஒருவரான சனாதிபதி சந்திரிகா தமிழர்கள் இலங்கையைச் சேர்ந்தவர்கள் அல்லர். இந்த (ஸ்ரீலங்கா) நாட்டை சேராதவர்கள் எப்படி தனிநாடு கோரமுடியும் என தென்னாபிரிக்க நாட்டுத் தொலைக் காட்சிக்குக் கொடுத்த செவ்வியில் கூறியுள்ளார். இதில் அதிசயம் எதுவும் இல்லை. அநகாரிக தர்மபால, எஸ். டபிள்யு. ஆர்.டி. பண்டாரநாயக்கா, ஏ.இ.குணசிங்கா, கோனார் இராசரத்தினா, மேத்தானந்தா, சிறில் மத்தியூ, ஜே.ஆர். ஜெயவர்த்தனா, டி.பி. விஜயதுங்க போன்றவர்கள் எழுதியும் பேசியும் வந்ததையே சனாதிபதி சந்திரிகாவும் சொல்லியிருக்கிறார். கொஞ்சக் காலத்துக்கு முன் ஸ்ரீலங்கா ஒரு பவுத்த நாடென்றும் நாடும் ஒன்று மக்களும் ஒன்று என்று சந்திரிகா அனுராதபுரத்தில் நடந்த ஒரு வைபவத்தில் பேசியிருந்தது இங்கு குறிப்பிடத்தக்கது.

சனாதிபதி சந்திரிகா தமிழர்கள் இந்த நாட்டைச் சேர்ந்தவர்கள் அல்லர் என்று கூறியதையிட்டு கொழும்பில் அரசியல் வியாபாரம் செய்து பிழைக்கும் தமிழர் விடுதலைக் கூட்டணி மறுப்புத் தெரிவிக்கவில்லை, ஏனைய தமிழ்க் குழுக்கள் எதுவும் மறுப்புத் தெரிவிக்கவில்லை. நக்கினார் நாவிழந்தார் என்பது போல இந்தத் தமிழ்க் குழுக்களின் தலைவர்கள் வாயைத் திறக்காமல் மவுனிகளாக இருந்துவிட்டார்கள்.

அகில இலங்கை காங்கிரஸ் கட்சியின் பொதுச் செயலாளர் திரு. குமார் பொன்னம்பலம் ஒருவரே சனாதிபதியின் கூற்றை மறுத்து அறிக்கை விட்டுள்ளார்.

ஒரு நாடும் அந்த நாட்டு மக்களும் பொருளாதாரத் துறையில், நவீன தொழில் நுட்பத்துறையில் முன்னேற வேண்டுமென்றால் இன, மத, மொழி வேறுபாடுகளை மறந்து எல்லா மக்களும் ஒரு தாய்வயிற்றுப் பிள்ளைகள் போல் ஒத்த உரிமை, ஒத்த நிறை, ஒத்த விலை உடையவர்களாக வாழ்வதற்குரிய அரசியல் ஆட்சிமுறை இருக்க வேண்டும். அப்போதுதான் நாட்டில் சமாதானம், செழுமை, அரசியல் கட்டுப்பாடு நிலவும். இதற்கு கனடா நல்ல எடுத்துக் காட்டாக விளங்குகிறது. இதற்கு முற்றிலும் மாறாக ஸ்ரீலங்கா விளங்குகிறது. நல்லாட்சிக்குப் பதில் காட்டாச்சியே அங்கு நடைபெறுகிறது. செங்கோல் ஆட்சிக்குப் பதில் கொடுங்கோல் ஆட்சியே இடம்பெற்றுள்ளது. இதனால் அந்த நாடு குட்டிச்சுவராக நாளும் பொழுதும் தேய்ந்து போய்க் கொண்டிருக்கிறது.

சிங்கள - பவுத்த இனவாதிகள் விஜயனது வருகையோடுதான் இலங்கைத் தீவின் வரலாறு தொடங்குகிறது என எண்ணி நடக்கிறார்கள். ஆனால் இந்தக் கதையைக் கூறும் மகாவம்சமே விஜயனது வருகைக்கு முன்னர் இலங்கைத்தீவில் நாகர், இயக்கர், அரக்கர், புலிந்தர் இருந்தனர் என்றும் அவர்கள் கொற்றமும்; கொடியோடும் அரசாட்சி செய்தார்கள் என்றும் கூறுகிறது.
மகாவம்சம் 6ம் நூற்றாண்டில் மகாநாம என்ற புத்ததேரர் ஒருவரால் பாளி மொழியில் எழுதப்பட்ட இதிகாசம்
(Epic) ஆகும். மகாவம்சம் என்றால் "பெருங்குடியினர்" என்பது பொருளாகும். வம்சம் தமிழ்ச் சொல்லாகும். இது இலங்கைபற்றிய கர்ணபரம்பரை கதையோடு ஆரம்பித்து மகாசேனன் ஆட்சியோடு(கி.பி. 334- 362) முடிவுறுகிறது. இதன் இரண்டாவது பாகம் சூழவம்சம் எனப் பெயர் பெறும். இதன் முதல் பிரிவு 13ம் நூற்றாண்டில் வாழ்ந்த தர்மகீர்த்தி என்ற புத்ததேரலால் எழுதப்பட்டது என நம்பப்படுகிறது. மகாவம்சத்தின் கதைநாயகன் துட்டகைமுனுவென்றால் (கி.மு. 101-77) சூழவம்சத்தின் கதைநாயகன் தாதுசேனன் ஆவான். ( கி.பி. 1137 -  1186).

தமிழ்மன்னன் எல்லாளன் அனுராதபுரத்தில் நீதி தவறாத செங்கோலாட்சியை நடாத்தினாலும் அவன் "புன்னெறி" (false beliefs) கொண்டவன் என்ற காரணத்தாலேயே அவன் மீது துட்டகைமுனு படையெடுத்தான் என மகாவம்சம் தெரிவிக்கிறது. அதுமட்டுமல்லாது எல்லாளன் - கைமுனு யுத்தத்தத்தை தமிழர்களுக்கு எதிராக சிங்களவர் நடாத்திய புனிதயுத்தம் எனக் காட்ட மகாவம்சம் முயன்றுள்ளது. ஆனால் எல்லாளன் -  துட்டகைம்முனு யுத்தத்தின்போது எல்லாளன் தரப்பில் மட்டுமல்ல துட்டகைமுனுவின் படையிலும் தமிழர்கள் இருந்திருக்கிறார்கள். கைமுனுவின் படைத்தளபதிகளில் ஒருவனானக நந்தமித்தன் இருந்திருக்கிறான். இவனது நெருங்கிய உறவினன் எல்லாளன் படையின் சேனாதிபதியாக இருந்திருக்கிறான். அது மட்டும் அல்லாது உருகுணையிலிருந்து அனுராதபுரத்துக்கு படையெடுத்து வந்த கைமுனு இடையில் சிற்றரசர்களாக இருந்த 32 தமிழரசர்களைப் போரில் வென்றான் என்று மகாவம்சம் குறிப்பிடுகிறது. இது கி.மு. இரண்டாம் நூற்றாண்டில் முழு இலங்கையிலும் தமிழர்கள் பரவி வாழ்ந்தார்கள் என்பதைக் காட்டுகிறது.

இலங்கைத் தீவுக்கு புத்தபெருமான் மும்முறை வந்ததாக மகாவம்சம் குறிப்பிடுகிறது.முதல்முறை வந்தபோது ஆட்சியுரிமைபற்றி தங்களுக்குள் மோதிக்கொண்ட இரண்டு இயக்க அரசர்களிடையே சமாதானத்தை நிலை நாட்டினார் என்று குறிப்பிடுகிறது.

இரண்டாவதுமுறை வந்த போது புத்தர் நாகதீவில் இறங்கி அரசுரிமைபற்றி தங்களுக்குள் போர்புரிந்த இரண்டு நாகவரசர்களது பிணக்கைத் தீர்த்து, அந்த அரசர்கள் உரிமைவேண்டிப் போர்புரிந்த மணித்தவசில் அமர்ந்து மூன்று கோடி நாகர்களுக்கு புத்த தருமத்தைப் போதித்தாரென மகாவம்சமும் புத்தமத காப்பியமான மணிமேகலையும் குறிப்பிடுகின்றன.
மூன்றாவது முறை புத்தர் வந்தபோது இன்று களனி என்று அழைக்கப்படும் கல்யாணியில் அரச உரிமைக்காக சண்டைபிடித்துக் கொண்டிருந்த இரண்டு நாகவரசர்களுக்கிடையில் நிலவிய பிணக்கைப் போக்கினார் என்று மகாவம்சம் கூறுகிறது.

மகாவம்சம் இலங்கையின் ஆதிக்குடிகள் என தரச்சர், லம்புக்காணர் (முயல் அல்லது ஆடு), பாலிபோஜகர் (காகம்), மோரியர் (மயில்), புலிங்தர் இவர்களைக் குறிப்பிடுகிறது. மகாவம்சத்தின் கதைப்படி வேடர் விஜயனுக்கும் குவேனிக்கும் பிறந்த பிள்ளைகள் எனச் சொல்லப்பட்டுள்ளது. சிங்களவர் காலத்தால் வேடர்களுக்கு முந்தியவர்கள் எனக் காட்டவே மகாவம்ச ஆசிரியர் இந்த புனைந்துரையை புகுத்தியுள்ளார். வேடர்கள் பெருமளவில் இலங்கையில் குடியேறிய ஆரியர்களோடு நாளடைவில் மணவுறவு மூலம் கலந்தார்கள் என" இலங்கையின் பழைய வரலாறு" என்ற நூலில் ஜி.சி. மென்டிஸ் குறிப்பிடுகிறார். கண்டிச்சிங்களவர் தென்புலத்தோர்க்கு படையல் படைக்கும் வழக்கம் வேடர்களது கலப்பினால் ஏற்பட்டதென கலாநிதி செலிக்மன் அபிப்பிராயப் படுகிறார்.

இந்த நாகர்கள், இயக்கர்கள், வேடர்கள் ஆதிதிராவிட இனமக்கள் என்பதும் அவர்கள் சிறந்த நாகரிகம் படைத்தவர்கள் என்பதும் கவனிக்கத்தக்கது. (சங்ககாலப்புலவர்களில் சிலர் வேடர் இனத்தைச் சார்ந்தவர்களாக இருந்திருக்கிறார்கள்.)

இப்போது குடாநாடாக விளங்கும் யாழ்ப்பாணம் முன்னொரு காலத்தில், அதாவது கிறித்து பிறப்பதற்கு அநேக ஆயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் இரண்டு தீவுகளாக இருந்தது. மேற்கே நாகதீபம், மணிநாகதீபம், மணிபுரம், மணிபல்லவம் என்னும் பெயர்களால்வழங்கப்பட்ட பெருந்தீவும், கிழக்கே எருமை முல்லைத்தீவு என்று பெயர்பெற்ற சிறுதீவும் இருந்தன.
இவை காலத்துக்குக் காலம் இடம்பெற்ற கடற்கோள்களினால் பெரும்பகுதி அழிந்து போயின. இன்று யாழ்பாணக்குடா நாட்டைச் சுற்றியிருக்கும் புங்குடுதீவு, அனலைதீவு, மண்டைதீவு போன்ற தீவுகள் அப்பெருந்தீவகத்தின் மிஞ்சிய பகுதிகளேயாகும்.

கி.மு. வட இந்தியாவை ஆண்ட பாண்டவர்களில் ஒருவனான அர்ச்சுனன் தீர்த்தயாத்திரை மேற்கொண்டபோது இன்றைய கீரிமலையான நகுலமலையைக் கொண்ட மணிபுரத்துக்கு வந்தானென்றும், அந்த நாட்டு நாகவரசனனின் மகள் சித்திராங்கதையைக் கண்டு காதல் கொண்டு அவளை திருமணம் செய்தானென்றும் பாரதக்கதையில் சொல்லப்படுகிறது. அருச்சுனன் - சித்திராங்கதை இருவருக்கும் பிறந்த சித்திரவாகன் என்பான் தனது தந்தையாகிய அருச்சுனனைப் போரில் வென்றான் என்றும் அவனது கொடி சிங்கக் கொடியென்பதும் மகாபாரதத்தால் அறியப்படும்.

இந்தச் சிங்கக் கொடியே விஜயனின் சந்தததியோடு நாகர்கள் மணவுறவு வைத்து இரண்டறக் கலந்தபோது சிங்களவரின் கொடியாகப் பின் மாறியது.

குவேனியை மணந்த விஜயன் அவளைக் கைவிட்டு பின் பாண்டிய இளவரசியை மணந்து கொண்டான் என்று மகாவம்சம் குறிப்பிட்டாலும் குலப் பின்னணி எதுவும் இல்லாத விஜயனுக்கு மூவேந்தர்களில் ஒருவனாகிய பாண்டியன் பெண் கொடுத்திருக்க மாட்டான் என்றும் நாககன்னிகை ஒருத்தியையே விஜயன் மணமுடித்திருக்க வேண்டும் என்று முதலியார் சி. இரசநாயகம் அவர் எழுதிய யாழ்ப்பாணச் சரித்திரம் என்றும் நூலில் கூறியுள்ளார்.

நாகர், இயக்கர் அரக்கர், வேடர் இவர்கள் எல்லோரும் முன்குறிப்பட்டது போல் இனத்தால் திராவிடர்களே. சமயத்தால் சைவர்களே. இதேபோல் கலிங்கத்திலிருந்து இலங்கை வந்த விஜயனும் அவனோடு வந்த கலிங்கர்களும் சமயத்தால் சிவவழிபாட்டினரே.

நாகர், இயக்கரை மனிதரல்லாதோர் அல்லது அரைமனிதர்களாக மகாவம்சம் சித்தரிப்பதன் நோக்கம் சிங்களவரே ஆதிக்குடியென்ற மாயயை தோற்றுவிப்பதற்கேயாகும்.
விஜயன் இலங்கையில் தரையிறங்கியபோது இன்றுள்ள ஐந்து ஈசுவரங்களான திருக்கேதீசுவரம், நகுலேசுவரம், திருக்கோணேசுவரம் மாமாங்கேசுவரம் மற்றும் முன்னேசுவரம் போன்ற சிவாலயங்கள் அப்போதும் இருந்திருக்கின்றன. இவற்றில் திருக்கேதீசுவரமும் கோணேசுவரமும் ஆறாம் நூற்றாண்டில் வாழ்ந்த திருஞனசம்பந்த நாயனார், சுந்தரமூர்த்தி நாயனார் இருவராலும் தேவாரப் பாடல்பெற்ற திருக்கோவில்களாகும்.

மேல்குறிப்பிட்ட ஐந்து ஈசுவரங்களைவிட தென்னிலங்கையில் புகழ்பெற்ற கதிர்காமம், தேவேந்திரமுனையில் சந்திரமௌவீசுவரர் போன்ற சைவசமய ஆலயங்களும் மத்தியில் சிவனொளிபாத மலையும் இருந்திருக்கின்றன.

இலங்கையை ஆண்ட இயக்கர்குல மன்னனான இராவணன் மிகச் சிறந்த சிவபக்தனாக விளங்கியவன். திருஞானசம்பந்தர் "இராவணன் மேலது நீறு" என்று திருநூற்றுப் பதிகத்தில் இவனை போற்றிப் பாடியுள்ளார். எட்டாம் நூற்றாண்டில் வாழ்ந்த மாணிக்கவாசகர் இராவணனின் பட்டத்தரசியை ஆர்கலி சூழ்தென்னிலங்கை அழகமர் மண்டோதரிக்குப் பேரருள் இன்பம் அளித்த பெருந்துறை மேயபிரானை சீரியவாயால் குயிலே தென்பாண்டிநாடனைக் கூவாய் என குயில்பத்தில் சிறப்பித்துப் பாடியுள்ளார். "பெருந்துறை மேயபிரான்" என்று தூய தமிழில் நாளும் தமிழ்வளர்க்கும் ஞானசம்பந்தர் குறிப்பிட்டது மாதோட்டத்து திருக்கேதீசுவரத்தில் எழுந்தருளி இருக்கும் சிவனையே. மா என்றால் பெரியது என்று பொருள். தோட்டம் என்றால் துறை என்று பொருள். இந்த மாதோட்டமே பன்னெடுங்காலமாக இலங்கையின் முக்கிய துறைமுகமாக விளங்கியது. வங்காளக்குடாக் கடலுக்கூடாக கீழைத்தேசங்களுக்குப் பயணம் செய்யும் மரக்கலங்களும், சீனதேசத்திலிருந்து வரும் மரக்கலங்களும் மாதோட்டம் வழியாகவே போய்வந்தன.

திருக்கோணேசுவர மலையில் காணப்படும் ஆழமான பெரிய வெட்டு இராவணன் வெட்டென்றே இன்றும் அழைக்கப்படுகிறது. திருகோணமலைக்கு வடக்கே உள்ள கன்னியாவில் காணப்படும் வெந்நீர் ஊற்றுக் கிணறுகள் இராவணன் தனது தாயாரின் நினைவாக வெட்டினான் என்ற ஐதீகமும் இன்றுவரை தமிழ்மக்களிடையே இருந்துவருகிறது.

இராமாயண காலத்தில், இலங்கையின் மேற்குக் கரையோரத்தில் இப்போது மாதோட்டம் (மன்னார்) என்று அழைக்கப்படும் மாந்தை என்னும் நகரைத் தலைநகராகக் கொண்டுநாகர் வகுப்பைச் சேர்ந்த ஓவிய குலத்தவரும், தேவசிற்பியுமாகிய விசுவகர்மாவின் வம்சத்தவராகிய கம்மியர் ஆட்சிசெய்து வந்தார்கள். இலங்கை வேந்தன் இராவணன் தேவி மண்டோதரியும், அவன் சிறிய தந்தையாகிய குபேரன் தேவி சித்திரரேகையும், இம்மாந்த நகரைஆண்ட தேவகம்மிய அரசகுல வம்சத்துப் பெண்களே. முருகக் கடவுளால் ஆட்கொள்ளப்பட்ட அசுரர்கோனாகிய சூரபதுமனுடைய தேவி பதுமகோளையும் மாந்தை நகரத்தவளே.

மாந்தையை ஆண்ட அரசர் காந்தக்கோட்டையென்று பலதேசத்தாரால் போற்றப்பட்டதும், தூங்கெயில் என்று புறநானூற்றில் சிறப்பிக்கட்டதுமான இரும்புக் கோட்டையை உடையவர்களாகவும், வாணிபச் செழிப்புற்றவர்களாகவும், வீரம் கொடை, இசை, சிற்பம், ஓவியம் போன்றவற்றில் சிறப்புற்றவர்களாகவும் விளங்கினார்கள்.

