The Great Heroes' Day

Tamil Eelam's National Heroes Days are celebrated for three days ending November 27, which is the day the first LTTE fighter gave his life for the
freedom of the Tamil Eelam 27th November was made Great Heroes Day from 1989 onwards to commemorate the martyrdom of Lt. Shankar (Sathiyanathan).  On November 27, 1982. Lt. Shankar became the first to lay down his life and has been made a collective focal point to re-­experience and honour his martyrdom.  In Tamil "Great Heroes Day” is called Maveerar Nal. Emulating Lt. Shankar over 30,000 LTTE freedom fighters have attained martyrdom in the struggle for Tamil Eelam. During the final phase of Eelam War 1V in May, 2009 thousands LTTE fighters and hundreds of LTTE attained martyrdom in fighting.

Today November 27, is declared a National Day in anticipation of the birth of Nation-State of Tamil Eelam.  Its purpose is to channel veneration of all LTTE martyrs. It prevents commemorative celebrations from being dispersed all over the year.

Lately   Great Heroes' Day is celebrated as eluzhi Nal. This expression has the double meaning of "Day of edification" and "Day of rising". The participant may choose either, one, or better both meanings, according to his or her understanding and liking. "Great Heroes' Day" is indeed a day of mourning, of agony, but it is transformed into a Day of edification and, or,
rising.

LTTE Leader Veluppillai Prabhakaran was very close to Lt. Shankar.  The martyrdom of Lt. Shankar was a painful experience for LTTE leader Veluppillai Prabhakaran. Lt.  Shankar is made a collective focal point by recognizing his supreme sacrifice. The commemoration of the Great Heroes Day is not just a ritual or event, it is a cultural monument fit for a martial
society.

The Great Heroes Day is celebrated for three consecutive days. The celebration begins at 9.00 AM followed by the hoisting of the National flag (Tiger flag) and singing of the National Anthem.  The entire Tamil Eelam having raised and put on beauty shall shine in fullness.

During Great Heroes Day cultural performances are staged.   It can be a drama, dance, song or all three, very often combined.

During these celebrations people light traditional oil lamps at home and in public places and ceremonies are held in which Tamil Eelam's national flag is proudly raised. People also engage in prayers for their nation, speeches are delivered by prominent people and the portraits of fallen freedom fighters are suitably garlanded.

There are many well known poets writing in the spirit of freedom and liberty. Poet Puthuvai Ratnathurai, Poet Kasi Anandan, Poet Subramaniya Bharati are well known poets who by their lyrics inspire the fighters in their thirst for Tamil Eelam. Many a militant fighter knew songs by theses poets by heart.

The lyrics of Poet Puthuvai Ratnathurai and Poet Kasi Anandan are called pulippatukal (Tiger songs), but they continue a tradition of parani patukal (praising war) i.e. a genre of songs that glorifies the hero who killed elephants. This genre was popularised by the Dravidian movement

Bharathi was a poet who actively participated in the independence struggle of India, His , poetic themes displayed  concern for the poor, the welfare of the common man, adoration of the ancients, confidence in the future generation, concern for women's liberation, children's welfare, and human values, but above all for India's freedom from slavery under colonial power.

Accamillai Accamillai is the name of a poem created in 1914 by Bharati.  The poem recited in Tamil during Great Heroes Day celebrations goes like this (in the translation of K G Seshadri):

·         Fear we not, fear we not, fear we not at all,

·         Though all the world be ranged against us,

·         Fear we not, fear we not, fear we not at all!

·         Though we are slighted and scorned by others,

·         Fear we not, fear we not, fear we not at all!

·         Though fated to a life of beggary and want,

·         Fear we not, fear we not, fear we not at all,

·         Though all we owned and held as dear be lost,

·         Fear we not, fear we not, fear we not at all!

·         Though the corset breasted cast their glances,

·         Fear we not, fear we not, fear we not at all!

·         Though friends should feed us poison brew,

·         Fear we not, fear we not, fear we not at all!

·         Though spears reeking flesh come and assail us,

·         Fear we not, fear we not, fear we not at all!

·         Though the skies break and fall on the head,

·         Fear we not, fear we not, fear we not at all!

The Great Heroes Day will be celebrated in grand style this year as well by Tamil people all over world in honour of the LTTE freedom fighters.

We proudly join in the Great Heroes Days celebrations. Next year we will meet in Tamil Eelam!  11-05-2009




Symbols of war commemorated

By Wilson Gnanadass in Kilinochchi
(Courtesy: Sunday leader-December 01.2002)

 "Sindhiya raththam podumada, oru eelaththaye kattiyeluppa" (The blood that is shed is sufficient to build a Tamil nation) was one of the phrases from a song that continued to echo in the Kilinochchi area right throughout "Heroes' Day" which fell on November 27.

The songs were all composed by local artistes and they were played through the loudspeakers at every junction. "Nengil eriyum nerupputhan, oru eelaththaye uruwakkum" (The fire that burns in our hearts is the force that creates Eelam) was another phrase from a song.

One of the most important events in the calendar of the Liberation Tigers of Tamil Eelam (LTTE) is the Maveerar Thinam (Heroes' Day). The sacrificial act of every fighter by laying his/her own life during a confrontation for the sake of Tamil Eelam is recognised and remembered by the living comrades. Such an act of devotion is considered to be the supreme act in the 20 year old Eelam war.

No cadre is ever honoured more than a person who has given his/her  life for the cause of achieving self determination and self rule, and therefore Heroes' Day has become a part of the life of the people of the north and east.

Every dead fighter's photo is displayed in public. The people garland the photos and pay their respects with utmost reverence. "Because of them, we are able to live in peace today," they say.

This year's Maveerar Thinam became even more significant because of the ongoing peace process initiated by the United National Front (UNF) government. Amidst their busy schedule, residents of Kilinochchi however did not fail to laud Prime Minister Ranil Wickremesinghe, who they say could be a force to reckon with, and usher in a new era of peace in the country.

Towns, villages and even the remotest hamlets in the north and east held by both government forces and the LTTE were all gaily decorated with yellow and red flags and cut-outs depicting the Tamil liberation struggle observing the final day of 'Maaveerar Thinam.

Celebrations in Jaffna, Batticaloa, Vavuniya and Mannar were held in a grand scale - much more than it was expected.

"Martyrs' Resting Home"

For the first time since the signing of the ceasefire agreement, unarmed police personnel had been deployed to maintain law and order in this cosmopolitan town of Kilinochchi. Shops were closed. Only the eating houses and tea kiosks were allowed to carry out business to cater to the large number of people who were thronging the war cemetery from all quarters.

Several hundreds of people including students congregated in the war cemetery, which is called the "Martyrs Resting Home" to pay homage to the graves of their sons, brothers, fathers, sisters and their relatives who were buried there. In other places people also flocked to the special rooms that were made with photographs of 'Maveerar' (Heroes) that were on display.

The entire function was colourful and emotional. It was heartbreaking to see relatives of the dead garlanding the monuments and then stretching themselves on top of the graves and crying, remembering their lost ones. Some even fell prostrate to show their highest respect for the dead fighters.

The event at Kilinochchi was quite a colourful one. The area leaders hoisted the Tiger flags that came into being only in 1990. The Sunday Leader was witness to a small ceremony that took place at the office of Tamil Rehabilitation Organisation (TRO) in the morning of November 27. Deputy Executive Director, TRO, Iniyawan hoisted the Tiger flag. Then a few minutes of silence was observed as a mark of respect for the fallen heroes. Lighting of the oil lamps in the room where the photos of the dead were on display and garlanding their photographs followed. LTTE's Political Wing Leader and a key negotiator in the ongoing peace talks, S.P. Thamilchelvan, and Pulidevan who happened to arrive there, stood motionless when the Tiger anthem was played.

The environment in Kilinochchi was sombre. An eerie feeling prevailed in the area with people going in large numbers to the war cemeteries at Viswamadu in Mullaitivu and Kanagapuram in Kilinochchi.

The songs played through the loudspeakers were sorrowful - all speaking of the commitment of the fallen heroes. Some mothers, fathers, sons and sisters of the Maveerar were seen clad in white. It was a moment of great sadness but it was also coupled with joy. "I am sad my son is no more, but I am glad he gave his life for this cause," a mother from Wattakachchi who was seen sobbing over her son's grave at Viswamadu, observed.

Most of the children of the dead heroes were clad in camouflage. Relatives from Trincomalee, Ampara and Batticaloa travelled to Kilinochchi to pay their respects to the dead. They told The Sunday Leader that this is the first time that they were able to use their liberty to travel from such far destinations in order to pay their respects. "Previously, we could not do this, due to the war situation," they explained.

Smartly clad

The main event at Kilinochchi took place at Kanagapuram war cemetery under Theepan's leadership. The cemetery was adorned with flowers. Tigers were smartly clad in their ceremonial uniforms. More than 30,000 people thronged the cemetery to participate in the main ceremony. At 5.46 p.m. (LTTE time) LTTE Chief Velupillai Prabhakaran delivered his speech - dubbed the "throne speech" by the people. Almost all gathered at the cemetery stood to 'attention' until the entire speech was completed. The speech lasted only 20 minutes, which was followed by lighting of the main torch by Col. Theepan, the northern military commander. This was followed by the relatives lighting the torches attached to each monument.

The LTTE has been celebrating the Maveerar Thinam since November 27, 1989. The day November 27 was specifically chosen by the Tigers as the first ever Tiger Lieutenant to be killed in the Eelam war, Shankar Sathiyanathan was killed on this day in the year 1982. He was killed in action on November 27, in 1982, following a confrontation with the Sri Lanka Army in Velvetithurai (VVT). This day became important in the diary of the LTTE because he was the first ever Tiger to lay down his life for the sake of Tamil Eelam.

From that day onwards the LTTE has been remembering the dead with reverence and honour. The dead are considered as 'seeds' that would grow again to give more fruit to achieve their principal cause. This is why every Maveerar is not cremated but buried - contrary to the Hindu tradition of cremating the dead. They are instead laid to rest in the Martyrs' Homes built for them. "We say that the dead heroes are seeds and are sown to grow again. They are neither buried nor cremated," LTTE cadres explained.

The LTTE has taken untiring efforts to remember all 17,651 including 251 Black Tiger cadres who sacrificed their lives in the Eelam war. In addition they build a home for their souls to rest as well.

The Tigers claim that they have led a few successful military operations against the Sri Lankan armed forces. They pride themselves in capturing a large quantity of arms and ammunition and other equipment necessary to fight a war. The first South African built armoured car was snatched from the Sri Lanka Army by the LTTE in 1990 during a confrontation in Kondachchi, Mannar. The LTTE also captured Mullaitivu army camp in 1996 during the "Unceasing Wave 1" operation while taking over Kilinochchi in 1998 in operation "Unceasing Wave II." The LTTE also annexed some other areas that were under the control of the armed forces in the following year.

The LTTE believes that without the support and the commitment of the Tiger cadres who are not living in this world any more, it would not have been possible to achieve this target.

According to statistics provided by the LTTE, the highest number of male cadres killed in the Eelam war was in 1997 during the "Jayasikurui" operation. Approximately 2106 cadres have been killed, while in the same confrontation some 507 female cadres, which is also the highest, were also killed.

Highest tribute

Paying the highest tribute to the dead is a bounden duty of every army. It is deplorable that the government has not set aside a day to remember the dead soldiers. The soldiers too, it must be mentioned have sacrificed their life to safeguard the sovereignty of the country. According to official figures 14, 101 Sri Lankan soldiers have been killed since 1983. In addition some 2542 soldiers are still missing in action. But so far, successful governments have neither earmarked a day to salute the dead soldiers nor have had plans to do so even in the future, though remembering the soldiers who died in the Second World War.

"First Heroes' Day"

The first Heroes' Day celebration took place in 1989, November 27.

Lt. Shankar Sathiyanathan was the first male hero to have been  killed in action on November 27, 1982.

Second Lt. Malathi was the first female heroine to be killed in action on October 10, 1987. She was killed in Koppai during a confron-tation with the Indian Peace Keeping Force (IPKF).

Captain Angayarkanni was the first female black Tiger to lay down her life.

* * * * * *

The commitment...

THE LTTE hierarchy believes it is fitting to give supreme honour to every soldier either before or after death.

Jegan's story is a clear manifestation of a fighter's honest commitment to the cause the Tigers have been fighting for.

Jegan is a 23 year old Tiger. He has participated in several military operations and one difficult fight he remembers is the Elephant Pass attack, where the LTTE over-run the entire camp killing most of the army personnel.

Jegan says along with him some female cadres were also fighting. While the fighting was on, a female cadre was hit and started bleeding profusely. And another colleague senior to Jegan had requested Jegen to carry the wounded female soldier to the makeshift camp for treatment.

"We were fighting a fierce battle. But I could not resist the orders from my senior colleague. So I placed the wounded cadre on my shoulder and walked up to the room where the wounded were being treated. Until I reached the room, the female soldier was alive. But the moment I laid her on the mat, she breathed her last ," he said while sobbing.

Jegan went on to explain the most painful part of this saga. He said only after placing the combatant on the ground did he realise that the war heroine who departed from this world after valiantly fighting was his own younger sister.

"Then I told the officers there that it was my own sister and I asked them to do the final rites according to the military requirement and went back to fighting as there was a lack of combatants to fight the battle. In fact, this incident further encouraged me to fight until the end. And that is the day we over-ran the entire camp," he told The Sunday Leader.

* * * * * *

The toll so far

Year     M            F            Total

1982     01           -            01

1983     05           -            05

1984     36           -            36

1985     123          -         123

1986     258          -          258

1987     437        14         451

1988     352        11         363

1989     371        01         372

1990     889        72         961

1991     1405      208      1613

1992     713        75         788

1993     801        124        925

1994     363         12        375

1995     1217       288      1505

1996     1092       285       1377

1997     1599        507       2106

1998     1150        648       1798

1999     1052         493      1545

2000     1237        743      1980

2001     489          270        759

M - Males,  F - Females

 

 


khtPuH ePq;fNs! kwg;Nghkh ehq;fNs!

 ef;fPud;

mAveerar.jpg (45921 bytes)

jkpo; kz;zpd; tpLjiyf;fhf fsk;  Mb  tpOg;Gz;gl;L  tPo;e;J  eLfy;yhfptpl;l  khtPuHfspd; msg;gupa jw;nfhilia epidT $WKfkhf khtPuH  tpoh cynfq;Fk; gue;Jgl;L thOk; jkpo; kf;fshy; rPNuhLk; rpwg;NghLk; tPNwhLk; kwTzHNthLk; Kd;ida Mz;Lfs; NghyNt ,e;j Mz;Lk; nfhz;lhlg;gLfpwJ.  

xU tpj;jpahrk;.  jkpoPo tpLjiyg;  Nghuhl;lj;jpd; ePz;l tuyhw;wpy; ,e;j Mz;L kl;LNk thdpy; ty;YhWfs; tl;lk; ,Ltjw;Fg; gjpy; mikjpg; Gwhf;fs; rpwfbj;Jg; gwf;Fk; rw;Nw tpj;jpahrkhd xU Gjpa #oypy; khtPuH tpoh nfhz;lhLfpNwhk;. 

tp.Gypfs; NghHntwpgpbj;j kdNehahspfs; my;yH. Jg;ghf;fpia VNjh  tpisahl;Lf;Fj; Jhf;fpatHfSk; my;yH. thO thotpL vd;w cupikf; Fuy; vOg;gp   mlf;F Kiwf;F vjpuhfj; Jg;ghf;fp Ve;jpatHfs;.  