மாந்தையில் வாழ்ந்த ஓவியகுலத்தாரின் சித்திரத் தொழிலின் சிறப்புக்காரணமாகவே ஓவியம் என்ற சொல் தமிழில் வழங்குகிறது.

எபிரேபிய மொழியில் யானையின் தந்தத்துக்கும், குரங்குக்கும், அகிலுக்கும், மயிலுக்கும் உரிய சொற்கள் இபம், கபி, அகில், தோகை என்னும் தமிழ்ச் சொற்களே. இதேபோல் கிரேக்க மொழியில் அரிசி, இஞ்சிவேர், கறுவா என்னும் பண்டங்களைக் குறிக்கும் சொற்கள் தூய தமிழ்ச் சொற்களே.

ஓவியரல்லாத மறுநாகர் வம்சத்து அரசர்கள் கதிரமலை, இன்று முல்லைத்தீவு என்று அழைக்கப்படும் எருமைமுல்லைத்தீவிலும், குதிரைமலையிலும் இருந்து அரசாண்டு வந்தார்கள். அல்லியரசாணியும், எழினியும், பிட்டங்கொற்றானும், குமணனும் குதிரமலையிலும், ஆந்தை, ஆதனழிசி, நல்லியக்கோடன், வில்லியாதன் என்பார் மாந்தையிலும், எருமையூரன் எருமைமுல்லைத்தீவிலும் அரசாண்டதாக புறநானூறு - அகநானூற்றுப் பாடல்களால் அறிய முடிகிறது.

இந்தக் கதிரமலையே போத்துக்கேயர் கபலத்தில் கந்தர்குடை என்றும் ஒல்லாந்தர் காலத்தில் கந்தரோடை என்றும் ஓடைக்குறிச்சி என்றும் திரியலாயிற்று.

விஜயன் ஒன்றில் மாந்தையில் அல்லது கீரிமலையில் கரைவந்து இறங்கியிருக்க வேண்டும். யாழ்ப்பாண வைபமாலை விஜயன் கதிரமலையில் வந்திறங்கியதாகவே சொல்கிறது. "கதிரமலையில் வசித்த நாகவரசனுடன் நட்புக் கொண்டு, இலங்கையில் பாழடைந்துகிடந்த கோவில்களைப் புதுப்பித்தும் புதிய கோவில்களைக் கட்டிவித்தும் வந்தான்"" என்னும் கர்ணபரம்பரக் கதையைத்தான் மயில்வாகனப் புலவர் தாம் எழுதிய யாழ்ப்பாண வைபவமாலையில் குறிப்பிட்டிருக்க வேண்டும்.

விஜயனுக்குப்பின் சில தலைமுறைக்குள் இலங்கையரசர்கள் கலிங்ககுலம் நீங்க நாகர் குலத்தவரானார்கள். அதாவது தமிழர்களானார்கள்.

அசோகச் சக்கரவர்த்தி (கி.மு. 274 - 237) இலங்கையில் புத்த மதத்தைப் பரப்ப அனுப்பிய அவனது மகள் சங்கமித்தையும், மகன் மகிந்தனும் வந்திறங்கிய இடம் இன்றைய கீரிமலையாகும். அப்போது அனுராதபுரத்தை ஆண்டு கொண்டிருந்த மன்னனான தேவநம்பிய தீசன் (கி.மு.247 - 207) நாகவம்சத்து அரசனாவான். அவன் சிங்கள அரசனல்லன். அவனது பெயர் சிங்களப் பெயரன்று. தேவநம்பிய தீசன் என்றால் தேவனை நம்பிய தீசன் என்பது பொருளாகும். தீசன், நாகன் நாகவம்சப் பெயர்களாகும். அவனது தந்தையின் பெயர் மூத்தசிவன். சுத்தமான தமிழ்ப் பெயர். தேவநம்பியதீசனின் பின் அரியணை ஏறிய அவனது சகோதரர்களது பெயர்கள் முறையே உத்தியன், மகாசிவன் என்பதாகும். இவர்களுக்குப் பின் சோரநாகன், இளநாகன், அபயநாகன், ஸ்ரீநாகன், குட்டநாகன், மகாநாகன் எனப் பல நாகர்குல அரசர்கள் இலங்கையை ஆண்டிருக்கிறர்கள்.

நாகவணக்கம் தமிழர்கள் மத்தியில் (சிங்களவர்களும் நாகர்களின் பரம்பரையாதலால் அவர்கள் மத்தியிலும் நாகவணக்கம் பரவலாக இருந்திருக்கிறது. நாகர்கோவில், நாகதம்பிரான் கோவில்கள் நாகவழிபாட்டோடு தொடர்புடைய சைவ ஆலயங்களாகும். தமிழர்களது பெயர்கள் பல நாகத்தோடு தொடர்புடையதாக இருப்பது அவதானிக்கத்தக்கது. நாகநாதன், நாகராசா, நாகம்மா, நாகேசுவரி போன்ற பெயர்கள் இன்றும் வழக்கத்தில் இருக்கிறது.

இரண்டாம் நூற்றாண்டைச் சார்ந்த கிரேக்க வானியலாளர் தொலமி நாகர்களை குறிப்பிடும்போது பின்வருமாறு வர்ணிக்கிறார்-

"ஆண்களதும் பெண்களதும் காதுகள் பெரிதாக இருக்கும். இவர்கள் (நாகர்கள்) இரண்டு காதுகளிலும் பெரிய துளை போட்டு முத்துக்கள் பதித்த தோடுகளை அணிவார்கள" பெண்கள் மட்டுமல்ல ஆண்களும் காதுக்குத் தோடு போடும் வழக்கம் மிக அண்மைக்காலமாக தமிழர்கள் மத்தியில் இருந்திருக்கிறது. (நானும் ஆங்கிலப்பள்ளிக்குப் போன பின்னரும் காதில் தோடுபோட்டிருந்தேன்.)

இதே தொலமி தான் வரைந்த உலகப் படத்தில் இலங்கையையும் வரைந்துள்ளார். மேற்கே சிலாபம் தொடக்கம் கிழக்கே திருகோணமலைக்குக் கீழேயுள்ள பிரதேசத்தை அவர் "நாகதீப" (Nagadibi) என்றே குறிப்பிடுகிறார்! வடமேற்குப் பகுதியை தமிழ் சொல்லான தாமிரபரணி அரபு மொழியில் ஒலிமாற்றம் செய்யப்பட்ட தப்பிரபேன் (Taprobane) என்ற பெயரால் குறிக்கிறார். கரையோர நகரங்களை தமிழ்ப் பெயரான பட்டினம் என்ற வார்த்தையால் குறிப்பிடுகிறார். மேலும் இலங்கையை சாலிகே (சாலியூர்) என்றும் சிவனொளி பாதமலையை Oulipada என்றும் குறிப்பிடுகிறார். ஏனைய ஊர்ப்பெயர்கள் தமிழில் அல்லது அதன் நேரிடையான கிரேக்க மொழிபெயர்ப்பில் காணப்படுகிறது.

சங்க இலக்கியங்களில் ஒன்றான பட்டினப்பாலை இரண்டாயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முன் தமிழகத்திற்கும் ஈழத்துக்கும் இடையில் நிலவிய வாணிக உறவை தெளிவாக்குகிறது.

"நீரின் வந்த நிமிர் பரிப் புரவியும்
காலி;ன் வந்த கருங்கறி மூட்டையும்
வட மலைப் பிறந்த ஆரமும் அகிலும்
....................................................
கங்கைவாரியும் காவிரிப் பயனும்
ஈழத்துணவும் காழகத் தாக்கமும்
அரியவும் பெரியவும் நெரிய ஈண்டி
வளந்தலை மயங்கிய நனந்தலை மறுகி"
          (பட்டினப்பாலை 185-193)

மேலும் தமிழகம் - ஈழம் இரண்டுக்கும் இடையிலான உறவை உறுதிசெய்வதுபோல சங்கப் புலவர்கள் பட்டியலில் ஈழத்துப்பூதந்தேவனார் என்ற புலவர் பெயரும் இடம் பெறுவது குறிப்பிடத்தக்கது.

கி.மு.483 ல் இருந்து கி.பி. 896 வரை அதாவது விஜயன் முதல் காசியப்பன்வரை சுமார் 1,400 ஆண்டுகள் இலங்கையை ஆண்ட மன்னர்களில் யாருமே தனிச் சிங்களவர் இல்லை. காரணம் சிங்கள இனமும் சிங்களமொழியும் கி.பி. 7 அல்லது 8 ஆம் நூற்றாண்டளவிலேயே உருவாக்கப்பட்டு அடையாளம் காணப்படுகிறது. இதனாலேயே இலங்கைத் தீவுக்கு சிங்களத்தில் பெயர் யாதும் இல்லை. ஸ்ரீலங்கா என்பது கிரந்த (திருந்தாத சமஸ்கிருதம்) மொழிச் சொல்லாகும். சிங்களதீப என்ற சொல் மகாவம்சத்தில் இருமுறையும் சூழவம்சத்தில் ஒரேயொருமுறையும் இலங்கையைக் குறிக்க அதன் ஆசிரியர்களால் எடுத்தாளப்படுகிறது.

இதற்குக் காரணம் இருக்கிறது. இலங்கை எப்போதும் மூன்று அல்லது அதற்கு மேலான பகுதிகளாகப் (ராஜரட்டை, மாயரட்டை, உருகுணரட்டை, யாழ்ப்பாணம்) பிரிக்கப்பட்டு அரசர்களால் ஆண்டுவந்தபடியால் ""ஏகஇலங்கை"" என்ற உணர்வு பிறக்க வழியில்லாது போயிற்று. துட்ட கைமுனு, முதலாம் பராக்கிரமபாகு, முதலாம் விஜயபாகு இவர்கள் மட்டுமே முழு இலங்கையையும் தங்கள் ஆட்சிக்குள் கொண்டுவந்ததாக நம்பப்படுகிறது.

விஜயபாகு கி.பி. 1038ல் இராஜாதிராஜன் என்ற சோழமன்னலால் கொல்லப்பட்ட சிங்கைநகர் அரசனான மானபரணனின் மகளான திலகசுந்தரியைத் திருமணம் செய்து தனது பட்டத்தரசியாக்கினான். மானபரணின் மகனே முதலாம் பராக்கிரமபாகு ஆவான். தவனது தாயார் பெயர் இரத்தினவல்லி. அவன் சி;ங்கபுரத்தில் பிறந்ததாக இராட்சதகுளத்தருகே அவனால் வெட்டப்பட்ட சாசனம் கூறும். யாழ்ப்பாண சிங்கையாரிய சக்கரவர்த்திகள் இராமேசுவரத்தை ஆண்ட பிராமண குலத்தரசருடன் சம்பந்தம் செய்து ஆரிய அரசப் பெயர் புனைந்து உபவீதமுந்தரிந்திருந்தார்கள். அது போலவே பராக்கிரமபாகுவுக்கும் உபநயனச் சடங்கு செய்யப்பட்டது. எனவே பராக்கிரமபாகு தந்தைவழியிலும் தாய்வழியிலும் தமிழனும் சைவனும் ஆவான்.

பண்டைக்காலத்தில் இலங்கையில் வசித்த நாகரும், இயக்கரும் "எலு" என்ற மொழியையே பேசினார்கள். இது பின்னர் "ஈழு" என வழங்கப்பட்டது. இதன் காரணமாகவே இலங்கைக்கு "ஈழம்" என்ற பெயர் உண்டாயிற்று. "ஈழம்" "சீழம்" என மருவிச் பின் "சிஹழம்" "சிங்களம்" என மாறியது. "சிஹ" என்ற பாலிமொழிச் சொல்லின் பொருள் "சிங்கம்" என்பதாகும். விஜயன் சிங்கத்தின் வழித்தோன்றல் என்பதால் அவன் சந்ததியினர் சிங்களவர் என்று அழைக்கப்பட்டார்கள் என மகாவம்ச ஆசிரியர் குறிப்பிடுவது அவரது கற்பனையே.

சிங்கள மொழியின் தாய்மொழியான ஈழமொழி பேசிவந்தபடியாற்றான் யாழ்ப்பாணத்திலுள்ள சில ஊர்களின் பெயர்களும், காணித் தோம்புகளின் பெயர்களும் "சிங்களப் பெயர்களாக" தோற்றமளிக்கின்றன. அப்பெயர்கள் விஜயன் இலங்கைக்கு காலடி எடுத்து வைக்கு முன்னரே வழக்கில் இருந்தன என்பதில் எந்த அய்யமும் இல்லை. இதே சமயம் குருநாக்கல், கேகாலை போன்ற சிங்கள ஊர்களின் தோம்புகள் தமிழில் இருப்பது குறிப்பிடத்தக்கது.

இன்றைய சிங்களமொழி பாலி, சமஸ்கிருதம், தமிழ், எலுமொழிகளின் கலப்பினால் உருவாகிய ஒரு கதம்ப மொழியாகும். சிங்கள மொழியில் காணப்படும் சொற்களில் மூன்றில் ஒரு பங்கு தமிழ்ச் சொற்களை வேராகக் கொண்டவையே. சிங்கள மொழியின் எழுத்து வடிவம் பெரும்பாலும் தெலுங்கு கன்னட மொழிகளை ஒத்து இருச்கிறது. காரணம் சிங்கள மொழிக்கு எழுத்து வடிவமும் அமைத்தவர்கள் தென்நாட்டிலிருந்து இலங்கைக்கு வந்த நாகார்க்சுனர், போதிதத்துவர் போன்ற திராவிட புத்த தேரர்களே.

பாண்டுவாசனது ஆட்சியில் மகதநாட்டிலிருந்து வந்த அனுராதன் என்ற அரசகுமாரன் என்பவனே தனது பெயரால் அனுராதபுரியை தலைநகராக்கினான்.

அனுராதபுரத்து அரசர்கள் கதிரமலையை தலைநகராகக் கொண்டு ஆட்சி செய்த யாழ்ப்பாண அரசர்களோடு நட்புரிமை கொண்டு வாழ்ந்ததோடு மணவுறவும் வைத்துக் கொண்டார்கள். சில சிங்கள அரசர்கள் சைவசமயிகளாகவும் இருந்திருக்கிறார்கள். அது போலவே தமிழ் மக்கள் சிலரும் பவுத்தர்களாக இருந்திருக்கிறார்கள். 1946 ம் ஆண்டு எடுக்கப்பட்ட புள்ளி விபரத்தின்படி 2. 6 விழுக்காடு இலங்கைத்தமிழர் தங்களைப் புத்தசமயத்தினர் என தெரிவித்து இருந்தார்கள்.

மேலே குறிப்பிட்டதுபோல் தேவநம்பியதீசனின் தாயாரும் மூத்தசிவனின் பட்டத்தரசியும் நாகவம்சத்தவளே. அக்காரணம் பற்றியே "நாகன்" "திஸ்ஸன்" என்னும் பெயர்கள் மூத்தசிவனின் பிள்ளைகளுக்கு இடப்பட்டது.

மகதநாட்டு அசோகனும் தேவநம்பியதீசனும் சமகாலத்தவராவார். புத்தமதத்தை இலங்கையில் பரப்ப அசோகன் தனது மகள் சங்கமித்தை, மகன் மகிந்தன் ( அசோகனது வரலாற்றுப்படி அவனுக்கு மகன் இருந்ததற்கு ஆதாரம் இல்லை) இருவரையும் புத்தர் ஞானம் பெற்ற வெள்ளரசு மரத்தின் கிளையோடு அனுப்பி வைத்தான். அவர்களை ஏற்றிவந்த கப்பல் யாழ்ப்பாணத்து வடகரையில் இப்பொழுது சம்புத்துறையென அழைக்கப்படும் சம்பு கோளத்தில்தான் வந்திறங்கின.

தேவநம்பியதீசனைப் போன்றே கதிரமலையை ஆண்ட அரசர்களும் புத்தமதத்தைத் தழுவி புத்த பள்ளிகளையும் தாதுகர்ப்ங்களையும் கட்டுவித்தார்கள். யாழ்ப்பாணத்தில் உள்ள கந்தரோடையில் அகழ்வாராய்ச்சியின் போது கண்டெடுக்கப்பட்ட புத்தமத வழிபாட்டுச் சின்னங்கள் இந்த அரசர்களாலும் அதற்குப் பின்னரும் கட்டப்பட்ட விகாரைகளின் அழிபாடுகளே.
தமிழர்கள் நான்கு அல்லது ஐந்து நூற்றாண்டு காலமாக சமண புத்தசமயத்தவர்களாக இருந்திருக்கிறார்கள். சங்ககாலப் புலவர்கள் பலர் சமண, புத்தமதத்தவராவர். கோவலன் அநியாயமாகக் கொல்லப் பட்டபின் மாதவியும், அவளது மகள் மணிமேகலையும், கோவலன் தாய்தந்தையரும் (மாநாய்க்கன்) புத்தமதத்தை தழுவினார்கள் என மணிமேகலை கூறுகிறது. அதே சமயம் கண்ணகியின் பெற்றோர் (மாசாத்தான்) சமண மதத்தை தழுவினார்கள்.

தமிழில் உள்ள ஐம்பெரும் காப்பியங்களில் மணிமேகலையும் குண்டலகேசியும் புத்தமத காப்பியங்களாகும். சிந்தாமணி சமணமத காப்பியம். சிலப்பதிகாரத்தை இயற்றிய இளங்கோ அடிகள் சமணமுனிவராவர். வளையாபதி அழிந்தொழிந்து போனதால் அதன் ஆசிரியர் பற்றிய குறிப்பு எதுவும் தெரியவில்லை.

அனுராதபுரத்தரசர்கள் வலிமை குன்றிய காலத்தில் சுயாதீனமாகவும், வலிமை மிக்க காலத்தில் திறைசெலுத்தியும் அரசுபுரிந்து வந்தார்கள். அனுராதபுரம் கதிரமலையன்றி மேற்கே கல்யாணியிலும் (களனி), கிழக்கே கொட்டியாராத்திலும், தெற்கே திசமகாரமையிலும், மாத்தளைக்கு வடக்கே லேனதொறை என்னும் இடந்திலும் நாக இராகதானிகள் இருந்தன.
அனுராதபுரத்தில் விஜயனின் சந்ததி ஐந்து தலைமுறைக்குள் அற்றுப்போக கலிங்கரும் நாகரும் கலந்த மிசிரகுலத்தவரே அதன்பின் அரசாண்டு வந்தார்கள். பாண்டி நாட்டிலிருந்து பலதடவை படையெடுத்து வந்த தமிழரசர்களும் அனுராதபுரத்தை கைப்பற்றி அரசாண்டு வந்தார்கள். அப்போது மேலும் பல தமிழ்க் குடிகளும் இலங்கையில் குடியேறின.