,d;W Jg;ghf;fpfspd; rj;jj;jpw;Fg; gjpy; mikjpf;fhd Ngr;nrhyp Nfl;fpwJ. tpbaYf;fhdG+ghsk; Nfl;fpwJ! %r;R tpl;lhy; $l mJ vq;Nf vjpupf;Ff; Nfl;LtpLNkh vd;W mQ;rpmQ;rp tho;e;j kf;fs; ,d;W nfhQ;rk; epk;kjpg; ngU %r;R tpLfpwhHfs;. 

grp> gl;bdp> Neha;> Jd;gj;jpy; thba kf;fs; ,d;W xU NtisahtJ tapwhu  cz;L cLj;jp epk;kjpahfg; gLj;J vOk;gf; $ba #o;epiyapy; tho;fpwhHfs;.  

epue;ju mikjp Vw;gl;L Rje;jpuj;NjhLk;> RakupahijNahLk;> ghJfhg;NghLk; jq;fs; jhafj;jpy; jiyepkpHe;J rkj;Jt tho;T thoNt jkpo; kf;fs; tpUk;GfpwhHfs;.  

mope;JNghd Njrj;ijAk; ,be;JNghd tPLthry;fisAk; Gy;Y Kioj;j ney;tay;fisAk; kPsf; fl;bnaOg;g kf;fs; Mirg;gLfpwhHfs;. 

vq;fsJ tpLjiyf;F fle;j 20 Mz;LfSf;F Nkyhf fz;zPH tpaHit ,uj;jk; rpe;jpg;Nghuhb te;jpUf;fpNwhk;. ,d;iwa mikjpg; Ngr;R thHj;ij vq;fs; Nghuhl;lj;jpd; Muk;gmWtilahFk;.  

,Jtiu jkpoPo tpLjiyg; Nghuhl;lj;jpy; gjpnzz;zhapuj;Jf;Fk; mjpfkhd tPuHfSk;> tPuhq;fidfSk;> flw;GypfSk;> fUk;GypfSk; fskhb flypy; fiue;Jk;>  fhw;wpy; fye;Jk; jPapy; vupe;Jk; kz;zpy; Gije;Jk; NghapUf;fpwhHfs;. me;j kiwe;Jk; kiwahj khtPuHfSf;F tho;j;Jk; tPu tzf;fKk;> topghLk; nra;Ak; ,e;ehs; jkpo; kf;fSf;F xUjpUehs;. jkpopdj;jpd; Njrpa ehs;.  

khdk; ngupnjd Cd cly; tpo
   khz;lhH jkpo; tPuH!-Mtp

jhdk; vdj; je;j khdj; jkpod; Njhs;

   jq;fk; jq;fklh!
 

vdf; fy;yiwapy; gs;sp nfhs;Sk; vq;fs; khtPuHfisg; Nghw;wpg; ghLfpwhH czHr;rpf; ftpQH fhrp Mde;jd;!

fsj;jpy; tpOg;Gz; gl;L kuzj;ijj; jOtpf; nfhz;l  Kjy; tp.Gypg; Nghuhsp rq;fH vd;w rj;jpaehjd;  fsj;jpy; tPo;e;J kuzj;ijj; jOtpf; nfhz;l nehtk;gH 27Mk;  ehisNa ,d;W cynfq;Fk;  khtPuH ehshff; nfhz;lhb tUfpNwhk;.

tpLjiy vd;gJ Rk;kh tuhJ. mJ ,uj;jk; rpe;jpg; ngwNtz;ba ,yl;rpakhFk;. ""mf;fh mf;fh vd;W eP mioj;jha; mf;fh te;J nfhLf;f Rf;fh kpsfh Rje;jpuk; fpspNa"" vd;W jr;rd; $Nl rjnkd;W fple;j  fpspiag; ghHj;J thdtPjpapy; gwe;J jpupe;J njd;dq; fPw;Wg; nghd;DhQ;ry; Mbr; Nrhiy gapd;W rhiyapy; Nka;e;J thDk; kz;Zk;jd; trj;jpw;nfhz;l Nrhiyf; fpsp  Nfl;ljhk;.   

cyf tuyhw;wpy; tpLjiyf;Fg; Nghuhba kf;fs; vy;NyhUk;  ,uj;jk;> fz;zPH> tpaHit ,tw;iw  tpiyahff;  nfhLj;Nj tpLjiyiag; ngw;wpUf;fpwhHfs;. Iup\;  njhlq;fp vupj;jpupah tiu> nfhNrhNth njhlq;fp fpof;F jPNkhH tiu ,lk;ngw;w tPuk; nrwpe;j tpLjiyg; Nghuhl;lq;fs; ePz;l fhyj;jpd; gpd;dNu ntw;wpaile;jd. me;j kf;fs; mjd; gpd;dNu  Rje;jpuf; fhw;iw Rthrpf;fKbe;jJ vd;w cz;ikia ehk; kwe;Jtplf; $lhJ.   

fpof;F jPNkhH  kf;fs;  tpLjiyf;fhf  Mz;Lf; fzf;fpy; MAjk; Ve;jp> ,uj;jk; rpe;jpg; Nghuhb fz;zpDk; ,dpa jq;fs; nghd;dhl;il md;dpa ehl;bd;   gpbapypUe;J kPl;L vLj;jhHfs;. ,d;W fpof;F jpNkhH I.ehLfs; rigapd; 191MtJ mq;fj;Jt ehlhf mDkjpf;fg;gl;L me;j ehl;bd; nfhb If;fpa ehLfs; rig Kd;wypy; gl;nlhsp tPrpg; gwf;fpwJ!  

jkpoPo kf;fsJ tpLjiyg; Nghuhl;lk; ,e;j ,aw;if epajpf;F tpjp tpyf;fhdjy;y. vq;fs;  tpLjiyf;fhf  kpff; $Ljyhd tpiy nfhLj;J tUfpNwhk;. jkpoPo ehl;bd; nfhbAk; If;fpa ehLfs; rig Kd;wypy; gwf;Fk; ehs; mjpf Jhuj;jpy; ,y;iy! 

1999-Mk; Mz;L td;dp kz;zpy; Xq;fp tPrpa Xahj miy vq;fs; Nghuhl;l tuyhw;wpy; ngupa jpUg;G Kidahf ,Ue;jJ. Xahj miyapy; xd;wy;y gj;Jf;Fk; Nkw;gl;l ,uhZt Kfhk;fs;    rl rlntd> nghy nghy vdr; rupe;jd! td;dpapy; 30f;Fk; Nkw;gl;l jkpo;f; fpuhkq;fs; rpq;fs  ,uhZtj;jpd;  gpbapy;  ,Ue;J kPl;fg;gl;ld. nkhj;jk; 1>400 rJu fp.kPl;lH epyg;gug;G Gypfspd;  fl;Lg;ghl;by; kPz;Lk;  nfhz;Ltug;gl;lJ. mijaLj;J rpq;fsg; gilapd; kpfg; ngupa ,af;fr;rp -MidapwT kw;Wk; gis ,uhZt jsq;fs; tp.Gypfspd; iffspy; tPo;e;jJ.   

Mdhy; gz;ila aho;g;ghz ,uhr;rpaj;jpd; jiyefuk;> jkpo; kf;fsJ  fiy fyhrhuk;> ehfupfk; ,tw;wpd; njhl;by;  vd miof;fg;gLk; aho;g;ghzf; Flh ehl;il  40>000Fk; mjpfkhd  rpq;fsg; gil ,d;dKk; Mf;fpukpj;Jf; nfhz;L epw;fpwJ. ,uhZtr; Rw;wptisg;G> Nrhjid Nghd;w  nfLgpbfs; Fiwe;Js;sJ vd;whYk; mit Kw;whf ,y;iy vd;W nrhy;y KbahJ. Mapuf; fzf;fhd  kPdtHfs; ,d;dKk; ,uhZtk; tpjpf;Fk; Neuf;fl;Lg;ghL kw;Wk; ,lf; fl;Lg;ghLfSf;F kj;jpapNyNa  njhopy; nra;J gpiof;fpwhHfs;. ,lk; ngaHe;j Mapuf;fzf;fhd  FLk;gq;fs; jq;fs; nrhe;j  tPLfspy; FbNaw Kbahj mty epiyAk; njhlHfpwJ. ,e;j kf;fs; jq;fs; nrhe;j kz;zpNyNa mfjpfshf;fg;gl;L Jd;g tho;f;if tho;fpwhHfs;.   

tl-fpof;fpy; ,ay;Gepiy jpUk;Gtjw;F rpq;fsg; gilapdH njhlHe;Jk; Kl;Lf; fl;il Nghl;L tUfpwhHfs;. gs;spf;$lq;fis tpl;L ntspNawpa ,uhZtk; EhW kPl;lH js;sp kPz;Lk; fil tpupj;Js;shHfs;. nghJ kf;fSf;F nrhe;jkhd tPLfspy; ,Ue;J ,uhZtk; ,d;Dk; Kw;whf ntspNawhJ mlk; gpbf;fpwJ.  

Nghupdhy; mope;JNghd tl fpof;if kPz;Lk; fl;b vOg;g tp.GypfSk; =yq;fh muRk; $l;lhf eltbf;if vLj;J tUfpd;wd.   midj;Jyf ehLfs; kw;Wk; cyf tq;fp ,tw;wplk; epjpAjtp Nfhup ,U jug;ghUk; jha;yhe;jpy; ele;j mikjpg; Ngr;R   thHj;ijapd; NghJk; mjw;Fg; gpd;dUk; Ntz;L Nfhs; tpLj;Js;shHfs;. 

jkpo; kf;fs; mikjpia tpUk;GfpwhHfs; vd;gjpy; ahUf;Fk; ve;j IaKk; ,Uf;f Ntz;ba mtrpak; ,y;iy. mNj Neuk; me;j mikjp jkpo; kf;fs; ghJfhg;NghLk; RakupahijNahLk; tho;tjw;F cj;juthjk; nra;a Ntz;Lk;.  

mikjpf;Fk; NghUf;Fk; ,ilapy; ,uz;L thufhy mtfhrNk ,Uf;fpwJ vd;gij ehq;fs; kwe;J tplf;$lhJ.  njd; ,yq;if murpay; njhlHe;Jk; <lhl;lkhfNt ,Uf;fpwJ. mikjpg; Ngr;R thHj;ij ,ilapy; Kwpaf; $ba rhj;jpaf; $Wfs; ,Uf;fpd;wd.

tp. Gypfs; mikjpia tpUk;GfpwhHfs;. mikjpahd ghJfhg;ghd #o;epiyapy; jkpo; kf;fs; RgPl;rj;NjhL tho Ntz;Lk; vd;W tpUk;GfpwhHfs;. 

Mdhy;  mikjp Fiye;J kPz;Lk; xU NghH %z;lhy; mjw;Fk; tp.Gypfs; jahuhfNt ,Uf;fpwhHfs;. epue;ju mikjpah? epue;jug; Nghuh? vd;W KbT nra;Ak; nghWg;G njd;dpyq;if kf;fsJ iffspNyNa  ,Uf;fpwJ.   

jkpoPoj;jpd; Rje;jpuk; g/Wsp Mw;wpd;  gd;kiyaLf;fj;J tho;e;j vq;fs; ghl;ld; KUfDf;F epfuhd jiytd; gpughfud; fhyj;jpNyNa epiy ehl;lg;  gly;  Ntz;Lk;. mLj;j jiyKiwf;F  me;jr; Rikia ehq;fs;  ghug;gLj;jf; $lhJ.  Gyk; ngaHe;j jkpo; kf;fs; NghHf;fhyk; NghyNt mikjpf; fhyj;jpYk;  jiytH gpughfudpd; iffisg; gyg;gLj;Jtjd; %yk; vkJ ehl;bd; tpbaiyj;  Jupjg;gLj;jyhk;.   

xU Rje;jpu jkpoPoj;jpNyNa jkpo; kf;fs; ghJfhg;ghfTk; epk;kjpahfTk; ahUf;Fk; jiytzq;fhJ thoKbAk; vd;w cz;ikia fle;j fhy tuyhW  vLj;Jf;  fhl;Ltjhf ,Uf;fpJ.  vdNt ehk; gpwe;j nghd;dhl;il me;epad; gpbapypUe;J tpLtpf;f ,e;j khtPH ehspy; ehk;  cWjp vLj;Jf; nfhs;s  Ntz;Lk;. mJNt jhaf  tpLjiyf;  fdTfis neQ;;rpdpy; Rke;J rhtpidj; jOtpf; nfhz;l vk; khtPuHfSf;F ehk; nrYj;jf;$bakpfg; ngupa epidtQ;rypahFk;.  

Njhs;jl;b khHjl;b nrq;fsk; Mb nrUf;fsk;  tPo;e;j  tPuNtq;iffs; Gfo; ghLNthk;! ,e;j khtPuHfs;  Gijf;fg;gl;ltHfs;  my;y.  ek; kz;zpy;   tpijf;fg;  gl;ltHfs;.  juzp vq;Fk; khtPuH guzp ghLNthk;.  

khtPuH ePq;fNs! kwg;Nghkh ehq;fNs!
Fynja;tk; NghNy
ck;ikf; Fk;gpLNthk; ehq;fNs!


மாவீரர்களின் தாயகக் கனவினை நினைவாக்குவோம்!

நக்கீரன்

மிழ் மண்ணின் விடுதலைக்காகக் களம் ஆடி விழுப்புண்பட்டு வீழ்ந்து நடுகல்லாகிவிட்ட மாவீரர்களின் அளப்பரிய தற்கொடையை நினைவு கூறுமுகமாக மாவீரர் விழா உலகெங்கும் பரந்துபட்டு வாழும் தமிழ் மக்களால் சீரோடும் சிறப்போடும் வீறோடும் மறவுணர்வோடும் பெருமிதத்தோடும்  முன்னைய ஆண்டுகள் போலவே இந்த ஆண்டும் கொண்டாடப்படுகிறது.

மே 17 இல் தமிழீழ விடுதலைப் புலிகளின் ஆயுதங்கள் மவுனிக்கப்பட்டது முதல்  தமிழீழத்தில் எமது மாவீர தெய்வங்களுக்கு விழா எடுக்க முடியாத சூழ்நிலை இருந்து வருகிறது. தமிழ்மக்களின் பேச்சுச் சுதந்திரம் பறிக்கப்பட்டுள்ளது. மாவீரர் விழா வாரத்தில் கோயில்களில் மணியோசை எழுப்பக் கூடாது என சிங்கள இராணுவம்  கட்டளை பிறப்பித்துள்ளது. இருப்பவர்களை விட வீரச்சாவை எய்திய மாவீரர்களை நினைத்து சிங்கள அரசு கிலி கொள்கிறது.

தமிழீழத்தை வல்வளைப்புக்குள் வைத்திருக்கும் சிங்கள பேரினவாத அரசு காட்டுமிராண்டித்தனமான  முறையில்   மாவீரர் துயிலும் இல்லங்களை உழுது அழித்துள்ளார்கள்.  பன்னாட்டுப் போர்முறை விதிகளை சிங்கள இராணுவம் காலில் போட்டு மிதித்துள்ளது.  உழுது அழிக்கப்பட்ட  இடங்களில் சிங்களப் படைத் தலைமையகங்கள், தளங்கள், குடியிருப்புக்கள்  கட்டப்பட்டுள்ளன.

எங்கள் மாவீர தெய்வங்களின் துயில் இல்லங்களை அழிப்பதன் மூலம் அவர்களது நினைவை எமது நெஞ்சங்களில் இருந்து நீக்கிவிடலாம் என்று சிங்கள இனவாத அரசு கனவு காண்கிறது.  முள்ளிவாய்க்காலுக்குப் பின்னர் கடந்த இரண்டு ஆண்டுகள்  புலம்பெயர் நாடுகளில்  மாவீரர்களுக்கு  எடுத்த எழுச்சி  விழாக்கள் அந்தக் கனவைப் பொய்ப்பித்துள்ளது.

எமது மாவீரர்கள் வீரத்தின் விளைநிலமாக விளங்கியவர்கள். செருமுகத்தில் எதிரிகளைப் பந்தாடி விழுப்புண் பட்டு வீழ்ந்தவர்கள். மண்ணில் மட்டுமல்ல விண்ணிலும் பெருங்கடலிலும் போராடிக் காவியம் ஆனவர்கள்.

கிறித்துவுக்குப் பின் 13 ஆம் நூற்றாண்டளவில் சோழ, பாண்டிய பேரரசுகள் மறைந்த பின்னர் எஞ்சியிருந்த ஒரேயொரு தமிழரசு  யாழ்ப்பாண இராச்சியமே. அதுவும் கிபி 1619 ஆம் ஆண்டு போர்த்துக்கீசரிடம் போர்க்களத்தில் வீழ்ந்தது.  அதன் பின்னர் இருபதாம் நூற்றாண்டின் இறுதியிலேயே தமிழினம் கையில் ஆயுதம் ஏந்தியது. ஒப்பாரும் மிக்காரும் இல்லாத ஒரு மாவீரன் அதற்குத் தலைமை தாங்கி வரலாறு படைத்தான்.

தரைப்படை, கடற்படை, வான்படை எனப் போர்க்களங்கள் விரிந்தன. எதிரிகளின் படை முகாம்கள், போர்க்கப்பல்கள், வானூர்திகள் அழிக்கப்பட்டன.

1999 ஆம் ஆண்டு வன்னி மண்ணில் ஓங்கி வீசிய ஓயாத அலை எமது போராட்ட வரலாற்றில் பெரிய திருப்பு முனையாக இருந்தது. ஓயாத அலையில் ஒன்றல்ல பத்துக்கும் மேற்பட்ட இராணுவ முகாம்கள் சட சடன, பொல பொல எனச் சரிந்தன! வன்னியில் 30 கும் மேற்பட்ட தமிழ் ஊர்கள் சிங்களப் படையின் பிடியில் இருந்து மீட்கப்பட்டன. மொத்தம் 1,400 சதுர கி.மீட்டர் நிலப்பரப்பு புலிகளின் கட்டுப்பாட்டில் மீண்டும் கொண்டுவரப்பட்டது. அதையடுத்து சிங்களப் படையின் அசைக்க முடியாத கோட்டைகள் என்று கொண்டாடப்பட்ட  இயக்கச்சி - ஆனையிறவு மற்றும் பளை இராணுவ தளங்கள் வி.புலிகளின் கைகளில் வீழ்ந்தன.

எமது மாவீரர்களின் இத்தகைய வீரம் செறிந்த போர்கள்தான் இன்றும் உலகம் முழுதும் தமிழினத்துக்கு ஒரு முகவரியை வாங்கித்தந்துள்ளன. இலங்கையின் இனச்சிக்கல் அனைத்துலக மயப்படுத்தப்பட்டுள்ளது.

இந்த ஆண்டு நடைபெறும் மாவீரர் விழாவில் தேசியத் தலைவரின் உரை இல்லாது இருக்கலாம். மாவீரர் துயிலும் இல்லங்களில் விளக்கேற்றி வணங்கும் காட்சிகளைத்  தொலைக்காட்சியில் காணமுடியாமல் இருக்கலாம்.  ஆனால் உள்ளத்தில் ஊறும்  உணர்வுகள் எப்போதும் போலவே இப்போதும் பீறிட்டுப் பாய வேண்டும்.

எமது விடுதலைப் பயிரை கடந்த  30  ஆண்டுகளுக்கு மேலாக கண்ணீர்,  வியர்வை,  குருதி சிந்தி வளர்த்து   வந்திருக்கிறோம். அவை எல்லாம் வீண் போகக் கூடாது.

முள்ளி வாய்க்கால் இறுதிப் போர் வரை தமிழீழ விடுதலை வேள்வியில் முப்பதாயிரத்துக்கும் அதிகமான தளபதிகளும் வீரர்களும் வீராங்கனைகளும் கடற்புலிகளும் கரும்புலிகளும் களமாடி கடலில் கரைந்தும் காற்றில் கலந்தும் தீயில் எரிந்தும் மண்ணில் புதைந்தும் போயிருக்கிறார்கள். அந்த மறைந்தும் மறையாத மாவீர தெய்வங்களுக்கு வாழ்த்தும் வீர வணக்கமும், வழிபாடும் செய்யும் இந்நாள் தமிழ் மக்களுக்கு ஒருதிருநாள்.  தமிழினத்தின் தேசிய நாள்.

களத்தில் விழுப்புண் பட்டு மரணத்தைத் தழுவிக் கொண்ட முதல் விடுதலைப் புலிப் போராளி சங்கர் என்ற சத்தியநாதன் களத்தில் வீழ்ந்து மரணத்தைத் தழுவிக் கொண்ட நொவம்பர் 27ஆம் நாளையே இன்று உலகெங்கும் மாவீரர் நாளாகக் கொண்டாடி வருகிறோம்.

விடுதலை என்பது சும்மா வராது. அதற்கு ஒரு விலை இருக்கிறது.  "அக்கா அக்கா என்று நீ அழைத்தாய் அக்கா வந்து கொடுக்க சுக்கா மிளகா சுதந்திரம் கிளியே?" என்று தச்சன் கூடே சதமென்று கிடந்த கிளியைப் பார்த்து வானவீதியில் பறந்து திரிந்து தென்னங் கீற்றுப் பொன்னூஞ்சல் ஆடிச் சோலை பயின்று சாலையில் மேய்ந்து வானும் மண்ணும்தன் வசத்திற்கொண்ட சோலைக் கிளி கேட்டதாம்.

உலக வரலாற்றில் விடுதலைக்குப் போராடிய மக்கள் எல்லோரும் குருதி், கண்ணீர், வியர்வை இவற்றை விலையாகக் கொடுத்தே விடுதலையை வென்றெடுத்திருக்கிறார்கள். அய்ரிஷ் தொடங்கி எரித்திரியா வரை, கொசோவோ தொடங்கி தென் சூடான்  வரை இடம்பெற்ற வீரம் செறிந்த விடுதலைப் போராட்டங்கள் நீண்ட காலத்தின் பின்னரே வெற்றியடைந்தன. அந்த மக்கள் அதன் பின்னரே சுதந்திரக் காற்றை சுவாசிக்க முடிந்தது. இந்த உண்மையை நாம் மறந்துவிடக் கூடாது.

தென் சூடான் மக்கள் தங்கள் விடுதலைக்காக ஆண்டுக் கணக்கில் ஆயுதம் ஏந்தி, குருதி சிந்திப் போராடிக் கண்ணினும் இனிய தங்கள் பொன்னாட்டை வட சூடான்  நாட்டின் பிடியிலிருந்து மீட்டு எடுத்தார்கள். ஏறத்தாழ 28 ஆண்டுகள் போராடி 2 இலட்சம் உயிர்களைப் பலிகொடுத்து, தெற்கு சூடான் மக்கள் தங்கள் விடுதலையை வென்றெடுத்திருக்கிறார்கள். விடுதலை நாள் விழாவிற்கு நாடு கடந்த தமிழீழ அரசின்  அமைச்சர்கள்   அழைக்கப்பட்டார்கள் என்பது  போராட்ட வரலாற்றில் ஒரு மைல் கல்லாகும்.  இந்த அங்கீகாரம் உலகெங்கும் வாழும் தமிழ் மக்களுக்கு அளவுகடந்த மகிழ்ச்சியைத் தந்திருக்கிறது.

இன்று தென் சூடான்  அய்க்கிய நாடுகள் அவையின் 193ஆவது  உறுப்பு நாடாக அனுமதிக்கப்பட்டு அந்த நாட்டின் கொடி அய்க்கிய நாடுகள் அவை  முன்றலில் பட்டொளி வீசிப் பறக்கிறது!

தமிழீழ மக்களது விடுதலைப் போராட்டம் இந்த இயற்கை நியதிக்கு விதி விலக்கானதல்ல. எங்கள் விடுதலைக்காக உச்சகட்ட   விலை கொடுத்துள்ளோம். அது வீண்போகக் கூடாது.

ஆயுதங்களுக்கு ஓய்வு கொடுக்கப்பட்டாலும் போருக்கான காரண காரியங்கள் முன்னரைவிட இன்று பூதாகாரமாக எழுந்து நிற்கின்றன. வடக்கும் கிழக்கும் சிங்களப் படைகளின் நேரடி ஆட்சியில் கொண்டுவரப்பட்டுள்ளன. ஓய்வு பெற்ற சிங்களத் தளபதிகளே ஆளுநர்கள், அரச அதிபர்கள்,  செயலர்கள்  ஆகிய பதவிகளில் அமர்த்தப்பட்டுள்ளார்கள்.  வடகிழக்கில் உள்ள  ஏழு நிருவாக மாவட்டங்களில் மூன்று  மாவட்டங்களில் மட்டும் தமிழர்கள் அரச அதிபர்களாக  இருக்கிறார்கள். 

முள்ளிவாய்க்காலுக்குப் பின்னர் திட்டமிட்ட சிங்களக் குடியேற்றங்கள் முடுக்கிவிடப்பட்டுள்ளன. ஆற்று அணை உடைந்தால் எப்படியோ அப்படியான ஒரு நிலை வடக்கிலும் கிழக்கிலும் எழுந்துள்ளது. மணல் ஆறு ( வெலி ஓயா) முல்லைத்தீவு மாவட்டத்தோடு இணைக்கப்பட்டு அதற்கு ஒரு துணை அரச அதிபரும் நியமிக்கப்பட்டுள்ளார்.

திருகோணமலையில் தமிழ் மக்களின் பாரம்பரிய இடங்களைத் தொல்லியல் ஆய்வு எனும் போர்வையில் சிங்கள மயமாக்கும் முயற்சிகள் நடைபெற்று வருகிறது.  தமிழ் மக்களின் பாரம்பரிய இடங்களில் புத்தர் சிலைகள் கண்டெடுக்கப்பட்டதாகக் கூறி பவுத்த விகாரைகள் கட்டப்பட்டு வருகின்றன.  அண்மையில் கன்னியா வெந்நீரூற்றுக் கிணறுகள்  அமைந்துள்ள பகுதியை திருகோணமலை அரச அதிபர் ரி.ஆர்.ஆர்.சில்வா (முன்னாள் இராணுவ தளபதி) தொல்லியல் ஆய்வு இடம் எனப் பிரகடனத்படுத்தி  அதனைக் கையகப்படுத்தியுள்ளார். பிரதேச அவை அங்கு வைத்திருந்த அறிவித்தல் பலகையை அவர் பிடுங்கி எறிந்துள்ளார். குச்சவெளியிலும் பிள்ளையார் ஆலயத்துக்கு அருகில் கிணறு வெட்டும்போது புத்தர் சிலைகள் கண்டெடுக்கப்பட்டதாகக் கூறி அதே அதிபர்   அதனையும் தொல்லியல் ஆய்வு இடமாக அறிவித்துள்ளார். அது மட்டுமல்ல இந்த இரண்டு இடங்களிலும் பவுத்த விகாரைகள் கட்டப்பட்டுள்ளன.  திரியாய் என்னும் ஊரில் அமைந்துள்ள வெலகம் விகாரைக்கு 1,000 ஏக்கர் நிலம் ஒதுக்கப்பட்டுள்ளது.

பண்டைய யாழ்ப்பாண இராச்சியத்தின் தலைநகரமும் இன்றைய தமிழ் மக்களது கலை கலாசாரம், நாகரிகம் இவற்றின் தொட்டில் என அழைக்கப்படும் யாழ்ப்பாணத்திலும் சிங்களக் குடியேற்றங்கள் அரசு ஆதரவோடு நடைபெறுகின்றன. மணியம்தோட்டம், கைதடி போன்ற பகுதிகளில் இராணுவம் தென்னிலங்கையில் இருந்து சென்ற சிங்களவர்களைக் குடியமர்த்தி உள்ளது. அவர்கள் குடியிருப்பதற்கு சீனாவின் உதவியோடு வீடுகளையும் கட்டிக் கொடுக்கிறது.

ஊடகத்துறை அமைச்சர் கெகலிய இரம்புக்வெல்ல  "இந்த நாடு எல்லோருக்கும் சொந்தம். யாரும் எந்த இடத்திலும் வாழலாம்" என்கிறார். மேல் எழுந்தவாறு பார்த்தால் இது பெருந்தன்மை போல் தோன்றும். ஆனால் உண்மையில் சிங்கள இனவாத அரசின் மேலாதிக்க சிந்தனையையே இது காட்டுகிறது.  தென்னிலங்கையில் உருவாக்கப்பட்ட எந்தக் குடியேற்றத்திட்டத்தில் ஆவது தமிழர்கள் குடியேற்றப்பட்டுள்ளார்களா?

தமிழர்களது தாயக மண்ணை அபகரிப்பதன் மூலம் தமிழர்களின் தாயகக் கோட்பாட்டை உடைப்பதே இனவாத சிங்கள அரசின் தலையாய திட்டமாக இருக்கிறது. இதில் கிழக்கில் பேரளவு வெற்றிபெற்ற சிங்கள இனவாத அரசு தனது கவனத்தை வடக்குக்குத் திருப்பியுள்ளது. இராணுவ  மயப்படுத்தப்பட்டுள்ள வடக்கை சிங்கள - பவுத்த மயப்படுத்துவது எளிதாக இருக்கும் என அது நம்புகிறது.  கிழக்கை சிங்கள மயப்படுத்த 60 ஆண்டுகள் பிடித்தன.  ஆனால் இன்றுள்ள ஆட்சியாளர் வடக்கை 15-20 ஆண்டுகளில் சிங்கள மயப்படுத்தி விடுவார்கள் என்று தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்பின் தலைவர் திரு. இரா சம்பந்தன் எச்சரித்துள்ளார். (It took 60 years for them to change the eastern province’s ethnic composition. However, they think they can achieve their goal in the northern province in 15 to 20 years time.  Tamil Mirror - November, 2011).   

ஒரு சுதந்திர தமிழீழ நாட்டிலேயே தமிழ் மக்கள் பாதுகாப்பாகவும் நிம்மதியாகவும் யாருக்கும் தலைவணங்காது வாழமுடியும் என்ற உண்மையை கடந்த கால வரலாறு எடுத்துக் காட்டுவதாக இருக்கிது. எனவே நாம் பிறந்த பொன்னாட்டை மாற்றலர் பிடியிலிருந்து விடுவிக்க இந்த மாவீர் நினைவு நாளில் உறுதி எடுத்துக் கொள்ள வேண்டும்.

அதுவே தாயக விடுதலைக் கனவுகளை நெஞ்சினில் சுமந்து சாவினைத் தழுவிக் கொண்ட எம் மாவீரர்களுக்கு நாம் செலுத்தக்கூடியமிகப் பெரிய நினைவு வணக்கமாகும்.