நாகரும், இயக்கரும், கலிங்கரும், வேடரும், தமிழரும் கலந்தே சிங்கள இனம் உருவாகியது. தெற்கே மாத்தறை தொடக்கம் வடக்கே சிலாபம்வரை வாழுகின்ற கரையோர மக்கள் எல்லோரும் தமிழ்நாட்டிலிருந்து குடிபெயர்ந்து நாளடைவில் சிங்களவர்களான தமிழர்களேயாவர். அண்மைக் காலத்தில்கூட நீர்கொழும்பு, சிலாபத்தில் தமிழ்நாட்டிலிருந்து குடிபெயர்ந்த பரவர் மதமாற்றம் காரணமாக தமிழை விடுத்து சிங்களத்தை கற்கை கொழியாகப் புகுத்தியதினால் சிங்களவர்களாக மாறினவர்களே. இதேபோல் வாணிக நிமித்தமாக கொழும்புக்கு வந்து குடியேறிய தமிழ்நாட்டு செட்டிமார், நாளடைவில் கொழும்புச் செட்டிகளாக மாறி இன்று முழுச் சிங்களவர்களாக மாறிவிட்டார்கள்.

சிங்கள அரசர்கள் தங்களுக்குள் அரியாசனத்துக்கு மோதிக் கொண்ட போதெல்லாம் பாண்டிய, சோழநாட்டு மன்னர்களின் உதவியையே நாடினார்கள். அங்கிருந்து பெரும் படைகளை திரட்டி ஆட்சியில் இருந்தவர்களைத் துரத்திவிட்டு ஆட்சியைக் கைப்பற்றினார்கள் இவர்களால் கொண்டுவரப்பட்ட படையினர் இலங்கையில் தங்கி நாளடைவில் சிங்களவர்களாகவும் பவுத்தர்களாகவும் மாறினார்கள்.

சாளுக்கிய மன்னனான ஆறாவது விக்கிரமாதித்தனுக்கு விஜயபாகுவால் அனுப்பப்பட்ட தூதுவர்களை சோழர்கள் அவமதித்தார்கள் என்பதற்காக சோழர்மீது படையெடுக்க விஜயபாகு முனைந்தபோது அவனது வேக்காரப்படை அதற்கு எதிராகக் கிளர்ச்சி செய்தது.

சிங்கள அரசர்கள் காலத்துக்கு காலம் பாண்டிய சோழ இளவரசிகளை திருமணம் செய்து கொண்டதால் அந்த இளவரசிகளைத் தொடர்ந்து பிராமணர், படைத்தலைவர்கள், வேலைக்காரர்கள் குடிபெயர்ந்தார்கள். இவர்களும் நாளடைவில் சிங்கள சமூகத்தோடு சங்கமமானார்கள்.

கண்டிராஜ்யத்தின் கடைசி நான்கு நாயக்க மன்னர்கள் காலத்தில் தமிழ்நாட்டிலிருந்து கொண்டுவரப்பட்ட படைத்தளபதிகள், மந்திரிபிரதானிகள் காலப்போக்கில் சிங்களவர்கள் ஆனார்கள். கண்டி ஒப்பந்தத்தில் கையெழுத்திட்ட கண்டிய தலையாரிகளில் அரைவாசிப்பேர் தமிழிலேயே கையெழுத்திட்டார்கள்.

இன்றைய கண்டிய பிரபுத்தவ குடும்பங்களான ரத்வத்தை, அலுவிகாரை, எகலபொல, மொன்றாவெல, பிலிமத்தலாவ, கெப்பட்டிப்பொல அசல் தமிழ்ப் பெயர்களின் திரிபே.
அலுவிகாரை என்பது அளவுகாரன் அதாவது நிலத்தை அளப்பவன்.

எகலபொல என்பது எல்லைப் பாதுகாவலனைக் குறிக்கும். ரத்வத்தை என்பது ரதவாதயன் என்ற சொல்லை அடியாகக் கொண்டது. அதாவது அரசனின் கட்டளைப்படி கசையடித் தண்டனையை நிறைவேற்றுபவன். மொன்றாவல தமிழ்ச்சொற்களான மண்வேலை என்பதன் திரிபாகும். மண்வேலைக்குப் பொறுப்பாக இருப்பவன். புலவர் சக தலைவன் சமன் பிலிமத்தலாவ . தலைமைப்புலவர். இதே போல் கெப்பெட்டிப்பொல கல் சக வேலை சக பாலன் - அதாவது கல்லாலான கட்டிட வேலையை மேற்பார்வை (பாலனம்) செய்பவன்.
பண்டாரநாயக்க என்ற பெயர் அரண்மனை பொக்கிஷத்துக்கு தலைவனாக இருப்பவனைக் குறிக்கும்.

சிங்களவரின் பரம்பரையை பின்னோக்கிப் பார்த்தால் அது ஒரு தமிழன் அல்லது தமிழச்சியின் தொடக்கத்தில் போய் முடிவதைப் பார்க்கலாம்.

எனவே நாகர், இயக்கர், இயம்பர், வேடர், தமிழர் போன்ற திராவிட இனத்தவரே வரலாற்று அடிப்படையிலும், இதிகாச அடிப்படையிலும் இலக்கிய அடிப்படையிலும் இலங்கையின் பூர்வீக குடிமக்களாவர். ஆட்சித்தலைவர் சந்திரிகாவும் மற்றும் சிங்கள -  பவுத்த இனவாதிகள் கூறுவதுபோல் வந்தேறு குடிகளான சிங்களவர் அல்ல.

 


,yq;ifj; jPtpd; G+HtPff; Fbfs; ahH?

(ef;fPud;)

Ke;jp te;j nrtpiag; gpe;jp te;j nfhk;G kiwf;fpwJ vd;gJ gonkhop. ,yq;ifj;jPtpd; G+HtPf Fbkf;fs; ahH? jkpouh my;yJ rpq;fstuh? vd;w Nfs;tp ,yq;if Rje;jpuk; ngw;w fhyj;jpypUe;J jPtpukhf myrg;gl;L tUfpwJ.

,yq;ifj; jPtpd; tuyhW fpK 483 ,y; ,d;iwa fypq;fk; my;yJ tq;fhsj;jpypUe;J te;J FbNawpa tp[aDk; mtdJ vOZhW NjhoHfNshL njhlq;FfpwJ vd;Wk; ,yq;ifj;jPT mtd; guk;;giuapduhd rpq;fstHfSf;F kl;LNk nrhe;jkhd ehL vd;gJ rpq;fs - gTj;j jPtputhjpfsJ jpupGthjkhf ,Ue;J tUfpwJ.

mJkl;Lk; my;yhJ jkpoHfs; te;NjW Fbfs;> fhyj;Jf;F fhyk; ,yq;ifkPJ gilnaLj;J te;j ghz;ba Nrho kd;dHfshy; nfhz;Lte;J FbNaw;wg; gl;ltHfs; mtHfs; rpq;fsg; ngUk;ghd;ik kf;fsJ jatpy; thOfpd;wtHfs; vd;gJk; ,e;j rpq;fs - gTj;j ,dthjpfsJ thjkhFk;.

,e;j thjj;Jf;Fj; Jizhahf kfhtk;rk;> R+otk;rk; Nghd;w gTj;j ,jpfhrq;fs;> rpq;fs - gTj;j Njrpaj;jpd; Kd;Ndhbnad nfhz;lhlg;gLk; mefhupf jHkghy Nghd;w rpq;fs NjrpathjpfsJ vOj;Jf;fs; Nkw;Nfhs;fshf vLj;Jf; fhl;lg;gLfpd;wd.

"NghH vd;gJ NtWtopfspy; Kd;ndLf;fg;gLk; murpay" ("war is an extension of politics by other means") vd;W Mq;fpyj;jpy; nrhy;thHfs;. ,d;iwa jkpoH - rpq;fstUf;F ,ilapyhd <og;Nghiu ,yq;ifj; jPT ahUf;Fr; nrhe;jk; vd;w murpay; Nfs;tpf;F NtW topfspy; gjpy; fhz KidAk; Kaw;rp vd;W tHzpg;gjpy; jtwpy;iy vd;Nw nrhy;yyhk;.

jkpo; kf;fSk; rpq;fs kf;fSk; ,yq;ifj;jPtpd; kf;fs;. vz;zpf;ifapy; Fiwe;jtHfshf ,Uf;Fk; jkpoHfSf;Fk; vz;zpf;ifapy; ngUk;ghd;ikahf ,Uf;Fk; rpq;fstHfSf;Fk; ehl;by; xj;j cupik> nrhe;jk; ,Uf;fpwJ vd;W xj;Jf; nfhz;lhy; ,dr; rpf;fy; ,Uf;fhJ. tlf;Fk; - fpof;Fk; jkpo;kf;fsJ jhaf G+kp> njw;Fk; Nkw;Fk; kj;jpAk; rpq;fskf;fsJ jhaf G+kp vd;w ajhHj;jk; xg;Gf; nfhs;sg; gl;lhy; xU jPtpy; ,uz;L ehLfs; ,uz;L kf;fs; rkhjhdkhf tho;e;jpUf;fyhk;. Mdhy; ,e;j ajhHj;jj;ijr;  rpq;fs - gTj;j ,dthjpfs; xj;Jf; nfhs;sj; jahuhapy;iy. jkpoHfs; xU Njrpa ,dk; vd;gijNah mtHfSf;Fk; rpq;fstH Nghd;Nw Ml;rpAupikapy; gq;F ,Uf;fpwJ vd;gijNah ,e;j rpq;fs - gTj;j jPtputhjpfs; xj;Jf; nfhs;sg; gpbthjkhf kWf;fpwhHfs;.

,e;j rpq;fs - gTj;j jPtputhjpfspy; xUtuhd rdhjpgjp re;jpupfh jkpoHfs; ,yq;ifiar; NrHe;jtHfs; my;yH. ,e;j (=yq;fh) ehl;il NruhjtHfs; vg;gb jdpehL NfhuKbAk; vd njd;dhgpupf;f ehl;Lj; njhiyf; fhl;rpf;Ff; nfhLj;j nrt;tpapy; $wpAs;shH. ,jpy; mjprak; vJTk; ,y;iy. mefhupf jHkghy> v];. lgps;A. MH.b. gz;lhuehaf;fh> V.,.Fzrpq;fh> NfhdhH ,uhruj;jpdh> Nkj;jhde;jh> rpwpy; kj;jpA+> N[.MH. n[atHj;jdh> b.gp. tp[aJq;f Nghd;wtHfs; vOjpAk; NgrpAk; te;jijNa rdhjpgjp re;jpupfhTk; nrhy;ypapUf;fpwhH. nfhQ;rf; fhyj;Jf;F Kd; =yq;fh xU gTj;j ehnld;Wk; ehLk; xd;W kf;fSk; xd;W vd;W re;jpupfh mDuhjGuj;jpy; ele;j xU itgtj;jpy; NgrpapUe;jJ ,q;F Fwpg;gplj;jf;fJ.

rdhjpgjp re;jpupfh jkpoHfs; ,e;j ehl;ilr; NrHe;jtHfs; my;yH vd;W $wpaijapl;L nfhOk;gpy; murpay; tpahghuk; nra;J gpiof;Fk; jkpoH tpLjiyf; $l;lzp kWg;Gj; njuptpf;ftpy;iy> Vida jkpo;f; FOf;fs; vJTk; kWg;Gj; njuptpf;ftpy;iy. ef;fpdhH ehtpoe;jhH vd;gJ Nghy ,e;jj; jkpo;f; FOf;fspd; jiytHfs; thiaj; jpwf;fhky; kTdpfshf ,Ue;Jtpl;lhHfs;.

mfpy ,yq;if fhq;fpu]; fl;rpapd; nghJr; nrayhsH jpU. FkhH nghd;dk;gyk; xUtNu rdhjpgjpapd; $w;iw kWj;J mwpf;if tpl;Ls;shH.

xU ehLk; me;j ehl;L kf;fSk; nghUshjhuj; Jiwapy;> etPd njhopy; El;gj;Jiwapy; Kd;Ndw Ntz;Lnkd;why; ,d> kj> nkhop NtWghLfis kwe;J vy;yh kf;fSk; xU jha;tapw;Wg; gps;isfs; Nghy; xj;j cupik> xj;j epiw> xj;j tpiy cilatHfshf tho;tjw;Fupa murpay; Ml;rpKiw ,Uf;f Ntz;Lk;. mg;NghJjhd; ehl;by; rkhjhdk;> nrOik> murpay; fl;Lg;ghL epyTk;. ,jw;F fdlh ey;y vLj;Jf; fhl;lhf tpsq;FfpwJ. ,jw;F Kw;wpYk; khwhf =yq;fh tpsq;FfpwJ. ey;yhl;rpf;Fg; gjpy; fhl;lhr;rpNa mq;F eilngWfpwJ. nrq;Nfhy; Ml;rpf;Fg; gjpy; nfhLq;Nfhy; Ml;rpNa ,lk;ngw;Ws;sJ. ,jdhy; me;j ehL Fl;br;Rtuhf ehSk; nghOJk; Nja;e;J Ngha;f; nfhz;bUf;fpwJ.

rpq;fs - gTj;j ,dthjpfs; tp[adJ tUifNahLjhd; ,yq;ifj; jPtpd; tuyhW njhlq;FfpwJ vd vz;zp elf;fpwhHfs;. Mdhy; ,e;jf; fijiaf; $Wk; kfhtk;rNk      tp[adJ tUiff;F Kd;dH ,yq;ifj;jPtpy; ehfH> ,af;fH> muf;fH> Gype;jH ,Ue;jdH vd;Wk; mtHfs; nfhw;wKk;; nfhbNahLk; murhl;rp nra;jhHfs; vd;Wk; $WfpwJ.

kfhtk;rk; 6k; Ehw;whz;by; kfhehk vd;w Gj;jNjuH xUtuhy; ghsp nkhopapy; vOjg;gl;l ,jpfhrk; (Epic) MFk;. kfhtk;rk; vd;why; "ngUq;FbapdH" vd;gJ nghUshFk;. tk;rk; jkpo;r; nrhy;yhFk;. ,J ,yq;ifgw;wpa fHzguk;giu fijNahL Muk;gpj;J kfhNrdd; Ml;rpNahL(fp.gp. 334- 362) KbTWfpwJ. ,jd;; ,uz;lhtJ ghfk; R+otk;rk; vdg; ngaH ngWk;. ,jd; Kjy; gpupT 13k; Ehw;whz;by; tho;e;j jHkfPHj;jp vd;w Gj;jNjuyhy; vOjg;gl;lJ vd ek;gg;gLfpwJ. kfhtk;rj;jpd; fijehafd; Jl;lifKDntd;why; (fp.K. 101-77) R+otk;rj;jpd; fijehafd; jhJNrdd; Mthd;. ( fp.gp. 1137-1186).

jkpo;kd;dd; vy;yhsd; mDuhjGuj;jpy; ePjp jtwhj nrq;Nfhyhl;rpia elhj;jpdhYk; mtd; "Gd;ndwp" (false beliefs) nfhz;ltd; vd;w fhuzj;jhNyNa mtd; kPJ Jl;lifKD gilnaLj;jhd; vd kfhtk;rk; njuptpf;fpwJ. mJkl;Lky;yhJ vy;yhsd; - ifKD Aj;jj;jj;ij jkpoHfSf;F vjpuhf rpq;fstH elhj;jpa GdpjAj;jk; vdf; fhl;l kfhtk;rk; Kad;Ws;sJ. Mdhy; vy;yhsd;  - Jl;lifk;KD Aj;jj;jpd;NghJ vy;yhsd; jug;gpy; kl;Lky;y Jl;lifKDtpd; gilapYk; jkpoHfs; ,Ue;jpUf;fpwhHfs;. ifKDtpd; gilj;jsgjpfspy; xUtdhdf ee;jkpj;jd; ,Ue;jpUf;fpwhd;. ,tdJ neUq;fpa cwtpdd; vy;yhsd; gilapd; Nrdhjpgjpahf ,Ue;jpUf;fpwhd;. mJ kl;Lk; my;yhJ cUFizapypUe;J mDuhjGuj;Jf;F gilnaLj;J te;j ifKD ,ilapy; rpw;wurHfshf ,Ue;j 32 jkpourHfisg; Nghupy; ntd;whd; vd;W kfhtk;rk; Fwpg;gpLfpwJ. ,J fp.K. ,uz;lhk; Ehw;whz;by; KO ,yq;ifapYk; jkpoHfs; gutp tho;e;jhHfs; vd;gijf; fhl;LfpwJ.

,yq;ifj; jPTf;F Gj;jngUkhd; Kk;Kiw te;jjhf kfhtk;rk; Fwpg;gpLfpwJ.Kjy;Kiw te;jNghJ Ml;rpAupikgw;wp jq;fSf;Fs; Nkhjpf;nfhz;l ,uz;L ,af;f murHfspilNa rkhjhdj;ij epiy ehl;bdhH vd;W Fwpg;gpLfpwJ.

,uz;lhtJKiw te;j NghJ Gj;jH ehfjPtpy; ,wq;fp muRupikgw;wp jq;fSf;Fs; NghHGupe;j ,uz;L ehfturHfsJ gpzf;ifj; jPHj;J> me;j murHfs; cupikNtz;bg; NghHGupe;j kzpj;jtrpy; mkHe;J %d;W Nfhb ehfHfSf;F Gj;j jUkj;ijg; Nghjpj;jhnud kfhtk;rKk; Gj;jkj fhg;gpakhd kzpNkfiyAk; Fwpg;gpLfpd;wd.

%d;whtJ Kiw Gj;jH te;jNghJ ,d;W fsdp vd;W miof;fg;gLk; fy;ahzpapy; mur cupikf;fhf rz;ilgpbj;Jf; nfhz;bUe;j ,uz;L ehfturHfSf;fpilapy; epytpa gpzf;ifg; Nghf;fpdhH vd;W kfhtk;rk; $WfpwJ.

kfhtk;rk; ,yq;ifapd; Mjpf;Fbfs; vd jur;rH> yk;Gf;fhzH (Kay; my;yJ ML)> ghypNgh[fH (fhfk;)> NkhupaH (kapy;)> Gypq;jH ,tHfisf; Fwpg;gpLfpwJ. kfhtk;rj;jpd; fijg;gb NtlH tp[aDf;Fk; FNtdpf;Fk; gpwe;j gps;isfs; vdr; nrhy;yg;gl;Ls;sJ. rpq;fstH fhyj;jhy; NtlHfSf;F Ke;jpatHfs; vdf; fhl;lNt kfhtk;r MrpupaH ,e;j Gide;Jiuia GFj;jpAs;shH. NtlHfs; ngUkstpy; ,yq;ifapy; FbNawpa MupaHfNshL ehsiltpy; kzTwT %yk; fye;jhHfs; vd" ,yq;ifapd; gioa tuyhW" vd;w Ehypy; [p.rp. nkd;b]; Fwpg;gpLfpwhH. fz;br; rpq;fstH njd;Gyj;NjhHf;F gilay; gilf;Fk; tof;fk; NtlHfsJ fyg;gpdhy; Vw;gl;lnjd fyhepjp nrypf;kd; mgpg;gpuhag; gLfpwhH.