கோயில் மணிகள் உங்கள் புகழை ஊர்கள் தோறும் ஒலிக்கும்
அமைதி வணக்கம் முடிந்த நொடியில் ஈகை சுடர்கள் விழிக்கும்
தலைவர் உரை எழுந்து உம்மை களங்களாட அழைக்கும்
இறந்தவர் என்றா மறப்போம் உம்மை எத்தனை தலைமுறை நினைப்போம்.

கார்த்திகை 27 இல் உங்கள் கல்லறைகளிலும் எங்கள் வீடுகளிலும் விளக்கேற்றி உறுதி எடுத்துக் கொள்கிறோம்! 

மொழியாகி எங்கள் மூச்சாகி நாளை முடிசூடும் தமிழ்மீது உறுதி!
வழிகாட்டி எம்மை உருவாக்கும் தலைவன் வரலாறு மீதிலும் உறுதி!
விழிமூடி இங்கே துயில்கின்ற வேங்கை வீரர்கள் மீதிலும் உறுதி!
இழிவாக வாழோம்! தமிழீழப்போரில் ஒருபோதும் ஓயோம் உறுதி!

உங்கள் ஈகை வீண்போகாது!
உங்களை அழித்தவர்களைப் பழிவாங்குவோம்!
உங்கள் தாயகக் கனவினை நினைவாக்குவோம்!

 


இழிவாக வாழோம்! தமிழீழப்போரில் ஒருபோதும் ஓயோம் உறுதி!

நக்கீரன்

மிழ் மண்ணின் விடுதலைக்காகக் களம் ஆடி விழுப்புண்பட்டு வீழ்ந்து நடுகல்லாகிவிட்ட மாவீரர்களின் அளப்பரிய தற்கொடையை நினைவு கூறுமுகமாக மாவீரர் விழா உலகெங்கும் பரந்துபட்டு வாழும் தமிழ் மக்களால் சீரோடும் சிறப்போடும் வீறோடும் மறவுணர்வோடும் முன்னைய ஆண்டுகள் போலவே இந்த ஆண்டும் கொண்டாடப்படுகிறது.

மே 17 இல் தமிழீழ விடுதலைப் புலிகளின் ஆயுதங்கள் மவுனிக்கப்பட்டது முதல்  தமிழீழத்தில் எமது மாவீர தெய்வங்களுக்கு விழா எடுக்க முடியாத சூழ்நிலை இருந்து வருகிறது. தமிழ்மக்களின் பேச்சுச் சுதந்திரம் பறிக்கப்பட்டுள்ளது.

தமிழீழத்தை வல்வளைப்புக்குள் வைத்திருக்கும் சிங்கள பேரினவாத அரசு காட்டுமிராண்டித்தனமான  முறையில் எமது  மாவீரர் துயிலும் இல்லங்களை உழுது அழித்துள்ளார்கள். பன்னாட்டுப் போர்முறை விதிகளைக் காலில் போட்டு மிதித்துள்ளார்கள்.

எங்கள் மாவீர தெய்வங்களின் துயில் இல்லங்களை அழிப்பதன் மூலம் அவர்களது நினைவை எமது நெஞ்சங்களில் இருந்து நீக்கிவிடலாம் என்று சிங்கள இனவாத அரசு கனவு காண்கிறது. 

முள்ளிவாய்க்காலுக்குப் பின்னர் கடந்த ஆண்டு புலம்பெயர் நாடுகளில்  மாவீரர்களுக்கு  எடுத்த எழுச்சி  விழாக்கள் அந்தக் கனவைப் பொய்ப்பித்தது.

எமது மாவீரர்கள் வீரத்தின் விளைநிலமாக விளங்கியவர்கள். செருமுகத்தில் எதிரிகளைப் பந்தாடி விழுப்புண் பட்டு வீழ்ந்தவர்கள். மண்ணில் மட்டுமல்ல விண்ணிலும் பெருங்கடலிலும் போராடிக் காவியம் ஆனவர்கள்.

கிறித்துவுக்குப் பின் 13 ஆம் நூற்றாண்டளவில் சோழ, பாண்டிய பேரரசுகள் மறைந்த பின்னர் எஞ்சியிருந்தது யாழ்ப்பாண இராச்சியமே. அதுவும் கிபி 1619 ஆம் ஆண்டு போர்த்துக்கீசரிடம் வீழ்ந்தது.  அதன் பின்னர் இருபதாம் நூற்றாண்டின் இறுதியிலேயே தமிழினம் கையில் ஆயுதம் ஏந்தியது. ஒப்பாரும் மிக்காரும் இல்லாத ஒரு மாவீரன் அதற்குத் தலைமை தாங்கி வரலாறு படைத்தான்.

தரைப்படை, கடற்படை, வான்படை எனப் போர்க்களங்கள் விரிந்தன. எதிரிகளின் படை முகாம்கள், போர்க்கப்பல்கள், வானூர்திகள் அழிக்கப்பட்டன.

1999 ஆம் ஆண்டு வன்னி மண்ணில் ஓங்கி வீசிய ஓயாத அலை எமது போராட்ட வரலாற்றில் பெரிய திருப்பு முனையாக இருந்தது. ஓயாத அலையில் ஒன்றல்ல பத்துக்கும் மேற்பட்ட இராணுவ முகாம்கள் சட சடவென, பொல பொல எனச் சரிந்தன! வன்னியில் 30 கும் மேற்பட்ட தமிழ் ஊர்கள் சிங்களப் படையின் பிடியில் இருந்து மீட்கப்பட்டன. மொத்தம் 1,400 சதுர கி.மீட்டர் நிலப்பரப்பு புலிகளின் கட்டுப்பாட்டில் மீண்டும் கொண்டுவரப்பட்டது. அதையடுத்து சிங்களப் படையின் அசைக்க முடியாத கோட்டைகள் என்று கொண்டாடப்பட்ட  இயக்கச்சி - ஆனையிறவு மற்றும் பளை இராணுவ தளங்கள் வி.புலிகளின் கைகளில் வீழ்ந்தன.

எமது மாவீரர்களின் இத்தகைய வீரம் செறிந்த போர்கள்தான் இன்றும் உலகம் முழுதும் தமிழினத்துக்கு ஒரு முகவரியை வாங்கித்தந்துள்ளன.

இந்த ஆண்டு நடைபெறும் மாவீரர் விழாவில் தேசியத் தலைவரின் உரை இல்லாது இருக்கலாம். மாவீரர் துயிலும் இல்லங்களில் விளக்கேற்றி வணங்கும் காட்சிகளைத்  தொலைக்காட்சியில் காணமுடியாமல் இருக்கலாம்.  ஆனால் உள்ளத்தில் ஊறும்  உணர்வுகள் எப்போதும் போலவே இப்போதும் பீறிட்டுப் பாய வேண்டும்.

எமது விடுதலைப் பயிரை கடந்த  30  ஆண்டுகளுக்கு மேலாக கண்ணீர்,  வியர்வை,  குருதி சிந்தி வளர்த்து   வந்திருக்கிறோம். அவை எல்லாம் வீண் போகக் கூடாது.

முள்ளி வாய்க்கால் இறுதிப் போர் வரை தமிழீழ விடுதலை வேள்வியில் முப்பதாயிரத்துக்கும் அதிகமான தளபதிகளும் வீரர்களும் வீராங்கனைகளும் கடற்புலிகளும் கரும்புலிகளும் களமாடி கடலில் கரைந்தும் காற்றில் கலந்தும் தீயில் எரிந்தும் மண்ணில் புதைந்தும் போயிருக்கிறார்கள். அந்த மறைந்தும் மறையாத மாவீர தெய்வங்களுக்கு வாழ்த்தும் வீர வணக்கமும், வழிபாடும் செய்யும் இந்நாள் தமிழ் மக்களுக்கு ஒருதிருநாள்.  தமிழினத்தின் தேசிய நாள்.

களத்தில் விழுப்புண் பட்டு மரணத்தைத் தழுவிக் கொண்ட முதல் விடுதலைப் .புலிப் போராளி சங்கர் என்ற சத்தியநாதன் களத்தில் வீழ்ந்து மரணத்தைத் தழுவிக் கொண்ட நொவம்பர் 27ஆம் நாளையே இன்று உலகெங்கும் மாவீரர் நாளாகக் கொண்டாடி வருகிறோம்.

விடுதலை என்பது சும்மா வராது. அதற்கு ஒரு விலை இருக்கிறது.  "அக்கா அக்கா என்று நீ அழைத்தாய் அக்கா வந்து கொடுக்க சுக்கா மிளகா சுதந்திரம் கிளியே?" என்று தச்சன் கூடே சதமென்று கிடந்த கிளியைப் பார்த்து வானவீதியில் பறந்து திரிந்து தென்னங் கீற்றுப் பொன்னூஞ்சல் ஆடிச் சோலை பயின்று சாலையில் மேய்ந்து வானும் மண்ணும்தன் வசத்திற்கொண்ட சோலைக் கிளி கேட்டதாம்.

உலக வரலாற்றில் விடுதலைக்குப் போராடிய மக்கள் எல்லோரும் குருதி், கண்ணீர், வியர்வை இவற்றை விலையாகக் கொடுத்தே விடுதலையை வென்றெடுத்திருக்கிறார்கள். அய்ரிஷ் தொடங்கி எரித்திரியா வரை, கொசோவோ தொடங்கி கிழக்கு தீமோர் வரை இடம்பெற்ற வீரம் செறிந்த விடுதலைப் போராட்டங்கள் நீண்ட காலத்தின் பின்னரே வெற்றியடைந்தன. அந்த மக்கள் அதன் பின்னரே சுதந்திரக் காற்றை சுவாசிக்க முடிந்தது. இந்த உண்மையை நாம் மறந்துவிடக் கூடாது.

கிழக்கு தீமோர் மக்கள் விடுதலைக்காக ஆண்டுக் கணக்கில் ஆயுதம் ஏந்தி, குருதி சிந்திப் போராடிக் கண்ணினும் இனிய தங்கள் பொன்னாட்டை அன்னிய நாட்டின் பிடியிலிருந்து மீட்டு எடுத்தார்கள். இன்று கிழக்கு திமோர் அய்க்கிய நாடுகள் அவையின் 191ஆவது  உறுப்பு நாடாக அனுமதிக்கப்பட்டு அந்த நாட்டின் கொடி அய்க்கிய நாடுகள் அவை  முன்றலில் பட்டொளி வீசிப் பறக்கிறது!

தமிழீழ மக்களது விடுதலைப் போராட்டம் இந்த இயற்கை நியதிக்கு விதி விலக்கானதல்ல. எங்கள் விடுதலைக்காக உச்சகட்ட   விலை கொடுத்துள்ளோம். அது வீண்போகக் கூடாது.

ஆயுதங்களுக்கு ஓய்வு கொடுக்கப்பட்டாலும் போருக்கான காரண காரியங்கள் முன்னரைவிட இன்று பூதாகாரமாக எழுந்து நிற்கின்றன. வடக்கும் கிழக்கும் சிங்களப் படைகளின் நேரடி ஆட்சியில் கொண்டுவரப்பட்டுள்ளன. ஓய்வு பெற்ற சிங்களத் தளபதிகளே ஆளுநர், அரச அதிபர், செயலர் ஆகிய பதவிகளில் அமர்த்தப்பட்டுள்ளார்கள்.  வடகிழக்கில் உள்ள  ஏழு நிருவாக மாவட்டங்களில் மூன்று  மாவட்டங்களில் மட்டும் தமிழர்கள் அரச அதிபர்களாக  இருக்கிறார்கள். 

முள்ளிவாய்க்காலுக்குப் பின்னர் திட்டமிட்ட சிங்களக் குடியேற்றங்கள் முடுக்கிவிடப்பட்டுள்ளன. ஆற்று அணை உடைந்தால் எப்படியோ அப்படியான ஒரு நிலை வடக்கிலும் கிழக்கிலும் எழுந்துள்ளது.

திருகோணமலையில் தமிழ் மக்களின் பாரம்பரிய இடங்களைத் தொல்லியல் ஆய்வு எனும் போர்வையில் சிங்கள மயமாக்கும் முயற்சிகள் நடைபெற்று வருகிறது.  தமிழ் மக்களின் பாரம்பரிய இடங்களில் புத்தர் சிலைகள் கண்டெடுக்கப்பட்டதாகக் கூறி பவுத்த விகாரைகள் கட்டப்பட்டு வருகின்றன.  அண்மையில் கன்னியா வெந்நீரூற்றுக் கிணறுகள்  அமைந்துள்ள பகுதியை திருகோணமலை அரச அதிபர் ரி.ஆர்.ஆர்.சில்வா (முன்னாள் இராணுவ தளபதி) தொல்லியல் ஆய்வு இடம் எனப் பிரகடனத்படுத்தி  அதனைக் கையகப்படுத்தியுள்ளார். பிரதேச அவை அங்கு வைத்திருந்த அறிவித்தல் பலகையை அவர் பிடுங்கி எறிந்துள்ளார். குச்சவெளியிலும் பிள்ளையார் ஆலயத்துக்கு அருகில் கிணறு வெட்டும்போது புத்தர் சிலைகள் கண்டெடுக்கப்பட்டதாகக் கூறி அதே அதிபர்   அதனையும் தொல்லியல் ஆய்வு இடமாக அறிவித்துள்ளார். அது மட்டுமல்ல இந்த இரண்டு இடங்களிலும் பவுத்த விகாரைகள் கட்டப்பட்டுள்ளன.  திரியாய் என்னும் ஊரில் அமைந்துள்ள வெலகம் விகாரைக்கு 1,000 ஏக்கர் நிலம் ஒதுக்கப்பட்டுள்ளது.

 பண்டைய யாழ்ப்பாண இராச்சியத்தின் தலைநகரமும் இன்றைய தமிழ் மக்களது கலை கலாசாரம், நாகரிகம் இவற்றின் தொட்டில் என அழைக்கப்படும் யாழ்ப்பாணத்திலும் சிங்களக் குடியேற்றங்கள் அரசு ஆதரவோடு நடைபெறுகின்றன. மணியம்தோட்டம், கைதடி போன்ற பகுதிகளில் இராணுவம் தென்னிலங்கையில் இருந்து சென்ற சிங்களவர்களைக் குடியமர்த்தி உள்ளது. அவர்கள் குடியிருப்பதற்கு சீனாவின் உதவியோடு வீடுகளையும் கட்டிக் கொடுக்கிறது.

ஊடகத்துறை அமைச்சர் கெகலிய இரம்புக்வெல்ல  "இந்த நாடு எல்லோருக்கும் சொந்தம். யாரும் எந்த இடத்திலும் வாழலாம்" என்கிறார். மேல் எழுந்தவாறு பார்த்தால் இது பெருந்தன்மை போல் தோன்றும். ஆனால் உண்மையில் சிங்கள இனவாத அரசின் மேலாதிக்க சிந்தனையையே இது காட்டுகிறது.  தென்னிலங்கையில் உருவாக்கப்பட்ட எந்தக் குடியேற்றத்திட்டத்தில் ஆவது தமிழர்கள் குடியேற்றப்பட்டுள்ளார்களா?

தமிழர்களது தாயக மண்ணை அபகரிப்பதன் மூலம் தமிழர்களின் தாயகக் கோட்பாட்டை உடைப்பதே இனவாத சிங்கள அரசின் தலையாய திட்டமாக இருக்கிறது. இதில் கிழக்கில் பேரளவு வெற்றிபெற்ற சிங்கள இனவாத அரசு தனது கவனத்தை வடக்குக்குத் திருப்பியுள்ளது. இராணுவ  மயப்படுத்தப்பட்டுள்ள வடக்கை சிங்கள - பவுத்த மயப்படுத்துவது எளிதாக இருக்கும் என அது நம்புகிறது.

ஒரு சுதந்திர தமிழீழ நாட்டிலேயே தமிழ் மக்கள் பாதுகாப்பாகவும் நிம்மதியாகவும் யாருக்கும் தலைவணங்காது வாழமுடியும் என்ற உண்மையை கடந்த கால வரலாறு எடுத்துக் காட்டுவதாக இருக்கிது. எனவே நாம் பிறந்த பொன்னாட்டை மாற்றலர் பிடியிலிருந்து விடுவிக்க இந்த மாவீர் நினைவு நாளில் உறுதி எடுத்துக் கொள்ள வேண்டும்.

அதுவே தாயக விடுதலைக் கனவுகளை நெஞ்சினில் சுமந்து சாவினைத் தழுவிக் கொண்ட எம் மாவீரர்களுக்கு நாம் செலுத்தக்கூடியமிகப் பெரிய நினைவு வணக்கமாகும்.

கார்த்திகை 27 இல் உங்கள் கல்லறைகளிலும் எங்கள் வீடுகளிலும் விளக்கேற்றி உறுதி எடுத்துக் கொள்கிறோம்! 

மொழியாகி எங்கள் மூச்சாகி நாளை முடிசூடும் தமிழ்மீது உறுதி!
வழிகாட்டி எம்மை உருவாக்கும் தலைவன் வரலாறு மீதிலும் உறுதி!
விழிமூடி இங்கே துயில்கின்ற வேங்கை வீரர்கள் மீதிலும் உறுதி!
இழிவாக வாழோம்! தமிழீழப்போரில் ஒருபோதும் ஓயோம் உறுதி!

உங்கள் ஈகை வீண்போகாது!
உங்களை அழித்தவர்களைப் பழிவாங்குவோம்!
உங்கள் தாயகக் கனவினை நினைவாக்குவோம்!

 


Headquarters
Liberation Tigers of Tamileelam
Tamileelam

27-11-2011

Our beloved people of Tamil Eelam!

Today is Maveerar Naal – our Great Heroes Day.

Today  is a  day of purity   dedicated to those who  made the supreme sacrifice for the liberation of our Motherland. 

This day  is an auspicious day  of  worship of our deities who live in our hearts. They are the embodiment of our dreams that  have not got dissolved with the passage of time. 

This day is a holy  day  of  worship our Heroes who were the guardians of justice and  symbol of  our dreams. 

Our Heroes did not die an ordinary death.  They live on as immortal fighters who died for a noble cause.  They are the great force behind our liberation struggle. They symbolize themselves as having opposed  our  brutal enemy's aggression and joint conspiracies. They live within us as the driving force to  the  continued existence of our nation and our march towards freedom.

We Thamils spread around the globe united in our aspirations and propelled by our national pride bow our head in worship of our Heroes who have become part of our history.

We on this day  when we worship our Heroes we  salute their parents and family members who begot them and gave  them to the liberation of our Homeland.

A situation exists in our Homeland where people cannot publicly hold commemoration events in memory of our guardian angels. The Sinhalese government  vainly dreams  that by  ploughing and destroying  the martyrs' cemeteries  and holding our people under its iron grip,  it can destroy the memories of our Heroes. Though Heroes day commemoration cannot be held  in our Homeland,  it is being commemorated with great zeal and reverence in countries peopled by  Tamils  including Tamil Nadu. These commemorations are  proof  that the simmering embers of liberation of our people cannot be obliterated by anyone.

Our beloved people of Tamil Eelam,

The Sinhala government   arrogantly imagines that it has destroyed  our liberation struggle. It is treating our people who have lived there for generations as permanent slaves.  The Government headed by Mahinda Rajapakse  says that war is over  and henceforth only economic development is important. This way the Government  is engaged in attracting foreign investments to develop the Sinhala region only. And by creating  the illusion of development  the Government is not only trying to nullify  the aspirations of the Tamil people,  it  has also  embarked in continuing  its  genocidal activities  against our Homeland. It is also engaged in blacking out such  genocidal activities. 

The Government under the guise of economic development and reconciliation is implementing economic plans that are detrimental to the  land, economic, social and cultural values of the Tamil people. Through this the Government is confiscating Tamil people's land   by  proclaiming  that it is for economic zones and archaeological zones.  Tamils who have lived in these  lands for generations  have been   completely driven out. 

Today the Government has accelerated  Sinhala colonization  and land grabbing  of  east Tamileelam that went on  for a considerable period of time.  Although,  five years have elapsed since the Government announced  that the war has ended,   our  people have not been re-settled in their original homes.  Beside,  in places like Sampur  our people's traditional  land have been confiscated permanently. Not only lands belonging to the Tamils, but lands belonging to the Muslims  in the east have also  been  fraudulently seized. 

These seizures  are meant to proclaim the Pan Sinhala theory that Sri Lanka belongs to Sinhala - Buddhists only. 

Under the  vicious reconciliation  plan  Sinhala colonization is taking place every day in lands belonging to the Tamils. In addition,   there is an influx of Buddhist viharas and army bases. The Tamils are clearly aware and  have said so  that Government sponsored Sinhala colonization, erection of  Buddhist  viharas and the occupation army are signs of  genocidal attacks on them.  

The  Sinhalese Government by amalgamating Sinhalese   villages bordering our Homeland and  by colonizing our Homeland with Sinhalese settlers is engaged in   altering  the demographic composition  of  the Tamil population. It is also engaged  in reducing the density of Tamil population and democratic representation  in parliament. The Sinhalese Government before the majority of Internally Displaced Persons (IDPs) could be re-settled in their homes is  hurriedly engaged in conducting a census. Based on this census  the Government of Mahinda intend to curtail the  political, economic and cultural rights of  the Tamil people.

On the one hand  the Sinhala Government is engaged in  encroaching  our lands with  complete ease and on the other hand  it is also threatening  Tamil people from  leading a  peaceful life  and engage in self-help economic activities.  The Government  in  implementing its programme  has an ulterior motive in keeping Tamil people even in   their  every day  chores to  depend   on Sinhala  south.  A sad situation exists  that our  people  on a daily basis has to  depend on the  Sinhala army that  conducts  house to house search, registration of persons, permission for public events and for get-together.

Whenever people protest  despite army occupation, they are punished by the armed forces  or by their mercenary outfits. The  para-military outfits under the guise of grease devils,  robbers and unidentified persons are attacking ordinary people.  University students and media personnel were  attacked quite close  to army sentry posts during broad  daylight.

The pan-Sinhala  racist  Government in order to mitigate international pressure withdrew emergency regulations, but it replaced them with equally draconian  regulations under another oppressive Act (Prevention Of Terrorism Act) to continue  its repressive activities.  Arbitrary arrests and involuntary disappearances continue. Re-arrest  of supposedly released fighters, re-registering  them, summoning them to the army camps for inquiries and  torturing them continue.  The Sinhala army is also  involved in sexual harassment and  sexual violence against  women.  

In the meantime,  without any registration hundreds of fighters  and youths have been tortured  and systematically killed in secret army torture camps. These activities is well known to the media ppersonnel  and  human rights activists. Some have exposed these crimes, but the  Government of Mahinda Rajapakse continue to commit these excesses  with impunity, without any change, without any fear or pressure.

Sinhala  racist governments have  acted   under a  long term plan to wipe out the Tamils from their  Homeland.  The Tamil people perceive  the Government of Mahinda Rajapakse as the pinnacle of Sinhalese governments that have rrepudiated  the political, economic, social, cultural rights  and values of the Tamil people.

The Sinhala Government  that denies the distinct  national identity of the Tamils and their  concept of a Homeland has  staged   talks drama  saying it is  going to find a political solution to the Tamils. The Tamil people know well that a Government  that had not come forward to offer Tamils  anything  - even  token concessions - the so called talks by the Sinhalese Governments is a ruse to buy time.

Our beloved people of Tamileelam,

The  encouragement  for the Sinhala racist  Government's  planned  genocidal attacks on Tamil people and everyday violation of  human rights arises  from its perception that Tamil people have lost  power. It is the international community that helped to create this situation for Mahinda Rajapakse and we wish to point out with heartache that the international community even after the total destruction at Mullivaaikkaal  remain mute and apathetic.

The Tamils are aware of the fact that the international community has during the past two years brought  heavy pressure on the Sri Lankan Government. However, there is  no consensus among these countries,   NGOs  and  UN  Agencies in  exerting  pressure.    It is  these woolly and contradictory pressures  that is adding strength to the continued genocide of the Tamil people. This   type of pliant and soft approach is not going to stop  the ultra- racist Government's  genocide against the Tamil people.  It is also not going to restore the sovereignty robbed from the Tamil people.   

The Tamil people  know well the  geo-political dynamics  that serves the  economic, political and security interests of  countries  and regions. We have no intention of  rejecting such   geo-political interests  or  adopting a non-consensus approach.

Yet,  the international community should prevent genocidal attacks on our people. There must be an independent international investigation to mete out justice to our people.  Our priority is to move towards a solution based on the principle of self-determination  and   recognition by  the international community. It is in this  manner  that we welcome the activities of human rights organizations and other media indicatives. Our people are grateful to the international media, albeit late, for having exposed the genocidal assaults on the Tamil people by the Sri Lankan Government.

Our organization  has extended full  support to the international community for  its concerns  about  our people and  its initiative  to secure  their  legitimate  rights  on the basis of  righteousness. Further, we welcome  and extend support  for all the democratic  initiatives taken  by the international community to win  Tamil people's political rights. 

In accordance with the pledge we gave during Mullivaaikkaal we have till now  silenced our weapons. Now we are  engaged in political activism in order to secure  the rights of our people and our cadres. We continue to honour our pledge in the hope it will be useful to the efforts of the international community  that is supportive of  Tamil people's democratic struggle. In this scenario  it is the responsibility of the international community to secure  for our people their democratic rights.

The international community should understand that the racist Sri Lankan government  is using this interregnum to escalate its continued aggression against our people.

In the circumstances the international community should come forward to create the  political space to carry forward our liberation struggle  together with our people against state terrorism. Today,  the world has understood the consequences of  labelling  and suppressing  our organization fighting for liberation as a terrorist organization. Therefore, we kindly ask the international community to remove the ban on our organization  so that we can openly and democratically  carry forward our struggle.

Under the oppressive rule of  the Sri Lanka's Sinhala chauvinists, Tamils have been  long driven out from their own home and  made refugees in their own land bereft of  basic amenities. They are living under  constant military threat.  It is in this situation Eelam Tamils were forced to seek asylum in foreign countries. Notably,  the incidence of seeking asylum has increased since 2009. We ask the international community to understand  the circumstances under which our people are seeking asylum and to treat them humanely.  The exodus of Tamils seeking refugee status is not meant  purposely to embarrass foreign countries or because of economic interests.  If there is an environment  where the  Tamils  can  live in their own country of birth with freedom and dignity such migration will never take place. 

Our organization has never encouraged  sending our people as refugees to foreign countries. We  want our people to  live independently in their Homeland and lead a peaceful  and prosperous life.

Our  liberation struggle after the catastrophic end at Mullivaaikkaal  has now metamorphosed into a non-violent struggle in the Diaspora.  Tamils spread around the globe are taking the struggle for  Tamileelam people's  political rights at different platforms with vigour. We ask whichever organization that is engaged in promoting our struggle they should fight honestly without  compromising on the  fundamentals for the liberation of our Homeland. We are extending  co-operation by all possible means to those organizations fighting for these goals. 

The Tamil people know  very well that the fundamentals for the liberation of our Homeland and our political rights are  beyond the realm of bargaining.   Also, our people  know that  the agitation  to haul Sri Lanka before the international criminal court  should not lead  to compromise on  our political aspirations. So our people should carry forward  the struggle towards achieving Tamils'  political aspirations via an independent and sovereign state of Tamileelam. Simultaneously,  we must continue to help in the   rehabilitation of our people's livelihood without  getting ensnared by the agenda of the Sinhalese government. 

Our beloved people of Tamileelam,

Due to change in the political situation in Tamil Nadu  our  kinsmen are now in a  better position to  fight against the injustices inflicted on our people and  give voice to their rights. In such circumstances everyone should  unite  beyond any party or organizational  difference to carry forward  their activities relating to the political rights of  the Tamilelam people. It is your duty to educate people of other states about our people's struggle for political rights  and the call for independence. We have reiterated many times before that independence for Tamils will in no way be an  obstacle to India's interests, security or sovereignty.   It is your bounden duty  to carry this message to the entire nook and corner of India.

Our beloved people of Tamileelam,

We stand on an important milestone of our history. On one hand the Sinhala nation is keeping our people under its iron hand. On the other hand the Sinhala nation is duping the international community by  glib talk about negotiations, development and reconciliation. This way the Sinhala nation  is  dragging its feet  as a ploy to escape international community's pressure.  Yet our people while subject to such machinations, threats and occupation  give vent to their opposition to  the Sinhala Government whenever  they get a chance through elections and peaceful protests.  The Tamil people continue to  forcefully demonstrate that under no circumstances that they are prepared to co-exist with the Sinhala nation. This clear and authentic messages have reached the ears of the international community.  The  various struggles  by Diaspora Tamils demanding justice is isolating the Sinhala nation at international level.

In these circumstances the Sinhala nation is  resorting to  various subterfuges, conspiracies and threats to destroy the march to liberation by both the Tamils in our Homeland and in Diaspora.  The Government is  engaged in  intensifying its efforts to  destroy our united struggle  by  creating antagonist groups and sowing dissension among  our people.  Tamil people should  continue to fight for our rights without  falling  prey to these machinations.

No force  can defeat our people who are united in their aspirations.  We  who confronted death, destruction, sorrows  and foot-dragging  in our march to freedom  are not going to get  dispirited because of such tactics. We  who  made enormous sacrifices and suffered losses for the sake of our principles that drew the admiration of the world   are not going to sit idle. We  who are fighting for towering principles and  making  maximum sacrifices  our Heroes remain our source of spiritual strength.

Even though  the cemeteries  of our Heroes have been erased to the ground they will continue to live in our hearts till eternity.  We will continue our struggle remembering  in our hearts the Heroes who sacrificed their lives for liberation and also the thousands of people killed by the aggressors. Let us swear on this holy day  of worship  of our Heroes who by their sacrifice lifted the  honour  of world Tamils  and  that we will march united to win our final  objective. 

"The Thirst of Tigers is Thamil Homeland"

Headquarters
Liberation Tigers of Tamileelam
Tamileelam


 

எமது அன்புக்கும் மதிப்புக்குமுரிய தமிழீழ மக்களே!

இன்று மாவீரர் நாள். எமது இனத்தின் விடுதலைக்காகத் தமது இன்னுயிரை ஈகம் செய்து எமது இதயமெல்லாம் நிறைந்து நிற்கும் எம்முயிருக்குயிரான வீரமறவர்களை நினைவு கூர்ந்து மதிப்பளிக்கும் புனித நாள்.

இது உலகத்தமிழினம் விடுதலை வேட்கை கொண்டு எழுச்சி கொள்ளும் மகத்தான நாள். தமிழரெல்லாம் தமது நெஞ்சப் பசுமையில் நிறுத்திக்கொள்ளும் தேசிய நாள்.