,e;j ehfHfs;> ,af;fHfs;> NtlHfs; Mjpjpuhtpl ,dkf;fs; vd;gJk; mtHfs; rpwe;j ehfupfk; gilj;jtHfs; vd;gJk; ftdpf;fj;jf;fJ. (rq;ffhyg;GytHfspy; rpyH NtlH ,dj;ijr; rhHe;jtHfshf ,Ue;jpUf;fpwhHfs;.)

,g;NghJ Flhehlhf tpsq;Fk; aho;g;ghzk; Kd;ndhU fhyj;jpy;> mjhtJ fpwpj;;J gpwg;gjw;F mNef Mapuk; Mz;LfSf;F Kd;dH ,uz;L jPTfshf ,Ue;jJ. Nkw;Nf ehfjPgk;> kzpehfjPgk;> kzpGuk;> kzpgy;ytk; vd;Dk; ngaHfshy;toq;fg;gl;l ngUe;jPTk;> fpof;Nf vUik Ky;iyj;jPT vd;W ngaHngw;w rpWjPTk; ,Ue;jd.

,it fhyj;Jf;Ff; fhyk; ,lk;ngw;w flw;Nfhs;fspdhy; ngUk;gFjp mope;J Nghapd. ,d;W aho;ghzf;Flh ehl;ilr; Rw;wpapUf;Fk; Gq;FLjPT> mdiyjPT> kz;iljPT Nghd;w jPTfs; mg;ngUe;jPtfj;jpd; kpQ;rpa gFjpfNsahFk;.

fp.K. tl ,e;jpahit Mz;l ghz;ltHfspy; xUtdhd mHr;Rdd; jPHj;jahj;jpiu Nkw;nfhz;lNghJ ,d;iwa fPupkiyahd eFykiyiaf; nfhz;l kzpGuj;Jf;F te;jhndd;Wk;> me;j ehl;L ehfturddpd; kfs; rpj;jpuhq;fijiaf; fz;L fhjy; nfhz;L mtis jpUkzk; nra;jhndd;Wk; ghujf;fijapy; nrhy;yg;gLfpwJ. mUr;Rdd; -rpj;jpuhq;fij ,UtUf;Fk; gpwe;j rpj;jputhfd; vd;ghd; jdJ je;ijahfpa mUr;Rdidg; Nghupy; ntd;whd; vd;Wk; mtdJ nfhb rpq;ff; nfhbnad;gJk; kfhghujj;jhy; mwpag;gLk;.

,e;jr; rpq;ff; nfhbNa tp[adpd; re;jjjpNahL ehfHfs; kzTwT itj;J ,uz;lwf; fye;jNghJ rpq;fstupd; nfhbahfg;gpd; khwpaJ.

FNtdpia kze;j tp[ad; mtisf; iftpl;L gpd; ghz;ba ,sturpia kze;J nfhz;lhd; vd;W kfhtk;rk; Fwpg;gpl;lhYk; Fyg; gpd;dzp vJTk; ,y;yhj tp[aDf;F %Nte;jHfspy; xUtdhfpa ghz;bad; ngz; nfhLj;jpUf;f khl;lhd; vd;Wk; ehffd;dpif xUj;jpiaNa tp[ad; kzKbj;jpUf;f Ntz;Lk; vd;W KjypahH rp. ,ராrehafk; mtH vOjpa aho;g;ghzr; rupj;jpuk; vd;Wk; Ehypy; $wpAs;shH.

ehfH> ,af;fH muf;fH> NtlH ,tHfs; vy;NyhUk; Kd;Fwpg;gl;lJ Nghy; ,dj;jhy; jpuhtplHfNs. rkaj;jhy; irtHfNs. ,NjNghy; fypq;fj;jpypUe;J ,yq;if te;j tp[aDk; mtNdhL te;j fypq;fHfSk; rkaj;jhy; rpttopghl;bdNu.

ehfH> ,af;fiu kdpjuy;yhNjhH my;yJ miukdpjHfshf kfhtk;rk; rpj;jupg;gjd; Nehf;fk; rpq;fstNu Mjpf;Fbnad;w khaia Njhw;Wtpg;gjw;NfahFk;.

tp[ad; ,yq;ifapy; jiuapwq;fpaNghJ ,d;Ws;s Ie;J <Rtuq;fshd jpUf;NfjPRtuk;> eFNyRtuk;> jpUf;NfhNzRtuk; khkhq;NfRtuk; kw;Wk; Kd;NdRtuk; Nghd;w rpthyaq;fs; mg;NghJk; ,Ue;jpUf;fpd;wd. ,tw;wpy; jpUf;NfjPRtuKk; NfhNzRtuKk; Mwhk; Ehw;whz;by; tho;e;j jpUQdrk;ge;j ehadhH> Re;ju%Hj;jp ehadhH ,UtuhYk; Njthug; ghly;ngw;w jpUf;Nfhtpy;fshFk;.

Nky;Fwpg;gpl;l Ie;J <Rtuq;fistpl njd;dpyq;ifapy; Gfo;ngw;w fjpHfhkk;> NjNte;jpuKidapy; re;jpunkstPRtuH Nghd;w irtrka Myaq;fSk; kj;jpapy; rptndhspghj kiyAk; ,Ue;jpUf;fpd;wd.

,yq;ifia Mz;l ,af;fHFy kd;ddhd ,uhtzd; kpfr; rpwe;j rptgf;jdhf tpsq;fpatd;. jpUQhdrk;ge;jH ",uhtzd; NkyJ ePW" vd;W jpUEhw;Wg; gjpfj;jpy; ,tid Nghw;wpg; ghbAs;shH. vl;lhk; Ehw;whz;by; tho;e;j khzpf;fthrfH ,uhtzdpd; gl;lj;jurpia MHfyp R+o;njd;dpyq;if mofkH kz;Nlhjupf;Fg; NguUs; ,d;gk; mspj;j ngUe;Jiw Nkagpuhid rPupathahy; FapNy njd;ghz;behlidf; $tha; vd Fapy;gj;jpy; rpwg;gpj;Jg; ghbAs;shH. "ngUe;Jiw Nkagpuhd;" vd;W Jha jkpopy; ehSk; jkpo;tsHf;Fk; Qhdrk;ge;jH Fwpg;gpl;lJ khNjhl;lj;J jpUf;NfjPRtuj;jpy; vOe;jUsp ,Uf;Fk; rptidNa. kh vd;why; ngupaJ vd;W nghUs;. Njhl;lk; vd;why; Jiw vd;W nghUs;. ,e;j khNjhl;lNk gd;ndLq;fhykhf ,yq;ifapd; Kf;fpa JiwKfkhf tpsq;fpaJ. tq;fhsf;Flhf; flYf;$lhf fPioj;Njrq;fSf;Fg; gazk; nra;Ak; kuf;fyq;fSk;> rPdNjrj;jpypUe;J tUk; kuf;fyq;fSk; khNjhl;lk; topahfNt Ngha;te;jd.

jpUf;NfhNzRtu kiyapy; fhzg;gLk; Mokhd ngupa ntl;L ,uhtzd; ntl;nld;Nw ,d;Wk; miof;fg;gLfpwJ. jpUNfhzkiyf;F tlf;Nf cs;s fd;dpahtpy; fhzg;gLk; nte;ePH Cw;Wf; fpzWfs; ,uhtzd; jdJ jhahupd; epidthf ntl;bdhd; vd;w IjPfKk; ,d;Wtiu jkpo;kf;fspilNa ,Ue;JtUfpwJ.

,uhkhaz fhyj;jpy;> ,yq;ifapd; Nkw;Ff; fiuNahuj;jpy; ,g;NghJ khNjhl;lk; (kd;dhH) vd;W miof;fg;gLk; khe;ij vd;Dk; efiuj; jiyefuhff; nfhz;LehfH tFg;igr; NrHe;j Xtpa Fyj;jtUk;> Njtrpw;gpAkhfpa tpRtfHkhtpd; tk;rj;jtuhfpa fk;kpaH Ml;rpnra;J te;jhHfs;. ,yq;if Nte;jd; ,uhtzd; Njtp kz;NlhjupAk;> mtd; rpwpa je;ijahfpa FNgud; Njtp rpj;jpuNuifAk;> ,k;khe;j efiuMz;l Njtfk;kpa murFy tk;rj;Jg; ngz;fNs. KUff; flTshy; Ml;nfhs;sg;gl;l mRuHNfhdhfpa R+ugJkDila Njtp gJkNfhisAk; khe;ij efuj;jtNs.

khe;ijia Mz;l murH fhe;jf;Nfhl;ilnad;W gyNjrj;jhuhy; Nghw;wg;gl;lJk;> Jhq;nfapy; vd;W GwehDhw;wpy; rpwg;gpf;fl;lJkhd ,Uk;Gf; Nfhl;ilia cilatHfshfTk;> thzpgr; nropg;Gw;wtHfshfTk;> tPuk; nfhil> ,ir> rpw;gk;> Xtpak; Nghd;wtw;wpy; rpwg;Gw;wtHfshfTk; tpsq;fpdhHfs;.

khe;ijapy; tho;e;j XtpaFyj;jhupd; rpj;jpuj; njhopypd; rpwg;Gf;fhuzkhfNt Xtpak; vd;w nrhy; jkpopy; toq;FfpwJ.

vgpNugpa nkhopapy; ahidapd; je;jj;Jf;Fk;> Fuq;Ff;Fk;> mfpYf;Fk;> kapYf;Fk; cupa nrhw;fs; ,gk;> fgp> mfpy;> Njhif vd;Dk; jkpo;r; nrhw;fNs. ,NjNghy; fpNuf;f nkhopapy; muprp> ,Q;rpNtH> fWth vd;Dk; gz;lq;fisf; Fwpf;Fk; nrhw;fs; Jha jkpo;r; nrhw;fNs.

Xtpauy;yhj kWehfH tk;rj;J murHfs; fjpukiy> ,d;W Ky;iyj;jPT vd;W miof;fg;gLk; vUikKy;iyj;jPtpYk;> FjpiukiyapYk; ,Ue;Jmurhz;L te;jhHfs;. my;ypaurhzpAk;> vopdpAk;> gpl;lq;nfhw;whDk;> FkzDk; FjpukiyapYk;> Me;ij> Mjdoprp> ey;ypaf;Nfhld;> tpy;ypahjd; vd;ghH khe;ijapYk;> vUikA+ud; vUikKy;iyj;jPtpYk; murhz;ljhf GwehDhW - mfehDhw;Wg; ghly;fshy; mwpa KbfpwJ.

,e;jf; fjpukiyNa Nghj;Jf;NfaH fgyj;jpy; fe;jHFil vd;Wk; xy;yhe;jH fhyj;jpy; fe;jNuhil vd;Wk; Xilf;Fwpr;rp vd;Wk; jpupayhapw;W.

tp[ad; xd;wpy; khe;ijapy; my;yJ fPupkiyapy; fiute;J ,wq;fpapUf;f Ntz;Lk;. aho;g;ghz itgkhiy tp[ad; fjpukiyapy; te;jpwq;fpajhfNt nrhy;fpwJ. "fjpukiyapy; trpj;j ehfturDld; el;Gf; nfhz;L> ,yq;ifapy; ghoile;Jfple;j Nfhtpy;fisg; GJg;gpj;Jk; Gjpa Nfhtpy;fisf; fl;btpj;Jk; te;jhd;" vd;Dk; fHzguk;guf; fijiaj;jhd; kapy;thfdg; GytH jhk; vOjpa aho;g;ghz itgtkhiyapy; Fwpg;gpl;bUf;f Ntz;Lk;.

tp[aDf;Fg;gpd; rpy jiyKiwf;Fs; ,yq;ifaurHfs; fypq;fFyk; ePq;f ehfHFyj;jtuhdhHfs;. mjhtJ jkpoHfshdhHfs;.

mNrhfr; rf;futHj;jp (fp.K. 274-237) ,yq;ifapy; Gj;j kjj;ijg; gug;g mDg;gpa mtdJ kfs; rq;fkpj;ijAk;> kfd; kfpe;jDk; te;jpwq;fpa ,lk; ,d;iwa fPupkiyahFk;. mg;NghJ mDuhjGuj;ij Mz;L nfhz;bUe;j kd;ddhd Njtek;gpa jPrd; (fp.K.247-207) ehftk;rj;J murdhthd;. mtd; rpq;fs murdy;yd;. mtdJ ngaH rpq;fsg; ngaud;W. Njtek;gpa jPrd; vd;why; Njtid ek;gpa jPrd; vd;gJ nghUshFk;. jPrd;> ehfd; ehftk;rg; ngaHfshFk;. mtdJ je;ijapd; ngaH %j;jrptd;. Rj;jkhd jkpo;g; ngaH. Njtek;gpajPrdpd; gpd; mupaiz Vwpa mtdJ rNfhjuHfsJ ngaHfs; KiwNa cj;jpad;> kfhrptd; vd;gjhFk;. ,tHfSf;Fg; gpd; Nrhuehfd;> ,sehfd;> mgaehfd;> =ehfd;> Fl;lehfd;> kfhehfd; vdg; gy ehfHFy murHfs; ,yq;ifia Mz;bUf;fpwHfs;.

ehftzf;fk; jkpoHfs; kj;jpapy; (rpq;fstHfSk; ehfHfspd; guk;giuahjyhy; mtHfs; kj;jpapYk; ehftzf;fk; fhzg;gLfpwJ)gutyhf ,Ue;jpUf;fpwJ. ehfHNfhtpy;> ehfjk;gpuhd; Nfhtpy;fs; ehftopghl;NlhL njhlHGila irt Myaq;fshFk;. jkpoHfsJ ngaHfs; gy ehfj;NjhL njhlHGilajhf ,Ug;gJ mtjhdpf;fj;jf;fJ. ehfehjd;> ehfuhrh> ehfk;kh> ehNfRtup Nghd;w ngaHfs; ,d;Wk; tof;fj;jpy; ,Uf;fpwJ.

,uz;lhk; Ehw;whz;ilr; rhHe;j fpNuf;f thdpayhsH njhykp ehfHfis Fwpg;gpLk;NghJ gpd;tUkhW tHzpf;fpwhH-

"Mz;fsJk; ngz;fsJk; fhJfs; ngupjhf ,Uf;Fk;. ,tHfs; (ehfHfs;) ,uz;L fhJfspYk; ngupa Jis Nghl;L Kj;Jf;fs; gjpj;j NjhLfis mzpthHfs.;" ngz;fs; kl;Lky;y Mz;fSk; fhJf;Fj; NjhL NghLk; tof;fk; kpf mz;ikf;fhykhf jkpoHfs; kj;jpapy; ,Ue;jpUf;fpwJ. (ehDk; Mq;fpyg;gs;spf;Fg; Nghd gpd;dUk; fhjpy; NjhLNghl;bUe;Njd;.)

,Nj njhykp jhd; tiue;j cyfg; glj;jpy; ,yq;ifiaAk; tiue;Js;shH. Nkw;Nf rpyhgk; njhlf;fk; fpof;Nf jpUNfhzkiyf;Ff; fPNoAs;s gpuNjrj;ij mtH "ehfjPg" (Nagadibi) vd;Nw Fwpg;gpLfpwhH! tlNkw;Fg; gFjpia jkpo; nrhy;yhd jhkpuguzp muG nkhopapy; xypkhw;wk; nra;ag;gl;l jg;gpuNgd; (Taprobane) vd;w ngauhhy; Fwpf;fpwhH. fiuNahu efuq;fis jkpo;g; ngauhd gl;bdk; vd;w thHj;ijahy; Fwpg;gpLfpwhH. NkYk; ,yq;ifia rhypNf (rhypA+H) vd;Wk; rptndhsp ghjkiyia Oulipada vd;Wk; Fwpg;gpLfpwhH. Vida CHg;ngaHfs; jkpopy; my;yJ mjd; Neupilahd fpNuf;f nkhopngaHg;gpy; fhzg;gLfpwJ.

rq;f ,yf;fpaq;fspy; xd;whd gl;bdg;ghiy ,uz;lhapuk; Mz;LfSf;F Kd; jkpofj;jpw;Fk; <oj;Jf;Fk; ,ilapy; epytpa thzpf cwit njspthf;FfpwJ.

"ePupd; te;j epkpH gupg; GutpAk;
fhyp;d; te;j fUq;fwp %l;ilAk;
tl kiyg; gpwe;j MuKk; mfpYk;

....................................................

fq;ifthupAk; fhtpupg; gaDk;
<oj;JzTk; fhofj; jhf;fKk;
mupaTk; ngupaTk; neupa <z;b
tse;jiy kaq;fpa ede;jiy kWfp"
             (gl;bdg;ghiy 185-193)

NkYk; jkpofk; - <ok; ,uz;Lf;Fk; ,ilapyhd cwit cWjpnra;tJNghy rq;fg; GytHfs; gl;baypy; <oj;Jg;G+je;NjtdhH vd;w GytH ngaUk; ,lk; ngWtJ Fwpg;gplj;jf;fJ.

fp.K.483 y; ,Ue;J fp.gp. 896 tiu mjhtJ tp[ad; Kjy; fhrpag;gd;tiu RkhH 1>400 Mz;Lfs; ,yq;ifia Mz;l kd;dHfspy; ahUNk jdpr; rpq;fstH ,y;iy. fhuzk; rpq;fs ,dKk; rpq;fsnkhopAk; fp.gp. 7 my;yJ 8 Mk; Ehw;whz;lstpNyNa cUthf;fg;gl;L milahsk; fhzg;gLfpwJ. ,jdhNyNa ,yq;ifj; jPTf;F rpq;fsj;jpy; ngaH ahJk; ,y;iy. =yq;fh vd;gJ fpue;j (jpUe;jhj rk];fpUjk;) nkhopr; nrhy;yhFk;. rpq;fsjPg vd;w nrhy; kfhtk;rj;jpy; ,UKiwAk; R+otk;rj;jpy; xNunahUKiwAk; ,yq;ifiaf; Fwpf;f mjd; MrpupaHfshy; vLj;jhsg;gLfpwJ.

,jw;Ff; fhuzk; ,Uf;fpwJ. ,yq;if vg;NghJk; %d;W my;yJ mjw;F Nkyhd gFjpfshfg; (uh[ul;il> khaul;il> cUFzul;il> aho;g;ghzk;) gpupf;fg;gl;L murHfshy; Mz;Lte;jgbahy; "Vf,yq;if" vd;w czHT gpwf;f topapy;yhJ Nghapw;W. Jl;l ifKD> Kjyhk; guhf;fpukghF> Kjyhk; tp[aghF ,tHfs; kl;LNk KO ,yq;ifiaAk; jq;fs; Ml;rpf;Fs; nfhz;Lte;jjhf ek;gg;gLfpwJ.

tp[aghF fp.gp. 1038y; ,uh[hjpuh[d; vd;w Nrhokd;dyhy; nfhy;yg;gl;l rpq;ifefH murdhd khdguzdpd; kfshd jpyfRe;jupiaj; jpUkzk; nra;J jdJ gl;lj;jurpahf;fpdhd;. khdguzpd; kfNd Kjyhk; guhf;fpukghF Mthd;. jtdJ jhahH ngaH ,uj;jpdty;yp. mtd; rp;q;fGuj;jpy; gpwe;jjhf ,uhl;rjFsj;jUNf mtdhy; ntl;lg;gl;l rhrdk; $Wk;. aho;g;ghz rpq;ifahupa rf;futHj;jpfs; ,uhNkRtuj;ij Mz;l gpuhkz Fyj;jurUld; rk;ge;jk; nra;J Mupa murg; ngaH Gide;J cgtPjKe;jupe;jpUe;jhHfs;. mJ NghyNt guhf;fpukghFTf;Fk; cgeadr; rlq;F nra;ag;gl;lJ. vdNt guhf;fpukghF je;ijtopapYk; jha;topapYk; jkpoDk; irtDk; Mthd;.

gz;ilf;fhyj;jpy; ,yq;ifapy; trpj;j ehfUk;> ,af;fUk; "vY" vd;w nkhopiaNa NgrpdhHfs;. ,J gpd;dH "<O" vd toq;fg;gl;lJ. ,jd; fhuzkhfNt ,yq;iff;F "<ok;" vd;w ngaH cz;lhapw;W. "<ok;" "rPok;" vd kUtpr; gpd; "rp`ok;" "rpq;fsk;" vd khwpaJ. "rp`" vd;w ghypnkhopr; nrhy;ypd; nghUs; "rpq;fk;" vd;gjhFk;. tp[ad; rpq;fj;jpd; topj;Njhd;wy; vd;gjhy; mtd; re;jjpapdH rpq;fstH vd;W miof;fg;gl;lhHfs; vd kfhtk;r MrpupaH Fwpg;gpLtJ mtuJ fw;gidNa.

rpq;fs nkhopapd; jha;nkhopahd <onkhop Ngrpte;jgbahw;whd; aho;g;ghzj;jpYs;s rpy CHfspd; ngaHfSk;> fhzpj; Njhk;Gfspd; ngaHfSk; "rpq;fsg; ngaHfshf" Njhw;wkspf;fpd;wd. mg;ngaHfs; tp[ad; ,yq;iff;F fhyb vLj;J itf;F Kd;dNu tof;fpy; ,Ue;jd vd;gjpy; ve;j ma;aKk; ,y;iy. ,Nj rkak; FUehf;fy;> Nffhiy Nghd;w rpq;fs CHfspd; Njhk;Gfs; jkpopy; ,Ug;gJ Fwpg;gplj;jf;fJ.

,d;iwa rpq;fsnkhop ghyp> rk];fpUjk;> jkpo;> vYnkhopfspd; fyg;gpdhy; cUthfpa xU fjk;g nkhopahFk;. rpq;fs nkhopapy; fhzg;gLk; nrhw;fspy; %d;wpy; xU gq;F jkpo;r; nrhw;fis Ntuhff; nfhz;litNa. rpq;fs nkhopapd; vOj;J tbtk; ngUk;ghYk; njYq;F fd;dl nkhopfis xj;J ,Ur;fpwJ. fhuzk; rpq;fs nkhopf;F vOj;J tbtKk; mikj;jtHfs; njd;ehl;bypUe;J ,yq;iff;F te;j ehfhHr;;RdH> Nghjpjj;JtH Nghd;w jpuhtpl Gj;j NjuHfNs.

ghz;LthrdJ Ml;rpapy; kfjehl;bypUe;J te;j mDuhjd; vd;w murFkhud; vd;gtNd jdJ ngauhy; mDuhjGupia jiyefuhf;fpdhd;.

mDuhjGuj;J murHfs; fjpukiyia jiyefuhff; nfhz;L Ml;rp nra;j aho;g;ghz murHfNshL el;Gupik nfhz;L tho;e;jNjhL kzTwTk; itj;Jf; nfhz;lhHfs;. rpy rpq;fs murHfs; irtrkapfshfTk; ,Ue;jpUf;fpwhHfs;. mJ NghyNt jkpo; kf;fs; rpyUk; gTj;jHfshf ,Ue;jpUf;fpwhHfs;. 1946 k; Mz;L vLf;fg;gl;l Gs;sp tpguj;jpd;gb 2. 6 tpOf;fhL ,yq;ifj;jkpoH jq;fisg; Gj;jrkaj;jpdH vd njuptpj;J ,Ue;jhHfs;.

NkNy Fwpg;gpl;lJNghy; Njtek;gpajPrdpd; jhahUk; %j;jrptdpd; gl;lj;jurpAk; ehftk;rj;jtNs. mf;fhuzk; gw;wpNa "ehfd;" "jp];]d;" vd;Dk; ngaHfs; %j;jrptdpd; gps;isfSf;F ,;lg;gl;lJ.

kfjehl;L mNrhfDk; Njtek;gpajPrDk; rkfhyj;jtuhthH. Gj;jkjj;ij ,yq;ifapy; gug;g mNrhfd; jdJ kfs; rq;fkpj;ij> kfd; kfpe;jd; ( mNrhfdJ tuyhw;Wg;gb mtDf;F kfd; ,Ue;jjw;F Mjhuk; ,y;iy) ,UtiuAk; Gj;jH Qhdk; ngw;w nts;suR kuj;jpd; fpisNahL mDg;gp itj;jhd;. mtHfis Vw;wpte;j fg;gy; aho;g;ghzj;J tlfiuapy; ,g;nghOJ rk;Gj;Jiwnad miof;fg;gLk; rk;G Nfhsj;jpy;jhd; te;jpwq;fpd.

Njtek;gpajPridg; Nghd;Nw fjpukiyia Mz;l murHfSk; Gj;jkjj;ijj; jOtp Gj;j gs;spfisAk; jhJfHg;q;fisAk; fl;Ltpj;jhHfs;. aho;g;ghzj;jpy; cs;s fe;jNuhilapy; mfo;thuha;r;rpapd; NghJ fz;nlLf;fg;gl;l Gj;jkj topghl;Lr; rpd;dq;fs; ,e;j murHfshYk; mjw;Fg; gpd;dUk; fl;lg;gl;l tpfhiufspd; mopghLfNs.

jkpoHfs; ehd;F my;yJ Ie;J Ehw;whz;L fhykhf rkz Gj;jrkaj;jtHfshf ,Ue;jpUf;fpwhHfs;. rq;ffhyg; GytHfs; gyH rkz> Gj;jkjj;jtuhtH. Nfhtyd; mepahakhff; nfhy;yg; gl;lgpd; khjtpAk;> mtsJ kfs; kzpNkfiyAk;> Nfhtyd; jha;je;ijaUk; (kheha;f;fd;) Gj;jkjj;ij jOtpdhHfs; vd kzpNkfiy $WfpwJ. mNj rkak; fz;zfpapd; ngw;NwhH (khrhj;jhd;) rkz kjj;ij jOtpdhHfs;.

jkpopy; cs;s Ik;ngUk; fhg;gpaq;fspy; kzpNkfiyAk; Fz;lyNfrpAk; Gj;jkj fhg;gpaq;fshFk;. rpe;jhkzp rkzkj fhg;gpak;. rpyg;gjpfhuj;ij ,aw;wpa ,sq;Nfh mbfs; rkzKdptuhtH. tisahgjp mope;njhope;J Nghdjhy; mjd; MrpupaH gw;wpa Fwpg;G vJTk; njupatpy;iy.

mDuhjGuj;jurHfs; typik Fd;wpa fhyj;jpy; RahjPdkhfTk;> typik kpf;f fhyj;jpy; jpiwnrYj;jpAk; muRGupe;J te;jhHfs;.

mDuhjGuk; fjpukiyad;wp Nkw;Nf fy;ahzpapYk; (fsdp)> fpof;Nf nfhl;bahuhj;jpYk;> njw;Nf jprkfhuikapYk;> khj;jisf;F tlf;Nf Nydnjhiw vd;Dk; ,le;jpYk; ehf ,uhfjhdpfs; ,Ue;jd.

mDuhjGuj;jpy; tp[adpd; re;jjp Ie;J jiyKiwf;Fs; mw;Wg;Nghf fypq;fUk; ehfUk; fye;j kprpuFyj;jtNu mjd;gpd; murhz;L te;jhHfs;. ghz;b ehl;bypUe;J gyjlit gilnaLj;J te;j jkpourHfSk; mDuhjGuj;ij ifg;gw;wp murhz;L te;jhHfs;. mg;NghJ NkYk; gy jkpo;f; FbfSk; ,yq;ifapy; FbNawpd.

ehfUk;> ,af;fUk;> fypq;fUk;> NtlUk;> jkpoUk; fye;Nj rpq;fs ,dk; cUthfpaJ. njw;Nf khj;jiw njhlf;fk; tlf;Nf rpyhgk;tiu thOfpd;w fiuNahu kf;fs; vy;NyhUk; jkpo;ehl;bypUe;J FbngaHe;J ehsiltpy; rpq;fstHfshd jkpoHfNsahtH. mz;ikf; fhyj;jpy;$l ePHnfhOk;G> rpyhgj;jpy; jkpo;ehl;bypUe;J FbngaHe;j gutH kjkhw;wk; fhuzkhf jkpio tpLj;J rpq;fsj;ij fw;if nfhopahfg; GFj;jpajpdhy; rpq;fstHfshf khwpdtHfNs. ,NjNghy; thzpf epkpj;jkhf nfhOk;Gf;F te;J FbNawpa jkpo;ehl;L nrl;bkhH> ehsiltpy; nfhOk;Gr; nrl;bfshf khwp ,d;W KOr; rpq;fstHfshf khwptpl;lhHfs;.

rpq;fs murHfs; jq;fSf;Fs; mupahrdj;Jf;F Nkhjpf; nfhz;l Nghnjy;yhk; ghz;ba> Nrhoehl;L kd;dHfspd; cjtpiaNa ehbdhHfs;. mq;fpUe;J ngUk; gilfis jpul;b Ml;rpapy; ,Ue;jtHfisj; Juj;jptpl;L Ml;rpiaf; ifg;gw;wpdhHfs; ,tHfshy; nfhz;Ltug;gl;l gilapdH ,yq;ifapy; jq;fp ehsiltpy; rpq;fstHfshfTk; gTj;jHfshfTk; khwpdhHfs;.

rhSf;fpa kd;ddhd MwhtJ tpf;fpukhjpj;jDf;F tp[aghFthy; mDg;gg;gl;l JhJtHfis NrhoHfs; mtkjpj;jhHfs; vd;gjw;fhf NrhoHkPJ gilnaLf;f tp[aghF Kide;jNghJ mtdJ Ntsf;fhug;gil mjw;F vjpuhff; fpsHr;rp nra;jJ.

rpq;fs murHfs; fhyj;Jf;F fhyk; ghz;ba Nrho ,sturpfis jpUkzk; nra;J nfhz;ljhy; me;j ,sturpfisj; njhlHe;J gpuhkzH> gilj;jiytHfs;> Ntiyf;fhuHfs; FbngaHe;jhHfs;. ,tHfSk; ehsiltpy; rpq;fs r%fj;NjhL rq;;fkkhdhHfs;.

fz;buh[;aj;jpd; filrp ehd;F ehaf;f kd;dHfs; fhyj;jpy; jkpo;ehl;bypUe;J nfhz;Ltug;gl;l gilj;jsgjpfs;> ke;jpupgpujhdpfs; fhyg;Nghf;fpy; rpq;fstHfs; MdhHfs;. fz;b xg;ge;jj;jpy; ifnaOj;jpl;l fz;ba jiyahupfspy; miuthrpg;NgH jkpopNyNa ifnaOj;jpl;lhHfs;.

,d;iwa fz;ba gpuGj;jt FLk;gq;fshd uj;tj;ij> mYtpfhiu> vfynghy> nkhd;whnty> gpypkj;jyht> nfg;gl;bg;nghy mry; jkpo;g; ngaHfspd; jpupNg.

mYtpfhiu vd;gJ msTfhud; mjhtJ epyj;ij msg;gtd;.

vfynghy vd;gJ vy;iyg; ghJfhtyidf; Fwpf;Fk;.

uj;tj;ij vd;gJ ujthjad; vd;w nrhy;iy mbahff; nfhz;lJ. mjhtJ murdpd; fl;lisg;gb firabj; jz;lidia epiwNtw;Wgtd;.

nkhd;whty jkpo;r;nrhw;fshd kz;Ntiy vd;gjd; jpupghFk;. kz;Ntiyf;Fg; nghWg;ghf ,Ug;gtd;. GytH rf jiytd; rkd; gpypkj;jyht . jiyikg;GytH.

,Nj Nghy; nfg;ngl;bg;nghy fy; rf Ntiy rf ghyd; - mjhtJ fy;yhyhd fl;bl Ntiyia Nkw;ghHit (ghydk;) nra;gtd;.

gz;lhuehaf;f vd;w ngaH muz;kid nghf;fp\j;Jf;F jiytdhf ,Ug;gtidf; Fwpf;Fk;.

rpq;fstupd; guk;giuia gpd;Ndhf;fpg; ghHj;jhy; mJ xU jkpod; my;yJ jkpor;rpapd; njhlf;fj;jpy; Ngha; Kbtijg; ghHf;fyhk;.

vdNt ehfH> ,af;fH> ,ak;gH> NtlH> jkpoH Nghd;w jpuhtpl ,dj;jtNu tuyhw;W mbg;gilapYk;> ,jpfhr mbg;gilapYk; ,yf;fpa mbg;gilapYk; ,yq;ifapd; G+HtPf Fbkf;fshtH. Ml;rpj;jiytH re;jpupfhTk; kw;Wk; rpq;fs - gTj;j ,dthjpfs; $WtJNghy; te;NjW Fbfshd rpq;fstH my;y.


   இராமாயணத்தில் இராவணன் 

<http://kuttybala4165.blogspot.com/2012/02/96.html


ராவணன் போல் ஒரு தமிழ் வீரன் இராமாயணத்தில் இல்லை.. கதைக்காக தமிழனை அப்படி காட்டியிருந்தாலும்.. அவனின் வீரம் போற்றுதலுக்குறியது.. மற்றும் மாற்றான் தோட்டத்து மல்லிகையை அவனின் கை படாது வைத்திருந்த கண்ணியவான்..

உண்மையில் தமிழ் உலகம் தந்த மாபெரும் வீரன் அவன். வரலாற்றின் திரிபுகளால் கொடுங்கோலன் ஆக்கப்பட்டான். ஆனால் என்னைப் பொறுத்தவரைக்கும் சிறந்த சிவபக்தன். இராமனை விட மேலானவன்.

இராவணன் இராவணன் இலங்கையை ஆட்சி செய்த அரசனாகவும், பக்தனாகவும், இராமனுக்கு நேர் எதிராகவும் இராமாயணத்தில் சித்தரிக்கப்பட்ட தீய கதாபாத்திரம் ஆவார். பல ஓவியங்களில் இராவணன் பத்துத் தலைகளை உடையவனாக சித்தரிக்கப்படுகின்றார். இராவணனுடைய ஆட்சியின் போது இலங்கை வளமாகக் காணப்பட்டதாகவும், இராவணன் விமானம் ஒன்றை வைத்திருந்ததாக இராமாயணம் கூறுகின்றது. வாரியபொல - "வானோடும் களம் இறங்குமிடம்" போன்ற ஊர் பெயர்களும் இலங்கையில் உண்டு என்பது இங்கு குறிக்கத்தக்கது. இராவணன் பிராமணராகவும் சிவபக்தி மிகுந்தவனாகவும் சித்தரிக்கப்படுகின்றார். அதேவேளை, அவன் ஒரு அசுரனாகவும், அசுரர்களின் அரசனாகவும் சித்தரிக்கப்படுகின்றான். இராவணன் பற்றிய நோக்குகள் இலங்கையிலும், தமிழ்நாட்டிலும், இந்தியாவின் பிற பகுதிகளிலும்
வேறுபட்டு காணப்படுகிறன.

இராமாயணத்தில் இராவணன்

இராமாயணத்தில் இராவணன் இராமரின் மனைவியான சீதையைக் கடத்தி சென்றதாகவும், இலங்கையில் சிறைவைத்துத் திருமணம் செய்ய எத்தனித்ததாகவும். இவன் பல பெண்களை பலாத்கரமாக தன் மனைவிகளாக அடைந்ததாகவும் சித்தரித்தனர். மண்டோதரி, வேதவதி, ரம்பா ஆகியோர் இவர் மனைவியர்கள்.

இராமன் ஆண்டாலென்ன இராவணன் ஆண்டாலென்ன - நாட்டு நிலைமை பற்றி எவ்வித அக்கறையும் இல்லாமல் இருப்பவர்களைப் பார்த்து இப்படிச் சொல்வது வழக்கம்.

அதாவது இராமன் ஆண்டால் நாடு நன்றாக இருக்கும் என்றும், இராவணன் ஆண்டால் நாடு மோசமாக இருக்கும் என்றும் கர்ண பரம்பரையாக சொல்லிக் கொண்டிருக்கிறோம்.

உண்மையில், இராமன் ஆட்சி என்று சொல்லப்படுவது, சிம்மாசனத்தில் உட்கார்ந்திருந்த செருப்பின் ஆட்சிதான். அந்த ஆட்சியின்போது இராமனும் சீதையுமே காட்டில் திரிய வேண்டியிருந்தது என்றால், அந்த நாட்டு மக்கள் எங்கெங்கே திரிந்திருப்பார்களோ!

வனவாசம் முடிந்து நாடு திரும்பிப் பட்டாபிஷேகம் செய்து கொண்ட பிறகாவது ராமனால் சிறப்பாக ஆட்சி செய்ய முடிந்ததா? இல்லை.... யாரோ எதையோ சொன்னார்கள் என்று மனைவி சீதையை தீக்குளிக்கச் செய்த பெண்ணடிமைத்தனம்தான் அந்த ஆட்சியில் நிலவியது. அதன்பிறகும் அவளைக் காட்டுக்கு அனுப்பிவிட்டான் மகாராசன் இராமன்.

இப்படியெல்லாம் சீதை என்ற பெண் தன்னந்தனியாக திரிய வேண்டியிருந்ததை மனத்தில் வைத்துத்தான், நமது தேசத் தந்தை மகாத்மா காந்தியும், “நடு இரவில் ஒரு பெண் உடல் நிறைய நகைகளை அணிந்துகொண்டு தன்னந்தனியாக நடக்கும் சூழ்நிலை இந்த நாட்டில் எற்பட்டால் அதுவே இராமராஜ்ஜியம் என்றார் போலும்.