எமது விடுதலைப் பயணத்தின் முக்கியமான கட்டத்தில் இன்று நாம் நிற்கின்றோம். போராட்டம் இன்னும் ஓயவில்லை. தமிழீழத் தாகம் தீரவில்லை. மிகவும் கொடுங்கோன்மையான இராணுவச் சர்வாதிகார ஆட்சி தமிழர் தாயகத்தின் மீது திணிக்கப்பட்டுள்ளது. ஆயுத பலத்தின் மூலம் தமிழீழ மக்களைச் சிங்களப் பேரினவாதம் அடக்கியாண்டு நிற்கின்றது.

துவளாத போராட்டம்

போராட்ட வடிவங்கள் மாறலாம். ஆனால் போராட்ட இலட்சியம் மாறப் போவதில்லை. இழப்புக்களை எண்ணிச் சோர்வடையாமல் இலட்சியப் போராட்டத்தைத் தொடரும் பணி எமதாகும். இன்று தமிழீழத்துக்கான போராட்டம் தாயகத்தில் மட்டுமன்றி உலகளவில் தமிழர்கள் வாழ்கின்ற எல்லாக் களங்களிலும் முனைப்புப்பெற்று நிற்கின்றது.

நீண்டதும் கடினமானதுமான தமிழீழத்துக்கான விடுதலைப் போரில் நாம் சந்தித்த இன்னல்கள், இடையூறுகள் ஏராளம். ஆனாலும் நாம் மனம் துவண்டு விடவில்லை. சவால்கள் நிறைந்த காலகட்டமாக இன்றைய நாள் இருப்பினும் அதுவே எமது நம்பிக்கைக்கான காலகட்டத்தின் திருநாளாகவும் இருக்கிறது.

பிரபாகரனால் தெரிவு செய்யப்பட்ட நாள்

தமிழர் வரலாற்றின் வழிவந்த வீரமரபை அடியொற்றிக் களமாடி மடிந்த விடுதலை வீரமறவர்களை ஆண்டுதோறும் நினைவுகூர்ந்து மதிப்பளிக்கும் மாவீரர் நாளாக, எமதியக்கத்தின் முதல் மாவீரர் லெப்.சங்கர் வீரச்சாவடைந்த நாளான நவம்பர் 27 ஆம் நாள் தமிழீழத் தேசியத் தலைவர் மேதகு வேலுப்பிள்ளை பிரபாகரன் அவர்களால் தெரிவு செய்யப்பட்டது.

தமிழர் தாயகம் எதிரியின் பிடியில் வந்த பின்பு மாவீரர் துயிலுமில்லங்கள் அனைத்தும் எதிரிப் படைகளால் சிதைத்தழிக்கப்பட்டன.

சிங்களத்தின் காட்டுமிராண்டித்தனம்

யாழ்ப்பாணம், மன்னார், கிளிநொச்சி, முல்லைத்தீவு, வவுனியா, மணலாறு, திருகோணமலை, மட்டக்களப்பு, அம்பாறை ஆகிய மாவட்டங்களில் இருந்த அனைத்துத் துயிலுமில்லங்களும் சிதைக்கப்பட்டதோடு அவற்றின் மேல் இராணுவத்தினருக்கான கட்டடங்கள் கட்டப்படுகின்றன.

தமிழினத்தின் தேசிய ஆன்மாவில் ஆறாத ரணத்தையும் சினத்தையும் ஏற்படுத்திய இந்தக் காட்டுமிராண்டிச் செயலுக்கு நிகரானதொன்றை நாகரிக உலகின் பிறிதெந்தப் பாகத்திலும் காணமுடியாது.

ஒட்டுமொத்த தமிழினத்தையும் அழித்தாலும் கூட...

ஒட்டுமொத்தத் தமிழினத்தையும் அழித்தாலன்றித் தமிழீழத் தாகத்தை யாராலும் அழித்துவிட முடியாது. தமிழீழ விடுதலைப் போராட்டம் 2009 இல் முள்ளிவாய்க்காலைக் கடந்தும் தீராத தமிழீழத் தாகத்துடன் இன்னும் முனைப்புப் பெற்று நிற்கின்றது.

நவம்பர் 2011 இல் சிறிலங்கா அரசு நியமித்த 'உண்மைகளைக் கண்டறிவதற்கான நல்லிணக்க ஆணைக்குழு' அண்மையில் தனது அறிக்கையை வெளியிட்டது. குற்றவாளிகளை இனங்காண்பதற்கும் இனங்களுக்கிடையில் நல்லிணக்கத்தை ஏற்படுத்துவதற்கும் இந்த அறிக்கை வழிகோலும் எனக் கூறப்பட்டது.

குற்றவாளிகளாகக் காண்போர் மீது கடும் நடவடிக்கை எடுக்கப்படும் என்று சிறிலங்கா அதிபர் மகிந்த ராஜபக்ச உறுதி கூறினார். ஆனால் சிறிலங்கா அரசு நியமித்த ஆணைக்குழுவானது சிங்கள அரசின் தேவைக்கு உதவும் அறிக்கையையே வெளியிட்டது.

உண்மையான போர்க்குற்றவாளி ராஜபக்சேவும் அவர் தம்பிகளும்

உண்மையான குற்றவாளிகளான சிறிலங்கா அதிபர் ராஜபக்ச உட்பட அவருடைய சகோதரர்களையும் கொலைவெறியோடு தமிழ்மக்களைக் கொன்ற இராணுவத் தலைமையையும் அந்த ஆணைக்குழுவால் எப்படிக் குற்றவாளிகளாகக் காண முடியும்? இலங்கை அரசியல் வரலாற்றில் ஆணைக்குழுக்களும் அறிக்கைகளும் ஒரு கண்துடைப்பு நடவடிக்கை மாத்திரமே.

ஐ.நா. மனித உரிமைச் சட்டங்கள், போர் நெறிமுறைகள் மற்றும் உலக இராசதந்திர ஒழுங்குகள் போன்றவற்றையெல்லாம் சிறிலங்கா அரசு கேள்விக்குறியாக்கியுள்ளதுடன், போர்க்குற்றம் புரிந்த தனது இராணுவ அதிகாரிகளை இராசதந்திரிகளாகவும் தூதரக அதிகாரிகளாகவும் வெளிநாடுகளிலுள்ள சிறிலங்காவின் தூதரகங்களில் துணிச்சலாக அமர்த்தியுள்ளது.

இராணுவத்தளம், கடற்படைத்தளம், விமானப் படைத்தளம் உட்படப் பொருளாதார மையங்களையும் சிறிலங்காவில் அமைக்க உலகின் சில வல்லாதிக்க சக்திகள் போட்டியில் ஈடுபடுகின்றன. இதன்காரணமாகச் சிறிலங்கா அரசு செய்த போர்க் குற்றங்களை இந்நாடுகள் தமக்குச் சாதகமாகப் பயன்படுத்த விழைகின்றன.

சேனல் 4-க்கு நன்றி

சேனல் 4 தொலைக்காட்சி வெளியிட்ட “சிறிலங்காவின் கொலைக்களம்” என்ற ஆவண ஒளிப்படத் தொகுப்பு உலக மனச்சாட்சியின் பார்வையை எம் மக்களின் பக்கம் திருப்பியிருப்பது நல்லதொரு அறிகுறியாகவே உள்ளது. அனைத்துலக ஊடகங்களால் கவனிக்கப்படாதிருந்த எமது மக்களின் அவலங்களை வெளிக்கொணர்ந்த சனல் 4 தொலைக்காட்சிக்கும், மனித உரிமை அமைப்புக்களுக்கும் ஆர்வலர்களுக்கும் எமது நன்றியையும் பாராட்டுக்களையும் தெரிவித்துக்கொள்கின்றோம்.

போர்க்குற்றவாளிகளை நீதியின் முன் நிறுத்துவதோடு தமிழர்களுக்கான ஓர் நிரந்தரத் தீர்வு கிடைக்கும்வரை அனைத்துலகச் சமுகத்திற்கு அழுத்தம் கொடுக்குமாறும் அவர்களிடம் வேண்டுகோள் விடுக்கின்றோம்.

தமிழீழம் மது கட்டுப்பாட்டில் இருந்தபோது....

தமிழீழம் எமது கட்டுப்பாட்டில் இருந்த காலத்தில் தமிழ் மக்களுக்கு மரியாதை கிடைத்திருந்தது. முப்பத்து மூன்று ஆண்டுகளாகச் சிங்கள மொழித்திணிப்பு நிறுத்தப்பட்டிருந்தது. சிங்களக் குடியேற்றம் முற்றுமுழுதாகத் தடுக்கப்பட்டிருந்தது.

தமிழீழத்தின் மீதான சிங்களப்படை வெறியர்களின் அடக்குமுறை, பொதுமக்களுக்கு எதிரான வன்கொடுமைகள், தமிழ்ப்பெண்கள் மீதான பாலியல் வன்முறைகள் என்பன தடுக்கப்பட்டிருந்தன.

ஆனால் தந்தை செல்வாவின் காலத்தில் தமிழர்களுக்கு இருந்த அறப்போராட்ட உரிமைகூட இன்று மறுக்கப்பட்டிருக்கிறது. தமிழ்க்கட்சிகள் உண்ணாநிலைப் போராட்டமோ – சட்டமறுப்போ – மறியல் போராட்டமோ – கதவடைப்போ – ஒத்துழையாமையோ – ஏன் ஒரு பொதுக்கூட்டம்கூட நடத்த முடியாத நிலை ஏற்பட்டிருக்கிறது. உலகச் சட்டங்கள் வழங்கியுள்ள அறவழியிலான போராட்ட உரிமை – கருத்துத் தெரிவிக்கும் உரிமை அனைத்தும் எமது தமிழ் மக்களிடமிருந்து பறிக்கப்பட்டுள்ளன.

தமிழர் பூர்வீகங்கள் அழிப்பு

சிங்கள ஆட்சியாளர்கள், தமிழீழ மக்களின் கோரிக்கையை மட்டுமல்ல தமிழீழ மக்களின் உரிமை தொடர்பான உலகநாடுகளின் வேண்டுகோள்களையும் கூட ஏற்றுக்கொள்ளத் தயாராக இல்லை. தமிழரின் தாயகப் பிரதேசமான வடக்குக்கிழக்கில் பூர்வீக அடையாளங்கள் அழிக்கப்படுகின்றன.

மூன்று இலட்சம் சிங்களப் படைகளாலும் அவர்களின் இராணுவக் காவலரண்களாலும் இன்றுவரை குடியேறிக்கொண்டிருக்கும் இலட்சக்கணக்கான சிங்களக் குடியேறிகளாலும் தமிழீழம் ஆக்கிரமிக்கப்படுகின்றது.

முள்ளிவாய்க்கால் இனப்படுகொலையின் பின்னான இந்த இரண்டரை ஆண்டுகளில் தமிழீழ மக்களின் அரசியல் தீர்வுக்கான எந்தவொரு முயற்சியையும் மேற்கொள்ளாமல் அவர்களை இன்னமும் ஒரு அரசியல் வெறுமைக்குள் வைத்திருக்கவே சிறிலங்கா அரசாங்கம் முனைகிறது.

ஏற்கனவே இருந்த உயர்பாதுகாப்பு வலயங்களுக்குள் எமது மக்கள் மீண்டும் குடியேற அனுமதிக்கப்படாத நிலையில் மேலும்பல தமிழர் வாழ்விடங்கள் இராணுவப் பாதுகாப்பு வலயங்களாக அறிவிக்கப்பட்டுத் தமிழ்மக்கள் தமது வாழ்விடங்களுக்குச் செல்லமுடியாமல் தடுக்கப்படுகின்றனர்.

தமிழர் வாழ்விடங்களில் திட்டமிடப்பட்ட முறையில் கலாச்சாரச் சீரழிவு சிங்கள அரசால் பரப்பப்படுகிறது. கிறீஸ் மனிதன் போன்ற அசாதாரண சம்பவங்களை உருவாக்கித் தமிழ்மக்கள் மீது உளவியல் தாக்கங்களை ஏற்படுத்தியும் போரற்ற சூழ்நிலையிலுங்கூட மக்;கள் வாழ்விடங்களில் படையினரின் பிரசன்னத்தை அதிகரித்தும் எமது மக்களின் நாளாந்த வாழ்வியலைக் குழப்பி அவர்களைப் பதட்டநிலைக்குள் வைத்து அரசியல் செய்வதே இந்தச் சிங்கள ஆட்சியாளர்களின் நோக்கமாகும்.

எம் மீதான தடைகளை நீக்குங்கள்

தமிழீழ மக்களின் இனப்பிரச்சனையையும் அவர்களின் விடுதலைப் போராட்டத்துக்கான நியாயத்தையும் புரிந்துகொண்டு அழிக்கப்படும் ஓர் இனத்தின் விடுதலைக்காகப் போராடிவரும் எமதியக்கத்தின் மீது போடப்பட்டுள்ள தடைச்சட்டங்களை நீக்கி எமது மக்கள் நியாயமானதொரு அரசியல் தீர்வைப் பெற்றுக்கொள்வதற்கு உலகநாடுகள் ஆதரவளிக்க வேண்டும்.

இனப்படுகொலையைப் புரிந்துவரும் சிங்கள ஆட்சியாளர்களின் பொய்ப் பரப்புரைகளைச் செவிமடுக்காமல் தமிழீழத்துக்கான தன்னாட்சி உரிமையை அங்கீகரிக்குமாறு இந்தியா உட்பட உலகநாடுகள் அனைத்தையும் வேண்டிநிற்கின்றோம்.

எமது விடுதலைக்கான போராட்டம் இன்று தமிழகம் தொட்டுத் தமிழர் வாழும் நாடுகள் அனைத்திலும் எழுச்சி பெற்றுள்ளது. இன உணர்வும் மொழிப்பற்றும் மேலோங்கியுள்ளன. தமிழர் என்ற பெருமிதம் தமிழர் நெஞ்சில் ஊற்றெடுத்துள்ளது. ஆட்சி மாற்றம் ஏற்படுத்தும் அளவுக்குத் தமிழுணர்வும் தமிழீழ மக்கள் மீதான ஆதரவும் தமிழ்நாட்டிலே வலுப்பெற்றுள்ளன.

தாயகத் தமிழர்களும் புலம்பெயர்ந்த தமிழர்களும் தமிழகத் தமிழர்களும் ஒன்றிணைவதைத் தடுப்பதற்குச் சிங்களப்பேரினவாத அரசு கங்கணம் கட்டி நிற்கின்றது. பலம் பொருந்திய சக்தியாக உலகத்தமிழர் உருவாவதைத் தடுக்க உலக நாடுகளின் ஆதரவையும் வேண்டி நிற்கின்றது. புலம்பெயர் தமிழர்களின் பலத்தைக் குறைப்பதற்காகவும் மனிதநேயப் பணிகளை முடக்குவதற்காகவும் சதித்திட்டங்களும் சூழ்ச்சிகளும் அரங்கேற்றப்படுகின்றன.

இளையோர் மீது பிரபாகரன் வைத்துள்ள நம்பிக்கை

புலம்பெயர் தேசங்களில் அறிவாளிகளாகவும் ஆற்றல் மிக்கவர்களாகவும் வளர்ந்துவரும் தமிழ் இளையோர் தம்மீது தமிழீழத் தேசியத்தலைவர் அவர்கள் வைத்துள்ள அபரிமிதமான நம்பிக்கையை உணர்ந்து தமிழீழத்தின் விடியலுக்காகத் தொடர்ந்தும் அயராது உழைக்கவேண்டும்.