இராவணன் ஆட்சி எப்படி நடந்தது? அவன் ஆண்ட இலங்கையின் அழகையும் அங்கிருந்த மக்களின் செழிப்பான நிலையையும், கலைகள் ஒங்கியிருந்த சூழலையும் கம்பன் வர்ணித்திருக்கும் விதத்திலிருந்தே தெரிந்து கொள்ள முடியும். நல்லது நடப்பதைப் பொறுத்துக்கொள்ள முடியாத வயிற்றெரிச்சல்காரர்கள் அதைக் கெடுக்க நினைப்பது போல, ஓங்கியுயர்ந்த மாளிகைகளைக் கொண்ட இலங்கையை இராம பக்தனான அனுமன் தன் வாலில் பற்றிய தீக் கொண்டு அழித்ததையும் இராமாயணம் வர்ணிக்கிறது. எப்படிப் பார்த்தாலும் இராமனின் அயோத்தியைவிட ஆயிரம் மடங்கு உயர்வானதாகவே இருந்திருக்கிறது இராவணன் ஆண்ட இலங்கை. அப்புறம் என், நல்ல ஆட்சியை இராமன் ஆட்சி என்றும் மோசமான ஆட்சியை இராவணன் ஆட்சி என்றும் சொல்கிறோம்?

இந்தக் கேள்விக்கான விடையைத்தான் 60 ஆண்டுகளுக்கு முன்பு உரக்கச் சொல்லின திராவிட இயக்கங்கள். ஆரிய ஆதிக்கத்தின் விளைவால், தமிழ் மகாகவியான கம்பன் ஆரியத்தின் தாசானு தாசனாகி, வால்மீகியையும் மிஞ்சிடும் வகையில் கற்பனைப் பாத்திரங்களான இராமனைத் தெய்வம் என்றும் தமிழ் மன்னனான இராவணனை அரக்கன் என்றும் சித்திரித்து இராமாயணத்தைப் படைத்தான்.

கவிச்சுவையிலும், பக்தி சொட்டும் தமிழிலும் கம்பன் பின்னி எடுத்திருந்த காரணத்தால் இராமனே நமக்கும் தெய்வமானான். தமிழ் மன்னனான இராவணன் அரக்கன் ஆனான்.

இந்த ஆரியப் பண்பாட்டு படையெடுப்பை விரட்ட வேண்டும், காப்பியங்கள் வழியாகத் தமிழ் மக்களின் மனங்களில் வரையப்பட்டுள்ள இழிவான சித்திரம் அழிக்கப்படவேண்டும் என்பதைத் திராவிட இயக்கங்கள் போர்க்குரலோடு வலியுறுத்தின. கம்பராமாயணம் தமிழர்களை இழிவுபடுத்தும் காப்பியமே என்பதை நாவலர் சோமசுந்தர பாரதியாருடனும், அறிஞர் ரா.பி. சேதுப்பிள்ளை அவர்களுடனும் மேடையில் வாதிட்டு வென்று காட்டினார் பேரறிஞர் அண்ணா.

அடுத்தவன் எழுதியதைக் குற்றம் சொல்லத்தான் தெரியுமா? தமிழனின் பெருமையை உணர்த்தும் விதத்தில் உங்களால் ஒரு காப்பியத்தை படைக்க முடியுமா என்ற கேள்வி எழுப்பியவர்களும் அப்போது உண்டு. அத்தகையவர்களின் வாயை அடைக்கும் விதத்தில் புலவர் குழந்தை அவர்களால் படைக்கப்பட்டதுதான் இராவண காவியம்.

வால்மீகி, கம்பர், துளசிதாசர் இன்னும் பலர் எழுதிய இராமாயணங்களில் உள்ள செய்திகளையே அடிப்படையாகக் கொண்டு, இராவணன் மீது சுமத்தப்பட்ட பழியைத் துடைக்கும் மாற்றுக் காப்பியத்தைப் படைத்தார் புலவர் குழந்தை. அவரது படைப்பு, கற்பனைப் பாத்திரமான இராவணனின் பழியை மட்டும் துடைக்கவில்லை. நெடிய பாரம்பரியம் கொண்ட தமிழ்ச் சமுதாயத்தின் பண்பாட்டுப் பெருமைகளையும் மீட்டெடுத்தது. இலக்கியத்தின் இலக்கு எதுவாக இருக்கவேண்டுமோ அதனை உணர்ந்து செய்யப்பட்டதே இராவண காவியம் எனும் பெருங்காப்பியம் குடும்பம் இராவணனது தந்தை வைச்ரவ மகரிஷி ஆவார். வீடணன், கும்பகர்ணன், சூர்ப்பணகை ஆகியோர் உடன் பிறப்புகளாவர்

வேத வித்தகன் இராவணன் சாம வேதத்தில் நிபுணத்துவம் பெற்றவன். இதனை இராமாயணமே எடுத்தியம்புகிறது. இவன் தனது கை நரம்புகளால் சாம கானம் பாடி சிவனை மகிழ்வித்ததாகவும் இராமாயணம் கூறுகின்றது.

கைலாயத்தைத் தூக்கும் இராவணன் (இராவணன், பத்துத் தலை கொண்ட இலங்கை அரசன். இராமனுக்கு எதிரியான இவன் மிகச் சிறந்த சிவபக்தன். புராணங்களில் இராட்சசனாகச் சித்தரிக்கப் படுபவன்.) கைலாயத்தை தன் நாட்டில் வைக்க விரும்பிய இராவணன் வடக்கே சென்று, எந்த வித கடினமும் இல்லாமல் இமயத்தைத் தூக்கி தன் நாடு நோக்கி நடந்தான். மலையில் திடீரென ஏற்பட்ட ஆட்டத்தை உணர்ந்த பார்வதி தேவி பாதுகாப்பு வேண்டி சிவனிடம் ஓட, நடந்ததை அறிந்த சிவன், இராவணனுக்கு ஒரு பாடம் புகட்ட விரும்பி தன் இடது கட்டைவிரலால் மலையை சற்று அழுத்த, தப்பிக்க வழியின்றி கீழே மாட்டிக் கொண்டான் இராவணன். ஆனால் சிவபக்தர்களுக்குத் தெரியும் சிவனை எப்படி
வழிக்குக் கொண்டு வருவது என்று. தன் தொடை நரம்பினால் வீணை போன்ற ஏற்பாடு செய்து, சாம வேதப் பாடல்களைப் பாட, மனம் இரங்கினார் சிவ பெருமான், இராவணனைச் செல்ல அனுமதித்தார். மற்ற தெய்வங்களுக்கு சொல்லப்படாத சிறப்பு இதுவே. சிவபெருமானுக்கும் அவர்தம் அடியார்களுக்கும் மிகச் சிறந்த உறவு உண்டு. ஒருத்தரை யொருத்தர் மதிக்கும் பண்பு வந்துவிட்டார் ஏது இங்கே பிரச்சினைகள்?

இராவணன் நீர்வீழ்ச்சி

இராவணன் நீர்வீழ்ச்சி இலங்கையின் ஊவா மாகாணத்தில் கிரிந்தி ஆற்றில் அமைந்துள்ள ஒரு நீர்வீழ்ச்சியாகும். இது எல்லை - வெள்ளவாயா பெருந்தெருவிற்கு அருகே அமைந்துள்ளது. பாதையில் இருந்தபடியே இதனை பார்வையிடமுடியும். இதன் நீர் ஊற்று வெவதன்னை மேட்டுநிலக்காடாகும். நீர்வீழ்ச்சி மூன்று படிநிலைகளில் பாய்கிறது. முக்கிய பாய்ச்சல் 9 மீட்டர் (30  அடி) மட்டுமேயாகும். நீர்வீழ்ச்சி சுண்ணாம்புக்கல் பறையில் அமைந்துள்ளது எனவே பாறை அறிப்பு துரிதமாக நடைபெறுகின்றது.

மானசரோவர் ஏரி கைலை மலையில் உள்ள நன்னீர் ஏரி, இது உலகத்திலேயே மிக உயரத்தில் உள்ள நன்னீர் ஏரி என்று கருதப்படுகின்றது. இதன் அருகே ராட்சதலம் ஏரியும் உள்ளது. இந்த ராட்சதலம் ஏரியில் இருந்து இராவணன் தவம் புரிந்ததாக ஒரு கதை உள்ளது.

இராவணன் நீர் வீழ்ச்சி இராமாயணத்தோடு தொடர்புடையதாக நம்பப்படுகிறது. நீர்வீழ்ச்சிக்கு பின்னால் அமைந்துள்ள குகையில் சீதையை இராவணன் மறைத்து வைத்திருத்தார் என்பது தொன்மையான நம்பிக்கையாகும்.

இராவணன் காலத்து ஆலயங்கள் இந்தப்பதிவில் இராவணன் காலத்து ஆலயங்கள், இராவணனின் வேறு சில வரலாற்று எச்சங்கள் சிலவற்றைப் பார்க்கலாம்.

இராவணன் காலத்து ஆலயங்கள் என்று குறிப்பிடுவதனால் அவை இராவணனால் கட்டப்பட்டன என்று பொருள் இல்லை. விஜயன் வருகைக்கு முன்னரே இலங்கையில் இருந்த சைவாலயங்கள் என்று இவற்றைக்கூறலாம். விஜயனின் வருகைக்கு முன்னர் இலங்கையில் வாழ்ந்த இயக்கர் நாகரின் ஆட்சியில் அக்காலத்து மன்னர்களால் இக்கோவில் கட்டப்பட்டதாக கூறப்படுகின்றது. அக்கால மன்னர்களில் இராவணன் குறிப்பிடக்கூடிய ஒருவனாகையால் இவ்வாறு இராவணன் காலத்து சைவாலயங்கள் என்று குறிப்பிட்டேன்.

"
வித்துசேசன் இருபத்தொன்பது வருடங்களும், மூன்று மாதங்களும் இலங்கையை ஆண்டான். இவனுக்குப் பின் இவனது மகன் சுகேசன் என்பவன் மணிபுரம் என்னும் கதிரவன் மலையைத் தலைநகராக்கி இலங்கையை ஆட்சி புரிந்தான். ஆதிகாலத்தில் மயனால் கட்டப்பட்ட திருக்கேதீசுவரம், முனீசுவரம், நகுலேசுவரம் என்னும் சிவாலயங்களை சுகேசன் பழுது பார்த்து அவற்றுக்கு அநேக நகைகளையும், நிலங்களையும் கொடுத்தான். " இவ்வாறு கணபதிப்பிள்ளையின் இலங்கையில் புராதன சரித்திரம் என்ற நூலில் கூறப்படுகின்றது. சுகேசன் என்பவன் இராவணனுக்கு முன்னைய காலத்தில் இலங்கையில் ஆண்ட ஒரு மன்னன் என்பது பற்றி முந்தய பதிவில் பார்த்தோம்.

இதைவிட.....இலங்கையில் விஜயமன்னன் குடிகளை வசப்படுத்தும் நோக்குடன் சமய வழிமுறைகளை சரியாக கடைப்பிடித்தான். இலங்கையில் ஆட்சியை அமைக்கு முன்னரே நாலு திசைகளிலும் சிவாலயங்களை எழுப்பினான். கீழ்திசையில் கோணெசர் கோவிலையும், மேல்திசையில் கேதீச்சர கோவிலையும் பழுதுபார்த்து, அக்கோவில்களில் பூசை நடாத்தும் பொருட்டு காசிப் பிராமணர்களை அழைத்துவந்தான் எனக் யாழ்ப்பாண வைபமாலையில் கூறப்படுகின்றது.

இதிலிருந்து விஜயனின் வருகைக்கு முன்னரே இலங்கையில் இருந்த ஈழத்தின் பழமைவாய்ந்த சைவாலயங்கள் இவை என்பதை நாம் அறிந்து கொள்ளலாம். இவ்வாலயங்க்ள் பற்றி சுருக்கமாகப் பார்க்கலாம்.

திருக்கேதீஸ்வரம்

இலங்கையின் மேற்குக் கடற்கரைப் பகுதியிலுள்ள மன்னார் மாவட்டத்தில் சரித்திர முக்கியத்துவம் வாய்ந்த துறைமுக நகரமான மாதோட்டத்தில் அமைந்துள்ள ஒரு சிவன்கோவில். ஈழத்தின் பழங்குடியினராய நாகர்களது முக்கிய வழிபாட்டுத் தலமாதலால் இத்திருக்கோயிலிற்கு நாகநாதர் எனவும் பெயர் வழங்கி வந்துள்ளது. இச்செய்தியால் சைவசமயிகளின் தொன்மையையும் பெருமையையும் இத்திருக்கோயில் இயம்புகின்றது.

திருக்கோணேச்சரம் (திருக்கோணேஸ்வரம்)

இலங்கையில் திருகோணமலையில் உள்ள திருஞானசம்பந்தரின் பாடல் பெற்ற தலமாகும். இதுவும் இலங்கையின் புகழ்பெற்ற ஆலயங்களுள் ஒன்றாக விளங்குகின்றது. உலகில் உள்ள வழிபாட்டுத்தலங்களில் மிகப்பழமையான இவ்வாலயத்தை இலங்கையை ஆண்ட மனு மாணிக்கராஜா என்ற மன்னன் கி.மு. 1300ஆம் ஆண்டிற்கு முன்னர் இக்கோயிலைக் கட்டினான் என்று சான்றுகள் கூறுகின்றன. சிவபக்தனாகிய இராவணனால் இங்குள்ள சிவலிங்கம் தாபிக்கப்ப்ட்டதாக ஐதீகம்.

இதுதவிர புத்தள மாவட்டத்தில் சிலாபம் என்ற இடத்தில் காணப்படுகின்ற முன்னேஸ்வரம், வடபதியில் கீரிமலைப்பகுதியில் அமைந்துள்ள நகுலேஸ்வரம், தென்பகுதியில் காணப்படுகின்ற தொண்டீஸ்வரம் (சரியாக தெரியவில்லை) என்பன இலங்கையில் ஆதிக்குடிகளான இயக்கர் நாகர் என்ற இனத்தவர்கள் காலத்து ஆலயங்களாகும். இவ்வாலயங்கள் யாரால் கட்டப்பட்டன என்பது பற்றி எந்த தகவலும் இல்லை என்றே கருதுகிறேன். இவ்வாலயங்கள் பற்றிய பழைய புராணக் கதைகளை பற்றி அறிய முற்பட்ட போதிலும்.. அவை பற்றி எனக்கு ஏதும் தெரியவில்லை. வாசகர்கள் யாராவது தெரிந்திருப்பின் குறிப்பிடலாம். அல்லது அவைகள் பற்றி அறியும்போது அவற்றை இங்கு நான் இணைத்துவிடுகிறேன்.

இங்கு மிகவும் வேதனைப்படக்கூடிய விடயம் என்னவெண்றால்.... தமிழர்களின் தொன்மையைக்கூறும் இவ்வாலயங்கள் சில இன்று சிங்கள மயப்படுத்தப்பட்ட சிங்களவர்கள் வாழும் பகுதியில் அமைந்துள்ளன. உதாரணமாக கதிர்காம முருகன் ஆலையத்தையும், மாத்தறை மாவட்டத்தில் தேவேந்திர முனையில் அமைந்துள்ள தொண்டீஸ்வரர் ஆலையத்தையும் குறிப்பிடலாம். போத்துக்கீசரால் அழிக்கப்பட்ட இத்தொண்டீஸ்வரர் ஆலயம் சிங்கள மக்களால் விஸ்ணு ஆலயமாக மாற்றப்பட்டுள்ளது. இது தவிர திருமலை கோணேச்சரர் ஆலயம், கீரிமலை நகுலேஸ்வர ஆலயம், மாந்தோட்ட கேதீச்சர ஆலயம், சிலாபத்து முன்னீஸ்வரர் ஆலயம் என்பன நினைத்தவுடன் சென்றவர முடியாத, மக்களே இல்லாத சூனியப் பிரதேசங்களில் அமைந்துள்ள ஆலயங்களாகும். இவற்றுக்கு சென்றுவர பல கட்டுப்பாடுகள் இராணுவத்தினரால் விதிக்கப் பட்டுள்ளமையால் இக்கோவில்களுக்கு செல்லும் பக்தர்களை விரல் விட்டு எண்ணிவிடலாம்.

இந்த ஆலயங்கள் தவிர இராவணனுடன் தொடர்புடைய வேறு சில வரலாற்று எச்சங்களைப்பார்க்கலாம்.

இராவணன் வெட்டு படத்தில் காணப்படுவது இராவணன் வெட்டு என்று அழைக்கப்படுகின்றது. இது திருகோணமலையில் திருக்கோணேஸ்வரர் ஆலயத்துக்கு அண்மையில் அமைந்திருக்கிறது. இதுபற்றிய புராணக்கதைகள் எனக்கு தெரியவில்லை.  தெரியக் கிடைத்தால் இங்கு இணைத்து விடுகிறேன். இதுமட்டுமல்ல திருக்கோணேச்சரம் ஆலயத்தில் உள்ள சிவலிங்கம் சிவ பக்தனாகிய இராவணனால் தான் ஸ்தாபிக்கப்பட்டதாக  ஒரு ஐதீகமும் உள்ளது.

சிகிரியாக் குன்றம்

சிகிரியாக்குன்றமானது 6ஆம் நூற்றாண்டில் ஆட்சி செய்த காசியப்பனால் அமைக்கப்பட்டது என்றுதான் வரலாற்று நூல்களில் காணப்படுகின்றது. இருப்பினும்.... இராவணன் இறுதியாக ஆட்சி செய்த இடம் சிகிரியா, இராவணனின் மறைவுக்கு பின்னர் ஆட்சிப்பொறுப்பை பெற்றுக்கொண்ட விபீஸணன் தனது தலைநகரத்தை சிகிரியாவில் இருந்து களனிக்கு மாற்றினான். இன்றும் களனியில் உள்ள ஒரு விகாரையில் விபீஸணனின் சிலை வைக்கப்பட்டுள்ளது. இந்த விடயங்கள் இராவணனின் ஒலைச்சுவடியில் காணப்படுகின்றன என்று தினக்குரலில் அண்மையில் வெளிவந்த ஒரு கட்டுரையில் படித்தேன். இது பற்றிய மேலதிக விபரங்கள் தெரியவில்லை.

இராவணன் சிறியகோட்டை பெரிய கோட்டை

இலங்கையின் தென்கிழக்குப் பகுதியில் கதிர்காமத்திலுள்ள கதிரைமலைமீது (ஏழுமலை) நின்று தென் கடலை நோக்கினால் குடா வடிவிலான கற்சிகரமும் கற்கொடியும் ஒன்று கடற்தளத்தின் மீது தெரிவதனை இன்றும் அவதானிக்கலாம். இந்த இரண்டு பாறைகளும் இராவணனின் சிறிய கோட்டை பெரிய கோட்டை என்று அழைக்கப்படுகின்றன.

இராவணன் ஆட்சி

மகாவம்சதின்படி இலங்கையின் வரலாறு விஜயன் வருகையோடுதான் ஆரம்பிக்கிறது. இருப்பினும் அதற்கு முதலில் இயக்கர் நாகர் என்ற ஆதிக்குடிகள் இலங்கையில் வாழ்ந்ததாக மகாவம்சத்தில் கூறப்படுகின்றது. இவ்வாறு இலங்கையின் ஆதிக்குடிகளாக கருதப்படும் இயக்கர் நாகர் பற்றியும், இவர்களோடு இராவணனுக்கு உள்ள தொடர்புகள் பற்றியும் பல ஐதீகங்கள் பல உள்ளன. இவற்றுக்கு மேலாக இலங்கையானது முதலில் இந்தியத் துணை கண்டத்துடன் முதலில் இணைந்தே இருந்தது பின்னர் ஏற்பட்ட ஒரு கடற்கோள் அழிவின்போது நிலத்தின் பலபகுதிகள் நீரில் தாழ்ந்துபோக இந்திய துணைக் கண்டத்திலிருந்து இலங்கையானது தனிமையாக்கப்பட்டது என்ற ஒரு ஐதீகம் பலரால் கூறப்படுகின்றது. அதற்கு இன்னும் ஒரு படி மேலாக பைபிளில் கூறப்படுகின்ற நோவா காலத்தில் பூமியில் ஏற்பட்ட பேரழிவும் இந்நிகழ்வுடன் சேர்த்து கூறப்படுகின்றன. இவைகள் எல்லாம் வெறும் ஐதீகங்களே தவிர இதற்கு போதுமான ஆதாரங்கள் இருக்கின்றனவா என்பது தெரியவில்லை.

இப்போது இலங்கைத் தீவு உருவான கதைபற்றியும்... அங்கு வாழ்ந்த ஆதிக்குடிகள் பற்றியும் சில ஐதீகங்களை பார்ப்போம்.

புவிநிலப்பரப்பில் பல கண்டங்கள் இருந்தன. அவற்றில் ஒரு கண்டமாக இப்போதைய இந்தியாவும் அதனை அண்டிய நிலப்பரப்புகளும் காணப்பட்டன. இக்கண்டங்களை ஆட்சி செய்தவர்களில் மனுச்சக்கரவர்த்தி என்பவனும் ஒருவன். இவனுக்கு சமன் என்று ஒரு மகனும், ஈழம் என்று ஒரு மகளும் இருந்தார்கள். மனுவின் பின்னர் இவ்விருவரும் இக்கண்டத்தை ஆண்டு வந்தனர். தென்பகுதியை சமனும், வடபகுதியை ஈழம் என்று அழைக்கப்பட்ட குமரியும் ஆண்டு வந்தனர். குமரி ஆட்சிசெய்த பகுதிகளை குமரிக்கண்டம் என்று அழைக்கப்பட்டு வந்தது. குமரிக் கண்டத்தில் உள்ள ஒரு நகரில் கன்னியாகிய குமரி (ஈழம்) ஆட்சி புரிந்தமையால் அந்நகரம் கன்னியாகுமரி என்று அழைக்கப்பட்டது. இக்கன்னியாகுமரி என்னும் பட்டினம் குமரிகண்டத்துக்குச் சிலகாலம் தலை நகராகி விளங்கியது.

இந்தக் குமரிக் கண்டத்திலேயே இலங்கை நாடு, பாண்டி நாடு, சேர நாடு, சோழ நாடு முதலிய நாடுகள் அடங்குகின்றன. ஈழம் என்னும் அரசி ஆட்சி புரிந்த பகுதியே அவளின் பெயரால் ஈழம்நாடு என்று அழைக்கப்பட்டுக் காலக்கிரமத்தில் ஈழநாடு ஆகியது. இடையில் ஏற்பட்ட கடல்கோள்களே ஈழநாடு என்று அழைக்கப்பட்ட தற்போதைய இலங்கையை ஏனைய நிலப்பரப்புகளில் இருந்து பிரித்துவிட்டன. இக்கடல் கோள்களினால் நிலப்பரப்பு மாத்திரமன்றிப் வரலாற்றுச் சான்றுகள் எல்லாம் சமுத்திரத்துள் ஆழ்ந்து விட்டது. சமன் ஆண்ட பிரதேசமும் கடலுள் அமிழ்ந்தி விட்டது. மிகுதியான நிலப்பரப்பு பாரத கண்டம் இலங்கை முதலிய பல தேசங்களாக பிரிந்தது.

குமரிக்கண்டம் பற்றிய சில ஆதாரங்கள் - சிலப்பதிகாரம் மற்றும் மணிமேகலை ஆகிய காப்பியங்களில் குமரிக்கண்டம் பின்னர் அழிவுக்குட்பட்டதாகக் கூறப்படுகின்றது.

-
ஜேர்மன் நாட்டைச் சேர்ந்த ஏர்ண்ஸ்ட் ஹேக்கெல் (Ernst Haeckel) கூற்றுப்படி இலேமுரியாக் கண்டத்திலிருந்தே மனித இனம் தோன்றொயிருக்கலாம் எனவும் மேலும் அவற்றின் தொல்லுயிர் எச்சங்கள்பல அக்கண்டம் கடற்கோளால் அழிக்கப்பட்டதனால் கிடைக்கப் பெற இயலவில்லையெனவும் கூறுவது குறிப்பிடத்தக்கது. மேலும் சில விஞ்ஞானிகள் இத்தகு கண்டம் பசிபிக் கடல்வரை இருக்கப்பெற்றிருக்கலாம் என்னும் கூற்றையும் தெரிவுபடுத்துகின்றனர். இந்த இலேமூரியாக் கண்டமே குமரிக்கண்டமாக இருக்கலாம் என்று சிலர் கருதுகின்றார்கள்.

அழிவுற்றது எனக் கருதப்பவும் குமரிக்கண்டம் பின்னர் குமரியின் சந்ததிகளில் தோன்றிய அரசர்களில் பரதன் என்பவனும் ஒருவன். இவன் நாற்பது வருடங்களாக குமரிக்கண்டத்தை ஆண்டுவந்தான். இவனின் ஆட்சியில் இக்கண்டம் செழிப்பாக சிறப்புற்று விளங்கியமையால் பின்னாளில் இக்கண்டத்துக்கு பரதகண்டம் என்ற வழங்கப்பட்டது. அந்நாட்களில் இக்கண்டத்தில் வாழ்ந்தவர்களை பரதர், நாகர், இயக்கர், அரக்கர், இராட்சதர், பூதர், அசுரர், அவுணர், இடிமபர், கருடர், முனிவர், சித்தர், கந்தருவர், வானரர் என பல பெயர்களால் அழைக்கப்பட்டு வந்தனர். இராமாயணத்தில் வாலி, சுக்கிரீவன் எனும் வீரர்கள் மேற்கூறப்பட்ட வானர வகுப்பை சேர்ந்தவர்களெனக் கூறப்பட்டுள்ளது.

இலங்கையின் வேந்தனாக கூறப்படும் இராவணனும் அவனை சேர்ந்தவர்களையும் இயக்கர், நாகர் அல்லது ராட்சதர்கள் எனக்கூறப்பட்டுள்ளது. இவர்கள் அந்நாட்களில் நாகரீகம்
அடைந்தவர்களாகவே காணப்பட்டார்கள். சமயவழிபாடுகளில் சிறப்பாக இருந்தார்கள். எனினும் இராமயணமானது வட இந்தியர்களான ஆரியர்களால் இயற்றப்பட்டமையாலும் அவர்களின் கதைகளுக்கு முக்கியத்துவமாக கொண்டு காணப்படுவதால் தென்பகுதியை சேர்ந்த இராவணனை ஒரு அரக்கனாக, காமுகனாக சித்தரித்துள்ளார்கள் என்பது சிலருடைய கருத்து. இராவணன் சிவபக்தன், சமயவழிபாடுகளில் அக்கறை உள்ளவன் என்பதை இராமாயணம் கூறியுள்ளபோதிலும், அக்காலத்தில் தென் இந்தியாவிலும் இலங்கையிலும் வாழ்ந்த
இயக்கர் நாகர் போன்ற பூர்வீகக்குடிகளுடன் குடியேற்றவாசிகளான ஆரியர்களுக்கு பகை இருந்துள்ளது. இதன் காரணமாகவே இராவணனையும் அவனை சார்ந்தோரும் அவ்வாறு
தீயவர்களாக சித்தரிக்கப்பட்டுள்ளது. உண்மையில் அவ்வாறில்லை என்று கூறுகிறார்கள்.

இலங்கையின் ஆதிக்குடிகளான, முக்கியமாக பேசப்படுகின்ற இயக்கர் நாகரின் ஆட்சிகள் பற்றிப் பார்ப்போமேயானால்... திரிகோணமலை, இலங்காபுரம், சிங்கன்நகர், பணிபுரம், திருகோயில், முருகன்துறை, கலியாணி ஆகிய இடங்களை தலைநகராக் கொண்டு பல மன்னர்கள் ஆட்சி செய்ததாக வரலாற்று நூல்களில் கூறப்படுகின்றது. இவற்றில் முக்கியமானவனான இராவணனின் ஆட்சிக்காலம் பற்றி பார்க்கலாம்.

இக்காலத்தில் ஆண்ட சில மன்னர்கள்
-
சயம்பன்
-
சயம்பனின் மருமகன் யாளிமுகன்
-
ஏதி
-
ஏதியின் மகன் வித்துகேசன்
-
வித்துகேசனின் மகன் சுகேசன்
-
சுகேசனின் மகன் மாலியவான்
-
மாலியவான் தம்பி சுமாலி
-
குபேரன்

இராவணன் ஆட்சி

அக்காலத்து நாகர் பரம்பரையில் வந்த கைகேகி என்னும் தமிழ் அரச குமாரி (இவள் மேலே கூறப்பட்ட சுமாலியின் மகள்) வச்சிரவாகுவைக் கூடி இராவணன், கும்பகருணன் விபீசணன் புதல்வர்களையும் சூர்ப்பனகை என்ற புத்திரியையும் பெற்றாள். இப் பெயர்கள் இவர்களின் பகைவர்களால் அழைக்கப்பட்டு பிரபல்யம் அடைந்த பெயர்களாகும். ஆனால் இவர்களின் பிள்ளைப் பெயர்கள் முறையே சிவதாசன், பரமன்,
பசுபதி, உமையம்மை என்பனவாகும். சிவதாசனே இராவணன் என்றும், பரமனே கும்பகருணன் என்றும் பசுபதியே விபீசணன் என்றும் உமையம்மையே சூர்பனகை என்றும் அழைக்கப்பட்டனர். இலங்கையின் ஆட்சி உரிமையை பெறுவதற்கு இராவணன் தனது தமையானாகிய
குபேரனுடன் யுத்தம் செய்தான். குபேரன் என்பவன் இராவணனின் தந்தையாகிய வச்சிரவாகுவின் இயக்கசாதியை சேர்ந்த இன்னொரு மனைவியின் மகன். தம்பியுடன் யுத்தம் செய்வது முறையன்று எனக் குபேரன் எண்ணியதால் ஆட்சிப் பொறுப்பை இராவணனிடமே ஒப்படைத்து விட்டுத்தான் அழகாபுரியை ஆட்சி செய்தான். அக்காலத்தில் குபேரனின் ஆட்சியில் இயக்கர்கள் அதிகமாக வாழ்ந்தார்கள்.

குபேரனுக்குப்பின் இராவணனன் இலங்கை முழுவதற்கும் அரசனாகி இலங்காபுரத்தை தலைநகராக கொண்டு ஆண்டு வந்தான். இராவணன் மண்டோதரியை திருமணஞ் செய்தான். மண்டோதரியும் கற்பிற் சிறந்தவளாக விளங்கினாள். இவள் இந்திரசித்து, அதிசகாயன் ஆகிக திறமைமிக்க புத்திரர்களைப் பெற்றேடுத்தாள் ராமாயணத்தில் ... இவர்கள் யார்?

1.
அகல்யை - ராமரின் அருளால் சாபம் நீங்கப்பெற்றவள்.
2.
அகத்தியர் - ராமனுக்கு போர்க்களத்தில் ஆதித்ய ஹ்ருதயம் உபதேசித்த மாமுனிவர்.
3.
அகம்பனன் - ராவணனிடம் ராமனைப்பற்றி கோள் சொன்னவன். ராமனின் அம்புக்கு தப்பிப்பிழைத்த அதிசய ராட்சஷன்
4.
அங்கதன் - வாலி, தாரையின் மகன். கிஷ்கிந்தையின் இளவரசன்.
5.
அத்திரி - அனுசூயா என்ற பத்தினியின் கணவர். ராமதரிசனம் பெற்றவர்.
6.
இந்திரஜித் - ராவணனின் மகன். லட்சுமணனால் அழிந்தவன். மேகநாதன் என்ற பெயரையும் உடையவன்.
7.
கரன், தூஷணன் - ராவணனின் தம்பிகள், ராமனின் கையால் அழிந்தவர்கள். ஜனஸ்தானம் என்ற இடத்திற்கு அதிபதிகள்.
8.
கபந்தன் - தலையும் காலும் இல்லாத அரக்கன். ராமனால் வதைக்கப்பட்டவன். கந்தர்வ வடிவம் பெற்று ராம லட்சமணர்கள் கிஷ்கிந்தை செல்ல வழி காட்டியவன்
9.
குகன் - வேடர் தலைவன், படகோட்டி
10.
கும்பகர்ணன் - ராவணனின் தம்பி, எப்போதும் பெரும் தூக்கம் தூங்குபவன்.
11.
கும்பன் - கும்பகர்ணனின் மகன்
12.
குசத்வஜன் - ஜனகரின் தம்பி, மாண்டவி, சுருதகீர்த்தி ஆகியோரின் தந்தை. பரத சத்ருக்கனின் மாமனார்.
13.
கவுசல்யா, கைகேயி, சுமித்திரை - தசரதரின் பட்டத்தரசியர்
14.
சுநைனா - ஜனகரின் மனைவி, சீதையின் தாய்
15.
கவுதமர் - அகல்யையின் கணவர், முனிவர்
16.
சதானந்தர் - அகல்யை, கவுதமரின் மகன். சீதையின் திருமணத்திற்கு வந்த புரோகிதர்.
17.
சம்பராசுரன் - இவனுக்கும், தேவர்களுக்கும் நடந்த போரில் தசரதர் தேவர்களுக்கு உதவினார்.
18.
சபரி - மதங்க முனிவரின் மாணவ, ராமனை தரிசித்தவள்.
19. சதபலி - வடக்கு திசையில் சீதையை தேடச்சென்றவன்.
20.
சம்பாதி - கழுகரசன் ஜடாயுவின் அண்ணன், சீதையைக்காண அங்கதனின் படைக்கு உதவியவன்.
21.
சீதா - ராமனின் மனைவி, ஜானகி, வைதேகி, ஜனகநந்தினி, ஜனககுமாரி, மைதிலி ஆகிய பெயர்களும் இவளுக்கு உண்டு.
22.
சுமந்திரர் - தசரதரின் மந்திரி, தேரோட்டி 23. சுக்ரீவன் - கிஷ்கிந்தையின் மன்னன், வாலியின் தம்பி, சூரியபகவானின் அருளால் பிறந்தவன்.
24.
சுஷேணன் - வாலியின் மாமனார், வானர மருத்துவன், மேற்கு திசையில் சீதையை தேடச்சென்றவன்.
25.
சூர்ப்பணகை - ராவணனின் தங்கை, கணவனை இழந்தவள்.
26.
தசரதர் - ராமனின் தந்தை
27.
ததிமுகன் - சுக்ரீவனின் சித்தப்பா, மதுவனம் என்று பகுதியின் பாதுகாவலர்
28.
தாடகை - காட்டில் வசித்த அரக்கி, ராமனால் கொல்லப்பட்டவள்.
29.
தாரை - வாலியின் மனைவி, அங்கதனின் தாய். அறிவில் சிறந்த வானர ராணி.
30.
தான்யமாலினி - ராவணனின் இளைய மனைவி
31.
திரிசடை - அரக்கிகளுள் நல்லவள், சீதைக்கு நம்பிக்கை
ஊட்டியவள்.
32.
திரிசிரஸ் - ராவணனின் தம்பியான கரனின் சேனாதிபதி.
33.
நளன் - பொறியியல் அறிந்த வானர வீரன், விஸ்வகர்மாவின் மகன்,
கடலின் மீது இலங்கைக்கு பாலம் கட்டியவன்
34.
நாரதர் - பிரம்மாவின் மனத்தில் பிறந்தவர், கலக முனிவர்.
35.
நிகும்பன் - கும்பகர்ணனின் மகன்
36.
நீலன் - வானர வீரன் நளனின் நண்பன், வானர சேனாதிபதி, அக்னி தேவனின் அருளால் பிறந்தவன்
37.
பரசுராமர் - விஷ்ணுவின் அவதாரம், ஜமத்கனியின் மகன், ராமனுடன் போரிட்டவர்
38.
பரத்வாஜர் - பிராயாகை அருகே ஆசிரமம் அமைத்திருந்த முனிவர்
39.
பரதன் - கைகேயியின் மகன், ராமனின் தம்பி.
40.
மந்தரை - கைகேயியுடன் கேகய நாட்டிலிருந்து அயோத்திக்கு வந்த வேலைக்காரி, கூனி என்றும் சொல்வர்.
41.
மதங்கர் - தவ முனிவர்
42.
மண்டோதரி - தேவலோக சிற்பியான மயனின் மகள், ராவணனின்
பட்டத்தரசி, இந்திரஜித்தின் தாய்.
43.
மாரீசன், சுபாகு - தாடகையின் மகன்கள். ராமனால் வதம் செய்யப்பட்டவர்கள், மாரீசன் மாய மானாக வந்தவன்.
44.
மால்யவான் - ராவணனின் தாய்வழிப்பாட்டன்.
45.
மாதலி - இந்திரனின் தேரோட்டி
46.
யுதாஜித் - கைகேயியின் தம்பி, பரதனின் தாய்மாமன்
47.
ராவணன் - மிச்ரவா என்பரின் மகன், குபேரனின் தம்பி, புலஸ்திய முனிவரின் பேரன்.
48.
ராமன் - ராமாயண கதாநாயகன்
49.
ரிஷ்யசிருங்கர் - புத்திரகாமேஷ்டி செய்த முனிவர்.
50.
ருமை - சுக்ரீவனின் மனைவி, வாலியால் கவரப்பட்டவள்.
51.
லங்காதேவி - இலங்கையின் காவல் தெய்வம்
52.
வசிஷ்டர் - தசரதனின் குலகுரு, அருந்ததியின் கணவர்.
53.
மார்க்கண்டேயர், மவுத்கல்யர், வாமதேவர், காஷ்யபர், கார்த்தியாயனர், கவுதமர், ஜாபாலி - தசரதரின் மற்ற குருமார்கள்
54.
வருணன் (சமுத்திரராஜன்) - கடலரசன், தன்மீது அணை கட்ட ராமனை அனுமதித்தவன்
55.
வால்மீகி - ராமாயணத்தை எழுதியவர். ரத்னாகரன் என்பது இயற்பெயர், கொள்ளைக்காரனாக இருந்தவர், ராமனின் மகன் குசனுக்க ராமாயணம் போதித்தவர், சீதைக்கு அடைக்கலம் அளித்தவர்.
56.
வாலி - இந்திரனின் அருளால் பிறந்த வானர வேந்தன்.
57.
விஸ்வாமித்ரர் - ராமனுக்கு அஸ்திரவித்தை போதித்தவர், சீதா - ராமன் திருமணத்திற்கு காரணமானவர்.
58.
விராதன் - தண்டகவனத்தில் வசித்த அரக்கன், ராமனால் சாபம் தீர்ந்தவன்.
59.
விபீஷணன் - ராவணனின் தம்பி, ராமனிடம் அடைக்கலம் அடைந்தவன்.
60.
வினதன் - கிழக்குத்திசையில் சீதையை தேடச் சென்றவன்.
61.
ஜடாயு - கழுகரசன் சம்பாதியின் தம்பி, தசரதனின் தோழன், சீதைக்காக ராவணனுடன் போராடி உயிர்நீத்தவன்.
62.
ஜனகர் - சீதை, ஊர்மிளாவின் தந்தை.
63.
ஊர்மிளா - லட்சுமணனின் மனைவி.
64.
ஜாம்பவான் - கரடி வேந்தர், பிரம்மாவின் அருள்பெற்று பிறந்தவர்
65.
அனுமான் - அஞ்சனை, கேசரி ஆகியோருக்கு வாயுபகவானின் அருளால் பிறந்தவன், ஆஞ்சநேயன், மாருதி ஆகியவை வேறு பெயர்கள்.
66.
ஸ்வயம்பிரபை - குகையில் வாழ்ந்த தபஸ்வினி, குரங்குப் படையினருக்கு உணவிட்டவள்.
67.
மாண்டவி - பரதனின் மனைவி.
68.
சுருதகீர்த்தி - சத்ருக்கனனின் மனைவி. .