எமது தாயகத்தில் சிங்கள இராணுவ நெருக்குவாரத்துக்குள்ளும் சிறிலங்கா அரசின் சிறைகளுக்குள்ளும் வாடும் தமது வயதையொத்த இளையவர்களின் எதிர்காலத்தைச் சிறப்பாகக் கட்டமைக்கும் பொறுப்பும் கடமையும் தமக்கு உள்ளது என்பதைப் புரிந்துகொண்டு தாயக விடுதலைக்கான தமது முழுமையான பங்களிப்பை ஆர்வமுடன் செய்ய விரைந்து முன்வரவேண்டுமென அன்புடனும் உரிமையுடனும் கேட்டுக்கொள்கின்றோம்;.

எமக்கு முன்னால் எழக்கூடிய எல்லாத் தடைகளையும் உடைத்தெறிந்து தமிழரின் விடுதலைக்காகத் தொடர்ந்து போராடுவோம்.

இழப்புக்களைக் கண்டு அஞ்சாமல் தளராத உறுதியுடன் தொடர்ந்து போராடும் மக்களே இறுதியில் வெற்றிபெறுவாரென்ற உண்மையை நெஞ்சில் நிறுத்தி நாம் செயலுறுதியுடன் போராடுவோம்.

காலம் இட்ட கட்டளைப்படி தமிழ்மக்களின் இருப்பைத் தக்கவைக்கும் தீர்வான தமிழீழத் தனியரசு கிடைக்கும் வரை நாம் எல்லா வழிகளிலும் தொடர்ந்து போராடுவோம்.

எமது மாவீரர்களின் வீரம் செறிந்த போராட்ட வாழ்வையும் எமது விடுதலைக்காக அவர்கள் புரிந்த மகத்தான ஈகங்களையும் நினைவுகூரும் இன்றைய நாளில் எத்தகைய துன்பங்களும் சவால்களும் எதிர்வந்தாலும் தமிழீழத் தனியரசை வென்றெடுக்கும் வரை தளராது போராடுவோம் என்று நாம் உறுதி கூறுகின்றோம்.

“புலிகளின் தாகம் தமிழீழத்தாயகம்”

-இவ்வாறு அந்த அறிக்கையில் தெரிவிக்கப்பட்டுள்ளது
Head Quarters


 

ஆடம்பர விழாக்களும் ஊதாரிச் செலவுகளும்

ஆடம்பர விழாக்களும் ஊதாரிச் செலவுகளும் என்ற தலைப்பில் திரு ஆழ்கடலான் எழுதிய கட்டுரை (தகவல் - டிசெம்பர் 2011) படித்தேன்.

இப்படியான கருத்துக்களை யாரும் வெளிப்படையாக எழுதுவதில்லை. ஏன் சோலி என்பது ஒரு காரணம். மற்றைய காரணம் ஆடம்பர விழாக்களில் ஊதாரித்தனமாக செலவு செய்வோரே பெரும்பான்மையாக இருப்பது.

திருமண விழா,  பூப்பு நீராட்டு விழா, பிறந்த நாள் கொண்டாட்டம்,  பொன் விழாக்கள், வயிர விழாக்கள்,  அரங்கேற்றம்,   போன்ற   ஆடம்பரவிழாக்களில் ஊதாரித்தனமாக தமிழ்மக்கள் செலவு செய்கிறார்கள் என ஆழ்கடலான் பட்டியல் இட்டிருக்கிறார்.

ஆனால் என்ன காரணமோ கோயில்களில் ஆண்டு முழுதும் நடைபெறும் திருவிழாக்களையும் அதற்குச் செலவாகும் பெருந்தொகையான பொருளையும் ஆழ்கடலான் வசதியாக விட்டுவிட்டார். இது தற்செயலாக நடந்ததா அல்லது கோயில் குளத்தில் ஏன் கைவைப்பான் என்ற அச்சமா என்பது தெரியவில்லை.

தமிழர்களது செல்வத்தைக் கரைப்பதற்கும் கறப்பதற்கும் உருவாக்கப்பட்ட பக்தி வணிக நிறுவனங்கள்தான் இந்தக் கோயில்கள். இதில் எந்த அய்யமும் இல்லை. தேவார காலத்தில் சலம் பூவொடு வழிபாடு நடந்திருக்கலாம். ஆனால் இன்றைய நிலைமை வேறு.

ஒரு ஆண்டில் 365 நாளும் ஏதோ ஒரு பெயரில் கோயில்களில் விழா நடக்கிறது.

சித்திரை    -  சங்கராந்தித் தீர்த்தம், சித்திரை ஆண்டுப் பிறப்பு,  சித்திராப் பவுர்ணமி,  சித்திரைச் சதயம், அப்பர் குருபூசை,   சித்திரைக்  கஞ்சி, சித்திரைத் திருவிழா

வைகாசி       -  சங்கராந்தித் தீர்த்தம், வைகாசி விசாகம்,   முருகப்பெருமான் திரு அவதார விழா, மூல நட்சத்திர விழா, திருஞானசம்பந்தர் குருபூசை

ஆனி          -  சங்கராந்தித் தீர்த்தம், உத்தர நட்சத்திரம், நடேசர் அபிசேகம், திருமஞ்சனம், ஊஞ்சல் உற்சவம்

ஆடி          -  சங்கராந்தித் தீர்த்தம், ஆடிப்பூரம், சுவாதி நட்சத்திரம், சுந்தரர் குருபூசை, ஆடி அமவாசை

ஆவணி      -   சங்கராந்தித்  தீர்த்தம், ஆவணி சதுர்த்தி, விநாயகர் விழா,  ஆவணி மூல நட்சத்திர விழா,

புரட்டாசி     -   சங்கராந்தித் தீர்த்தம், புரட்டாசி சனி, நவராத்திரி விழா, கவுரி விரதம்

அய்ப்பசி     -   சங்கராந்தித் தீர்த்தம், அய்ப்பசி வெள்ளி, கந்த சஷ்டி விரதம், சூரசங்காரம்

கார்த்திகை  -    சங்கராந்தித் தீர்த்தம், பிள்ளையார் பெருங்கதை, கார்த்திகைத் தீபம்,

மார்கழி     -    சங்கராந்தித் தீர்த்தம், திருவெம்பாவை, திருவாதிரை, ஆருத்ரா தரிசனம்

தை        -    மகர சங்கராந்தித் தீர்த்தம், தைப்பூசம், தை அமாவாசை, அபிராமிப்பட்டர் புசை,

மாசி       -   சங்கராந்தித் தீர்த்தம், மாசி மகம், சிவராத்திரி, சகஸ்ர சங்காபிஷேகமும்

பங்குனி    -   சங்கராந்தித் தீர்த்தம், பங்குனித் திங்கள்,  பங்குனி உத்தரம்

இவை நீங்கலாக, திருவிளக்குப் பூசை, 1008 சங்காபிசேஷம், மகாசண்டி யாகம், நவசக்தி அருச்சனை, திரௌபதை உற்சவம், மணவாளக் கோலம், மகா கும்பாவிஷேகம்,  மகாபிஷேகம், மண்டலாபிஷேகம், கொடியேற்றம், தெப்பத்திருவிழா, தேர்த்திருவிழா, தீர்த்தத்திருவிழா, பூங்காவனம், சித்திரைத் திருவிழா, ஆனியில் ஊஞ்சல் திருவிழா, ஆடி மாதத்தில் ஆயில்ய நட்சத்திரம் துவங்கி பத்து நாளைக்கு முளைக்கொட்டு உற்சவம் நடைபெறுகிறது. ஆடியில் முளைக்கொட்டு விழா. அடுத்து 12 நாள் நடக்கும் ஆவணி மூலப்பெருவிழாவில் கருங்குருவிக்கு உபதேசம், நாரைக்கு முக்தி தந்தது, மாணிக்கம் விற்ற லீலை, தருமிக்கு பொற்கிழி வழங்கியது, உலவாக் கோட்டை அருளிய லீலை, அங்கம் வெட்டியது, வளையல் விற்றல், குதிரை கயிறு மாறிய லீலை, பிட்டுக்கு மண் சுமந்தது, விறகு சுமந்த லீலை, மார்கழியில் மீனாட்சிக்கு 4 நாள் எண்ணெய் காப்பு உற்சவம், தை மாதம் சங்கராந்தியன்று கல்யானைக்கு கரும்பு தந்தருளிய லீலை, வலை வீசியருளிய திருவிளையாடல், அய்ப்பசி மாதப் பிரதமையிலே இருந்து சஷ்டி வரையிலும் கோலாட்ட உற்சவம்.கார்த்திகை மாதம் பத்து நாட்கள் தீப உற்சவம். இவற்றோடு நாலுகாலப் பூசை உட்பட இன்னும் பாலாபிஷேகம், தயிர் அபிஷேகம், இளநீர் அபிஷேகம் என  பல பூசைகள் இடம்பெறுகின்றன.

மேற்படி பூசைகள், திருவிழாக்கள் ஒரே கோயிலில் நடைபெறுகின்றது என்று  இல்லை. பெரும்பாலான கோயில்களில் நடைபெறுகிறது.

இங்குள்ள கோயில்களின் சராசரி மாதச் செலவு 50,000 டொலர்களைத் தாண்டும் என நினைக்கிறேன். அப்படியென்றால் 100 கோயில்களின் மாதச் செலவு 5,000,000 மில்லியன், ஆண்டுச் செலவு 60 மில்லியன்.  தமிழர்கள் பாடுபட்டு ஒன்றுக்கு இரண்டு வேலை செய்து உழைக்கும் பணம் இப்படித்தான் வீணாகிறது.

ஒரு மசூதியை எடுத்துக் கொண்டால் ஒரு முஸ்லிமுக்கு செப்புக்காசு  செலவில்லை. தேர், திருவிழா,  பாலாபிஷேகம் எதுவும் கிடையாது! கிறித்தவ தேவாலங்களுக்கு ஒவ்வொரு ஞாயிறும் இரண்டு மணித்தியாலம்  போய் பிரார்த்தனை செய்தால் போதும்.

கோயில்கள் ஏன் தோன்றின? எதற்குத் தோன்றின? அதன் பின்னணி என்ன? என்பதற்குப் பெரிய ஆராய்ச்சிகள் எல்லாம் தேவையில்லை.

திருச்சியில் நடிகை குஷ்புக்குக் கோயில் கட்டப்பட்டுள்ளது. ஈரோட்டில் காந்திக்குக் கோயில் கட்டப்பட்டுள்ளது. இவற்றின் மூலம் கடவுள் - கோயில் எப்படி உற்பத்தியானது என்பதை தெரிந்து கொண்டுவிடலாம்.

உண்மையில் கோயில்கள் ஏன் தோற்றுவிக்கப்பட்டன என்பதைத் தெரிந்துகொள்ள வேண்டுமானால் சாணக்கியன் எழுதிய அர்த்தசாஸ்திர நூலைப் படித்தால் தெரிந்துகொள்ளலாம். சாணக்கியன்(கிமு.350 முதல் கிமு.75 வரை) சந்திரகுப்த மவுரியரின் மைச்சராக இருந்தவர்.

கோயில்கள் அரசன் வருவாய்க்காக ஏற்படுத்தப்படவேண்டும் என்பதுதான் சாணக்கியன் வகுத்த தந்திரம். அர்த்த சாஸ்திரத்தில் சாணக்கியன் அரசனுக்கு வருமானம் பெருக வேண்டுமானால் அவன் கள்ளுக்கடைகளைத் திறக்க வேண்டும் என்றும் கோயில்களை வைத்து அதற்கு நிறைய திருவிழாக்களையும் நடத்தி அந்த திருவிழாக்களுக்கு மக்கள் அதிகமாக வருவதற்காக அழகிய பெண்களை நடமாடச்  செய்ய வேண்டும் அப்போது கோயில்களுக்கும் திருவிழாக்களுக்கும் வருகின்றவர்களிடமிருந்து நிறைய பொருட்கள் கிடைக்குமென்றும் கோயில்களில் அதிசயம் அற்புதம் நடப்பதாக ஜாலம் தந்திரம் செய்ய வேண்டும் என்றும் எழுதி வைத்துள்ளார்.

இத்தகைய கோயில்களில் பார்ப்பனர்கள் புகுந்து கொண்டு தங்கள் வயிற்றுப் பிழைப்புக்கு மார்க்கம் தேடிக் கொண்டுவிட்டனர்.


 

Full text of the Speech of V.Prabhakaran, leader, Liberation Tigers of Tamil Eelam on annual Heroes' Day on 27 November 2008.
 

My beloved people of Tamil Eelam,

Today is Maveerar Naal – our Great Heroes Day.

On this day of purity we remember and honour our dearly beloved heroes whose supreme sacrifice for the liberation of our motherland continues to fills all our hearts.

It is for us a commemoration day of reverence when we pay homage to our brave and valiant heroes who have transformed our land from one that was for many years subjugated by foreign rule into a defiant land refusing to submit to the will of the alien oppressor.

This is our national day on which we engrave tenderly in our hearts the memory of our great heroes who died and whose sacred aspiration was the redemption of our land so that our people may live in freedom and with self-respect.

Our heroes loved this land deeply. From the moment they fixed their eyes on the redemption of our motherland to the moment they closed their eyes permanently, the sacrifices they made have no parallel in the history of the world. No country but ours had at any time encountered such wonderful dedication as expressed in the actions of our valiant heroes.

It was on this land that our heroes were born. They grew up here and lived here. It was on this land that their footsteps have their imprints. The air they breathed is mingled with this land. From time immemorial, from generation to generation the Tamil people lived on this land. It was this land which our heroes loved deeply. Our heroes died for this land and are at rest in its bosom. The land where they are embedded, belongs to us. It is our own land. But an arrogant Sinhala nation stands adamant and is determined to occupy and conquer this historic land.

All human suffering springs from unbridled desire. Unless one extricates oneself from the clutch of greed, one will not free himself from the fetters of sorrow. With its greed for land, Sinhalam has entered a militaristic path of destruction. It has sought to build the support of the world to confront us. It is living in a dreamland of military victory. It is a dream from which it will awake. That is certain.

My beloved people!

The land of Tamil Eelam is confronted with an intense war as never before. Rearing its head in different parts of Wanni, the war is gathering momentum. As the Sinhala state is committed to a military solution, the war is becoming intense and widespread. The underlying intent of the Sinhala state is to wipe out the national life and resources of the Tamils and subjugate the Tamil nation under alien Sinhala military despotism. With this in view, it is executing its war plan at full gallop. Pooling together all its military resources and arsenal, and with all its national wealth to buttress it, the racist Sinhala state has waged a fierce war on our land. Our freedom fighters, have dedicated themselves to unbending resistance against this war of aggression launched by the racist Sinhala state. With various countries of the world buttressing the genocidal war on the people of Tamil Eelam, we are waging a defensive war for the freedom of our people.

Today, our movement has embarked on a historic journey, hazardous and strenuous. In this historic venture, we have encountered numerous turns, twists and confrontations. We have faced forces much mightier than ours. We have had direct confrontations even against superior powers, stronger than us. We have withstood wave after wave of our enemy attacks. Standing alone, we have blasted networks of innumerable intrigues, interwoven with betrayal and sabotage. We stood like a mountain and faced all dangers that loomed like storms. When compared to these happenings of the past, today's challenges are neither novel nor huge. We will face these challenges with the united strength of our people.