 


COMMENT

The Jaffna Kingdom lasted for over 4 centuries from 1214 AD to 1619 AD. There is no evidence that Sinhalese kings invaded or attacked the Jaffna Kingdom. Only Sappumal Kumaraya who is a Kerala prince (Chenpakap Perumal) and not a Sinhalese invaded Jaffna and ruled for a period of 17 years (1450 - 1467). He later ascended the throne of Kotte and assumed the name of Bhuvanakka Bahu V1! There are many similarities between the Sinhalese and Thamils. Caste is common to both since Sinhalese ancestors were Hindus before conversion to Buddhism in the 3rd century BC.  Words denoting family relationship are almost identical. There are many Thamil words up to 1,000 in the Sinhalese language.

Over the course of the centuries, the people from Chera/Kerala who migrated to Sri Lanka have become part of the Sinhala community, adopting local names and Buddhist practices. Given the multiple shared features of the two communities, many have felt it easier to merge with the dominant local groups, rather than to try to maintain separations. In areas such as Lunuwila, Wennappuwa and Marawila, there are many descendants of Keralan migrants who today feel culturally and socially closer to the Sinhala people than they do to the Sri Lankan Tamils.  

South Indian soldiers were brought to Anuradhapura in ever larger numbers in the seventh, eight, ninth and tenth centuries AD leading to number of rulers relying on their help to consolidate and rule, Raja Raja Chola (Who had a Hon. title UDAYAR was from the Raja Kula Agammudayar caste) created a town called Jananathamangalam,near Anuradhapura and settled Velakkara(Maravar), & Agampadi (Agampu+adi) soldiers(Agammudayar). These two Castes were sub divisions from the Tamil Mukkulathor caste and they eventually got assimilated to Sinhala society, the Sinhala family name Palihakkara (Palaikkarar) originated from the Velakkara soldiers and the suffix Agampodi in front of some names of the Salagama sub caste "Hewapanne"(militia) originated from the agampadi soldiers, who married Salagama Hewapanne women, There was also large scale mercantile activity from peninsular India primarily from the Coromandel Coast.


 

Sinhalese, Tamils and Buddhism

October 24, 2012, 7:16 pm

By Vinod Moonesinghe

 

A persistent myth, which has helped create disharmony in Sri Lanka, is that the Sinhalese and Tamils have had a continuous history of mutual antagonism from the earliest past. In fact, ethnic enmity in Sri Lanka has modern roots, based in the divisive race politics of the British colonial power. Historically, ethnicity was not really a cause of dissension. 

The Liberation Tigers of Tamil Eelam (LTTE) adopted as their emblem the tiger, the totemic emblem of the Chola emperors, as a challenge to the ‘Sinhalese lion’ of the ‘Lion Flag’. In fact, the ‘Lion Flag’ is an adaptation of the royal standard of the Tamil Nayakkar king of Kandy, Sri Wickrama Rajasinghe. 

In the latter stages of the Kandyan kingdom, the Nayakkar royal family and much of the aristocracy were of South Indian Tamil origin – many of whom signed the Kandyan Convention in Tamil. Indeed, such was the hold of the Tamil nobility that each anti-British rebellion, right down to 1848, required a Nayakkar pretender to the throne. 

The imagined ancient hostility between Sinhalese and Tamils comes from an erroneous reading of our history; in particular from taking the Pali chronicles, the Mahawamsa and the Culawamsa, out of context. 

The colonialists promoted a picture of ‘Aryan’ Sinhalese at odds with ‘Dravidian’ Tamils, so that they could adopt an analogous position: ‘Aryan’ British liberating ‘Aryan’ Kandyans from ‘Dravidian’ Nayakkar domination. 

However, to the dismay of the British Raj, the nascent Sinhalese Buddhist bourgeoisie turned these ‘Aryan’ arguments against the British themselves. Unfortunately, the dichotomy between Sinhalese and Tamils was exacerbated - as intended by the colonial power. In the early 20th century the Tamil elite, reacting against ‘Aryanism’, began asserting the superiority of the ‘pure’ Dravidian races over the ‘hybrid mongrel’ Sinhalese. 

In this era of post-war reconciliation, we must adjust our exclusivist historiographies. Like our ancestors, we should both emphasise the similarities and enjoy the diversity. The first step could be, as the late Regi Siriwardena suggested, highlighting ‘the diverse ethnic strands that have gone into the making of our nationhood and the various elements that these ethnic groups have contributed to our culture, and indeed to our daily existence’. 

Genetic studies indicate that the differences between ‘Sinhalese’ and ‘Tamils’ in Sri Lanka are minor. It should be remembered that entire castes of various origins were assimilated into both ethnic groups; there have also been extensive intermarriages between them and a large part of the ‘pre-Vijayan’ population of the island were absorbed into both. 

Archaeological findings indicate that the original population was probably Veddha (Vannialaetto), with whom genetic studies show the Sinhalese have a slight affinity. At some time, there appear to have been migrations of people from India (possibly from central India). Who these people were, we do not know - although they were probably related both to the Bengalis and to south Indian peoples. 

Studies on the skeletal remains in the Pomparippu urn burials, part of Sri Lanka’s megalithic Iron Age, indicate the affinity of this population to the modern Sinhalese. Similar urn burials have been found in South India. 

The oldest Pali chronicles, the Dipawamsa and the Mahawamsa indicate that they were Yakkhas and Nagas. There appears to be confirmation of this in the statements of ‘Rachias’, the head of the embassy to Claudian Rome, in the Mahayanist ‘Avalokitesvara-Guna-Karandavyuha Sutra’, and in the Chinese monk Fa Hsein’s ‘Record of the Buddhistic kingdoms’. 

It is possible that these ‘Nagas’ may have been related to the ‘Nagas’ who lived between the Godavari and Narmada rivers and in Avanti in Mauryan times and later. The south of the subcontinent certainly abounds in their name: Nagercoil, Nagapattinam, Nagpur and so on. The seven-headed Naga (cobra) was associated with lakes and tanks, indicating that the Nagas may have been responsible for the hydraulic civilisation of Sri Lanka and southern India. 

It has been suggested the Nagas were ‘Tamils’, which is improbable. The cobra, associated with the Nagas, is ‘Naga’ in the Indo-Aryan languages, but not in the Dravidian. In Tamil it is ‘nalla paambu’ (‘good or correct snake’) or ‘naaga pambu’ (‘Naga snake’); it is also referred to as the ‘Naga snake’ in Telugu and Kannada. This suggests that Dravidian speakers associated the cobra with the Nagas, but were not Nagas themselves. 

According to ancient Tamil tradition, the Pallava dynasty had its origins in the union of a Naga princess with a Chola king. The Pallavas may have been a central Indian clan, possibly from the same area as occupied by the Nagas. 

In the middle of the 1st Millennium BC, a group of people calling themselves ‘Sinhala’, arrived from North India. Both the Dipawamsa and the Mahawamsa mention that the legendary King Vijaya came from Sinhapura in the Lala country (Gujarat), tarrying at Broach (Bharukkaccha) and/or Sopara (Supparaka) on the way. 

This indicates that the settlers came from Gujarat rather than from Bengal, which accords with the linguistic evidence - Sinhala and Dhivehi are closer to Gujarati and Marathi than to Bengali and Gujarat, but not Bengal, was a habitat for lions, associated with Sinhalas in legend. The Kathiawar city of Sihor has been identified with Sinhapura. 

Recent genetic evidence has also suggested that Gujarat may have been the place of origin of at least a section of the Sinhalese; a small admixture of Punjabi genes accords with the chronicles’ legends of brides being brought from ‘Madda’ and from ‘beyond the Ganges’. 

Variants of the Vijaya legend, which may have a historical core, were extant in the early first Millenium AD, as evidenced by the ‘Avalokitesvara-Guna-Karandavyuha Sutra’, which speaks of a prince called ‘Sinhala’, son of ‘Sinha’ coming to ‘Tamradvipa’, and that henceforth the island was known as ‘Sinhala Dvipa’. This legend was later associated with the Sindhi mariner Sinbad. 

Tamradvipa is a modification of Tamraparni, the name of the island mentioned in the Emperor Asoka’s rock edicts. The name is rendered in the Dipavamsa as ‘Tambapanni’ and the Greeks used an adaptation, ‘Taprobane’.


 

Sinhalese, Tamils and Buddhism

October 25, 2012, 12:00 pm

By Vinod Moonesinghe
 

(Part I of this article appeared yesterday)

In ancient times, the name of a people referred mainly to its elite, the ruling class which held most of the cultural capital. In Herodotus’ debate between Darius and the others about which type of state was desirable, ‘the people’ refer to the upper class. Karl Kautsky has pointed out how the Jews kept their identity only because of the preservation in exile in Babylon of their elite.

Similarly, ‘Sinhalese’ and ‘Tamil’ in the context of ancient Sri Lanka and South India must relate mainly to their upper social strata, which superimposed their own languages and cultures on the indigenous populations. When Dutugemunu waged war against Ellalan (Sinhala ‘Elara’), it was a battle between two dynasties, one Sinhalese and the other Tamil, not two peoples.

The picture emerges of an indigenous population (Nagas and Yakshas), related to populations in South India and in Bengal, being overlaid by an elite stratum of Indo-Aryan speakers, who spread out from the Tambapanni area and establish cultural hegemony over the rest the island. Certainly, by the 5th century BC, there was evidence of Prakrit writing in the Brahmi script at Anuradhapura.

This viewpoint is given added plausibility by studies done on Iron Age remains at Pochampad in Andhra Pradesh which indicate that there was a continuity of populations over time, rather than abrupt demographic displacement, and a gradual merging of invading peoples with the existing populations.

The spread of Tamil would have followed a similar pattern. Tamil was a relative newcomer to the ‘Tamil homeland’, Tamilakam. Some linguistic studies have indicated that the Godavari valley was the homeland of the Dravidian speakers, but others suggest that they have migrated to this area from the North West. The split between Telugu and Tamil took place about 1000 BC, so the arrival of Tamil-speakers in Tamilakam was probably later than this.

The Chola, Pandya and Satiyaputra dynasties are mentioned in the Asokan rock edicts from the third century BC. About this time began Sangam literature, associated mainly with the Pandyan capital Madurai.

However, Indologist Aska Parpola has suggested that the Pandyas were an Indo-Aryan dynasty ruling over a Dravidian population. Interestingly, 2nd century BC Brahmi script inscriptions at Kodumanal, near Coimbatore, have revealed Indo-Aryan names, such as Sumanan, Tissam, and Visaki, along with rather more Tamil-sounding ones.

The discovery of Brahmi characters in the Tamil language, incised on pottery in Adichanallur, near Tirunelveli, may push the boundary back a couple of centuries. It is significant that the discovery has been made directly across the Gulf of Mannar from Anuradhapura, the site of the contemporary Brahmi script pottery, suggesting a common origin.
 

The earliest evidence we have of Tamil-speakers in Sri Lanka comes from the Mahavamsa, which mentions the ‘Damila’ sons of a horse-shipper, Sena and Guttika about the 2nd century BC. It also mentions, shortly after this, that Elara was a ‘Damila’ nobleman who came from the Chola country.

In terms of religion, there was no clear-cut differentiation into ‘Sinhalese Buddhists’ and ‘Tamil Hindus’. Jainism and Ajivakism, as well as Buddhism, flourished in Sri Lanka. The Mahawamsa says that Pandukabhaya built dwellings for Brahmins, Ajivakas and Jains (‘Niganthas’). Vattagamani Abhaya built the Abhayagiri Buddhist monastery on the site of Pandukabhaya’s Jain Tittharama, in revenge for the taunts of a Nigantha called Giri.

Jainism and Buddhism also had a strong hold among contemporary Tamils. The term ‘Sangam’ in the description of classical Tamil literature refers to the Jain Sangha. ‘Aimperumkappiyam’, the five great epics of ancient Tamil literature are: ‘Silappatikaram’, a neutral work by a Jain author, Ilango Adigal; the Buddhist ‘Manimekalai’ and ‘Kundalakesi’; and the Jain ‘Civaka Cintamani’ and ‘Valayapathi’.

The city of Kaveripattinam (modern Puhar) appears to have been central to Buddhism in Tamilakam. Significantly, it is considered to be the birthplace of the deities Pattini and Devol. The Manimekalai says it had seven Buddhist monasteries, built by ‘Indra’ (possibly the Arhant Mahinda).

It is possible that Mahinda and Aritta, a relative of the Sinhala king Devanampiya Tissa, proselytised Tamilakam. Near Madurai is the hill of Arittapatti, originally a Buddhist site, now holy to Siva.

In the 5th century AD a celebrated Tamil monk, Ven Buddhadatta studied at the Mahavihara at Anuradhapura. He later composed Buddhist works in Tamilakam, at Kaveripattinam, Uragapuram, Bhutamangalam and Kanchipuram. He was one of many learned Tamil Buddhist monks, of whom the names of at least thirty have come down to us.

The Buddhism practised in Tamilakamam (where it seems to have existed until the 13th century) was liberal and open-minded, allowing much speculation considered heretical by the orthodox Mahavihara in Anuradhapura. Thus Mahayanism and Tantrism flourished. Aspects of the southern Bhakti belief also began to intrude into Buddhism. Evidently, Tamilakam was the origin of Bodhisattva worship.

There was a legend that Agastya, the father of Tamil, learnt the language from the Bodhisattva Avalokitesvara, the god of the Potiyil hill to which he had withdrawn. According to the Japanese scholar Shu Hikosaka, Potiyil is derived from ‘Bodhi-il’ (‘Buddhist place’) and is the same as Mahayanist Potalaka (‘Buddha Loka). He identified it with the Pothigai hills (also known as Agastiyar Malai) near Tirunelveli.

One is tempted to draw a connection between ‘Pothigai’ or ‘Potiyil’ with the Potgul Vehera in Polonnaruwa. Interestingly, former Archaeological Commissioner, Raja de Silva has identified the statue at the Potgul Vehera, commonly assumed to be Parakramabahu, as Agastya. Could this have been a Mahayanist institution, associated with Avalokitesvara?

Avalokitesvara had many of the attributes of the pre-Brahmanical deity Siva (also known as Isvara), including the possession of two gender aspects – the female ‘Shakti’ being Tara. It is hence not surprising that many south Indian Buddhist places of worship subsequently became Siva temples.

This may be a clue to the Mahavamsa’s attitude to Tamils. Historians have tended to focus on the fact that the chronicle was written at the time of Dhatusena, who had just completed a struggle against several Tamil kings, which they consider the reason for this antipathy.

However, the Mahawamsa was primarily an ecclesiastical document of the Mahavihara, seeing the world through orthodox Theravada Buddhist eyes. Its concern with worldly activities was mainly limited to maintaining royal patronage. The primary threat to that patronage came from what it saw as heresies.

The Mahawamsa’s treatment of Elara is moderate; it not only praises the justice of his rule, thus making him the prototype ‘good Soli king’ of later folk lore. It says he ‘freed himself from the guilt of walking in the path of evil... though he had not put aside false beliefs’. Nor does it speak badly of the ‘Seven Damilas’ who overthrew Vattagamani Abhaya; it merely mentions that, on being asked whether Buddhism would prosper under the former or the latter, the Sangha took the King’s side.

On the other hand, its treatment of Sanghamitta, ‘a bhikkhu from the Cola people who was versed in the teachings concerning the exorcism of spirits, and so forth’, is clearly antagonistic. This ‘lawless’ bhikkhu (apparently of the Dharmmaruci sect) was embittered against the Mahavihara, it says, and ingratiated himself with the future king Mahasena.

Under the last-named, Theravada was persecuted and the Dhammaruci sect was triumphant. Under Dhatusena and his sons too, that is, in the period the Mahawamsa was written, Theravada Buddhism was embattled. Archaeological evidence indicates that Sigiriya, to which Dhatusena’s son Kasyapa retreated, was a Mahayanist monastery complex.

So the Mahavihara was threatened not by Tamil monarchs or armies, but by Buddhist schismatics influenced by Tamil priests from Tamilakam. Hence, what we read in the chronicles is not antagonism towards Tamil people, but antipathy to ‘heresies’ carried hither by Tamil Buddhist prelates.
(Concluded)