This land which the Sinhala state is trying to occupy and enslave, has never belonged to it. This land is ours. Ancient Tamil civilisation stood long and firm on this land. Our ancestors lived and belonged here. Our ancient kings built kingdoms and dynasties and ruled from here. On this land where the roots of our nation have sunk deep, we wish to live in peace and with dignity and make decisions on our lives without the intervention of foreign rulers.

From the day that British colonialism was replaced with Sinhala oppression, we have been struggling for our just rights - peacefully at first and with weapons thereafter. The political struggle for our right to self-determination has extended over the last sixty years. During this period our struggle has gone through different shapes, developments and advanced to maturity. In the beginning, it was a peaceful and democratic struggle by our people for justice. The racist Sinhala state resorted to armed and animal like violence to suppress the peaceful struggle of the Tamil people for their political rights. It was when state oppression breached all norms and our people faced naked terrorism that our movement for freedom was born as a natural outcome in history. We were compelled to take up arms in order to protect our people from the armed terrorism of the racist Sinhala state. The armed violent path was not our choice. It was forced upon us by history.

Even though the armed struggle was thrust on us by inevitable needs, yet we wish to stop the war and seek a peaceful resolution to the national question of our people. Our freedom movement is always ready for it. We are not opposed to a peaceful resolution. We have never hesitated to participate in peace talks. From Thimpu to Geneva, under diametrically varied historical circumstances, we have adopted peaceful methods and participated in talks in order to win the political rights of our people.

Although we acted honestly and whole heartedly, to find a peaceful resolution to the national question, all talks were futile. The intransigence of the Sinhala state, its dishonest approach and its faith in military solution were the cause for failure of the talks. Even at a time when we had produced spectacular achievements in battle fields and broken the back-bone of the Sinhala armed forces, we participated in the peace negotiations facilitated by Norway. Bringing the war to an end, we participated with honesty and diligence in the peace negotiations which protracted for six years.

We continued to exercise patience at the military rampages and provocations by the armed forces. It is not that we trusted the racist Sinhala state to respect our people's fair claims and advance justice, but it was to expose the hypocrisy of the Sinhala state and at the same time to impress upon the international community our commitment to peace, that we participated in the negotiations.

During the peace talks convened in different capitals of the world, there were no attempts to resolve the day-to-day needs of the Tamil people or to negotiate a resolution to the underlying national question. Sri Lanka made use of the opportunity of the peace talks to attempt to weaken the LTTE and hoodwink the Tamil nation and the international community. Using the talks as a masquerade, the Sinhala state made preparations to wage a major war on the Tamil nation. Making use of the cease-fire and the peace environment, the Sinhala state resuscitated its devastated economy and rebuilt its military might that was in shambles. It concentrated on heavy recruitment, refurbishing its arsenal, strengthening the armed forces and conducting military exercises. While the Tamil nation was engaged in peace-building, the Sinhala nation dedicated itself to preparations for war.

Meanwhile, some countries which identified themselves as so-called Peace Sponsors, rushed into activities which impaired negotiations. They denigrated our freedom movement as a terrorist organisation. They put us on their black list and ostracized us as unwanted and untouchable. Our people living in many lands were intimidated into submission by oppressive limitations imposed on them to prevent their political activities supporting our freedom struggle. Humanitarian activities pursued by our law-abiding people in many countries, well within the purview of the law of the land, have been belittled and curtailed. These activities were aimed at providing humanitarian aid to helpless victims of genocidal attacks by the Sinhala Sri Lanka state in Tamil areas. However, these humanitarian activities were branded as criminal activities in those countries. Representatives of the Tamil people, along with community leaders were arrested, jailed and insulted. The explicit bias shown by the activities of these countries affected the talks, in its balance and in its consideration of our status as an equal partner. This further aggravated the racist attitude of the Sinhala state. Sinhala chauvinism was encouraged to raise its head with impunity and inevitably push the Sinhala state further on its war path.

The Sinhala state shut tight the gates to peace and waged its war again on the Tamil nation. The cease-fire agreement facilitated by the international community was abrogated unilaterally by Sinhala Sri Lanka. Strangely no voice of protest was registered by any peace sponsor. Not even as a formality. Nor was any concern expressed. In contrast, some countries from the international community are providing an abundant supply of war materials, military training and expert advice, all for free. This has encouraged the Sinhala state to aggravate its genocidal war against the Tamils with a terrorist audacity .

Today, the Sinhala state has, as never before, placed its trust on its military strength, on military modalities and on a military solution. Its desire to impose its military despotism over the Tamil homeland and order a stringent military rule over the Tamils, has increased. As a result, the war has gathered intensity and momentum. In truth, this is not a war against the LTTE as the Sinhala state professes. This is a war against the Tamils; against the Tamil nation. In short, a genocidal war.

This war has affected Tamil civilians more than any body else. By turning the heat of war on our people and by burdening them with immeasurable sufferings, the Sinhala state is aspiring to turn our people against the LTTE. By closing the trunk-line roads, embargoing food and medicine and by suffocating people in tight military encirclements, the government has unleashed barrages of bombardments and shelling. Having lost their private lands and the serene life on them, our people have been reduced to destitution and live as wandering refugees. They have been forced to carry the cross of eternal suffering from birth to death. Struggling with disease and misery, malnutrition, ageing and untimely death, our people are steeped in suffering. With the solitary purpose of breaking the unbending will of our people, the Sinhala state has unleashed waves of oppression on them and subjected them to grievous injustice. A huge economic war has been declared on our people, their economic life shattered and their day-to-day living impaired. In Tamil areas under military control, hundreds of people disappear or killed, every month. In Sinhala areas, disappearance and killing of Tamils have become a normal routine.

Tamil areas under military occupation are encountering an accelerated agenda of genocide, today. Death, destruction, army atrocities and open prison-life in one's own land, are the unendurable suffering our people have to suffer, as an order of the day. Arrest, imprisonment, torture, rape, murder, disappearance and clandestine burial in unknown graves form a vicious circle in which the lives of our people is enmeshed. Yet, our people have not lost hope. No measure, however punitive, can withhold their will to resist. Their yearning for freedom remains strong. No aerial bombardment can wipe out their determination to attain their freedom. Our people are used to carrying the cross of suffering. They are used to facing destruction and loss, daily in life. This suffering has further tempered their will to be steadfast in their aspiration. With such impetus, the urge for freedom has gathered momentum as never before.

Facing a great confrontation for such a long period, we have sacrificed so much and fought for so long, for nothing else, but for our people to live in freedom; live with dignity and live in peace. We are conducting this struggle with the unrelenting support of the Tamil people, the world over. Besides, our struggle does not contravene the national interest, geo-political interest or economic interest of any outside country. The inherent aspirations of our people do not in any way hamper the national interests of any country or people. At the same time, it may be noted that during the long history of our struggle, we have not conducted any act of aggression against any member state of the international community.

Our freedom movement, as well as our people, have always wished to maintain cordiality with the international community as well as neighbouring India. With this in view, we wish to create a viable environment and enhance friendship. We wish to express our goodwill and are looking forward to the opportunity to build a constructive relationship. Cordially I invite those countries that have banned us, to understand the deep aspirations and friendly overtures of our people, to remove their ban on us and to recognise our just struggle.

Today, there are great changes taking place in India. The dormant voices in support of our struggle are re-emerging aloud again. There are also indications of our struggle becoming accepted there. The positive change in environment gives us courage to seek renewal of our relationship with the Indian super power. The earlier approach and interventions of India were injurious to the people of Tamil Eelam, as well as to their struggle. The racist Sinhala state, with its intrigues, conspired to bring enmity between our freedom movement and the earlier Indian administration. The conflict arising out of this environment aggravated into a major war.

It was because we were firmly committed to our conviction and freedom for our people, that friction erupted between our movement and India. However, at no stage did we ever consider India as an enemy force. Our people always consider India as our friend. They have great expectations that the Indian super power will take a positive stand on our national question.

Not withstanding the dividing sea, Tamil Nadu, with its perfect understanding of our plight, has taken heart to rise on behalf of our people at this hour of need. This timely intervention has gratified the people of Tamil Eelam and our freedom movement and given us a sense of relief. I wish to express my love and gratitude at this juncture to the people and leaders of Tamil Nadu and the leaders of India for the voice of support and love they have extended. I would cordially request them to raise their voice firmly in favour of our struggle for a Tamil Eelam state, and to take appropriate and positive measures to remove the ban which remains an impediment to an amicable relationship between India and our movement.

My beloved people!

No great changes have taken place in the Sinhala political panorama. Politics there has developed into the form of a demonic war. In a country that worships the Buddha who preached love and kindness, racist hatred and war-mongering vie with one another. We can listen only to the throbs on war-drums. No sane voice is being raised either to abandon war or to seek peaceful resolution to the conflict. In Sinhalam, from politicians to spiritual leaders, from journalists to ordinary people, their voice is raised only in support of the war.

The Tamil Eelam nation does not want war. It does not favour violence. It is the Sinhala nation that waged war on our nation which had earlier adopted the path of ahimsa and asked for justice through peaceful means. When the SAARC leaders of our region met in Colombo, we expressed our goodwill and declared suspension of hostility. On the contrary, it was the Sinhala nation that rejected our overture, ridiculed us and continued with the offensive. It is the Sinhala nation that has laid down unacceptable and insulting conditions. It is the Sinhala nation that is continuing with the war.

The Sinhala nation is conducting a major war of genocide against us in our land, the news about which is denied to the outside world. Successive Sinhala regimes have hoodwinked the international community with a series of deceptions. Commencing with the round table conference, the list of deceit has now stretched to include the All Party conference of late. During this period the international community remains cheated. The Tamil national question was also left to drag on with no positive resolution offered. Meanwhile, the Sinhala nation has used its armed forces to set the Tamil land, ablaze. It has wiped out peaceful life on Tamil land, making Tamils destitute, displaced and wandering. Sinhalam has refused to offer the basic rights of the Tamils, split the Tamil land into two, installed anti-Tamil armed groups in the seat of administration while conducting a tyrannical military rule. It is now continuing with the war, offering to submit its plan to offer a solution only after the LTTE is defeated. Does Sinhala nation want to offer a solution only after the Tamils are suppressed and killed? Does it want to wipe out the true representatives of the Tamils and their bargaining power before offering a solution? The Sinhala nation is refusing to acknowledge the historic homeland of the Tamils. In such a situation, how will it offer a just solution to our people?

When it comes to the Tamil national question, the Sinhala nation is adopting only one policy. It is obviously a policy of suppression. Even the tinge of hope our people had that the Sinhala nation will abandon its path of violence and offer justice, has now evaporated. No political transformation has taken place during the last sixty years in the Sinhala nation. Therefore, hoping it will happen in the future is futile. Our people are not ready to trust Sinhala nation again and get cheated.

It is true Tamil Eelam is a small nation on the globe. However it is a nation with great potential. It is a nation with a characteristic individuality. It has a distinctive language, cultural heritage and history. Sinhalam seeks with its military might to destroy all these. It seeks to destroy Tamil sovereignty and replace it with Sinhala sovereignty. As the freedom movement of the people of Tamil Eelam we will never, ever allow Sinhala occupation or Sinhala domination of our homeland.

Whatever challenges confront us, whatever contingencies we encounter, whatever forces stand on our path, we will still continue with our struggle for the freedom of the Tamil people. On the path shown by history, on the command of the circumstances of today, we will continue with our struggle till alien Sinhala occupation of our land is removed,

At this historic juncture, I would request Tamils, in whatever part of the world that they may live in to raise their voices, firmly and with determination, in support of the freedom struggle of their brothers and sisters in Tamil Eelam. I would request them from my heart to strengthen the hands of our freedom movement and continue to extend their contributions and help. I would also take this opportunity to express my affection and my praise to our Tamil youth living outside our homeland for the prominent and committed role they play in actively contributing towards the liberation of our nation.

Let us all make a firm and determined resolution to follow fully the path of our heroes, who, in pursuit of our aspiration for justice and freedom, sacrificed themselves and have become a part of the history of our land and our people. (ends)

-- Peace Secretariat of the Liberation Tigers of Tamileelam.Kilinochchi.Tamileelam.


A recent United Nations High Commissioner for Refugees report indicates that the number of asylum applications to Canada has fallen 30 per cent. The number of refugees granted permanent residence dropped by 25% under Jason Kenney; in fact according to Citizenship and Immigration Canada’s own 2009 report, the number of refugees who had their asylum claims approved dropped by 56% in 2008 from 2005. In 2010, there were 8,466 Pre-Removal Risk Assessment applications made by asylum-seekers facing removal orders. Only 89 were approved. According to figures in the Canadian Press, deportations have skyrocketed 50% over the last decade.
 
None of these facts can substantiate a claim of a ‘generous’ refugee system.  Some of Canada’s Immigration and Refugee Board adjudicators, such as David McBean, have a zero-percent acceptance rate. A recent CTV News report revealed that government lawyers and judges were forcing Tamil refugees in detention to pay back thousands of dollars in smuggling debt in order to be released from jail.
 
While the government boasts a record number of immigrants, the government was actually cutting overall immigration by 5%. The number of family class immigrants accepted has dropped by 10,000 since the Conservatives took power.  This is a 15% decrease. Despite assuring Parliament that the parents and grandparents visa category would remain stable, Jason Kenney was slashing these visas by 25%. This now means a wait of up to 14 years, while the government collects millions of dollars in sponsorship application fees. The government has similarly decreased skilled worker visas by about 20%.

So who are all the migrants coming into Canada? Temporary migrant workers.  The number of temporary foreign workers is up 30% over the past four years and in 2008 for the first time Canada received more people on temporary work permits than as permanent residents.

The ballooning numbers of temporary workers alongside plummeting numbers of permanent residents is no coincidence. It is not actually in Canada’s interests to shut its borders to immigration since Canadian businesses need a pool of exploitable labour.  According to author and sociologist Nandita Sharma, “What motivates the Canadian government to recruit temporary workers [over permanent residents] is that migrant workers are essentially indentured servants bound to specific employers and do not have minimum wage and work condition protections, cannot effectively unionize, and cannot access most social programs.”
 
The anti-immigrant rhetoric employed by Jason Kenney and others about “illegals” and “terrorists” is to create and cultivate a climate of fear and xenophobia that justifies the recruitment and treatment of migrants as sub-human. By shutting the door to refugees, family sponsorships, and skilled workers, Canada is ensuring that migrants are increasingly worthy only in as much as they meet the labour needs of big business.

This hypocrisy should not be surprising when rising unemployment and social service cuts are deemed necessary because of economic austerity, though banks and corporations are getting million dollar bailouts. Capitalism’s drive to maximize profit intrinsically involves a constant search for cheaper labour and the need to perfect the mechanisms for controlling workers. Immigration law is one such mechanism, rendering disposable those whom capital has already displaced through the ravages of global corporatization and militarization.
 
French philosopher and theorist Jacques Derrida offers the following challenge: “The word for hospitality is a Latin word Hospitalitat, a word which carries its own contradiction incorporated into it, a word which allows itself to be parasitized by its opposite, 'hostility', the undesirable guest which it harbors as the self-contradiction in its own body.” 

Rather than continuing to identify migrants as suspicious strangers to whom our hospitality is conditional, we should see ourselves as part of a universal humanity. The rhetoric of migrants stealing jobs and their dehumanization as ‘illegals’ is a powerful tool to destroy solidarity between working people. There is far more reason to be suspicious of opportunistic politicians, rather than those who live, work, play, and love alongside us every day. Harsha Walia is an anti-racist, anti-colonial, feminist, and migrant justice activist and writer trained in the law. You can find her at http://twitter.com/HarshaWalia